..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫گذشته‌ی من تعیین نمی‌کنه که کی هستم.
‫این کراسوسِ کی می‌خواد با ‫حضورش لامصبش به ما برکت بده؟
‫خبرها همین الان درباره‌ی جراحاتِ آدمت به گوشم رسید.
‫من برای اینکه رضایت تو رو جلب کنم، حتی به المپوس هم یورش می‌برم.
‫زمزمه‌هایی به گوشم رسیده...
‫درباره‌ی مرغوب‌ترین کتان‌های مصری که فردا می‌رسن.
‫- بگیریدشون. ‫- ویریدیا.
‫تو دیگه جات امنه.
‫سیلیسیایی‌ها (دزدان دریایی).
‫همه می‌دونن که تو مشتاقِ ورود به مسابقاتِ پیش‌رو هستی.
‫من ترتیبِ یه جایگاه خوب رو برات می‌دم.
‫ما توی مسابقات «لودی آپولینارس» جایگاهی به دست آوردیم.
‫ما «برادران فروکس» رو به خاکِ سیاه می‌شونیم،
‫اونم به دستِ الهه‌ی مرگِ لعنتی.
‫سزار.
‫« اســپــارتــاکــوس: خــانــدان آشــور »
‫« اســپــارتــاکــوس: خــانــدان ســزار »
‫- الهه‌ی مرگ -
‫این نجاست رو بذار توی تاریک‌ترین گوشه، دور از دیدرس.
‫همسرِ نجیب نباید خودش رو...
‫با چنین مسائلِ پَستِ خانگی به زحمت بندازه.
‫کورنلیا طبقِ خواسته‌های خودش مشورت می‌ده،
‫درست مثل پدرش قبل از خودش.
‫و اون خاندان‌ای رو ترجیح می‌ده که شایسته‌ی سکونتِ یه رومی باشه.
‫هر کی زیر سقفِ منه، به فرمانِ توئه.
‫انتظاری جز این هم ندارم.
‫پوزش می‌خوام.
‫می‌خواستم درباره‌ی مسائلِ فوری، خصوصی صحبت کنیم.
‫بسیار خب.
‫بیاین توی راه یه شرابی هم پیدا کنیم...
‫تا زبریِ این گفتگو رو نرم‌تر کنه.
‫تو...
‫چه عنوانی توی این خاندانِ کثافت داری؟
‫من «ویلیکا»ی (ناظر) خاندانِ آشور هستم،
‫و برده‌ی شخصیِ ارباب.
‫جایگاهِ ویلیکا اینجا نسبت به رم، ظرافتِ کمتری داره،
‫اما خب، آدم باید با شرایط بسازه.
‫بله بانو. ‫حمام رو آماده کن،
‫تا قبل از اینکه بوی این خاندان تا ابد به تنم بمونه،
‫اون رو از بدنم پاک کنم.
‫اوه، حداقل شرابت طعمِ شاش نمی‌ده.
‫بهترین پیشنهادهای کاپوآ فراهم شده بود،
‫چون انتظار می‌رفت خودِ کراسوس اینجا ظاهر بشه.
‫توی فکرِ این بودم که موضوعِ...
‫بازسازیِ اون میدانِ قدیمی رو مطرح کنم...
‫اون مرد با ارتشش بیرونِ دروازه‌های رم اردو زده،
‫تا جلوی ارتشِ پومپه بایسته،
‫و فکرش خیلی دورتر از کاپوآست؛
‫شهروندانش براش اهمیتی ندارن.
‫حضورِ شما هم به همون اندازه ارزشمنده.
‫به همون اندازه؟
‫در خیلی موارد، حتی بیشتر.
‫و این ورودِ پُر افتخار، هم‌زمان شده با یه خبرِ باشکوه.
‫من توی مسابقاتِ پیش‌روی «لودی آپولینارس» که
‫میزبانش خودِ سناتور گابینیوسه، جایگاهی گرفتم.
‫آیا این پاداش در ازایِ دفعِ حمله‌ی سیلیسیایی‌ها...
‫به زن و دخترِ عزیزش داده شده؟
‫این حرف چطور به این زودی به گوشِ شما رسید؟
‫واقعاً فکر کردی که خدایان به کسی
‫به پَستیِ تو لبخند می‌زنن،
‫اونم بدونِ یه دستِ راهنما که فراتر از هوسِ الوهیت باشه؟
‫سیلیسیایی‌ها...
‫اونا آدم‌های شما بودن؟
‫با ظاهر و لباسی که بلایِ جانِ جمهوری شده.
‫پیامی برای تو فرستاده شد تا محموله رو...
‫در زمان و مکانِ تعیین‌شده تحویل بگیری.
‫بعد زمزمه‌ای در باد پیچید...
‫و کوسوتیا و ویریدیا رو در همون ساعت به اونجا کشوند.
‫آدم‌های شما نزدیک بود جونِ لعنتی منو بگیرن.
‫ولی با این حال، الان اینجا ایستادی.
‫و اراده‌ی مارکوس کراسوس به خوبی اجرا شد...
‫تا قدردانیِ گابینیوسِ بزرگ رو جلب کنه.
‫کراسوس...
‫این نقشه رو کشیده بود؟
‫اگه ذهنت باهوش بود، خودت رو عزیز می‌کردی،
‫بدونِ نیاز به دخالتِ بقیه.
‫خوشبختانه، حالا یه عقلِ تیزتر از راه رسیده تا اوضاع رو...
‫به نفعِ ما تغییر بده. ‫چه هدفی پشتِ این نیته؟
‫گابینیوس باید برخلافِ پومپه،
‫به سمتِ حامیِ تو، کراسوس، سوق داده بشه.
‫و البته به سمتِ مردی که روبروت ایستاده.
‫گابینیوس غرق در سنته...
‫و به راحتی از مواضعِ ریشه‌دارش تکون نمی‌خوره.
‫با زبونِ تو نه. من با اون مرد صحبت می‌کنم.
‫شال و کلاه کن؛ ‫یه دعوت‌نامه دست‌وپا کن.
‫به فرمانِ شما.
‫به دستِ من.
‫خبردار!
‫مسابقاتِ «لودی آپولینارس» به سرعت نزدیک می‌شه.
‫می‌خوام همه‌تون به جایگاهِ پیروزی برسید،
‫و مایه‌ی افتخارِ این خاندان بشید.
‫و کی قراره توی میدون بجنگه، مربی؟
‫تارکون، تو انتخاب شدی، همراه با پدرِ پُرآوازه‌ت.
‫اراتو، افسیوس،
‫ارباب برای شما هم پاداش در نظر گرفته.
‫آکیلیا،
‫تو قرارِ به عنوانِ قهرمانِ خاندانِ آشور معرفی بشی.
‫باعث افتخاره، مربی.
‫من فقط دارم می‌ندازمت جلوی گرگ‌ها.
‫سلادوس، تارکون، بیاین کنارِ من.
‫بیایین نقشِ برادرانِ فروکس رو بازی کنیم...
‫تا آکیلیا رو آماده‌ی نبرد کنیم.
‫عطرِ تعفن توی ویلا پیچیده.
‫براومده از شکست و مرگ،
‫آمیخته با دست‌پخت‌های خارجی.
‫حضورِ ما یه فداکاریه، برای رسیدن به شکوهِ وعده داده شده.
‫اون سوری رو توی مسیر انداختی؟
‫مثل یه قاطر توی جاده،
‫که باری رو حمل می‌کنه که لایقِ قامتِ انسان نیست.
‫آدم‌هاش رو چطور ارزیابی می‌کنی؟
‫همه‌شون ویژگی‌های پایداری ندارن.
‫اون یه زن رو آموزش می‌ده؟
‫جاه‌طلبی‌هاش فراتر از آموزشه.
‫اون رو به عنوانِ قهرمانِ این خاندانِ لعنتی معرفی می‌کنه.
‫سفر به کاپوآ لذت‌های غیرمنتظره‌ای داره.
‫تو منو غافلگیر کردی.
‫به من گفته بودن خودِ کراسوس به شهرمون صفا می‌ده.
‫پوزش می‌خوام... ‫تصوری بود که به اشتباه شکل گرفته.
‫اما بدون که در غیابِ او، من صدا و اراده‌اش هستم.
‫اوه. عنوانی که فکر می‌کردم اون سوری مدعی‌شه.
‫همین‌طوره،
‫وقتی که سزار خودش رو دور از کاپوآ ببینه.
‫و چه خبری از رم داری؟
‫کراسوس به دنبالِ ساختنِ یه پُله،
‫تا شکافِ بین خودش و سناتورِ نجیب رو پر کنه.
‫حمایتِ من با پومپه‌ست.
‫موضعی که همه ازش باخبرن.
‫اما آیا این پومپه بود که خدایان فرستادنش،
‫وقتی که همسر و دخترِ عزیورت موردِ حمله‌ی...
‫اون آشغال‌های سیلیسیایی قرار گرفتن که سوری بهم خبر داده؟
‫نه، نبود.
‫اما من اخیراً از پومپه درخواست کردم...
‫تا از رم خارج بشه...
‫و این طاعونِ لعنتی رو که جمهوری رو نابود می‌کنه، سرکوب کنه.
‫تو می‌خوای اون رو بدونِ ارتشش...
‫بیرون از دروازه‌های رم ببینی؟
‫اون مرد محکم چسبیده و با منطق یا وظیفه تکون نمی‌خوره.
‫شاید با دیدنِ تغییرِ وفاداری‌ها،
‫ترغیب بشه.
‫او از طرفِ تو حرف می‌زنه یا کراسوس؟
‫در این مورد، ما یکی هستیم.
‫و این موضوع چطور قراره آشکار بشه؟
‫با مسابقاتِ «لودی آپولینارس».
‫منظورت رو نمی‌فهمم.
‫اگه این مسابقات توسطِ گابینیوس و سزار ارائه بشه،
‫مطمئناً خبرش به گوشِ پومپه می‌رسه،
‫و شاید اون رو از جایگاهِ دوردستش پایین بکشه.
‫و...
‫سرمایه‌ی این کار؟
‫مشترک خواهد بود، البته اگر بر سرِ ‫امتیاز کوچکی به توافق برسیم.
‫بگو بشنوم.
‫قهرمانِ کراسوس رو ‫به جایگاهِ «پریموس» (مبارز اصلی) ارتقا بدین.
‫منظورتون ‫قهرمانِ اون سوریه؟
‫دقیقاً.
‫او هدایایی با شکل و شمایلِ ‫بسیار غیرعادی تهیه کرده،
‫که قطعاً هیجان و شورِ ‫جمعیت رو شعله‌ور می‌کنه.
‫و تجدیدِ رقابت ‫با «برادران فروکس»،
‫باعث می‌شه این شعله‌ها ‫بیشتر زبانه بکشه.
‫پیشنهادِ وسوسه‌انگیزیه...
‫پیشنهادی که باهاش موافقم.
‫اما فقط یک نگرانی هست که ‫هنوز بهش نپرداختیم...
‫«سنا لیبرا» (ضیافت آزاد) در ‫شبِ مسابقات،
‫که چند روز دیگه برگزار می‌شه.
‫همسرِ گرامیم از همین حالا کمر به ‫آماده‌سازیِ ویلا بسته...
‫برای برگزاریِ جشن. ‫قدردانِ تلاشِ ایشون هستم.
‫اما من در کاپوآ،
‫مثل یه شبح می‌مونم،
‫که به ندرت کالبدِ فیزیکی‌م ‫درونِ دیوارهای این شهر دیده می‌شه.
‫باعث افتخارِ منه که ‫سنا لیبرا در ویلای من برگزار بشه،
‫ویلایی که برای مدتِ اقامتم، کریمانه از ‫اون سوری قرض گرفتم.
‫هزینه‌های این کار هم از کیسه‌ی شما ‫پرداخت می‌شه؟
‫خودِ کراسوس پیشنهادِ کمک داده.
‫مبلغِ ناچیزیه،
‫برای کسی که این‌قدر سعادتمنده.
‫پس بذارین همین‌طور بشه.
‫و پیوندهامون در راهِ ‫آرمانِ مشترکِ جمهوری مستحکم‌تر بشه.
‫بالاخره، ‫حرف توی اون کله‌ی کیریت فرو رفت.
‫سرعت، متحدِ توئه.
‫برادران فروکس نمی‌تونن چیزی رو بکشن ‫که نمی‌تونن بهش ضربه بزنن.
‫دوباره.
‫خبرِ باشکوه؛ ‫با مانورهای هنرمندانه،
‫سزارِ مقتدر،
‫برامون جایگاهِ پریموسِ کیری رو گرفت!
‫برای وعده‌ی ناهار برین ‫و بعدش به تمرین برگردین.
‫ها ها!
‫نمایشِ باشکوهی ‫خواهد بود،
‫دیدنِ واکنشِ ‫گابینیوسِ پیر،
‫وقتی یه زن روی شن‌های میدان، ‫مدعیِ جایگاهِ رفیعِ قهرمانی می‌شه.
‫من به اون لجنِ تاپاله اعتماد ندارم.
‫منم همین‌طور.
‫اما کراسوس اونو در آغوش گرفته، ‫و ما هم باید پیروی کنیم...
‫فعلاً.
‫اون لیاقت نداره ‫که قهرمانِ ما باشه.
‫جایگاهِ پریموسِ کیری رو هم ‫به دست نیاورده.
‫اون...
‫لیاقتش رو ثابت می‌کنه؛
‫به ارباب‌مون، به مربی‌مون
‫و به من.
‫من... باید نماینده‌ی ‫میدون نبرد باشم...
‫آره!
‫...نه شما آشغالای لاشی.
‫اگه بابتِ تماشای بکن‌بکن کصکشا پول می‌دادن،
‫آره، اون‌وقت تو قهرمان می‌شدی.
‫این افکار رو از سرت بیرون کن.
‫برادران فروکس به زودی ‫اون سلیطه رو از سرِ راهِ ما برمی‌دارن.
‫برادران...
‫زیرِ پای شما چیه؟
‫فرصت!
‫سکه!
‫شاید برای ارباب‌مون این‌طور باشه...
‫اما ما جنگجویانِ کیری هستیم.
‫رویاهای ما با تصورِ سکه ‫و فرصت پُر نشده...
‫بلکه با خون پُر شده.
‫و افتخار!
‫پس دوباره می‌پرسم؛
‫زیرِ پای شما چیه؟
‫خاکِ مقدس!
‫سیراب شده...
‫با اشک‌هایی از جنسِ خون.
‫حالا وقتشه که افکارِ مه‌آلود رو بشکافید،
‫و بپذیرید اون‌هایی که نشانِ ‫این برادری رو بر تن دارن،
‫مرد نیستن.
‫زنِ لعنتی هم نیستن!
‫ما گلادیاتوریم!
‫حرفاش حقیقته!
‫پیروزی رو مالِ خودتون کنین.
‫و ببینین که چطور این خاندان از ‫گُه و شاش فراتر می‌ره.
‫چی به ذهنت رسیده که داری به اون ‫سلیطه‌ی نوبیایی دلداری می‌دی؟
‫منظورم رو اشتباه متوجه شدی. ‫می‌خوام اون توی میدون پیروز بشه،
‫فقط برای اینکه ضربه‌ی نهایی رو ‫خودم بهش بزنم.
‫تا عنوانِ قهرمانِ واقعیِ این ‫خاندانِ لعنتی رو مالِ خودم کنم.
‫مطمئن شو که برای ضیافتِ سنا لیبرا ‫شرابِ فراوان فراهم باشه،
‫از اون شراب‌های ناب که به مذاقِ ‫رومی‌ها خوش میاد. و می‌خوام که...
‫پوزش می‌خوام ارباب. کورنلیا ‫مسئولیتِ تدارکات رو به عهده گرفته.
‫و دخترِ «سینای» لعنتی ‫چه نقشه‌ای تو سرشه؟
‫افکارش رو با کسی ‫در میون نگذاشته.
‫کورنلیا.
‫انگار اتاقِ من رو با اتاقِ ‫خودت اشتباه گرفتی.
‫این اتاق به نظرم دلپذیرتره، اگه بشه چنین
‫چیزی رو درباره‌ی این کلبه‌ی خفه‌کننده گفت.
‫«مسیا» بعد از اون ویلیکایِ موردِ اعتماد، ‫نفرِ دومه.
‫- می‌خوام که اون برکنار بشه... ‫- گایوس.
‫اون سوری نمی‌خواد اشتهای همسرِ ‫عزیزش بی‌پاسخ بمونه.
‫به تمامِ خواسته‌های اون ‫رسیدگی می‌شه.
‫همین‌طور به خواسته‌های من.
‫کراسوس حامیِ هر دوی ماست، ‫و من می‌خوام که زیرِ این سقفِ لعنتی
‫که نامِ آشور رو یدک می‌کشه، احترام رعایت بشه!
‫جایگاهِ خودت رو بدون، ای سوری...
‫و با جایگاهِ من هم خوب آشنا شو.
‫وقتی واردِ اتاقی می‌شم،
‫تو باید به من درود بفرستی، ‫نه به عنوانِ یک برابرِ خیالی...
‫بلکه به عنوانِ یک خدا...
‫بر فرازِ کوهستان.
‫برخیز...
‫و شاهدِ قدرتِ واقعی باش... ‫که بر تو نازل شده.
‫سزار پاش رو از گلیمش درازتر می‌کنه.
‫اینکه این‌طوری بهت دست‌درازی کنه...
‫مسئله‌ی مهمی نیست.
‫مهمانانِ گران‌قدر از راه رسیدن.
‫گابینیوس.
‫شما به این خاندان برکت دادین.
‫و ارزشِ این مکانِ حقیر رو ‫فراتر از چیزی که هست، بردین.
‫خاندانِ آشور ‫گرم‌ترین استقبال رو از شما می‌کنه.
‫پذیرفته شد.
‫همسرم، کوسوتیا،
‫و دخترم، ویریدیا؛ ‫خیلی وقت بود که از انظارِ عمومی دور بودن.
‫خدایان واقعاً امشب ‫به ما افتخار دادن.
‫این الطافِ الهی شاملِ حالِ ‫همه‌ی کسانی که لایقش هستن، نمی‌شه.
‫چطور به این وضعیت ‫دچار شدی؟
‫یک حادثه‌ی ناگوارِ اتفاقی ‫که بر اثرِ یک...
‫قدمِ بی‌دقت پیش اومد.
‫بفرمایید؛ بریم سراغِ غذا...
‫و شراب.
‫بابتِ وضعیتِ تهوع‌آورِ ‫ویلایِ این سوری پوزش می‌خوام.
‫هه. ‫هیچ مقدار سکه‌ای ‫نمی‌تونه مُرده رو زنده کنه،
‫و نه این خاندان رو به سطحی برسونه که ‫شایسته‌ی این جمعِ حاضر باشه.
‫شاید باید شرابِ اون زن رو با ‫تندیِ شاش باصفا کنیم.
‫به وظایفت برس و این‌جور ‫فکرها رو از ذهنِ کیریت بیرون کن.
‫اینکه اون‌طوری با تو حرف می‌زنه، ‫اصلاً درست نیست.
‫ملایم‌تر از ‫لمسِ دست‌های رومی‌هاست.
‫ارباب براشون خم و ‫راست می‌شه،
‫حتی بعد از اینکه سزار اون‌طور ‫وحشیانه بهت دست‌درازی کرد.
‫اون کاری رو می‌کنه که مجبوره.
‫متوجهِ نگرانیِ دخترِ گابینیوس ‫نسبت به اون شدی،
‫و واکنشی که اون (آشور) نشون داد؟
‫همون‌طور که بهت دستور داده شده عمل کن، ‫و به وظیفه‌ی کیریت برس.
‫پوزش می‌خوام...
‫بابتِ بیانِ بدیهیات.
‫سزار، می‌خوام «اوویدوسِ» بزرگ رو ‫بهت معرفی کنم،
‫«ایدیلِ» (مسئولِ خدماتِ شهریِ) شهرِ عزیزمون، که به تازگی عزادار شده.
‫بله. شنیدنِ خبرِ درگذشتِ نابهنگامِ همسرتون، ‫دلِ آدم رو خون می‌کرد،
‫اونم به دستِ ‫راهزنانِ سیلیسیایی.
‫بلایی که به جانِ سرزمین‌های ما افتاده. ‫سپاسگزارم.
‫اونا منفورترین موجودات هستن.
‫من و مادرم هم به «هوراتیای» بیچاره
‫در سواحلِ پس از مرگ می‌پیوستیم، ‫اگه میزبان‌مون شجاعانه مداخله نمی‌کرد.
‫من فقط کاری رو کردم که هر مردی برای ‫دفاع از جمهوری انجام می‌ده.
‫خوش‌شانسی بود که آدمِ شما، «کوریس»، ‫اون نزدیکی بود تا کمک کنه،
‫وگرنه می‌ترسم که الان باید برای ‫اون سوری هم عزاداری می‌کردیم.
‫چه خبری از رم برای ‫پایان دادن به این بلایا داری؟
‫یک فکر عمیقاً در ذهن دارم،
‫و سنا هم داره روی قطعنامه‌ای کار می‌کنه.
‫بیاین دغدغه‌های جدی رو کنار بذاریم
‫و از لحظه لذت ببریم، به امید اینکه روحیهٔ آزرده‌مون کمی بهتر بشه.
‫خواسته‌ی مشترکیه. من خودم گلادیاتورها رو معرفی می‌کنم و...
‫صبر کن.
‫ترجیح می‌دم اسمی که اصالت و پیشینه‌ی پُرافتخارتری داره،
‫توجه‌ها رو به خودش جلب کنه.
‫شهروندان کاپوآ،
‫باشد که خدایان
‫نظرِ لطف‌شون رو شامل حال‌مون کنن...
‫و این ویلا رو، که این‌قدر
‫توی تاریخِ خون و خیانت غرق شده، تطهیر کنن...
‫آن هم با ارتقای نامش، فقط برای یک شب، به «خاندانِ سزار»!
‫داره افتخاراتی که حقِ مسلم توئه رو به غنیمت می‌بره.
‫به عنوان اولین اقدام در این راستا،
‫از لانیستاها (صاحبانِ گلادیاتور) می‌خوام
‫تا به مسابقات لودی آپولینارس ادای احترام کنن،
‫مسابقاتی که سخاوتمندانه توسط سناتور گابینیوس فراهم شده...
‫...و سزار!
‫خاندانِ اوپیتر،
‫بیاین جلو و آدم‌هاتون رو معرفی کنین!
‫در ادامه بریم به استقبال خاندانِ پروکولوس و پیشکش‌هاش!
‫نمایشِ خوبیه.
‫اما هنوز قراره به این جمعِ ترسناک اضافه بشه.
‫چه شگفتی‌هایی برای ارائه داریم، ای سوری؟
‫بهترین‌های کاپوآ...
‫و فراتر از اون.
‫و چه کسی امشب به عنوان ‫قهرمانِ خاندانِ سزار قد علم می‌کنه؟
‫یه پیشکشِ بسیار نایاب و غیرعادی.
‫از سرزمین‌های وحشیِ «کوش»، نمایشی میاد که
‫هرگز پیش از این در جمهوری دیده نشده.
‫تماشا کنین!
‫آکیلیا...
‫الهه‌ی مرگ.
‫تو یه زنیکه رو معرفی می‌کنی؟
‫خودِ «ایدیل» اصرار داشت که یه چیز نو ارائه بدیم...
‫مگه اینجا خاندانِ کیری تو نیست؟
‫سزار با این حرف مخالفه.
‫سزارو گاییدم. ‫مردی که روبروی منه تویی.
‫و این توهین فقط از جانبِ تو تلقی می‌شه.
‫پوزش می‌خوام. در بازبینیِ ماجرا،
‫باید در اولین فرصتِ قبلی، تو رو از
‫- ماهیتِ قهرمانم مطلع می‌کردم. ‫- معرفی از قبل انجام شده
‫و توقعات بالا رفته.
‫بذار مرگش توی میدون، پایانِ این غائله باشه.
‫و باعث بشه همون جداییِ راهی که هر دو مشتاقشیم، بین‌مون اتفاق بیفته.
‫چرا نیتت برای فرستادنِ پومپه
‫به سمتِ رویارویی با سیلیسیایی‌ها رو،
‫خیلی قبل‌تر از اینکه با سزار در میون بذاری، به من گفتی؟
‫چرا این موضوع رو خودت به سزار لو ندادی؟
‫- یا به کراسوسِ بزرگ؟ ‫- به نظر...
‫عاقلانه نمی‌ومد.
‫داری بازیِ خطرناکی می‌کنی، ای سوری.
‫من فقط یه مهره‌ی حقیر روی تخته‌ام،
‫که دست‌های بزرگ‌تر بهم هدف می‌دن.
‫کلماتِ زیادی هست که می‌تونم برای توصیف تو به کار ببرم.
‫«حقیر» جزو اون‌ها نیست.
‫و نه اون‌قدر کص مغزم که باور کنم
‫واقعاً قصد داری محرمِ رازِ من باشی.
‫تو متوجهِ تستی که ازت گرفته شد شدی.
‫و اقداماتت هم بر همون اساس بود.
‫در جهتِ چه هدفی؟
‫صلح بین پومپه و حامیِ تو، کراسوس؟
‫یا اینکه نامِ خودت رو فراتر از جایگاهِ معقولت بالا ببری؟
‫این دوتا لزوماً نباید... در تضاد با هم باشن.
‫مثل یه رومیِ واقعی حرف می‌زنی.
‫بیا انتخابِ ناموفقِ قهرمانت رو کنار بذاریم...
‫و به سمتِ هدفِ مشترک حرکت کنیم.
‫این بهترین چیزی بود که
‫«خاندانِ الاغ‌ها» (اشاره به خاندانِ آشور)
‫تونست جور کنه؟
‫یه جنده با یه شمشیر،
‫که هنوز هم یه جندست.
‫برادران فروکس.
‫واقعیت نتونسته به گردِ پایِ اون افسانه‌ی خیالی برسه.
‫دلم می‌خواد دهنت رو با نیت‌های بادکرده پر کنم،
‫تا ببینم چطور کلمات توی گلوت خفه می‌شن.
‫تهدیدی که جای نگرانی نداره،
‫البته اگه اون چیزی که بین پاته هم به اندازه‌ی این زبونِ درازت باشه.
‫پرده رو کنار بزن...
‫و شاهدِ مدرکی باش که ثابت می‌کنه خدایان وجود دارن.
‫پروکولوس!
‫بچه‌های سرکِشت رو جمع کن،
‫مبادا به سرنوشتِ شومی دچار بشن.
‫ساتیروس، ‫برگرد سرِ جات (پشتِ پاشنه‌ی پام).
‫من از جلو چشمت می‌رم...
‫اما برمی‌گردم تا توی خواب‌هات بکنمت.
‫اون ضیافتی برای حواسِ آدمه، مگه نه؟
‫این سوری به سنت‌ها ریده
‫و اون رو با افتخار،
‫مثل یه غذای فاسد سرو می‌کنه.
‫فکر می‌کردم کسی که چنین حرفایی رو از دهنش بیرون می‌ریزه،
‫خودش باید از طعمش لذت ببره.
‫ویریدیا.
‫کورنلیا موضوعِ جالبی رو مطرح کرده.
‫بیا.
‫بیا با هم تبانی کنیم.
‫بچه‌ی محال.
‫به نظرم دیدگاه‌هاش خیلی تر و تازه هست.
‫کورنلیا داشت با داستان‌های رم سرگرم‌مون می‌کرد،
‫مخصوصاً اون‌هایی که درباره‌ی مردهای باارزشه،
‫که قید و بندِ ازدواج ندارن.
‫مادر. ‫اون دانشِ عمیقی درباره‌ی
‫کیس‌های مناسبِ ازدواج داره.
‫جور کردنِ مردی که لایقِ چنین زیباییِ نایابی باشه، کارِ سختیه.
‫اما «کویینتوس مینوکیوس ترموس»،
‫که شوهرم اون رو خوب می‌شناسه، گزینه‌ی مناسبی برای این فکره.
‫می‌ترسم این موضوع ‫به اشتباه مطرح شده باشه.
‫من هنوز عزادارِ شوهرم هستم،
‫که به دستِ اسپارتاکوس کشته شد.
‫عمیقاً باهات همدردی می‌کنم.
‫چنین غمی می‌تونه آدم رو در خودش ببلعه.
‫تا وقتی که دیگه تموم بشه.
‫سعی می‌کنی از من دوری کنی.
‫من فقط دارم به وظایفم می‌رسم.
‫و اونا الان دقیقاً شاملِ چی می‌شن؟
‫رسیدگی به مردهای کیری. ‫و زنِ کیری...
‫جزئیاتی که وقتی داشتی ازم التماس می‌کردی
‫تا برای حضورش توی میدون فشار بیارم، از ذهنت پرید؟
‫به دلیلی پنهانش کردم؛ تو هنوز رقیبِ این خاندان هستی.
‫و من برای تو چی هستم؟
‫من دنبالِ دعوا و اختلاف
‫نیستم.
‫باید برگردم سرِ وظایفم.
‫واقعاً هیچ خواسته‌ی دیگه‌ای توی زندگی نداری
‫جز اینکه طبقِ هوس‌های این سوری خدمت کنی
‫تا وقتی که پیری از پا درت بیاره؟
‫تو درک نمی‌کنی. ‫اینکه دنبالِ افتخاراتِ خیلی وقت پیش هستی،
‫اونم از طریقِ کارهای مردهایی که آموزش می‌دی؟
‫دلم می‌خواد چشمات رو به آینده بدوزی...
‫و گذشته رو بسپاری به خاطرات...
‫درست مثل همه‌ی کسایی که واقعاً زندگی می‌کنن...
‫باید انجامش بدن.
‫من باید...
‫برم.
‫و با این حال
‫هنوز...
‫سرِ جات میخکوب شدی.
‫کیرت واقعاً داره بدنت رو سنگین می‌کنه،
‫که با سایه‌ی تخمیت این خاندان رو سیاه کردی.
‫من فقط به درخواستِ گابینیوسِ بزرگ
‫و سزارِ محترم اینجام. هیچ دلیلِ دیگه‌ای منو ترغیب نمی‌کرد
‫که خودم رو تا این...
‫اعماقِ لجن پایین بکشم.
‫بیا کلماتِ کنایه‌آمیز رو کنار بذاریم
‫و بریم سراغِ حقیقتِ عریان. ‫از این تنوع استقبال می‌کنم.
‫آدمِ تو، «فیدس» بود که علیه مربیِ من اقدام کرد،
‫به هدایتِ دست‌های کیری...
‫روبروی من.
‫اگه می‌خواستم علیه تو اقدامی کنم، ای سوری...
‫مطمئن باش،
‫اون دستِ خودم می‌بود،
‫در حالی که قبضه‌ی تیغه رو چسبیده.
‫مشتاقِ اون روز هستم.
‫نه بیشتر از من.
.:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫سرگرمی‌ها موردِ پسند واقع شد؟
‫خاندانِ سزار مکاشفاتِ زیادی داره،
‫درست مثلِ خودِ این مرد.
‫به نظر می‌رسه فکرت بدجوری مشغوله.
‫بیا کمی قدم بزنیم،
‫تا سبک بشی.
‫تو اطمینان داده بودی که به هیچ‌کس ‫آسیبی نمی‌رسه.
‫هوراتیا، همسرِ ایدیل، برای من شناخته شده بود،
‫و دوستِ من به حساب می‌اومد.
‫گفتم به هیچ آدمِ «مهمی» ‫آسیبی نمی‌رسه... و پای حرفم هم ایستادم.
‫معانی رو طبقِ نیتِ خودت ‫تغییر می‌دی.
‫مگه کیسه‌ی پولت در ازایِ کشوندنِ کوسوتیا و
‫دخترش به اون زمان و مکانِ تعیین‌شده، پُر نشد؟
‫تصمیمی بود که حالا بابتش پشیمونم.
‫اوه.
‫اما گذشته روی سنگ حک شده،
‫و در برابرِ تمایلاتِ گوشت و پوست و استخوانِ ما نفوذناپذیره.
‫و تکلیفِ تمایلاتِ ‫کراسوس و پومپه چی می‌شه؟
‫اونا در برابرِ خواسته‌های تو چطور سنجیده می‌شن؟
‫آینده هنوز فاش نشده.
‫شاید یه روز ببینیم که سزار، با حیله و
‫فریبِ لعنتی، مثلِ یه خدا عروج می‌کنه.
‫مایه‌ی ناامیدیِ منه
‫که تو رو جزوِ پرستندگانم ‫نمی‌بینم.
‫و شاید اصلاً تو رو بینِ زنده‌ها نبینم.
‫ببین چطور حرکت می‌کنن؛
‫پدر و پسری با ذهن و هدفِ واحد.
‫باید به حالِ رقیب‌هاشون دلسوزی کرد، چون توی
‫مسابقاتِ فردا، بدجوری روی شن‌ها بگا می‌رن.
‫به عنوانِ پاداشِ این نمایشِ دلپذیر، ‫غذا و شراب بخورین.
‫ارباب.
‫هم‌رزم شدن با تو روی شن‌های میدان...
‫چیزی بود که همیشه خوابش رو می‌دیدم...
‫تا یه لحظه‌ی دیگه بهت ملحق می‌شم.
‫از تو می‌خوام که کنارِ من بمونی،
‫به جای اینکه وقتت رو صرفِ ‫سرگرمی‌های بی‌ارزش کنی.
‫من بچه‌ی لعنتی نیستم.
‫و نباید هم باهام این‌طور رفتار بشه.
‫پوزش می‌خوام.
‫- سزار حضورِ شما رو خواستار شده. ‫- من در برابرِ نام‌های بزرگ‌تر سر خم می‌کنم.
‫پدرت با نگاهِ غضب‌آلودی بهت نگاه می‌کنه.
‫بهش توجه نکن؛ این مرد تازگی‌ها
‫بدجوری لجباز و سلطه‌جو شده.
‫پس واقعاً ‫پسرِ همون پدری.
‫سزار از من چی می‌خواد؟
‫خب، نظراتِ تو در این مورد ‫به اندازه‌ی نظراتِ خودم ارزشمنده.
‫من هیچ‌وقت با این مرد هم‌کلام نشدم.
‫تو داری منو از کنارِ یه رومیِ اصیل که ‫شکمش مثلِ کیسه‌ی پولش پُر و پیمونه می‌کشی،
‫که چه گهی بخوری؟ ‫هیس.
‫یه کارِ خیلی فوری.
‫تو آخرش منو به کشتن می‌دی.
‫خب، اون‌وقت به سواحلِ جهانِ پس از مرگ یورش می‌برم...
‫تا دوباره تو رو توی آغوشم ببینم.
‫حال و هوایِ مهمون‌ها رو نسبت به آکیلیا ‫چطور ارزیابی می‌کنی؟
‫مثلِ یه تیکه‌ی گُهِ ناخوانده ‫توی وعده‌ی صبحونه.
‫گابینیوس هم واکنشش همین بود.
‫اون علاقه‌ای به ‫دور شدن از سنت‌ها نداره،
‫اما با گذشتِ زمان، اغلب ‫اراده‌های سخت هم نرم می‌شن
‫و به سمتِ احتمالاتِ تأمل‌برانگیزتر ‫گرایش پیدا می‌کنن.
‫اندرزِ حکیمانه‌ای بود، برای کسانی که...
‫بدجوری بهش نیاز دارن.
‫من باید به مردها برسم.
‫مربی‌ت (دوکتوره) خیلی خوش‌شانسه که ‫زیرِ سقفی زندگی می‌کنه
‫که کسی با چنین دیدگاهی توشه؛ کسی که به جای پشتِ سر، به روبرو نگاه می‌کنه.
‫آرزوی رسیدن به فردایی بهتر، ‫بزرگ‌ترین امیده.
‫اندرزِ حکیمانه با اندرز پاسخ داده شد.
‫آیا توی جایگاهِ مخصوصِ مسابقات، تو رو بینِ خودمون می‌بینم؟
‫من امشب اینجا اومدم تا ادای احترام کنم،
‫به مردی که جونم رو نجات داد،
‫اما شاهدِ رفتار و منشِ کسانی بودن
‫که مدعیِ گرفتنِ جونِ شوهرم بودن، بارِ سنگینیه.
‫پوزش می‌خوام. لحظه‌ای ‫به این موضوع فکر نکردم...
‫نیازی به عذرخواهی نیست. تو با ریسکِ بزرگ، ‫اسپارتاکوس رو به پایانی که لایقش بود رسوندی،
‫و با سقوطِ اون، ‫شورش رو در هم شکستی.
‫با این کارت، برای همیشه ‫در بالاترین جایگاهِ احترام ایستادی.
‫این ریسک رو هزار بار دیگه هم ‫با کمالِ میل به جون می‌خرم...
‫اگه منجر به پاداشی بشه ‫که الان روبروی منه.
‫مادرم بابتِ اینکه از کنارش جیم شدی، ‫حتماً داره از عصبانیت کف می‌کنه.
‫امیدوارم آپولو، قهرمانِ تو رو ‫به پیروزی برسونه.
‫جای شکرش باقیه که اون توی مسابقات شرکت نمی‌کنه؛
‫میدانِ نبرد و مردهای توش،
‫جایی برای چنین موجودِ ‫ظریفی ندارن.
‫به مهمون‌های عالی‌رتبه برس. و ‫این شبِ لامصبو رو به پایان ببر.
‫ذهنت رو روی هدفت توی میدانِ نبرد ‫متمرکز کن
‫و نذار به سمتِ لذت‌های نرم و لطیف ‫منحرف بشه.
‫من فقط دنبالِ خون و افتخارم.
‫بیا اختلافاتِ گذشته رو ‫به خاطراتِ رنگ‌باخته بسپاریم
‫و به پیشوازِ خوشبختی بریم،
‫مثلِ یک پدر و پسرِ عزیز.
‫راهت رو کج کردی
‫به سلولِ من، ای قهرمان.
‫تو تا حالا روی ‫شن‌های میدان ایستادی؟
‫خیلی وقت‌ها.
‫توی اولین ورودم، ‫باید انتظارِ چی رو داشته باشم؟
‫غرشِ کرکننده‌ی ‫جمعیت...
‫تند شدنِ ضربانِ قلب...
‫و تندیِ گزنده‌ی
‫بویِ خون توی هوا.
‫خدایان پاداشی ‫بزرگ‌تر از این ندارن.
‫شانسِ زنده موندن رو چطور می‌بینی؟
‫در برابرِ برادرانِ فروکس؟ ‫به نفعت نیست.
‫اما همون‌طور که مردهای بالغ ‫اون‌ها رو دست‌کم می‌گیرن،
‫اون برادرها هم...
‫یه زن رو...
‫دست‌کم می‌گیرن.
‫خیلی از چشم‌هایی که توی جشن ‫به من افتاد...
‫پُر از یقین بود...
‫که سقوطِ من از قبل ‫نوشته شده.
‫فقط خدایان می‌دونن ‫چی نوشته شده.
‫و حتی اون‌ها هم ‫اغلب اشتباهِ تخمی می‌کنن.
‫اگه قرار باشه وقتِ سحر
‫با مرگ روبرو بشم...
‫پس دلم می‌خواد امشب...
‫زندگی رو در آغوش بگیرم.
‫من خیلی وقت پیش این دلبستگی‌ها رو ‫کنار گذاشتم...
‫برای رسیدن به شکوه توی میدانِ نبرد.
‫منظورم رو اشتباه متوجه نشو.
‫زیرِ این سقف، هیچ‌کس جز مردها نیست...
‫و تو...
‫کمترین میزانِ
‫وقاحت رو داری (از بقیه کمتر رو مخی).
‫مربی هشدار داده بود که ‫بهت دست نزنیم.
‫دست‌های...
‫ناخواسته.
‫پس بذار ببینیم چطور پُر می‌شن.
‫خدایان بهت برکت بدن.
‫اوپیتر واقعاً تازگی‌ها ‫خیلی موردِ لطف قرار گرفته.
‫ویریدیا.
‫اومدنت خیلی...
‫غیرمنتظره بود. ‫اون علاقه‌ای به مسابقات نداره.
‫واقعاً؟ پس چی باعث شده ‫به اینجا صفا بدی؟
‫خاندانِ آشور نمایشِ نویِ ارایه داده؛
‫نمایشی که نتونستم جلوی خودم رو بگیرم ‫و شاهدش نباشم.
‫ما سراپا انتظاریم.
‫در صندلیِ کنارِ ما بنشین. ‫سپاسگزارم.
‫من ترجیح می‌دم از رقابت‌های خشونت‌آمیز ‫دور باشم،
‫و همین‌طور از خطرِ پاشیدنِ خون. ‫ما هم همین‌طور.
‫تا حالا به این سوری اجازه داده نشده بود ‫توی جایگاهِ مخصوص بشینه.
‫دعا می‌کنم از شدتِ هیجان ‫خودش رو خیس نکنه.
‫هیلارا، برای مهمونِ عالی‌رتبه ‫شراب بیار.
‫بهش توجه نکن.
‫حالش زیاد خوب نیست.
‫بگو رقابت‌های کوچک‌تر رو اعلام کنن ‫تا زودتر نوبتِ مبارزه‌ی اصلی (پریموس) برسه
‫و غائله‌ی امروز ختم بشه.
‫هوا داره...
‫ناخوشایند می‌شه.
‫امروزِ پُرشکوه با انبوهی از شگفتی‌ها ‫به ما برکت داده...
‫و ما هنوز چیزهای بیشتری برای ارائه داریم...
‫به افتخارِ آپولویِ زرین.
‫خونی که فدا شد،
‫در جهتِ جلبِ نظرِ ‫جمهوریِ مقتدرِ ما...
‫برای مستحکم شدن در برابرِ تهدیدها،
‫چه از بیرون...
‫و چه از درون.
‫صدای جمعیت ‫بلندتر از اونیه که فکر می‌کردم.
‫غرش‌شون باز هم ‫بلندتر خواهد شد...
‫وقتی برادرانِ فروکس...
‫پیشکشی از...
‫خونِ نوبیایی رو تقدیم کنن.
‫همیشه برام سوال بوده...
‫آیا یه «نیمه‌مرد» (کوتوله) هم به اندازه‌ی یه مردِ کامل، ‫خونریزی می‌کنه؟
‫تارکون، سلادوس، ‫آماده بشین.
‫با کمالِ امتنان، پیشکشی از ‫خاندانِ پروکولوس رو تقدیم می‌کنم؛
‫وارد شوید...
‫هاربلکس، مورمیلو، ‫و بوریاتیس، هوپلوماکوس.
‫مایه‌ی افتخارِ این خاندان بشین
‫و دخلِ آدم‌های پروکولوس رو بیارین ‫و بفرستین‌شون اون دنیا.
‫دلم می‌خواد زنده بمونی...
‫پیرمرد. ‫منم همین‌طور.
‫و از... ‫خاندانِ اون سوری...
‫سلادوس، دیماکروس...
‫و فرزندِ تنومندش، ‫تارکون، تراکس.
‫کیرم تو سوری!
‫شروع کنین!
‫کدوم یکی رو ترجیح می‌دی؟
‫هر دو رو.
‫جوونی از تجربه جلو می‌زنه.
‫تارکون فقط می‌خواد ‫اولین خون رو اون بریزه.
‫آرزوش بر باد رفت. ‫با مورمیلو درگیر شو!
‫تارکون، پوشش بده.
‫جوانی پیروز شد.
‫آره.
‫پشتِ سرت!
‫آره.
‫بله!
‫آره.
‫یــــــالا!
‫آره!
‫پیروزیِ غافلگیرکننده‌ای بود.
‫فقط برای کسانی که ایمان نداشتن.
‫داری منو با ‫تعریف‌های بیجا لوس می‌کنی.
‫تواضع به دردِ مردی ‫در جایگاهِ تو نمی‌خوره.
‫خاندانِ تو ثابت کرد که ‫رقیبِ سرسختیه
‫و به درستی شور و حالِ ‫جمعیت رو بیدار کرد.
‫دعا کنیم که موقعِ معرفیِ یه زن ‫توی مبارزه‌ی اصلی،
‫حال و هوایِ اینجا تلخ نشه.
‫خاندانِ آشور پیروز شد.
‫بله.
‫یک بارِ دیگه، ‫ناامیدم نکردی.
‫آکیلیا،
‫زمانِ تو نزدیک می‌شه.
‫خودت رو آماده کن. ‫برای مرگ...
‫ای جنده‌‌ی لعنتی.
‫بعد از اتمامِ مسابقات، دوست دارم ‫تو و شوهرِ نجیبت رو
‫توی ویلامون ببینم تا غذا بخوریم و گفتگوی جذابِ
‫شبِ قبل رو ادامه بدیم. ‫دعوتِ دلپذیریه،
‫اما متأسفانه مجبورم رد کنم.
‫من برای سفر در سپیده‌دمِ فردا ‫آماده می‌شم.
‫رفتنت این‌قدر با عجله‌ست؟
‫به حکمِ ضرورت.
‫عازمِ «سینوسا ان والِه» هستم.
‫سینوسا؟
‫به چه منظوری؟
‫تا گفتگوی بسیار لازمی رو ‫با پومپه داشته باشم.
‫پومپه؟ اون حرفی از ‫خارج شدن از رم نزده بود.
‫مطمئنم از قلم افتاده؛
‫ذهنش هنوز درگیرِ ‫مسائلِ مهم‌تریه.
‫جای خالیِ تو ‫بدجوری حس خواهد شد.
‫روحِ من اینجا باقی می‌مونه...
‫در کالبدِ...
‫همسرِ عزیزم.
‫تو می‌مونی؟
‫حتی خودِ خدایان هم ‫نمی‌تونن منو از اینجا بلند کنن.
‫کی مبارزه‌ی اصلی رو اعلام می‌کنه؟ ‫بذار این افتخار نصیبِ سزار بشه.
‫انگار سرش خیلی شلوغه.
‫پس من در خدمتم.
‫شهروندان کاپوآ،
‫من، گایوس ژولیوس سزار،
‫به جای مارکوس لیسینیوس کراسوس در برابرِ شما ایستادم...
‫کسی که به خاطرِ منافعِ حیاتیِ جمهوری، در رم موندگار شده.
‫با اجازه و دعای خیرِ او، ‫و سناتور گابینیوسِ بزرگ...
‫...من به شما تقدیم می‌کنم:
‫مبارزه‌ی اصلیِ ‫مسابقات لودی آپولینارس!
‫و چه کسی قدم به میدان می‌ذاره
‫تا با خون و افتخار، ‫آپولو رو خشنود کنه؟
‫به شما تقدیم می‌کنم...
‫آکیلیا، الهه‌ی مرگ!
‫این شوخیِه؟
‫آشغالِ عوضی.
‫از قهرمانت ‫خیلی خوب استقبال شد!
‫همون‌طور که می‌ترسیدم.
‫تحت تأثیرِ پارس کردنِ این جماعتِ اوباش قرار نگیر،
‫که با یه بی‌احترامیِ خیالی، ‫خیلی راحت رنگ عوض می‌کنن.
‫شهروندانِ خوبِ کاپوآ،
‫شما شاهدِ صحنه‌ای هستین که ‫هرگز پیش از این
‫در جمهوری دیده نشده.
‫اما چه کسی قدم پیش می‌ذاره تا با چنین ‫پیشکشِ بی‌سابقه‌ای روبرو بشه؟
‫خیلی زود نکشش.
‫می‌خوام زجر بکشه.
‫از خاندانِ پروکولوس...
‫به شما تقدیم می‌کنم:
‫آمونیوس، مورمیلو!
‫- کیر توش! ‫- نه.
‫داری افتخارِ لامصبو رو می‌دزدی؟
‫تو لیاقتِ هیچ‌کدومش رو نداری، مردِ کوچولو.
‫خدایان دارن به ما خیانت می‌کنن.
‫آره!
‫جنازتو میگام.
‫تو مسابقه رو بدونِ اجازه تغییر دادی.
‫دستِ من نبود که ‫این‌طور دستور بده.
‫تقصیرِ آدمِ خودمه.
‫تو از مهارتِ قهرمانت ‫دَم می‌زدی؛
‫دلم می‌خواد این مهارت رو در برابرِ ‫رقیبی با ابعادِ مناسب ببینم.
‫منم همین‌طور.
‫بذار آسمان‌ها در انتظارِ ‫خون و افتخار به لرزه دربیان!
‫شروع کنین!
‫همون‌طور که بهش آموزش داده شده، ‫برتری رو توی سرعت پیدا کرده.
‫این مسابقه‌ی کیری چطور پیش می‌ره؟
‫خوش‌شانسی که ‫با الهه‌ی مرگ روبرو نشدی.
‫ببین چطور حرکت می‌کنه. تا حالا ‫چیزی شبیهش ندیده بودم.
‫و هیچ‌کسِ دیگه هم توی جمهوری ندیده.
‫یالا!
‫این پیشکشیِ پُر ادعاتون ‫نتونست عطشِ ما رو سیراب کنه.
‫اما وعده‌ی دیدنِ نمایشی که تا حالا دیده نشده، محقق شد؛
‫مرگِ یه زن توی میدانِ نبرد.
‫بکش! بکش! بکش!
‫نفرت! (اسم کنیز آکیلیا)
‫آره!
‫نمایشِ خوبی بود... ‫برای یه خاندانِ حقیر.
‫بکش! بکش! بکش!
‫و حالا...
‫میگامت!
‫آره! ‫چی؟
‫چی شد؟
‫اوه.
‫بکشش! بکشش!
‫نه امروز!
‫آره!
‫پوزش می‌خوام، ای سوری.
‫ادعات درست از آب دراومد. ‫هه.
‫آ-کیل-یا! ‫آ-کیل-یا! آ-کیل-یا!
‫آ-کیل-یا!
‫آره! بیا دیگه! ‫آره! آره! آره!
‫آ-کیل-یا! آ-کیل-یا!
‫آ-کیل-یا!
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
..:: کانال تلگرام و اينستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.