..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. [ bolboljan.net ]
‫فقط دستت رو دایره‌وار می‌چرخونی عقب،
‫توی پایین‌ترین زاویه ولش می‌کنی، و تمومه.
‫فهمیدی؟ ‫امم...
‫داری وقتتو تلف می‌کنی، رگی.
‫یه‌لحظه مجال بده.
‫مثلاً اینطوری؟
‫آره، آفرین.
‫اوف! ‫جکس!
‫راستش نمی‌خواستم اون‌کارو کنم.
‫حالت خوبه، گنگل؟
‫آآآخ...
‫چرا همیشه‌ی خدا اینطوری می‌کنی؟
‫چیه؟ گفتم که اتفاقی بود. ‫باورم نمی‌شه. خیلی غیرقابل تحملی!
‫می‌گم، گنگل. فکر کنم یه‌چیزی پیدا کردم که شاید خوشت بیاد.
‫اوه، معلومه! تو که راست می‌گی!
‫نمی‌دونم کار می‌کنه یا نه،
‫ولی شکلش که شبیه مال خودته.
‫اوه.
‫و بهترین قسمتش اینه که پلاستیکه.
‫پس به این راحتی‌ها نمی‌شکنه.
‫امتحانش کن.
‫چه حسی داره؟
‫به‌نظر...
‫معمولیه.
‫از نظر خوب منظورمه. ‫این خوبه، نه؟
‫آره.
‫ممنون، زوبل.
‫اینجا چه‌خبره؟
‫حالا دیگه قطعاتت رو خیرات می‌کنی؟
‫به تو چه مربوط؟ به تو که نمی‌دم.
‫ای بابا.
‫گمونم اون شاخِ اسب تک‌شاخ گیرت نمیاد، پامنی.
‫من اصلاً کِی درموردش حرف زدم؟
‫به‌نظرم شاخِ تک‌شاخ بهت میاد.
‫خب، احتمالش-
‫شنیدم کسی گفت «ماجراجویی»؟
‫نه...؟
‫ماجراجوییِ امروز...
‫نفرینِ قصاب زنجیریِ روان‌پریش‌ـه!
‫درسته!
‫دل و روده‌ی ترسناکِ انسان‌ها همه‌جای دیوارها ریخته،
‫و پسر، عجب بویی هم داره!
‫به عهده‌ی شماست تا- ‫باشه، وایسا، وایسا.
‫نمی‌شه یه‌ذره از فاز ترسناک دربیایم؟
‫لطفاً؟
‫واقعاً دلم نمی‌خواد اینم مثل دفعه‌ی قبلی باشه.
‫مگه دفعه‌ی چی شد؟ ‫همونی نیست که مخصوص من بود؟
‫یه همچین کله‌ی فرشته‌ی چندش و وحشتناک بود.
‫و وقتی سعی کردیم باهاش بجنگیم،
‫به جهنم فرستاده شدیم...
‫که ارواح پلید می‌خواستن بدن‌مونو تسخیر کنن.
‫خیلی بد بود.
‫چرا فکر کردی از همچین چیزی خوشم میاد؟
‫خب، اگه همه‌تون می‌خواین انقدر انتقاد کنین،
‫چطوره خودتون یه بهترشو پیشنهاد بدین؟
‫می‌دیم!
‫اصلاً یه‌بار هم صندوق پیشنهادات رو چک نکردی؟
‫راستشو بخواید، یادم رفت اینو داریم.
‫می‌دونستم. ‫صندوق پیشنهادات داریم؟
‫عملاً نه.
‫بابل، ببندش!
‫«چطوره ماجراجویی‌ای باشه که ‫توش زوبل تبدیل به یه پیاناتا می‌شه،
‫و ما نوبتی کتکش می‌زنیم؟»
‫اون‌یکی مال منه. ‫اوه، نه بابا.
‫«بیاین یه ماجراجویی داشته باشیم که ‫ جکس ‫توش اصلاً نتونه حرف بزنه.»
‫واقعاً قلبم شکست. ‫بهتر.
‫نمی‌شه یه‌چیزی انتخاب کنیم که یه‌ذره... معمولی‌تر باشه؟
‫خب، من از کجا بدونم واسه شماها چی معمولی محسوب می‌شه؟
‫«یه ماجراجویی که توش ‫همه‌تون توی یه رستوران فست‌فود کار می‌کنیم.»
‫این معمولیه؟ ‫اینو کی نوشته؟
‫آه، آره، این به‌نظر معمولیه.
‫عالیه!
‫یعنی ماجراجوییِ امروز...
‫یک روز کار شرافتمندانه در رستوران زنجیره‌ایِ اسپادزی‌ـه!
‫و تو می‌تونی مدیر شیفت باشی!
‫نگو که الان اینو ماجراجوییِ امروز نکردی.
‫درسته!
‫امروز به اندازه‌ای مهارت‌های مدیریتی نشون دادی...
‫تا بتونی یه مدیر شیفت ایده‌آل باشی!
‫معلومه. البته!
‫الانشم یه‌عالمه ایده تو ذهنمه!
‫هاها-
‫عجیب بود.
‫خب، وقتی تموم شد می‌بینمتون.
‫چی- دوباره؟!
‫نمی‌خوام الکی برای کسی بیگاری بکشم.
‫اوه! فهمیدم!
‫من می‌تونم از این‌یکی کنار بکشم،
‫و زوبل می‌تونه جامو بگیره!
‫چی- این که دلیل نمی‌شه.
‫چه فکر خوبی، کینگر!
‫خوشحالیم که به جمع‌مون برگشتی، زوبل.
‫ها؟ شوخیت گرفته؟!
‫عمراً با پای خودم بیام توی این ماجراجوییِ احمقا-
‫دیگه می‌تونی خفه شی!
‫عاااااااه!
‫فکر کنم بتونم یه امتحانی بکنمش.
‫هرچی نباشه، یه‌زمانی قبلاً یه مدیر شیفت بودم.
‫پس منتظر چی هستیم؟
‫کفش‌های آهنین‌تون رو پا کنین،
‫چون داریم می‌ریم اسپادزی!
‫آخ!
‫عاااااه!
‫خب، فکر کنم باید وارد حالت مدیریتی بشم،
‫تا کار امروز رو شروع کنیم.
‫و حالا که این تموم شد،
‫بیاین دست به کار بشیم، بچه‌ها!
‫ای وای!
‫مثل اینکه رگتا رو برداشتم...
‫ها؟
‫و انداختمش توی سرخ‌کن.
‫اوه، نه نه نه نه نه.
‫نباید امروز بذاریم همچین اتفاق‌هایی بیفته.
‫ولی تو می‌خوای بابتش چیکار کنی؟
‫به رئیس زنگ می‌زنم.
‫الیو؟ ‫می‌گم، کین.
‫یه مشکلی با کارمندها پیش اومده،
‫و می‌خواستم ببینم ممکنه اگه کارشون رو درست انجام ندن،
‫آخرِ روز یه تنبیه براشون درنظر بگیری؟
‫وایسا، چی؟ ‫انگیزه!
‫ماجراجویی‌هام همینو کم داشتن!
‫ایده‌ی محشریه، گنگل!
‫مطمئن می‌شم برای کارمندهای بی‌سروپات...
‫یه چیز وحشتناک جور کنم.
‫چرا باید همچین کنی؟
‫به این قسمت می‌گن دوره‌ی دیوونگی، ‫و قراره سه فصل دیگه گیرت بیاد!
‫بگذریم.
‫جکس، کارت اینه که مسئول نوشیدنی‌ها باشی،
‫قهوه و چای سرد درست کنی،
‫و ماشین بستنی رو پُر کنی.
‫پس دست بجنبون!
‫این خیلی عجیبه.
‫صــبــحــانــه
‫آخ!
‫اوه، آه... امم، امروز چی میل دارید؟
‫اوه، سلام! اوربزمن‌ـه.
‫اوه، از یکی از ماجراجویی‌های قدیمی‌مونه.
‫قبل از اینکه تو بیای.
‫باشه، خب، یدونه شماره‌ی 57.
‫اوه، از این یارو متنفرم.
‫وقتی مشتری هنوز اینجا وایستاده، نگو ازش متنفری.
‫اینو می‌ذاریم برای بعد از ساعت کاری.
‫هعی.
‫ببخشید.
‫آره، دلقک کوچولو؟
‫دلم می‌خواد احمق‌برگر رو سفارش بدم.
‫دفعه قبلی که اینجا سفارشش دادم،
‫یادشون رفت سسی که احمقت می‌کنه رو اضافه کنن.
‫سس یادتون نره.
‫هـ ـ همچین چیزی داریم؟
‫آره. من همیشه سفارشش می‌دم.
‫بهش معتادم.
‫باشه.
‫یدونه احمق‌برگر.
‫الان آماده‌ش می‌کنم.
‫عه!
‫خب، می‌بینم واقعاً داری کارو انجام می‌دی.
‫آره؟ نمی‌خوام کین تنبیهم کنه.
‫کین قرار نیست کار خیلی وحشتناکی کنه.
‫چون... تو ذاتش نیست.
‫واقعاً می‌خوای دست‌اول بفهمی؟
‫تنها چیزی که جلوی کین رو گرفته، اینه که ازمون خوشش میاد.
‫من باشم سربه‌سرش نمی‌ذارم.
‫دیگ به دیگ می‌گه روت سیاه.
‫آه!
‫سلام! ‫سلام، دختر خانوم!
‫یه ترکیبیِ بیکن سوسیس و اسنک می‌گیرم.
‫و رفقام فقط شش‌تا سیب‌زمینی سرخ‌کردنی می‌خوان ‫ که از وسط نصف‌شده باشن.
‫آره، آره، باشه.
‫امم، می‌گم الان... تو ا ـ احیاناً...
‫سلام!
‫امم...شما...
‫حالتون خوبه، خانوم؟
‫آ ـ آره، آره، آره، خوبِ خوبم.
‫وقتی سفارش‌تون آماده شد، اسمتونو صدا می‌کنم.
‫یعنی... آره دیگه.
‫آه، وایسا! یادم رفت اسباب‌بازیِ غذای بچه‌ها رو بگیرم.
‫تو که بچه نیستی. ‫آره، راست می‌گی.
‫پس اسباب‌بازی بزرگسال‌ها چی؟
‫امم، فکر کنم نگی بهتره، پسر.
‫می‌تونم کمکتون کنم، خانوم؟ ‫من، خب...
‫فقط می‌خواستم یه سلامی بکنم.
‫آمم...
‫سلام.
‫ما همدیگه رو می‌شناسیم؟
‫من...
‫نمی‌دونم.
‫چی؟ رگتا، پامنی کجاست؟
‫ها؟
‫اوه، داره با اون یارو پاستیلیه لاس می‌زنه.
‫چون انگار ترجیح می‌ده پیش یه NPC باشه ‫ تا پیش ما، یا همچین چیزی.
‫همم.
‫خب، اینطوری که نمی‌شه.
‫کاش یکی هم با من لاس می‌زد.
‫پامنی! پشت پیشخون لازمت داریم!
‫انقدر مشتری‌ها رو نترسون!
‫ولی گامیگو‌ـه.
‫نمی‌شه کارو گذاشت برای بعد؟
‫نه که این‌چیزا واقعی باشه.
‫لابد بعدش می‌خوای بگی اختیاراتِ منم واقعی نیست.
‫بگذریم، مِنوی صبحونه رو بذار کنار،
‫چون وقت ناهاره!
‫نــاهــار
‫خیلی‌خب، بچه‌ها، شلوغیِ ناهار رسیده.
‫حواستون شیش‌دونگ جمع باشه!
.:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫این یه اتوبوس به‌حساب میاد؟
‫آماده‌ی سفارش دادن هستید؟
‫نه، ممنون.
‫این کاسه غلات رو دارم.
‫خب، یه صف آدم پشت‌سرتونه-
‫300تا چیزبرگر برای تمام بچه‌های عزیزم!
‫اینجا میل می‌کنید، یا...
‫آممم، می‌شه یه‌لحظه وایسید؟
‫آآه! آآه!
‫بلامبی، اسکترز، لئوثو!
‫اون موجودِ بدبخت و رقت‌انگیز رو ول کنین!
‫یعنی تمام گلوینک‌ها اسم دارن؟
‫معلومه که دارن!
‫من عاشق تمام گلوینک‌هایی‌ام که به‌دنیا میارم!
‫فکر کردی چه‌جور مادری هستم؟
‫چه قشنگ...
‫می‌گم، من...
‫فقط...
‫امیدوارم روز خوبی داشته باشید.
‫ممنون که توی اسپادزی مهمون‌مون بودید.
‫روز بخیر، خانوم.
‫اوه، جکـــــــــس!
‫دستشویی انگار در خطر زیست‌محیطیه...
‫و باید خوب تمیز بشه.
‫خب، نمی‌دونم... نباید زیست‌شناس‌ها برن درستش کنن؟
‫اوه، جکسی‌جون.
‫دلت نمی‌خواد یه کارمند نمونه بشی؟
‫نه. هیچ‌کدوم از این‌چیزا برام مهم نیست.
‫خب، این برام شبیه یه ذهنیت مثبت‌نگر نیست.
‫چون نیست.
‫بَده.
‫وقتی ناراحتی بیشتر ازت خوشم میاد.
‫خب.
‫شاید فقط لازم باشه یکم دیگه...
‫یکم دیگه- ‫تمرین کنی!
‫آی!
‫عه... ها؟
‫ها؟!
‫سلام! به اسپادزی خوش اومدی.
‫توی این ویدئو، قراره با تمام جزئیات ‫ بفهمی چه چیزی تو رو یه عضو خوب،
‫و یه داراییِ ارزشمند برای شرکت اسپادزی می‌کنه.
‫اینو کِی درست کردی؟
‫حالا می‌دونم به چی فکر می‌کنی.
‫«نمی‌خوام عمرمو پای فست‌فود هدر بدم.
‫می‌خوام یه طراح کمیک بشم،
‫و یه‌روزی با الهام از مانگا، وب‌کمیکِ خودمو درست کنم!»
‫و رؤیا داشتن چیز خوبیه،
‫ولی اینم باید یادت باشه که همه‌شون خیال خام هستن،
‫و باید دست از تلاش برداری.
‫ولی قبل از اینکه وارد اون بحث بشیم،
‫باید قدم به قدم پیش بریم.
‫داری لبخند می‌زنی؟
‫عه، نه؟
‫چرا که نه؟
‫آه... امم...
‫وایسا، آم، چیزه... یه‌لحظه...
‫هیچ‌کس نمی‌تونه اینو ببینه، مگه نه؟
‫وقت ارزیابی مجدد کارمندهاست.
‫همممم...
‫ســــــس تربچه‌ی اسب...
‫هی! باید اینا رو زودتر سرهم کنیم.
‫جا ندارم کار کنم.
‫عـــــه، یه پنج شش‌تایی ازشون درست کردم؟
‫خب، این می‌شه 6تا از 300تا.
‫اااه. ‫تو...
‫چقدر گیری.
‫چرا همیشه‌ی خدا انقدر... گوری؟
‫گور... ها ها...
‫گنگل، می‌شه به رگتا کمک کنی؟
‫فکر کنم...
‫موادی چیزی کشیده.
‫بدون اینکه منتظر ساعت استراحت باشه، رفته مواد کشیده؟
‫همین الان میام. ‫نه، وایسا.
‫از پسش برمیام.
‫فقط باید سس تربچه‌ی اسب رو بردارم.
‫آه، دلم واسه اسب‌هام تنگ شده.
‫بیا، بذار کمکت کنم.
‫اصلاً واسه چی تو رئیس‌مون شدی؟
‫به‌نظرم من خیلی بیشتر از تو مسئولیت‌پذیرم.
‫خب، اگه الان کم‌کاری کنی،
‫ممکنه بعداً برات بد بشه.
‫بد؟ برو بابا! ‫بدتر از اینم کشیدم.
‫افتادن بسته‌ها رو سرم.
‫مهمونی‌های چای.
‫کلاس‌های رقص.
‫چه مرگش شده؟
‫می‌دونی، کار تیمی وقتی بهتره ‫که همه‌مون 110% تلاش‌مونو می‌کنیم.
‫جای اینکه... 5% باشه.
‫ببخشیدا، ولی وقتی ماسک خوشحالی‌ت رو صورتته، ‫بدجوری رو اعصاب می‌ری.
‫وایسا، حرف بدی زدم؟
‫زوبل، به رگتا کمک کن برگرها رو سرهم کنه.
‫من دیگه می‌رم اونور.
‫اوه، شوخیت گرفته؟!
‫هی، گنگل!
‫فکر کنم ساعت خرابه.
‫واقعاً خرابه؟
‫یا کسایی که خراب شدن، ماییم؟
‫آه، عالی شد.
‫این شیفت واقعاً چند ساعت طول کشیده؟
‫شش ساعت؟
‫8 ساعت؟ 24 ساعت؟
‫یه هفته؟ یه سال؟
‫اصلاً اینجا زمان جلو می‌ره؟
‫هیچ‌وقت برمی‌گردیم خونه؟
‫هیچ‌وقت به رؤیاهامون دست پیدا می‌کنیم؟
‫اوه، وایسا.
‫آره، اون ساعت خرابه.
‫شــــــام
‫خب، این اطلاعات درمورد تولیدمثلِ گلوینک‌ها ‫خیلی بیشتر از چیزی بود که لازم بود بدونم.
‫می‌شه بری کنار؟
‫یو، جکس.
‫من یه‌جورایی... ازت متنفرم.
‫ولی دلم نمی‌خواد تو ازم متنفر باشی.
‫چیز عجیبه؟
‫حتماً مست شدی.
‫اوه آره.
‫اوضاعت چطوره؟ ‫همه‌چیز...
‫من خوبم.
‫کاش منم می‌تونستم همینو بگم.
‫جکس! این پشت ظرف کثیف داریم!
‫اگه وقتِ لم دادن داری، وقت تمیزکاری هم داری!
‫آه، خدایا.
‫دارم میام!
‫فعلاً، پامنی.
‫تو، امم...
‫ردیفی؟
‫ماست کمدی‌م معمولاً تا این موقعِ روز می‌شکست.
‫یکی دیگه از اینا شروع شد.
‫خب، اون ماسک تو رو خوشحال نمی‌کنه؟
‫کسی رو داری که باهاش حرف بزنی؟
‫مثلاً در رابطه با...
‫مشکلاتت.
‫مطمئنم رگتا خوشحال می‌شه کمکت کنه.
‫هه.
‫اوه، رگتا.
‫دوستش دارم، ولی...
‫بعد از یه‌مدت، راحت نمی‌شه گفت حرفاش از ته قلبه یا نه.
‫خب، شاید... ‫بگذریم!
‫نباید کل شب اینجا بشینیم درمورد احساسات‌مون حرف بزنیم.
‫باید به کارهامون برسیم!
‫خیلی‌خب، دیگه خروجمو می‌زنم.
‫اصلاً خوش نگذشت.
‫بعداً می‌بینمتون.
‫می‌دونی، وقتی رگتا بخواد بره،
‫فکر کنم به یه راننده‌ی شخصی نیاز داره.
‫چرا به من می‌گی؟
‫من تا آخر شب اینجام.
‫اوه نه، منظورم اینه که من می‌برمش خونه.
‫اوه.
‫فکر کنم تا یک ساعت دیگه می‌ره.
‫باشه. تا اون موقع می‌تونم بمونم.
‫هی.
‫ببین...
‫اگه بخوای می‌تونم جات رستوران رو ببندم.
‫ها؟
‫اگه می‌خوای از اینجا بری بیرون، می‌تونی.
‫لازم اینجا تنها بمونی.
‫خودم می‌تونم تنهایی ببندم.
‫باهاش...
‫مشکلی نداری؟
‫فکر کنم.
‫تو باید بری خونه، یکم استراحت کنی.
‫عجب روز عجیبی.
‫خیلی‌خب، بیا این بررسی عملکرد رو ببینیم.
‫در مجموع، بهره‌وری بالا بود.
‫فروش زیادی داشتیم، با تعداد کمی شکایت مشتریان.
‫ولی از قضا متوجه شدم...
‫که ظاهراً شیفت خودت رو کامل واینسادی،
‫یه‌ذره زد به سرت، و پریدی وسط خیابون.
‫اگرچه الان که در جایگاه بالایی هستی،
‫امکانش رو داری که تقصیر رو گردن یکی از کارمندهات بندازی،
‫و از کسر امتیازت جلوگیری کنی.
‫نظرت چیه؟
‫نه، اون مسئولیت خودم بود.
‫فقط...
‫انگاری تحت فشار له شدم.
‫همم.
‫خب، این مجموع امتیازت رو میاره پایین و امتیازت می‌شه...
‫B+! ‫نظرت چیه؟
‫زبونت بند اومده. ‫ولی تقصیری هم نداری.
‫بالأخره هر رئیسی به اندازه‌ی من بخشنده نیست.
‫و بررسی‌ها همین بود!
‫می‌تونی بری روز خوبی داشته باشی.
‫من عجب رئیس خوبـ ـ
‫هی، چرا این گوشه نشستی؟
‫همه‌چیز رو خراب کردم.
‫ماسک جواب نداد.
‫و حالا فکر نکنم کسی دلش بخواد باهام صحبت کنه.
‫من هنوز دلم می‌خواد باهات حرف بزنم.
‫ببین، ماسک جدید افتضاح بود.
‫خب که چی؟
‫مطمئنم بالأخره یه‌چیزی پیدا می‌کنیم که به‌دردت بخوره.
‫من لیاقتِ دوستی مثل تو رو ندارم.
‫خب، یکی گیرت اومده.
‫حالا بیا کنار بقیه‌مون وقت بگذرون.
‫طراحی‌ت هم بیار.
‫همیشه خوشم میاد نقاشی‌هات رو ببینم.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.