‏همه لیواناشونو دارن؟‏
‏پروفسور، اگه ممکنه لطفاً شروع کنین.‏
‏اول، همونطور که شایعات میگن،‏
‏مدیر فعلی بیمارستان، لرد شالبارد،‏
‏آخر ماه بعد بازنشسته میشه.‏
‏انتخابات برای این پست خالی‏ ‏به زودی برگزار میشه.‏
‏جناح ما بزرگترین جناح تو بیمارستانه.‏
‏ما بیشتر از حد کافی رأی داریم.‏
‏علاوه بر این، یکی از هفت اشراف‌زاده بزرگ،‏ ‏لرد فِنِل،‏
‏قول داده که برای حمایتش از هیچ‏ ‏هزینه‌ای دریغ نکنه.‏
‏داداش، این دیوونگیه!‏
‏اوضاع داره حسابی دیوونه‌کننده میشه!‏
‏من که داداشت نیستم.‏
‏اَه، اینجوری نباش دیگه! مگه نه، خواهر کوچیکه؟‏
‏من که یه داداش بزرگ‏ ‏مثل تو نمی‌خوام، کرسون.‏
‏چه یخی...‏
‏من مهمون داداشمم، ولی تو‏ ‏مهمون نداری، هان، کرسون؟‏
‏من فقط انقدر دوست‌دختر بالقوه دارم که‏ ‏نمی‌تونم یکیشونو انتخاب کنم، همین.‏
‏همشون گفتن نه، هان؟‏
‏کرسون بیچاره.‏
‏انقدر راحت تو روم نگو!‏
‏از اومین پرسیدی؟‏
‏هان؟‏
‏چرا باید از بین این همه آدم اونو دعوت کنم؟‏
‏چون تو همش اذیتش می‌کنی.‏
‏و کارمیلا بهم گفت که پسرا همیشه‏ ‏دختری که بیشتر از همه دوست دارن رو اذیت می‌کنن!‏
‏کارمیلا دیگه کدوم خریه؟‏
‏مهم نیست! من داداشم زنو رو دارم.‏
‏می‌خوام مثل چسب بهش بچسبم!‏
‏نه، ترجیح میدم این کارو نکنی.‏
‏شماهایی که امروز اینجا جمع شدین‏
‏برگزیده‌های بین همه‌ی‏ ‏افراد گروهمون هستین.‏
‏بهش افتخار کنین!‏
‏به سلامتی!‏
‏خیلی خب! وقتشه بریم پاچه‌خواری کله‌گنده‌ها رو بکنیم!‏
‏ما هم بهتره بریم سر کارمون.‏
‏آره!‏
‏آفرید بعد از اینکه به یه مهمونی شام‏ ‏شبیه این دعوت شد، ناپدید شد.‏
‏یه چیزی شنیدم که‏ ‏توجهمو جلب کرد...‏
‏اون موقع، آفرید داشت از بونز که‏ ‏تو اون مهمونی مست کرده بود، مراقبت می‌کرد.‏
‏شما آقای بونز هستین، درسته؟‏
‏تو دیگه کدوم خری هستی؟‏
‏می‌خواستم در مورد یه چیزی باهاتون حرف بزنم.‏
‏تو مهمونی شام قبلی، یه پسری‏ ‏به اسم آفرید بود، درسته؟‏
‏آها، اون بچهه از آزمایشگاه تحقیقاتی دیگه.‏
‏یادمه بعد از اینکه مست و پاتیل شدم‏ ‏برام یه کم آب آورد...‏
‏چیز عجیبی متوجه نشدین؟‏
‏تا جایی که یادمه نه!‏
‏چشم باز کردم دیدم هوا روشن شده.‏
‏که اینطور.‏
‏ولی بچه خوبی بود.‏
‏بیشتر این آدمای از خود راضی‏ ‏اصلاً بهم توجهی نمی‌کنن.‏
‏گولدران بهشون میگه من دروغگوام‏ ‏و ازم دوری کنن.‏
‏چرا باید با کسی که بهش مقام‏ ‏منشی اول رو داده همچین کاری بکنه؟‏
‏برامم مهم نیست.‏
‏بالاخره من این سبک زندگی‏ ‏بی‌دغدغه‌مو مدیون اونم.‏
‏بزن به افتخار مدیر بعدی بیمارستان!‏
‏چرا منشیش شدی؟‏
‏ما سابقه‌ی آشناییمون طولانیه.‏
‏چطور آشنا شدین؟‏
‏خب...‏
‏چه اهمیتی داره؟ ولم کن.‏
‏کاملاً مست و پاتیله.‏
‏به نظر نمی‌رسه چیزی یادش باشه.‏
‏ولی فکر می‌کنم یه چیزایی می‌دونه.‏
‏ببینیم می‌تونیم یه کم‏ ‏بیشتر مستش کنیم.‏
‏زندگی جدید شفادهنده‌ی درخشان‏ ‏در سایه‌ها‏
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
‏آها، آها. ادامه بده.‏
‏همونطور که گفتم!‏
‏وقتی جوون‌تر بودم، می‌خواستم‏ ‏عکاس بشم!‏
‏وای.‏
‏می‌دونم، فوق‌العاده نیستم؟!‏
‏واقعاً هستی.‏
‏می‌دونی، اون موقع‌ها که جوون‌تر بودم...‏
‏لیلی، این چیه؟‏
‏اگه یه مرد داره می‌نوشه، و یه دختر‏ ‏بهش بگه چقدر فوق‌العاده‌ست،‏
‏اون جوگیر میشه و‏ ‏همینجوری به حرف زدن ادامه میده!‏
‏و اینو کی بهت یاد داده؟‏
‏کارمیلا.‏
‏اون شبح احمق...‏
‏بگین ببینم، آقای بونز، اون موقع که‏ ‏آفرید براتون آب آورد چی شد؟‏
‏اگه درست یادم باشه، رفتیم بیرون‏ ‏تا یه هوایی بخوریم.‏
‏فکر خوبیه. ببینیم این کار‏ ‏یه کم هوشیارت می‌کنه.‏
‏تو می‌خوای چیکار کنی، زنوس؟‏
‏یه فکری به سرم زد.‏
‏چطوره همون شرایطی که با‏ ‏آفرید پیش اومد رو بازسازی کنیم؟‏
‏هی، گولدران، نگاه کن!‏ ‏درست مثل قدیما.‏
‏فکر می‌کنه من گولدرانم؟‏
‏وقتی مدیر بیمارستان سلطنتی بشی،‏ ‏یه اشراف‌زاده میشی، درسته؟‏
‏به نظر می‌رسه دوباره با‏ ‏لرد فنل رابطه برقرار کردی، هان؟‏
‏«دوباره»؟‏
‏بیخیال، خودتو به خنگی نزن!‏
‏همون روز سیزده سال پیشه که‏ ‏باعث شد الان اینی باشی که هستی!‏
‏کدوم روز سیزده سال پیش؟‏
‏بیخیال، نگو که یادت رفته!‏
‏اه... نه، یادم نرفته.‏
‏پسر، سیزده سال گذشته، هان؟‏
‏روزی که زندگیت عوض شد، بعد از اینکه‏ ‏این همه مدت تو تحقیقاتت به هیچ‌جا نرسیدی!‏
‏روز انفجار!‏
‏درسته...‏
‏حمایت لرد فنل برات یه جایگاه‏ ‏به عنوان پروفسور تو بیمارستان سلطنتی جور کرد!‏
‏و این دفعه، قراره مدیر بشی!‏
‏تو خیلی آدم زرنگی هستی!‏
‏الان چیکار کنیم، زنوس؟‏
‏حس می‌کنم در آستانه‌ی‏ ‏یه چیز مهم هستیم،‏
‏ولی اون بیدار نمیشه،‏ ‏پس فکر کنم کارمون تمومه.‏
‏می‌سپریمش به یکی از‏ ‏کارکنا و یه استراحتی می‌کنیم.‏
‏اطلاعات جمع کردنت تموم شد؟‏
‏حس می‌کنم یه چیزی رو از دست دادم...‏
‏فهمیدم!‏
‏ترسوندیم...‏
‏اجازه بده این معما رو برات فاش کنم.‏
‏تو اینجا چیکار می‌کنی؟‏
‏این عمارت پر از شفادهنده‌ست.‏
‏مزاحمت ایجاد می‌کنم.‏
‏و مزاحمت ایجاد کردن وقتی خطرناک‌تره‏ ‏از همه سرگرم‌کننده‌تره!‏
‏این حتی معنی هم نمیده.‏ ‏چرا با این قیافه‌ی از خود راضی اینو میگی؟‏
‏می‌تونی بفهمی چی شده، کارمیلا؟‏
‏البته.‏
‏وراجی‌های اون مسته بهم یه‏ ‏درک کلی از اوضاع داد.‏
‏محض اطلاعت، برخلاف ظاهرم،‏ ‏من یه حکیم مشهور جهانی بودم.‏
‏هیچ معمایی از هوش‏ ‏بی‌نظیر من پنهان نمی‌مونه!‏
‏وای، واقعاً؟‏
‏اصلاً.‏
‏چرا در مورد این دروغ میگی؟‏
‏دکتر به این زودیا برمی‌گرده؟‏
‏لینگا فکر می‌کنه برمی‌گرده.‏
‏حس می‌کنم از بس منتظر موندم‏ ‏دارم سنگ میشم.‏
‏شما دوتا هر روز اینجا چیکار می‌کنین اصلاً؟‏
‏به جای علاف بودن، آدمی ندارین‏ ‏که مراقبش باشین؟‏
‏لینگا می‌دونه که تو اینو فقط داری میگی‏
‏تا وقتی تنها شدی بتونی مخفیانه‏ ‏بالش سر زنوس رو بو کنی.‏
‏چی؟! تو این کارو می‌کردی،‏ ‏زوفیا؟! حسودیم شد!‏
‏من مثل شما دوتا نیستم!‏
‏خیلی خب، دیگه بسه.‏
‏وقتی اون اینجا نیست، در افتادن‏ ‏با شما دوتا فایده‌ای نداره.‏
‏موافقم.‏
‏به هر حال، اگه تو این پروسه زخمی بشیم‏ ‏اون از دستمون ناراحت میشه.‏
‏رئیس! زونده تو یه تصادف خیلی بد آسیب دیده!‏
‏چی شده؟‏
‏وقتی داشتیم کار می‌کردیم، یه ستون‏ ‏شکست و رفت تو شکمش!‏
‏دکتر کی برمی‌گرده؟‏
‏لینگا فکر می‌کنه اگه منتظر‏ ‏سر زنوس بمونیم، خیلی دیر میشه.‏
‏موافقم. باید هر چه زودتر‏ ‏اونو ببریم پیش زنوس.‏
‏نمی‌تونیم.‏
‏دکتر با یه هویت جعلی مخفی شده.‏
‏کل نقشه رو خراب می‌کنیم.‏
‏لینگا احساستو درک می‌کنه،‏
‏ولی این یه موقعیت اضطراریه.‏
‏می‌تونی تصور کنی زنوس در موردش ناراحت بشه؟‏
‏آماده شین که بریم!‏
‏و قراره دو برابر نرخ‏ ‏معمولشو بهش بدیم!‏
‏روز یه انفجار، سیزده سال پیش...‏
‏روزی بود که یه مرد، که تا قبل از اون‏ ‏یه محقق معمولی بود،‏
‏بعد از نجات جون یه اشراف‌زاده،‏ ‏زندگیش عوض شد.‏
‏وقتی می‌شنوی یکی مدیون‏ ‏یه شفادهنده‌ست، چی تصور می‌کنی؟‏
‏حالت عادی اینه که فرض کنی‏ ‏شفادهنده درمانش کرده.‏
‏پس یه جورایی انفجار اتفاق افتاده‏ ‏که لرد فنل توش زخمی شده...‏
‏و گولدران درمانش کرده، درسته؟‏
‏اگه به این سادگی بود، یه داستان شیرین می‌شد.‏
‏ولی در نظر بگیر که این داستان چطور مخفی مونده.‏
‏چرا بیشتر شناخته شده نیست؟‏
‏شرایطی که بهتره مخفی بمونه، شرط می‌بندم.‏
‏چه شرایطی؟‏
‏اگه انفجاری بوده،‏
‏می‌تونیم فرض کنیم که اشراف‌زاده‏ ‏خیلی بد زخمی شده.‏
‏با این حال، زنوس، شخصی که تو دیدی‏ ‏به نظر می‌رسید حالش کاملاً خوبه.‏
‏اینجور درمان کاملی ممکنه؟‏
‏یعنی، تا وقتی قلب سالم باشه،‏ ‏احتمالاً می‌تونی از پسش بربیای.‏
‏من در مورد مورد خارق‌العاده‌ی‏ ‏تو نپرسیدم.‏
‏این گولدران می‌تونست از پسش بربیاد؟‏
‏فکر کنم فهمیدم!‏
‏سیزده سال پیش، یه انفجار بوده،‏
‏و اون اشراف‌زاده زخمی شده...‏
‏ولی کسی که درمانش کرده‏ ‏افتخارشو به نام خودش نزده،‏
‏و وقتی اون شخص رفته،‏ ‏آقای گولدران اتفاقی پیداش شده.‏
‏اون به اشراف‌زاده اینطور نشون داده که‏ ‏خودش اونو درمان کرده.‏
‏آقای بونز همه چیزو دیده‏
‏و ازش برای باج‌گیری از آقای گولدران استفاده کرده!‏
‏ولی این چطور به ناپدید شدن‏ ‏آفرید ربط پیدا می‌کنه؟‏
‏شاید آقای بونز تو اون مهمونی شام،‏ ‏مثل این دفعه، مست کرده،‏
‏و حقیقتو به آفرید گفته.‏
‏بعدش قایم شده چون ترسیده که‏ ‏آقای بونز‏
‏یادش بیاد که به اون گفته... شاید؟‏
‏خیلی تاثیرگذار بود، لیلی!‏
‏شاید بتونم کارآگاه بشم!‏
‏درمانگاه زنوس و آژانس کارآگاهی لیلی!‏
‏معما حل شد!‏
‏شماها اینجایین!‏
‏چون با کله‌گنده‌ها یه آشنایی پیدا کردم،‏
‏گفتم شما دوتا رو بهشون معرفی کنم!‏
‏من یه داداش بزرگ‏ ‏پاچه‌خوار نمی‌خوام.‏
‏من بهت نشون میدم چطور تو دنیا‏ ‏موفق بشی، خواهر کوچیکه.‏
‏بیاین!‏
‏تو می‌خوای چیکار کنی، زنوس؟‏
‏در مورد چی؟‏
‏خودت می‌دونی منظورم چیه.‏
‏منظورت اون احتمال دیگه‌ست...‏
‏پس تو هم متوجهش شدی.‏
‏شنیدن توصیفت باعث شد متوجه بشم.‏
‏با شنیدن صدای این انفجار،‏
‏شک داشتم که لرد فنل‏ ‏تنها قربانی باشه.‏
‏انبوهی از آدمای زخمی، که یکیشون‏ ‏ظاهر مرتب‌تری از بقیه داره.‏
‏گولدران دنبال یه اشراف‌زاده می‌گشت‏ ‏تا اونو مدیون خودش کنه.‏
‏اینجاست که جادوی‏ ‏انتقال زندگیش به کار میاد.‏
‏اگه نیروی حیات باقی‌مونده رو از‏ ‏همه‌ی اون زخمی‌ها منتقل کرده باشه...‏
‏گولدران انتخاب کرده که کی زنده بمونه.‏
‏و این جرمه؟‏
‏اولویت‌بندی درمانی جرم نیست.‏
‏ولی قربانی کردن آدمای دیگه برای نجات یکی...‏
‏این فقط...‏
‏ولی اگه کسی از اون اتفاق جون سالم به در برده باشه،‏
‏و اون آفرید باشه... احتمالاً کاری که‏ ‏گولدران کرده رو قبول نمی‌کنه.‏
‏پس انتقام؟‏
‏یه احتماله.‏
‏آفرید... تو کجای این دنیایی؟‏
‏خب، تو چیکار می‌کنی؟‏
‏فقط چیزی که فهمیدم رو به بِکِر میگم.‏
‏قضاوت کردن کار من نیست.‏
‏من فقط یه شفادهنده‌ی زیرزمینیم.‏
‏فکر کنم حق با توئه.‏
‏ممنون، کارمیلا.‏
‏هان؟‏
‏اومدی حالمو بپرسی چون‏ ‏نگرانم بودی، درسته؟‏
‏و به لطف تو، یه چیزایی دستگیرم شد.‏
‏احمق! من فقط برای مزاحمت اومدم،‏ ‏تا خودمو سرگرم کنم.‏
‏دِینمو بابت قضیه‌ی پادشاه زامبی‌ها‏ ‏پرداخت شده حساب کن.‏
‏این دیگه چیه...‏
‏چی شده؟‏
‏داداش. به نظر می‌رسه بیرون‏ ‏یه جورایی شلوغ پلوغه.‏
‏وایسا، اون اومین نیست؟‏
‏دارم بهت میگم...‏
‏من فقط باید با کسی به اسم زنو حرف بزنم!‏
‏هیچکس بدون دعوت وارد نمیشه!‏
‏پس میشه لطفاً صداش کنین؟‏ ‏یه کم اضطراریه.‏
‏پروفسور میزبان این مهمونیه!‏
‏تو حق نداری مزاحمش بشی.‏
‏ببخشید!‏
‏لوئوه؟!‏
‏اون اینجا چیکار می‌کنه؟‏
‏احمق! چرا جایی که همه می‌تونن بشنون‏ ‏اینجوری داد می‌زنی؟!‏
‏چه چاره‌ی دیگه‌ای هست؟‏
‏خیلی! نمی‌تونیم دکترو تو دردسر بندازیم.‏
‏نه، لینگا فکر می‌کنه حق با لوئوهه.‏
‏وقت کافی برای آروم پیش رفتن‏ ‏نداریم.‏
‏بقیه هم اینجا هستن.‏
‏آره...‏
‏اونا نیمه‌انسان هستن؟‏
‏اون موجودات پست تو عمارت من‏ ‏چیکار می‌کنن؟‏
‏همین الان بندازینشون بیرون!‏
‏تو اینجایی، زنوس.‏
‏ببخشید، ولی وضعیت اضطراریه!‏
‏زنو... س؟ وایسا، همون دانشجوی تحقیقاتی ویژه؟‏
‏اون این نیمه‌انسان‌ها رو می‌شناسه؟‏
‏چی شده؟‏
‏زونده بدجوری زخمی شده.‏
‏داشتیم می‌رفتیم خوابگاه بیمارستان سلطنتی،‏
‏ولی به اون دختر عینکیه برخوردیم،‏ ‏و اون بهمون گفت کجایی.‏
‏اه... بله، درسته.‏
‏هی! دقیقاً رابطه‌ت با این‏ ‏نیمه‌انسان‌ها چیه؟‏
‏د-داداش... بگو که اینطور نیست...‏
‏لوئوه، وضعیت زونده چطوره؟‏
‏نفساش خیلی سطحیه.‏
‏دکتر!‏
‏متاسفم! خیلی متاسفم!‏
‏نمی‌خواستم نقشه‌هاتو خراب کنم...‏
‏ولی زونده... به نظر می‌رسه داره می‌میره...‏
‏التماست می‌کنم... نجاتش بده.‏
‏خیلی خب. دارم میام.‏
‏وایسا! دیوونه شدی؟!‏
‏نه، قطعاً عقلم سر جاشه.‏
‏غیرممکنه! بعد از اینکه راهتو برای‏ ‏رسیدن به افتخار تو جناح من هموار کردی،‏
‏خودتو کوچیک می‌کنی تا این‏ ‏دهاتی‌های نیمه‌انسان رو نجات بدی؟!‏
‏اگه بری، راه برگشتی نیست!‏
‏هر طور راحتی.‏
‏نمی‌فهمی داری چیو دور می‌ندازی!‏ ‏یه راه برای نخبه شدن!‏
‏من علاقه‌ای به جزئی از‏ ‏یه جناح نخبه بودن ندارم.‏
‏من فقط یه شفادهنده‌ام.‏
‏همیشه همین بودم.‏
‏مراقب خودت باش، کرسون.‏
‏لیلی، بیا.‏
‏باشه. منم اومدم!‏
‏داداش... چطور تونستی؟‏
‏تو به اندازه‌ی اون احمق نیستی، اینطور فکر می‌کنم؟‏
‏آینده‌ش نابود شد.‏
‏مطمئن میشم که دیگه هیچوقت‏ ‏به عنوان شفادهنده کار نکنه.‏
‏حق با شماست. اون یه احمقه.‏
‏من می‌خوام ترفیع بگیرم... یه خونه‌ی‏ ‏خوب... یه زن جذاب...‏
‏تمام این مدت برای همینا کار می‌کردم.‏
‏ولی چه یه سگ باشه چه دختر‏ ‏یه اشراف‌زاده‌ی بزرگ، اون...‏
‏به هر حال هیچکس ازم خوشش نمیاد، و من‏ ‏حریصم، و مردم فکر می‌کنن احمقم،‏
‏ولی با این حال...‏
‏منم یه شفادهنده‌ام، لعنتی!‏
‏چی؟!‏
‏من، کرسون ومبلی، به خاطر شرایط مجبورم‏ ‏از جناح کناره‌گیری کنم!‏
‏داداش! وایسا! منم تو درمان کمک می‌کنم!‏
‏من خیلی... متاسفم...‏
‏اشکالی نداره.‏
‏در این مورد متاسفم، دکتر.‏
‏مشکلی نیست. متاسفم که این همه مدت نبودم.‏
‏دیدی؟ درست همونطور که گفتم، سر زنوس اهمیتی نمیده.‏
‏دقیقاً.‏
‏دیگه تقریباً تمومه.‏
‏اینم از کرسون! بذار تو درمان کمک...‏
‏اه، بیخیال! اصلاً چرا من استعفا دادم؟!‏
‏تو مثل همیشه احمقی.‏
‏خـ-خفه شو!‏
‏ولی من حرفاتو شنیدم.‏
‏شاید احمق باشی، ولی اون لحظه بیشترین‏ ‏تاثیری بود که تا حالا ازت گرفتم.‏
‏خـ-خفه شو! به لطف شماهاست‏ ‏که من تو این وضعیتم!‏
‏پس بهتره مسئولیتشو قبول کنین.‏
‏شاید واقعاً آدم ناخوشایندی هستی.‏
‏درسته! من از بد هم بدترم!‏
‏این بچه کیه، دکتر؟‏
‏چطور بگم؟‏
‏فکر کنم، مثل یه برادر کوچیکه‌ی مزاحمه.‏
‏که اینطور.‏
‏آفرید گفته بود که در بچگی تو یه‏ ‏تصادف بزرگ گیر افتاده.‏
‏شاید منظورش همین بوده.‏
‏من نمی‌دونستم...‏
‏مهمونی جشن انتخاب پروفسور گولدران‏ ‏به سمت مدیریت کی هست؟‏
‏فردا.‏
‏آفرید ممکنه برای انتقام یه کاری بکنه.‏
‏من باید تو اون مهمونی شرکت کنم.‏
‏خب، اینو که بذاریم کنار...‏
‏ممنونم که این اطلاعات‏ ‏باارزشو برام آوردی.‏
‏تو کارت رو انجام دادی، زنوس.‏
‏ممنون بابتش.‏
‏مطمئنی؟‏
‏بالاخره قرارمون همین بود.‏
‏باید یه روز دیگه برای کاغذبازی‌های‏ ‏پایان دوره‌ی‏
‏دانشجوی تحقیقاتی ویژه‌ت بمونی،‏
‏پس پرداخت دیگه‌ت رو – در مورد‏ ‏استادت – فردا انجام میدم.‏
‏خیلی خب. متوجه شدم.‏
‏پس امشب میام به اتاقت.‏
‏کار دیگه‌ای هم داشتیم که انجام بدیم؟‏
‏خب معلومه، مهمونی خداحافظیت!‏
‏پس داداش توسط پروفسور بِکِر برای‏ ‏تحقیق در مورد یه ناپدید شدن استخدام شده بود،‏
‏و معمولاً یه درمانگاه تو یه‏ ‏منطقه‌ی متروکه‌ی شهر داره،‏
‏و اینجوریه که نیمه‌انسان‌ها رو می‌شناسه؟ واقعاً؟‏
‏آره. همش راسته.‏
‏وقتی تو بری من باید چیکار کنم؟!‏
‏این دیگه خیلی رقت‌انگیزه.‏
‏خیلی بی‌رحمانه‌ست، همکلاسی!‏
‏تو موافق نیستی، خواهر کوچیکه؟‏
‏من یه داداش بزرگ رقت‌انگیز نمی‌خوام.‏
‏حتی خواهر کوچیکمم بی‌رحمه!‏
‏بیخیال، داداش!‏
‏تو اونقدر سازگاری که هرجا بری‏ ‏زنده می‌مونی.‏
‏این حس یه تعریف کامل رو نمیده...‏ ‏تو چی فکر می‌کنی، خواهر کوچیکه؟‏
‏لیلی در واقع خواهر کوچیکه‌ی من نیست.‏
‏جدی؟!‏
‏متاسفم که دروغ گفتم، کرسون.‏
‏من در واقع زن زنوسم!‏
‏جـ-جدی؟!‏
‏نه، جدی نیست.‏
‏فکر کنم دارم دیوونه میشم...‏
‏حتی دارم یه چیزی شبیه‏ ‏شبح پشت اون ستون می‌بینم.‏
‏چرا اومدی بیرون، کارمیلا؟‏
‏چطور می‌تونستم نیام؟‏
‏اون پسر داره تو شراب من غرق میشه!‏
‏این فقط یه چیزاییه که از‏ ‏خونه‌ی گولدران کش رفتی.‏
‏اون شراب آرزو داره که من بنوشمش.‏
‏زنوس؟‏
‏نگران نباش، مشکلی نیست.‏
‏قلب مهربونی داره.‏
‏یه شبح... قلب مهربون؟ چی؟‏
‏تو تنها کسی هستی که بهش اجازه میدم‏ ‏در موردم اینجوری حرف بزنه.‏
‏همشو نخور.‏
‏اگه این کارو بکنی، تو و نواده‌هاتو نفرین می‌کنم.‏
‏تو فکر چی رفتی؟‏
‏من از محله‌های فقیرنشینم، و گروهی که‏ ‏باهاشون کار می‌کردم باهام خیلی بد رفتار کردن،‏
‏ولی اون دوتا با من هیچ فرقی‏ ‏قائل نمیشن.‏
‏فهمیدن اینکه آدمایی مثل اونا‏ ‏وجود دارن یه کم آرامش‌بخشه.‏
‏از جدا شدن ازشون ناراحتی؟‏
‏شایدم. ولی من به خداحافظی کردن عادت دارم.‏
‏دیدار با آدما، جدا شدن ازشون،‏ ‏و دوباره دیدنشون، اگه سرنوشت باشه.‏
‏این چرخه، که تکرار میشه، خود زندگی انسانه.‏
‏اینجوریه که ما وسعت و‏ ‏عمق دنیا رو یاد می‌گیریم.‏
‏تو گاهی وقتا واقعاً حرف منطقی می‌زنی.‏
‏بعد از ۳۰۰ سال زندگی‏ ‏یه چیزایی یاد می‌گیری.‏
‏جز اینکه تو مُردی.‏
‏خب، بابت همه چی ممنونم.‏
‏تو کسی هستی که به ما کمک کرده.‏
‏داداش!‏
‏اوه، راستی!‏
‏دکتر بِکِر ازم خواست یه نامه حاوی جزئیات‏ ‏در مورد استادت بهت بدم.‏
‏این... داخل میزش بود...‏
‏این دیگه چیه...‏
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‏انتخاب اینکه چه کسی زنده بماند‏
‏«انتخاب اینکه چه کسی زنده بماند.»‏