‫اونا در مورد من بهت گفتن چون ‫نمی‌تونستی از پس هزینه‌هاشون بربیای، درسته؟
‫حتماً، مشکلی نیست. من این کارو ‫فقط برای پول انجام نمی‌دم.
‫اوه، من؟
‫می‌تونی منو راهنما صدا کنی.
‫می‌فهمم. پس، خیلی ساده، دنبال کسی می‌گردی ‫که برات انتقام بگیره.
‫و نه فقط از یه نفر، ‫بلکه از همدستاشم.
‫می‌تونی بهم بگی چرا؟
‫آره، باید بدونم.
‫آدمای انجمن زیرزمینی تا وقتی پولشونو بگیرن ‫براشون فرقی نمی‌کنه،
‫ولی من خیلی به انگیزه اهمیت می‌دم.
‫اگه نمی‌خوای در موردش حرف بزنی، ‫می‌گیم معامله بهم خورده.
‫پس نظرت عوض شد، هان؟
‫خب، این دیگه واقعاً خودخواهیه!
‫این حتی انتقامم نیست. تو فقط داری ‫عقده‌هاتو سر اون خالی می‌کنی!
‫احتمالاً هیچ دوستی نداری، درسته؟
‫ولی می‌دونی، من از این خوشم میاد.
‫خیلی خب. حاضرم کمک کنم.
‫اخیراً داشتم روی این کار می‌کردم، و تو ‫بهترین فرصتو برای امتحان کردنش بهم دادی.
‫و همزمان می‌تونم ‫درخواست تو رو هم انجام بدم.
‫حالا، لطف می‌کنی اسمتو بهم بگی؟
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫اون یه گولِمه؟
‫اصلاً قابل توضیح نیست.
‫ترسوندیم! فکر کنم تو هم اومدی بیرون، آره؟
‫کنجکاویم گل کرد.
‫چطور ممکنه یه عتیقه باستانی ‫سر از اینجا درآورده باشه؟
‫و لیلی؟
‫هنوز خوابه.
‫اگه اون هیولا رو می‌دید، ‫کابوس می‌دید.
‫اینجوری بهتره.
‫دکتر!
‫خوبه که می‌بینم همه‌تون سالمین.
‫چه خیالی راحت شد. داشتیم می‌اومدیم دنبالتون.
‫ما خوبیم، ولی...
‫خیلی از گرگینه‌های لینگا اونقدر بد زخمی شدن ‫که نمی‌تونن تکون بخورن.
‫حدود نصف اورک‌ها هم ‫جراحت جدی برداشتن.
‫اون دیگه چه جور جونوریه؟
‫حتی منم نمی‌تونم همه‌ی اونو بخورم.
‫شما سه تا فقط آروم باشین.
‫به نظر می‌رسه یه جور موجود زنده مصنوعی ‫از خیلی وقت پیشه.
‫جادویی که فکر می‌کردن از بین رفته.
‫می‌دونی از کجا اومده؟
‫نه. یکی از اورک‌هام گفت دیده ‫از اعماق زاغه‌ها اومده.
‫اعماق زاغه‌ها؟
‫می‌تونه کار انجمن زیرزمینی باشه؟
‫نه، الان وقت حدس و گمان نیست.
‫زوفیا، لینگا، لووه.
‫می‌خوام همه‌تون با هم کار کنین ‫و زخمیا رو یه جا جمع کنین.
‫هر کی مسئول این کاره ‫بهای سنگینی پس می‌ده. مطمئن باش.
‫به همون اندازه که انتظار داشتم مخرب بود، ‫ولی نه به اون اندازه چابک.
‫به نظر می‌رسه جای پیشرفت داره.
‫با این حال، باید بتونه ‫از پس این درخواست بربیاد.
‫نمی‌دونم زِنوس چه واکنشی نشون می‌ده وقتی آدمایی ‫که تحسینش می‌کنن یکی یکی شروع کنن به مردن.
‫پرده برای اولین پرده نمایش بالا می‌ره.
‫یه نمایش خوب برام اجرا کنین.
‫اونا رو بیارین اینجا!
‫بوی خونو دنبال کنین ‫تا زخمیا رو پیدا کنین!
‫فقط پنج نفرن! ‫می‌تونی اون همه رو یه دفعه‌ای حمل کنی!
‫نشونشون بدین قدرت اورک یعنی چی!
‫بهتره بری کنار، کارمیلا.
‫شفای اعظم!
‫وقتی خوب شدین، فوراً تخلیه کنین!
‫لعنت به همه‌ش...
‫چرا اینقدر عصبانی هستی؟
‫تصور کن نصفه شبی ‫بکشوننت بیرون
‫و مجبور باشی صدها نفر رو شفا بدی.
‫هیچ تضمینی نیست که پول بگیرم، و نگران لیلی‌ام. ‫اون هنوز خونه‌ست.
‫از دست هر کی پشت این ماجراست عصبانی‌ام!
‫معلوم نیست ارباب اون گولم ‫دنبال چی بوده،
‫ولی شک دارم انتظار داشتن نقشه‌هاشون ‫زیر بار این همه غرغر نقش بر آب بشه.
‫خب، این غیرمنتظره بود.
‫اون درجه یکه... شاید ‫حتی بهتر از اون.
‫خیلی خوبه، زِنوس. عاشق اینم که آدما ‫فراتر از انتظاراتم عمل کنن.
‫با این حال، حتی اگه زخمیا رو هم شفا بدی،
‫تا وقتی گولم رو متوقف نکنی، ‫این یه راه‌حل واقعی نیست.
‫پس چیکار می‌کنی؟
‫راند اول رو به تو واگذار می‌کنم.
‫ولی راند دوم چطور پیش می‌ره؟
‫دیگه هیچ زخمی‌ای پیدا نمی‌شه.
‫آدمای لینگا هم همینو گفتن.
‫اورک‌ها هم همینطور.
‫می‌فهمم. دست همگی درد نکنه.
‫به نظر می‌رسه به لطف تو هیچکس نمرد، دکتر.
‫خیالم راحت شد.
‫ولی اون چیزه هنوز داره خرابکاری می‌کنه...
‫فکر نمی‌کنی بالاخره حوصله‌ش سر بره ‫و بره خونه‌ش، هان؟
‫غیرممکنه.
‫گولم‌ها تا وقتی دستورشونو انجام ندن ‫متوقف نمی‌شن.
‫و شرط می‌بندم دستورش ‫یه چیزی مثل «زاغه‌ها رو نابود کن» بوده.
‫ای بابا، دیگه کافی نیست؟
‫ولی منطقی نیست.
‫سنگ جادویی با خلوص بالا ‫که هسته‌ی گولم‌ها رو تشکیل می‌ده
‫فقط تو جنوبی‌ترین قاره پیدا می‌شه، ‫جایی که قلعه ارباب شیاطین بود.
‫و باید بیشترش تو جنگ انسان و اهریمن ‫مصرف شده باشه...
‫سیستم‌های جادوی سیاه ‫فکر می‌کردن سال‌هاست از بین رفته.
‫حتی بقیه مواد لازم برای اون غول‌پیکر هم ‫به سختی گیر میاد.
‫کی می‌تونه این کارو کرده باشه؟
‫خب، داریم نتیجه رو می‌بینیم، ‫پس چه چاره‌ای هست؟
‫این یه دردسر گنده‌ست، ‫ولی فکر کنم بهتره برم.
‫بری؟ کجا بری؟
‫معلوم نیست؟
‫باید اون هیولا رو از پا دربیارم.
‫ما باهاتیم، دکتر.
‫مطمئنی؟ نمی‌تونم مراقبت اورژانسی رو تضمین کنم.
‫من قرار نیست دست رو دست بذارم ‫بعد از اینکه این چیزه خونه‌مو خراب کرده.
‫این شهر ماست!
‫می‌گم به این موجود نشون بدیم ‫چقدر می‌تونیم ترسناک باشیم.
‫کارمیلا، چطوری گولم رو از پا دربیاریم؟
‫باید اون سنگ جادویی رو که هسته‌شو تشکیل می‌ده ‫نابود کنی.
‫تا وقتی این کارو نکنی، اون فقط ‫بارها و بارها خودشو بازسازی می‌کنه.
‫نابودش کنم، هان؟
‫اگه اون سنگ جادویی رو نابود کنیم، ‫شک دارم بتونم دوباره بفروشمش.
‫خیلی خب، بچه‌ها، اول با هر چی دارین ‫بهش ضربه بزنین.
‫نگران نباشین. من پشتیبانیتون می‌کنم.
‫افزایش چابکی.
‫این دیگه چیه...
‫یهو احساس سبکی می‌کنم رو پاهام!
‫حتماً کار آقا زِنوس بوده!
‫خوبه. حالا می‌تونیم یه مبارزه واقعی کنیم.
‫افزایش قدرت. افزایش ضربه.
‫لینگا! زنده‌ای؟
‫با کمال تعجب، آره.
‫فکر کنم باید از آقا زِنوس تشکر کنم.
‫خیلی وقته نجنگیدم، ولی ‫دارم یادم میاد چجوریه.
‫دو تا چیز هست که باید مراقب باشیم.
‫اول، هر چی دورتر باشم، ‫اثرات جادو ضعیف‌تر می‌شه،
‫پس باید یه فاصله مشخصی رو حفظ کنم.
‫و دومی... شفا، ‫دفاع، و افزایش توانایی‌ها
‫شاید شبیه هم باشن، ‫ولی فعال‌سازیشون متفاوته،
‫پس عملاً نمی‌تونم ‫همه‌شونو با هم اجرا کنم.
‫باید ازشون محافظت کنم تا وقتی ‫حمله کنن، بعد اونو تقویت کنم،
‫و فوراً هر زخمی که برداشتن رو شفا بدم.
‫باشه. فکر کنم می‌دونم چیکار کنم.
‫یه مقدار زمان می‌بره ‫تا خودشو بازسازی کنه.
‫می‌خوام همه‌تون جفت پاهاشو خورد کنین!
‫هیچوقت فکر نمی‌کردم یه روزی کنار ‫شما دخترا بجنگم!
‫و همه‌ش به لطف آقا زِنوسه!
‫نمی‌تونم بگم تا حالا با دو تا متحد ‫قابل اعتمادتر از این جنگیدم!
‫مشکله، دکتر! یه بچه اونجاست!
‫چی؟!
‫نتونستن به موقع تخلیه کنن؟
‫جادوی دفاعی دقت خیلی زیادی می‌خواد ‫تا روی کسی که نمی‌بینمش اجرا بشه!
‫می‌تونم برسم؟!
‫وای، وای. تو واقعاً پر از غافلگیری هستی، زِنوس.
‫تو پرده دوم رو هم فتح کردی.
‫و حالا وقت اوج داستانه.
‫یه تصمیم آخر منتظرته.
‫غیرقابل باوره!
‫گولم‌ها فقط دستورای ساده رو اجرا می‌کنن. ‫نباید بتونن این کارو بکنن!
‫همین که وقتی شروع به جنگیدن با تو کرد ‫وحشی‌تر شد به اندازه کافی عجیبه!
‫فرض کن کسی سعی داشته باشه از یه سنگ جادویی ناقص ‫موجود زنده خلق کنه.
‫چه گزینه‌هایی می‌داشت؟
‫یعنی می‌گی...
‫اسکن کردن گولم تموم شد.
‫سنگ جادویی تو سینه چپشه.
‫تو اون تویی، اَستون؟
‫لطف می‌کنی اسمتو بهم بگی؟
‫می‌فهمم. پس اَستون.
‫به نظر می‌رسه فهمیده.
‫فکر کردم بهترین راه برای خلق موجود زنده
‫از یه سنگ جادویی ناقص اینه که ‫اونو با یه انسان زنده ترکیب کنم.
‫ترکیب سنگ جادویی و انسان ‫یه نوع هسته جدید ایجاد می‌کنه.
‫و کنترل آدما سخته، ‫با اون احساسات پیچیده‌شون،
‫پس یه آدم ساده‌لوح با احساسات منفی شدید ‫بهترین گزینه بود.
‫فراتر از اون، فقط براش روشن کردم که سنگ جادویی ‫برای انتقامش لازمه،
‫و وقتی کاشته شد، ‫گولم رو ساختم.
‫اون و سنگ جادویی حالا یکی شدن.
‫خب، چطوری می‌خوای پرده این مبارزه رو ‫پایین بکشی، زِنوس؟
‫بعد از این همه زندگی که شفا دادی و نجات دادی،
‫قراره عضو گروهی رو بکشی
‫که تو رو از زاغه‌ها بیرون کشید تا سنگ جادویی رو نابود کنی!
‫مگه سناریوی هیجان‌انگیزتر از اینم داریم؟!
‫و همه‌ی اینا فقط به قیمت یه زندگی بی‌ارزش تموم شد برام.
‫خیلی خب، ببخشید، ولی می‌خوام ‫شما سه تا برین کنار.
‫دکتر؟ اگه الان بریم، اون چیزه ‫دوباره خودشو بازسازی می‌کنه.
‫لینگا هنوز می‌تونه بجنگه!
‫ما می‌تونیم خط مقدم رو نگه داریم.
‫احتمالاً این کار هوشمندانه‌تریه، ولی...
‫«شفادهنده‌ها نباید تو خط مقدم بجنگن.»
‫این احتمالاً هفتمین حرف پرتکرار استادم بود.
‫اگه روی مبارزه خودت تمرکز کنی،
‫نمی‌تونی روی پشتیبانی از متحدانت تمرکز کنی.
‫ولی...
‫با توجه به چیزایی که الان می‌دونم، من تنها کسی‌ام ‫که می‌تونه این قضیه رو با اون حل کنه.
‫تقریباً سپیده زده، و چون من طرفدار آفتاب نیستم، ‫دارم می‌رم خونه.
‫باشه. منم باید زود برسم خونه.
‫من از اولش نگران نبودم،
‫ولی یه چایی برات آماده می‌کنم.
‫جوری حرف می‌زنی انگار قراره مدیونت باشم،
‫ولی تقریباً مطمئنم لیلی درستش می‌کنه.
‫اَستون. الان فقط من و تو اینجاییم.
‫وقتی اینجا تو زاغه‌ها ‫صدام کردی...
‫همه‌چی از اونجا شروع شد، مگه نه؟
‫یه نفر به نچسبی و خودخواهی تو، ‫یه بچه رو نجات بده؟ این قطعاً عجیبه.
‫یه بار شنیدم گایل گفت دلیل اینکه ‫اینقدر به پول و قدرت وسواس داری اینه که
‫خواهر کوچیکت وقتی نتونستی پول داروهاشو بدی ‫مرد.
‫اون بچه تو رو یاد اون انداخت؟
‫هنوز یه ذره از انسانیتت ‫اون تو مونده؟
‫فکر کنم خشمت هم هنوز اونجاست.
‫عصبانی هستی چون اون توله‌سگی که به سرپرستی گرفتی ‫بعد از اینکه ولش کردی یه خونه جدید پیدا کرده؟
‫اون موقع، همیشه برام عجیب بود ‫چطور می‌دونستی من جایی برای تعلق خاطر ندارم.
‫ولی حالا می‌فهمم.
‫چون خودتم نداشتی.
‫البته که دیگه این چیزا برام مهم نیست!
‫خب، دوباره همدیگه رو دیدیم.
‫البته که از این بابت خوشحال نیستم...
‫ولی امروز آخرین باریه که ‫مجبورم قیافه‌تو ببینم.
‫خب، اَستون، وقتشه ماجراجوییمون ‫به پایان برسه.
‫خب. پس حرکتش اینه؟
‫با تردید کمتری نسبت به انتظارم ‫می‌کُشه.
‫از طرفی، با توجه به آزاری که ‫ظاهراً دیده،
‫فکر کنم طبیعیه.
‫فکر کنم دیگه تمومه، پس.
‫یه جورایی ناامیدکننده بود، ‫ولی همینیه که هست.
‫وایسا، نه...
‫اون...
‫همینجوریشم به اندازه کافی خسته‌کننده‌ست. ‫دیگه آروم بگیر!
‫شفا دادن و نابود کردن همزمان؟
‫اون قسمت‌هایی رو که با سنگ جادویی ‫ترکیب شدن جدا می‌کنه،
‫بعد به تدریج قسمت‌های باقی‌مونده ‫از بدنو شفا می‌ده.
‫اگه زیاد جدا کنه اَستون می‌میره.
‫اگه زیاد تعلل کنه سنگ جادویی ‫با بدن بازسازی شده ترکیب می‌شه.
‫و این بعد از شفا دادن صدها نفر،
‫و پشتیبانی از نیمه‌انسان‌ها تو مبارزه‌ست...
‫با وجود همه‌ی اینا، اون همه‌ی احتیاط ‫و تمرکزشو برای خارج کردن سنگ جادویی حفظ کرده؟
‫کسی هست که بتونه همه‌ی این کارا رو بکنه؟
‫چیزی که می‌بینمو باور نمی‌کنم.
‫راستشو بخوای، دنیا احتمالاً ‫بدون تو جای بهتری می‌شد.
‫من که حتماً بهتر می‌شدم.
‫چرا؟
‫می‌فهمی این همه خسارت ‫چقدر برات آب می‌خوره؟
‫و تو هم اونقدر بی‌پولی که نمی‌تونی پرداختش کنی، پس ‫از همکارت هم وصول می‌شه.
‫حق نداری بمیری تا وقتی اعتراف نکنی ‫کی تو رو وادار به این کار کرده.
‫این دلیل اول.
‫اما دلیل دوم... شاید یه آشغال بی‌ارزش باشی،
‫ولی دو تا کار خوب برام کردی.
‫منو از زاغه‌ها بیرون آوردی، و اون پول خداحافظی رو هم ‫یهویی بهم دادی.
‫اون یه سکه طلا باعث شد لیلی رو نجات بدم، ‫که منجر به راه‌اندازی درمانگاه شد،
‫و اون زندگیمو عوض کرد.
‫یه چیز دیگه هم هست...
‫و این بزرگترین دلیلیه که نمی‌خوام ‫فقط بکشمت تا این قضیه تموم شه.
‫چون من یه شفادهنده‌ام.
‫حالا فهمیدی، احمق نفهم؟!
‫حالا اونقدر برام روشنه که چقدر فوق‌العاده‌ای ‫که حالم بد می‌شه.
‫من همه چیمو از دست دادم، ولی تو هنوز ‫ازم انتظار داری به زندگی ادامه بدم.
‫این انتقام توئه؟
‫اغراق نکن. اونقدرها هم ‫بهش فکر نکرده بودم.
‫از میون گیجی‌ام، می‌تونستم ببینم داری ‫از نیمه‌انسان‌ها پشتیبانی می‌کنی.
‫تو با ما هم همین کارو می‌کردی، مگه نه؟
‫داری حالمو بد می‌کنی.
‫حالا دنبال چی هستی؟
‫این بی‌رحمانه‌ست... ولی فکر کنم نمی‌تونم ‫بخاطر این احساست سرزنشت کنم.
‫تمام زندگیمو صرف استفاده از دیگران کردم، ‫تا اینکه در نهایت از خودم استفاده شد.
‫چه مسخره‌بازی‌ای.
‫می‌دونم هیچکدوم از حرفام چیزی رو عوض نمی‌کنه، ‫ولی بازم باید بگم.
‫متاسفم.
‫متاسفم، زِنوس!
‫کافیه دیگه. سرتو بالا بگیر، اَستون.
‫وگرنه چجوری بزنمت؟
‫نه! نمی‌تونم اینو قبول کنم—
‫حالا که به حالت عادی برگشتی، دیگه لازم نیست ‫خودمو کنترل کنم، می‌دونی؟
‫افزایش توانایی. ده برابر قدرت بازو.
‫فقط به اندازه‌ای مانا نگه داشتم که این کارو بکنم.
‫واو، صبر کن...
‫بزرگترین دلیلی که زنده‌ نگهت داشتم
‫اینه که اگه بیهوش بودی از کتک زدنت ‫هیچ حالی بهم دست نمی‌داد.
‫خب، عجله نکنیم... صبر کن!
‫می‌فهمی چقدر دردسر درست کردی، ‫آشغال عوضی؟!
‫نمی‌ذارم با یه عذرخواهی قسر در بری!
‫دیگه بیدار شو.
‫اومدم چون گزارش‌هایی از حمله یه هیولا بود،
‫و این دومین باره که با تو مواجه می‌شم.
‫دفعه قبل خیلی جرئت داشتی که اونجوری ‫فرار کردی.
‫زِنوس کجاست؟
‫تو راه اینجا بهش برخوردم، ‫و اونم همه‌چیو برام تعریف کرد.
‫یه معجزه‌ست که فاجعه‌ای به این بزرگی ‫بدون حتی یه کشته اتفاق افتاده.
‫تا آخر عمرت مدیون آقای زِنوس خواهی بود.
‫فکر کنم حق با توئه.
‫اَستون بورینگال.
‫تو به جرم اقدام به حمله، ‫فرار از دستگیری، شهادت دروغ،
‫انتقام‌جویی نیابتی، ‫وحشی‌گری بی‌رویه،
‫خسارت به اموال شخصی، ‫و خیلی اتهامات دیگه دستگیری.
‫خودتو برای یه مجازات مناسب آماده کن.
‫فکر کنم بی‌عفتی در ملاء عام رو هم ‫به لیست اضافه کنم.
‫آقای زِنوس یه پیغامم برات داشت.
‫«وقتی بیهوش بودی شمشیرتو برداشتم.»
‫«یه آیتم درجه یک از یه هزارتوی زیرزمینیه، ‫پس باید به قیمت خوبی فروش بره.»
‫«حداقلش باید هزینه وسایل خونه‌ای که ‫خراب شده رو پوشش بده.»
‫«و با توجه به اینکه من پیداش کردم،
‫وقتشه پسش بدی، ‫دزد،» اینم پایان حرفش بود.
‫حالا من...
‫من واقعاً همه چیمو از دست دادم.
‫دیگه هیچی برام نمونده.
‫یه چیز دیگه هم گفت.
‫«اینم پول خداحافظی تو. دیگه هیچوقت نمی‌خوام ‫هیچ کاری باهات داشته باشم،» اینو گفت.
‫زِنوس!
‫احساس می‌کنم از خستگی ‫دارم از حال می‌رم.
‫دکتر، حالت خوبه؟
‫آقا زِنوس، حالتون خوب به نظر نمی‌رسه!
‫داری کمتر و کمتر پایدار راه می‌ری...
‫بذار کمکت کنم.
‫خوبه. شماها هم احتمالاً همونقدر خسته‌این.
‫هـ-هی!
‫نگران نباش، دکتر.
‫تو همیشه مراقبمی، ‫پس این تنها چیزیه که عادلانه‌ست که منم جبران کنم.
‫این طبیعیه! لینگا راستش ترجیح می‌ده ‫حتی نزدیک‌ترم بشه.
‫نمی‌ذارم شما دو تا از من جلو بزنین! ‫اگه کسی بخواد بچسبه، اون منم.
‫من اول داشتم حملش می‌کردم!
‫فقط همین یه بار، بهشون راه می‌دم.
‫هر کی جا بگیره، برده!
‫چی گفتی؟!
‫باید یه مدتی برم تو خفا.
‫مطمئنم یه روزی دوباره ‫سد راهم می‌شی، زِنوس.
‫وقتی اون اتفاق افتاد، بازم با هم بازی می‌کنیم.
‫من تو رو فراموش نمی‌کنم.
‫به نظر می‌رسه زنده‌ای. سرسختی، هان؟
‫متاسفم که ناامیدت کردم.
‫بایدم باشی.
‫من منتظر بودم دوباره ‫آرامش و سکوت داشته باشم.
‫اون اینو می‌گه، ولی کارمیلا اونقدر ‫نگران دیر اومدنت بود،
‫که داشت تو کل خونه شناور بود!
‫لیلی احمق!
‫دروغ می‌گه!
‫اوه، آره؟
‫ایـ-این قیافه یعنی چی مثلاً؟!
‫وقتی بهم گفت چی شده نگران شدم،
‫ولی می‌دونستم برمی‌گردی.
‫خوش اومدی خونه، زِنوس!
‫برگشتم، همگی.
‫بیاین با هم چایی بخوریم!
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫سرویس ویژه
‫«سرویس ویژه.»