..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫این همون تورِ موسیقی‌یه ‫که صنعت رو تکون داد.
‫کلِ اقتصادها رو عوض کرد، ‫حداقل برای یه مدت.
‫و اگه از بعضی «سوئیفتی‌های» دوآتیشه بپرسی، ‫حتی ممکنه زندگی‌هاشون رو هم عوض کرده باشه.
‫تورِ اِراس توی استادیوم‌هایی که ‫قشنگ تمامِ بلیط‌هاشون فروش رفته بود رقصیده؛
‫توی پنجاه تا شهر و پنج تا قاره.
‫پرفروش‌ترین تورِ تمامِ دوران، ‫که ۶۳۳ روز طول کشید.
‫و سوئیفت رو از یه فوق‌ستاره ‫به یه پدیدۀ فرهنگی پرتاب کرد.
‫اگه باورتون بشه، این پایانِ یک دوره (اِرا) هست.
‫تیلور سوئیفت همین آخرِ هفته به تورِ اِراسِ ‫رکوردشکنِ خودش پایان می‌ده.
‫فقط یک روز فاصله داریم
‫تا تیلور سوئیفت آخرین اجراهای ‫تورِ اِراس خودش رو شروع کنه.
‫واسه‌اش حاضرید؟
‫« پــایــان یــک دوره (اِرا) » ‫قسمت ششم (آخر) : "این لحظه رو به یاد بسپار"
..:: کانال تلگرام و اينستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫- گرفتمش. خواهش می‌کنم. ‫- مرسی.
‫سه تا دیگه مونده.
‫همینه.
‫نمی‌دونم چه حسی قراره داشته باشم،
‫اما واقعاً این رو هم نمی‌دونم
‫که بقیه قراره چه حسی داشته باشن.
‫اما اونا نیاز دارن که من جوری ‫واکنش نشون بدم
‫که از هر حسی که دارن حمایت کنه
‫توی هر لحظه. ‫واسه همین من یه جورایی...
‫دارم خودم رو آماده می‌کنم واسه... ‫چه حسی داری؟
‫خیلی افتخار می‌کنم، ولی خیلی هم حاضرم.
‫یعنی، قشنگ واسه این لحظه حاضرم.
‫این یه پایانِ بی‌نقصه.
‫این کنسرت یه تجربۀ پیوندِ عمیق واسه ‫مثلاً ۷۰ هزار نفر آدم، اونم هم‌زمان، ایجاد کرد.
‫و نمی‌دونم چطوری این اتفاق افتاد.
‫زمان‌هایی هست که تو یه چیزِ خیلی خفن می‌سازی،
‫و می‌دونی که خفنه و واقعاً بهش افتخار می‌کنی،
‫اما انگار داری خلافِ جهتِ باد پرواز می‌کنی،
‫و همیشه با یه سری اصطکاک و مانع روبرویی.
‫بعد زمان‌هایی هست، این مواردِ خیلی نادر،
‫که تو یه چیزی می‌سازی و باد موافقِ توئه.
‫یه جوری، فرهنگ و زمان‌بندی
‫و هر حال و هوایی که توی دنیا ‫نسبت به تو وجود داره و دستِ تو هم نیست،
‫همه با هم جفت‌وجور می‌شن تا این کار خوب پیش بره.
‫♪ من چیزای براق رو دوست دارم ♪
‫♪ ولی با حلقه‌های کاغذی باهات ازدواج می‌کردم ♪
‫♪ درسته ♪
‫♪ عزیزم، تو همونی هستی که می‌خوام ♪
‫♪ و از اتفاقاتِ ناگهانی بدم میاد ‫به جز وقتی که از دوستی به اینجا رسیدیم ♪
‫♪ درسته ♪
‫♪ عزیزم، تو همونی هستی که می‌خوام ♪
‫♪ با حلقه‌های کاغذی ♪
‫♪ توی قابِ عکس‌ها ♪
‫♪ توی رویاهای خاک‌برسری ♪
‫♪ اوه، تو همونی هستی که می‌خوام... ♪
‫«کلی خاطراتِ باورنکردنی ‫توی این تور رقم خورد،
‫اما محبوب‌ترین خاطره‌ام اینه که واسه اولین بار ‫توی کنسرت دیدمت.
‫اینکه مسحور، هیپنوتیزم و از خود بی‌خود شدم
‫توسطِ زنی که حتی منو نمی‌شناسه.»
‫«خودخواهانه می‌گم مرسی ‫واسه خلقِ این تورِ افسانه‌ای
‫و مرسی از رابرت که باعث شد ‫توی کانزاس سیتیِ میزوری توقف داشته باشی.
‫اون شب توی کانزاس سیتی، شروعِ ‫آشناییِ من با عشقِ زندگی‌م هم بود.»
‫اوه خدای من.
‫پس اون قول و قرارِ «بدونِ گریه و زاری» ‫واسه سه تای آخر چی شد؟
‫اصلاً اوضاع روبراه نیست.
‫- خدایی، همون‌طوری به نظر میاد. ‫- ولی حدس بزن چی؟
‫همون... سه تای دیگه.
‫- سه تای دیگه رفیق. ‫- سه تای دیگه.
‫تموم شد. موهات فوق‌العاده شده.
‫- اوه، ممنون خانم. ‫- آره، واقعاً خوشم اومد.
‫فکر کنم من...
‫فقط حس می‌کنم دارم خودم رو واسه گریه کردن آماده می‌کنم
‫یه جوری که باعث شده گیج بشم.
‫- کاملاً موافقم. ‫- می‌فهمی چی می‌گم؟
‫مثلاً، من واسه اشکِ شوق و قدردانی حاضرم.
‫اما با خودم می‌گم: «قرار نیست ‫این تور واسه کسی غم و غصه بیاره.»
‫نه.
‫حتی با اینکه دیگه هیچ‌وقت ‫اتفاق نمی‌افته، یه چیزی مثلِ این...
‫پس، فکر کنم غم‌انگیز هست.
‫یه دلشوره و اضطرابِ عجیبی دارم.
‫عجیبن. خیلی غریبن.
‫می‌دونم.
‫چون پایانش دیگه نزدیکه.
‫تغییر، یه جورایی آدم‌ها رو به‌هم می‌ریزه.
‫این همونیه که خودت خواستی، این ترکیبِ دو تا آهنگ (مش‌آپ).
‫واسه امشب؟ ‫آره، فکر کنم.
‫اوه. حالا دوباره گریه‌ام می‌گیره.
‫♪ دستای کوچیکی که دورِ انگشتم پیچیده ♪
‫♪ و دنیا چقدر ساکته... ♪
‫اوه، ببخشید، ‫گامِ آهنگ باید بالاتر باشه.
‫دنیا امشب خیلی ساکته.
‫♪ پلک‌های کوچیکت می‌لرزن ‫چون داری خواب می‌بینی ♪
‫♪ پس پتو رو روت می‌کشم، ‫چراغ‌خوابِ موردعلاقه‌ات رو روشن می‌کنم ♪
‫♪ واسه تو، همه‌چیز خنده‌داره ♪
‫♪ هیچ‌چیزی واسه پشیمونی نداری ♪
‫♪ هر چی دارم رو می‌دم، عزیزم ♪
‫♪ فقط سعی کن هیچ‌وقت بزرگ نشی ♪
‫♪ من پنج سالمه ♪
‫♪ داره سرد می‌شه ♪
‫♪ پالتوی بزرگم رو پوشیدم ♪
‫اوه.
‫♪ صدای خنده‌ات رو می‌شنوم ♪
‫♪ و با لبخند بهت نگاه می‌کنم ♪
‫نمی‌تونی این کارو با من بکنی.
‫منم لعنتی نمی‌تونم انجامش بدم، رفیق.
‫لعنت بهش.
‫- من می‌خوام... ‫- لعنتی.
‫اینو ضبط کن و فقط بیا با هم مرورش کنیم.
‫- سلام رفیق. ‫- هی.
‫- اوه خدای من. ‫- فقط می‌خوام با حرف زدن از توش دربیایم.
‫- چون نمی‌خوام دوباره اون کارو بکنم. ‫- منو که داغون کرد.
‫برادر و پدرش
‫- اون پشت ایستادن. ‫- این موقعیت خیلی ناراحت‌کننده‌ایه.
‫داریم حسش می‌کنیم.
‫- اوه. سخته، ولی باحاله. ‫- اوف.
‫ای وای، رفیق.
‫♪ من یه پدرِ فوق‌العاده دارم ♪
‫♪ قدرتِ اون منو قوی‌تر می‌کنه ♪
‫♪ خدا به برادرِ کوچیکم لبخند می‌زنه ♪
‫♪ از درون و بیرون، اون از من بهتره ♪
‫♪ من توی یه خونۀ قشنگ بزرگ شدم ♪
‫♪ و جا واسه دویدن داشتم ♪
‫♪ و بهترین روزها رو با تو داشتم ♪
‫♪ توی ذهنت از اتاقِ بچگی‌ت ‫عکس بگیر ♪
‫♪ به خاطرت بسپار وقتی بابات می‌رسید خونه ‫چه صدایی می‌اومد ♪
‫♪ قدم‌ها رو یادت بمونه، ‫حرف‌های زده شده رو یادت بمونه ♪
‫♪ و تمامِ آهنگ‌های موردعلاقۀ ‫برادرِ کوچیکت رو ♪
‫♪ و من بهترین روز رو با تو داشتم ♪
‫♪ امروز ♪
‫- خب اینم از اون یکی که با پیانوئه. ‫- بلیط‌ها...
‫- اون بلیط‌ها باید با یه برچسبِ هشدار فروخته بشن. ‫- واقعاً باید این‌طور باشه.
‫باید کلاً روی دستمال‌کاغذی چاپشون کنن.
‫مسخره هست.
‫اوه خدای من.
‫- معرکه بود. ‫- مرسی بابا.
‫عجب چیزی بود.
‫- بسیار خب. ‫- بسیار خب.
‫اوه خدای من. رسیدیم.
‫یک کلمه برای توصیفِ تورِ اِراس: «جادویی».
‫من شاید یکی نداشته باشم، ولی چند تا دارم.
‫می‌شه «خیره‌کننده» ‫و... «فوق‌العاده».
‫فقط پر از شادی‌یه.
‫درست مثلِ جشن گرفتنِ تمامِ چیزهای شادِ توی دنیاست.
‫این یه اتفاقِ بزرگِ ‫بی‌سابقه هست.
‫نمی‌دو... می‌دونی، غیرقابلِ‌توصیفه.
‫هر چیزی که تجربه کردیم، تا ابد زنده می‌مونه.
‫توی ذهنم، توی قلبم، توی تمامِ وجودم.
‫تا... ابد.
‫چیزی که بیشتر از همه دلم واسش تنگ می‌شه...
‫اوم...
‫خونواده.
‫روابطِ خونوادگی
‫واقعاً، یه چیزیه که من هیچ‌وقت...
‫اوم... اوه، نه.
‫من قشنگ عوض شدم و رشد کردم،
‫فقط با بودن کنارِ این‌همه آدمِ مثبت و الگو.
‫حس می‌کنم با همه‌شون یه پیوندِ همیشگی دارم.
‫انتظار نداشتم با این‌همه آدم صمیمی شم.
‫هیچ‌کسی نیست که نتونی باهاش کنار بیای،
‫و هیچ‌کسی هم نیست که نتونی باهاش تنها باشی
‫و باز هم بهترین وقت رو بگذرونی.
‫من حمایت‌گرترین تیمی رو دارم که می‌تونستم داشته باشم.
‫واقعاً دیگه بیشتر از این نمی‌شه چیزی خواست.
‫این یه گروهِ معرکه از رقصنده‌ها بود، و اون هماهنگی و شیمی با گروهِ موسیقی.
‫و همه‌مون کاملاً از اون جادویی که این تور تونست شکارش کنه باخبر بودیم.
‫دلم واسه این تنگ می‌شه که هر شب برم روی صحنه
‫با این گروهِ موسیقی که ۱۵ ساله می‌شناسمشون.
‫اینکه بتونم اون بالا کنارِ این گروه از آدم‌ها باشم،
‫و این‌همه شادی و انرژیِ مثبت پخش کنم.
‫این یه جشنِ شادیه، و منم پایه‌شم.
‫ما خیلی افتخار می‌کنیم که اینجاییم،
‫که با تیلور کار می‌کنیم، که با همدیگه کار می‌کنیم.
‫ما توی این مسیر با همیم.
‫این چیزی بود که اون همون روزِ اول بهمون گفت،
‫قشنگ دست می‌داد و می‌گفت: «سلام، من تیلورم.»
‫اون واقعاً یه افسانه‌ست.
‫این تور، این رئیس، باعث شد حس کنیم دیده شدیم،
‫ارزش داریم و قشنگ با نهایتِ احترام باهامون رفتار شد.
‫♪ چقدر خوبه که یه دوست داشته باشی ♪
‫عمراً! شوخی می‌کنی.
‫- آره. ‫- یکی از عکس‌های اصلیمه.
‫- فوق‌العاده افتادم. ‫- آره.
‫اولین اجرام رو یادمه...
‫و تیلور بهم گفت:
‫«جان، تو اولین کسی هستی که قراره شروع کنه. فقط واسش حاضر باش.»
‫من منتظرم، و تنها چیزی که می‌بینی اینه که درها دارن می‌رن بالا...
‫منم مثلاً هنوز با اعتمادبه‌نفس دارم می‌رم جلو.
‫و وقتی در رو باز می‌کنم...
‫مردم داشتن جیغ می‌کشیدن و تنها چیزی که می‌دیدی فقط نور بود.
‫یه جوریه که...
‫حتی نمی‌تونم توصیفش کنم.
‫می‌دونم که دفعه اول داشتم جلوی اشکم رو می‌گرفتم.
‫تا حالا همچین انرژی‌ای رو حس نکرده بودم،
‫و عجیبه که بگم، و می‌دونم که بعد از هر کاری،
‫وقتی تموم می‌شه، می‌گی: «آره، خودش بود، همون اصل کاریه بود.»
‫اما فکر کنم این یکی واقعاً همون اصل کاریه‌ست.
‫خب.
‫بچه‌ها، این آخرین «اولین اجرای» ما توی این آخرِ هفته‌ست.
‫- واسه من، این دورِ افتخارِ ماست. ‫- آره.
‫ما کارهای سخت رو کردیم، کارهای ترسناک رو کردیم، ‫بالاها، پایین‌ها. همۀ اونا رو انجام دادیم.
‫بسیار خوشحالم که این آخرین شبِ اول رو با شما اجرا می‌کنم.
‫احتمالاً شادترین حالتیه که توی یه شبِ اول داشتم.
‫- آخی. ‫- آره، آره.
‫چون این آخریشه.
‫اوه خدای من. بریم که داشته باشیم.
‫یک، اولین چیز، یه نفسِ عمیق، همگی،
‫چون می‌دونم همه‌مون یه ذره هیجان‌زده‌ایم. پس دم...
‫و بازدم.
‫خب.
‫داشتم، می‌دونی، به تغییر فکر می‌کردم، و ما یه تغییرِ بزرگ توی راه داریم،
‫که همون تموم شدنِ این توره.
‫اما وقتی به این فکر می‌کنم که تغییر یعنی چی، اِراس (دوران‌ها) همونن.
‫اوم، اِراس در واقع تکامل هستن...
‫...و قرار هم هست که یه جورایی به پایان برسن.
‫اما این همیشه «دورانِ اِراسِ» ما باقی می‌مونه.
‫خیلی بهتون افتخار می‌کنم بچه‌ها، و باورم نمی‌شه که انجامش دادیم.
‫واقعاً معرکه‌ست. عاشقتونم بچه‌ها.
‫بیاین بترکونیم!
‫خب، پس بیاین بریم اون بیرون و...
‫بترکونیم! همه‌چیزو به آتیش بکشیم!
‫بدو! بدو! بدو! بدو! بدو! بدو! بدو! بدو!
‫این تور احتمالاً به عنوان اوجِ کارِ من،
‫و مهم‌ترین کاری که انجام دادم، موندگار می‌شه.
‫من خیلی غصه می‌خورم بابتِ
‫وسواسِ فرهنگِ عامه روی فرهنگِ جوانی،
‫و اینکه ما آدم‌های خیلی جوون رو تعیین می‌کنیم
‫تا کسایی باشن که به ما بگن فرهنگ داره به کدوم سمت می‌ره.
‫و بعد این ایده که یه هنرمند، توی موردِ من، این شانس رو داشت که رشد کنه
‫تا به نقطه‌ای برسه که توی دهۀ سی سالگی‌ش باشه و خودش رو یه ذره بیشتر بشناسه
‫و بعد بتونه چیزی رو بسازه که بقیه اونو با اون چیز بشناسن.
‫یه چیزِ خیلی خاصی توی این موضوع هست.
‫روزِ اجرا. روزِ اجرا.
‫این یه دورۀ تکان‌دهنده و بااهمیت توی زندگیِ من بود،
‫و توی زندگیِ اجراکننده‌ها و عواملِ صحنه
‫و هر کسی که این تور روی زندگی‌ش اثر گذاشت.
‫- رسیدیم. اوه، دیگه رسمی شد. ‫- بسیار خب.
‫و دیگه هیچ‌وقت این‌طوری تکرار نمی‌شه.
‫اون بهترین نیست؟
‫عاشقتونم بچه‌ها.
‫فکر کنم واسه بیشترِ ما،
‫این بزرگتر از اون چیزیه که فکر می‌کردیم بشه.
‫وقتی داشتم دورۀ درمانم رو می‌گذروندم و از اینجا دور بودم،
‫همیشه این کنسرت رو پخش می‌کردم.
‫توی تلویزیون نگاهش می‌کردم و باهاش می‌خوندم
‫و اون حس‌های خوبی که وقتی اونجا بودم داشتم رو یادآوری می‌کردم.
‫این فراتر از فقط یه کاره. ‫فراتر از فقط یه کنسرته.
‫این چیزیه که ما هستیم، و اون شادی و جادویی که توی اون فضا اتفاق می‌افته،
‫واقعاً جادویی‌یه.
‫فکر کنم این یه نعمتِ خیلی قشنگه
‫که همه‌مون شانسِ انجامش رو داریم، و...
‫آره، هیچ‌وقت نمی‌خوام تموم شه.
‫دو تای دیگه.
‫من و گریسی قراره یه هم‌خوانیِ دیگه ‫بکنیم چون نمی‌تونیم بس کنیم فقط.
‫- سلام. ‫- هی، تیلور.
‫- چطوری؟ ‫- خیلی خوبم.
‫♪ و زندگی کلاً همین‌طوری می‌گذره ♪
‫♪ توی جادۀ خودمون خوش‌گذرونی می‌کنیم ♪
‫♪ دستم رو می‌ذارم روی بوق تا ‫ثابت کنم که هنوز توی فکرشم ♪
‫♪ دوستت دارم، متأسفم ♪
‫- می‌خوای بخشِ اوجِ خودت رو دوباره بخونی؟ ‫- حتماً.
‫- درسته، مثلِ... ‫- حتماً. ‫- مثلاً، اوم... ‫- می‌خوای...
‫زیادی می‌شه اگه...
‫- من دوست دارم روی بخشِ اوج هارمونی برم. ‫- اوکی، عالیه، اوکی.
‫♪ اما کلاً همینه... ♪ ‫و هر دو روی کلمۀ «زندگی» (لایف).
‫چقدر عجیبه، نه؟
‫من هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم نظرت عوض شه، اما زندگی کلاً همین‌طوری می‌گذره.
‫...قشنگ بدنم مورمور شد.
‫توی جادۀ خودمون خوش‌گذرونی می‌کنیم.
‫دستم رو می‌ذارم روی بوق تا ثابت کنم که هنوز توی فکرشم.
‫دوستت دارم، متأسفم. بعدش تو هارمونی رو می‌ری.
‫♪ تو بهترین بودی، اما بدترین هم بودی ♪
‫♪ هر چقدر هم که بد به نظر بیاد، من اول عاشقت شدم ♪
‫♪ من آدمِ بدی بودم، همینه که هست ♪
‫♪ - یه عادتی که باید ترک کرد، همون نفرینِ قدیمی♪ ‫♪ - نفرینِ قدیمی♪
‫♪ باز هم اشتباه ♪
‫♪ زندگی‌ت رو توی عکس‌ها تماشا می‌کنم ♪
‫♪ همون‌طوری که قبلاً خوابیدنت رو تماشا می‌کردم ♪
‫♪ و حس می‌کنم داری منو فراموش می‌کنی ♪
‫♪ همون‌طوری که قبلاً نفس کشیدنت رو حس می‌کردم ♪
‫♪ و با دوستای قدیمی‌مون در ارتباط می‌مونم ♪
‫♪ فقط واسه اینکه ازشون بپرسم حالت چطوره ♪
‫آره، قشنگ همین‌طور...
‫♪ امیدوارم هر جا هستی بهت خوش بگذره ♪
‫بعدش... ‫و منم اینو واسه تو می‌ذارم.
‫♪ دوستت دارم، متأسفم ♪
‫قشنگ تمام بدنم داره عرق می‌کنه. چندش‌آوره.
‫می‌دونم، می‌دونم، می‌دونم، ‫می‌دونم، می‌دونم. ‫حس می‌کنم، واقعاً،
‫زیرِ تیشرتم خیلی وضع خراب و چندش‌آوره.
‫اوه، خیلی خوب شده. ‫خیلی هیجان دارم.
‫این از تمامِ اون‌هایی که... ‫خودشه. ‫...تا حالا انجام دادیم بهتره. ‫آره.
‫واسه همینه... واسه همینه بدن‌هامون دارن این‌طوری واکنش نشون می‌دن.
‫این یه واکنش شیمیاییه. ‫اونا کاملاً...
‫قشنگ یه جوری‌ان که انگار...
‫«بچه‌ها...» ‫اوه خدای من، باشه.
‫بهترین رو واسه آخرش نگه داشتیم. اوه خدای من.
‫می‌دونم الان بغل کردن یه ذره چندش‌آوره
‫چون عرق کردیم، ولی... ‫نه، خوبه. دوستت دارم.
‫قراره خیلی خوش بگذره. ‫دوستت دارم.
‫اون نور و شادی‌ای که اون فراهم کرده...
‫واقعاً هیچ‌وقت هیچ پدیدۀ فرهنگی‌ای شبیه به این توی یه تورِ موسیقی نبوده.
‫یه جوریه که انگار زندگیِ آدم‌ها رو عوض کرده.
‫آدم‌هایی که به این کنسرت‌ها اومدن
‫می‌خواستن یه تجربۀ خوب داشته باشن
‫و می‌خواستن بقیه هم تجربۀ خوبی داشته باشن.
‫یه چیزِ خیلی نابی توی این موضوع هست.
‫اون طرفدارها،
‫دیدنِ اینکه چطوری اون‌طوری لباس می‌پوشن،
‫دیدنِ تلاشی که می‌کنن
‫تا با همدیگه ارتباط برقرار کنن و به هم کمک کنن.
‫این همون حسِ ارتباطِ واقعی با همدیگه‌ست.
‫فکر می‌کنم همین موضوع بود که باعث شد مردم
‫این‌قدر تورِ اِراس رو بزرگ کنن و واسشون مهم بشه.
‫آره، این یه کنسرتِ فوق‌العاده خفنه.
‫اما می‌دونی دیگه چه چیزِ این تور خیلی خفنه؟
‫تک‌تکِ آدم‌هایی که بهش میان.
‫شنیدنِ داستان‌هایی دربارۀ اون موجِ انرژیِ مثبتی که مردم حس کردن.
‫اینکه می‌گن چطوری وسطِ اجرا قشنگ از خود بی‌خود شده بودن.
‫و انگار یه موجِ سرخوشی و شادیِ آنی بهشون دست داده که حسِ شیمیایی داشته.
‫من این تور رو قشنگ در سطحِ مولکولی طراحی کردم
‫تا به مردم اون حسِ رهایی و فرار از واقعیت رو بدم.
‫اما وقتی می‌بینی که قشنگ به هدف خورده، می‌گی: «آره! خودشه!»
‫من شاید بیشتر از اینکه به خودِ اجرا نگاه کنم،
‫وقتم رو صرفِ نگاه کردن به تماشاچی‌ها می‌کنم.
‫واقعاً رضایت‌بخشه؛ و اون نفوذِ تیلور
‫و جامعۀ طرفدارها و اون محیطی که ساخته و رشد داده،
‫دیگه آدم از یه دورۀ کاری چی بیشتر از این می‌خواد؟
‫تک‌تکِ آدم‌های توی اون جمعیت، ایشالا، دارن یه جور اثرِ مثبت می‌گیرن
‫از چیزی که می‌بینن یا چیزی که می‌شنون
‫یا چیزی که توی اون سه ساعت و نیم حس می‌کنن.
‫اون لحظۀ آهنگ «۲۲» از یه کلاهی شروع ‫شد که توی تورِ «قرمز» (Red) سرم می‌ذاشتم.
‫واسه همین می‌خواستم واقعاً اون لحظه رو برگردونم،
‫اینکه یه جوری با یه طرفدار یه لحظۀ مشترک داشته باشم
‫که واقعاً بهشون نزدیک بشم.
‫چیزی که هر شب دربارۀ اون لحظه جالبه
‫اینه که هیچ‌وقت نمی‌دونم قراره با چه بچه‌ای روبرو شم.
‫من یه سری آدم بینِ تماشاچی‌ها دارم
‫که لابلای جمعیت رو واسه چند تا اِراسِ اول می‌گردن،
‫تا سعی کنن بچه‌ای رو پیدا کنن که تک‌تکِ کلماتِ آهنگ‌ها رو بلده
‫و داره بهترین لحظاتِ زندگی‌ش رو توی این کنسرت می‌گذرونه.
‫چون اون بچه در واقع یه جورایی نماینده‌ست؛
‫نمایندۀ تمامِ بچه‌هایی که اون شب توی اون جمعیت هستن.
‫ممکنه، مثلاً، یه بچۀ کوچیک باشه که خیلی خجالتی می‌شه
‫وقتی یهو ۶۰ هزار نفر آدم رو واسه اولین بار می‌بینه.
‫یا ممکنه بچه‌هایی باشن که قشنگ زیرِ اون نورهای روشن شکوفا می‌شن،
‫و با خودشون می‌گن: «اوه خدای من، من الان دیگه یه ستاره پاپم.»
‫♪ حس و حالِ یکی از اون شب‌ها رو داره ♪
‫♪ به نظر میاد دردسرساز باشی ♪
‫♪ باید داشته باشمت ♪
‫همیشه خیلی عجیبه که توی اون لحظه با اون آدم باشی،
‫کسی که تا حالا ندیدیش، یه بچۀ کوچیک.
‫و همه‌چیز دور و برمون در جریانه، ولی یه جوری می‌تونیم، مثلاً،
‫کاری کنیم که اون لحظه کاملاً بینِ خودمون بمونه.
‫انگار فقط داریم با هم آشنا می‌شیم،
‫و بقیۀ آدم‌ها واسه یه ثانیه ناپدید می‌شن.
‫همین بهم یادآوری می‌کنه که چرا این کارو انجام می‌دم.
‫اون دخترِ کلاهی.
‫اون بچه‌ای که کلاه رو گرفت... ‫خب.
‫واقعاً دنیای منو تکون داد.
‫مثلاً، رفتم پیشش، بغلش کردم، و اون گفت:
‫«این زندگیِ واقعیه؟»
‫و واقعاً واسش سوال شده بود.
‫و منم مثلاً...
‫و همین باعث شد با خودم بگم: «راستش، خودمم نمی‌دونم.»
‫می‌فهمی چی می‌گم؟
‫و رسیدیم به اینجا، آخرین روزِ تور.
‫تورِ اِراس امروز به پایان می‌رسه.
‫ببینم چند نفرتون دارید می‌رید. دست‌ها بالا.
‫اوه، واو!
‫باشه.
‫امیدوارم بهتون خیلی خوش بگذره. ‫آخی.
‫اگه با یه «سوئیفتی» دوست هستید، لطفاً باهاش تماس بگیرید و حالشو بپرسید
‫و مطمئن شید که امروز حالش خوبه.
‫چون امروز آخرین روزِ تورِ اِراسِ و ما عزاداریم.
‫من حاضر نیستم. من حاضر نیستم!
‫باورم نمی‌شه که پایانش رسید.
‫بیاین با من واسه آخرین تورِ اِراسِ تاریخ حاضر شیم!
‫من توی این مدت با کلی آدم‌های فوق‌العاده ‫آشنا شدم و کلی دوست‌های جدید پیدا کردم.
‫نذارید هیچ‌کس باعث بشه حس کنید حقیر هستید
‫یا به خاطرِ اینکه الان ناراحتید، بهتون حس احمق بودن بده.
‫شما واسه تموم شدنِ یه اجرای ستارۀ پاپِ سادۀ کوچولو غصه نمی‌خورید.
‫شما واسه تموم شدنِ یه اتفاقِ بزرگ غصه می‌خورید که بهتون شادی و سرگرمی داد
‫و امید و رفاقت، اونم توی زمانی که آدم حس می‌کنه
‫هیچ‌کدوم از این چیزها نباید وجود داشته باشن.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫روزِ آخر.
‫اوه خدای من.
‫امیدوارم طرفدارها بدونن که این تور، در واقع تمامِ وجودِ تیلور بوده
‫که به اونا تقدیم کرده.
‫حدس بزنید امروز چه روزیه.
‫یکشنبه!
‫و اون هیچ‌وقت از نوشتنِ موزیک دست نمی‌کشه،
‫پس اونا هنوز کلی چیزِ دیگه دارن که منتظرش باشن.
‫اما الان، امیدوارم به اون زمانِ کوتاه احترام بذارن. فقط واسه خودش.
‫♪ روزِ آخرین اجرا مبارک ♪
‫♪ این آخریشه. این آخریشه. ♪
‫بازی رو می‌بینی؟
‫آره. ‫اوه، ایول.
‫فکر می‌کنم بعد از این تور،
‫خوب باشه که دوباره سراغِ یه سری چیزها برم
‫که مجبور شده بودم از زندگی‌م حذفشون کنم.
‫آدم دیگه اصلاً هیچ انرژی‌ای واسه هیچ‌چیزی که غیراصلی به نظر میاد نداره.
‫هی اریکا، حدس بزن چی؟ ‫روزِ آخرین اجرا مبارک!
‫آره! تو زودتر از من گفتی.
‫روزِ آخرین اجرا مبارک.
‫اوه خدای من، اصلاً باورم نمی‌شه.
‫واسه همین مشتاقم که دوباره یه سری از اون‌ها رو به دست بیارم،
‫چون می‌دونم قبلاً سرگرمی‌هایی داشتم
‫و، مثلاً، یه شخصیتی بیرون از این تور داشتم.
‫یادم نمیاد چی بودن. ‫بهت خبر می‌دم.
‫اوه خدای من. ‫اوه خدای من. اوه خدای من. اوه خدای من.
‫برو تو دلش. ‫لطفاً!
‫ممنون جناب.
‫لازم دارم که همین‌طوری
‫به تاخت با این ادامه بدن. ‫خب پس امروز روزِ آخرته،
‫ولی ما داریم بازی... فوتبال تماشا می‌کنیم. هیچ‌وقت فکر می‌کردی این‌طوری بشه...
‫راستش... هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم من و تو ‫توی زندگی‌م اصلاً دربارۀ ورزش با هم حرف بزنیم.
‫آره. آره. فکر می‌کردم... یعنی تا ۳۲
‫سالگی‌م که همچین اتفاقی نیفتاده بود.
‫فقط یه جورایی منتظر موندم.
‫♪ یه «تاچ‌داون» دیگه بگیر. یه تاچ‌داونِ دیگه... ♪ ‫(اصطلاح تخصصی در ورزش فوتبال آمریکایی)
‫آره. ‫ای بابا! لعنتی!
‫این معرکه‌ست.
‫می‌دونم.
‫خب، ولی تو... همینه... بذار روشن بمونه.
‫آره، می‌ذارم... ‫من می‌تونم هر دو تا رو با هم اولویت‌بندی کنم.
‫♪ عزیزم، ‫من فقط دختری‌ام که یه ماموریت داره ♪
‫♪ اما واسه پرواز حاضرم ‫من تنهام... ♪
‫این خطای سد کردنِ پاسه (تداخل پاس). واسش پرچم زدن؟
‫♪ بهم اعتماد کن، مالِ من بهتره ♪
‫لطفاً این «فرست داون» رو بگیر.
‫♪ ما به عشق نیاز داریم ‫اما تنها چیزی که می‌خوایم خطره ♪
‫♪ ما با هم تیم می‌شیم ♪ ‫پرتش کن!
‫♪ تیم رو عوض کن... ♪
‫تاچ‌داون!
‫آره. اوه، لعنتی.
‫اگه همه‌چیز طبق میل من پیش بره...
‫...چه روزی قراره داشته باشم...
‫♪ گفتم این لحظه رو یادت باشه ♪
‫♪ تهِ ذهنم ♪
‫♪ اون زمانی که با دستای لرزون ‫ایستاده بودیم ♪
‫♪ جمعیت توی استادیوم از خود بی‌خود شدن ♪
‫♪ سرت رو مثلِ یه قهرمان بالا گرفتی ♪
‫♪ مثلِ یه صفحه از کتاب تاریخ ♪
‫♪ پایانِ یک دهه بود ♪
‫♪ اما شروعِ یک دوران (عصر) ♪
‫♪ زنده باد دیوارهایی که ازشون رد شدیم ♪
‫♪ چطور نورهای قلمرو پادشاهی ‫فقط واسه من و تو درخشیدن ♪
‫♪ داد می‌زدم، ‫«زنده باد تمامِ جادوهایی که خلق کردیم» ♪
‫♪ تمامِ مدعی‌ها رو بیارید ♪
‫♪ یه روز ما رو به یاد می‌آرن ♪
‫یه ایده دارم.
‫به جای «پایانِ یک دهه»، ‫بگو «پایانِ یک مَقطع (اِراس) بود.»
‫چی؟
‫به جای «پایانِ یک دهه»، ‫بگو «پایانِ یک مقطع (اِراس) بود.»
‫چه ایدۀ عالی‌ای!
‫♪ پایانِ یک دهه بود ♪
‫نه. ‫♪ پایانِ یک مقطع (اِراس) بود ♪
‫اوه، آره.
‫♪ اما شروعِ یک دوران (عصر) ♪
‫♪ تنها چیزی که باقی مونده ‫اون دست‌نوشته‌ست ♪
‫♪ آخرین سوغاتی ‫از سفرم به سواحلِ تو ♪
‫♪ هر از گاهی دست‌نوشته رو دوباره می‌خونم ♪
‫♪ اما این داستان دیگه مالِ من نیست ♪
‫اوه، ‫این یه راهِ فوق‌العاده واسه تموم کردنشه.
‫نه؟ ‫آره.
‫خب این‌طوری می‌شه: ورس و کورسِ Long Live،
‫ورس و کورسِ New Year's Day،
‫بخشِ «بریجِ» Manuscript به بریجِ Long Live،
‫به ورسِ آرومِ Long Live،
‫به Please Don't Ever For... (لطفاً هیچ‌وقت...)
‫به «تبدیل به غریبه‌ای نشو که ‫زندگی‌شو هر جایی می‌تونم بشناسم»،
‫به «به خاطرات تکیه کن، اونا هم به تو تکیه میکنن»،
‫به کورسِ Long Live، اما با سرعتِ نصف شده
‫با آکوردهای New Year's Day ‫زیرِ صدا،
‫به ورسِ آخرِ ‫Manuscript. اوکی.
‫این پیچیده شد.
‫♪ چون بازیکنا فقط ‫بازی، بازی، بازی، بازی، بازی می‌کنن ♪
‫♪ و هیترها هم فقط ‫نفرت، نفرت، نفرت، نفرت، نفرت می‌ورزن ♪
‫♪ عزیزم، منم فقط ‫تکون می‌دم، تکون، تکون، تکون، تکون ♪
‫♪ می‌سپارمش به باد، می‌سپارمش به باد ♪
‫این تور قشنگ مرزهای برتری و عالی بودن رو جابه‌جا کرده.
‫چیزی که دربارش خاصه اینه که ‫فقط یه سبکِ خاصِ حرکتی یا موسیقی نیست.
‫ترکیبی از چیزهای مختلفه که بهم اجازه می‌ده ‫وجهه‌های مختلفی از خودم رو به نمایش بذارم.
‫یه یادآوریه که ما ابعادِ مختلفی داریم.
‫ما تمامِ این جنبه‌های شخصیتی رو داریم
‫که شانسِ بروز پیدا کردن توی این کنسرت رو دارن.
‫و همین به مردم کمک می‌کنه ‫حتی بیشتر باهاش ارتباط برقرار کنن.
‫واقعاً خاص‌ترین چیزی بوده ‫که تونستم بخشی ازش باشم.
‫من حدود شش ماهه که دارم خودم رو واسه پایانِ این تور آماده می‌کنم.
‫تک‌تکِ روزها، می‌دونستم که ‫با این اجرا این‌قدر به آخرش نزدیک‌تر شدیم...
‫یعنی، من قشنگ توی لحظه بودم و می‌دونستم
‫چقدر داریم به پایانش نزدیک و نزدیک‌تر می‌شیم.
‫فکر کنم بازیِ فوتبال داره حواسم رو پرت می‌کنه
‫از هر جور استرسی که ممکنه داشته باشم.
‫از ابزارهایی که اون موقع در اختیار داریم استفاده کنیم.
‫من یک سال و هشت ماهه که نفسم رو حبس کردم،
‫فقط به امید اینکه همه‌مون سالم بمونیم. مصدوم نشیم.
‫هیچ آسیبی به تور نرسه.
‫واسه من، این واقعاً منقلب‌کننده‌ست.
‫فقط حسِ قدردانی دارم.
‫خب، وقتشه که برم لباسِ مخصوصم رو بپوشم؟
‫ممنون، کامیلا عزیزم. ‫خوش‌بو شدی!
‫مرسی. بوی مخصوصِ اجراست. ‫خب، فعلاً.
‫تأثیرِ تیلور مرز و محدوده نداره.
‫خیلی از این اتفاقات رو ‫حتی توی خوابم هم نمی‌دیدم.
‫اون ما رو توی موفقیت‌هامون جوری تحسین کرده
‫که جامعۀ طرفدارهاش ما رو به اسم می‌شناسن.
‫این اتفاق واسه رقصنده‌ها نمی‌افته.
‫چون تو این کارو کردی، تیپ‌های مختلفی از آدم‌ها که میان،
‫با اندام‌های مختلف، ‫با سن‌های مختلف،
‫از نژادهای مختلف، ‫با پس‌زمینه‌های تجربیِ متفاوت هستن،
‫و می‌تونن بیان به این کنسرت ‫واسه سه ساعت و نیم
‫و حسِ مشابهی داشته باشن.
‫وقتی از اینجا می‌ری، دیگه اون آدمِ قبلی نیستی.
‫آدمِ بهتری می‌شی. گرم‌تر می‌شی.
‫بخشنده‌تر، مهربون‌تر و صبورتر می‌شی.
‫این یعنی خودِ افسانه.
‫خب، ما...
‫عزیزم؟ عزیزم؟ ‫سه شب توی بی‌سی پلیس...
‫و آخرین بار... ‫موفق باشی (بزن به تخته). دوستت دارم.
‫آره.
‫وقتشه؟ ‫آره. وقتشه.
‫مامان؟ مامان. ‫جانم؟ آره.
‫اون کارو کردم؟ ‫نه.
‫بفرما. دوستت دارم. ‫منم دوستت دارم. اجرای خوبی داشته باشی.
‫می‌بینمت. ‫می‌بینمت.
‫واسه آخرین بار. ‫واسه آخرین بار.
‫نه!
‫یا خدا. یا خدا. اوکی. ‫بریم که داشته باشیم.
‫بسیار خب. اوکی بچه‌ها.
‫می‌خوام بگم که مدام یادِ یکی از جمله‌های محبوبم می‌افتم
‫که می‌گه: «همه به چیزی که به دست آوردی حسادت می‌کنن.
‫هیچ‌کس به کاری که مجبور بودی واسه به ‫دست آوردنش انجام بدی حسادت نمی‌کنه.»
‫همه دوست دارن دربارۀ پدیده‌هایی مثل «تورِ اِراس» حرف بزنن
‫انگار که یه سری تکه بودن که جوری کنار هم چفت شدن که انگار تقدیر بوده،
‫یا یه جور تلاقیِ تصادفیِ اتفاقات که همین‌طوری رخ داده، درسته؟
‫وقتی به آدم‌هایی که توی این جمع هستن فکر می‌کنم،
‫بهشون به عنوانِ تکه‌هایی که جوری جفت‌وجور شدن نگاه نمی‌کنم.
‫من به هر کدوم از شما مثلِ صفحاتِ تکتونیکیِ زمین نگاه می‌کنم.
‫و «تور اِراس» اون زمانی نبود که ‫همۀ تکه‌ها جوری کنار هم جفت‌وجور بشن.
‫اون دقیقاً زمانی بود که تک‌تکِ ما ‫که این‌همه تلاش کرده بودیم،
‫به جایی رسیدیم که توی این تور همه‌مون با هم چفت شدیم.
‫ما کلِ دنیا رو سفر کردیم.
‫دو بار کلِ آمریکا رو دور زدیم.
‫تمام رکوردهای حضورِ تماشاچی رو جابه‌جا کردیم،
‫توی تک‌تکِ استادیوم‌های بزرگ. ‫واو.
‫ما تک‌تکِ رکوردهایی که می‌شد با این تور شکوند رو شکوندیم.
‫تنها چیزی که باقی مونده اینه که کتاب رو ببندیم.
‫واسه آخرین بار. ‫آره.
‫تیلور، عاشقتیم!
‫خیلی عاشقتونم بچه‌ها. بسیار خب.
‫بیاین بریم اون بیرون و بترکونیم! ‫بترکونیم!
‫همه‌چیزو به آتیش بکشیم! بدو! بدو! بدو! بدو! ‫به آتیش بکشیم! بدو! بدو! بدو! بدو!
‫بدو! ‫بدو!
‫♪ خیلی وقت بود که تو راه بود ♪
‫♪ خیلی وقت بود که منتظرش بودیم ♪
‫♪ خیلی وقت بود ♪
‫♪ این من و توایم ♪
‫♪ خیلی وقت بود که تو راه بود ♪
‫♪ چی می‌شه اگه بهت بگم برگشتم؟ ‫بی‌باکانه (فیرلس) هست ♪
‫♪ خیلی وقت بود که تو راه بود ♪
‫♪ شهرتِ بزرگ (رپیوتیشن) ♪
‫♪ و اونا گفتن، «الان حرف بزن» (اسپیک ناو) ♪
‫♪ خیلی وقت بود که تو راه بود ♪
‫♪ به سوی فولکلور ♪
‫♪ اسم من تیلوره ‫و من متولدِ ۱۹۸۹ هستم ♪
‫♪ مستقیم از دپارتمانِ شاعرانِ رنج‌کشیده ♪
‫♪ گفتم این لحظه رو یادت باشه ♪
‫♪ تهِ ذهنم ♪
‫♪ و ما با دستای لرزون ایستاده بودیم ‫جمعیت توی استادیوم از خود بی‌خود شدن ♪
‫♪ ما پادشاه‌ها و ملکه‌ها بودیم ♪
‫♪ و اونا اسم‌هامون رو با صدای بلند خوندن ♪
‫♪ پایانِ یک مقطع (اِرا) بود ♪
‫♪ اما شروعِ یک دوران (عصر) ♪
‫♪ سرت رو مثلِ یه قهرمان بالا گرفتی ♪
‫♪ مثلِ یه صفحه از کتاب تاریخ ♪
‫♪ و من داد می‌زدم، ‫«زنده باد دیوارهایی که ازشون رد شدیم» ♪
‫♪ چطور نورهای قلمرو پادشاهی ‫فقط واسه من و تو درخشیدن ♪
‫♪ من داد می‌زدم، ‫«زنده باد تمامِ جادوهایی که خلق کردیم» ♪
‫♪ و تمامِ مدعی‌ها رو بیارید ♪
‫♪ یه روز ما رو به یاد می‌آرن ♪
‫♪ و به خاطرات تکیه کن ♪
‫♪ اونا هم به تو چنگ می‌زنن ♪
‫♪ به خاطرات تکیه کن ♪
‫♪ اونا هم به تو تکیه می‌کنن ♪
‫♪ به خاطرات تکیه کن ♪
‫♪ اونا هم به تو تکیه می‌کنن ♪
‫♪ تنها چیزی که باقی مونده ‫اون دست‌نوشته‌ست ♪
‫♪ آخرین سوغاتی ‫از سفرم به سواحلِ تو ♪
‫♪ هر از گاهی دست‌نوشته رو دوباره می‌خونم ♪
‫♪ اما این داستان دیگه مالِ من نیست ♪
‫عاشقتیم تیلور!
‫من مرزبندی‌های خیلی روشنی دارم دربارۀ اینکه رهبرِ این شو باشم؛
‫کنسرتی که شبیه یه کوچِ جمعی ‫واسه تخلیۀ روانی و احساسیه.
‫نکتۀ جالب اینه که، مثلاً، ‫یه جور شادی توی این شو هست،
‫اما در عین حال کلی دندون‌نشون‌دادن، تلخیِ ناشی از عصبانیت،
‫ناامیدی، دل‌شکستگی، ‫و جادوی نمایشیِ پر از حسرت هم توش هست.
‫و فکر می‌کنم اینکه بتونی اون چیزها رو حس کنی و اون ترانه‌ها رو فریاد بزنی،
‫یه چیزی توی انجام دادنش هست که بهت شادی می‌ده.
‫آدم‌هایی به این کنسرت میان که تجربه‌های زیستۀ متفاوت
‫و باورهای متفاوتی دارن، و ما می‌تونیم ‫این لحظه‌های پیوند رو با هم داشته باشیم.
‫فکر کنم همه‌اش به اشتیاق مربوط می‌شه،
‫و فکر کنم به این مربوطه که این شو ‫پذیرای تمامِ انواعِ اشتیاق و احساساتیه
‫که ما توی تجربۀ انسانی‌مون حس می‌کنیم.
‫یه چیزِ خیلی وحدت‌بخشی توی این موضوع هست.
‫اوه خدای من.
‫من عادت دارم تورهایی برگزار کنم که موفقیت‌آمیزن.
‫اما تا حالا بخشی از یه «پدیده» نبودم.
‫تو زیبایی. تبریک می‌گم. ‫خیلی عاشقتم.
‫عاشقتم.
‫این دیگه تاریخه. ‫دختر، تو انجامش دادی.
‫خیلی عاشقتم. ‫عاشقتم.
‫تیم «چیفس» برد عزیزم. ‫چی...
‫چه روزِ خوبی بوده.
‫مامانت داشت گریه می‌کرد. ‫من... آخی.
‫ما انجامش دادیم! آره!
‫ما انجامش دادیم!
‫اوه خدای من.
‫واقعاً همه‌مون با هم انجامش دادیم.
‫آدم باید زندگی رو، می‌دونی، ‫مقطع به مقطع (اِرا به اِرا) پیش ببره. ببینه چی می‌شه.
‫♪ عزیزم، وقتی بر فرازِ درخت‌هام ♪
‫♪ همه‌چیز رو همون‌طوری که هست می‌بینم ♪
‫♪ اما حالا درست وسطِ ماجرا هستم ♪
‫♪ تمامِ سال‌هایی که از وجودم مایه گذاشتم ‫فقط یه سری خرت‌وپرتن که داریم بینِ هم تقسیم می‌کنیم ♪
‫♪ تمامِ قایم‌گاه‌هام رو بهت نشون دادم ♪
‫♪ وقتی آهنگ قطع شد، داشتم می‌رقصیدم ♪
‫♪ و توی این ناباوری ‫نمی‌تونم با نسخۀ جدیدی از خودم روبرو شم ♪
‫♪ هنوز با «منِ جدید» ملاقات نکردم ♪
‫♪ بعد از تو هم خوشبختی خواهد بود ♪
‫♪ اما به خاطرِ تو هم خوشبختی وجود داشت ♪
‫♪ هر دوی این‌ها می‌تونن درست باشن ♪
‫♪ خوشبختی وجود داره ♪
‫♪ فراتر از خون و کبودی ♪
‫♪ فراتر از نفرین‌ها و فریادها ♪
‫♪ فراتر از وحشتِ وقتِ غروب ♪
‫♪ در تسخیرِ نگاهِ توی چشمام ‫که می‌تونست یه عمر عاشقت بمونه ♪
‫♪ همه‌چیز رو پشتِ‌سرت بذار ♪
‫♪ و خوشبختی وجود داره ♪
‫♪ بعد از من هم خوشبختی خواهد بود ♪
‫♪ اما به خاطرِ من هم خوشبختی وجود داشت ♪
‫♪ به هر دوی این‌ها باور دارم ♪
‫♪ توی تاریخچۀ ما خوشبختی وجود داره ♪
‫♪ در طولِ این شکافِ بزرگِ بینمون ♪
‫♪ یه طلوعِ خورشیدِ باشکوه وجود داره ♪
‫♪ که با تلالوهای نوری که از لباسی که نیمه‌شب پوشیده بودم ‫می‌تابه، خال‌خالی شده ♪
‫♪ همه‌چیز رو پشتِ‌سرت بذار ♪
‫♪ اوه، همه‌چیز رو پشتِ‌سرت بذار ♪
‫♪ همه‌چیز رو پشتِ‌سرت بذار ♪
‫♪ و خوشبختی وجود داره ♪
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
در 8 دسامبر 2024 تور ارا بعد 149 نمایش در 21 کشور به پایان رسید
در 30 می 2025 تیلور تمام آثار قبلی خود را خریداری کرد و از طرفدارانش به‌خاطر حمایتی که این امکان را فراهم کرد، قدردانی کرد.
در 26 اگوست 2025 تیلور و تراویس نامزدی خود را اعلام کردند
در 3 اکتبر 2025 تیلور دوازدهیم البوم استودیویی خود با نام زندگی یک شوگرل (هنرمند صحنه) را منتشر کرد. این بزرگترین البوم دوران کاری اش است
..:: کانال تلگرام و اينستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.