..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫لطفاً اونا رو بپوش، تاکامینه سان
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫عزیزم، بذار پشتتو بشورم.
‫رئیس داشت یادم می‌داد تکالیفمو چطوری تو خونه‌ش انجام بدم،
‫ولی یهو بارون گرفت و مجبور شدم شبو اونجا بمونم.
‫یه کم بعدش، برق رفت...
‫و فهمیدم که از رعد و برق می‌ترسه.
‫خیلی... خیلی باحال بود...
‫مثل اینکه برق برگشت. خیالم راحت شد.
‫من برم شام درست کنم.
‫اوه، نه، خواهش می‌کنم خودتو به زحمت ننداز.
‫ها؟ من که نگفتم برای تو چیزی درست می‌کنم.
‫من... ببخشید...
‫خب، حالا که دارم درست می‌کنم، یه کم هم برا تو می‌پزم.
‫ممنون...
‫فقط آشپزی که حال نمیده، بیا یه بازی کنیم!
‫با توجه به اینکه فقط من و تو اینجاییم،
‫بیا نقش یه زن و شوهر تازه عروس و دوماد رو بازی کنیم.
‫وقتی که تو این خونه‌ایم،
‫ما نقش زن و شوهر تازه عروس و دوماد رو بازی می‌کنیم.
‫یه کار ناجور انجام بدی، تنبیه میشی.
‫پس یه جورایی مثل خونه‌بازی میشه؟
‫یه کم خجالت آوره—
‫نظرت چیه تنبیه‌ت این باشه
‫که تا آخر عمرت باید مجرد بمونی؟
‫خیلی سنگینه!
‫فکر نمی‌کنی تنبیه واسه این قانونای الکی یه کم زیادی سنگینه؟
‫تو اینجوری فکر می‌کنی؟
‫این که برای تو هیچ ضرری نداره، درسته؟
‫فکر می‌کنی من هیچ شانسی برای ازدواج ندارم؟
‫من رفتم.
‫وقتی حاضر شدی دنبالم بیا، عسلم.
‫یعنی الان داریم بازی می‌کنیم؟
‫اجازه بدید—
‫خوش اومدی خونه.
‫اما رئیس!
‫این چه لباسیه—
‫وایسا.
‫کدوم شوهری زنشو رئیس صدا می‌زنه؟
‫اینم تنبیه.
‫یا شایدم اینو بگم، ولی این دفعه رو می‌بخشم.
‫اگه می‌خوای باهام حرف بزنی، باید شوهرم باشی.
‫خ-خیلی خب...
‫با این حساب...
‫خب، حالا که ازدواج کردیم، دیگه رئیس نداریم،
‫تاکامینه سان هم خیلی عجیبه...
‫تـ-تاکانه سان؟
‫بله؟
‫عسلم؟
‫این بازی خیلی بده!
‫نه، مهمتر از اون!
‫خب، تاکانه سان.
‫بهتره یه چیزی زیر اون پیشبندت بپوشی...
‫اگه اینو می‌خوای،
‫می‌دونی باید چیکار کنی، مگه نه؟
‫لطفاً رو رو توی قابلمه بپز. هم بزنش که ته نگیره.
‫ح-حتماً.
‫این فایده نداره!
‫اون شورت هیچی رو نمی‌پوشونه!
‫عسلم...
‫داره می‌سوزه.
‫چی؟
‫راست می‌گی!
‫از دست تو،
‫تو اصلا تو آشپزی استعداد نداری.
‫با اینکه همیشه در حال آماده کردن نطفه خودتی.
‫من چه جور آدمی تو ذهن اونم؟!
‫وای، چه خوشگل شده!
‫تو واقعاً تو آشپزی ماهری، رئی—منظورم تاکانه سان.
‫خیلی خب، شروع می‌کنم.
‫اوه، یه لحظه صبر کن.
‫اولین لقمه مال تو.
‫اه، نه، لازم نیست!
‫خودم می‌تونم بخورم!
‫اوه، چرا که نه؟ ما زن و شوهریم بالاخره.
‫قدرت رئیس تازه عروس دوماد... خیلی زیاده!
‫خوبی؟
‫نسوختی؟!
‫نه، خوبم.
‫من کلی عشق و علاقه تو این غذا ریختم...
‫ببخشید...
‫جدی می‌گی؟
‫آره.
‫باید یه چیزی پیدا کنیم اینو پاک کنیم...
‫نظرت چیه...
‫تو لیسش بزنی؟
‫ن-نه، این خیلی...
‫نمیتونی این کارو بکنی؟
‫من اینو برای تو درست کردم، نمی‌خوام یه ذره‌اش هم حروم بشه.
‫تو که شوهر منی، اینو می‌فهمی، درسته؟
‫آ-آره، ولی...
‫لازم نیست زیاد فکر کنی.
‫الان من زن توام و تو شوهر منی.
‫اگه یه مرد به حرف زنش گوش بده...
‫پس باید تو این شرایط چیکار کنه؟
‫چی؟
‫این دیگه...
‫حیف شد.
‫خیلی باحال می‌شد اگه می‌دیدی داشتی هوا رو لیس می‌زدی.
‫ولی چرا؟
‫دیدی؟ کاری کردم خودم بهت غذا ندم.
‫ولی...
‫تو باید بیشتر حواستو جمع کنی.
‫فقط چون داریم این بازی رو می‌کنیم،
‫قرار نیست به این راحتی اجازه بدم این پوست لطیف رو لیس بزنی.
‫اینجوری من یه زن سبک‌سر به نظر میام.
‫من واقعا نمی‌فهمم خط قرمزش کجاست!
‫دستت درد نکنه بابت غذا.
‫خب؟ خوشمزه بود؟
‫آ-آره.
‫ولی انقدر هول شده بودم که نفهمیدم چی خوردم.
‫فکر کنم وقتشه که حموم رو آماده کنیم.
‫من ظرفا رو می‌شورم، تو اول برو تو.
‫اول من برم؟
‫منظورت چیه؟
‫مگه میشه زن و شوهر تازه عروس و دوماد با هم حموم نکنن؟
‫نه، نداریم.
‫سوال الکی پرسیدی؟!
‫با هم حموم کردن... من نیازی به حموم رفتن ندارم.
‫با اینکه ۹۰ درصد زن و شوهرا با هم حموم می‌کنن؟
‫این آمار رو از کجا درآوردی؟!
‫شوخی کردم.
‫نمیخوام نرم تن، کلاس سفالوپودا درونت فعال بشه،
‫نرم تن، کلاس سفالوپودا، راسته دکاپودیفورمز، رده اوکتاپودیفورمز
‫راسته دکاپودیفورمز، رده اوکتاپودیفورمز بو میده.
‫جانم؟
‫صابون بدن کو...
‫این شامپو خودشه؟
‫آب گرم حموم چطوره، عسلم؟
‫چ-چیکار می‌کنی؟
‫تو گفتی نمیای تو!
‫اوه؟
‫من گفتم شوخی می‌کنم، ولی نگفتم که انجامش نمی‌دم.
‫داری خیلی سخت می‌گیری!
‫داری بازی رو خیلی جدی می‌گیری!
‫یه دختر و پسر، ل-لخت کنار هم...
‫معلومه که مثل همیشه منحرفی.
‫م-منظورت چیه؟
‫تو فقط با بوی شامپوم تحریک شدی.
‫اگه می‌خوای می‌تونی ببری خونه.
‫می‌تونی تو خونه ازش استفاده کنی.
‫لطفاً اون جوری دستت رو تکون نده!
‫تازه، یه چیزو اشتباه می‌کنی.
‫من باهات کنار اومدم، چون می‌دونم یه کمی شیطونی.
‫مایو؟
‫دقیقا.
‫ولی چه طرحی!
‫این از لخت بودن هم بدتره!
‫من همین که بدنمو شستم میرم بیرون!
‫لطفاً یه دقیقه بیرون وایسا!
‫اوه، نه، اینجوری نمیشه.
‫من که زنت هستم، باید پشتتو بشورم.
‫چی؟! ن-نمیخواد!
‫مجبور نیستی اینقدر خودتو اذیت کنی!
‫عجب کله‌شقی هستی تو.
‫پس بذار یه جور دیگه بگم.
‫می‌خوام تمرین کنم که وقتی وقتش رسید بتونم این کارو درست انجام بدم.
‫تو در اصل مثل یه مانکن خوشگل‌تری، درسته؟
‫فکر کردم تو یه آدم تمرینی عالی میشی.
‫ی-یعنی تو واقعا می‌خوای این کارو بکنی؟
‫نه بابا. فقط واسه ایند‌ه‌ست.
‫چرا انقدر خوشحال شدم؟
‫ببین، من یه فرصت خوب بهت دادم که جای غذا و جا رو جبران کنی.
‫باشه... باشه...
‫ولی دیگه نه اون جوری که امروز گفتی.
‫فقط یه جوری معمولی انجامش بده.
‫باشه، فهمیدم.
‫می‌تونم تحمل کنم؟!
‫نه، باید تحمل کنم!
‫باید با اراده‌م جلوشو بگیرم.
‫اگه غریزه‌م فعال بشه و اون یه چیزیم آزاد بشه...
‫و اگه اون بفهمه، دیگه تمومه!
‫باشه. ببخشید که دست می‌زنم.
‫آ-آره.
‫ح-حوله نداریم؟!
‫تو خیلی قوی‌تری از چیزی که فکر می‌کردم.
‫پشتت خیلی با پشت خودم فرق داره.
‫دستش خیلی نرمه...
‫و صداش داره تو حموم می‌پیچه و...
‫من بدبخت شدم!
‫فهمیدم!
‫شنیدم تو این شرایط میشه اعداد اول رو شمرد.
‫شروع می‌کنم. دو، سه، پنج، هفت، یازده، سیزده...
‫این همونیه که فکر می‌کنم؟!
‫اِ... اِم... سینه‌هات...
‫این فقط یه بالش‌ه، که سینه‌هام اتفاقی بهت نخوره.
‫این دیگه خیلی برنامه‌ریزی شده بود!
‫حالا آب می‌ریزم روت.
‫یه جوری تحمل کردم...
‫خب، بعدش...
‫موهاتم می‌شورم.
‫ما قرار گذاشتیم فقط پشتمو بشوری!
‫اوه؟ من فقط گفتم یه کاری معمولی انجام می‌دم.
‫من که نگفتم چیو می‌شورم.
‫آروم باش! آروم باش!
‫اگه از این جون سالم به در ببرم، خلاص میشم!
‫کاش شامپو مخصوص آقایون داشتیم،
‫ولی متاسفانه شامپوی بابام تموم شده.
‫ببخشید که مجبورم از شامپوی خودم استفاده کنم.
‫راست میگه...
‫دقیقا بوی خودشو میده...
‫انگار بغلش کردم...
‫صبر کن ببینم، دارم چیکار می‌کنم؟!
‫آروم باش!
‫آها یادم اومد، پشت گوشاشم باید بشورم.
‫آروم باش!
‫آروم—
‫رئیس، نباید این کارو بکن—
‫و-واقعیه!
‫عزیزم، یکم صبر کن تا بریم تو تخت.
‫ببخشید!
‫چرا انقدر هولی؟
‫هنوز آب نکشیدمت که—
‫خب، من کارمو انجام دادم.
‫لطفا بقیشو خودت بشور.
‫ن-نجات پیدا کردم...
رییس چرا واقعا اینجوری میکنه؟
‫ب-بله؟
‫منم می‌خوام بخوابم.
‫ساعتتو کوک کن.
‫ب-باشه!!
‫راستی...
‫یه چیز دیگه هم هست.
‫مطمئنم بعد از امروز فهمیدی...
‫بودن من برات چه معنی‌ای داره.
‫اون برام چه معنی‌ای داره؟
‫اون چی—
‫من برای تو...
‫یه آدم خیلی مهم، که همه کارا رو اون تعیین می‌کنه.
‫ها؟
‫نکنه...
‫ناراحت بود که ضعف نشون داده؟
‫و برای اینکه اون لحظه رو از بین ببره،
‫اومد منو خیلی زیاد اذیت کنه؟!
‫یه آدم چقدر می‌تونه از خود راضی باشه؟!
‫امروز یه روی دیگه‌شم دیدم،
‫ولی با این حال بازم رئیس موند.
‫لطفا اونا رو بپوش،
‫تاکامینه-سان
‫لطفا اونا رو بپوش،
‫تاکامینه-سان
‫امروز تو جشواره‌ی آتیش‌بازی شهر گشت می‌زنیم
‫یاکیتوری ویژه - اوکونومیاکی - موز شکلاتی - ماهی مرکب کبابی ویژه
‫که دانش‌آموزا کار اشتباهی نکنن.
‫دیر کردی، شیروتا-کون.
‫اوه، ببخشید. مگه سر وقت نیامدم؟
‫من همیشه پنج دقیقه زودتر میام.
‫تو که کمد منی، باید ده دقیقه زودتر برسی.
‫حالا بیا جاهایی که دانش‌آموزا هستن رو چک کنیم.
‫دنبال من بیا.
‫باشه.
‫فکر کنم یوکاتا پوشیده، با اینکه داره گشت می‌زنه.
‫تا حالا مشکلی نبوده.
‫بیا یه استراحت کوچیک بکنیم.
‫میشه یک جفت لباس زیر تنم کنی!!
‫ها؟ تو کی از قدرتت استفاده کردی؟
‫اوه، من امروز اصلا هیچی نپوشیدم.
‫چی؟!
‫یوکاتاها معمولا خط لباس زیر رو نشون میدن.
‫و چون زیرپوش پوشیدم، سوتین هم نپوشیدم.
‫فهمیدم...
‫ولی اینجا آدما خیلی زیادن.
‫فکر نکنم جایی باشه کسی نبینه.
‫کسی به کار بقیه اهمیت نمیده.
‫ولی بازم...
‫چاره‌ای برام نذاشتی.
‫اوه، کوشی.
‫بند صندلم پاره شده، نمی‌تونم راه برم.
‫برام درستش می‌کنی؟
‫اوه، فهمیدم.
‫جوری وانمود می‌کنم که دارم صندلشو درست می‌کنم، ولی در اصل دارم شورتشو می‌پوشونم.
‫ح-حتما.
‫پس بریم رو اون نیمکت.
‫حتما!
‫ممنون کوشی!
‫خواهش می‌کنم.
‫نمیدونستم این مدلی هم حرف می‌زنه...
‫آتیش‌بازیا داره شروع میشه.
‫حالا که اینجاییم، بیا یکم نگاه کنیم.
‫آره.
‫اوه، اون دوتا اصلا در یه حد نیستن.
‫داداش، خیلی بی‌ادبی.
‫ها؟! آره راس میگی!
‫فکر کنم شبیه زن و شوهرا شدیم، نه؟
‫ولی اگه اون بشنوه...
‫در یه حد نیستیم؟
‫فقط فکر کردن به اینکه ما رو مقایسه کنن توهین بزرگیه.
‫این چیزیه که اون میگه.
‫ولی اگه ما با هم قرار می‌ذاشتیم، چی می‌شد؟
‫فکر کنم باید ازت ممنون باشم.
‫البته، به هر حال طبیعیه که یه دوست پسر با دوست دخترش بیاد.
‫بازم ممنون که امروز با من گشت زدی.
‫...احتمالا اینجوری می‌شد.
‫رابطه برابر نیست.
‫هی، بعدش...
‫می‌خوای بیای خونمون؟
‫پدر مادرم رفتن مسافرت...
‫اوه، آره...
‫اگه دوست بودیم...
‫احتمالا بعدا بیکاری، نه؟
‫میخوای بیای خونمون؟
‫فقط امشب دیگه کمد من نیستی.
‫اصلا...
‫امشب میخوام درشون بیاری.
‫شیروتا-کون؟
‫آههه، ببخشید!
‫یه لحظه ذهنم منحرف شد!
‫ها؟
حالا ‫هر چی.
‫اینجا که کسی کار اشتباهی نکرد...
‫پس دوباره میگردیم و یه جای دیگه رو هم چک می‌کنیم.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫ها؟
‫اینجا همون‌جاییه که همدیگه رو دیدیم.
‫تا کی میخوای تو هپروت باشی؟
‫بریم.
‫کجا؟
‫تصمیم گرفتم از اینجا شروع کنیم و بقیه جاها رو هم چک کنیم.
‫حال نداشتم از جایی که گشت زدیم برگردم اینجا، واسه همین برگشتیم عقب.
‫ف-فهمیدم...
‫اینجا پر از زوج‌های بزرگساله.
‫شاید دیگه لازم نباشه اینجا رو بگردیم.
‫هی، میشه یکم آبجو بدید؟
‫یه لحظه.
‫هی—
‫خیلی شیطونی.
‫اونا واقعا بزرگسالن!
‫شیروتا-کون.
‫ب-بله؟!
‫چیزی واسه نوشیدن داری؟
‫بیا یکم استراحت کنیم.
‫اون...
‫دید اون زوج داشتن چیکار می‌کردن؟!
‫اگه دیده باشه، یه چیزی میگه که منو اذیت کنه
‫که من نمیتونم دهن به دهن نفس بدم؟
‫یا شاید حتی یه نفس دهن به دهن جدی؟!
‫نه، نه، نه.
‫دو حالت داره، یا ندیده
‫یا اینکه منو به خاطر اینکه نمیتونم اون کارو انجام بدم اذیت میکنه!
‫اگه چای خوبه، یه چای باز نشده دارم.
‫ولی اگه شوخی نبود
‫اگه همراهیش نمی‌کردم...
‫چون اون از باختن بدش میاد...
‫خیلی بچه‌گونه رفتار کردم.
‫همشو ریختی.
‫شیروتا-کون؟
‫ببخشید!
‫اینه، بفرمایید چای!
‫بیخیال. فقط یه شورت بیا تنم کن.
‫ولی آدما!
‫همه دارن آتیش بازی می‌بینن.
‫درسته.
‫بعدش یه جای دیگه رو گشتیم
‫دوباره گشتیم و همین کارو چند بار تکرار کردیم.
‫ولی هر دفعه این کارو می‌کردیم حس میکردم حالش بدتر میشه.
‫اینجا که مشکلی نیست.
‫آره.
‫راستش، فقط من و توییم اینجا...
‫اون حتما داره کلافه میشه، چون من خیلی گیجم.
‫ولی اونم یه کم عجیب غریب شده.
‫ما باید گشت بزنیم،
‫ولی اون همش جاهای خلوت رو انتخاب میکنه.
‫و اینکه هی برمی‌گردیم سر جای اول هم منطقی نیست.
‫بیا یکم استراحت کنیم؟
‫راست میگه، اون همیشه بعد از استراحت دوباره شروع می‌کنه.
‫جاهایی که زوج‌ها هستن، جاهای خلوت...
‫اون میخواد بعد از استراحت دوباره چیکار کنه؟
‫اعتراف؟!
‫نه، نه، نه، من چم شده؟!
‫اگه بفهمه دارم اینجوری خیال پردازی می‌کنم...
‫چ,چ,چی؟!
‫رئیس—
‫اوه، انگار اتفاقی سر موقع رسیدیم اینجا.
‫نظرت چیه؟
‫خیلی... قشنگه.
‫خیلی بی‌ربط حرف زدی.
‫ولی...
‫خوشحالم.
‫حرفایی که از دهنم پرید واسه آتیش بازیا بود
‫یا شاید...
‫پس بریم خونه؟
‫اوه، حتما.
‫اون موقع هنوز نمیدونستم
‫چرا اون هی دوباره کاری می‌کرد.