..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫خانم‌ها و آقایان، پسرا و دخترا، ‫امروز یه مهمون ویژه داریم.
‫اون از وقتی هشت سالش بود... ‫داشت برای مردم اجرا می‌کرد.
‫تیلور سوئیفتِ دوازده ساله.
‫سلام به همگی. من تیلورم.
‫امشب قراره چند تا آهنگ ‫براتون اجرا کنم.
‫امیدوارم بهتون خیلی خوش بگذره.
‫از همون اول، قشنگ می‌دونست ‫که باید حسابی تلاش کنه.
‫این آهنگ «مسئله مهمیه» از لی‌آن رایمز هست.
‫♪ ...توی آسمون ♪
‫راستش بستگی داره که ‫چقدر بخوایم به عقب برگردیم...
‫♪ ...ستاره کوچولو ♪
‫اما از نمایش‌های مدرسه،
‫گروه تئاتر،
‫و شب‌های کارائوکه، پله‌پله رفت بالا.
‫قراره چند تا آهنگ ‫براتون اجرا کنم
‫و امیدوارم بهتون خوش بگذره ‫چون من که خودم خیلی کیف می‌کنم.
‫به جشنواره‌ها و شهربازی‌ها زنگ می‌زدیم
‫تا ببینیم جایی برای یه بچه‌ کوچیک
‫با یه گیتار و دو تا بلندگو هست یا نه.
‫همه چیز به همون سادگی بود ‫که فکرش رو می‌کنید.
‫کشیدن گیتارها توی فرودگاه،
‫و چپوندن‌شون توی یه... ماشین اجاره‌ای.
‫رفتن به یه شهر دیگه، و یه شهر دیگه ‫و فقط ادامه دادن.
‫سلام به همگی. من تیلور سوئیفتم. ‫حال همگی امشب چطوره؟
‫اون از همون سن کم،
‫همیشه دقیقاً می‌دونست ‫که دوست داره چیزها چطوری باشن...
‫و همیشه داشت برای تورهای اصلی خودش ‫برنامه‌ریزی می‌کرد.
‫می‌دونی، ‫هیچ‌وقت نشنیدم کلمه‌ی «شهرت»
‫یا «پول» رو به زبون بیاره.
‫همیشه فقط بحثِ فرصتی بود
‫که بره و آهنگ‌هاش رو بخونه
‫و بقیه هم همون کلمات رو ‫باهاش هم‌خونی کنن.
‫توی این تئاترها اجرا می‌کرد ‫و سالن‌ها هی بزرگ و بزرگ‌تر می‌شدن
‫و بلیط‌ها هم سریع و سریع‌تر فروش می‌رفتن.
‫پس یه روند، اوم، ‫تدریجی بود...
‫اما فکر نمی‌کنم ‫وقتی داری اون کار رو انجام می‌دی...
‫حتی برای یه ثانیه هم،
‫به خودت زمان بدی که فکر کنی ‫یه روزی تبدیل به این می‌شه.
« پــایــان یــک دوره (اِرا) » قسمت سوم: "سرنوشت"
‫در پایانِ تورِ اروپا، همه‌چیز از هم باز می‌شه ‫و با کشتی فرستاده می‌شه آمریکا. ‫شش هفته طول می‌کشه تا برسه.
..:: کانال تلگرام و اينستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫تیمِ تورِ اراس یه استراحتِ کوتاه می‌کنه و بعدش ‫راهیِ میامی می‌شه تا بخشِ پایانیِ تور رو شروع کنه.
‫تور اروپا اون‌قدر سنگین بود ‫که آخرش
‫بیشتر از چیزی که یادم بیاد ‫خسته و درمونده بودم.
‫پس بعد از ومبلی به استراحت نیاز داریم
‫تا نه فقط بدن‌مون و انرژی‌مون رو، ‫بلکه...
‫اشتیاق‌مون رو برای اون‌قدر مایه گذاشتن ‫در هر شب، دوباره به دست بیاریم.
‫تا وقتی که ‫برگشتیم به آمریکا،
‫همه‌مون حسابی سرحال و پرانرژی باشیم.
‫وای خدای من.
‫- برو عقب! ‫- وای خدای من. ما باید...
‫از وقتی بخش عظیم تور اِراس ‫توی اروپا تموم شد،
‫همه‌اش دارم سعی می‌کنم
‫تا دوباره به روال زندگی برگردم، ‫چون خونه‌ام.
‫این وقفه دو ماهه رو داریم،
‫یه جورایی دوباره جمع‌وجور می‌شیم و... ‫یه نفسی تازه می‌کنیم.
‫ای جانم. ‫دارم به کارهای خونه و زندگی‌م می‌رسم
‫و بعدش برای مرحله‌ی نهایی آماده می‌شیم.
‫من عاشق سفرم. ‫عاشق کارمم. بهترین کاره،
‫و مثلاً همه چیز برامون برنامه‌ریزی شده‌ست
‫اما بعدش می‌رسی خونه و می‌گی: ‫«حالا باید چیکار کنم؟»
‫و باید دوباره یاد بگیری چطوری ‫برای خودت برنامه‌ریزی کنی.
‫پس، ‫خیلی برای این استراحت هیجان دارم،
‫تا بتونم همین‌جا بشینم...
‫و... و تمرین کنم.
‫من با پدر و مادرم، ‫برادر کوچیکم و مادربزرگم زندگی می‌کنم.
‫عاشق اینم که برگردم خونه پیش‌شون، ‫مثلاً غذاهای خونگی بخورم و این‌جور چیزها.
‫بالاخره یه روزی قراره ‫توی لس‌آنجلس آپارتمان خودم رو بگیرم.
‫- آره ارواح شکمت. منو سکه یه پول نکن. ‫- خیلی معذرت می‌خوام. می‌دونی که...
‫حتماً، شک نکن.
‫زمان زیادیه که دور باشی.
‫من و ریچل بچه نداریم، ولی...
‫می‌خوام بگم که... داشتم دیوونه می‌شدم، ‫از بس که دلم برای سگم تنگ شده بود.
‫می‌دونی، فقط سعی می‌کنم برگردم ‫به زندگیِ یه آدم معمولی
‫و برنامه داشتن و کارهای بزرگونه کردن.
‫سعی می‌کنم دوباره زندگی رو ‫روبه‌راه کنم
‫چون چهار ماه زمان زیادیه ‫که فقط بری و...
‫خوش بگذرونی، ولی بعدش برگردی و ببینی:
‫«اوه، واقعیت. ‫مهلت پلاک ماشینم تموم شده، ای وای.»
‫- اینو دوست دارم، اینو دوست دارم... ‫- «فیرلس» جدید.
‫- ...اینو دوست دارم، اینو دوست دارم، اینو... ‫- منم دوستش دارم.
‫خیلی خب. اوم...
‫پس طبق ترتیبِ اجراها شروع می‌کنیم
‫- و اون‌طوری راحت‌تره؟ ‫- بیا همه‌ی اون‌ها رو بپوشیم...
‫می‌دونی، اگه بخوای، می‌تونیم این‌ها رو ‫برای تمرین نهایی امتحان کنیم.
‫- غروب... ‫- البته، میامی...
‫آره، این احتمالاً باید اولی باشه.
‫چقدر قشنگه.
‫نوستالژی بخش بزرگی ‫از تور اِراس هست.
‫اگه موقع دوران آلبوم «رد» دوازده ساله‌ت بوده...
‫...چیزهای خاصی یادت میاد
‫که دیدی و چیزهای خاصی که حس کردی.
‫وظیفه منه که اون حس‌ها ‫و اون تصویرها رو برات زنده کنم.
‫بسیار خب. ‫طراحی لباس یکی از راه‌های انجام این کاره.
‫اوه، عاشقشم.
‫اوه، خیلی براش هیجان دارم.
‫طراحی لباس‌های تور اِراس
‫توسط استایلیست قدیمی‌م، ‫جوزف کسل، انجام شد.
‫اون از وقتی ۱۶ ساله‌م بود با منه.
‫تور اِراس ‫همه‌اش به خاطر طرفدارهاست، می‌دونی؟
‫دلیلی که می‌تونم کارم رو انقدر خوب انجام بدم
‫اینه که من هم خودم یه طرفدارم.
‫عاشق روشِ خودجوشی هستم ‫که من و تیلور با هم کار می‌کنیم.
‫مثل یه زبان مخفیه که بین‌مونه.
‫اون برام عکس می‌فرستاد.
‫مثلاً می‌گفت: «اوه.»
‫یه عکس برام می‌فرستاد. و منم می‌گفتم: «ها!»
‫- هی. فرستادی؟ ‫- سلام، دیشب یهو یه فکری به سرم زد.
‫بعد من حدود پنجاه تا عکسِ مختلف ‫از اینترنت پیدا کردم.
‫- عالیه. ‫- برای بخش آکوستیک.
‫- معرکه‌ست. ‫- می‌خوام همه‌اش لباس‌های سبک دهه ۵۰ باشه.
‫برای تور، تصمیم گرفتیم کمی ‫نگاه به گذشته و خاطره‌بازی داشته باشیم
‫و سراغ طراح‌هایی بریم که ‫از اول با تیلور بودن.
‫منظورم اینه که، تمام شب رقصیدن.
‫آره، پاهام درد می‌کنه، ‫ولی کفش‌های لوبوتان پامه.
‫واقعاً افتخاریه که ‫این پاها این‌طوری درد بگیرن.
‫این رو روبرتو کاوالی طراحی کرده.
‫اون رو توی تاریکی، روی صحنه می‌پوشه.
‫جادوی چسب‌های پارچه‌ای.
‫ویدیو آهنگ ۲۲. ‫جوری یادمه که انگار همین دیروز بود.
‫آلبوم رپیوتیشن.
‫این نوارها تماماً با دست پولک‌دوزی شدن.
‫کاوالی، ۱۹۸۹.
‫یادمه توی میلان با ورساچه قرار داشتم،
‫و بعدش با خودم گفتم: «اوه خدای من.»
‫وقتی اون بادیِ ورساچه رو می‌بینی
‫که همه‌اش از این کریستال‌ها ساخته شده
‫و نور بهش می‌خوره و واقعاً...
‫- اوه خدای من. ‫- اوه.
‫بدجوری قفلم روی این.
‫این حتماً سوگلیِ جدیدمه.
‫یه جوریه که انگار ‫حتی مریضی و دل‌پیچه‌ام رو هم خوب می‌کنه.
‫می‌تونه من رو ‫از حالت خستگیِ مطلق...
‫با خودم می‌گم: «نه. ‫«اگه قراره اینو بپوشم،
‫«باید خودمو بکشم بالا. ‫باید در حد و اندازه‌ی این لباس باشم.»
‫خب، اینم یه مدل دیگه از اون پالتوئه.
‫کمتر حالت نظامی داره، می‌دونی چی می‌گم؟
‫وقتی کار روی یه چیزی رو ‫با تی شروع می‌کنم...
‫می‌خوای اون سفیده رو امتحان کنی؟
‫...فقط به این فکر می‌کنم که ‫چه تأثیری روش می‌ذاره.
‫وای، خدای من.
‫- این معرکه‌ست. ‫- مگه نه؟ می‌دونم.
‫تا وقتی که پامو می‌ذارم توی استادیوم
‫و قشنگ کف می‌کنم.
‫♪ این اصلاً خوب نیست ♪
‫♪ اعتبارم هیچ‌وقت انقدر داغون نبوده، پس ♪
‫♪ لابد منو واسه خودم دوست داری ♪
‫هزاران نفر آدم،
‫جوری لباس می‌پوشن که ‫یادآور یکی از استایل‌های تیلور باشه.
‫♪ توی اون بارِ داغونِ ‫سمت شرقی، کجایی؟ ♪
‫♪ گوشیم روشن می‌شه، ‫روی پاتختی توی تاریکی ♪
‫♪ بیا اینجا، می‌تونی تهِ سالن ببینیم ♪
‫و اونا از چسب و ‫نگین استفاده می‌کنن. از هر چی که دم دست‌شون باشه.
‫عاشقشم.
‫اون یه لباس داره که کلی ‫ریش‌ریش‌های رنگین‌کمونی داره.
‫این ایده یه جورایی از اونجا اومد.
‫عشق و علاقه‌ی طرفدارها ‫فراتر از موسیقیه.
‫یه ارتباط عمیق و ‫دلی با تیلور وجود داره.
‫توی کنسرت نیوجرسی‌ش،
‫یه لباس زرشکی جدید پوشید.
‫مثل اون کت جلیقه‌ای، که من عاشقشم.
‫♪ ایرادی نداره که همه‌ی اینا رو گفتم؟ ♪
‫لباس‌ها کلاً ‫خیلی پرمعنی هستن،
‫اما لباسِ دوره‌ی «رپیوتیشن» یه چیز دیگه بود.
‫♪ ایرادی نداره که همه‌ی اینا رو گفتم؟ ♪
‫♪ واسه این کارا خیلی زوده؟ ♪
‫♪ چون می‌دونم که اوضاع حساسه ♪
‫بخش موردعلاقه‌ی من توی کنسرت، ‫مجموعه آهنگ‌های «رپیوتیشن» هست.
‫مامانم این لباس رو از صفر خودش دوخت.
‫من زیرش یه سرهمیِ ‫مدل «رپیوتیشن» پوشیدم.
‫- جوریه که پاره می‌شه و می‌رسه به سرهمی. ‫- من عاشق...
‫معلومه که من طرفدارِ پروپاقرصِ «رپیوتیشن» هستم.
‫نمادین‌ترین لباس تیلور سوئیفت ‫توی تور اِراس قطعاً همین
‫سرهمیِ «رپیوتیشن» هست که هیچ‌وقت عوض نمی‌شه.
‫که توی کل این ۱۳۱ تا اجرا، ‫فقط همین یکی رو داشتیم.
‫منتظریم ببینیم لباس جدیدی
‫امتحان می‌کنه یا نه.
‫همون همیشگیه. ‫دلقک شده بودیم.
‫همه‌اش منتظریم ‫یه سرهمی «رپیوتیشن» جدید ببینیم.
‫فقط واسه شوخی، اگه قرار بود ‫یه لباس «رپیوتیشن» جدید داشته باشه،
‫دوست داشتی شکلی باشه؟
‫این همون جدیده‌ست.
‫- این جدیده هست. ‫- آره.
‫اوه، اصلاً هم بد به نظر نمی‌رسه.
‫نه، چرا، بد هست. ببین اینجاشو.
‫باید بیاد بالاتر.
‫باید بیاد بالاتر ‫چون اونا فکر می‌کنن سینه‌هام اینجاست
‫در حالی که اینجاست، می‌فهمی؟
‫اون لباسِ یک‌تیکه‌ی اصلی ‫از یه پارچه‌ی دیگه درست شده بود.
‫کلِ پارچه‌ای که از اون مدل توی دنیا بود، همون بود.
‫واسه همین مجبور شدیم واسه دومی و این یکی، ‫خودمون پارچه رو دوباره تولید کنیم.
‫- می‌فهمم چی می‌گی. انگار... ‫- واقعاً رو نِروه
‫و من باید با این لباس ‫حرکات ورزشی و سخت انجام بدم.
‫خب، فکر کردیم می‌تونیم درستش کنیم ‫چون وقت نبود که بخوان
‫یه دونه جدید رو به موقع ‫برای میامی از اول بسازن.
‫نتونستن انجامش بدن.
‫- بپر بالا. ‫- آره. ‫بترکون.
‫اوه!
‫- ای بابا، نشد. ‫- نه.
‫چی؟
‫راستش...
‫- صبر کن. ‫- تا حالا این کارو نکرده بودم.
‫پسر، عالی بود.
‫- منم یکی می‌گیرم... ‫- ترکوندی.
‫این دیوارِ یادگاریِ تور هست
‫که آخر هر تور، یه لوح بهمون می‌دن
‫بابتِ، می‌دونی، ‫شرکت کردن‌مون توی تور ازمون تشکر می‌کنن.
‫این اولین تور من با اون بود ‫و من از سال ۲۰۰۹ با تیلور شروع کردم.
‫توی مسیرِ زندگیِ حرفه‌ای و شغلیِ من،
‫آره، این احتمالاً همون نقطه اوجه، ‫قشنگ همونجا،
‫که سوار اون موشک شدم
‫و تونستم همه‌ی این کارا رو با اون انجام بدم، که عالیه.
‫آره.
‫- اینو یادته؟ ‫- آخی.
‫بفرما.
‫این اولین هدیه تولدش از طرف تیلور بود.
‫یه عکس کوچولو از مامان و سوفی،
‫بابا و سوفی و بعدش «خانم تیلور»، اونطوری که صداش می‌کنه.
‫- خانم تیلور. ‫- بله، خانم تیلور.
‫ما هر دو تا بچه‌مون رو ‫وقتی من براش کار می‌کردم به دنیا آوردیم،
‫واسه همین، اون یه جورایی ‫موقع تولد هر دوتاشون پیش‌مون بود
‫و فکر کنم این...
‫- اولین بچه بود. ‫- فرزند اول.
‫- اولین بچه‌ای که وقتی توی گروه بودیم به دنیا اومد، اوم... ‫- آره.
‫و واسه همین، آره، یه لحظه‌ی خـ... ‫فکر کنم لحظه خاصی بود.
‫- آره. ‫- آره دیگه.
‫خیلی عالیه که می‌تونی ‫یه خانواده‌ی کاری رو با خودت همراه کنی
‫همون‌طور که مراحل مختلف زندگی رو پشت سر می‌ذاری
‫و بالا و پایین‌ها و ‫شکست‌های عشقی رو تجربه می‌کنی.
‫یه پیوند خیلی خاص ‫بینِ خانواده‌ی تور وجود داره،
‫جوریه که انگار یه خانواده‌ی دیگه داری.
‫اونا تنها آدمای دیگه‌ای توی دنیا هستن ‫که واقعاً می‌فهمن این کار چه حسی داره.
‫قبل از اجرا، بعد از اجرا، ‫توی روزهای تعطیل،
‫ما همه‌اش با همیم، و این عادی نیست.
‫انگار که اون قشنگ دست‌چین کرده ‫این آدم‌های فوق‌العاده رو
‫تا بخشی از این خانواده باشن.
‫بیشترِ آدمایی که ‫توی این سفرها باهاشون هستم
‫منو از دوران دبیرستان می‌شناسن.
‫اما آدم‌هایی هم هستن که ‫تازه توی این مرحله از
‫زندگی‌م باهاشون آشنا شدم.
‫«جس‌لین» یکی از ‫بااستعدادترین، پوست‌کلفت‌ترین
‫و مهربون‌ترین آدماییه که تا حالا دیدم.
‫اون جدیدترین عضوی بود ‫که به جمع هم‌خوان‌های ما اضافه شد.
‫من از دوره‌ی «رپیوتیشن» باهاش شروع کردم.
‫تا قبل از اون هیچ‌وقت توی تورِ استادیومی نبودم
‫واسه همین اولین اجرا قشنگ این‌طوری بودم که:
‫«چقدر آدم اینجا هست.»
‫ما چند سالی بود که داشتیم ‫با هم می‌خوندیم،
‫و وقتی جس‌لین مریض شد،
‫این اولین ضربه‌ای بود که ‫خانواده‌ی تور از نظر احساسی تجربه کرد.
‫واقعاً برای همه‌مون ‫غیرقابل‌باور بود.
‫خیلی افتضاحه.
‫موقع تور، تشخیص دادن ‫که سرطان سینه دارم.
‫اوم...
‫و خب معلومه که ویران‌کننده بود...
‫اما ما هر آخر هفته اجرا داشتیم، پس من باز هم به شهر بعدی پرواز می‌کردم،
‫با بقیه اجرا می‌کردم و،
‫وسطِ هفته که اجرا نداشتیم،
‫برمی‌گشتم لس‌آنجلس و کلی نمونه‌برداری
‫و معاینه‌های جورواجور انجام می‌دادم تا بفهمم
‫واقعاً واسه درمان باید چیکار کنم،
‫و بعدش دوباره برمی‌گشتم روی صحنه
‫و جوری رفتار می‌کردم که انگار هیچ خبری نیست.
‫هیچ‌وقت یادم نمی‌ره ‫وقتی بهمون گفت،
‫همه داغون شدن و بدتر از همه اون بی‌خبری بود.
‫خب، نوبت منه.
‫وقتی به تیلور خبر دادم، قشنگ ‫پرید وسط بغلم کرد و گریه کرد
‫و فقط می‌گفت: «خیلی متأسفم.»
‫و مامانش گفت: «تو فقط مراقب خودت باش
‫«و ما هر وقت که آماده بودی، همین‌جا منتظرتیم.»
‫واسه همین، شش ماه مجبور شدم ‫مرخصی بگیرم و برم سراغ شیمی‌درمانی...
‫و جراحی.
‫ورم کرده بودم. یه جورایی مشکلات پوستی پیدا کرده بودم.
‫من معمولاً همیشه ‫این موهای فر رو دارم.
‫اما حدود ۷۵ درصد موهام ریخت.
‫حس و حالم و ظاهرم کاملاً عوض شده بود
‫و فقط یه جورایی دوستام رو ‫توی پخش زنده‌ی کنسرت تماشا می‌کردم.
‫خیلی دوران سختی بود چون ‫ما عادت داشتیم ماه‌ها در کنار هم باشیم.
‫جس‌لین، ما دوستت داریم و دلمون برات تنگ شده!
‫- دوستت داریم عزیزم. ‫- دوستت داریم جس!
‫- اون تنهایی توی خونه بود. ‫- خداحافظ، می‌بینمت!
‫دلم براتون تنگ شده.
‫دور از خانواده و قرنطینه.
‫ما فقط می‌خواستیم اون بدونه ‫که تحت هر شرایطی،
‫بدون هیچ قید و شرطی،
‫اگه بخواد برگرده، می‌تونه.
‫خداحافظ درمان.
‫گفتم... ‫چقدر سریع می‌تونم برگردم به تور
‫بعد از اینکه پرتودرمانی‌م تموم بشه؟
‫دکترم گفت: «همون شب.»
‫اما باید دوباره بدنت رو رو فرم بیاری.
‫اون واقعاً پرتودرمانی رو تموم کرد ‫و مستقیم سوار هواپیما شد.
‫اوم، من اصلاً یه ویدیو دارم از وقتی که ‫توی هتل همدیگه رو دیدیم.
‫فقط برگشتن به ‫این کنسرتِ پر از شادی،
‫و این آدم‌ها، فقط بیشتر ثابت کردن ‫که ما چقدر با هم خانواده‌ایم.
‫اصلاً باورم نمی‌شه ‫که اون توی چند ماه برگشت.
‫اراده‌ی برگشتن ‫و انجام دادنِ سخت‌ترین کنسرتِ ممکن.
‫هیچ‌کدوم‌مون باورمون نمی‌شد. ‫من هنوزم باورم نمی‌شه.
‫بفرما. ‫ثابت. بالا و پایین.
‫سریع‌تر.
‫خوبه.
‫چشام سیاهی رفت.
‫درسته، و فقط بدنت رو ثابت نگه می‌داری.
‫من به هیچ وجه این رو...
‫به...
‫توی هیچ جای کنسرت اعمال نمی‌کنم.
‫فقط می‌خواستم اینو بگم، مثل هر بار ‫که مجبورم بارفیکس برم.
‫و دوازده، تمومه.
‫ایول.
‫حالم ازش به هم می‌خوره. اصلاً افتضاحه.
‫توی این سال‌ها ‫توی این حرکت قوی‌تر شدی.
‫از همه‌ی اون خشم و کینه‌ایه ‫که نسبت بهشون توی خودم ریختم.
‫پس تو، شنبه‌شب راه می‌افتی، شنیدم.
‫پنجشنبه صبح. می‌رم اونجا،
‫- یه بار تمرین کامل توی استادیوم انجام می‌دم... ‫- آره.
‫...که خیلی براش هیجان دارم، با لباس‌های اصلی.
‫می‌خوام انقدر دوباره برم تو حس و حالش ‫که دیگه انقدر، مثلاً...
‫- گیج و سردرگم نباشی. ‫- چیزایی که نمی‌خوای
‫یادت بره رو یادت بیار، مثلاً... می‌دونی؟
‫اصلاً دلت نمی‌خواد ببینی ‫که من بدون تمرین این کارو انجام بدم.
‫- آره. ‫- واقعاً دلت نمی‌خواد.
‫خیلی چیزها هست ‫که ما توی این تور از پسشون براومدیم
‫که من توی تورهای قبلی حتی ‫امتحانشون هم نکرده بودم.
‫فکر کنم طولانی‌ترین کنسرتی که قبلاً داشتم ‫دو ساعت و ربع بود.
‫پنج. قوی.
‫اگه بهم می‌گفتی اصلاً حرفت رو باور نمی‌کردم.
‫که قراره یه کنسرتِ سه ساعت و نیمه بدیم،
‫- بفرما، تموم شد. ‫- گفتنش یه چیزه.
‫- انجام دادنش از نظر بدنی، یه چیز دیگه. ‫- یازده.
‫توی عمرم هیچ‌وقت ‫انقدر ورزش نکرده بودم.
‫افتضاحه.
‫♪ من خیلی دیر بیرون می‌مونم ♪
‫♪ هیچی توی مغزم نیست ♪
‫واقعاً مجبور شدم سطحِ ‫تمرینات بدنی‌م رو ببرم بالاتر.
‫یک. خیلی قوی.
‫از شش ماه قبل از ‫اولین تمرینم،
‫هر روز روی تردمیل می‌دویدم
‫با ریتمِ همون آهنگ‌هایی ‫که قرار بود اجرا کنم،
‫در حالی که با صدای بلند هم می‌خوندم‌شون.
‫فقط نمی‌خوای اونا ‫ببینن که داری نفس‌نفس می‌زنی.
‫بخش آلبوم ۱۹۸۹
‫و «رپیوتیشن» تحرکِ خیلی بالایی می‌خوان.
‫هر کاری سخته ‫وقتی داری روی صحنه‌ای راه می‌ری
‫که به اندازه‌ی طولِ ‫یه استادیوم فوتبالِ آمریکاییه.
‫فکر کنم توی هر اجرا، حدود ‫هشت مایل می‌دوم.
‫به محض اینکه برسیم میامی،
‫زمانِ بین نشستنِ هواپیما ‫و رفتن روی صحنه خیلی کوتاه خواهد بود.
‫ما شش روز دیگه راه می‌افتیم.
‫چند ماهیه که اجرا نداشتیم،
‫و یه چیزهایی هست که می‌خوام مطمئن شم سوتی نمی‌دم.
‫♪ دوست‌پسر سابقم، دوست‌دختر جدیدشو آورد ♪
‫♪ اونم می‌گه: «وای خدای من»، ولی من فقط تکون می‌دم ♪
‫♪ و خطاب به اون پسره اونجا ‫با اون موهای فوق‌العاده‌ش ♪
‫♪ نمی‌خوای بیای پیشم عزیزم؟ ‫می‌تونیم با هم تکون بدیم ♪
‫بسیار خب.
‫اوه، ما قشنگ برگشتیم سر کار.
‫خوبه.
‫می‌تونم یه ویدیو، اوم، ‫مثلاً بیرون توی استادیوم بگیرم
‫- با گربه‌ام؟ ‫- آره!
‫یه جا توی استادیوم پیدا می‌کنیم،
‫اما مثلاً این‌طوری باشه که ‫من دارم با گربه‌ام وارد می‌شم.
‫مثلاً عینک آفتابی‌م رو برمی‌دارم.
‫- و مثلاً... استادیوم پشت سرم باشه. ‫- باشه.
‫و بعد وقتی ایستادم، ‫دوربین این‌طوری دورم بچرخه.
‫باشه. پس، مثلاً...
‫عملاً انگار ‫برگشتیم سر کار.
‫- آره، باشه. آره، آره، حتماً. ‫- می‌دونی؟
‫و خوش‌رفتارترین ‫گربه‌ام رو هم برای این کار آوردم.
‫اون بهترین گربه‌ی منه.
‫- اوه! ‫- چقدر احمقم.
‫- پیرهنم رو برعکس پوشیدم. ‫- فهمیدم.
‫می‌دونستم یه چیزی عجیب به نظر می‌رسه.
‫برگشتن خیلی عجیبه.
‫همه‌اش شده بغل کردن، ‫و تعریف کردنِ یه داستان تکراری واسه مثلاً پنجاه بار،
‫درباره‌ی اینکه توی این مدت تعطیلات چیکار می‌کردی.
‫برگشتن خیلی عالیه. ‫حسِ کار کردن نداره.
‫فلوریدا! یک، دو، سه، چهار.
‫داریم آخرین بخشِ این تور رو شروع می‌کنیم.
‫۱۸ تا اجرای دیگه برامون مونده.
‫که هم خوشحال‌کننده‌ست و هم خیلی غم‌انگیز.
‫داریم فشرده تمرین می‌کنیم.
‫آره، مثل خرخونی واسه امتحان ‫توی استادیوم میامی.
‫- یه کم استرس دارم، ولی خب، می‌دونی... ‫- قطعاً.
‫چون دلمون می‌خواد عالی بشه.
‫ای بابا. خب، ببینیم، ‫ببینیم چی یادم مونده.
‫همه‌اش فکر می‌کنم امروز روزِ اجراست.
‫همه‌اش فکر می‌کنم امروز روزِ کنسرت منه.
‫امروز روزِ کنسرت هست. من... واقعاً روزِ کنسرته.
‫توی ذهنم باید روزِ کنسرت باشه، ‫باید، مثلاً... فرود بیام.
‫- نیاز دارم یه بار کلِ برنامه رو تمرین کنم. ‫- آره.
‫چون مغزم یهو...
‫انگار حتی یه بخش از ‫کنسرت رو هم یادم نمیاد.
‫همه‌مون باید امشب رو ‫مثل روزِ کنسرت جدی بگیریم.
‫- روزِ کنسرت. ‫- اوم...
‫وقتِ پرو لباسه.
‫کدوم‌ها رو ‫می‌خوای امشب امتحان کنی؟
‫راستی کی قراره لباسِ جدیدِ «رپیوتیشن» رو رو کنی؟
‫داشتم همین رو می‌گفتم. ‫واقعاً قراره ببینیمش؟
‫می‌دونم، منم یهو... ‫خیلی هیجان‌زده شدم.
‫باید ببینم اصلاً می‌شه پوشیدش یا نه، ‫چون جای سینه‌ها رو
‫گذاشتن روی قفسه سینه‌ام.
‫در هر صورت، دلم می‌خواد ببینمش.
‫خیلی قشنگه.
‫با این وضعیتی که توی تنم وایمیسته، ‫همچین قشنگ هم نیست.
‫عزیزم. واو!
‫- فکر کنم اندازه‌ست! ‫- وای خدای من، آره.
‫اندازه‌ست! اندازه‌ست، ‫اندازه‌ست، اندازه‌ست، اندازه‌ست!
‫نمی‌دونم شماها چطوری از پسش براومدید.
‫چکمه‌هاشو کجا گذاشتم؟
‫- اوه، وایسا ببینم، چطور انقدر اندازه شده؟ ‫- اوه، ایناهاش اینجان.
‫این فوق‌العاده‌ست.
‫خیلی خوشحالم که اونا ‫اینجان تا این لحظه رو ثبت کنن،
‫چون اون یکی حالت رو هم، ‫اون یکی رو هم ثبت کردن.
‫اوه.
‫- عالیه. ‫- آره واقعاً.
‫هیچ جاش بیرون نمی‌زنه، ‫و نگاه کن، مثلاً،
‫قشنگ توی سک... ‫آخه چطوری انقدر سر جاشه؟
‫چون دایانا یه نابغه‌ست.
‫بچه‌ها شما پدها رو درآوردید؟ ‫چی شد؟
‫قشنگ فیتِ بدنم شده.
‫اوه، این... الان دیگه شد لباس محبوبم. ‫اصلاً فکرش رو نمی‌کردم.
‫- وای من، این مدل جدید معرکه‌ست. ‫- شوکه شدم.
‫- این دیگه چه... ‫- این... نمی‌دونم،
‫- نمی‌دونم. واقعاً نمی‌دونم. ‫- خیلی از قبلی بهتر شده.
‫نمی‌دونم چطوری انجامش دادی!
‫واقعاً نمی‌دونم.
‫وقتی بهتون می‌گم که اون سوتین ‫توی اون کرست اینجا بود...
‫قشنگ همین‌طوری بود.
‫مثلاً، مثل یه ردیفِ دومِ پستونِ گاو.
‫اوه، خیلی هیجان‌زده‌ام، خیلی هیجان‌زده‌ام.
‫من هیچ‌وقت واسه بخشِ «رپیوتیشن» لباس جایگزین نداشتم. حتی یک بار.
‫مردم قراره ‫عقل‌شون رو از دست بدن.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫وقتی داشتیم آماده می‌شدیم ‫تا دوباره اجراها رو شروع کنیم،
‫تیلور گفت: «مامان، واقعاً نگرانم.
‫«دارم سعی می‌کنم توی ذهنم برگردم عقب ‫و کلِ کنسرت رو مرور کنم،
‫«اما به یه جاهایی که می‌رسم، ‫قشنگ قفل می‌کنم.»
‫و من گفتم: «اصلاً نگران نباش.»
‫گفتم: ‫«تو دوباره می‌ری روی اون صحنه
‫«و همه چیز قشنگ یادت میاد. ‫تضمین می‌کنم.»
‫امیدوار بودم که حق با من باشه، ‫اما مطمئن نبودم.
‫اجرای اون کنسرت ‫به شدت فنی و سخته.
‫این تور این‌طوری نیست که مثلاً،
‫«اوه، ما همین‌طوری دیمی ‫اینجا کارا رو پیش می‌بریم.»
‫نه، قشنگ، ما مدیریتِ صحنه‌ی این کنسرت ‫رو به وحشتناک‌ترین شکلِ ممکن انجام می‌دیم.
‫ما با کلی المانِ تولید ‫سروکار داریم.
‫نورپردازی، محتوای نمایشگرها، آتیش‌بازی،
‫کفِ متحرکِ صحنه، کاغذ رنگی،
‫لباس‌ها، طراحیِ رقص.
‫انقدر بخش‌های متحرکِ زیادی وجود داره،
‫و نباید هیچ اشتباهی باشه، ‫زمان‌بندی باید بی‌نقص باشه.
‫اتفاقات زیادی داره می‌افته ‫که خیلی هم سریع پیش می‌رن.
‫کلی علامتِ سریع ‫از این سرِ صحنه تا اون سرِ صحنه وجود داره.
‫بالا اومدنِ پیانو رو ببین. برو!
‫واقعاً استرس‌زاست.
‫سه. نقطه سه بشقاب‌پرنده. برو!
‫برو. برو. برو.
‫کلی انرژی می‌بره که ‫چیزای درست رو در زمان درست بیرون بیاریم،
‫پس همه‌مون باید قشنگ با هم هماهنگ باشیم. ما همه‌اش در حال حرکتیم.
‫بال‌های صحنه می‌تونن چالش‌برانگیز باشن.
‫مواردی داشتیم که شکستن.
‫اگه باد شدید باشه، کار براشون خیلی سخت می‌شه ‫چون به شدت سنگینن.
‫نشانه، چهل و سه صفر یک. برو.
‫اون داره می‌خونه، ‫و هم‌زمان باید با جمعیت درگیر باشه،
‫و هم باید بفهمه که ‫حرکتِ بعدی چیه.
‫یه کم آزادیِ عمل داره ‫که کجاها بره،
‫اما بعضی وقت‌ها هست که ‫باید قشنگ دقیق باشه
‫و اگه جای درست نایستاده باشه،
‫واقعاً خطرناکه.
‫دلم نمی‌خواد بیفتم توی چاله، یا مثلاً،
‫آتیش‌بازی قشنگ روی سرم منفجر بشه.
‫من رسماً هر لحظه‌ای که ‫یه چیزی خراب نمی‌شه رو جشن می‌گیرم.
‫همه دارن با تمام توان‌شون کار می‌کنن.
‫من توی بخشِ لباس ‫کار می‌کنم.
‫و همچنین یکی از لباس‌پوش‌کن‌های تیلور هستم، ما دو نفریم.
‫هر تعویضِ لباس حدود ‫یک دقیقه و پانزده ثانیه یا کمتر زمان می‌بره.
‫سریع‌ترین تعویضِ لباس‌مون، ‫۳۹ ثانیه بوده در حالی که خودش هم توی اتاق بود.
‫اون تعویض‌لباس‌های سریع ‫شبیه هیچ چیزی که تا حالا دیدید نیست.
‫مثل تماشای مسابقاتِ اتومبیل‌رانیِ نسکاره.
‫چند تا تعویض‌لباسِ سریع داره؟
‫حدود بیست تا تعویض‌لباسِ سریع.
‫تیمِ فنی‌مون بهمون کمک کردن ‫چهار تا اتاقکِ تعویض‌لباسِ سریع بسازیم.
‫از اونجا ما یه جورایی از زیرزمینِ ‫صحنه جابه‌جا می‌شیم.
‫همه‌اش خیلی، خیلی سریعه.
‫واقعاً وقتی برای گیر کردن نداریم.
‫همه چیز مثل رقص طراحی شده.
‫ثانیه‌ها حسابن، ‫حتی میلی‌ثانیه‌ها هم حسابن.
‫لحظاتی بود ‫که با خودم فکر می‌کردم،
‫«نمی‌دونم این تعویض لباس‌ها ‫به موقع انجام می‌شه یا نه.»
‫من هر بار حداکثر ‫دو دقیقه از روی صحنه دور هستم.
‫توی اون جابه‌جایی‌ها، ‫انگار دارم می‌رم زیرِ صحنه،
‫سوار یه سیستمِ قرقره‌ی ‫عجیب‌وغریب می‌شم.
‫منو می‌کشن این‌طرف.
‫در همین حین، دارم زیپِ لباسم رو باز می‌کنم. می‌دوم طبقه بالا،
‫می‌رم توی یه اتاقِ تعویض‌لباسِ دیگه ‫توی یه طبقه‌ی کاملاً متفاوت.
‫این رو از تنم می‌کَنَم، اون رو می‌پوشم.
‫«سه بار پاهات رو بکوب زمین.»
‫رسماً ‫پیچیده‌ترین سیستمِ ممکنه.
‫اصلاً تصورش رو هم نمی‌کنید چه وحشتیه
‫که نگران باشی لباس نپوشیده باشی ‫و آهنگ شروع بشه
‫و دقیقاً همین وحشته ‫که باعث می‌شه هیچ‌وقت دیر نکنم.
‫یادم میاد یه بار ‫داشتم از دوره‌ی «اورمور» می‌دویدم.
‫پام گیر کرد به حاشیه‌ی لباسم.
‫زانوم داغون شد.
‫کفِ دستم قشنگ روی زمین کشیده شد.
‫لنگ‌لنگان رفتم توی اتاق تعویض‌لباس، ‫خون داشت از دستم می‌چکید.
‫داشتم سرهمیِ «رپیوتیشن» رو می‌پوشیدم،
‫اون پوستی که کنده شده بود و آویزون بود رو، ‫قشنگ کَندَم، خونِ بیشتری اومد.
‫اون پشت حتی یه چسب‌زخم هم ندارن.
‫دیر نکردم.
‫برای شروعِ اون آهنگ دیر نرسیدم.
‫طرفدارها چند روز بعد متوجه شدن، ‫می‌گفتن: «اوه، کفِ دستش کنده شده.»
‫منم این‌طوری بودم که اصلاً به روی خودم نمیارم.
‫چی؟ هیچ اتفاقی نیفتاده. ‫از اول هم همین‌طوری بوده.
‫فضا.
‫دوی، فکر کردم گفتی ‫شاید بخواد دوباره برگرده بالا.
‫مهم نیست. ‫بچه‌ها ما باید...
‫- مستقیم بریم تو. ‫- همه چیز چطور پیش رفت؟
‫واقعاً خوب بود، ‫اما سه تا اشتباه کردم
‫که خیلی خوشحالم توی تمرین انجام‌شون دادم، ‫می‌دونی چی می‌گم؟
‫آره.
‫می‌تونم با، با رقصنده‌ها سریع حرف بزنم
‫درباره‌ی اینکه ‫چطوری باید از روی اون چیز بیفتم،
‫چون کاملاً یادم رفته؟ ‫آره...
‫می‌تونی «بالن» رو برام صدا کنی؟
‫آره، اون فقط یادآوری می‌کنه ‫و منم درست انجامش می‌دم.
‫خوبه. رفتیم بالا.
‫دست‌ها به سبکِ جاز. دست‌ها به سبکِ جاز.
‫اون ماهِ کامل رو ببین.
‫چقدر قشنگه. ‫فوق‌العاده‌ست.
‫- واقعاً... ‫- سلام!
‫سه تا اشتباه توی سه، ‫سه ساعت و نیم.
‫همچین هم بد نیست. ‫- خیلی بدتر از این هم بوده. ‫- این که چیزی نیست.
‫خیلی بهتر از اون چیزیه که ‫- فکر می‌کردم. ‫- خسته نباشی.
‫- اولین اشتباهم این بود که... ‫- آره، بهم بگو.
‫آیا...
‫♪ عزیزم، بذار بازی‌ها شروع بشه ‫بذار بازی‌ها شروع بشه ♪
‫♪ بذار بازی‌ها شروع بشه ‫بذار بازی‌ها شروع بشه ♪
‫♪ واسه این آماده‌ای که... ♪ ‫همینه، همینه، آره.
‫زود رفتم... خیلی زود رفتم. ‫- اشکالی نداره. ‫- باشه.
‫اصلاً معلوم نبود.
‫♪ نظرت درباره خیانتِ آرومت چیه؟ ♪
‫آره! آره، آره، آره، آره.
‫♪ و اونجا به مدت دو هفته، ‫ما ابدی بودیم ♪
‫♪ گاهی بهت برمی‌خورم، حالِ... رو می‌پرسم ♪
‫- خب. و بعدش... ‫- آره.
‫بهم احتیاج داری؟
‫نه، واقعاً واقعاً واقعاً واسه این بخشِ بعدی لازمِت دارم،
‫- چون هنوز یادم نمیاد... ‫- باشه. بهم بگو.
‫...چه اتفاقی می‌افته موقع افتادنم ‫توی آهنگِ «بارونِ نیمه‌شب».
‫- کدوم دست؟ من... می‌دونم که می‌رم... ‫- بهم بگو. بعد از...
‫♪ اون خورشید بود، ‫من بارونِ نیمه‌شب بودم... ♪
‫فکر کنم این یکی دستمه، ‫دستم رو دراز می‌کنم... یادم نمیاد.
‫«اون خورشید بود»...
‫آره، درسته.
‫می‌خوای فردا اون یکی رو امتحان کنی؟
‫فقط همون بخشِ بالا رفتن رو؟
‫♪ اون خورشید بود، ‫من نیمه‌شب... ♪
‫«بارونِ نیمه‌شب». آره. همینه.
‫- آره می‌خوام امتحانش کنم. ‫- آره. آره، محضِ خوش‌شانسی.
‫فقط واسه اینکه با اعتمادبه‌نفس بیفتم...
‫- آره، آره، حتماً. ‫- ...از فاصله هشت فوتی.
‫اوه، آخه من... بعضی وقت‌ها مثل ‫یه گربه که بالای درخت گیر کرده می‌شم.
‫آره، ولی خب دو ماهه که انجامش ندادی.
‫آره. عالی می‌شه.
‫صبح بخیر ‫جنوب فلوریدا، و اون ماهِ کامل رو داریم.
‫این ماه باعث جزر و مد و آب‌گرفتگیِ ساحلی می‌شه.
‫همچنین هشدارِ وزشِ باد داریم.
‫پیش‌بینی می‌شه سرعتِ تندبادها ‫تا ۳۵ مایل بر ساعت برسه
‫و حدود ساعت ۷ شب.
‫«سوئیفتی‌ها» حواس‌تون باشه، ‫اگه دارید می‌رید کنسرت،
‫چترهاتون رو سفت بچسبید، ‫چون احتمالِ رگبارهای شدید
‫توی طول عصر و امشب وجود داره.
‫- از دیدن دوباره‌ت خوشحالم. ‫- منم از دیدن دوباره‌ت خوشحالم. آره.
‫- هی رایان. اوم... ‫- هی رایان. ‫از آشنایی‌ت خوشبختم.
‫خب، بیاید یه مرورِ سریع داشته باشیم ‫روی وضعیتِ هوا که پیش‌بینی کردیم
‫واسه این چند روزِ آینده.
‫خیلی خب. فکرِ خوبیه.
‫نگرانیِ اصلی، ‫تقریباً واسه هر روزِ این آخرِ هفته،
‫موضوعِ باد خواهد بود.
‫امروز، همین الانش هم تندبادهایی با سرعتِ ‫حدود ۳۰ مایل توی منطقه داشتیم.
‫احتمالِ وزشِ تندباد ‫تا حدود ۳۵ مایل بر ساعت هست.
‫نمی‌دونم شماها توی خودِ استادیوم
‫و اون پایینِ گود چه وضعیتی دیدید.
‫توی ۲۴ ساعت گذشته، هیچ‌چیزی بالای ۲۰ ‫توی استادیوم ندیدیم.
‫خوبه که اینو دونستیم چون ‫بیرونِ استادیوم سرعتِ باد بالاتر بوده.
‫آره، درسته.
‫بخشِ آب‌وهواییِ ‫اجرا توی استادیوم‌های روباز،
‫بعضی وقت‌ها لذت‌بخش و هیجان‌انگیزه.
‫بعضی وقت‌ها کلافه‌کننده‌ست.
‫بعضی وقت‌ها هم... ‫واقعاً، واقعاً وحشتناک به نظر می‌رسه.
‫الان که به وضعیتِ بارش نگاه می‌کنم، به نظر می‌رسه...
‫هر چی به ساعت‌های پایانیِ روز نزدیک می‌شیم،
‫احتمالِ رگبار شروع به افزایش می‌کنه.
‫ببین، ما توی این تور با همچین آب‌وهواهای عجیبی ‫روبه‌رو شدیم.
‫این بارونی‌ترین اجرای بارونی بود که ‫تا حالا توی کلِ عمرم دیدم.
‫خب...
‫بخش‌های آب‌وهوایی که ازشون لذت نمی‌برم،
‫بادِ شدیده، اصلاً خوشم نمیاد، ‫عاشقش نیستم.
‫دوست ندارم ببینم که... ‫بلندگوها دارن این‌طوری تکون می‌خورن.
‫متنفرم از این صحنه. نمی‌خوامش.
‫وقتی کلمه‌ی «صاعقه» رو می‌شنوی.
‫اونجاست که دیگه باید...
‫واقعاً نگرانِ عقب افتادنِ اجرا باشیم.
‫ما یه سیستمِ تشخیصِ صاعقه هم داریم.
‫و این... ‫می‌تونی بیای اینجا و مانیتورش کنی.
‫هر وقت خواستی بیا و برو.
‫- خیلی خب، حله. ممنونم. ‫- عالیه.
‫آره.
‫بعدش به موقعیت‌هایی می‌رسی که ‫بعضی وقت‌ها واقعاً فوق‌العاده‌ست.
‫قشنگ مثلِ سینماست. مثلِ یه درامِ واقعیه.
‫فقط... به جذابیتِ کنسرت اضافه می‌کنه. به اجرا حس می‌ده.
‫البته اگه بقیه‌ی ‫مسائلِ آب‌وهوایی دخیل نباشن.
‫هی، اونا می‌خواستن ‫مستقیم برن روی صحنه...
‫- آره. می‌خوان برن. «اریکا» هم با ماست. ‫- ...واسه اون افتادن؟ آره، بیاید بریم.
‫- اوه، سلام. ‫- سلام، سلام.
‫سلام بچه‌ها. ‫سلام.
‫تنها کاری که می‌کنی اینه که می‌چرخی... ‫و بعدش اونا می‌گیرنت.
‫- باشه. ‫- راحته،
‫و فرقی نمی‌کنه به کدوم طرف بری، ‫اونا قراره بگیرنت.
‫پس اگه برحسبِ اتفاق ‫پای چپت رو بلند کردی،
‫بازم می‌گیرنت. ‫- باشه. باشه. ‫- آره.
‫- ممنونم. ‫- من حتماً... ‫همیشه یادم بود که میکروفون رو بگیرم بیرون.
‫آره. آره. ‫باشه. ‫- پس می‌خوای امتحان کنی؟ ‫- آره.
‫- باشه. ‫- باشه.
‫♪ چون اون خورشید بود ‫من بارونِ نیمه‌شب بودم ♪
‫- عالی بود! دقیقاً همینه. ‫- آره!
‫همین بود.
‫- مرسی بچه‌ها. ببخشید بابتِ اون. ‫- آره. ‫- نه بابا. ‫- فدای سرت.
‫بعداً می‌بینمتون.
‫اولین آهنگی که قراره بخونم...
‫آهنگِ «دارم تلاش می‌کنم» هست، و بعدش می‌رم سراغ... «روشنایی».
‫♪ این روزا با سازگار شدن مشکل دارم ♪
‫♪ برق‌زنون‌ترین چرخ‌ها رو داشتم ‫و حالا دارن زنگ می‌زنن ♪
‫♪ نمی‌دونستم برات مهمه یا نه ‫اگه برمی‌گشتم ♪
‫♪ بابتِ اون کلی پشیمونی دارم ♪
‫♪ ماشین رو کنار جاده زدم به کناری ‫توی اون جای دنج ♪
‫♪ می‌تونستم ترس‌هام رو ‫تا تهش دنبال کنم ♪
‫♪ و شاید دقیقاً ندونم ‫که چی باید بگم ♪
‫♪ اما اینجا دمِ درِ خونه‌تم ♪
‫♪ فقط می‌خواستم بدونی ‫که این منم که دارم تلاش می‌کنم ♪
‫♪ و هنوز هم همه‌شو توی ذهنم می‌بینم ♪
‫♪ همه‌ی تو، همه‌ی من که گره خوردیم به هم ♪
‫♪ یه زمانی باور داشتم عشق ‫یا سیاه بود یا سفید ♪
‫♪ اما اون طلاییه ♪
‫♪ و هنوز هم همه‌شو توی سرم می‌بینم ♪
‫♪ رفت و آمدها از نیویورک ‫و یواشکی اومدن توی تختت ♪
‫♪ یه زمانی باور داشتم ‫عشق مثلِ ردِ آتشین می‌سوزه ♪
‫♪ اما اون طلاییه ♪
‫♪ مثلِ روشناییِ روز، مثلِ روشناییِ روز ♪
‫مثلِ روشناییِ روز، روشناییِ روز
‫♪ چون حالا که تو رو دیدم ‫دیگه نمی‌خوام به هیچ چیزِ دیگه‌ای نگاه کنم ♪
‫♪ حالا که بهت فکر کردم ‫دیگه نمی‌خوام به هیچ چیزِ دیگه‌ای فکر کنم ♪
‫♪ خیلی وقت بود که خواب بودم ‫توی یه شبِ تاریکِ بیست‌ساله ♪
‫♪ اما حالا روشنایی رو می‌بینم ‫من فقط روشنایی رو می‌بینم ♪
‫♪ من فقط روشنایی رو می‌بینم ‫روشنایی، روشنایی، روشنایی ♪
‫♪ فقط می‌خواستم بدونی ‫که این منم که دارم تلاش می‌کنم ♪
‫من همه‌تونو خیلی، خیلی زیاد دوست دارم
‫و حس می‌کنم صدام شنیده می‌شه، دیده می‌شم و بهم عشق می‌دید،
‫و یه چیزی هست که من، من... ‫من کلی چیز رو در مورد تو تحسین می‌کنم،
‫اما یه چیز هست ‫که هیچ‌وقت یادم نمی‌ره.
‫اوم، من پارسال اومدم به جشن تولدت،
‫و واقعاً روی پیاده‌رو پام گیر کرد و خوردم زمین.
‫جدی؟
‫قشنگ با صورت خوردم زمین،
‫اونم مثلاً جلوی پاپاراتزی‌هایی ‫که اون بیرون بودن.
‫داشتم با عوارض بیماری و این چیزا دست‌وپنجه نرم می‌کردم...
‫اما وقتی منو به همه معرفی کردی،
‫گفتی: «بچه‌ها، این جس‌لینه. ما با هم می‌خونیم.»
‫منم گفتم: «خب اینم یه جور گفتنشه. عیبی نداره.»
‫- آخه واقعاً دقیقاً همینه که هست. ‫- اما...
‫- واقعاً؟ ‫- درسته.
‫هیچ‌کس، هیچ‌کس این‌طوری نمی‌گه، و به نظرم این...
‫فقط یه چیزی رو درباره‌ی شخصیتت ثابت می‌کنه،
‫اینکه چقدر فروتنی،
‫و چقدر دوست داری بقیه رو هم بالا بکشی و بهشون بال و پر بدی،
‫و مثلاً، کاری می‌کنی که اونا حس کنن ‫بزرگ‌تر از اون چیزی هستن که خودشون فکر می‌کنن،
‫و من اون لحظه، به اون حس نیاز داشتم.
‫هیچ‌وقت بحثِ «من» نیست، همیشه بحثِ «ما» بوده.
‫و فکر می‌کنم که ‫این فقط باعث می‌شه حس کنی،
‫که ما تنها «ما»یی هستیم که قراره توی
‫بزرگ‌ترین تورِ لعنتیِ دنیا حضور داشته باشیم.
‫- بریم که داشته باشیم. ‫- بترکونید!
‫بترکونید! برید بالا! ‫بالا! بالا! بالا! بالا! بالا!
‫اوه، خیلی قشنگ بود.
‫حالا دیگه آماده‌ام.
‫چیزی نمونده، بریم! ‫چیزی نمونده، بریم!
‫سه! دو! یک!
‫♪ خیلی وقت بود که تو راه بود ♪
‫♪ شهرتِ بزرگ، ‫خیلی وقت بود که تو راه بود ♪
‫♪ و اونا گفتن: «حالا حرف بزن»، ‫خیلی وقت بود که تو راه بود ♪
‫♪ به سمتِ فولکلور ♪
‫اسم من تیلوره و من متولد سال ۱۹۸۹ هستم.
‫♪ مستقیم از ‫دپارتمانِ شاعرانِ رنج‌کشیده ♪
‫♪ خیلی وقت بود که تو راه بود ♪
‫♪ دوست داشتنِ اون رد بود، ‫خیلی وقت بود که تو راه بود ♪
‫♪ این من و توییم، ‫خیلی وقت بود که تو راه بود ♪
‫♪ نیمه‌شب منو ببین ♪
‫برو.
‫♪ معشوق ♪
‫♪ زمان زیادی گذشت تا برگردیم ♪
‫♪ این من و توییم، این همه‌ی دنیای منه ♪
‫♪ توی راهرو پچ‌پچ می‌کنن که ‫اون یه دخترِ خیلی بدجنسه ♪
‫♪ کلِ مدرسه دارن تاسِ تقلب می‌ریزن ♪
‫♪ بازی‌های احمقانه می‌کنی، ‫جایزه‌های احمقانه هم می‌بری ♪
‫♪ لطفاً، نذار کسی ‫منتظرت بمونه ♪
‫♪ همون اولین باری که دیدمش، ‫می‌دونستم که اون یه آدم‌کشِ حرفه‌ایه ♪
‫وای خدای من! یه لباسِ جدید پوشیده!
‫♪ اونو گروگان نگه می‌دارم، یه جورایی ♪
‫♪ بعضی از پسرا ‫خیلی دارن زور می‌زنن ♪
‫بزن بریم لعنتی!
‫♪ جوون‌تر از دوست‌پسرهای سابقم ♪
‫♪ اما اون مثلِ یه مردِ واقعی رفتار می‌کنه، پس ♪
‫چی؟ چی؟
‫جدیده؟
‫جدیده! جدیده! جدیده! ‫جدیده! این...
‫جدیده! وای خدای من!
‫وای خدای من! خیلی فوق‌العاده‌ست!
‫♪ هیچ‌کس نباید بفهمه ♪
‫♪ نصفه‌شب، توی رویاهام ♪
‫♪ توی رویاهام ♪
‫♪ باید ببینی که ما چیکارها می‌کنیم عزیزم ♪
‫♪ نصفه‌شب، توی رویاهام ♪
‫♪ توی رویاهام ♪
‫♪ می‌دونم که قراره با تو باشم، پس عجله نمی‌کنم، آره ♪
‫♪ نصفه‌شب... ♪
‫♪ عزیزم، بذار بازی‌ها شروع بشه، ‫بذار بازی‌ها شروع بشه ♪
‫♪ بذار بازی‌ها شروع بشه ♪ ‫♪ واسه‌اش آماده‌ای؟ ♪
‫♪ عزیزم، بذار بازی‌ها شروع بشه، ‫بذار بازی‌ها شروع بشه ♪
‫♪ بذار بازی‌ها شروع بشه ♪
‫♪ واسه‌اش آماده‌ای؟ ♪
‫من کاملاً از نیروهای مرموزی که در جریانه
‫و من هیچ کنترلی روشون ندارم، باخبرم.
‫- اوه، خدای من! ‫- اوه، ای جان!
‫پس تنها کاری که از دستم برمیاد ‫اینکه به خودم بگم:
‫«من قراره از تمامِ ابزارهایی که دارم استفاده کنم.
‫«قراره با تک‌تکِ قلم‌موهایی که دارم نقاشی کنم.
‫«قراره تا جایی که می‌شه ‫روی جزئیات تمرکز کنم.
‫«قراره با تمامِ توانم تلاش کنم
‫«تا به این مردم ‫هر چیزی که می‌خوان رو بدم.»
‫اما بعضی وقت‌ها...
‫یه اتفاقی می‌افته که واقعاً شگفت‌انگیزه.
‫چیزهایی که نمی‌تونی براشون برنامه‌ریزی کنی،
‫و چیزهایی که ‫نمی‌تونی به‌زور بسازی‌شون.
‫می‌دونی، قشنگ مثلِ...
‫فقط خودِ تو... ‫هنوزم باید یه جور، مثلاً،
‫رمز و رازِ جادویی و قشنگ توی زندگی وجود داشته باشه.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.