..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. [ bolboljan.net ]
‫نمی‌تونم بیشتر از این نگهش دارم.
‫معلومه که می‌تونی.
‫از کمبود اکسیژن نمی‌تونیم بمیریم، یادت که نرفته؟
‫ولی هنوز این حسو می‌ده که قراره بمیرم.
‫سعی کن بهش فکر نکنی. ‫یا جربزه به‌خرج بده!
‫می‌خوام ببینم بدن کارتونی‌ت چیکارا می‌کنه.
‫هی، زیاد سخت نگیر.
‫«اووه، زیاد سخت نگیر.» این تویی.
‫خیلی‌خب.
‫برو که رفتیم.
‫خب، وارد محدوده‌ی آبی شدیم.
‫هــی، این‌یکی جدیده.
‫خب، الان قرمز.
‫اوه، نارنجی.
‫زرد.
‫سبز. ‫وای، نگاه کنین!
‫الان داره آبی می‌شه!
‫قبلشم آبی بود.
‫ها.
‫گمونم تغییرِ رنگ فقط سریعتر می‌شه.
‫چرا من دارم اینکارو می‌کنم؟ ‫چرا شماها انجامش نمی‌دید؟
‫چون برای هرنفر یه‌چیز متفاوت اتفاق میفته!
‫برای مثال، کینگر برق می‌زنه...
‫موهای رگتا بالا می‌ره...
‫ماسکِ گنگل می‌چرخه...
‫و زوبل استریت می‌شه. ‫راست ‫دست‌وپام راست می‌شـ ـ
‫برو گمشو. ‫تو چی؟
‫راضی نمی‌شه نشونمون بده، چون بزدله.
‫می‌خوام اسرارآمیز نگهش دارم.
‫شما، مخاطب‌ها فکر می‌کنین چی باشه؟
‫می‌شه اینطوری نکنی؟
‫چرا همه یه‌جا وایسادین، اونم وقتی می‌شه ماجراجویی کرد؟
‫ماجراجوییِ امروز...
‫معمای عمارتِ میلدنهال‌ـه.
‫همینطوره!
‫این عمارتِ بزرگ و ترسناک...
‫شایعه شده که فعالیت‌های فراطبیعی درش اتفاق میفته!
‫این کار شماست که معماهای پنهانِ این خونه رو حل کنید،
‫و تا جایی که می‌تونین مانعِ فعالیت‌های شبح‌گونه شید.
‫و برای اولین بار قابلیتِ این رو دارید که...
‫زوبل کجاست؟
‫ا ـ این ماجراجویی رو مخصولاً براش خفن ‫و «بـ ـ بزرگونه» درست کردم.
‫[برعکس: بی‌صبرانه منتظرم تا بچه‌ها از اون هیولا کابوس‌های وحشتناک ببینن.]
‫چی؟
‫NPCها که قرار نیست توی این به خودآگاهی و اینا برسن، نه؟
‫من از کجا بدونم؟ من که رئیس نیستم.
‫اوه وایسا! چرا هستم! ‫هاهاهاها!
‫بگذریم، همگی وارد شکافِ فرکتالی بشید.
‫وقت ماجراجوییه!
‫اوه، اینجا چقدر خوفناکه.
‫موندم کین چقدر می‌خواد ترسناکش کنه؟
‫امیدوارم این ماجراجویی یه کابوسِ وحشتناکِ دیگه نشه.
‫من خیلی طرفدار چیزای ترسناک نیستم،
‫و اونقدر نمی‌تونم جامپ‌اسکرها رو تحمل کنم.
‫بوو!
‫هـا! بیخیال!
‫این کجاش ترسناک بود؟
‫چیه؟ نکنه از جاروبرقی هم می‌ترسی؟
‫هـی، مراعاتشو بکن.
‫این چندروزه به‌اندازه کافی کشیده.
‫هم اون، هم بقیه.
‫مگه نه، گنگل؟
‫کسِ دیگه‌ای اونو می‌شنوه؟
‫سلام، من گوستلی هستم!
‫چی؟
‫و امروز قراره راهنماتون باشم!
‫چرا برنمی‌گردن سرجاشون؟
‫منم اولین‌بارمو یادمه.
‫ولی خب نمی‌دونم چرا وصل نمی‌شن.
‫مال من اینطوری نشد.
‫قبل از اینکه ماجراجویی‌تونو ادامه بدین،
‫باید انتخاب کنید از کدوم درب ادامه می‌دید!
‫درِ سمت چپی، در معمولیه.
‫درجه‌ی ‫و ‫ا ‫ی ‫ برای ‫ تمامی ‫ سنین!
‫درِ سمت راست، درِ خیلی ترسناکه.
‫درجه‌ی ‫ آ آ آ آ آ آ ‫ فقط ‫ برای ‫ زوبل‌های ‫ بزرگ!
‫انتخابش با شماست که بخواید-
‫جــکس! ‫چیه؟
‫مگه قرار نبود تمامِ شبح‌ها رو بگیریم؟
‫امم...
‫باید کدوم در رو انتخاب کنیم؟
‫همم، مطمئن نیستم.
‫بیا اینو امتحان کنیم.
‫آه...
‫نگران نباش، گنگل! من برات میارمش!
‫هه؟
‫اوه، اون درِ ترسناک بود.
‫زوبــل، بیا بیـــرون!
‫فقط می‌خوام باهات حرف بزنم!
‫همم. ‫اوه، فهمیدم.
‫چی- همیشه می‌تونستی اینکارو کنی؟
‫زوبل، فقط می‌خوام بدونم چرا نمی‌خوای ‫توی ماجراجویی‌های بی‌نظیرم شرکت کنی.
‫واقعاً ممکنه احساساتِ بابِل جریحه‌دار شه.
‫آه، احساساتِ بابل؟
‫ا ـ احساساتِ بابل رو بیخیال!
‫چطوره درمورد احساساتِ تو حرف بزنیم؟
‫من-
‫خب، چی تو فکرت می‌گذره، زوبل؟
‫من... ترجیح می‌دم حرف نزنم.
‫هاهاهاها!
‫روده‌بر شدم! ادامه بده.
‫نه، آخه، قبلاً بهت گفتم مشکلم چیه.
‫تو فقط یادت نمی‌مونه چون...
‫اوه، اصلاً وللش.
‫ذهنِ من یه نارگیلِ واکس‌خورده‌ست.
‫عمراً چیزی از این جیگر بیرون بریزه.
‫خب، باید چیکار کنم که ماجراجویی‌هام برات جذاب باشه؟
‫دیدی؟
‫دقیقاً همینو می‌گم.
‫فقط داری به ماجراجویی‌هات فکر می‌کنی.
‫هیچ ربطی به ماجراجویی‌‌ها نداره.
‫بیشتر فقط...
‫آه، ولش کن.
‫احتمالاً حتی گوش نمی‌دی.
‫زوبل، ببین چه زنبورِ خوشگلی کشیدم.
‫چی شد؟
‫ما کجاییم؟
‫اوه، اون...
‫نــــه...
‫موندم این چی‌چیه؟
‫اسم من، بَرِن تئودور میلدنهال هستش.
‫شکار از زمانی که یادم میاد یکی از سرگرمی‌هام بوده،
‫با این‌حال، اینم می‌شه گفت ‫ که به‌تدریج تبدیل به یک افراط شد.
‫موجودی در مقابلتون می‌بینید ‫چیزی هست که سال‌ها به‌دنبالش بودم.
‫نه می‌شه گفت انسان...
‫و نه اونقدر هم حیوان.
‫یه‌چیزِ... اهریمنی.
‫یه‌چیز پلید.
‫مسئولیتِ خودم دونستم که تمام زندگیم رو ‫صرف محافظت از خانواده‌م درمقابلِ این موجود بکنم،
‫به امیدِ اینکه وقتی کشتمش،
‫این احساسِ وحشتناک بدنم رو ترک می‌کنه.
‫این وحشتِ گریزناپذیر.
‫اشتباه می‌کردم.
‫می‌دونی، دارم کم‌کم فکر می‌کنم...
‫چطوره یه‌راه پیدا کنیم که بریم پیش بقیه؟
‫اوه، عالیه. ‫بهتر از این نمی‌شه.
‫عاشقِ این ماجراجویی‌هام.
‫با اینم می‌تونیم بریم بالا.
‫قفله! قفله... خب معلومه!
‫قفله!
‫عاشقِ اینم که قفله!
‫سه‌شنبه، چهارم دسامبر.
‫با وجود اینکه بارها به نقاط حیاتیِ اون موجود شلیک کرده بودم،
‫و کله‌شو به‌عنوان غنیمت روی دیوارم گذاشتم...
‫مصیبت‌هام تازه شروع شده بود.
‫حدوداً برای یک دقیقه چشمم رو از بدنش دور کردم،
‫و وقتی برگشتم، بدن اونجا نبود.
‫اون موجود نمرده بود،
‫و قراره برگرده تا چیزی که ازش گرفتم رو پس بگیره.
‫اگه کسی به این گوش می‌ده،
‫فقط یه‌چیز رو ازتون می‌خوام...
‫نذارید اون کله از دیدتون خارج بشه.
‫بهتون هشدار دادم.
‫خب، این جای بدی واسه گفتنِ اصل داستانه.
‫گرفتمش!
‫و اینم زمان بدی برای تاریک شدنه.
‫آآه! اون چی بود؟!
‫تو بودی؟ ‫نـه...
‫اوه، وایسا. این که الان گرفتمت؟
‫آره، من بودم. ‫این دستته؟
‫آه! ‫این چشممه.
‫آره، ولی کدوم چشم؟
‫زیاد فکر نکنم اینش مهم با-
‫می‌شه به چشمم دست نزنی؟ ‫اوه، آره. شرمنده.
‫چـ ـ چی شد؟
‫فقط یه جوکِ خنده‌دار یادم اومد.
‫پـ.. چـ.. تو...
‫چرا پس داد زدی؟
‫شاید اونقدرم خنده‌‌دار نبود.
‫ای خدا.
‫فــــکر کنم...
‫بهتره دست همو بگیریم و آروم بریم تو اتاقِ غنیمت‌ها.
‫آ ـ آه، به‌نظر من که خوبه.
‫اون چی بود؟ ‫چی چی بود؟
‫اون!
‫احتمالاً فقط آهن‌رباست.
‫یا یه قایق.
‫یه قایق؟ ‫خـ ـ خب حالا هرچی که هست،
‫فکر کنم باید کاملاً ساکت باشیم.
‫من... خب، آره.
‫موافقم.
‫می‌دونی، بعضی‌وقتا این کارات بگیر نگیر داره ها.
‫یه مگس اینجاست.
‫فکر نمی‌کنی این سروصدای زیادی-
‫ای وای، واقعاً یه مگس اینجاست.
‫و حالا... ‫گرفتمت!
‫فکر کنم گرفتمش.
‫نمی‌تونم دستامو ببینم.
‫شرمنده، می‌شه بلندتر بگی؟
‫خوب متوجه نشدم.
‫مگس رو بیخیال! فرار کن!
‫بجنب، بجنب، بجنب!!
‫پامنی، گمونم این همون هیولای توی نوار‌هاست!
‫بجنب بجنب بجنــــــب!!!
‫آه!
‫چقدر خوشگل شدی، عزیزم...
‫باز شد!
‫زود باش!
‫ها؟ اوه، آره.
‫آماده‌ی حرکت باشید،
‫چون این قایق می‌ره بالا!
‫ها؟؟ ‫بالا نیست!
‫اصلاً بالا نیست!
‫چرا بالا نمی‌ریم؟!
‫بـــــــالـــــــا!
‫من با ماجراجویی‌هام مهمونامو شکنجه نمی‌کنم!
‫هر آزاری که به کسی تحمیل کنم، کاملاً تصادفیه،
‫مثل هر جنایتکاری!
‫اصلاً درمورد همچین چیزی حرف نمی‌زدیم.
‫این ماجراجویی‌ها به یه‌ورمم نیست.
‫پس مشکلت چیه، زوبل؟!
‫دارم تمام تلاشمو می‌کنم که به‌یاد بیارم،
‫ولی نه تو و نه مخم چیزی بهم نمی‌گین!
‫مشکل منم، یادته؟
‫خودمو دوست ندارم.
‫از این بدن متنفرم.
‫از این قطعه‌های جداشدنی متنفرم.
‫فقط می‌خوام یه‌چیزی پیدا کنم که... حس خوبی بده.
‫اوه، آره. حالا فهمیدم چرا یادم نمیومد.
‫برای اینه که این مشکل از قبل حل شده.
‫به راحتی قطعه‌های زوبلیِ خود را با یکی بهتر جایگزین کنید!
‫از همون روزی که اینجا اومدم دنبال قطعه‌های خوب بودم.
‫خب، برگردیم سر بحث ماجراجویی‌ها!
‫فراموشش کن. ‫فراموش کنم؟
‫فقط فراموشش کن.
‫چیو فراموش کنم؟
‫کین، هیشکی از این ماجراجویی‌های مسخره‌ت خوشش نمیاد.
‫ها ها!
‫بامزه بود، زوبل.
‫رگتا از سر مهربونی چیزی نمی‌گه.
‫جکس که فقط دوست داره سر‌به‌سر بقیه بذاره.
‫گنگل انقدر خجالتیه که حرفی نمی‌زنه.
‫کینگر که روانیه.
‫و پامنی هم...
‫هربار از یه ماجراجویی میاد انگار روح و روانش به‌هم ریخته.
‫اوه، زوبل، زوبل، زوبل.
‫ماجراجویی ‌درست کردن، هنرِ منه!
‫تنها دلیلِ وجودمه!
‫تنها چیزی که...
‫بلدم. ‫و خب...
‫اینی که می‌گی یعنی توی تنها چیزی که بلدم، بَدم.
‫این که...
‫اینطوری که...
‫ا ـ امم، این الان تراپیِ کدوممونه؟
‫اوه، آره!
‫باید بفهمیم این بدرفتاری‌هات از کجا نشأت می‌گیره!
‫بهت چندتا لکه‌ی جوهر نشون می‌دم، ‫و اولین کلمه‌ای که به ذهنت می‌رسه رو می‌گی.
‫چی؟
‫ای خدا، الان کجاییم؟
‫مطمئن نیستم.
‫انگار یه‌جور سیاه‌چال.
‫اوضاع از چیزی که تصور می‌کردم بدتر شده.
‫بی‌اعتمادیم به حدی رسید که دیگه محافظِ همسر و فرزندانِ آینده‌م نبودم.
‫به هر سایه و صدای کوچیکی واکنش نشون می‌دادم.
‫درنهایت به عشقِ زندگیم شلیک کردم،
‫و با اون هیولا اشتباهش گرفتم.
‫واقعاً طعنه‌آمیزه، مگه نه؟
‫در حین تلاش‌هام برای محافظت ازش،
‫سرانجام خودم بودم که تبدیل به هیولا شدم.
‫حالا در سیاه‌چالم منتظر می‌مونم،
‫که دیگه جز روح خودم، چیزی برای محافظت ندارم.
‫به هر قیمتی شده...
‫موجودی که همه‌چیزو ازم گرفت، می‌کشم.
‫چطوره تفنگشو برداریم؟
‫آره، به‌نظرم خوبه.
‫لطفاً زنده نشو...
‫باشه، نمی‌شم.
‫انگار دوتا گلوله داریم.
‫نباید هدرشون بدیم.
‫آه، آره.
‫پشتم وایسا.
‫امم، کینگر؟
‫فـ ـ فکر کنم اینورم مشکل داشته باشیم.
‫فقط بسپرش به من.
‫خودم ترتیبشو می‌دم.
‫خب.
‫اونقدرم بد نبود.
‫البته اینو در حالتی می‌گفتم که نمی‌دونستم ‫اون موجود درواقع یکی از فرشتگانِ خداست.
‫چی؟
‫و هرکسی که بهش آسیب بزنه، ‫به اعماقِ سرد و تاریکِ جهنم کشیده می‌شه،
‫جایی که روحم در اونجا قرار داره.
‫ازتون عذرخواهی می‌کنم، شنوندگان عزیز.
‫ولی برای فرار از تالارِ نفرین‌شدگان به یک بدنِ زنده نیاز دارم.
‫و بدن‌های شما تنها راهِ این کاره.
‫وایسا ببینم.
‫اگه تو جهنم بود، اینو چطوری ضبط کرده؟
‫اوه، نه! ولم کن برم!
‫امیدوارم آماده باشید،
‫چون نفسِ بعدی که اون پایین می‌کشید، آخرین نفس‌تون خواهد بود،
‫و بدن‌هاتون به من تعلق خواهد گرفت.
‫ولم کن!
‫از این ماجراجویی‌های مسخره متنفرم!!!
‫همم، چای خوبیه.
‫بابت اینکه همسرتون کشت‌تون و اینا واقعاً متأسفم.
‫اوه، خودت که می‌دونی مردا چه‌جوری‌ان.
‫همیشه مسخره‌ترین اولویت‌ها رو دارن.
‫خوب می‌فهمم.
‫اگه دوستاتون ببیننش، امیدوارم ‫با اون صحبت‌های طولانی خسته‌شون نکنه.
‫اون مرد یه داستانِ 57 ثانیه‌ای رو تبدیل به افسانه‌ی یونانی می‌کنه.
‫حتماً دفعه‌ی بعد که دیدمشون ازشون می‌پرسم.
‫بازم ممنون بابت چایی.
‫واقعاً اینجا بهم خوش گذشت.
‫اوه، قابل نداشت.
‫هرموقع خواستید سر بزنید.
‫حتماً!
‫تبریک می‌گم، قیف‌های وافلِ آهنیم!
‫شما مسیرِ بدون خشونت رو طی کردید،
‫و باید به اینکه چقدر آدمای خوبی هستید افتخار کنید.
‫متأسفانه، باید منتظر بمونیم ‫تا هم‌تیمی‌های دیگه‌تون ماجراجویی‌شونو تموم کنن،
‫تا بتونم اجازه‌ی خروج بهتون بدم.
‫موندم چقدر قراره طول بکشه؟
‫معمولاً جهنم رو اینطوری تصور نمی‌کنی.
‫ما...
‫رسماً توی جهنم افتادیم.
‫جهنم!
‫معلومه باید تو جهنم باشم!
‫چطوری الان نباید وسطِ جهنم باشم؟!
‫فقط سعی کن آروم باشی.
‫مطمئنم کین یه‌راهی برای فرار کردن گذاشته.
‫تالار نفرین‌شدگان
‫صبر کن.
‫بذار یه‌چیزیو امتحان کنم.
‫هی، اونجا یدونه راه‌پله هست.
‫ممکنه راه خروج باشه.
‫شاید از اونجا که هنوز بدن‌هامونو داریم جواب بده؟
‫ولی درمورد چیزی که توی اون نوار گفت نگرانم.
‫فقط سعی می‌کنم سریع برم.
‫پامنی، صبر کن!
‫پامنــی!
‫آزادی!
‫پامنی!
‫هی!
‫ازش بیاین بیرون، روح‌های پلیدِ لعنتی!
‫زنت حالش چطوره، کینگر؟
‫هی هی.
‫حالت خوبه؟
‫نه.
‫گمونم این روح‌ها به موجوداتِ زنده جذب می‌شن.
‫فقط یه بدن می‌خوان که باهاش بیرون برن.
‫پسر...
‫هفت سال مهندسی کامپیوتر و آخرشم این، ها؟
‫چرا؟
‫هرروزی که اینجا می‌گذرونم کابوس پشتِ کابوسه!
‫می‌دونستم آخرش وضعم این می‌شه!
‫اون...
‫اون فقط می‌خواد زجر بکشم.
‫واقعاً توی جهنمم.
‫اینطوری نگو.
‫توی جهنم که-
‫خب، گـ ـ گمونم منطقی فکر کنی الان توی-
‫امم، اصلاً ولش کن.
‫چطوره تا وقتی چیزی دنبالمون نیست، یکم استراحت کنیم؟
‫تقصیرِ من بود که این مسیر رو اومدیم، مگه نه؟
‫واقعاً بابتش متأسفم.
‫چرا یه‌مدته رفتارت تغییر کرده؟
‫آره تغییر کردم، نه؟
‫معمولاً خاطراتِ زیادی یادم نمی‌مونه.
‫ولی وقتی توی تاریکی باشم همیشه...
‫منو یاد یه زمانِ بخصوص میندازه.
‫درست بعد اینکه همسرم...
‫استخراج شده بود...
‫تمام اتفاقاتی که قبلش افتاد رو یادم نیست،
‫ولی آخرش جفتمون توی دژ بودیم.
‫و تاریک بود.
‫تاریکی انگار یه‌ذره آرومش می‌کرد.
‫لبه‌های تیز و ناهموارش صاف شدن،
‫و دیگه به‌نظر خشن نمیومد.
‫درست شبیه قبلش نشده بود،
‫ولی اونقدری آروم بود که برای یه‌بارم که شده همو لمس کنیم...
‫قبل اینکه به سیاه‌چال فرستاده بشه.
‫وقتی توی تاریکی هستم، همیشه یادِ اون لحظه رو می‌کنم.
‫یه همسر داشتی؟
‫اینجا، توی سیرک؟
‫آره.
‫بامزه و خلاق بود...
‫و خیلی به حشره‌شناسی علاقه داشت.
‫قبلاً از حشرات متنفر بودم، ولی...
‫یه کاری کرد ازشون خوشم بیاد.
‫درسته که خاطره‌ی شادی نیست، ولی خب...
‫حداقل این‌یکی تحت‌کنترلِ خودمه.
‫می‌دونم توی این سیرک چه حسی ممکنه داشته باشی.
‫بعضی‌وقتا همه‌ش یه‌جورایی... بی‌معنیه.
‫آره.
‫ولی اینطوری نیست.
‫نه اگه کسایی رو داشته باشی که بهت اهمیت می‌دن.
‫خاطراتِ خوب ارزش زیادی دارن.
‫کنارشون نذار.
‫و قدرِ آدمای دور و ورتو بدون.
‫هیچوقت نمی‌دونی کِی از پیشت می‌رن.
‫توی این دنیا، بدترین کاری که می‌تونی بکنی اینه که...
‫باعث بشی یکی فکر کنه کسی نمی‌خوادش یا دوستش نداره.
‫خوشحالم تو اینجا باهامی.
‫می‌دونی، داشتم به اون نوارِ آخری فکر می‌کردم.
‫گفت، «نفسِ بعدی که اون پایین می‌کشید، آخرین نفس‌تون خواهد بود.»
‫شاید اگه نفس نکشیم، بتونیم رد شیم.
‫من خیلی نمی‌تونم نفسمو نگه دارم.
‫خب...
‫چطوره سعی کنیم...
‫بهش فکر نکنیم؟
‫اگه بیرون بریم و به سیرک برگردیم...
‫فقط باز می‌خوای به دیوونه‌بازیت برگردی.
‫قرار نیست هیچ‌کدوم از اینا یادت بمونه.
‫مگه نه؟
‫نگرانِ من نباش.
‫تا وقتی تو یادت بمونه،
‫همه‌چی مرتب می‌شه.
‫تو قوی هستی، پامنی.
‫و می‌دونم می‌تونی از پسش بربیای.
‫فقط دستمو بگیر.
‫باهم از اینجا می‌ریم بیرون.
‫آماده‌ای؟
‫اوه، پامنی، کینگر!
‫شما حالتون خوبه؟ ترسناک بود؟
‫اتفاقاً من خوبم.
‫این بالا چی شده؟
‫آه، نمی‌خواد نگرانش باشی.
‫پامنی خیلی شجاع بود.
‫یا لااقل فکر کنم بود.
‫بودی؟
‫یه همچین چیزی.
‫هی، رگتا.
‫بله؟
‫فقط می‌خواستم بگم...
‫ممنون که همیشه نگرانمی.
‫حس می‌کنم بین تمام این کارها،
‫اونقدر قدردانِ این کارت نبودم.
‫ا ـ اوه!
‫ممنونم، پامنی.
‫فقط می‌خوام مطمئن شم اوضاع و احوالت خوب باشه.
‫می‌دونی، تو برامون عزیزی.
‫یادتون موند ماسکِ کمدیم رو بیارید؟
‫[بوق!]
‫و... و حالا، به این شک افتادم که ‫«غرب وحشی» اصلاً یه جهتِ واقعی هست یا نه.
‫ای داد بیداد!
‫انگار همه ماجراجویی‌شونو تموم کردن و دارن برمی‌گردن!
‫زودباش، تظاهر کن جلسه تراپی نداشتیم!
‫باشه؟
‫خوش برگشتید، شیردوش‌های شیرم!
‫دیگه همچین چیزی صدامون نزن.
‫هه، خب، اینکه با خل‌وچل‌مون گیر کنی چطور بود؟
‫اتفاقاً اونقدرا هم بد نبود.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.