..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. [ bolboljan.net ]
‫به سیرک دیجیتالیِ اعجاب‌انگیز خوش‌اومدید!
‫اسم من کِین‌ـه!
‫رینگ‌مسترِ شمام و امروز می‌خوام...
‫شگفت‌انگیزترین، شوکه‌کننده‌ترین، و عجیب‌ترین چیزی که ‫به‌عمر دیدین رو نشونتون بدم!
‫درست نمی‌گم، بابِل؟ ‫همینطوره، کین!
‫نمی‌تونم صبر کنم ببینم واسه امروز چی آماده کردی.
‫خب، پس بیا وقت تلف نکنیم.
‫مستقیم بریم سراغ نمایش‌مون.
‫♪ گنگل و زوبل، و کینگر هم اینجاست ♪
‫♪ رگِتا، جکس، و کافمو، ووهو ♪
‫♪ هر روز-- هر روز-- هر روز که می‌گذره ♪
‫♪ از کنارِ خورشید و ماه رد می‌شیم و نمی‌دونیم چرا ♪
‫مـ ـ مـ ـ من کجام؟
‫آه!
‫کین، این بازم یکی از همون NPCهاته، یا این یه نفله‌ی دیگه‌ست؟
‫چون اگه یه کاراکترِ جدید باشه،
‫کل این آهنگو باید از اول اجرا کنیم.
‫من دیگه انجامش نمی‌دم.
‫ای وای من!
‫به‌نظر می‌رسه یه انسانِ جدید پا به این قلمرو گذاشته!
‫چطوری... این... هدست رو... دربیارم؟!
‫همینطوری بِکشش.
‫واسه بقیه‌مون که جواب داد.
‫ا ـ اینجا چه‌خبره؟
‫یـ ـ یه هدست عجیب‌غریب رو سرم گذاشتم،
‫و الان... اینجام.
‫شماها کی هستین؟
‫چرا نمی‌تونم درش بیارم؟ من کجام؟!
‫یکم بیا آروم باشیم.
‫همه‌چی مرتب می‌شه، تازه‌وارد.
‫همه‌مون این مرحله رو گذروندیم. فقط باید یه نفس عمیق بکشی و-
‫این چه [بوق]ـیه!
‫چی؟ ‫نه، نه، عزیزجان.
‫نمی‌تونیم همچین بددهنی‌هایی اینجا داشته باشیم.
‫هرکس با هر سنی می‌تونه از سیرک دیجیتالیِ اعجاب‌انگیز لذت ببره.
‫شما، عزیز دلم، وارد دنیایی پر از شگفتی شدی،
‫که هرچیزی می‌تونه اتفاق بیفته!
‫غـ ـ غیر از فحاشی.
‫[بوق!] [بیق!] [ بوینگ!] [ بام!]
‫[بوم!] [شلوم!] [بوینگ!] [بلوم!]
‫[بوق!]
‫وای خدا.
‫آ ـ آه، خب، چـ ـ چطوری می‌تونم...
‫می‌دونی، بیرون برم؟
‫آه-
‫خـ ـ خب، نمی‌خواد دستپاچه شی یا همچین چیزی ها،
‫ولی، خب، ما دقیقاً نمی‌تونیم...
‫نمی‌تونی. ‫چی؟
‫خفه شو، جکس.
‫ولی آره، راست می‌گه.
‫به خونه‌ی جدیدت خوش اومدی.
‫و همینطور بدن جدیدت.
‫«خـ ـ خونه‌ی جدید»؟
‫منظورت چیه؟ ‫بچه‌ها، اذیتش نکنین.
‫سال‌هاست اینجا گیر کردیم.
‫کینگرِ پیری که اونجا می‌بینی، ظاهراً بیشتر از همه اینجا بوده.
‫ها؟ کسی درباره‌ی کلکسیونِ حشرات حرف زد؟
‫واسه همینم دیوونه‌میوونه‌ست.
‫هه هه.
‫اوووه، آها! الان فهمیدم!
‫این یه خوابه،
‫و باید تا وقتی بلند می‌شم باهاتون راه بیام، نه؟
‫هرچی تو بگی، بچه‌جون.
‫ماسکِ کمدی‌مو شکستن...
‫خب، کین... واسه این تازه‌واردمون ماجراجوییِ جدید داری، یا چی؟
‫اول از همه می‌خواستم محوطه‌ی سیرک رو ‫به جدیدترین عضومون نشون بدم.
‫برو که رفتیم!
‫اینجا، ما چادر رو داریم!
‫محل سکونتت اینجا قرار داره، و همینطور کلی فعالیت‌های دیگه!
‫این فعالیت‌ها می‌تونن شاملِ...
‫...استخر توپ، مینی گلف، و چیزای بیشتری باشن!
‫و اینجا، ما محوطه رو داریم!
‫خودتونو توی دریاچه‌ی دیجیتالی غرق کنید،
‫یا توی کارناوالِ دیجیتالی، به اسب‌سواری بپردازید!
‫شب، روز؟ مشکلی نیست!
‫انتخاب با شماست! یه بوفه‌ی تمام‌نشدنی!
‫فقط همینا رو داریم؟
‫معلومه که نه.
‫اینجا خلأـه!
‫ما توی خلأ ماجراجویی نمی‌کنیم.
‫حتی منم نمی‌دونم چی اونجا پرسه می‌زنه.
‫این...
‫همینجا می‌مونیم، تا صدها چشمِ همه‌چیزبینم روت بمونه.
‫سلام، کین. عاشقتم.
‫عاه! بیا قبل اینکه ماه شیطون بشه بزنیم به‌چاک.
‫وایسا، اون چیه-
‫بلاه!
‫وای، یکی باید تمیزت کنه!
‫ردیفش می‌کنم، رئیس!
‫تو چه مرگته؟
‫وایسا، صبر کن!
‫اون یه درِ خروجی بود که اونجا دیدم؟
‫با اون می‌شه رفت بیرون؟ ‫چه خروجی‌ای؟
‫اگه راهی برای رفتن بود، تا الان همه فلنگو بسته بودیم.
‫آره، درباره چی حرف می‌زنی؟
‫امم، آه...
‫برات تضمین می‌کنم هیچ «درِ خروجی جادویی»ای وجود نداره.
‫احتمالاً فقط داری توهمِ دیجیتالی رو تجربه می‌کنی!
‫جوری که ذهنت به هواپیمای دیجیتالی منتقل می‌شه.
‫ولی، شک ندارم با چشمای خودم-
‫توهم دیجیتالی!
‫چطوره درموردِ یه‌چیز دیگه حرف بزنیم؟
‫مثلاً اسمت! ‫اسمم؟
‫اسم من، امم...
‫آآآه؟! وای خدا!
‫چرا اسمم یادم نمیاد؟!
‫هرکس وارد سیرک دیجیتالی بشه نمی‌تونه اسمشو به‌یاد بیاره.
‫یکی از چیزای محدودی که کنترلی روش ندارم، ذهن‌هاتونه.
‫پس تنها کمکم اینه که یه اسمِ جدید براتون پیدا کنم.
‫اسمم چی بود؟
‫اصلاً لازم نیست اون کله‌ی کوچولو فشار بیاری.
‫اسمِ جدیدت می‌تونه هرچیزی باشه!
‫بدینوسیله تأیید می‌شود که نام و یا نام‌های انتخابیِ شما نباید ‫نقض‌کننده‌ی توافقنامه مجوز کاربری سیرک دیجیتالی باشد،
‫ که ذکر می‌کند نام شما نباید شامل محتوای نامناسب باشد.
‫محتوای نامناسب نه‌تنها شامل موارد صریح جنسی، بلکه شامل...
‫محتوای مستهجن، الفاظ رکیک، توهین‌آمیز، بی‌شرمانه، ‫خشونت‌آمیز و یا غیرقانونی نیز می‌باشد.
‫نظر خودت چیه؟ ‫ها؟
‫برام مهم نیست. یه‌چیزی بردار.
‫بذار ببینم.
‫نظرت درمورد «ایکسددک» چیه؟
‫فکر نکنم...
‫راست می‌گی، مزخرفه. یه‌بار دیگه بزنیم.
‫نظرت درمورد «پامنی» چیه؟
‫ها؟ آه، بـ ـ باشه.
‫فقط الان یکم...
‫انگار بیراه نمی‌گفتی، جکس!
‫باید یه ماجراجویی برای جدیدترین عضومون، پامنی داشته باشیم.
‫اینو پنج دقیقه پیش گفتم.
‫آهای! ماجراجویی دوست داری؟
‫فعالیت؟ شگفتی؟ خطر؟ وحشت؟ درد؟ زجر؟ عذاب؟ مرگ؟ بیماری؟ مرگ؟
‫کیک فرشته‌ای؟
‫ای انگل!
‫آه، من اونقدر...
‫از اونجا که اینجا برات جدیده، ‫یه ماجراجویی خونگیِ ساده انجام می‌دیم،
‫تا یکم با نحوه‌ی کار آشنا بشی.
‫چی؟ نه! خدایا!
‫یه ماجراجوییِ خونگی نمی‌خوام.
‫خیالت راحت، زوبل.
‫یه‌چیزِ راحت می‌ذارمش که لازم نباشه خودتو درگیرش کنی.
‫ماجراجوییِ امروز...
‫«گلوینک‌ها رو جمع کنید!»
‫درست فهمیدید!
‫تمامِ چادرِ سیرک مملو از گلوینک‌ها می‌شه،
‫و شما باید همه‌شونو بگیرید.
‫ولی اونا چی‌ان؟
‫خوشحالم پرسیدی، بابل.
‫یه‌سری- ‫و چیکار می‌کنن؟
‫اونا- ‫و چطوری می‌تونن-
‫گلوینک‌ها یه‌سری موجودِ موذی هستن ‫که هرچیزی که بهش برخورن رو می‌دزدن.
‫چرا این انسان‌نماهای فسقلی اینکارو می‌کنن؟
‫چطوری جلوشونو می‌گیرین؟
‫اینو شماها باید بفهمید.
‫حالا، موفق باشید.
‫و همینکه بهتون خوش بگذره، ستاره‌های من!
‫اون حرفا چی بودن؟
‫اوه، فقط یه‌سری از ماجراجویی‌های کوچیکِ کین‌ـه.
‫فقط یه‌سری کارای سرگرم‌کننده‌ن، که می‌دونی...
‫باعث بشن عقلمونو از دست ندیم.
‫از جانب خودت حرف بزن.
‫اگه کسی باهام کار داشت، بره گم شه.
‫اوه، خدا! وای نه!
‫وای خدا! آآه!
‫یکی کمک کنه!
‫ای وای، زوبل رو کشتن.
‫بگذریم، می‌خواین بریم یه‌چیزی بخوریم؟
‫اوه، وایسا... باید بریم به کافمو سر بزنیم.
‫مطمئنم دوست داره پامنی رو ببینه.
‫دژ نفوذناپذیرم!
‫می‌خوای باهامون بیای که به کافمو سر بزنیم؟
‫نه، نه اونقدر.
‫فکر کنم کافمو دیوونه شده.
‫آخرین‌باری که باهاش حرف زدم، ‫مدام داشت درمورد یه خروجی حرف می‌زد.
‫یه‌جورایی مثل تو، پامنی.
‫شاید تو هم داری دیوونه می‌شی.
‫ولی، وایسا... این بیشتر تأیید نمی‌کنه که خروجی واقعاً وجود داره؟
‫شایدم فقط معنیش اینه که داری بالاخونه رو اجاره می‌دی؟
‫زوبل چی پس؟
‫خب، فکر کنم دوست داشته باشم ازش بپرسم...
‫آ ـ آه، اگه اینجا واقعی بود.
‫که نیست، چون یه خوابه.
‫هه، هنوز فکر می‌کنه این یه خوابه.
‫آه، چرا اونطوری بهم نگاه می‌کنی؟
‫تا وقتی ببینم اتفاقای خنده‌دار برای بقیه میفته، ‫ هرکار بکنیم پایه‌م.
‫آخ! خیلی‌خب، به‌اندازه‌ی کافی از اینا کشیدم.
‫تو، من، و پامنی می‌ریم به کافمو سر بزنیم.
‫که بچه‌ننه و هو-ها باهم میفتن ‫که مسئله‌ی زوبل رو حل کنن.
‫به‌نظرت فکر خوبیه اون دوتا رو باهم بذاریم؟
‫معلومه که خوبه.
‫اون دوتا باثبات‌ترین و تواناترین کسایی‌ان ‫ که می‌تونن باهم باشن.
‫خب دیگه، خانوما... بریم سربه‌سرِ این دلقک‌مون بذاریم.
‫ماسکِ کمدیم باز شکست.
‫گاه! اوه!
‫گنگل، ترسوندیم.
‫خب، اینجا جاییه که همه‌مون زندگی می‌کنیم.
‫یا خب، حداقل جایی که شبا توش می‌خوابیم.
‫با اینکه واقعاً نیازی به خواب نداریم،
‫بعضی‌وقتا خوبه که یکم از همه‌چیز فاصله بگیری...
‫و یه روتینی واسه خودت داشته باشی، می‌دونی؟
‫مطمئنم یکی برای...
‫اوه، ببین... الانشم یکی گرفتی.
‫من هنوز خوب این ماجراجویی‌ها رو درک نمی‌کنم.
‫چرا اصلاً توشون شرکت کنیم؟
‫چـ ـ چرا مثلاً یه راهی برای بیرون رفتن پیدا نکنیم؟
‫خب، معمولاً انجامش می‌دیم... وقتی اولش میایم البته.
‫ولی بعد یه‌مدت، کم‌کم متوجه می‌شی که واقعاً نمی‌تونی بیرون بری،
‫و مدام دنبال کردنِ یه هدفِ دست‌نیافتنی یکم دیوونه‌ت می‌کنه.
‫و آخرشم از خودت می‌پرسی زندگی چه معنی‌ای داره،
‫و کاملاً خودتو گم می‌کنی و می‌گی چرا اصلاً زنده‌ام.
‫و وقتی از پا دربیای یه اتفاق وحشتناک ممکنه بیفته.
‫آه، ولی امروز نیاز نیست با همچین چیزی کلنجار بریم.
‫مهمتر از همه‌چی، ماجراجویی‌ها فرصتی می‌دن که ‫ذهنمونو سالم و سرحال نگه داریم.
‫خداروشکر این همه‌ش یه خوابه، مگه نه، پامنی؟
.:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫چی شد که اینجا اومدیم؟ ‫می‌خوایم چیکار کنیم؟
‫می‌خوایم یکی از دوستامونو ببینیم.
‫ها. شاید تو اتاقش نیست؟
‫امیدوارم حالش خوب باشه. ‫غمت نباشه، صورت‌عروسکی.
‫کلیدِ اتاقشو دارم.
‫چی، وایسا، چـ ـ چرا؟
‫تو... تو نباید کلیدِ اتاق هیچکسی رو داشته باشی.
‫نه بابا، من کلیدِ همه‌جا رو دارم، و همه وضعتون خوب بوده.
‫راستی، امروز شاید یه‌چیزی تو اتاقت گذاشته باشم،
‫اگه پیداش کردی یه ندا بده.
‫امم، از هزارپا که نمی‌ترسی، نه؟
‫جکس! این تنها ترسِ منه! چرا باید همچین کاری کنی؟!
‫چی می‌گی؟ کاملاً می‌تونه یه سؤال بی‌ربط باشه.
‫دونستن بهتر از ندونستنه.
‫اوه، دنبال این می‌گشتم.
‫دستت درد نکنه که حواست بهش بود، کافی.
‫من برم دیگه. فعلاً.
‫اوه، کافمو استخراج شده!
‫این... مشکلی نیست.
‫اون... دیگه چیه؟
‫آه، شاید همون چیزی باشه که یکم پیش درموردش حرف می‌زدم،
‫وقتی که از پا درمیای!
‫هـ ـ ها؟
‫خـ ـ خیلی‌خب، صبر کن.
‫شـ ـ شاید اگه کِین رو خبر کنیم هنوز بشه درستش کرد.
‫اوه، هی!
‫کافمو، گوش کن... ‫می‌دونم همیشه باهم جور نبودیم،
‫مثل وقتی که گفتی الکی دارم به جوکات می‌خندم.
‫بخدا به‌نظرم خنده‌دار بودن. فقط اون روز حالم خوش نبود!
‫هـ ـ هـ ـ هی، پـ ـ پامنـ ـی؟!
‫فـ ـ فکـ ـر می‌کـ ـنی شایـ ـد بتونی...
‫اینـ ـجا کمـ ـکم کنی؟
‫ولی خـ ـب، درک می‌کـ ـنم... اگه نخـ ـوای.
‫آی!
‫بـ ـ ببخشید!
‫نمی‌دونم به چی دارم نگاه می‌کنم.
‫دیدیم یه گلوینک یکی از قطعه‌های زوبل رو اون پایین ببره، یادته؟
‫اوه، آره. ممنون بابت یادآوری.
‫پسر، ما اصلاً اینکاره نیست، مگه نه؟
‫آه، چه‌خبر...
‫...رفقا؟
‫جکس! سوراخِ زوبل رو پیدا کردیم.
‫عالی.
‫کافمو حالش چطور بود؟
‫امیدوارم هنوز از اینکه به جوک‌هاش نخندیدم ازم عصبانی نباشه.
‫اوه، از این بهتر نمی‌شه.
‫اتفاقاً فکر نکنم تا حالا انقدر خوشحال دیده باشمش.
‫خب، باز خوبه هنوز کاملاً عقلشو از دست نداده.
‫اتفاقاً ازم خواست اینو بهت بدم.
‫ووای!
‫هه!
‫یه کلکسیونِ حشرات؟
‫فکر کنم یه لونه باشه.
‫آهای!
‫ر ـ رگتا؟
‫این اسمت بود دیگه، آره؟
‫ا ـ ایـ ـنـ جـ ـا.
‫هـ ـ هی، ببین، من...
‫نمی‌خواستم اونطوری ولت کنم.
‫من... آخه دستمو ببین.
‫من... نمی‌دونستم باید چیکار کنم.
‫ا ـ اصـ ـلاً مشـ ـکلی نـ ـیست.
‫کاری کـ ـه الان بایـ ـد بکنی، پیـ ـدا کردنِ کـ ـین‌ـه.
‫اون می‌تـ ـونه منو راست‌وریـ ـست کنه و ترتیبِ کافـ ـمو رو بده.
‫بـ ـ باشه، ولی از کجا پیداش کنم؟
‫آه، من خیـ ـلی مطمـ ـئن نیسـ ـتم.
‫گمـ ـونم همینـ ـطوری بچرخ و و صـ ـداش بزن.
‫آه، خیلی‌خب، پیداش می‌کنم.
‫تو همینجا بمون.
‫نه که خیلی بتونی تکون بخوری.
‫آه، فقط طاقت بیار. زود برمی‌گردم، قول می‌دم.
‫باشـ ـه. و اینـ ـکه، پامنـ ـی؟
‫شـ ـرمنده که اینـ ـجا روزِ اولت...
‫انـ ـقدر ناجـ ـور شد.
‫آآه، آره، خب، نمی‌خواد نگرانش باشی.
‫من الان می‌رم کین رو پیدا کنم.
‫آهای؟ کین؟
‫اینجا یه مشکلِ کوچیک داریم!
‫آه!
‫همم؟
‫کــین؟
‫چه موجودِ گلوینکی‌زاده نشده‌ای جرئت کرده ‫در حضورِ ملکه‌ی گلوینک‌ها قرار بگیره؟
‫اوه، پس تو ملکه‌ای؟
‫می‌دونی، می‌تونستی قبل اینکه مجبورم کنی ‫همچین چیزِ زشت و وقیحی ببینم، اجازه‌مو بخوای.
‫چه نفرت‌انگیز.
‫خرگوش‌نمایی که در حضور سلطنتیِ من دهنش بسته نمی‌شه.
‫خب، به‌عنوان کسی که سلطنتی هستش، ‫ استدعا دارم اگه بشه...
‫اوه، ببینین، زوبل اونجاست. سلام زوبل.
‫آه! کمکم کنین، احمقا!
‫چقدر بی‌ادب، زوبل. الان دیگه نمی‌خوام کمکت کنم.
‫اوه، همیشه می‌بازم.
‫ایول!
‫گرفتمت!
‫اوه.
‫هی! کینگر، حرومز-
‫وای!
‫چیزیش نمی‌شه.
‫باید قایم شم، باید قایم شم، باید قایم شم!
‫خدایا، کین کجاست؟
‫هه؟
‫ای احمقای رنگ و وارنگ!
‫مگه متوجه نیستین که همه‌چیز باید گلوینک بشه؟
‫من گلوینک هستم.
‫شما گلوینک می‌شین.
‫خدا گلوینک خواهد شد!
‫این مسخره و عجیبه.
‫خب، ولی- آمم... شما هنوز دارین تماشاش می‌کنین!
‫من به‌خاطر ماجراجویی و این‌چیزا نیومدم. ‫فقط برای قایم شدن از دستِ اون-
‫اوه، خداروشکر حالت خوبه.
‫اونجا که بازی‌ای نکردی، کردی؟
‫آه، من... درمورد چی حرف می‌زنی؟
چه‌خبر شده؟ ‫فقط کافموـه...
‫نگرانش نباش.
‫کافمو استخراج شده؟!
‫نه، مشکلی نداره.
‫راست می‌گی! چطوری می‌خوایم از اینجا بیرون بریم؟!
‫بچه‌ها، اون طرف.
‫هاه.
‫خانم‌ها مقدمن. ‫نه، وایسا، چرا باید اینو بگم؟
‫آخ!
‫وایسا، پامنی اصلاً نیومده؟
‫مگه کلِ این قضیه برای اون نبود؟
‫ساکت باش. ‫می‌خوام صدای پله‌برقی رو بشنوم.
‫اوه، بابل، همیشه خوب بلدی یه‌کار کنی عینِ این جمله رو بگم.
‫تعجب!
‫این وقتِ روز وکی‌واچم زنگ خورده؟
‫ای وای... یکی وارد خلأ شده!
‫کامل قراره اسپویل بشه!
‫بفرما!
‫حالا اینجا چه‌خبر شده؟
‫اوه، آره... کار خودمه.
‫کین!
‫کافمو یه‌جورایی تغییرشکل داد و استخراج شد!
‫کافمو استخراج شد؟
‫چرا هیچ‌کس بهم نگفت؟
‫و دیگه می‌ری تو سیاه‌چال.
‫پسر، باورم نمی‌شه کافمو همینطوری تسلیم شد.
‫جسارت نباشه، کینگر، ‫ولی همیشه فکر می‌کردم بعدی خودتی.
‫ممنونم.
‫گمونم این نشون می‌ده ‫نمی‌شه برای هیچ‌چیزی روی کینگر حساب کرد.
‫مـ ـن خیـ ـلی دارم درد مـ ـی‌کشـ ـم!
‫اوخ!
‫باید به‌خاطر دروغ گفتن درمورد خروجی ازتون عذرخواهی کنم.
‫می‌دونم چقدر همه‌تون دلتون می‌خواست یه خروجی باشه،
‫ولی خب، همه‌ش با اینکه اون‌طرفش چی بذارم انقدر کلنجار رفتم،
‫که آخرش کامل تمومش نکردم.
‫و می‌دونین که هیچ‌وقت دوست ندارم کسی کار نیمه‌کارم رو ببینه...
‫مخصوصاً وقتی تهش به خلأ ختم می‌شه.
‫بگذریم، مثل اینکه ملکه‌ی گلوینگ‌ها رو شکست دادین، ‫پس گمونم ماجراجویی‌مون تمومه.
‫جایزه‌تون یه ضیافت لذیذِ دیجیتالی‌ـه...
‫که توسط سرآشپزمون؛ بابل درست شده.
‫با تمام عشقی که قانوناً می‌تونستم توش بریزم درستش کردم.
‫می‌دونین، من خیلی گشنمه.
‫تو که اصلاً کاری نکردی.
‫خب که چی؟ هنوز می‌تونم گشنه باشم.
‫خب، نه لزوماً. چون تو این دنیای دیجیتالی ‫ نیازی به خوردن، آشامیدن یا خوابیدن نداریم.
‫پس غذای دیجیتالیِ اینجا فقط حس مجازیِ خوردن رو القا می‌کنه،
‫و هیچ‌کدوم از منافع مغذی رو نداره.
‫عجبا، بکش بیرون دیگه.
‫از کِی تا حالا متخصصِ دنیای دیجیتالی شدی؟
‫متخصصِ چی؟
‫..:: کانال تلگرام و اينستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::.
Duration