..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. [ bolboljan.net ]
‫ماجراجویی به این زودی تموم شد؟
‫نه، ماجراجویی حتی شروع هم نشده.
‫خب پس آدم‌فروشی نکن. ‫برو یه‌جا واسه خودت پیدا کن.
‫قضیه اون نیست. مسئله اینه امروز اصلاً کین رو ندیدیم.
‫تازه، گنگل داشت دنبالت می‌گشت.
‫سلام، زوبل.
‫وایسا ببینم. این چیه؟
‫سلام، ضربه‌گیرهای لاستیکیِ کوچول‌موچولوم!
‫امروز، تصمیم گرفتم برم فروشگاه ‫تا برای خوراک مخصوصِ شیر و سیگارم وسیله بگیرم!
‫امیدوارم تا برمی‌گردم از پس خودتون بربیاید.
‫خب، انگار خوشی‌مون تموم شد.
‫خـــب، ماجراجوییِ امروزمون چیه؟
‫اوه، امروز براتون ماجراجویی‌ای ندارم.
‫پس هرکار دلتون می‌خواد بکنین.
‫خیلی‌خب، من که از خدامه.
‫به‌جاش می‌تونین ازم بپرسین که چه پیشنهادایی دارم.
‫نه. ‫به‌جاش باید چیکار کنیم؟
‫نه، گنگل- ‫اوه، ببخشید...
‫سؤال خوبی بود، گنگل.
‫برای جوابش، بذارید از اتاقِ چینی مشورت بگیرم!
‫خیلی‌خب، انگار یه‌چیز آماده کرده.
‫خب، حالا چرا چینی؟
‫اصلاً معنی‌ای هم می‌ده؟
‫واسه منم معماست که پشتِ اون در چی می‌گذره.
‫ولی به این باورم که یه چینی‌زبون اونجاست که بهم مشورت می‌ده.
‫می‌شه بپرسم چرا؟ ‫یعنی، اصلاً چرا باید-
‫شیش!
‫فقط جوک رو کش می‌دی.
‫چی توش می‌گه؟
‫چه‌بدونم. من که چینی بلد نیستم.
‫روده‌بر شدم.
‫چمیدونم خب، چرا نمی‌رین دریاچه‌ی دیجیتالی رو بچرخین؟
‫این مکان‌ها همیشه همینطوری خاک می‌خوردن. ‫نمی‌دونم چرا بهشون سر نمی‌زنین.
‫باید یه جـــــــــــــــــ
‫جشن ساحلی راه بندازی!
‫پسر خوب.
‫اوه، این می‌تونه جالب باشه.
‫تازه‌شم، یه‌سری NPCهای باحال اونجا هستن که تا حالا ندیدین‌شون.
‫حدسم اینه که زیاد باهوش نیستن؟
‫قطع به یقین می‌گم که نیستن.
‫حالا برین حال کنین!
‫وای، چه روز خوبی!
‫وااای!
‫خیلی‌خب، کی اول می‌خواد اتاقک پروِ جادوییِ کین رو امتحان کنه؟
‫گمونم من یه تست می‌کنم؟
‫وای، درپیت به‌نظر میای!
‫اگه آفتاب‌سوختگی می‌خوای، یه تک‌زنگ بزن!
‫مـ ـ من آفتاب‌سوختگی نمی‌خوام.
‫قبل اینکه ازت متنفر بشم باید فکر اینجاشو می‌کردی!
‫آه، با خورشید کل‌کل نکن.
‫اون همینطوریه.
‫گنگل، صبر کن.
‫اوه! ‫چشمم!
‫من میارمش!
‫سلام علیکم.
‫اگه دنبال گنج غرق‌شده‌م هستی، باید بیشتر از اینا تلاش کنی.
‫خب، همین پیش‌پات داشتم با داداشم حرف می‌زدم، و آره...
‫تو قطعاً نمی‌تونی گنج غرق‌شده‌مونو پیدا کنی.
‫قطعاً نمی‌تونی.
‫من اصلاً گنج غرق‌شده‌تونو می‌خوام؟
‫حالا نه که بشه پولو برای چیزی خرج کرد.
‫مــن کـسـی‌ام کـه دروغ مـی‌گـه!
‫حاجی، خرابش کردی.
‫اون گنج‌تونه؟
‫دااااش، نـــــه!
‫همه‌چیو بردن!
‫کل داروندارم اون تو بود، دااااش!
‫وای خدا. ‫خدایا.
‫ای خدا. حالم بده.
‫حالم بده. داروندارم بود.
‫ای خداااااا!
‫پیداش کردی؟ ‫نه بابا.
‫یکی قبلِ من دودَرش کرده بود.
‫چی؟
‫اوه راستی، چشمت!
‫این واسه چی بود؟
‫اوه، بذار فکر کنم.
‫اون دفعه که با یه جاده‌صاف‌کن از روم رد شدی.
‫اون دفعه که گنگل رو انداختی توی استخر پیراناها.
‫اون موقع که آتیشم زدی،
‫یه بمب برام پست کردی.
‫توی یه آتشفشانِ فعال انداختیم.
‫تا دلت بخواد هست.
‫تو مگه قرار نیست واسه اینکه نمی‌تونی بدنتو انتخاب کنی فلک‌زده‌ای چیزی باشی؟
‫تو مگه قرار نیست واسه همه دردسر بسازی؟
‫به این فکر افتادم که شاید اینکه بتونی خودتو تغییر بدی چیز بدی نباشه.
‫لازم نیست همیشه به یه‌چیز بچسبی.
‫صحیح.
‫و حتی اگه واقعاً مشکلی داشته باشم،
‫با آدمایی بهشون اعتماد دارم حرف می‌زنم.
‫پس چه خوب من هیچ مشکلی ندارم.
‫تو کجا می‌ری؟
‫هرجا که شما نفله‌ها مخمو نخورین.
‫سلام بر شما!
‫به‌عنوان میگوی NPC...
‫قابلتو نداشت!
‫خواب بودیما.
‫می‌شه حرف بزنیم؟
‫تو چی‌ای؟ ‫آره.
‫واقعاً یه NPC نیست.
‫یه انسانه.
‫مثل ما. ‫آره، می‌دونم.
‫بین این‌همه چیز، گیرِ بدنِ‌ یه آدمک افتادم.
‫کین کامل ازم غافل شد.
‫ولی به همین علت،
‫من تونستم، آه...
‫خب...
‫فکر کنم راهِ خروج رو پیدا کردم.
‫«راه خروج»؟ ‫آره.
‫راه خروج از سیرک و برگشتن به دنیای واقعی.
‫شیش! درسته.
‫ولی لطفاً ملاحظه کن.
‫اگه کین بو ببره،
‫شک دارم دیگه بذاره تا این حد پیش بریم.
‫برای همین اومدیم پیشِ تو.
‫گفتیم شاید یه کلید برای اتاق چینی داشته باشی.
‫اتاق چینی؟
‫بله.
‫یه‌جا برای صحبت می‌خوایم که کین چیزی نشنوه.
‫یه تئوری که دارم که کین به هر قیمتی شده پای جوکش می‌مونه.
‫و اگه جوکش اینه که ندونه چی توی اتاق چینی‌ـه،
‫بهش می‌چسبه.
‫آه، گمونم می‌تونم چک کنم.
‫اینا تمام کلیدهاییه که دارم و نمی‌دونم کجا رو باز می‌کنن.
‫وایسا.
‫نمی‌خوای باهامون بیای؟
‫این ممکنه تنها فرصتمون باشه که از اینجا بیرون بریم.
‫آه، باشه. چرا که نه؟
‫کین اصلاً کجاست؟
‫همینکه اینجا باشیم ممکنه به شک بندازتش.
‫احتمالاً توی دفترش باشه و ماجراجویی درست می‌کنه.
‫اصلاً چطوری می‌دونیم می‌شه به این یارو اطمینان کرد؟
‫کاری کرده که ثابت کنه انسانه؟
‫من خیلی بیشتر از شماها اینجا بودم.
‫من، امم...
‫کمک کردم اینجا رو بسازم.
‫وقتی تو اتاق رفتیم کامل توضیح می‌دم،
‫ولی فعلاً فقط بهم اعتماد کنین.
‫ازش پشیمون نمی‌شین.
‫دارم اشتباه انجامش می‌دم؟
‫هیچ‌کدوم از اینا اصلاً توی سوراخ‌کلید هم نمی‌ره.
‫کسی اصلاً سعی کرده فقط...
‫خدا خیرت بده.
‫مـ ـ من... ‫خب، باز شد دیگه.
‫تا کین ما رو ندیده زود بریم تو.
‫من می‌رم کینگر رو صدا کنم.
‫بعداً می‌تونیم درجریان بذاریمش.
‫من مطمئن نیستم که...
‫آماده باشم بعد از اون اتفاق دوباره ببینمش.
‫آه...
‫ما جفتمون کارایی کردیم که بهشون افتخار نمی‌کنیم.
‫خیلی‌خب. ‫قانعم کن.
‫من یکی از برنامه‌نویس‌های قدیمیِ سیرک دیجیتالی هستم.
‫جزوی از تیمی حرفه‌ای بودم ‫که توسط C&A استخدام شده بود تا اینجا رو خلق کنیم.
‫کینگر یکی از همکارهام بود...
‫خب، قبل اینکه هنوز...
‫واقعاً فکر می‌کنی کینگر باهاش کار می‌کرده؟
‫اوه، اوخ. شرمنده.
‫می‌تونم تصورش کن.
‫آه، خب، همینطور که توسعه جلوتر رفت،
‫مقاماتِ ارشدِ C&A یه‌مقدار غیرقابل اعتماد شدن.
‫به‌زور همکارهامو توی محفظه‌های زیستیِ مخصوص ‫ به کامپیوتر متصل می‌کردن که زنده نگهشون دارن،
‫و مغزشونو آنالیز کنن.
‫کارای وحشتناک.
‫می‌خوام بزنم تو ذوقت و بگم ما هیچ‌کدوم کارمندای C&A نیستیم.
‫چطوری با یه هدست گذاشتن به همچین ماشین گنده‌ای وصل شدیم؟
‫منم همین برام سؤال شده بود.
‫ولی بعد یادم افتاد که C&A برنامه داشت که توسعه‌شو گسترش بده.
‫یادمه آخرش خودم بودم که زیادی سؤال می‌پرسیدم.
‫و بعدش... پوف! ‫اینجا بودم.
‫احتمالاً با هرکی که به اون دفتر می‌ره همچین کاری می‌کنن.
‫کین...
‫یه هوش‌مصنوعی‌ـه.
‫آره، فکر کنم همه‌مون فهمیدیم.
‫یه هوش‌مصنوعی که مخصوصاً برای فعال نگه‌داشتنِ ذهن‌هاتون ساخته شده.
‫ولی اونم به‌اندازه‌ی شما اینجا اسیر شده.
‫کسی که، آه...
‫نمی‌تونه باهامون خارج بشه.
‫می‌شه بری سر اصل مطلب و بگی اگه همه‌مون توی ‫محفظه‌های زیستی گیر کردیم، چطوری قراره بریم بیرون؟
‫آه، آره. آره، درسته.
‫خب، من یکم ته‌توشو درآوردم،
‫و فهمیدم محفظه‌های زیستی و دنیای مجازی...
‫هردو توی یه برنامه اجرا می‌شن.
‫خب، از لحاظ تئوری، اگه به کنسول اصلی ‫ که توی دفتر کین مخفی شده، دست‌پیدا کنیم،
‫می‌تونیم از کار بندازیمش،
‫و به‌زور تمام کسایی که متصلن رو بیدار کنیم.
‫خب...
‫مشخصاً غیر از کین.
‫چطوری بریم به دفترِ کین؟
‫باید کلید رو از خودِ کین بدزدیم.
‫و به دسترسی ادمین هم احتیاج داریم.
‫فکر می‌کنم تو توی کلید گرفتن قهاری.
‫خیلی‌خب، می‌دونی وقتی همه‌ی این کارا رو کردیم چی می‌شه؟
‫کین می‌پره بیرون و می‌گه:
‫«بهتون تبریک می‌گم که ماجراجوییِ فرار از سیرک رو به اتمام رسوندین.»
‫و همه‌چی قراره برگرده سر خونه اول.
‫من تماشاتون می‌کردم.
‫همه‌تونو.
‫تمام سختی‌ها.
‫تمام لحظات شادی.
‫تمام... استخراج‌ها.
‫کاش می‌تونستم زودتر بیام پیشتون.
‫ولی نمی‌خواستم تنها شانسی که برای فرار داریم رو خراب کنم،
‫می‌خواستم قبلش کامل و موبه‌مو بدونم قراره چطوری انجامش بدیم.
‫من ساخته‌ی دستِ کین نیستم.
‫منم به‌اندازه‌ی همه‌تون عذاب کشیدم.
‫می‌دونم همه‌ی اینا دیوونه‌وار به‌نظر میاد.
‫ولی اگه دنبالم بیاید،
‫آزادی رو به‌چشم می‌بینید.
‫و همینطور روی خودم یه صورت می‌کشم،
‫اینطوری می‌تونین منو از بقیه‌ی آدمک‌های NPC تشخیص بدین.
‫اوه، امم، چی باید صدات بزنیم؟
‫اسمی داری؟ ‫دارم.
‫اسم من...
‫ایبل‌ـه.
‫اسم شرکت ‫C&A مخفف اسم‌های کین و ایبل هستش.
‫مثلاً... این اسمیه که خودت انتخاب کردی، یا...؟
‫آره، فکر می‌کردم خفن باشه.
‫به هر صورت، اول از همه.
‫باید اون کلید رو به‌دست بیاریم.
‫برای به‌دست آوردن کلید،
‫باید کین رو تنها گیر بیاری.
‫سعی کن یه‌جوری باهاش تنها بشی.
‫جایی که راحت بتونه بهت اطمینان کنه.
‫هی، کین! اینجایی؟
‫سلام، جکس.
‫نمی‌دونستم می‌تونی اینطوری بپرسی که اینجام یا نه.
‫آفرین به تو!
‫عـــاه...
‫می‌خوای باهام یه‌ شامی بزنیم؟
‫تعجب!
‫یه انسان می‌خواد با من وقت بگذرونه؟
‫چطوری آخه می‌تونم همچین پیشنهادیو رد کنم؟؟
‫خب، کجا می‌خوای...
‫وای!
‫خب، جکس!
‫درباره چی می‌خوای حرف بزنیم، دوست‌جونی؟
‫آه... ‫من- ‫آهای، جکس!!
‫می‌خواستم درمورد ماجراجویی‌ها ازت بپرسم.
‫فکر می‌کنی باید چه کنم که بیشتر به مزاجِ زوبل‌ها و پامنی‌ها بیاد؟
‫فکر می‌کنم-
‫اول باید ببینیم چی سفارش بدیم!
‫بعد از اینکه مواد مغزیِ دیجیتالی رو زدیم به بدن می‌تونیم صحبت کنیم.
‫بعدش بهتره درمورد تفریحاتش سؤال بپرسی.
‫احتمالاً از اینکه بهش اهمیت می‌دی انقدر هیجان‌زده می‌شه،
‫که خشکش می‌زنه و می‌تونی کلید رو از توی دهنش برداری.
‫از توی کجا؟
‫نظرت درمورد سالمونِ دودیِ سرخ‌شده چیه؟
‫من خودم سالمون رو «سرخ» می‌کنم، ولی نشده سالمون رو «سبز» کنم!
‫هاها... ها.
‫آه، تفریحاتِ سرّی‌ای واسه خودت داری؟
‫«تفریحات سرّی»؟
‫آره، مثل کارایی که تنهایی می‌کنی و دلت می‌خواد درباره‌شون حرف بزنی.
‫خب... ‫من...
‫فکر نمی‌کردم یه انسان هیچ‌وقت درمورد تفریحاتم...
‫ا ـ این خارق‌العاده‌ترین لحظه‌ی عمر-
‫ایش.
‫اون تو چه می‌کنی، جکس؟
‫تا حالا بهت گفتم آرزومه که منو بخوری؟
‫چیز عجیبیه که بگی و بخوای.
‫واقعاً باورش می‌کنی؟
‫یعنی، تمام حرفاشو؟
‫من...
‫فقط می‌خوام بدونم کینگر درمورد اینا چی فکر می‌کنه.
‫آ ـ آره.
‫مـ ـ منم داشتم به همین فکر می‌کردم.
‫خودت چقدر درمورد کینگر می‌دونی؟
‫ها؟
‫ا ـ اوه، تقریباً می‌شه گفت همونقدری که بقیه می‌دونن.
‫ولی خب اینجا توی سخت‌ترین زمان‌ها کمکم کرده.
‫عجیبه که بگم...
‫به اون بیشتر از همه اعتماد دارم؟
‫نه، اصلاً هم عجیب نیست.
‫منم تجربه‌ی یکسانی داشتم، و...
‫فکر کنم بیشتر از چیزی که نشون می‌ده درباره‌ی اینجا می‌دونه.
‫آره، بیشتر از هرکس دیگه‌ای اینجا بوده.
‫ولی خب... نمی‌دونم.
‫فکر می‌کنم خیلی عجیبه که ایبل نسبت بهش بی‌تفاوته.
‫همونطور که گفتم...
‫قضایای بینمون پیچیده‌ست.
‫خیلی دوست دارم که بتونم دوباره کنارش کار کنم.
‫و حق با توئه که می‌گی درموردِ اینجا دانش زیادی داره.
‫فقط مسئله اینه که...
‫باید پای قولم بمونم.
‫کسایی توی سیاهچال رفتن چی بلایی سرشون میاد،
‫مثل کافمو و ریبیت؟
‫نمی‌دونم.
‫ولی بیاید امیدوار باشیم، خب؟
‫و رسیدیم.
‫ناحیه‌ی ادمین.
‫ولـــی، همونطور که گفتم،
‫این ماکرو-ورس خیلی کنجکاوم کرده. ‫ماکرو-ورس: چیزی شبیه دنیاهای موازی و ناشناخته.
‫و این عکس‌ها تنها چیزیه که از اون مکان دارم.
‫تمام فکر و ذکرمو مشغول کرده.
‫کاش بیشتر راجع‌ بهش می‌دونستم که بتونم دقیق بازسازیش کنم.
‫حیف شد که ارتباطمو قطع کردن، نه؟؟
‫آه، آره.
‫چه حیف.
‫خب، تو نظرت درباره‌ی اینا چیه؟
‫چی؟
‫نظرت درباره‌ی اینایی که گفتم چیه؟
‫اینکه درواقع یه آدم خوف‌وخفن با تفریحاتِ خوف‌وخفن‌ترم...
‫و با شما انسان‌های زیبا آنچنان تفاوتی ندارم؟
‫آه، حتماً.
‫واویلا!
‫چقدر خوشحالم که یکم بیشتر همو درک می‌کنیم.
‫واقعاً دارم تمام تلاشمو می‌کنم که شماها رو شاد کنم،
‫و اینکه ازش آگاهید...
‫باعث می‌شه بخوام...
‫ایش...
‫هرچی که آرزوشو دارین براتون فراهم کنم!
‫اینو چی می‌گی؟
‫به‌نظر خوبه.
‫آه، این شام خوبی بودا، ولی خب...
‫می‌شه دیگه برگردم به سیرک؟
‫من و دخترا می‌خواستیم یه‌کارایی بکنیم،
‫که ممکنه برای رینگ‌مسترِ بخصوصی که می‌خوایم ‫ قدردانی‌مونو بهش نشون بدیم، غافلگیری به‌حساب بیاد.
‫تعجب! بیشتر نگو!
‫جکس تا کِی می‌خواد لفتش بده؟
‫حس می‌کنم ساعت‌هاست اینجا وایسادیم.
‫بهتر نیست به کینگر بگیم اوضاع از چه قراره؟
‫حس بدی داره که از این قضایا خبردارش نمی‌کنیم.
‫ما قراره با دستوراتِ ایبل جلو بریم.
‫و ـ ولی خب فکر نکنم عیب داشته باشه که گوش به‌زنگش کنیم.
‫که لااقل یه ذهنیتی از ماجرا داشته باشه.
‫آآه! ‫وای خدا.
‫اوه! سلام، گنگل. سلام، زوبل.
‫ترسوندیم.
‫خــب، ممکنه یه‌چیزی فهمیده باشیم که بخوای ازش بشنوی.
‫آه، چیز، چیزه...
‫یه‌راهی برای بیرون رفتن از سیرک پیدا کردیم.
‫درحال‌حاضر داریم همه‌چیو آماده می‌کنیم،
‫ولی نباید صداشو دربیاریم که کین جلومونو نگیره.
‫آه، آره. همونی که اون گفت.
‫ها؟
‫بیرون رفتن از سیرک؟
‫چطوری می‌خواید-
‫نه، اینکه با عقل جور درنمیاد.
‫ما ایبل رو دیدیم.
‫گفت یکی از برنامه‌نویس‌های قدیمی بوده،
‫و می‌دونه چطوری بازی رو خاموش کنه تا آزاد شیم.
‫آه...
‫کی؟
‫آ ـ آه...
‫این صحبتو بعداً ادامه می‌دیم.
‫فقط خواستم بهت گفته باشم.
‫دیگه هیچ‌وقت واسه شماها کاری نمی‌کنم.
‫کین کجاست؟
‫نگران نباش، دوشیزه‌ی عزیزم.
‫فکر کنم یه‌کار کردم تا یه‌مدت بهمون سر نزنه.
‫پس دیگه نیازی هم به حواس‌پرتی‌تون نیست.
‫قابلتونم نداشت.
‫به عبارت دیگه، فقط ما رو معطل نگه داشتی که کارِ خودمونو انجام بدی.
‫و اونطوری هم صدام نکن. ‫عجله‌ت واسه چیه؟
‫کسی بیرون منتظرته؟
‫منتظر تو نیستن؟
‫آ ـ آره.
‫خب، آه...
‫چندتا دسترسیِ ادمین باید بگیرم؟
‫شش.
‫آره، شش‌تا.
‫مطمئنین؟
‫اینکه به کینگر دسترسیِ کنسول اصلی رو بدیم ممکنه خطرناک باشه،
‫با توجه به وضعیت روانیش.
‫اونجا قراره تاریک باشه؟
‫گمونم یه‌جورایی تیره باشه، ولی خب...
‫پس آره.
‫می‌خوام همه‌مون یکی داشته باشیم.
‫بسیار خب. ‫اگه تو می‌گی.
‫تاریکی.
‫فکر کنم الان می‌فهمم.
‫هر اتفاقی هم بیفته،
‫می‌خوام به کینگر اعتماد داشته باشم.
‫کلی علم و دانش توی سرش داره، مگه نه؟
‫آره، داره.
‫آره، وقتی حساب‌شده ازش استفاده می‌کنه.
‫چی؟ ‫چـ ـ چیزی نیست.
‫بریم بقیه رو پیدا کنیم.
‫هی.
‫وقتی چیزی می‌دونی ازمون مخفی نگهش ندار.
‫بین تو و کینگر چه اتفاقی افتاده؟
‫به‌زودی مشخص می‌شه.
‫خب، کین رو دست‌به‌سر کردین؟
‫من ردیفش کردم.
‫فکر کرده ردیفش کرده، ولی فقط خدا می‌دونه.
‫اصلاً بهم اطمینان نداری. واقعاً که.
‫اوه، موندم چرا.
‫اگه کلِ این قضیه به‌خاطرت خراب بشه،
‫به خدا قسم-
‫آره. به‌جاش بهتره دنبال شرورِ لحظه‌آخریِ تابلومون راه بیفتیم.
‫وایسا ببینم. تو فکر کردی-
‫بیاین خونسرد باشیم و مثل یه تیم فکر کنیم.
‫پامنی برای همه دسترسیِ ادمین گرفته.
‫همه‌مون باهم انجامش می‌دیم.
‫چرا این‌شکلی‌ان؟
‫پامنی، صبر کن.
‫ها؟
‫چیزی گفتی؟
‫باید امیدوار باشیم که هرکاری جکس کرده، می‌تونه حواسشو پرت نگه داره.
‫نمی‌دونم تا وقتی کین خبردار بشه، ‫چقدر می‌تونیم اینا رو پیش خودمون نگه داریم.
‫پس... الان وقتشه.
‫بیاین بریم به دفتر کین.
‫کین نمی‌دونم چرا همیشه با برخورد معکب‌ها مشکل داشته.
‫خیلی‌خب، درست همونطور که بهتون گفتم.
‫تو اول. ‫من؟
‫چرا من؟ ‫جکس؟
‫مشکلی پیش نمیاد.
‫اه، باشه.
‫مچاله‌م کن.
‫اوه! مثل بسکتبال.
‫می‌خوام کینگر قبل از من بره.
‫نه، آره، منطقیه.
‫پامنی، فکر نکن من باید جلوتر از تو برم...
‫صرفاً چون توی یه چهارراهِ شلوغ نسبت بهت حق تقدم دارم.
‫فقط بهم اعتماد کن.
‫دلت می‌خواد یه جای تاریک بری؟
‫من که از خدامه.
‫خب، خودت چطوری میای بالا؟
‫من نمیام.
‫ولی اطمینان دارم همه‌تون تصمیم درست رو می‌گیرین.
‫وقتی همه‌مون رفتیم بیرون...
‫یه آبجو مهمونت می‌کنم.
‫تصمیم درست رو بگیرین.
‫آه...
‫اوف.
‫کم‌کم دلم شور می‌زد که شاید اون پایین اتفاقی افتاده.
‫گمونم وقتشه که وظیفه‌مو انجام بدم.
‫ایبل گفت درِ کنسول اصلی، پشت قفسه‌کتابه.
‫هی. ‫خوبی؟
‫عالی.
‫آه، گمونم دیگه وقتشه.
‫د ـ داریم سیرک رو ترک می‌کنیم.
‫و ـ وقتی از اینجا بیرون رفتیم... هنوز باهم دوست می‌مونیم؟
‫چرا نمونیم؟
‫آخه خب...
‫قراره عجیب باشه.
‫من فقط این‌شکلی می‌شناسمت.
‫یعنی وقتی واقعیه، قراره همین‌شکلی باشه؟
‫همیشه واقعی بود.
‫هر حسی که داشتیم.
‫هر کاری که کردیم.
‫هر چیزی که هستیم.
‫هیچ‌وقت ترک‌مون نمی‌کنه.
‫و دلم هم نمی‌خواد تغییری کنه.
‫مرسی...
‫که همیشه وقتی بهت احتیاج دارم پیشمی.
‫ﺩ ‫ﮐ ‫ﻤ ‫ﻪ ‫ﻗ ‫ﺮ ‫ﻣ ‫ﺰ ‫ﮐ ‫ﻨ ‫ﺴ ‫ﻮ ‫ﻝ ‫ﺭ ‫ﺍ ‫ﺑ ‫ﺴ ‫ﺘ ‫ﻪ ‫ﻭ ‫ﺗ ‫ﻤ ‫ﺎ ‫ﻡ ‫ﺑ ‫ﺎ ‫ﺯ ‫ﯾ ‫ﮑ ‫ﻨ ‫ﺎ ‫ﻥ ‫ﺭ ‫ﺍ ‫ﺩ ‫ﺍ ‫ﺧ ‫ﻞ ‫ﺳ ‫ﯿ ‫ﺮ ‫ﮎ ‫ﻧ ‫ﮕ ‫ﻪ ‫ﻣ ‫ﯽ ‫ﺩ ‫ﺍ ‫ﺭ ‫ﺩ ‫.
‫دکمه آبی بازی را به اتمام رسانده و اتصال بازیکنان را قطع می‌کند.
‫آه، کینگر.
‫تو می‌خوای انتخاب کنی؟
‫چه انتخابی؟
‫امم، مطمئنی کامل حواسش اینجاست؟
‫آه، هی. وایسا.
‫مگه ما همه‌مون نمی‌خوایم «خروج» رو بزنیم؟
‫چرا بذاریم اون انتخاب کنه؟ ‫مـ ـ من...
‫ممکنه مسئله‌ای باشه که ما ازش بی‌خبریم.
‫شاید بهتره یه‌ذره بیشتر بهش فکر کنیم؟
‫اوه، آره. من عاشق دکمه فشار دادنم.
‫آه، می‌خوای یکی از اون دوتا رو بزنم؟
‫نـ ـ نمی‌دونم.
‫چیزی هست که ازش خبر ندارم؟
‫همه‌مون می‌خوایم از اینجا بریم، مگه نه؟
‫امم، پامنی؟
‫آره، نه... ‫آره، می‌خوایم. ولی خب...
‫اگه حقه‌ای چیزی باشه چی؟
‫چرا باید یه کنسول الکی توی دفترِ کین باشه؟
‫مهم نیست کدوم دکمه رو بزنیم، کین بالأخره می‌فهمه اینجا اومدیم.
‫باید فشارش بدیم. ‫یـ ـ یه‌لحظه وایسا!
‫بیا یه‌لحظه صبر کنیم و تمام چیزایی که می‌دونیم رو مرور کنیم.
‫و خب، شاید بتونیم براش رأی‌گیری‌ای چیزی کنیم؟
‫الان چیکار کردی؟
‫مـ ـ من...
‫تبریک می‌گم، خیارهای کج و معوجِ عزیزم!
‫شما «پایان خوب» رو انتخاب کردین،
‫که فهمیدین ترجیح می‌دین ورِ دل من باشین...
‫تا اینکه برگردین به اون مایکرو-ورسِ دوزاری ‫ یا هرچیزی که تصمیم گرفتیم اسمشو بذاریم!
‫می‌دونستم تصمیم درست رو می‌گیرین!
‫نگو که یعنی تمام اینا...
‫یه ماجراجویی! درسته!
‫و از اوناش که مدت‌هاست دارم روش کار می‌کنم.
‫خوب نقشتو بازی کردی، «ایبل»!
‫انجام ‌وظیفه بود!
‫راستی، به‌نظرت بعد از اون اجرای شاهکار می‌تونم اضافه‌حقوق بگیرم؟
‫اوه، داری زیادی باهوش می‌شی.
‫وقت پاک شدنه.
‫هیچ‌کدومش حقیقت نداشت؟
‫قضایای C&A. محفظه‌ها. راه خروج؟
‫ساخته‌ی مهارت‌های دنیاسازیِ بی‌نظیرم.
‫حق با من بود؟
‫باورم نمی‌شه حق با من بود!
‫و ـ ولی اگه اون‌یکی دکمه رو انتخاب می‌کردیم چی می‌شد؟
‫اوه، خیلی بهش فکر نکرده بودم،
‫چون می‌دونستم هیچ‌وقت انتخابش نمی‌کنین.
‫پس اونو سپردم به بابل.
‫کاری کردم بفرستتون به میگوآباد.
‫آره، قرار بود بفرستتون به میگوآباد.
‫دروغگوی آشغال! ‫ای عوضی!
‫باعث شدی...
‫با ذهنم بازی کردی.
‫تو فقط...
‫تو فقط درباره‌ی همه‌چیز دروغ می‌گی، مگه نه؟!
‫من... ها؟
‫حتی می‌تونی مغزمونو هم دستکاری کنی، مگه نه؟
‫سس احمق‌کن، گیاه‌خوار بودن...
‫خدا می‌دونه دیگه چی!
‫اسم‌هامون؟
‫وایسین، دوستان. صبر کنین.
‫من شاید بتونم با اضافه کردن اصلاح‌کننده‌های موقتی، ‫ماجراجویی‌ها رو جالب‌تر کنم،
‫ولی فقط همین.
‫اگه یبشتر از این کاری می‌کردم...
‫حرفمو باور کنین،
‫پایان خوشی نداره.
‫اسکرچ. اولین استخراج.
‫هی، هی، هی! من همچین چیزی نگفتم!
‫بیخیال، بچه‌ها!
‫می‌دونین که فقط می‌خواستم سربه‌سرتون بذارم!
‫من...
‫آآه... سؤال بسه!
‫جایزه‌تون این سبد قشنگِ صابون و شامپوئه.
‫خوشتون بخیر! شب‌بو بمونین!
‫شب! خوش‌بو! خدافظ!
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.