‫به سیرک دیجیتالیِ اعجاب‌انگیز خوش‌اومدید!
‫پامنی.
‫پامنی! ‫پامنی.
‫پامنی!
‫آهای!
‫نه! نه! نه! ‫کین!
‫یکی کمکم کنه!
‫لطفـاً!
‫نه! نه!
‫انگار دوستِ جدیدمون به همین زودی استخراج شد.
‫خب، گمونم همه‌مون طاقتشو نداریم.
‫راستشو بخواید حتی اسمشم یادم نمیاد.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. [ bolboljan.net ]
..:: کانال تلگرام و اينستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫ها؟
‫هی، پامنی، خوب خوابیدی؟
‫هنوز خوابی؟
‫اگه خوابی که مزاحمت نمی‌شم.
‫ایناهاشش. امیدوارم حالت خوب باشه.
‫می‌دونم دیروز یکم عجیب بود.
‫«عجیب»، ها؟
‫اوه، و نمی‌خواد نگران اون قضیه که «برای خروجی ولم کردی» باشی.
‫کاملاً قابل‌درکه که اون‌موقع چی می‌کشیدی،
‫و منم به دل نگرفتم.
‫پس باهم ردیفیم.
‫ها؟
‫آه، خب، بیا این چیزا رو بیخیال شیم.
‫کین امروز یه ماجراجوییِ جدید آماده کرده، ‫و با توجه به حرفاش،
‫انگار قراره از اون خوباش باشه.
‫ماجراجوییِ امروز...
‫آشوبِ کامیون آبنباتی‌ـه!
‫همینطوره!
‫ارزشمندترین داراییِ پادشاهی دره‌ی آبنباتی دزیده شده؛
‫شربت افرا!
‫این کار شماست که اون راهزن‌های دزد رو ‫به یه عدالتِ شیرین و شکری برسونین.
‫یه پادشاهی درست‌شده از آبنبات؟
‫انگار چسبناکه.
‫واقعاً خیلی چسبناکه.
‫انگار [بووووووووووووووووووق].
‫بابل، نباید همچین چیزی بگی.
‫همممم، نچ.
‫زوبل، وایســا!
‫یه هوش مصنوعیِ جدید دارم توی این تست می‌کنم.
‫باید 57 برابر مؤثرتر باشه!
‫اووه، یه هوش مصنوعی جدید.
‫نمی‌خوای با هوش مصنوعیِ جدید ور بری، زوبی؟
‫آه، خــب، نه.
‫وای، به‌نظر جالب میاد. تو نظرت چیه، پامنی؟
‫خب، کل موجودیت‌مون توی اینجا فقط نقش‌بازی کردنه؟
‫خب، آه...
‫چرا همه ماتتون برده؟! ‫پـ... پادشاهیِ دره‌ی آبنباتی منتظر کمک‌تونه!
‫اوهوم؟ ‫نه، ممنون. می‌خوام ترک کنم.
‫وای، کینگر، اون قصر رو ببین.
‫محشره!
‫حتی یه‌سری حشره‌ی آبنباتی هم دارن.
‫چقدر قشنگه.
‫آره، اینجا معرکه-
‫ببینین!!! پرنسس اومد!!!
‫آه، شما باید شوالیه‌های دلاوری باشید ‫که توسط خداوند برامون نازل شدند...
‫تا توی فاجعه‌ی اخیر بهمون کمک کنند.
‫آره خودمونیم، خانم. ‫اینم بگم، پادشاهی‌تون حرف نداره.
‫عاشق حال و هواشم.
‫الانشم ازتون خوشم میاد. ‫دیدی، پامنی؟
‫به این زودی با پرنسس دوست شدیم.
‫بچه که نیستم. نمی‌خواد خوشحالم کنی.
‫فکر می‌کنم درمورد مأموریتتون اطلاع دارید.
‫راهزن‌ها با استفاده ‫از یه تانکرِ شربت‌کشِ پیشرفته ازمون دزدی کردند.
‫پس گفتیم بهترین راه برای مقابله باهاشون، ‫اینه که شما هم یه کامیون جنگی داشته باشید.
‫آآه!
‫اوه، خشونت.
‫این قراره تو کدوم دوره‌ای اتفاق بیفته؟
‫اینم کلید برای برگشتن به پادشاهیه، ‫وقتی تونستید شربت رو بگیرید.
‫بهت اطمینان دارم نمی‌ذاری دستِ افراد بدی بیفته.
‫می‌تونید روم حساب کنید، اعلی‌حضرت.
‫اوه، خواهش می‌کنم. لو صدام کن.
‫خیالت تخت، لو.
‫شات‌گان مال من!
‫ای خدا، این مثلاً بوق‌شه؟
‫اه، خیلی مزخرفه.
‫گنگل، تو برون.
‫خدا به همراه‌تون، شوالیه‌ها.
‫به شما ایمان کامل دارم.
‫فکر می‌کنی مامانت حالش بهتر می‌شه اگه اینارو به دهکده برسونیم؟
‫مطمئنم می‌شه.
‫انقدر شربت جونِ خیلیا رو نجات می‌ده.
‫تا وقتی به دهکده نرسیم، نمی‌تونیم مطمئن باشیم.
‫ولی خب شیرزنیه واسه خودش.
‫هرچی می‌دونم رو یادم داده.
‫اوی! خیال‌راحت نباشید، پسرا.
‫انگار یکیو فرستادن پی‌مون.
‫خیلی‌خب، گنگل، وقتی بهشون رسیدیم،
‫من می‌پرم اونور، دزدکی می‌رم تو،
‫و تا وقتی قیافه‌شون داغون بشه تیربارون‌شون می‌کنم.
‫حس می‌کنم این به یه قانونی رو تعرض می‌کنه.
‫تو داری با حاضرجوابی‌ت به گوشام تعرض می‌کنی.
‫رانندگی‌تو بکن، راننده!
‫خب، پامنی، مطمئنم از یه راهی بتونی کمک کنی.
‫شاید وقتی بهشون رسیدیم، بتونیم-
‫می‌شه تهاجمی هم بود. مثل این.
‫هی!
‫جکس!
‫آه، عالی شد! همون‌شکلی بمون.
‫یه‌چیزی باید بیارم.
‫جکس، ای [بوق!]
‫شک ندارم یه بازوکا این دور و ورا بود، ‫ولی نمی‌دونم چرا پیداش نمی‌کنم.
‫پامنی، اینو بگیر!
‫ایناهاش.
‫خیلی‌خب، پامنی. همونطوری بمون و میام اونور.
‫شوخیت گرفته؟!
‫آخ!
‫خسته نباشی، پامنی. الان دیگه پل ندارم.
‫آهان! گرفتمت!
‫دستام کوتاهن-
‫اینا بد دردسری‌ان.
‫ببینیم اون ابوطیاره‌شون سمتِ اون صخره‌ها چه می‌کنه.
‫دستم انقدر بلنده که نمی‌تونم دنده عوض کنم.
‫اووه، حالا شد یه‌چیزی!
‫هی! روبان! بیفت پشتشون!
‫فکر نکنم بتونیـ ـ
‫تو مگه قرار نیست مطیع و توسری‌خور باشی؟
‫برون!
‫اوه، این رفقامون تسلیم شدن حالی‌شون نیست، ها؟
‫هی! مسخره‌بازی رو تموم کن و بیا اینجا!
‫اوه، آره راستی.
‫همه حالشون خوبه؟
‫می‌شه سؤال رو تکرار کنی؟
‫بین چاقوها صدات نیومد.
‫هی، گنگل. ‫بهتره بزنی بهشون.
‫چی؟ ‫نباید بزنی بهشون!
‫پامنی هنوز اونوره!
‫بجنب. خوف و خفن می‌شه.
‫چرا این پشت انقدر چاقوئه؟!
‫انجامش بده، وگرنه درباره‌ی اون فیگوره به رگتا می‌گم.
‫ها ها ها!
‫شماها می‌خواید به کشتنم بدین؟!
‫اینا مخشون تاب داره!
‫پس بیا اینو نشونشون بدیم.
‫آآه، دیگه نمی‌زنی؟
‫گمونم دیگه مجبورم به رگتا درباره‌ش بگم.
‫چی؟!
‫اوه، هنوز این بالایی. ‫بچه‌هـــا؟
‫پامنی، اینو بگیر!
‫می‌گم، کینگر، این طناب که به چیزی وصل نیست؟
‫امم.
‫نمی‌دونم. بذار نگاه کنم.
‫چـ ـ چی؟ ها؟
‫تو رو مقصر می‌دونم.
‫آآآآآآآآآآآآآآآآ...
‫آآآآآآآآآآآآآ-
‫اوخ! آخ!
‫آآآآآآآه، نــــــه!!!
‫پسرا؟
‫آهای!
‫کسی نیست؟
‫ها؟
‫همم...
‫آه!
‫ها؟
‫ما کجاییم؟
‫ا ـ اینا چیه؟
‫نـ ـ نمی‌دونم.
‫گمونم باید یه‌جایی زیر نقشه باشیم.
‫«نقشه»؟
‫چرا تو یا هیچ‌کدوم از گروهت اینجا نیستن؟
‫مـ ـ مطمئن نیستم.
‫چـ ـ چون ما، امم، NPC نیستیم؟
‫«NPC»؟ چی واسه خودت می‌گی؟
‫شماها چی هستین؟
‫من چی‌ام؟
‫مامان کجاست؟
‫تـ ـ تو یه مامان داری؟
‫مگه اونم نباید کنار بقیه‌شون باشه؟
‫حتی صورتشم یادم رفته.
‫اصلاً صورتی داشت؟
‫چیزی اصلاً واقعی بوده؟ ‫خب، وایسا، وایسا.
‫به... به ایناش فکر نکن.
‫فـ ـ فکر کنم باید...
‫یه راهی برای بالا پرتاب شدن داشته باشیم.
‫مگه نه؟
‫می‌خوام دقیق و موبه‌مو بهم بگی چی هستم.
‫همه حالشون خوبه؟
‫نــه... ‫ای وای.
‫بیچاره پامنی. ‫امیدوارم حالش خوب باشه.
‫«بیچاره پامنی»؟ ‫چطوره بگی «بیچاره ما»؟
‫اگه تانکر اینجا نبود، تهِ باتلاق بودیم!
‫اوه، این چیه؟
‫چشمام اشتباه می‌بینن؟
‫یه هدیه‌ی خوشمزه از طرف خودِ پادشاهی؟
‫با کمال میل.
‫هی، هی، هی، رفیق!
‫ما که غذا نیستیم! آبنبات هم نه! ‫همچین چیزایی نیستیم!
‫تو که نمی‌خوای ما رو بخوری!
‫ها... آبنبات نیستین؟
‫چطوری قراره چیزیو بخورم که آبنبات نیست؟
‫متأسفم.
‫پامنی انگار عادت داره هیولاهای گنده رو از دست بده.
‫تو حالا چی هستی؟
‫من فاج هستم.
‫قبلاً درون پادشاهی زندگی می‌کردم،
‫ولی توسطِ اون پرنسسِ بی‌رحم تبعید شدم،
‫بعد از اینکه کلی از آدمای خوشمزه‌ی شهر رو خوردم.
‫اوه، چقدر به‌به بودن.
‫بعضی‌وقتا حتی می‌شنوم که صدام می‌کنن.
‫وای، خدا.
‫این بیشتر انگار قتل‌عامه.
‫واقعاً قتل‌عام حساب می‌شه اگه خوشمزه باشه؟
‫جوابِ اینو بده.
‫به نکته خوبی اشاره می‌کنی.
‫آه، نه، نکته‌ی بدیه!
‫چرا اینو نمی‌سپری به من، ‫قبل اینکه بخوام فکر کنم موهات شبیه شیرین‌بیان‌ـه.
‫جـــکــس!
‫اوه، وای، یه‌جورایی واقعاً شبیهه.
‫بس کن!
‫خب، آقای فاج. انگار آدم فهمیده‌ای هستی ‫و هدف‌های شریفی هم داری.
‫اوه، اصلاً هم نه.
‫اگه می‌دونستی توی وقت‌های آزادم چیکارا می‌کنم...
‫اوه، حالت بد می‌شه!
‫همونطور که می‌گفتم.
‫بر حسب اتفاق یه‌راهی برای ورود به پادشاهی بلدم.
‫البته اگه درعوض بتونی بهمون کمک کنی.
‫هی، کِی اونو- ‫ساکت، مو شیرین‌بیانی.
‫بیا، با این مخفیش کن.
‫اوه، تو حتماً استادِ در باز کردن باشی،
‫اومدی منو از این زندانِ صحرایی آزاد کنی.
‫خودِ خودمم.
‫فقط ازت می‌خوایم کمک کنی ‫یه‌سری راهزنِ کثیف رو به سزای عملشون برسونیم.
‫عزرائیل رو به‌چشم دیدم...
‫وایسا، یهو چی شد؟
‫آه...
‫ا ـ احیاناً نمی‌خوای کمکی چیزی کنی؟
‫یا هنوز...
‫هی.
‫خوبی؟
‫نه.
‫می‌خوای درموردش حرف بزنی؟
‫چی واسه حرف زدن مونده؟
‫نمی‌خوام همینطوری اینجا ولت کنم.
‫چرا که نه؟
‫یه‌ذره هم ارزش ندارم.
‫هیچی نیستم.
‫زندگیم، خاطراتم...
‫دوستام...
‫همه‌شون دروغن.
‫این شاید عجیب به‌نظر برسه، ولی...
‫فکر کنم حستو درک کنم.
‫خب، شـ ـ شاید خودِ اون حس رو نه، ولی...
‫حس اینکه هیچی نیستی...
‫یه‌جورایی عادیه.
‫یعنی، توی دنیایی که ازش اومدم هم آدما همچین حسی پیدا می‌کنن.
‫ولی خب...
‫هـ ـ هنوز اون بالا به رفقات اهمیت می‌دی دیگه، نه؟
‫مطمئنم اونا هم به تو اهمیت می‌دن.
‫خب که چی؟
‫وقتی شما برین، چی واسه ما می‌مونه؟
‫فقط یه‌سری مانع‌ایم...
‫ساخته شدیم که شکست بخوریم و فراموش بشیم.
‫خب...
‫لازم نیست اینطوری باشی.
‫سـ‌ ـ سیرک...
‫جایی که من ازش اومدم...
‫خب...
‫درواقع اهلِ یه‌جای دیگه‌م.
‫ولی...
‫اگه قرار باشه خونه‌م باشه...
‫شاید برای تو هم بتونه باشه.
‫کسایی که اونجان... هرچی نباشه منحصربه‌فردن.
‫شاید تو هم...
‫بتونی اونجا یه آدم واقعی باشی.
‫چرا می‌خوای بهم روحیه بدی؟
‫این چه منفعتی برات داره؟
‫گمونم نمی‌خوام احساس کنی هیچی نیستی.
‫نمی‌خوام هیچکس همچین احساسی داشته باشه.
‫ولی من حتی یه آدم واقعی هم نیستم.
‫اصلاً به اونجا تعلق دارم؟
‫مطمئنم لااقل کمتر از من تعلق نداری.
‫و اینکه...
‫می‌تونم یه دوست داشته باشم.
‫«یه دوست.»
‫اخلاق عجیبی داری.
‫گمونم بهتر از هیچیه.
‫فقط ازت می‌خوام به پسرا درموردِ این چیزی نگی.
‫بی‌سروپاهای خوش‌بینی‌ان.
‫نمی‌خوام با خودم پایین بکشمشون.
‫آره، منطقیه.
‫راستی، اسمت چیه؟
‫گامیگو.
‫وای، این...
‫به‌اندازه‌ی اسم خودم مسخره‌ست.
‫برای بیرون رفتن از اینجا چه نقشه‌ای داری؟
‫نمی‌دونم.
‫شـ ـ شاید با گذاشتن یه‌چیزی زیرِ کامیون بشه گلیچ ایجاد کرد؟
‫مطمئن نیستم چطوری می‌تونیم...
‫خیلی‌خب، فقط دارم ایده‌های مختلفو امتحان می‌کنم.
‫اگه این جواب نداد، از یه راه دیگه پیش می‌ریم.
‫متخصص خودتی.
‫واقعاً نیستم.
‫ولی ببینیم چطور پیش می‌ره.
‫حالا که فکر می‌کنم، ممکنه یه‌مقدار خشن باشـ ـ
‫ولی خودمونیما، این خیلی ضدحال‌تر از چیزیه که انتظار داشتم.
‫چه انتظاری داشتی؟
‫می‌دونی، مثلاً یه نبرد نهاییِ بزرگ.
‫خونریزی. مرگ. آشوب!
‫حالا هرچی.
‫مطمئنین ناپدید شدن؟
‫مثلاً نیفتادن پایین یا همچین چیزی؟
‫نمی‌تونم قطعی بگم، ولی...
‫آره، مطمئنم.
‫رئیس آدمی نیست که با یه دلقک غیبش بزنه.
‫خیلی غیرعادیه.
‫خب، این... نگران‌کننده‌ست.
‫خب، در بدترین حالت،
‫می‌تونیم از کین بخوایم پیداش کنه.
‫بیشتر نگرانم یه تجربه‌ی وحشتناکِ دیگه داشته باشه.
‫هنوز انگار به‌خاطر اتفاقِ دیروز ناراحته.
‫فکر نکنم خیلی از من خوشش بیاد.
‫هضمش برای هرکسی سخته.
‫به خودت نگیر.
‫یادمه خودتم طول کشید تا وفق پیدا کنی.
‫ا ـ اوه، آره.
‫تعجب کردم یادت مونده.
‫چی یادم مونده؟
‫کامیون دیگه‌ای دارین که پرواز کنه؟
‫آره، وایسا... نه، نداریم.
‫نه، اصلاً.
‫رفتم که رفتم.
‫نتونستی نگهش داری، مگه-
‫آه، اینا دیگه چیه؟
‫پامنی! حالت خوبه؟
‫چـ ـ چی شد؟
‫آره، خوبم.
‫من... یه دوست جدید پیدا کردم.
‫رئیس! کجا رفتی؟
‫گیر افتادیم. ‫دلتون نمی‌خواد بدونین.
‫خوشحالم می‌بینمتون، پسرا.
‫چرا دوتا کامیونِ آدم‌بدا اینجاست؟
‫این‌یکی هم پر از شربته.
‫اوه، آره. مثل اینکه هست.
‫خب، به‌نظرتون این رفقام می‌تونن ‫این‌یکی رو برگردونن به دهکده؟
‫گمونم.
‫حالا که دوتا ازش داریم، فکر نکنم اشکالی داشته باشه.
‫الان بدجوری ناامید شدم.
‫خب، شاید توی ماجراجوییِ بعدی‌مون خون، مرگ، و خشونت باشه.
‫ها ها ها ها. چه قشنگ.
‫اوه، آره.
‫آه، این گامیگو‌ـه.
‫می‌خواد باهامون به سیرک برگرده.
‫اوه! آه، می‌شه همچین کاری کرد؟
‫آخه یه‌جورایی، دیدش به دنیا...
‫کاملاً خرد و خاکشیر شد؟
‫حس می‌کنم حداقل چیزی بود که می‌تونستم بهش پیشنهاد بدم.
‫بهتر از اینه که اینجا ولش کنم.
‫هی.
‫چقدر مهربون، پامنی! ‫آآه!
‫بیاین این کامیونِ مسخره رو به پادشاهیِ مسخره ببریم دیگه!
‫به لطف شما شوالیه‌های دلیر،
‫پادشاهی‌مون باری دیگر به شکوه خواهد رسید.
‫مطمئنم براتون کار راحتی نبوده.
‫حتی روحتم خبر نداره.
‫بدرود، شوالیه‌های دلیر.
‫امیدوارم از اعدامِ اون راهزن لذت ببرید!
‫بله.
‫دقیقاً همین‌کارو می‌خوایم بکنیم.
‫اوه، اینجا رو!
‫شاید باز گذاشتن درِ دروازه برای هیچ و پوچ نبوده.
‫ها؟ چی؟ فکر کردم مُرده!
‫ولی بازم بازش گذاشتی؟ ‫خب، صبر کنید.
‫گـ ـ گفتی چیکار کردی؟
‫خب، امیدوارم دوباره برای کمکتون بیایم! خدافظ!
‫خوش برگشتین، همبرگرهای پوست‌کلفتِ من!
‫پس اینجا همون سیرکه، ها؟
‫می‌تونم باهاش کنار بیام. ‫اوخ!
‫انگاری یکی‌شون تونسته بیاید اینجا.
‫وایسا چی-
‫و ـ وایسا، چی؟
‫می‌دونم شما عاشق NPCهاتون هستین،
‫ولی اگه حسابِ اینکه کی آدمه و کی NPC از دستم در بره،
‫خدا می‌دونه ممکنه چه اتفاقی بیفته...
‫خب، من می‌رم آب بخورم!
‫خیلی‌وقته همچین کاری نکردم.
‫آخیش، فکر کردم می‌خواد تا ابد اینجا بمونه.
‫واقعاً به‌خاطرش متأسفم، پامنی.
‫حداقل سعی خودتو کردی.
‫می‌دونی، شاید تو یکی از ماجراجویی‌های آینده برگرده.
‫می‌دونم کین بعضی‌وقتا خوشش میاد از NPCها دوباره استفاده کنه.
‫همه‌چیزو آماده کردم.
‫می‌گم...
‫لااقل می‌خوای برای مراسم عزاداریِ کافمو بیای؟
‫ما همیشه به یادبودِ کسایی که ‫استخراج شدن یه مراسم عزاداری برگزار می‌کنیم.
‫این‌یکی به‌خاطر رسیدنِ تو و تمام کارها عقب افتاد.
‫این حداقل کاریه که می‌تونیم برای گرامیداشت‌شون انجام بدیم.
‫اوه، پسر.
‫همیشه فکر می‌کنم برای این‌جور چیزا آماده‌ام،
‫ولی وقتی عکس رو می‌ذاریم، خب...
‫الانشم اشکم در اومده.
‫..:: کانال تلگرام و اينستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.