‫آره.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫اوه...
‫این عالیه.
‫- اون نت‌های بالاتر رو دوست داره. ‫- اوه، آره.
‫می‌دونی این یعنی چی؟ ‫باید یه پیانو بخری.
‫- چی گفتی مامان؟ ‫- باید یه پیانو بخری.
‫- مطمئنی؟ ‫- آره، مطمئنم.
‫آره. عالیه!
‫خیلی عالیه!
‫« پــایــان یــک دوره (اِرا) » ‫قسمت پنجم: "مارجوری ( نام مادربزرگ تیلور)"
.:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫یک، دو. سکوی سی، سی. یک...
‫اصلاً صداش خوب نیست.
‫وقتی سرما می‌خورم، یه مدتی طول می‌کشه تا خوب شم.
‫قشنگ موندگار می‌شن.
‫یه قهوه از دلگیرترین قهوه‌فروشیِ دنیا می‌خوای؟
‫اوه، حتماً.
‫- چی می‌خوای؟ فقط قهوه سرد؟ ‫- خب وقتی این‌طوری تبلیغش می‌کنی، آره دیگه.
‫تا حالا چیزی درباره‌ی مدلِ باز کردنِ جناغِ بوقلمون شنیدی؟
‫فکر کنم امسال واسه شکرگزاری این مدل رو امتحان کنم.
‫نمی‌دونم نباید زیاد با بوقلمون قرتی‌بازی دربیاریم.
‫یادت میاد اون بار که سعی کردیم سرخِش کنیم؟
‫یه فاجعه بود، ولی آره.
‫فکر کنم تا شش ماه یه لکه‌ی روغن وسطِ حیاط‌مون مونده بود.
‫اما گذشته از اون... اصلاً نمی‌شد خوردش.
‫می‌تونی از اون دنده‌های بزرگ واسه تراویس درست کنی؟
‫دارم از همون دنده‌های بزرگ واسه تراویس درست می‌کنم.
‫همون‌هایی که خودش با محبت بهشون می‌گه استخون‌های دایناسور.
‫دنده‌های بزرگِ تگزاسی واسه یه مردِ تگزاسی.
‫اوه خدای من.
‫تور گذاشتن چیزیه که واقعاً خونواده‌ام رو از خیلی جهات دورِ هم جمع می‌کنه.
‫واسه من، بخشی از تورِ اِراس در واقع تجلیل از خونواده‌مه.
‫در نهایت، فکر نمی‌کنم هیچ‌کدوم از این اتفاقا می‌افتاد
‫اگه کلِ خونواده‌ام درگیرش نبودن.
‫اونا عواملِ صحنه‌امن. ‫اون برادرمه.
‫منظورم اینه که ما با هم کار می‌کنیم.
‫یه جورایی ۲۰ ساله که یه کسب‌وکارِ خونوادگی داریم.
‫آهنگِ بعدی از گروهِ دیکسی چیکس هست. اوه، آب. ایول.
‫مامانش وقتی اون آب نمی‌خوره عصبانی می‌شه.
‫پدر و مادرم هیچ‌چیزی از صنعتِ موسیقی نمی‌دونستن،
‫اما می‌گفتن: آره، سخته، آره.
‫ما فعلاً هیچی ازش نمی‌دونیم. می‌ریم چند تا کتاب می‌گیریم و می‌خونیم.
‫واقعاً عجیبه.
‫مامانم هر شب این کارو می‌کنه.
‫یه عدد ۱۳ می‌کشه، پس الان دیگه براق و جدیده.
‫توی صنعتی که به بی‌رحمیِ صنعتِ موسیقیه،
‫یاد گرفتنِ درس‌های سخت و تجربه کردنِ بالا و پایین‌ها،
‫و پیروزی‌ها و شکست‌ها.
‫این واسه کلِ خونواده‌ام یه چالشِ بزرگ بود،
‫اما همه‌شون تمامِ عمرم قشنگ پای کار بودن.
‫همه‌شون با هم متحد شدن تا بگن:
‫نه، اون اینو می‌خواد. ما هم اینو براش می‌خوایم.
‫کار کردن روی این تور یه افتخاره.
‫این یه امتیازِ واقعی محسوب می‌شه، و ما اینو می‌دونیم
‫چون هیچ‌کدوم از ما کاری رو که توش مهارت داریم انجام نمی‌دادیم،
‫اگه به خاطرِ کاری که اون انجام می‌ده ‫و توش فوق‌العاده بااستعداده نبود.
‫خیلی خوش می‌گذره، اما بیشتر از هر چیز راهیه که ما به عنوان یه خونواده کنار هم باشیم
‫و به این چیزی که کلِ زندگی‌مون رو وقفش کردیم، احترام بذاریم.
‫فکر کنم من و گریسی قراره اون کاری که می‌خواستیم بکنیم رو عوض کنیم.
‫ولی فکر می‌کنیم بهتره آهنگِ ما رو اجرا کنیم به جای...
‫چون همین الان واسه آهنگِ ما نامزدِ گرمی شدیم.
‫خب، چند روز قبل از اینکه توی تورنتو ‫اجرا داشته باشیم، نامزدهای گرمی اعلام شدن.
‫خیلی خوش‌شانس بودیم، شش تا نامزدی گرفتیم.
‫و یکی از اونا واسه آهنگی بود که من با گریسی انجام دادم،
‫اونم وقتی که هنوز توی تورِ اِراس بودیم، یعنی یه سالِ پیش.
‫آره.
‫پارسال همین موقع، من و اون بینِ اجراها رفتیم بیرون تا جشن بگیریم.
‫ آخرش هم کلی نوشیدنی خوردیم.
‫صبر کن، با این چیکار کنم؟
‫اوکی، باید با کپسولِ آتش‌نشانی خاموشش کنی.
‫باشه، عالیه. فکر کنم قراره بمیریم.
‫- فقط فشارش بده. ‫- نمی‌دونم.
‫آره-آره. اوه خدای من!
‫چی شد... من خوبم.
‫♪ تو هیچ‌وقت دربارش مطالعه نکردی، حیف شد، می‌تونستی یه چیزی یاد بگیری ♪
‫و بعدش تهش یه آهنگ نوشتیم که واقعاً بهش افتخار می‌کنیم.
‫♪ چقدر طعنه‌آمیز ♪ ‫- چطور می‌خوامش. چطور من... ‫- چطور...
‫♪ هدیه‌هایی از طرفِ تو، چطور من... ♪
‫و همین الان نامزدِ گرمی شد،
‫واسه همین با خودم گفتم، خیلی باحال نمی‌شه اگه اون آهنگ رو توی تورنتو اجرا کنیم؟
‫یه جورایی یه لحظه‌ی خاص بسازیم،
‫و ترکیبش کنیم با یکی دیگه از ‫آهنگ‌هایی که طرفدارا واقعاً عاشقشن.
‫اون این ایده رو داشت که آهنگِ ‫ما و خارج از جنگل رو با هم بخونیم،
‫که مثلاً...
‫خارج از جنگل جزوِ سه تا آهنگِ موردعلاقه‌ی من در تمامِ دورانه.
‫هی رفیق، من سرما خوردم، واسه همین فقط یه دورِ سریع...
‫پس ما ترجیع‌بندِ دوبل می‌ریم، یه جور ترکیبِ
‫خارج از جنگل و ما، و فکر کنم توی این گام خوب دربیاد.
‫♪ هنوز از جنگل خارج نشدیم؟ هنوز از جنگل خارج نشدیم؟ ♪
‫♪ هنوز از جنگل خارج نشدیم؟ هنوز توی جنگلیم؟ ♪
‫♪ هنوز از خطر گذشتیم؟ هنوز توی... ♪
‫خب، درسته؟ پس مثلاً، اوم، کلِ اون ترجیع‌بند رو بخون
‫و بعدش می‌تونیم بخش‌های اوج رو پشتِ‌سرِ هم بخونیم، درسته؟ مثلاً...
‫♪ طعنه‌آمیز ♪
‫♪ یه نفرین یا یه معجزه، ماشینِ جنازه یا یه غیب‌گو ♪
‫♪ تو بی‌نظیری، لعنتی، همه‌اش به خاطرِ شیمیِ بین‌مون بود ♪
‫♪ تو بعلاوه‌ی من، شدیمِ ما ♪
‫منتظرش باش.
‫♪ اما یادت میاد وقتی خیلی زود ترمز کردی؟ ♪
‫♪ بیست تا بخیه توی اتاقِ بیمارستان ♪
‫♪ تو شروع کردی به گریه کردن، عزیزم، منم همین‌طور ♪
‫♪ خورشید اومد بالا، داشتم به تو نگاه می‌کردم ♪
‫به هر حال، پس ما بخش‌های اوجِ دوبل رو می‌ریم،
‫و بعدش می‌ریم سراغِ یه ترجیع‌بندِ دوبل، مثلِ یه ترکیب
‫از خارج از جنگل و ما، و خیلی خیلی خفن می‌شه.
‫بعدش اون چیکار می‌کنه؟ اولین ترجیع‌بند...
‫♪ آیا ما توی... ♪ ‫♪ هنوز از جنگل خارج نشدیم؟ ♪
‫واقعاً دیوانه‌کننده‌ست. اون انگار ‫توی خواب هم می‌تونه این کارو بکنه.
‫جایی که مثلاً، من می‌خوام
‫دو تا پنج تا آهنگ رو تیکه تیکه کنم و همه‌شون رو...
‫چطوری این‌طوری نقشه‌چینی کرد؟
‫نمی‌دونم، چون اون قشنگ یه مغزِ متفکره.
‫باید با ماژیک روی دستم بنویسم، مثلاً...
‫غش نکن.
‫«غش نکن، ساختارِ آهنگ این‌طوریه...»
‫مثلاً: بیتِ من، ترجیع‌بندِ من، بیتِ تیلور، ترجیع‌بندِ تیلور.
‫اوجِ من، اوجِ تیلور، بیتِ تیلور...
‫اوه خدای من. بیدار شو.
‫منتظر باش که منو در حالِ بالا آوردنِ شدید روی صحنه‌ی اِراس ببینی.
‫♪ دارم نفسم رو تازه می‌کنم ♪
‫♪ از یه پنجره‌ی باز زل زدم بیرون، دارم از سرما می‌میرم ♪
‫♪ و نمی‌تونستم مطمئن باشم ♪
‫♪ یه حسِ خیلی عجیبی داشتم ♪
‫♪ تا این درد واسه همیشه ‫باقی بمونه ♪
‫♪ منو ببخش پیتر ‫رهبرِ شجاع و گم‌شدۀ من ♪
‫اِورمور و پیتر؟ یا حضرت عباس.
‫من به پیر، به پیغمبر، ‫نمی‌فهمم اون چطوری این کارو می‌کنه.
‫اصلاً نمی‌دونم، چون اگه جونم هم به این کار بسته بود، نمی‌تونستم انجامش بدم.
‫نمی‌تونستم انجامش بدم.
‫حتی یه ذره خلاقیت هم توی وجودم نبود.
‫این انگار آهنگِ متنِ یه فیلمِ ترسناکه.
‫موافقم.
‫- می‌خوای الان اینو امضا کنم؟ ‫- آره.
‫من دقیقاً برعکس بودم. توی مدرسه رفتم دنبال بیزنس.
‫من نه پیشینۀ موسیقی دارم و نه ساز می‌زنم،
‫اما یه جور شناخت عمیق و نزدیکی
‫از روانِ کسی دارم که واقعاً مجبوره این کارو بکنه.
‫خب، برمی‌گرده به مادرم... مارجوری.
‫اون خوانندۀ اپرا بود.
‫بعدِ دانشگاه رشته‌اش موسیقی بود و صاف رفت سرِ کار.
‫رادیوی زنده، اجرا توی نیویورک.
‫اما با بابام ازدواج کرد و اونا ‫شروع کردن به چرخیدن دور دنیا.
‫پس هر جا که زندگی می‌کردن، ‫اون ستاره‌اپراهای محلی می‌شد.
‫هر جا که می‌رفتیم، ‫مردم واقعاً عاشقش بودن.
‫من و خواهرم رو اغلب با خودش می‌برد ‫و می‌نشوند ردیفِ اول تا گوش بدیم.
‫و یادمه توی راهِ خونه بهم می‌گفت:
‫«خب آندریا، ‫توی اون بخش از اجرا،
‫دلت خواست گریه کنی؟»
‫و منم می‌گفتم: «خب مامان،
‫اوم... یه ذره، یه ذره...»
‫می‌دونی، اون همیشه ‫دنبال بازخورد بود،
‫- اونم از یه بچۀ هشت‌ساله. ‫- مثلِ... اپرا.
‫منم هر چی از دستم برمی‌اومد بهش می‌گفتم.
‫اما می‌دونستم که وظیفه‌ای دارم
‫چون می‌دونستم توی راهِ خونه قراره ازم بازجویی بشه.
‫رابطۀ قشنگی با مامانم داشتم،
‫اما با آگاهیِ کامل از اینکه مامانم کسی بود
‫که عاشق خوندن بود، عاشق اجرا کردن بود و مردم هم دوستش دارن.
‫اوه!
‫پیانونوازی دوتایی، داریم می‌ریم روی صحنه.
‫ممنون.
‫خیلی خب. بریم تیلور.
‫پس همه‌چیز با مادرم شروع شد.
‫بوس بفرست.
‫و فکر می‌کنم اون دوران منو آماده کرد، احتمالاً
‫ بهتر از هر چیز دیگه‌ای، واسه داشتنِ فرزندی مثلِ تیلور...
‫که قشنگ می‌خواست جای پای مادرم بذاره.
‫تیلور همیشه می‌دونست ‫که می‌خواد اجرا کنه...
‫...و خودش داشت آهنگ‌هاشو می‌نوشت، ‫بدونِ اینکه هیچ همکارِ نویسنده‌ای داشته باشه.
‫این آهنگی‌یه که دیروز نوشتم.
‫این آهنگ رو دیروز نوشتم.
‫این آهنگی‌یه که مثلاً یه هفته پیش نوشتم.
‫اسمش «خداحافظیِ یک‌طرفه» هست.
‫اسمِ این آهنگ «روزهای زیبا»ست.
‫و اسمش هم که معلومه درباره چیه. پس، بریم که داشته باشیم.
‫و بعدش توی ۱۱ سالگی بود که تیلور ‫بهم نگاه کرد و گفت:
‫«ما باید بریم نشویل. ‫لطفاً، لطفاً منو ببر نشویل.
‫اونجا جاییه که فیث هیل رفت.»
‫خیلی زود فهمیدم ‫که اینجا همون‌جاییه که گذشته‌ام با مادرم
‫قراره واقعاً به کار بیاد.
‫فکر کنم تیلور می‌خواست چیزی رو تجربه کنه ‫که فکر می‌کرد...
‫بدم میاد این کلمه رو بگم، ولی سرنوشته.
‫واقعاً فکر می‌کنم توی سنِ خیلی کم، ‫ما معمولاً می‌دونیم که توی زندگی قراره به کجا بریم.
‫خیلی از همه‌تون ممنونم.
‫و خوبه که بهشون گوش بدی
‫به اینکه رویاهاشون چیه، حتی توی اون سن.
‫خب، ما توی تورنتو هستیم، توی شهرِ زادگاهِ من.
‫هر چی که دارم...
‫اصلاً متوجه‌شون نمی‌شم چون همیشه همین‌جان.
‫اینا بخشی از بافتِ ‫زندگیِ من هستن،
‫اما واقعاً، ‫همه‌چیز به رقص مربوط می‌شه.
‫همه‌چیز رقصه‌... این فکر کنم ‫یه آویزِ درختِ کریسمس باشه.
‫من قشنگ خورۀ رقصم.
‫فکر کنم فراتر از فقط دوست داشتنِ رقص، ‫من یه خورۀ واقعیِ رقصم.
‫آره، خیلی زیاد.
‫فکر کنم واسه تور رفتن ‫باید شخصیتِ خاصی داشته باشی.
‫واقعاً رقصنده یا موزیسین بودن یه چیزه،
‫اما اینکه بتونی از پسِ سختی‌های تور بربیای یه چیزِ دیگه هست.
‫و این کار واسه همه نیست.
‫اما واسه من همیشه بود. من عالی بودم. ‫عاشقِ توی جاده بودن بودم.
‫تمامِ عمرم، ‫رویام این بود که این‌طوری تور بذارم.
‫و عاشقِ اجرا کردن توی این کنسرت بودم.
‫اما بعد از این تور، ‫دورانِ رقصِ من به پایان می‌رسه.
‫یه جور حسِ شیرین و تلخِ قشنگه... ‫فکر کنم این‌طوری واسم تموم می‌شه.
‫هر چی که می‌دیدم یه ردی از رقص توش بود.
‫پس از همون بچگی می‌دونستم ‫که این همون کاریه که می‌خوای انجام بدی.
‫قبل از اینکه حتی بتونی بنویسی، ‫عکسِ خودت رو در حالِ رقصیدن می‌کشیدی.
‫و معلمت هم نوشته بود: ‫«آماندا می‌خواد رقصنده بشه.»
‫آخی. «من رقصیدن رو دوست دارم چون خوش می‌گذره. ‫من خوب می‌رقصم.»
‫«مامانم منو می‌بره کلاسِ رقص ‫و بعضی وقت‌ها هم بابام می‌بره.»
‫مرسی که بعضی وقت‌ها منو می‌بردی بابا. ‫مرسی که همیشه منو می‌بردی مامان.
‫خواهش می‌کنم.
‫- بچه‌ها واسه شنبه هیجان دارید؟ ‫- اوه خدای من، معلومه که آره.
‫سعی می‌کنم یه ذره واستون ‫دست تکون بدم.
‫آره، آره.
‫ولی مواظبِ قدم‌هات باش. ‫نیفتی.
‫باشه. مرسی بابا.
‫خب، همین‌طور که داریم می‌ریم ‫سراغِ این چند تا اجرای آخر،
‫نمی‌تونم به این فکر نکنم که ‫این احتمالاً آخرین باریه که
‫من این کارو انجام می‌دم
‫جلوی خونواده و دوستام، می‌دونی؟
‫اما فکر کنم همه‌مون می‌دونیم
‫که همچین فرصت‌هایی چقدر نادر و خاص هستن.
‫و تیلور... تو... اوه خدای من.
‫تو خودِ مهربونی و خودِ وقاری.
‫و قطعاً، زندگیِ من از الان به بعد
‫به خاطرِ تو فرق می‌کنه.
‫پس، یه اجرای فوق‌العاده داشته باش.
‫- تو هم همین‌طور. دوستت داریم. ‫- منم دوستتون دارم بچه‌ها. بیاین لذت ببریم.
‫آماندا، ممنون که به خاطرِ ما از بازنشستگی دراومدی.
‫ستاره پاپِ موردعلاقۀ من. ‫تو ستاره پاپِ موردعلاقۀ منی!
‫واقعاً خیلی خسته‌ام!
‫هی، بیاین بریم اون بیرون و...
‫بترکونیم! همه‌چیزو به آتیش بکشیم!
‫بدو! بدو! بدو! بدو!
‫- بدو! بدو! بدو! ‫- خب...
‫♪ اگه اون‌طوری عشق بورزی، خون توی رگ‌ها منجمد می‌شه ♪
‫♪ چون عزیزم، حالا ما با هم مشکل داریم ♪
‫♪ - می‌دونی که قبلاً یه عشقِ دیوانه‌وار بود♪ ‫♪ - عشقِ دیوانه‌وار♪
‫♪ پس یه نگاه به کاری که کردی بنداز ♪
‫♪ چون عزیزم، حالا ما با هم ♪
‫♪ - مشکل داریم، هی♪ ‫♪ - مشکل داریم♪
‫♪ - تو یه زخمِ خیلی عمیق ایجاد کردی ♪ ‫♪ - تو یه زخمِ خیلی عمیق ایجاد کردی ♪
‫♪ - و فکر نمی‌کنم بتونیم حلش کنیم♪ ‫♪ - و فکر نمی‌کنم بتونیم حلش کنیم♪
‫♪ - تو یه زخمِ خیلی عمیق ایجاد کردی♪ ‫♪ - تو یه زخمِ خیلی عمیق ایجاد کردی♪
‫♪ و عزیزم، حالا ما با هم مشکل داریم، هی ♪
‫واسه تیلور، همیشه همه‌چیز حول محور تماشاچی‌ها چرخیده.
‫اینکه مطمئن بشه یه رابطۀ صمیمی و نزدیک باهاشون داره.
‫دیدنِ مردم، حرف زدن باهاشون، بغل کردنشون.
‫اما با تورِ اِراس...
‫دیگه همچین چیزی ممکن نبود، اونم به خاطر کرونا
‫و خطری که واسه همۀ عواملِ پشتِ‌صحنه داشت.
‫اینکه، می‌دونی، تو یه تولید به این عظمت داری...
‫تعطیل شدنش یه فاجعۀ تمام‌عیار می‌شد.
‫تصمیم گرفتم اگه نمی‌تونم طرفدارها رو بین جمعیت و توی اجرا ببینم...
‫پس باید راه‌های دیگه‌ای پیدا کنم...
‫تا هنوزم بتونم یه تجربۀ صمیمی و خاص به مردم بدم.
‫«ایتن تابمن» یه طراحِ تولیدِ نابغه‌ست.
‫من باهاش کار می‌کردم... عمدتاً کارم رو با موزیک‌ویدیوها باهاش شروع کردم.
‫این بزرگترین پروژه‌ای بود که تا حالا داشتیم.
‫من دوست دارم دورِ یک قصه‌گو، دنیاسازی کنم.
‫رابطه‌شون با طرفدارها، رابطۀ ما با آهنگ‌ها.
‫اگه هر ایده‌ای که داری، یه واکنش احساسی ایجاد کنه،
‫اون‌وقت می‌تونی کاری کنی که آدم‌های ردیفِ آخر
‫حس کنن ردیفِ اول نشستن.
‫می‌خواستم مطمئن بشم که تولیدِ ما
‫از هر نقطۀ استادیوم قابلِ دیدن و در دسترس باشه.
‫خب، این آدم‌ها اون بالا بالاها هستن،
‫پس ما کفِ صحنه رو هم ویدیو کردیم.
‫یه صفحۀ نمایش روی کفِ زمین،
‫پس حالا وقتی اونا به پایین نگاه می‌کنن، این نمای فوق‌العاده رو می‌بینن...
‫اما حالا آدم‌هایی که روی زمین هستن نمی‌تونن ببینن.
‫واسه همین یه دوربین می‌ذاریم که بالای سر باشه.
‫می‌تونیم از کفِ صحنه فیلم بگیریم و روی صفحۀ نمایش پخش کنیم.
‫منظورم اینه که ما واسه این تور یه مدیرِ فیلم‌برداری داریم،
‫چیزی که تا حالا هیچ‌وقت نداشتیم.
‫خیلی‌ها قراره اون صفحه‌های نمایش رو تماشا کنن،
‫پس ما می‌دونیم کدوم نماها خفن‌تر از بقیه‌ست.
‫و بعدش هم بهش گفتم: «ایتن، یه سری کارهای غیرمنتظره و عجیب هم بکن.»
‫«می‌خوام یه لحظه‌ای باشه که طرفدارا بگن: چی؟ چی شد؟»
‫و اینجاست که ایده‌هایی مثلِ شیرجه زدنِ من توی صحنه به ذهنش می‌رسه.
‫که اونجا من گفتم: «ایتن، این... این اصلاً شدنی نیست.»
‫«آخه چطوری؟ اصلاً چطوری کار می‌کنه؟»
‫چراغ‌های قرمز رو داری
‫تا وقتی که چراغ‌های سبز روشن بشن.
‫چراغ‌های سبز بهت می‌گن که به چیزی برخورد نمی‌کنی.
‫اوه خدای من. ‫و بعدش می‌افتی توی یه کیسه.
‫برام سواله که این از اون بالا چطوری دیده می‌شه.
‫فیلمِ انجام دادنش رو داریم، ایتن دارتش.
‫از بالا؟ ‫آره، آره.
‫- و خفن به نظر میاد؟ ‫- حتی بهتر هم هست.
‫انگار که دارم از سمتِ پیانو برمی‌گردم.
‫دارم اینجا راه می‌رم و یهو...
‫عالیه.
‫- خوب به نظر اومد؟ ‫- آره.
‫خیلی دوستش دارم. دوباره انجامش بدیم؟
‫آره، اگه باهاش راحتی.
‫مردم جیغ می‌کشن...
‫درست جلوی چشمات داره اتفاق می‌افته.
‫این شادی ایجاد می‌کنه.
‫و به نظرم کارهای بزرگ همین کارو می‌کنن.
‫باعث می‌شن بزرگسال‌ها حسِ بچه‌ها رو داشته باشن.
‫چیزی که ما با این تور سعی داشتیم انجام بدیم...
‫این بود که تبدیلش کنیم به بزرگترین کاری که تا حالا انجام دادیم.
‫اما واقعیت اینه که هیچ‌کدوم از اینا بدونِ یه آهنگ اتفاق نمی‌افته...
‫و یه نفر اون بالا که حاضر باشه بخوندش.
‫- من عاشقِ آهنگم. ‫- عالیه.
‫عاشقِ آهنگم.
‫باشه.
‫قصه‌گویی برای من یکی از جنبه‌های کلیدی‌یه
‫که بهم حس می‌ده زندگی ارزشِ زیستن داره.
‫♪ چون آهنگِ ما مثلِ صدای محکمِ درِ توری‌یه ♪
‫♪ نصفه‌شب جیم شدن و زدن به پنجره‌اش ♪
‫باشه.
‫♪ وقتی پشتِ تلفنیم و اون خیلی آروم حرف می‌زه ♪
‫فقط قضیه اینه که این موضوع برام خیلی مهمه.
‫♪ چون از این هم بهتر می‌شه ♪
‫♪ دستم رو می‌گیری و کله‌معلق منو می‌کشی، بی‌باک ♪
‫و ساختنِ یه آهنگ، شادترین لحظۀ زندگیِ منه.
‫سلام. خب، بریم.
‫♪ اون موقع که پشتم بودی رو بیشتر دوست داشتم ♪
‫ببخشید، یه لحظه صبر کن.
‫این رو همین ۱۵ دقیقه پیش نوشتم.
‫اگه با من توی یه جلسۀ ترانه‌سرایی باشی، می‌بینی که می‌رم توی فضای ترانه‌هام...
‫و یه جورایی این‌طوری‌یه که
‫فقط توی یه گوشه عقب و جلو می‌رم و زیرِ لب زمزمه می‌کنم...
‫- ♪ بیا...♪ ‫- ♪ وقت...♪
‫♪ وقت بذاریم ♪
‫چی می‌شه اگه با همون ملودی دوباره از اول شروع کنی که بشه...
‫♪ وسطِ ش... ♪ ‫آره، پس از اول شروع می‌شه.
‫آره، آره، آره، آره، آره، آره.
‫خیلی... من هیچ‌وقت اون حسِ...
‫نمی‌دونم، من... ‫واسه من، این...
‫بی‌نهایت جذابه. هیچ‌وقت ازش خسته نمی‌شم.
‫♪ وسطِ شب، توی رویاهام ♪
‫ترانه‌سرایی چه توی تور باشم چه نباشم، اتفاق می‌افته.
‫چون زندگیِ من همیشه... یه جور وضعیتِ سیال و رها داشته
‫از اینکه «زندگی کن، حسش کن، بهش فکر کن و دربارش بنویس.»
‫بینِ اجراهام شروع کردم به رفتن به سوئد،
‫و حس می‌کردم این هیجان‌انگیزترین راه واسه ساختنِ یه آلبومِ مخفی‌یه.
‫♪ معلومه، نیازی نیست به تخته بزنم ♪
‫فقط ما سه نفر بودیم و می‌نوشتیم و ضبط می‌کردیم.
‫- می‌خوای صدای وکال رو بشنوی؟ بسیار خب. ‫- آره، لطفاً.
‫لازم نیست جلوی شدت و تندیِ صدات رو بگیری.
‫آه، پس با شدتِ بیشتری بخونم.
‫منظورم اینه که انگار یه ذره...
‫فکر کنم داشتم سعی می‌کردم روی نُت باشم.
‫- صدای ضرب‌آهنگ رو نداشتم. ‫- آره.
‫می‌تونم تندتر و خشن‌تر بخونم.
‫- بهم اعتماد کن. ‫- بسیار خب.
‫ساختنِ آلبوم وقتی توی تورِ اِراس بودم،
‫توی مقطعی از زندگی‌م بودم که زندگی پر از فرصت و احتمال به نظر می‌رسید،
‫و حس می‌کردم دارم همه‌چیز رو می‌فهمم و حل می‌کنم،
‫و همه‌چیز خیلی رمانتیک و جادویی و پرشور بود،
‫و می‌خواستم اون حس رو توی این آلبوم کپسوله کنم.
‫♪ تمام اون مدت که تنها توی برج‌م نشسته بودم ♪
‫♪ تو داشتی قدرت‌هات رو صیقل می‌دادی، حالا همه‌چیز رو می‌بینم ♪
‫♪ همه‌چیز رو می‌بینم ♪
‫♪ یه شبِ دیر وقت، منو از توی قبرم کشیدی بیرون و ♪
‫♪ قلبم رو از سرنوشتِ «اوفلیا» نجات دادی ♪
‫♪ اوفلیا، صدت رو بذار... ♪
‫ما از زمانِ آلبومِ «اعتبار» که سال ۲۰۱۷ منتشر شد،
‫با هم موزیک نساخته بودیم.
‫واسه همین، برگشتن و کار کردن با «مکس» و «شل‌بک»...
‫رابطۀ ما خیلی...
‫حس می‌کنم اونا همیشه واسم مثلِ استاد بودن،
‫و من همیشه حس کردم شاگردشونم،
‫اونا واقعاً نابغه‌ان.
‫- این یکی سخته. ‫- آخه این دیگه چیه؟
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫خسته نباشید همگی.
‫بیشتر سگه.
‫واقعاً یه رابطۀ خیلی توأم با احترامیه که با آدم‌ها داری؛
‫کسایی که، می‌دونی، هم‌رده‌ات هستن ولی در عین حال الگوت هم هستن.
‫خب، اینم از شامِ کریسمسِ سوئدی.
‫- نه... ‫- این چیه؟
‫این یه...
‫دربارۀ شام که نمی‌دونم، ولی... ‫منظورم اینه که...
‫...توش هست. این... این ایستگاهِ اوله.
‫ایستگاهِ اولِ شامِ کریسمسِ سوئدی.
‫خب، ما مغزیجات
‫و کشمش می‌ریزیم توی لیوان.
‫و بعدش شرابِ ادویه‌زده رو می‌ریزیم توش.
‫داغه و سر می‌کشیم.
‫- آره. ‫- هیجان دارم.
‫واقعاً خوشمزه‌ست.
‫این فوق‌العاده‌ست.
‫کریسمس مبارک.
‫واقعاً واسه همچین چالشی آماده بودم؛
‫اینکه برگردم پیش این دو نفر
‫و واقعاً سعی کنم خودم رو تا جای ممکن
‫بکشم جلو و به چالش بکشم تا ایشالا بهترین آلبومی که می‌تونم رو بسازم.
‫اوکی. حالا بریم سراغِ ترجیع‌بند.
‫فکر کنم باید «بالا» (های) باشه.
‫آره؟
‫- ♪ چیزِ خوب...♪ ‫- آره. جور درمیاد، آره.
‫می‌فهمی چی می‌گم؟ یه جوری که،
‫توی اون کلمۀ «بالا»، یه چیزِ عجیب و ترسناک باشه.
‫آره. دقیقاً.
‫وای، من عاشقِ اینم!
‫یا پیغمبر!
‫من معمولاً پنج دقیقه بعد از اینکه یه آهنگِ جدید نوشته می‌شه، خبردار می‌شم.
‫♪ اگه کسی بهم می‌گفت «عزیزم» ‫توی حموم ایستاده بود... ♪
‫این بهترین چیزیه که به ذهنم می‌رسه، و در عین حال ترسناک‌ترین.
‫چون حالا یه چیزی رو می‌دونم که هیچ‌کسِ دیگه نمی‌دونه،
‫به جز همون آدم‌هایی که توی اون اتاق بودن،
‫و این مسئولیتِ خیلی بزرگیه.
‫این‌طوری‌یه که، نه... «نه، نفرست.
‫نه، واسه من نفرستش. نمی‌خوام توی گوشی‌م باشه. نه، نه، نه.»
‫یا مثلاً: «من دیگه نامیرا شدم، عروسک‌ها.»
‫مثلاً، تو هنوز داری با همۀ اون دخترا حرف می‌زنی.
‫درسته. آره.
‫♪ اما من دیگه نامیرا شدم، عروسک‌ها ♪
‫♪ اگه می‌خواستم هم نمی‌تونستم ♪
‫اون. اون یکی رو که خوندی
‫- بیشتر دوست داشتم. ‫- آره. ‫♪ نمی‌تونستم ♪
‫- ♪ اگه می‌خواستم...♪ ‫♪ - اگه می‌خواستم♪
‫می‌دونی دیگه.
‫♪ «مرسی بابتِ دسته گلِ قشنگی که فرستادی!» ♪
‫فکر کنم تو... فکر کنم باید... ‫روی کلمۀ «دسته گل»، بیت رو برگردونی!
‫- آره، آره. ‫- لعنتی.
‫اصلاً عاشقشم.
‫عاشقِ اینم که خیلی واردِ جزئیات بشم و...
‫چند تا تمِ اصلی داشته باشم که توی کلِ کار بافته شده باشن.
‫و فکر می‌کنم طرفدارها هم واقعاً
‫واردِ این فضای وسواسیِ قصه‌گوییِ من شدن.
‫فکر کنم واسه خیلی از آدم‌ها،
‫اونا یه جور رابطۀ شخصیِ عمیق باهاش حس می‌کنن؛
‫با نوشته‌های عمیقاً شخصی‌ش، با درام‌هایی که از سر گذرونده،
‫با دل‌شکستگی‌ها و حسرت‌هایی که با مردم به اشتراک گذاشته.
‫و فکر کنم واسه خودش هم باید پرمعنا باشه که این‌قدر بازخورد می‌گیره.
‫آره.
‫خیلی خب. این قراره آخرین آهنگِ امروزِ من باشه.
‫تیلور سوئیفت یکی از خواننده‌های موردعلاقۀ منه و بهم انگیزه داد تا یکی از آهنگ‌هاشو بخونم.
‫فکر کنم خیلی‌ها بتونن با این ارتباط برقرار کنن.
‫می‌خواستم یه مجموعه‌ از متنِ آهنگ‌هایی رو بگم که هنوز نتونستم از شوک‌شون دربیام.
‫♪ وقتی جوونی، ‫فکر می‌کنن هیچی نمی‌فهمی ♪
‫یکی از چیزهایی که اونو از بقیه متمایز می‌کنه، طرزِ نوشتنشه.
‫♪ خون‌ریزی ♪
‫♪ چون می‌شناختمت ‫وقتی سوارِ آخرین قطار می‌شدی ♪
‫♪ مثلِ لکۀ خون روی من موندگار شدی، من... ♪
‫♪ می‌شناختمت ‫وقتی دستت زیرِ پلیورم بود ♪
‫♪ عزیزم، با بوسه خوبش کن، من... ♪
‫نوشته‌هاش شخصی و آسیب‌پذیره، و خیلی خاصه.
‫اما توی همین خاص بودن، مردم خودشون رو می‌بینن.
‫♪ چون باز اونجا بودیم ‫وقتی اون‌قدر دوستت داشتم ♪
‫♪ قبل از اینکه تنها چیزِ واقعیِ زندگی‌ت رو از دست بدی ♪
‫یادم نمیاد زمانی بوده باشه که موزیکِ اون نباشه.
‫هر فصل از زندگیِ من، با یکی از آلبوم‌های اون نشونه‌گذاری شده
‫که دقیقاً همون موقع‌ها منتشر شده.
‫من از هشت سالگی شروع کردم به نوشتنِ موزیک.
‫یادمه دوستام می‌گفتن:
‫«ترجیح می‌دی ده تریلیون دلار داشته باشی،
‫یا مثلاً با تیلور سوئیفت یه آهنگ بنویسی؟»
‫منم می‌گفتم: «با تیلور سوئیفت یه آهنگ بنویسم.»
‫♪ ما ♪
‫ما.
‫اوه، این یکی قراره خیلی خوش بگذره.
‫- سلام. ‫- سلام، سلام، سلام، سلام.
‫سلام! از لباست خوشم میاد.
‫مرسی رفیق.
‫حالت چطوره؟
‫- راستش، می‌دونی، کم‌کم خوب می‌شم. ‫- اوه، خوبه.
‫این قراره منو از شرِ سرماخوردگی‌م خلاص کنه. این واسم حکمِ دارو رو داره.
‫خب، کاری که من می‌کنم اینه:
‫اولش باهاشون حرف می‌زنم و می‌گم...
‫چقدر هیجان‌زده‌ایم چون همین الان با هم نامزدِ گرمی شدیم.
‫واسه همین فکر کردیم: «چه کاری بهتر از ‫اینکه الان یه آهنگِ کوتاه واستون اجرا کنیم.»
‫و بعدش می‌گم: «گریسی، بیا بیرون.»
‫چی؟
‫طرزِ جفت‌وجور شدنشون کنارِ هم؟! اصلاً کپ کرده بودم!
‫اوه، عجیبه. نه، اون بخشِ اوجِ دوبل (دبل بریج)
‫- منو از لبه پرتگاه پرت می‌کنه پایین. ‫- می‌دونم!
‫♪ می‌دونم که می‌دونی ‫درست مثلِ یه شوخی بود ♪
‫♪ من خودمو نشون می‌دم، تو نه، ‫و حالا داریم حرف می‌زنیم ♪
‫هنوزم بودن در اینجا واسم سورئال و غیرواقعی‌یه، می‌دونی.
‫اون راحت‌ترین آدمِ دنیاست واسه معاشرت. دوستِ خیلی عزیزی‌یه.
‫خیلی دوسش دارم.
‫و بعدش، بعضی وقت‌ها با خودم می‌گم: «چطوریه که داریم این آهنگ رو می‌خونیم؟»
‫واسه من، این مثلِ یه رویاست.
‫♪ ما، ما... ♪
‫من همیشه یه جورایی نیشم بازه. ‫خیلی عالی می‌شه.
‫♪ من حسش کردم، تو نگهش داشتی ♪
‫♪ دلت واسه ما تنگ می‌شه، ما؟ ♪
‫♪ یعنی از اون رازی که بینِ ما بود پشیمونی؟ ♪
‫♪ از ما، ما ♪
‫♪ ما، ما، ما ♪
‫♪ الان که بهش نگاه می‌کنم ‫همه‌چیز خیلی ساده به نظر می‌رسه... ♪
‫تیلور! تیلور! تیلور!
‫فکر کنم اون خانمِ جوانِ نابغه و باهوشی که
‫اولِ امشب دیدید رو یادتون باشه، گریسی آبرامز.
‫پس لطفاً یک بارِ دیگه به روی صحنه خوش‌آمد بگید به گریسی آبرامز!
‫♪ می‌دونم که می‌دونی ‫درست مثلِ یه شوخی بود ♪
‫♪ من خودمو نشون می‌دم، تو نه، ‫و حالا داریم حرف می‌زنیم ♪
‫یه اتفاقی بینِ دوست‌هایی که با هم موزیک می‌سازن می‌افته.
‫یه جور پیوندِ غیرقابلِ‌انکاره که بینتون شکل می‌گیره.
‫♪ چیزی که مثلِ سرنوشت بود تبدیل می‌شه به ♪
‫♪ - «داشتم چه غلطی می‌کردم؟»♪ ‫♪ - «چه غلطی می‌کردم؟»♪
‫با گریسی، ما کلی لحظه‌های خاص داشتیم.
‫♪ ما، ما، ما، ما ♪
‫♪ الان که بهش نگاه می‌کنم ‫همه‌چیز خیلی ساده به نظر می‌رسه ♪
‫♪ روی کاناپۀ تو لم داده بودیم ♪
‫دوستت دارم گریسی.
‫می‌دونی، کسایی که این تور رو برام افتتاح می‌کنن
‫بچه‌هایی هستن که مثلاً ده سالشون بود ‫توی کنسرت‌های من بودن.
‫و حالا که داریم با هم می‌خونیم، مثلاً،
‫آدم اصلاً باورش نمی‌شه چطور همه‌چیز ‫داره جوری جفت‌وجور می‌شه
‫که هیچ‌وقت حتی توی خواب هم ‫نمی‌دیدی بشه.
‫♪ هنوز از خطر گذشتیم؟ خوبه ♪
‫♪ هنوز از جنگل خارج نشدیم؟ ‫هنوز از جنگل خارج نشدیم؟ ♪
‫♪ هنوز از جنگل خارج نشدیم؟ ‫هنوز توی جنگلیم؟ ♪
‫♪ هنوز از خطر گذشتیم؟ ‫هنوز از خطر گذشتیم؟ ♪
‫♪ - از خطر گذشتیم؟♪ ‫♪ - از خطر گذشتیم؟ خوبه♪
‫تورنتو، یه بارِ دیگه گریسی آبرامز رو ‫تشویق کنید!
‫می‌دونی، من مشتاقم ببینم که چطوری
‫طرفدارها شب به شب واکنش‌های مختلفی ‫از خودشون نشون می‌دن.
‫اشک‌هاشون رو می‌بینی، می‌بینی که همدیگه رو ‫بغل می‌کنن،
‫و واقعاً... عاشقِ اینم.
‫واسه من، شخصاً، تماشای این کنسرت،
‫اون لحظه‌ای که تیلور ظاهر می‌شه، و اونجاست،
‫اون واسه من واقعاً به همه‌چیز می‌ارزه.
‫باعث می‌شه حس کنم ‫رسالتم توی زندگی همین بوده.
‫چه تیلور باشه و چه مامانم،
‫رسالتم این بود که کنارِ کسی باشم ‫که عاشقِ سرگرم کردنِ مردمه
‫و استعدادِ فوق‌العاده‌ای داره.
‫دقیقاً مثلِ همون بود. انگار همه‌چیز ‫دوباره از نو تکرار شد.
‫می‌دونی، تیلور آهنگِ «مارجوری» رو می‌خونه ‫که تقدیم شده به مادرم.
‫و، می‌دونی، ما...
‫می‌دونستم که بالاخره یه زمانی انجامش می‌دم.
‫«موی گربه نرمه. لمسش کن و حسش کن.» لمسش کن.
‫تجربۀ نوشتنِ «مارجوری»...
‫موقعِ نوشتنش بعضی وقت‌ها داغون بودم.
‫بعضی وقت‌ها قشنگ از پا درمی‌اومدم.
‫♪ اگه بهتر نمی‌دونستم ‫فکر می‌کردم الان داری باهام حرف می‌زنی ♪
‫اون وقتی من ۱۳ سالم بود مُرد،
‫درست وقتی که توی سفر به نشویل بودم ‫تا تلاشم رو واسه موفقیت بکنم.
‫واسه همین، همیشه یه جورایی حس کردم که
‫اون داره... داره اینا رو می‌بینه، می‌دونی.
‫یکی از چیزهایی که وقتی بهش گوش ‫می‌دم هنوز منو از درون آتیش می‌زنه
‫اینه که اون داره توی این آهنگ با من می‌خونه.
‫من این ترانه رو نوشتم...
‫♪ و اگه بهتر نمی‌دونستم ‫فکر می‌کردم الان داری واسم می‌خونی ♪
‫بعدش صدای واقعیش رو می‌شنوی که می‌خونه.
‫همین چیزهاست که باعث می‌شه حس کنی
‫تمامِ قلبت توی این کاره.
‫توی طولِ تور... اون «مارجوری» رو اجرا می‌کنه.
‫و من بهش گفتم: «خدایا تیلور،
‫نمی‌دونم چطوری می‌تونم کلِ تور رو ‫دووم بیارم
‫وقتی هر شب که این آهنگ رو می‌خونی گریه‌ام می‌گیره.» واقعاً منو منقلب می‌کنه.
‫اولش به عنوان یه چیزِ خیلی ساده شروع شد.
‫می‌دونی، ما حتی نوری هم واسه اون آهنگ ‫آماده نکرده بودیم.
‫نمی‌دونستیم که طرفدارها قراره با این آهنگ
‫با همچین احترامی برخورد کنن.
‫که قراره گوشی‌هاشون رو بگیرن بالا.
‫قشنگ تبدیل شد به یه ادای احترامِ پر از عشق ‫به مادربزرگش.
‫ما هر شب «مارجوری» رو اجرا می‌کنیم. ‫می‌دونی، من به خونواده فکر می‌کنم.
‫بابای من پارسال فوت کرد. اون داره ‫دربارۀ مادربزرگش می‌خونه،
‫اما اونایی از ما که تجربۀ مشابهی ‫توی این سال‌های اخیر داشتیم،
‫این همیشه یه جور لحظۀ پراحساس ‫توی شب محسوب می‌شه.
‫پدربزرگِ من بخشِ بزرگی از خونواده بود، ‫محبوب‌ترین آدمِ کلِ دنیا واسم بود.
‫و اون متأسفانه فوت کرد.
‫هر بار که روی اون صحنه‌ام، ‫قطعاً حضورش رو حس می‌کنم،
‫مخصوصاً شبِ اول.
‫یهو یه موجِ بزرگ بهم خورد، ‫و با خودم گفتم: «این پدربزرگمه.»
‫«مارجوری» دربارۀ مادربزرگِ تیلوره، ‫اما واسه من شخصیه،
‫و فکر می‌کنم این گواهِ هنرِ نویسندگیِ تیلوره
‫چون واقعاً جوریه که انگار تجربۀ خودته.
‫این ایده که تو عزیزی رو از دست دادی،
‫و با این حال اونا هنوز اینجا پیشِ ما هستن،
‫چیزیه که من نیاز دارم هر شب بهش چنگ بزنم.
‫خب، ما نورِ خاصی نداشتیم، اما...
‫من ۱۲ ساله که دارم با تیلور اجرا می‌کنم،
‫و واقعاً، تورِ اِراس واسۀ همه‌مون یه غافلگیری بود.
‫کرونا رو پشتِ‌سر گذاشته بودیم، همه‌مون می‌خواستیم ‫کنارِ هم باشیم تا دوباره موزیک بسازیم.
‫می‌دونم که خودم خیلی نیاز داشتم اینجا باشم ‫تا دوباره موزیک بسازم.
‫دوباره دورِ هم جمع شدیم!
‫من مادرم رو سپتامبرِ ۲۱ از دست دادم.
‫واسه همین، وقتی تمرین‌ها شروع شد،
‫نه فقط به موزیک و بودن کنارِ خونوادۀ باندم ‫احتیاج داشتم...
‫بلکه احتیاج داشتم که حالم خوب بشه.
‫بچه‌ها...
‫موسیقی چیزیه که بیشترین خاصیتِ درمانی رو ‫واسه من داره.
‫هی به خودم می‌گم: «نیفتی.»
‫من توی چند سالِ گذشته، ‫واقعاً یاد گرفتم که بپذیرم
‫و به این واقعیت تکیه کنم که دو تا چیزِ متفاوت ‫می‌تونن هم‌زمان درست باشن.
‫و پارسال، این قضیه واقعاً زد توی صورتم،
‫چون ما این تور رو شروع کردیم
‫و همه‌مون داشتیم خاطره می‌ساختیم ‫و عاشقِ همدیگه می‌شدیم،
‫و من شادترین حالتی رو داشتم که ‫توی این مدت تجربه کرده بودم.
‫و هم‌زمان، هر لحظه قلبم شکسته بود
‫چون مادرم اینجا نبود تا این شادی رو ببینه
‫و تورِ اِراس رو تماشا کنه.
‫آره. مثلاً اگه منو می‌دیدی که یه گوشه ‫هق‌هق می‌زنم،
‫هیچ‌وقت نمی‌فهمیدی که من شادترینِ خودم ‫توی این مدت بودم.
‫و، اوم، اگه شادیِ منو می‌دیدی،
‫بیشترِ وقت‌ها به خاطرِ این بود که واقعاً داغون بودم.
‫و خب، با دونستنِ این، فقط می‌خوام، نمی‌دونم،
‫اجازه بدم که هر دو تا حس رو داشته باشیم.
‫اینکه اینجا باشیم، چیزی که حس می‌کنیم رو حس کنیم، ‫و تا جایی که می‌تونید حضور داشته باشید
‫توی این چهار تا اجرای بعدی.
‫ممنون از همۀ شما. ‫بیاین بریم بترکونیم.
‫- بریم واسه گریم. ‫- آره.
‫اوه.
‫بسیار خب. بسیار خب بچه‌ها، شنیدید چی گفت. ‫بیاین بریم اون بیرون و...
‫بترکونیم! همه‌چیزو به آتیش بکشیم!
‫♪ هیچ‌وقت اون‌قدر مهربون نباش که ‫یادت بره زرنگ باشی ♪
‫♪ هیچ‌وقت اون‌قدر زرنگ نباش که ‫یادت بره مهربون باشی ♪
‫♪ و اگه بهتر نمی‌دونستم ♪
‫♪ فکر می‌کردم الان داری باهام حرف می‌زنی ♪
‫♪ اگه بهتر نمی‌دونستم ♪
‫♪ فکر می‌کردم هنوزم این‌ورایی ♪
‫♪ چیزی که مُرد، مرده نموند ‫چیزی که مُرد، مرده نموند ♪
‫♪ تو زنده‌ای، توی سرِ من زنده‌ای ♪
‫♪ چیزی که مُرد، مرده نموند ‫چیزی که مُرد، مرده نموند ♪
‫♪ تو زنده‌ای، خیلی زنده‌ای ♪
‫♪ سوزِ پاییزی که منو بیدار می‌کنه ‫تو عاشقِ آسمونِ نارنجی بودی ♪
‫♪ دست و پاهای کشیده و شنای یخی ♪
‫♪ تو همیشه فراتر از جایی می‌رفتی ‫که پاهامون به زمین برسه ♪
‫♪ و من کل مسیر رو غر زدم ♪
‫♪ توی ماشین موقع برگشتن و روی پله‌ها ♪
‫♪ باید ازت سوال می‌پرسیدم، باید می‌پرسیدم چطوری باشم ♪
‫♪ ازت می‌خواستم اونا رو واسم بنویسی ♪
‫♪ باید تمام رسیدهای سوپرمارکت رو نگه می‌داشتم ♪
‫♪ چون هر تیکۀ کوچیکی از تو قرار بود ازم گرفته بشه ♪
‫♪ تماشا می‌کردم که چطور اسمت رو امضا می‌کردی، مارجوری ♪
‫♪ تمام کمدت پر از رویاهای عقب‌مونده ♪
‫♪ و اینکه چطور همه‌شون رو واسه من گذاشتی ♪
‫♪ چیزی که مُرد، مرده نموند، چیزی که مُرد، مرده نموند ♪
‫♪ تو زنده‌ای، توی سرِ من زنده‌ای ♪
‫♪ چیزی که مُرد، مرده نموند، چیزی که مُرد، مرده نموند ♪
‫♪ تو زنده‌ای، خیلی زنده ♪
‫♪ و اگه بهتر نمی‌دونستم ♪
‫♪ فکر می‌کردم الان داری واسم می‌خونی ♪
‫♪ اگه بهتر نمی‌دونستم ♪
‫♪ فکر می‌کردم هنوزم این‌ورایی ♪
‫♪ من بهتر می‌دونم ♪
‫صدای مامانم توی اون آهنگه.
‫و اون خیلی دوست داشت که این‌ها رو ببینه،
‫و خیلی هم بهش افتخار می‌کرد و...
‫فکر می‌کنم خیلی خیلی هم حال می‌کرد
‫از اینکه حالا هر شب داره توی استادیوم می‌خونه.
‫تورنتو، ما، ما... ما قشنگ به آخرِ این تور رسیدیم،
‫واسه همین این کارتون، اوم، اصلاً نمی‌دونید
‫چقدر واسه من و واسه، اوم... معنا داره.
‫و واسه گروهم و عوامل صحنه‌ام و همۀ کسایی که این‌قدر از وجودشون گذاشتن،
‫واسه این تور، واسه... اونا... اصلاً دیگه نمی‌دونم دارم چی می‌گم.
‫این... یه لحظه احساساتی شدم، ببخشید.
‫- این حتی اجرای آخر هم نیست. ‫- اوم، می‌دونی...
‫عاشقتونم بچه‌ها. ‫خیلی ازتون ممنونم واسه این.
‫...وقتی بریم ونکوور.
‫اون واقعاً دیوانه‌کننده بود.
‫خوش گذشت. اوه، اون... شد... ‫احساساتی شدم. حس کردم مثل یه احمق شدم.
‫اون بهترین بخشش بود.
‫نمی‌تونستم کلمات رو کنار هم بچینم، آستین. یه جورایی خجالت‌آور بود.
‫البته لطف داری که اینو می‌گی. تو آدم خیلی حمایت‌گری هستی.
‫اون بهترین بخشِ کلِ ماجرا بود.
‫لطف داری که اینو می‌گی.
‫فوق‌العاده بود. ‫می‌دونی چی منو منقلب کرد، مثلاً،
‫کامیلا قبل از اجرا این سخنرانی رو کرد
‫که داشت دربارۀ فوتِ مامانش حرف می‌زد.
‫مثلاً، مامانش همین اواخر فوت کرده.
‫و داشت می‌گفت که چقدر دلش شکسته
‫که مامانش هیچ‌وقت فرصت نکرد تورِ اِراس رو ببینه
‫و هیچ‌وقت ندید که اون داره این کارو می‌کنه.
‫و من تمامِ شب داشتم به این فکر می‌کردم.
‫داشتم فک... و من می‌دو... می‌دونی، و من اینو می‌دونستم.
‫ما همیشه موقعِ آهنگ مارجوری با هم ارتباط چشمی برقرار می‌کردیم،
‫من و کامیلا، به خاطرِ مامانش.
‫اما این موضوع باعث شد بهتر درک کنم، مثلاً، نمی‌دونم،
‫مثلاً این واقعیت که، مامانِ من شانسِ دیدنش رو داشت.
‫و مثلاً تراویس دیدش، و بابا دیدش.
‫و مثلاً، یهو حس کردم چقدر خوش‌شانسم، و همین بود که، مثلاً، منو شکوند.
‫- آره. ‫- قشنگ منو از تو پاشوند.
‫اوه خدای من، رویایی بود، فوق‌العاده بود.
‫واقعاً همین‌طور بود. و فکر می‌کنم
‫کاملاً حق داری که احساساتی بشی چون...
‫عزیزم باید دیگه بهت ثابت شده باشه که
‫آره.
‫این همون تورِ رویاییِ زندگی‌ت بوده.
‫آره، بوده. من فقط هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم،
‫هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم یه روز کاری به این خوبی انجام بدیم.
‫منظورم اینه که قراره یه دورانِ پراحساس باشه
‫از الان به بعد، تا خودِ آخرش.
‫خیلی عجیبه که، مثلاً، تمامِ این اتفاقا افتاده
‫و همه‌مون شانسِ اینو داشتیم که با هم تجربه‌اش کنیم. دوستت داریم.
‫- دوستت دارم! ‫- منم دوستتون دارم.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.