..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫من که میدونم کار شما دوتا بوده ‫پس چرا تمومش نکنیم؟
‫-اون، نانا نبود.. ‫-اینو اونجا جا گذاشتی
‫از دستش عصبانی بودم. ساعت 9:30 اومد بالا و ‫تو راهرو منو دیدو کلاهش رو گذاشت روی سرم و رفت
‫بررسی‌های آزمایشگاه نشون میده، ‫دختره رو به بازی گرفته.
‫اجازه داده فرار کنه و بعد دوباره گرفتتش ‫اما مهم‌تر از همه، اون شب دختره یه قرار مخفیانه داشته
‫منظورت این نیست که طرف معلم بوده، ‫ یا غیر از اینه؟
‫-مورتنه ‫-نه، من باهاش حرف نمی‌زنم
‫اگه اون بوده که ما رو به برمر فروخته، ‫باید سریع بندازیمش بیرون
‫می‌دونم داشتی چکار می‌کردی ‫مورتن اخراج شده
‫اگه می‌خواستم لِهِت کنم، به نظرت ‫نمی‌تونستم مدت‌ها قبل این کارو بکنم؟
‫تو حرفی از معلم مدرسه نزده بودی ‫شما یه بار منو احمق جلوه دادین
‫می‌دونین چه بلایی سر ‫دانش‌آموزا و معلما میارین؟
‫من زمان فکر کردن به این چیزا رو نداشتم
‫- پلیس چی میگه؟ ‫-هر وقت چیزی بفهمن به ما میگن
‫-پس شما باهاشون در تماسین؟ ‫-ما نمی‌خوایم تو کارشون دخالت کنیم
‫-چرا نه؟ ‫-مامان! ما تو کارشون دخالت نمی‌کنیم
‫نمی‌تونم یکیش رو انتخاب کنم
‫- گفتی که یانیک یه چیزایی شنیده ‫-زنش گفت که پلیس‌ها هنوز توی مدرسه‌ان
‫-می‌تونم برم... ‫-آره. وان، همین کارو بکن
‫من تو رو بزرگ کردم تا همچین مادری بشی؟
‫تو اصلا با مارک حرف نمی‌زنی
‫می‌دونی که دوست‌دختر داره؟
‫مارک! ‫واسه‌ام مهمه که توی زندگیت چی می‌گذره
‫اصلا واسه‌ات مهم نیست ‫برای تو فقط آدمای مُرده اهمیت دارن
‫چند ماه قبل نانا برای ‫امتحانِ آزمایشی یه انشا نوشت
‫درباره‌ی یک رابطه‌ی مخفیانه بین ‫یک مرد متاهل و یک دختر جوان بود
‫حواست به نماینده‌های دولت باشه ‫اون شب، وقتی من رفتم چراغ اتاقشون روشن بود
‫-یه مدرسه‌ی نمونه‌اس.
‫-هیچ مورد نگران کننده‌ای نبود؟ ‫-تا اونجایی که من دیدم نه
‫-برگه‌های امتحان آزمایشی رو آورده بودی خونه؟ ‫-آره، ولی باید جابجا شده باشن
‫می‌خوای بدونی تو زندان، از آدمایی ‫ مثل تو چجوری استقبال می‌کنن؟
‫من متهم نشدم
‫-ولی الآن می‌تونی متهم بشی ‫-متهم؟
‫دختره اتهامش رو پس گرفت. ‫و اون بی‌گناه اعلام شد، مرد خوبیه
‫-کی؟ ‫-راما
‫-سلام. خوش اومدی ‫-ممنون. از دیدنت خوشحالم.
‫- آماده‌ای؟ ‫-آره
‫قتل : THE KILLING
‫«دختره توی راهروی هتل راه میره ‫اتاق مورد نظر رو پیدا می‌کنه
‫الآنه که در بزنه»
‫«به این فکر می‌کنه که این کار، اشتباهه ‫نباید میومد اینجا؟»
‫«با اون بودن، حس بسیار متفاوتی داره
‫متفاوت با هر چیزی که تو خونه هست»
‫«متفاوت با گاراژی که وقتی بچه بود، ‫ توش بازی می‌کرد. متفاوت با بوی بنزین.
‫متفاوت با اتاقش با تمام وسایلش، ‫وسایل بسیار زیادش
‫چون هیچوقت نمی‌تونه چیزی رو بندازه دور
‫آشپزخونه‌ای که یک عمر توش میشینه ‫کنار مامان و بابا و دوتا برادر کوچیکش.
‫همون جایی که توش تولدها و کریسمس‌ ‫ و عید پاک رو جشن می‌گیرن.
‫توی خونه، اون همیشه یه دختر کوچولو می‌مونه
‫اما الآن، در این لحظه توی راهروی هتل، ‫ اون یه زن بالغه
‫در میزنه، ‫مرده در رو باز میکنه
‫بله لطفا ‫ممنون، خدافظ
‫جمعه 7 نوامبر ‫20:16
‫نه اسمی ازش میبره ‫نه توصیفش میکنه
‫فقط یک مرد مرموز، ‫که توی هتل‌های مختلف باهاش دیدار میکنه
‫تمام سرنخمون، یه چکمه‌اس با یه انشای ‫ قدیمی و یه شایعه کوچولو بین معلم‌ها
‫فقط شایعه نیست
‫همین الآن با مدیر مدرسه حرف زدم ‫راما...
‫یا همون رحمان الکمال، ‫چند سال پیش درگیر یه جریانی بود
‫یه دانش‌آموز سال سومی به مدیر ‫گفته بود که راما اونو دست‌مالی کرده.
‫-چی شد؟ ‫-هیچی. دختره اتهامش رو پس گرفت.
‫مدیر فکر میکرد علتش این بود که ‫دختره از راما خوشش میومد
‫اگه انشا در مورد خودشه، ‫چرا باید در موردش بهمون بگه؟
‫تا شک رو از خودش منحرف کنه
‫به هرحال دیر یا زود در مورد انشا ‫ باخبر میشدیم
‫بیا با خودش صحبت کنیم ‫گفت که خونه پیش زنش بوده
‫-بیا حرفش رو چک کنیم ‫-چرا تا حالا راجع به این دختره چیزی نشنیده بودیم؟
‫-اون اتفاق باید توی پرونده‌اش باشه ‫-حتما بوده
‫ولی ما پرونده‌اش رو نگرفتیم
‫دفتر توئلز هارتمن، پرونده‌ی ‫تمام معلم‌ها رو فرستاد
‫به جز کمال
‫-مال همه رو درخواست کردیم، درسته؟ ‫-چی؟ آره، معلومه
‫-باید از جشن تولد مستقیم بیای خونه ‫-شماره‌ی چهاره
‫چون فردا میریم
‫مارک، زود میام خونه و... ‫مارک؟
‫پسرت چند سالشه؟
‫-یه نصیحت می‌خوای؟ ‫-نه ممنون
‫تو باید به حرفاش گوش بدی ‫بالاخره تو مادرشی
‫اون مشکلات زیادی داره. ‫با دخترا و ...
‫اون مغزش در حال شکل‌گیریه ‫فقط به حذفاش گوش بده
‫بهم می‌گه که فقط به آدمای مُرده اهمیت می‌دم
‫که اینطور، خب...
‫شماره 4 بود؟
‫شرمنده الآن پیش بچه‌ها تو سالن ورزشیه ‫می‌تونم کمکتون کنم؟
‫-شما هم معلمِ همون مدرسه هستین؟ -آره ‫نانا بیرک لارسن رو می‌شناختی؟
‫اون دانش‌آموز من نبود
‫-جمعه‌ی گذشته، توی جشن بودی؟ ‫-نه. من زود خسته می‌شم
‫-پس فقط شوهرت رفت جشن و تو خونه موندی؟ ‫-درسته
‫البته من خونه نبودم
‫خونه نبودی؟
‫رفته بودیم باغ خانوادگی‌مون
‫کل آخر هفته رو اونجا بودیم ‫کف اتاقمون رو داشتن بازسازی می‌کردن
‫پس هر دوتاتون اونجا بودین؟
‫ساعت 8:30 شب اومد دنبالم ‫و با ماشین رفتیم اونجا
‫یه بار دیگه برای اینکه ‫مطمئن بشم درست فهمیدم
‫تو و شوهرت کل آخر هفته رو ‫توی باغ خانوادگی‌تون بودین
‫-آره، چطور؟ ‫-همینجوری
‫گفتیم شاید در مورد جشنِ توی مدرسه چیزی بدونین
‫نه شرمنده
‫راما هر چیزی که می‌دونستیم رو بهتون گفته
‫درسته. ‫پس فک کنم دیگه سوالی نمونده باشه
‫نمی‌خواین با خودش حرف بزنین؟
‫به خاطر اینکه شما نمی‌دونین ‫کِی میاد خونه، دیگه مزاحم نمی‌شیم.
‫-ممنون. ‫-تا بیرون همراهیتون کنم؟
‫-میشه از دستشویی‌تون استفاده کنم؟ ‫-آره بیا راه رو نشونت بدم
‫-نه خودم پیداش میکنم ‫-یه ذره بهم ریخته‌اس
‫بچه‌ی اولتونه؟
‫آره
‫-دختره ‫-جدا؟ چه عالی
‫به من ربطی نداره، ‫ولی می‌خوای چندتا راهنمایی بهت کنم؟
‫اِتِر
‫دستشویی اونطرفه
‫ممنون
‫ددلاین، مناظره رو فردا شب ‫به صورت زنده پخش می‌کنه
‫شما روبه‌روی هم و یه خبرنگار هم بین شما میشینه
‫من می‌خوام درباره‌ی برابری نژادی صحبت کنم ‫برابری نژادی و افراد نمونه‌ی مهاجرین
‫من در مورد مسائل بنیادی، ‫جُرم و اقدامات امیدوارکننده صحبت می‌کنم
‫-و درباره‌ی محله‌های مهاجرنشین ‫-کدوم محله‌ها؟
‫-کی شروع می‌کنه؟ ‫-بذار جوون‌ها اول شروع کنن
‫-چیزایی که می‌خوای بگی رو فراموش نمی‌کنی؟ ‫-سنگ کاغذ قیچی کنیم؟
‫باشه
‫بشمارین
‫1، 2، 3، حالا
‫بفرما ‫میخوای یه دور دیگه بریم؟
‫-باشه ‫-1، 2، 3، حالا
‫مشکلی نیس
‫مدیر مدرسه‌ی فردریکس‌هولم اومده
‫-اینجا؟ ‫-آره
‫فقط با تو صحبت می‌کنه
‫-کارمون رو ادامه بدیم یا نه؟ ‫-باشه، من اول شروع می‌کنم مشکلی نیست
‫-خوبه ‫-ممنون بابت وقتی که گذاشتی
‫-فردا میبینمت ‫-لطفا از در پشتی برین بیرون
‫به‌هرحال شاید بهتر باشه به در پشتی عادت کنی
‫پلیس زنگ زد ‫یادته که یکی از دانش‌آموزهامون...
‫آره. چی شده؟
‫متاسفانه به یکی از معلم‌هامون مشکوک شدن
‫می‌خواستم بدونم که باید چه واکنشی نشون بدم ‫معلمه رو تعلیق کنم یا ...؟
‫پلیس قول داده که اگه مدرک قطعی پیدا کردن ‫با من تماس بگیرن. پس احتمالا فقط روال کارشونه
‫اینجور به نظر نمی‌رسید. اونا در مورد ‫یک معلم به خصوص سوال پرسیدن
‫-و یه پرونده قدیمی رو بررسی می‌کردن ‫-کدوم پرونده؟
‫چیز خاصی نبود ‫اون معلم، بی‌گناه بود
‫اما پلیس به این خاطر پرسیده، ‫چون یکی از معلم‌های ناناست
‫-پس فقط به خاطر اینه که دارن سوال می‌کنن؟ ‫-اگه دلیل دیگه‌ای هم داشته باشن چی؟
‫الآن که وضعیت رو بهتون توضیح دادم. ‫مسئولیتش با شماست اگر پلیس...
‫یه لحظه... ‫اسمش رو بهم بگو تا من با پلیس حرف بزنم
‫بهش میگن راما، ‫ولی اسمش رحمان الکمال هست
‫ر ح‍ م‍ ـا ن الکمال
‫این آقا، معلم و استخدام‌شده‌ی ‫ مدرسه فردریکس‌هولمه؟
‫آره
‫-و درباره‌ی اونه که دارن سوال میپرسن؟ ‫-آره. به خاطر همین من اومدم اینجا
‫مشکلی هست؟
‫نه. فقط میخواستم... ‫مطمئن بشم...
‫اگه میشه توی اتاقم باشین
‫-از خودتون پذیرایی کنین. قهوه هست ‫-ممنون
‫من با نفر با همین اسم به عنوان ‫فرد نمونه‌ی مهاجرین دست دادم
‫-نه امکان نداره. من همه‌ی معلم‌ها رو چک کردم. ‫-حتما یکی رو جا انداختی
‫من تک‌تک پرونده‌ها رو خوندم
‫-و هیچ مورد مشکوکی ازش پیدا نکردی؟ ‫-نه و گرنه میگفتم
‫کی پرونده‌ها رو بهت داد؟
‫یکی از نماینده‌های دولت توی کمپین
‫من باید به مورتن اعتماد می‌کردم
‫آره
‫باید گذشته‌اش رو بررسی کنیم ‫همیشه کارش معلمی نبوده
‫اون باغ خانوادگی رو چک کن و ببین زمان ‫وقوع جرم اونجا بوده یا نه
‫این هم بفرست آزمایشگاه
‫-کار دیگه‌ای هم هست انجام بدم؟ ‫-یه بطری اِتِر پیدا کردم.
‫این مارک روی جعبش بود ‫ببین پزشک قانونی همین رو، روی دختره پیدا کرده یا نه؟
‫با این همه مدرک، چرا منتظر خودش نموندیم؟
‫الآن میتونه همه‌چی رو دور بریزه
‫با هارتمن حرف بزن ‫احتمالا میخواد غُر بزنه
‫پروازت به استکهلم کِی بود؟
‫"قصه‌ی ما به سر رسید، ‫کلاغه به خونه‌اش نرسید"
‫نانا توی تابوته؟
‫-اهم ‫-نانا قراره یه فرشته بشه؟
‫آره. میشه
‫فردا باهاش خداحافظی می‌کنیم
‫بعضیا توی مدرسه میگن، ‫نانا رو کُشتن
‫و یه آقایی بوده و یه بلاهایی سرش آورده
‫-کی اینا رو گفته؟ ‫-بچه‌های کلاس
‫پسرا میخواستن بهت شب بخیر بگن
‫آره ولی به خاطر اون مشاور املاکی بود ‫باید راجع به خونه باهاش صحبت می‌کردم
‫آنتون یه چیزایی توی مدرسه شنیده. ‫میدونه چه اتفاقی افتاده
‫گفتم کار لولوخورخوره بود
‫تایس، شاید بردنشون به خاکسپاری فکر خوبی نباشه
‫میدونم... اونا باید خداحافظی کنن ‫ولی قراره کلی آدم اونجا باشه...
‫نمیدونم ما چجوری باید...
‫تو رو خدا بس کن!
‫-تایس هستم ‫-سلام، وانام
‫تا فردا نمیتونم چیزی بفهمم ‫خانمش هنوز چیز خاصی نمیدونه
‫-باشه ‫-خب... کمک نیاز نداری؟
‫نه. فردا می‌بینمت. خدافظ
‫اگه از اینجا نمیریم، ‫می‌تونم برم هاکی روی یخ؟
‫نه. میریم. ‫فردا بنگت یه مهمونی داره
‫-اما اگه...؟ ‫-اگه نداره
‫فردا می‌بینمت
‫باشه. رومیزی رو یادم نمیره. خدافظ
‫مارک، وسایلت رو جمع کردی؟ ‫سلام عزیزم
‫همه‌چی رو به راهه
‫نه، همه‌چی سر جاشه
‫تقریبا اثاثمون رو بستیم
‫-سلام ‫-سلام
‫نه مشکلی نیست ‫وقتم آزاده، میتونیم حرف بزنیم
‫ویبکه هستم، مادر سارا ‫میشه کمکم کنی رومیزی رو جمع کنم؟
‫خیلی بلنده ‫اگه این سرش رو بگیری...
‫همونجا وایسا ‫خبرنگار تلویزیونی؟
‫-نه نیستم ‫-درست بگیرش و تا بزن
‫-و گرنه چروک میشه ‫-بنگت، باید تلفن رو قطع کنم
‫-از پزشکی قانونی هستی؟ ‫-نه. اونم نه
‫مامان، فکر نمی‌کنم هارتمن، ‫وقت این کارا رو داشته باشه
‫-هارتمن؟ ‫-گفتی که اگه چیزی شد به من خبر میدی
‫-تو خودت هم بدقولی کردی ‫-نه. من کاملا باهات همکاری کردم
‫ولی حالا این مورد رو باید از بقیه بشنوم
‫چرا به اعضای دفترت گفتی ‫پرونده‌ی کمال رو برامون نفرستن
‫ما همه‌ی پرونده‌ها رو داریم
‫چرا پرونده‌ی اون به دست ما نرسید؟
‫اولین باره که این موضوع رو می‌شنوم
‫چطوری همچین اتفاقی افتاد؟
‫نمی‌دونم
‫می‌دونم سخته حرفم رو باور کنی ‫ولی نمیدونم چرا اینجوری شد
‫نمیدونم چرا به من هم پرونده‌اش رو ندادن
‫برات میارمش ‫باید یه کپی ازش موجود باشه
‫چرا کمال اینقدر برات مهمه؟
‫اون، یکی از افراد نمونه‌ی مهاجراس
‫به بچه‌های مهاجری که ‫توی دردسر بیفتن کمک می‌کنه
‫پس اگه قاتل اون باشه، ‫برای تو بد میشه
‫و برای کمپینت
‫تو بدترین فکرا رو ‫راجع به من می‌کنی، مگه نه؟
‫اگه اون، کسیه که دنبالشی ‫دیگه کاریش نمیشه کرد
‫ولی می‌خوام بهم اطلاع بدین
‫نمی‌دونم خودشه یا نه
‫ولی در حال حاضر اون، فردیه که ‫ داریم راجع بهش تحقیق می‌کنیم
‫باشه ‫پس، از مدرسه تعلیقش می‌کنم
‫به نظرم نباید این کار رو بکنی ‫همه‌چیز غیررسمیه. هنوز خیلی زوده
‫می‌دونم ترجیح میدی بهت بگم خودشه یا نه ‫ولی فعلا نمی‌تونم همچین کاری کنم
‫باشه ‫پس منتظرت می‌مونیم
‫من فردا پرونده رو ‫به یکی از همکارهام تحویل می‌دم
‫می‌تونم رو حرفش حساب کنم؟ ‫برعکس تو
‫آره
‫توئلز هستم
‫آره، اوضاع بده. ‫نه هیچ چیز قطعی بهم نگفتن ولی...
‫فکر میکنن خودشه
‫ما نمی‌تونیم جلوی عکس‌های بسکتبال رو بگیریم ‫ولی هیچکس نمی‌دونه اون مظنونه
‫دیگه از عبارت "افراد نمونه" استفاده نمی‌کنیم
‫تبلیغات رو بی‌خیال می‌شیم ‫و روی چیزهای دیگه تمرکز می‌کنیم
‫و مناظره‌ی فردا رو لغو کن ‫من میرم کارای تلفنی رو شروع کنم
‫-نه. ما ادامه میدیم ‫-چی؟
‫طرف مظنونه، درسته؟ ‫مجرم نیست
‫حتی اگه مجرم بود، کلی از افراد نمونه ‫ کارهای خوبی انجام دادن
‫-این حرفا رو شروع نکن ‫-چه حرفی؟ این چیزیه که من بهش باور دارم.
‫باید به باورهام پایبند باشم
‫این آدمایی که هر روز با بچه‌ها ‫کار می‌کنن و باهاشون ورزش می‌کنن به گردنمون حق دارن
‫بهشون مدیونیم ‫میدونیم که کارشون موثر بوده
‫بهمون ثابت کردن که کارشون تاثیر داره ‫آمار و ارقامش رو داریم
‫-حالا دوتا گزارشگر ازمون بد بنویسن، مگه چی میشه؟ ‫-اگه کار اون باشه، پوست ما رو می‌کنن
‫توئلز، ‫خیلی مسخره‌اس
‫هی
‫نظرت چیه بریم خونه‌ی من و درباره‌اش صحبت کنیم؟
‫باشه؟
‫حرفی واسه گفتن نیست ‫طبق برنامه پیش میریم
‫میدونم که به فکرم هستی ‫ولی همه چی درست میشه
‫باشه؟
‫همه چی درست میشه
‫میتونی توی برنامه‌ی فردا یه وقتی بداری ‫ اون نماینده‌ی دولت رو ببینم؟
‫اون، دمشقِ سوریه به دنیا اومده
‫روز ششم
‫سال 1982، خانواده‌اش فرار کردن. ‫ 12 سالش بود
‫شنبه 8 نوامبر ‫8:57 صبح
‫پدرش شیخ یکی از مساجد مناطق غرب شهره
‫ظاهرا کمال ارتباطش رو با خانواده‌اش قطع کرده
‫بعد از فارغ‌التحصیلی از دبیرستان، ‫توی ارتش خدمت کرد و یه سرباز حرفه‌ای شد
‫بعدش رفت دانشگاه و سال 2002 ‫مدرک کارشناسی ارشد گرفت
‫سال 2005 با یکی از همکارهاش ازدواج کرد
‫از معلم‌ها و کارکنان مدرسه پرسیدیم ‫همه گفتن که آدم محبوب و محترمیه
‫-اما اون به آزار یه دختر متهم شده بود ‫-هیچکس فکر نمی‌کنه همچین اتفاقی رخ داده
‫-دختره چی می‌گه؟ ‫-الآن خارج از کشوره
‫ما اون بست کمربندی پلاستیکی‌ای ‫که لوند از آپارتمانش برداشت رو آزمایش کردیم
‫-از همون نوعیه که باهاش دختره رو بستن ‫-توی گزارشت نوشته بود که اِتِر هم پیدا کردین
‫اینا توی دادگاه قابل قبول نیستن
‫درسته. داریم چک می‌کنیم ‫زمان وقوع جرم کجا بوده
‫عکس‌های نانا رو به همه‌ی ‫ هتل‌های کپنهاگ بفرستین
‫یه نفر هم کمال رو تحت نظر بگیره ‫تا بفهمیم داره چه کارایی می‌کنه.
‫البته خیلی نزدیکش نشه
‫خاکسپاری امروز انجام میشه.
‫اگه کمال اومد اونجا ‫نباید خانواده‌ی نانا رو آشفته کنیم
‫-اون مَرده که تو باغ‌ها زندگی می‌کنه اومده ‫-باشه
‫روز خوبی داشته باشین
‫من توی باغ‌ها همسایه‌ی اون سیاهم
‫-کمال؟ ‫-آره
‫من توی باغ شماره 12 زندگی می‌کنم ‫اونا 14 هستن
‫اونقدری خونه رو داشتم که
‫یک سال و خرده‌ای میشه که ‫بهم اجازه دادن کل سال رو اونجا باشم
‫-خب، می‌خواستی چیزی به ما بگی؟ ‫-دیدی که کمال و زنش بیان توی باغ؟
‫آره. دیدم
‫-کِی؟ ‫-جمعه‌ی گذشته
‫خیلی‌خب ‫یادت میاد چه ساعتی بود؟
‫آره. طرفای... 8 یا 9 بود فک کنم
‫-ولی اون شب، یکم بعد یه چیزی دیدم ‫-یه چیزی دیدی؟
‫-آره ‫-میشه به ما بگی چی بود؟
‫آره. به خاطر اینکه من سیگاری هستم، ‫اشکالی نداره...
‫-معلومه اشکال داره، پیش خودت چی فکر کردی... ‫-البته. راحت باش
‫-بفرما ‫-ممنون
‫داشتم می‌گفتم، من سیگاری‌ام ‫و خانوم کوچیکه اجازه نمی‌ده داخل خونه سیگار بکشم
‫حتی اگه هوا یخ باشه، ‫مجبورم برم حیاط خلوت
‫-خب، بعدش چی شد؟ ‫-دیدم مَرده از خونه زد بیرون.
‫-و با ماشین رفت ‫-با ماشین؟
‫-آره ‫-ساعت چند بود؟
‫بلافاصله بعدش داشتم ‫هواشناسی رو می‌دیدم، پس...
‫باید طرفای ساعت 9:30 بوده باشه
‫-دیدی که ماشین برگرده؟ ‫-نه، ندیدم
‫ولی صبح بعدش ماشین پیش خونه بود
‫-خیلی ممنونم ‫-خواهش می‌کنم.
‫-میشه یه فنجان قهوه بیارین؟ ‫-برو خونه پیش خانوم کوچیکه بخور
‫ما یه ذره سرمون شلوغه، پس اگه میشه ‫خودت راه خروج رو پیدا کن. ممنون که اومدی
‫چرا زن کمال باید راجع به اینکه ‫شوهرش کجا بوده دروغ بگه؟
‫-بریم با خود کمال صحبت کنیم ‫-الآن خاکسپاریه. صبر می‌کنیم
‫چرا؟
‫می‌تونیم به هارتمن زنگ بزنیم و ‫ ازش اجازه بگیریم. اگه مشکلت اینه؟
‫لوند!
‫نه. می‌دونم چی می‌خوای بگی ‫جوابم نهه
‫من می‌تونم از سوئد با تلفن و ‫ایمیل یا هرچی بهتون کمک کنم
‫یا اینکه بعضی وقتا یه سر بیام اینجا
‫درباره این نمی‌خواستم صحبت کنم. ‫پدره رو بررسی کردی؟ تایس بیرک لارسن؟
‫-آره، معلومه ‫-چی فهمیدی ازش؟
‫چیز خاصی نبود
‫توی جوونیش یکم شیطنت کرد ‫و به خاطر چندتا خلاف کوچیک، یکم حبس کشید
‫اموال مسروقه داشته، ماشین دزدی، ‫دعوا توی بار... مال 20 سال پیشه. چرا؟
‫یکی از افسرهای بازنشسته بهمون زنگ زد
‫از اوناست که کل روز ‫می‌شینه فقط روزنامه می‌خونه
‫گفت که اون قدیما ‫لارسن آدم خطرناکی بوده
‫ما بررسی کردیم. زمان وقوع جرم ‫ جای دیگه‌ای بوده
‫-کار اون نیست ‫- فقط می‌خواستم مطمئن شم
‫-عزیزم داریم میریم. ‫-بدش به من! بدش به من!
‫سلام. تایس هستم ‫داریم میایم
‫اگه چندتا فلاسک با خودتون بیارین، ‫ خیلی خوب میشه
‫باشه. خدافظ
‫-برین توی گاراژ منتظر بمونین ‫-بابا نمی‌خواستم...
‫برین توی گاراژ منتظر بمونین ‫کاپشنتون رو بپوشین
‫مراسم ختم نانا بیرک لارسن امروز ‫در کلیسای سِینت جان برگزار می‌شود
‫افراد زیادی برای ادای احترام به کلیسا آمده‌اند
‫عزیزم!
‫نمی‌خوای بیایی کلیسا؟
‫نمی‌دونم چی بپوشم
‫می‌دونم که دیگه اهمیتی نداره
‫نمی‌تونم، تایس
‫شاید شارلوت بتونه کمکت کنه
‫ها؟
‫گل‌ها رو یادمون نره
‫ما از پسش بر میایم. باشه؟
‫فقط یه گلدون مسخره بود ‫اشکالی نداره
‫-آنتون، منم خودم اون دفعه یه بطری رو شکوندم ‫-سوار شین. داریم میریم
‫-پرنیله چی؟ ‫-خواهرش میاد دنبالش
‫مامانی نمیاد؟
‫-تایس، داشتم فکر می‌کردم... ‫-نقشه، کدوم گوریه؟
‫-کدوم نقشه؟ ‫-نقشه‌ی شهر
‫تایس، شاید بهتر باشه با اون زنه ‫که توی مدرسه‌اس حرف نزنیم
‫الآن فشار زیادی روته ‫و اون ممکنه هیچی ندونه
‫-گفتی که اون میتونه یه چیزایی بفهمه ‫-آره، اما...
‫پس می‌خوام بدونم
‫افراد نمونه
‫زندگی جدید ‫حالا قبلا
‫-سلام اولاو، ممنون که اومدی ‫-خب، شنبه‌ها واسه همینه دیگه
‫شرمنده دیر اومدیم
‫به یه خانه‌ی سالمندان سر زدیم ‫پیرها هم که عاشق حرف زدنن
‫بفرما بشین
‫ما یه مشکل کوچولو داریم
‫اون پرونده‌های پرسنل که ‫برای ما و پلیس کپی کردی
‫یکیشون نیست
‫نیست؟
‫خوشبختانه مورد مهمی نبود
‫ولی یه ذره خرابکاری شده بود، مگه نه؟
‫به نظر اوضاع جالب نمی‌رسه...
‫ولی ممکنه زمانی که پرونده‌های بایگانی رو ‫ جابجا می‌کردیم گم شده باشه
‫منم فکر می‌کردم یه چیزی ‫تو همین مایه‌ها باشه. ولی...
‫مگه کمدهای پرونده‌ها، قفل نیستن؟
‫-چرا همینطوره ‫-هیچ کمُدی هم گم نشده
‫من به مسئول اونجا هم زنگ زدم ‫اتفاق خاصی به ذهنش نرسید
‫خب، ممکنه یه نفر، اشتباهی ‫پرونده رو جای دیگه گذاشته باشه
‫ما چندتا کارآموز داریم
‫پس من باید برم دلیلش رو پیدا کنم ‫و هر چه زودتر به شما خبر بدم
‫نه، نمی‌خواد خودت رو اذیت کنی
‫یه بازرسی رو راه میندازیم ‫و مشکل رو حل می‌کنیم
‫بازرسی؟
‫اینجوری هیچکس احساس مظنون بودن پیدا نمی‌کنه
‫مگه اینکه فکر می‌کنی ممکنه اون پرونده ‫یهویی ظاهر بشه
‫نه، من هیچی در اون مورد نمی‌دونم
‫خب، پس تمومه
‫ممنون که شنبه پا شدی اومدی
‫آخر هفته‌ی خوبی داشته باشی
‫-حداقل اونچه که از تعطیلات مونده ‫-شما هم آخر هفته‌ی خوبی داشته باشین
‫اون، واسه‌ی مدیریت دفتر درخواست داده بود ‫ولی به خاطر کم‌تجربگیش ردش کردم
‫پس فکر می‌کنی برمر بهش پیشنهاد خوبی داده؟
‫دیگه مهم نیست
‫باید هر چه زودتر مورتن رو برگردونیم
‫سلام بابا، یه لحظه گوشی...
‫من باید در مورد مناظره‌ی تلویزیونی و ‫ اتفاقی که دیروز افتاد باهات صحبت کنم
‫-عکس‌ها رو فرستادی واسه‌ی چاپ ‫-آره ولی موافق نیستم...
‫بیا تمام تلاشمون رو بکنیم و اون قضیه رو ‫پشت سر بذاریم. اینا رو می‌خوای؟
‫سلام بابا
‫سلام منم. ‫اون پرونده رو می‌خوام. همین الآن
‫نه. من بهت کمک کردم. اونا...
‫الو؟
‫امروز باید با یک خانم جوان خداحافظی کنیم
‫کسی که خیلی زود از ما جدا شد ‫و این اصلا عادلانه نیست
‫و فراتر از درک ماست ‫ما از خودمون می‌پرسیم:
‫این اتفاق، چه معنایی داره
‫اعتقاداتمون رو زیر سوال می‌بریم ‫و همچنین باورهامون به همدیگه رو
‫و از خودمون می‌پرسیم: ‫چجوری باید این اتفاق رو پشت سر بذاریم؟
‫مسیحیت در پی صلح، آشتی و بخششه
‫اما بخشیدن کار آسونی نیست
‫چجوری ممکنه کسانی که ‫بیشترین رنج‌ها رو متحمل شدن،
‫باگذشت‌ترین مردم باشن؟
‫نفرت، توان و قدرت ما رو خالی می‌کنه
‫وقتی ما عفو می‌کنیم ‫خودمون رو از سلطه‌ی گذشته رها می‌کنیم
‫و می‌تونیم در آزادی زندگی کنیم
‫مدسن/کمال
‫سلام. می‌خواستم یه سوالی رو ازتون بپرسم
‫اگه همون قضیه‌ی قبلی باشه، ‫من دیگه حرفی واسه‌ی گفتن ندارم
‫-من فقط می‌خوام یه سوال بپرسم ‫-چی؟ ما همه‌چی رو بهتون گفتیم
‫-دیگه واسه چی می‌خوای با ما صحبت کنی؟ ‫-میشه بریم داخل؟
‫آخ. ‫خیلی درد گرفت
‫نفس بکش، خب؟ ‫نفس عمیق
‫از شکم نفس بکش. نفس عمیق ‫ به من تکیه بده
‫باید دراز بکشی ‫بفرما. آروم و راحت
‫نفس. فقط نفس
‫ما به یه آقایی از باغ‌ها صحبت کردیم
‫اون دیده بود که شوهرت ‫ساعت 9:30 جمعه شب از خونه رفته
‫حتما همسایه بغلیمون رو میگی. مگه نه؟
‫اون اصلا از راما خوشش نمیاد
‫ولی مشکلی نداره ماشین چمن‌زنیمون رو قرض بگیره
‫-حالا شوهرت 9:30 اون شب، از خونه رفت بیرون؟ ‫-رفت بنزین بزنه
‫-کِی برگشت؟ ‫-15 دقیقه بعد. احتمالا
‫وقتی از خونه رفت، من رفتم بخوابم
‫پس شوهرت از خونه رفت ‫و تو رفتی بخوابی
‫کی دوباره دیدیش؟
‫ساعت 3 صبح از خواب بیدار شدم ‫اون کنار من خوابیده بود
‫پس بین ساعت 9:30شب تا 3 صبح ‫ تو شوهرت رو ندیدی؟
‫نه ولی مطمئنم پیشم بوده
‫قبل خواب یا تلویزیون می‌بینه ‫یا کتاب می‌خونه. همیشه همینجوره
‫و شما دوتا بقیه‌ی آخر هفته رو همونجا موندین؟ ‫وقتی که کف اینجا رو داشتن تعمیر می‌کردن؟
‫آره
‫راما چند باری برگشت به آپارتمان سر بزنه
‫-یه ذره کارگرا اذیتش می‌کردن ‫-چطور؟
‫سر کار نمیومدن ‫واسه همین مجبور بود خودش کف رو بسابه
‫کل یکشنبه رو داشت کاشی‌های ‫ دست‌شویی رو نصب می‌کرد
‫کارگرا همیشه مایه‌ی دردسرن
‫-از کدوم شرکت واسه بازسازی استفاده کردین؟ ‫-نمی‌دونم
‫شوهرت کِی از باغ رفت؟ ‫شنبه و یکشنبه اصلا اونجا نبود؟
‫از اول صبح رفت یا چی؟
‫-لطفا از خونه برو بیرون ‫-از ساعت 6 یا 8 صبح خونه نبود؟
‫تو حرفمو باور نمی‌کنی ‫لطفا برو
‫بیاید دعا کنیم
‫ای پدر ما که در آسمانی
‫نام تو مقدس باد
‫ملکوت تو بیاید
‫اراده‌ی تو چنان که در آسمان است، ‫بر زمین نیز انجام شود
‫-چرا بابایی دستاش رو بهم نمی‌چسبونه ‫-نان کفاف ما را امروز به ما بده
‫و قرض‌های ما را ببخش چنانکه ما نیز، ‫قرضداران خود را می‌بخشیم
‫و ما را در آزمایش میاور ‫بلکه از شریر ما را رهایی ده
‫زیرا ملکوت و قوت و جلال ‫تا ابدالابد از آن توست
‫آمین
‫ما هم براش یه چیزی آوردیم
‫بیاین
‫این دیگه چه کوفتیه؟
‫برای نانا گرفتیم. اگه پرواز کنه، ‫می‌تونه ببینه ما کجا زندگی میکنیم
‫عصبانی شدی بابا؟
‫نه عصبانی نیستم
‫تمامی اعضای اداره‌ی پلیس روی ‫پرونده‌ی قتل نانا بیرک لارسن کار می‌کنن
‫اما پلیس همچنان در جست‌وجوی مجرمه
‫رئیس پلیس، بوکارد گفت:
‫ما داریم روی یه سرنخ کار می‌کنیم ‫در حال حاضر نمی‌تونیم اطلاعات بیشتری منتشر کنیم
‫و پیش بینی هوا ‫هوا قراره ابری...
‫-سرت شلوغه؟ ‫-سلام یان
‫نه ‫ممنون بابت دیروز
‫-از دیدنت خوشحال شدم ‫- باعث افتخار ما بود
‫-ریه کجاست؟ بذار پیداش کنم ‫-می‌خواستم با خودت صحبت کنم
‫من یکم سرم شلوغه ‫داشتیم می‌رفتیم بیرون
‫میدونم. قراره توی تلویزیون درباره‌ی ‫برابری نژادی و افراد نمونه صحبت کنی
‫بذار من کمکت کنم
‫ظاهرا از برنامه‌های من باخبری
‫ریه نگرانته
‫آره ‫ولی می‌دونم دارم چکار می‌کنم
‫به افراد نمونه اشاره‌ای نکن
‫اینا حرفای من نیست ‫از بالا بهم گفتن
‫همین که یه ماشین از کمپینت ‫درگیر این پرونده بود کافیه
‫تمامی مصاحبه‌ها و اعلامیه‌های خبری که ‫در مورد مهاجرین انجام دادی رو باید پس بگیری
‫و ازت انتظار میره که ‫روی مسائل دیگه تمرکز کنی
‫محیط زیست، مسکن... ‫چمیدونم
‫-عمرا ‫-متوجه نیستی؟
‫ازت درخواست نکردن
‫اینجوری بهش نگاه کن که ‫بقیه خیر و صلاحت رو می‌خوان
‫در این صورت دیگه از سیاستِ برابریِ نژادیِ من ‫ چیزی نمی‌شنوین
‫من فقط می‌خوام به داماد آینده‌ام کمک کنم
‫خودت میدونی که واسه کاندیداهایی ‫که علیه پارلمان می‌ایستن چه اتفاقی میفته
‫-می‌دونستی که داره میاد ‫-نه. نمی‌دونستم وقتش آزاده یا نه
‫-ولی باهاش موافق بودی ‫-معلومه. بهت لطف بزرگی کردم
‫-چطور؟ ‫-این کار، تو رو توی سیاست زنده نگه میداره
‫الآن انگار که تو و پدرت و حزب ‫کردین تو من و درنمیارین
‫-می‌خوای تو انتخابات برنده شی؟ ‫-فقط در مورد اون نیست که
‫پس در مورد چیه؟
‫سلام. ما آماده‌ایم ‫خوشحالم که اومدی. سلام
‫از اینطرف
‫-مشکلی نداری سمت راست بشینی؟ ‫-نه
‫-اینم یه فرضیه ‫-الآن میام پایین
‫کمال از پیش زنش میره ‫تا دختره رو ببینه
‫توی آپارتمان دعواشون میشه
‫-رسیدی اینجا؟ الآن میام پایین ‫-دست و پاش رو می‌بنده و بیهوشش می‌کنه
‫و برمیگرده پیش زنش
‫شنبه صبح الکی میگه کارگرا کار نمی‌کنن
‫ولی در واقع کمال بهشون گفته بوده نیاین ‫کارگره این موضوع رو تایید کرده.
‫کمال برمیگرده به آپارتمان ‫از دختره سوءاستفاده می‌کنه و صبر می‌کنه تا هوا تارک بشه
‫بعدش میره مدرسه ماشین رو برمیداره
‫برمیگرده آپارتمان و ‫دختره رو میندازه توی صندوق
‫و میره سمت جنگل
‫یکشنبه تمامی سرنخ‌ها رو پاک می‌کنه ‫کف رو سنباده میزنه و کاشی‌ها رو نصب می‌کنه
‫من رفتم ‫بهتون زنگ میزنم
‫چجوری تونسته ماشین رو برداره؟
‫احتمالا کلیدا رو جمعه شب ‫ توی مدرسه پیدا کرده
‫فکر نمی‌کنم اونقدر احمق باشه
‫واسه همین اگه جای تو بودم تا وقتی که ‫مدرک قطعی پیدا نکردیم بازداشتش نمی‌کردم
‫خیلی ممنون بابت این هفته ‫تجربه‌ی خیلی جالبی بود
‫-برای منم همینطور ‫-شماره‌ی جدیدم رو گذاشتم روی میزت
‫احتمالا بهش نیازی پیدا نمی‌کنی ولی...
‫-مراقبب خودتون باشین ‫-بهت زنگ می‌زنیم
‫خیلی‌ها این انتخابات رو یک نبرد شخصی می‌دونن
‫بین شهردار برمر و توئلز هارتمن
‫امشب، جواب خیلی از سوالاتمون رو می‌گیریم
‫باید آبجو و اشناپس(نوشیدنی) بگیریم
‫و آب‌نبات که با قهوه بخورن
‫می‌گیریم
‫بله؟
‫ اون پرونده رو از افسر بازنشسته گرفتم. ‫میخوای برات بخونمش؟
‫-نه بده به میر ‫-باشه
‫-ولی چی نوشته؟ ‫-یه پرونده مال 20 سال قبله
‫-هیچوقت به دادگاه نرفته ‫-کلاهم رو یادم رفت بیارم
‫-به نظر میاد که... ‫-یه دونه واست می‌خریم
‫-کلاه سوئدی نمی‌خوام ‫-قرار نیست دور بزنیم
‫بگو، میشنوم
‫درباره‌ی یه موادفروشه که له و لورده‌اش کردن
‫مارک، بس کن ‫پس پرونده هیچوقت به جایی نرسید؟
‫مجرم پیدا نشد
‫ولی تایس بیرک لارسن ‫مظنون بوده و ازش بازجویی شده
‫-چرا؟ ‫-انگیزه داشته
‫موادفروش تهدیدش کرده بود که یه چیزی رو ‫ لو بده، ولی هیچوقت این کارو نکرد
‫موادفروشه چی گفته بود؟
‫لعنت بهش
‫چیه؟
‫هیچی نگفته بود
‫درجا مرده بود
‫-میر رو بیار پشت خط ‫-سرش شلوغه
‫-بهش بگو همین الآن بهم زنگ بزنه ‫-باشه. خدافظ
‫-یه نوشابه‌ی دیگه می‌خواین؟ ‫-اجازه داریم؟
‫از کدوما می‌خواین؟ ‫از اینا؟
‫ممنون
‫-هنوز قهوه هست؟ ‫-آره. الآن میارم
‫-تایس ‫-چیه؟ میرم قهوه بیارم
‫تازه با زن یانیک حرف زدم
‫-کی؟ ‫-زن یانیک
‫-الآن مهم نیست. ‫-چرا مهمه
‫-حق با تو بود، الآن زمان خوبی نیست. ‫-می‌دونم، تایس
‫-چیه؟ دارم قهوه درست می‌کنم ‫-اون اینجاست
‫-کی؟ ‫-کسی که بهش مظنونن. الآن اینجاست
‫-ممنون بابت تاج گل قشنگی که آوردین ‫-خواهش می‌کنم
‫از طرف والدین بچه‌ها هم هست
‫تایس، تازه داشتم از راما ‫به خاطر تاج گل تشکر می‌کردم
‫فک کنم بازم باید قهوه بیاریم
‫-الآن میرم یکم درست می‌کنم. ‫-باشه
‫ممنون که ما رو به خونه‌تون راه دادین
‫واسه‌ی بچه‌های کلاس ‫خیلی مهم بود که اینجا باشن
‫ما یک برنامه‌ی شهر سبز برای کپنهاگ داریم ‫که مناطق تفریحی بیشتری رو فراهم می‌کنه
‫-و شرایط بهتری برای بچه‌ها ایجاد میشه ‫-مخالفتی که با این موضوع نداری؟
‫نه، خوشبختانه ما روی ‫برخی از مسائل جزئی هم‌نظریم
‫-اجازه بدین بریم روی موضوع.... ‫-دوربین شماره‌ی3، آماده باش
‫اولا، مسئله‌ی برابری نژادی ‫یکی از مسائل مهم این انتخاباته
‫شما صحبت‌های زیادی درباره‌ی ‫افراد نمونه داشتین، توئلز هارتمن
‫اونا چجوری می‌تونن تاثیرگذار باشن؟
‫ما به صورت جامع به برابری نژادی نگاه می‌کنیم ‫و طرح‌های زیادی براش داریم
‫اصلا دوست ندارم که فقط ‫روی یکیشون تاکید کنم
‫ولی ما باید از شر مناطق مهاجرنشین خلاص شیم ‫چیزی که شهردارمون باهاش مشکلی نداشته
‫ما خانه‌های خوب و سالمی ساختیم ‫که قیمت مناسبی داشته باشن
‫ما که نمی‌تونیم به مردم بگیم ‫کجا زندگی بکنن یا نکنن
‫-این تحریف واقعیته... ‫-بیاین در مورد افراد نمونه صحبت کنیم
‫چرا افراد نمونه اینقدر اهمیت دارن؟
‫-... که باعث میشه.... ‫-چرا باید با مهاجرین جور دیگه‌ای رقتار بشه؟
‫چرا نباید مثل بقیه آدم‌ها باهاشون عمل کنیم؟
‫-مسئله این نیست ‫-پس چیه؟
‫ظاهرا خودت هم خیلی به کارهاشون ‫ افتخار نمی‌کنی، مگه نه؟
‫دوربین 1، تکون نخور ‫دوربین 3 آماده باش
‫-چرا، من بهشون افتخار می‌کنم ‫-واقعا؟
‫به خاطر افراد نمونه، میزان جرم ‫در بین مهاجرین کاهش چشم‌گیری داشته
‫روندش نزولیه. ‫این آمار، همه‌چیز رو مشخص می‌کنه
‫داوطلبان زیادی زحمت فراوان کشیدن ‫من بهشون احترام می‌ذارم
‫-هیچوقت نمی‌تونیم به اندازه کافی ستایششون کنیم ‫-این خبر خیلی خوبی به نظر میاد
‫ولی این حقیقت نداره که برخی از ‫این افراد نمونه‌ات جنایتکار هستن؟
‫معلومه که نه. چرندیات محضه
‫یعنی یکی از اونا توی یه پرونده‌ی قتل دست نداشته؟
‫کدوم پرونده‌ی قتل رو میگین؟
‫-توئلز هارتمن می‌دونه ‫- واقعا یه پرونده‌ وجود داره؟
‫آره، ولی بذار فرضی بگیم
‫مثلا یکی از افراد نمونه ‫توی پرونده‌ی قتل دست داشته
‫مثل این می‌مونه که یه روباه رو ‫بذاری تا از چندتا غاز نگهداری کنه
‫اگه نمی‌تونی دقیقا اشاره کنی کدومه ‫مجبوریم از این بحث بگذریم
‫خیلی‌خب، بیاین فرض کنیم که ‫واقعا همچین چیزی صحت داشته باشه
‫اگه باشه، خب که چی؟
‫باید به همه تعمیم بدیم؟
‫اگه یه مهاجر خطا کنه
‫کل مهاجرا گناهکارن؟ ‫مسخره‌اس
‫دقیقا مثل این می‌مونه که بگیم ‫همه‌ی سیاستمدارها مثل هم‌دیگه‌ان
‫افراد نمونه توی این 4 سالی که من بودم ‫بیشتر از 12 سال تو ،
‫-برای برابری نژادی توی این شهر کار کردن ‫-این، جای بحث داره
‫من برای آینده‌ی کپنهاگ برنامه دارم
‫شهری که در اون برای همه جا هست ‫دیگه محله‌ی مهاجرنشین و کوخ نشینی نباشه
‫برعکس بیشتر شهرهای اروپایی
‫افراد نمونه یک جزء ضروری ‫برای دستیابی به این هدفه
‫-سارا، گوشیت رو خاموش کن ‫-لوند هستم
‫بله؟
‫-در مورد بیرک لارسن بهت گفتن؟ ‫-نه، ولی دوچرخه رو پیدا کردیم
‫-چی می‌خوای؟ ‫-کدوم دوچرخه؟
‫یکی از ماشینای گشتی، جلوی ‫یه دوچرخه‌سوار که چراغ نداشت رو گرفت
‫-مشخص شد دوچرخه‌ی نانا بوده ‫-لطفا موبایلتون رو خاموش کنین
‫دختره، دوچرخه رو از کنار خونه‌ی کمال برداشته بود ‫الآن داریم میریم دستگیرش کنیم
‫-پس دیگه فک کنم باید باهم خداحافظی کنم ‫-حواست به بیرک لارسن باشه
‫-چرا؟ ‫-اون پرونده‌ی قدیمی رو بخون
‫-نذار به کمال نزدیک بشه ‫-دیگه یکم دیره. اونا توی یه ماشین هستن
‫-منظورت چیه؟ ‫-یه نفر رو فرستادم دنبال کمال
‫ولی گفتن بیرک لارسن اون رو برده برسونه ‫مگه چی شده؟
‫-کمال رسیده خونه؟ ‫-بیرک لارسن هیچی نمی‌دونه
‫و گرنه کمال دعوت نمی‌شد
‫-اون رسیده خونه؟ ‫-من وقت واسه این حرفا ندارم
‫-لطفا کمربندتون رو ببندین ‫-باشه
‫لطفا خاموشش کنین
‫شب همگی بخیر و خوش اومدین
‫این پرواز هواپیمایی اسکاندیناوی ‫ به مقصد استکهلمه
‫بابت تاخیر کمی که پیش اومد عذرخواهی می‌کنم ‫ولی الآن آماده‌ی بلند شدن هستیم
‫انتظار آب‌وهوای خوبی رو در سفر داریم ‫و براتون پرواز دلپذیری آرزومندم. تشکر
‫امیدوارم توی سوئد متوجه حرف زدن ما بشن
‫سلام...
‫-چمدونتون رو بردارین ‫-چی؟
‫ایول!
‫لطف داری که منو رسوندی
‫ماشینم رو گذاشتم خونه ‫یه وقت همسرم بهش نیاز پیدا کنه
‫نباید اینجا می‌پیچیدیم؟
‫عه آره
‫آره
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.