..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫قصد داشتن آرتور رو بکشن.
‫میتونید تصورش رو بکنید؟
‫اون رو هم میکشتن، ‫ولی من جلوش رو گرفتم.
‫چه تکبری، ‫چه حماقتی.
‫نه اینکه اوتر هیچ‌ وقت ‫اهلِ ردای عالمان بوده باشه.
‫من از نقشه پلیدشون به همون ‫روشی که میدونم باخبر شدم...
‫نجواهایی در باد، ‫چهره‌ هایی در میان اخگرهای آتش...
‫و نجات دادنش رو وظیفه خودم دونستم.
‫پادشاهِ والا هر چی در توان داشت میکرد...
‫ولی من راه خودم رو پیش می‌بردم.
...راهِ من
‫اینطور بود؟
‫اصلاً هیچ‌ وقت راهِ من بود؟
‫ولی دارم از داستان جلو میزنم.
‫همیشه همینطورم.
‫قراره این داستانِ آرتور باشه...
‫ولی آرتور چیزی فراتر از تولدشه.
‫برای درک اون، ‫باید این سرزمین رو درک کنید.
‫این سرزمین، ‫این جزیره مقتدران.
‫و باید من رو درک کنید...
‫چون من همون مردی هستم ‫که اون رو ساخت.
[ بریتانیا : قرن چهارم میلادی ]
‫در تمام سال‌ های پادشاهیم، رسم من بر این بوده که اولین صیدِ ‫سدِ ماهی‌ گیریم رو به نشانه‌ احترام، به یکی از شما ببخشم.
‫احترام برای چی؟
‫همه میدونن که پسرت نفرین شده.
‫تو اینطور میگی، ولی این سد مال منه، ‫و این ماهی‌ ها هم مال منن که ببخشم.
‫«الفین» تنها پسر منه.
‫یه مرد باید هر کاری که میتونه برای ‫پسرانِ خلفش انجام بده تا بخت و اقبالشون رو بلند کنه.
‫صیدِ پربرکتی بیار پسر، ‫و بهشون نشون بده که نفرین شکسته.
‫و اگه تورها خالی باشن چی؟
‫میتونستی درباره‌ برفِ بالادستِ رودخانه ‫بهم هشدار بدی.
‫تو هم میتونستی درباره‌ ‫نقشه‌ احمقانه‌ت بهم هشدار بدی.
‫تمام بد بیاری‌ های قبلیش ‫در مقابل این هیچ بود.
‫تو اجازه دادی اون برکتِ سدِ ما رو نابود کنه.
‫«الفین»، کافیه!
‫اون... اون چیزی پیدا کرده.
‫چیزی نیست، ‫یه لاشه‌ غرق‌ شده‌ست.
‫چرا انقدر مشتاقی که توی ‫این بد شانسی شریک بشی؟
‫این موجودِ نحیف مرده.
‫کی دلش میاد نوزادی مثل ‫این رو توی رودخانه بندازه؟
‫این کودک جادو زده‌ست.
‫اون رو به آب برگردون، ‫و قال قضیه رو بکن.
‫بهش دست نزن.
‫پسرم، ممکنه این نوزاد نفرین‌ شده باشه.
‫من همین حالا هم نفرین‌ شده هستم.
‫قسم به ایزد بانو.
‫نگاه کنید.
‫«تالیسینِ» سپید پیشانی.
‫هیچ وقت در سدِ «گوئیدنو»، ‫همچین بخت و اقبالی مثل امروز نبوده.
‫تو کوچیکی، تالیسین، و ناتوان، ‫ولی توی کلامت هنری نهفته.
‫این پسر، یه نغمه‌ سرا میشه.
‫سخن‌ پردازی که مثلش وجود نداره، ‫از آغازِ جهان تا به حال...
‫و در صداش، ‫پادشاهیِ تابستان متولد میشه.
‫از این به بعد، نذار کسی بگه ‫«الفین آپ گوئیدنو» بد شانسه.
[ چرخه پندراگون : ظهور مرلین ] [ فصل اول : قسمت اول ]
[ جزیره مقتدران ]
..:: کانال تلگرام و اينستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
...بِل بلند مرتبه
...خدای آتش و نور
...فرمانروای آسمان‌ ها، ارباب دنیای زیرین
.و پروردگار هر چیز پایدار
.به دادخواهی بنده‌‌ت گوش فرا بده
.بهمون قدرت بده
.بهمون شجاعت بده
.بهمون دلاوری بده
.ما که امروز در برابر تو می‌رقصیم
.بانو، وقتشه
.خودم میدونم وقتش کِیه
‫کاریس، کاریس، ‫کاریس، کاریس،
‫کاریس، کاریس، کاریس، ‫کاریس، کاریس، کاریس.
[ آتلانتیس : جزیره خدای گاو نر ]
.جمعیت پرشوره
،گاوهای نر هم سرزنده هستن .گرما اونا رو بدخلق میکنه
.و رقصنده ها کندن .سبزها دو تازه کار رو از دست دادن
دو؟
.بِل خودش رو انتخاب کرده
.ستایش برای بل
.بهم گوش بدید
.ما سبزها نیستیم
ما کی هستیم؟
.ما یاعوهاییم
!ما کی هستیم؟
!ما یاعوهاییم
.ما بهشون هیچی نمیدیم
.کارت عالی بود، رئیس
.امیدوارم همشون به همین راحتی باشن
.اون که گاو نر معبدی نیست
اونا قصد کشتن همه‌مون رو دارن؟
.نه همه‌مون
.فقط من
!میخوام از میدان برید بیرون
!همتون
.خودِ بِل وارد میدان شده
‫کاریس، کاریس، ‫کاریس، کاریس.
دیگه از من چی میخوای؟
.همه چی
[ کائر دیوی : بیست سال بعد ]
‫آهای تو، سرورت رو پیش من بیار.
‫و عجله کن.
.اوه باشه، باشه، باشه
‫آروم باش، هاگان، آروم باش.
‫چی دیدی؟
‫اونا دارن میان.
‫پیکت‌ ها؟
‫از امروز، دیگه حرفی نمیزنیم، ‫از ایرلندی، پیکت یا ساکسن، بلکه از بربر.
‫متحد شدن؟
‫همم.
‫امیدوار بودم چند سالی ‫بیشتر وقت داشته باشیم.
‫یه فصل کم یا زیاد، ‫چه فرقی میکنه؟
‫روز رو همونطوری که پیش میاد ‫پذیرا باش، ای پادشاه.
‫پیروزی ما رو می‌بینی؟
‫بهتره از پسرت بپرسی.
‫اون این مسائل رو خیلی ‫روشن‌ تر از من می‌بینه.
‫سه روزه که تالیسین رو ندیدم.
‫وقتی بهش نیاز دارم کجاست؟
‫اون همون‌ جاییه که ‫بیشترین نیاز بهش هست.
‫مادرِ زمین، ‫پسرت رو نگاه کن.
‫مادرِ آسمان، ‫خادم وفادارت رو بازشناس.
‫ای پدرِ خرد، باهام حرف بزن ‫تا صدات رو بشنوم.
‫ای الهه بزرگ، ‫ملکه زندگی...
‫رؤیای دیدگانت رو بهم آشکار کن.
‫- صحبت کن... ‫- دعای زیبایی بود.
‫خدایانِ اینجا باید خشنود شده باشن.
‫عاقلانه نیست که وقتی مردی دعا میکنه، ‫مخفیانه بهش نزدیک بشی.
‫عاقلانه نیست وقتی مردی مخفیانه ‫بهت نزدیک میشه، دعا کنی.
‫برای اینکه به تنهایی از این تپه ‫بالا اومده باشی، پیری.
‫تو هم برای اینکه اصلاً ‫از اون بالا بیای، جوونی.
‫فکر میکنی برای جستجوی ‫خدایان خیلی جوونم؟
‫تعداد کمی، چه پیر و چه جوون، ‫به دنبال خدایان هستن.
‫صندلی‌ ای که روش نشستی، ‫متعلق به رهبر فرقه ماست...
‫دروئید اعظمِ جزیره مقتدران.
‫پس تو یه دروئیدی، ‫تالیسین آپ الفین؟
‫من رو میشناسی.
‫همه مردمان تالیسین بزرگ رو میشناسن.
‫میگن تو قدرتمندترینِ قومت هستی.
‫من همونم که می‌بینی.
‫تو کی هستی؟
‫عجیبه، مگه نه؟
‫چرا فرقه تو اجازه داد یکی از ‫سنگ‌ های مقدسشون سقوط کنه؟
‫باید مدت‌ ها پیش افتاده باشه.
‫در عجبم، تو همون کسی میشی ‫که اون رو بلند میکنه؟
‫میفهمم چرا سقوط کرد.
‫من رو ببخش، غریبه.
‫مردگان می‌بخشن؟
‫خیلی قدیمیه.
‫اون نشونه‌ ها چیه؟
!کرنونوس، سرور شاخدار
‫یکی از خدایان شماست؟
‫نه، خیلی قدیمی‌ تر.
‫موجودی باستانی.
‫نه، نه.
‫نه.
.زندگی، چیزیه که سقوط کرده
.و جهان از آن توئه
‫سر جاش بذارش!
‫سنگ رو سر جاش بذار!
‫شک ندارم که این «کرنانوس» ترجیح میداد ‫سنگش رو برافراشته باقی بذاری.
‫اون ازم میخواد ‫آیین‌ های کهن رو احیا کنم.
‫آه، و تو چی فکر میکنی؟
‫پس بهم نگاه کن، ‫ای «پیشانی درخشان».
‫چیزی برای گفتن بهم نداری، ‫ای نغمه‌ سرای بزرگ؟
‫نه سرودی برای خوندن، ‫و نه حکمتی برای گفتن؟
‫توی روز رهاییت، گره از زبونت باز میشه، ‫و کلماتی که بهت می‌بخشم، جاری میشن.
‫تو نغمه‌ سرای من میشی، ‫و فرمانروایی من رو توی دنیای آدمیان جار میزنی.
‫مردمان صدات رو میشنون، ‫و میفهمن کیه که حرف میزنه.
‫- تالیسین. ‫- پدر.
‫پدر، من کی هستم که خدایان ‫باید سر روحم با هم بجنگن؟
‫تو پسر منی، فرزند...
‫و بزرگ‌ ترین نغمه‌ سرا ‫توی تاریخِ مردمانت.
‫فقط همین؟
‫مگه این کافی نیست؟
‫زود باش، بیا.
‫دشمن هامون علیه ما متحد میشن.
‫بهت نیاز دارم.
[ کائر سیونت : دژ رومی ]
‫درود بر ماکسیموس.
‫به خاطر ندارم که یه لژیون رومی، ‫برای فرار از شکست...
‫به کمک یه سواره‌ نظام ‫سلتی نیاز داشته باشه.
‫حافظه‌ت ضعیف شده.
‫می‌بینم که با دشمن روبرو شدی.
‫از اومدنت ممنونم، اِلفین، ‫ولی نمیتونم اجازه بدم بمونی.
‫بربرها لوگووالیوم رو تسخیر کردن.
‫به نام الهه.
‫دیوار فرو ریخته.
‫به خونه‌ت برگرد، ‫دوست من.
‫از مردم خودت دفاع کن.
‫اگه در کنار هم وایسیم، هر دو قوم ما ‫شانس خیلی بیشتری خواهند داشت.
‫علاوه بر این، ‫پسرم رو داریم که حامی ما باشه.
‫درود بر تالیسین!
‫اعتراف میکنم که دوست ندارم فرصتِ جنگیدن ‫تحت برکت تو رو یه بار دیگه از دست بدم.
‫پس این فرصت رو داری.
‫باهام همراه میشی، استاد؟
‫خدای شاخدار، ‫چه پیشنهادی بهت داد؟
‫قدرتی عظیم در ازای بهایی سنگین.
‫امیدوار باشیم که امتناع تو، ‫مایه نابودی قوم‌مون نشه.
‫پذیرش من قطعاً اینطوری میشد.
‫در تمام امپراتوری، ‫هیچکس مثل اون نیست.
‫در تمام جهان، ‫هیچکس مثل اون نیست.
[ سرزمین‌ های تابستانی ]
‫کی میتونه باشه؟
‫ساکسون؟ ‫ایرلندی؟
‫احتمالاً مسافریه که برای ‫استراحت و سایه توقف کرده.
‫هیچ وقت فکر نمیکردم ‫اینجا رو اشغال‌ شده پیدا کنیم.
‫یه اسب رو که نمیشه ‫اشغال کردن دونست، کالن.
‫با این حال، ‫باید منتظر بمونیم.
‫شاید به راهشون ادامه بدن.
‫چیکار میکنی؟
‫ما این همه راه رو نیومدیم که ‫در برابر این مقصود، بزدلی نشون بدیم.
‫درود بر مریم.
‫خدای من.
‫مریم مقدس، ‫مادر مسیح.
‫بهمون رحم کن.
‫شما چجور مردهایی هستید؟
‫مردهایی نالایق، بانو.
‫که اینطور.
‫برای چی به اینجا اومدید؟
‫در جستجوی این مکان مقدس.
‫و این مریم مقدسی که ‫ازش حرف میزنید کیه؟
‫خب، مادر اون والا مقام...
‫عیسی مسیح، ‫منجی بشریت.
‫شما اون بانوی متبرک نیستید؟
‫کسایی هستن که من رو ‫منجی صدا میکنن...
‫ولی من هیچ وقت اسم این الهه، ‫مریم، رو نشنیدم.
‫الهه؟
‫ما رو ببخشید، بانو.
‫ما هیچ خدایی جز خدای ‫حقیقی رو نمی‌پرستیم...
‫خدایی که زمانی ‫در همین مکان پرستش میشد.
‫خدای حقیقی در اینجا پرستش میشد؟
‫بعید به نظر میرسه.
‫باز هم، ازتون معذرت میخوام.
‫ما تمام این راه رو از «گُل» اومدیم، ‫تا این مکان رو پیدا کنیم و مرمت کنیم...
‫تا حقیقتِ خدای ما یه بار دیگه، ‫در این نواحی بشارت داده بشه.
‫تو زیاد از حقیقت دم میزنی.
‫این خدای شما، ‫انقدر به حقیقت اهمیت میده؟
‫در حقیقت بله، ‫ولی به عشق هم اهمیت میده.
‫متوجهم.
‫پس خدای عجیبیه...
‫و به گمونم، اغلب هم ناامید میشه.
‫این کفرگوییه.
‫همراهم پیش برادر مارتین ‫در «تور» تحصیل کرده.
‫اون متعصبه، ولی شاید کمتر از چیزی که ‫موقعیت ایجاب میکنه، انعطاف‌ پذیر باشه.
‫اون صادقه.
‫اگه مایل به بازسازی این مکان هستید، ‫به اجازه پادشاه «آوالاک» نیاز دارید.
!فری
‫شما از قوم پریانی، همون‌ هایی که ‫توی جزیره شیشه‌ ای ساکن هستن؟
‫مردم اینجا داستان‌ های ‫عجیب زیادی درباره‌تون میگن.
‫شنیدید که ما به خواست خودمون، ‫تغییر شکل میدیم؟
‫شنیدید که هیچ وقت ‫نمی‌خوابیم و باز نمی‌ایستیم...
‫و کافیه فرمان بدیم تا بادها برامون ‫از هر گوشه و کنار قلمرومون خبر بیارن؟
‫و حتی بیشتر از اینا.
به چی باور دارید، کشیش؟
‫ما به هر چیزی که خداوند قدوس ‫بهمون وحی کنه، ایمان میاریم.
‫من هم زمانی به خدایی اعتماد داشتم، ‫خیلی وقت پیش.
‫چی شد؟
‫اون رو کشتم.
[ ینیس آوالاک ]
‫هیچ وقت چیزی شبیه بهش ندیده بودم.
‫نه در رم، نه در آتن، ‫و نه حتی در خودِ قسطنطنیه.
‫حقیقتاً، اینا پری‌ زادگان هستن!
‫هی برادر، اونا هم فانی‌ هایی مثل ما هستن.
‫شاید فانی باشن...
‫ولی هیچ وقت شبیه ما نیستن.
.خیلی بهش سخت میگیری، خواهر
اون باهات چیکار کرد؟
.اسب حالش خوبه
.بهتر از اسب تو
.کره اسب هنوز نچرخیده
.متاسفم
‫شما چه مردهای عجیبی هستید؟
‫کشیش هستیم، ‫بانوی من.
‫اونا با بقیه هستن؟
‫پدرت به گروه بزرگی از بریتون‌ هایی ‫با لباس‌ های عجیب، بار عام داده.
‫پدرمون، مورگیان.
‫اون میخواد که در بازگشت، ‫بهش ملحق بشی.
‫حضور من خواسته نشده بود.
‫فکر میکنی این مردانِ رنگ‌ شده، ‫تا این حد به جنوب یورش ببرن؟
‫به مرور زمان.
‫اگرچه در «دایفد» شنیدیم که امپراتور، ‫در حال عقب کشیدنِ دو لژیون از «گُل» بود...
‫و نیروها رو به سمت دیوار برمیگردوند.
‫اون اینجاست.
‫پادشاه «الفین آپ گوئیدنو»، ‫دخترم رو بهتون معرفی میکنم،
‫شاهدخت «کاریس»، ‫ناجی قوم ما.
‫شاهدخت کاریس.
‫پدرتون داشت بهمون میگفت که چطور ‫مردم خودتون رو از مصیبت نجات دادید.
‫رسم پدرهاست که در دستاوردهای ‫فرزندانشون اغراق کنن.
‫هیچ وقت همچین چیزی نگو.
‫هیچ آتلانتیسیِ زنده‌ ای نیست که ‫زندگیش رو مدیونِ دخترم نباشه.
‫مردم من هم با فقدان، ‫و از دست دادن آشنان.
‫ما هم در این سرزمین‌ ها غریبه هستیم.
‫مسافران همیشه در میان ‫این دیوارها خوش اومدن.
‫اگه میتونید، ‫لطفاً پیش ما بمونید.
‫اجازه بدید امشب در برکتِ سفره‌م، ‫با من شریک بشید.
‫پیشنهادتون خیلی سخاوتمندانه‌ست.
‫لطفاً این پیشکش رو به نشونه‌ ‫سپاسگزاری ما قبول کنید.
‫بهم افتخار دادید، لرد الفین.
.این یه تیغه تشریفاتی نیست
.سلاح شخصی اونه
...هدیه یه مرد
.که چیز دیگه ای برای بخشیدن نداره
‫شنیدم که مردمش از سرزمین‌شون ‫در شمال رونده شدن؟
‫رونده شدن؟
‫توسط جنگ. جنگی که به زودی ‫در جنوب به سراغ ما هم میاد.
‫اگه واقعاً به همون ‫بدی ای باشه که میگن.
‫حرف‌شون رو باور نمیکنی؟
‫به مردان مستأصل، ‫هیچ وقت نمیشه اعتماد کرد.
‫به اونا میشه اعتماد کرد؟
‫به مردان قدرتمند، ‫هیچ وقت نمیشه اعتماد کرد.
‫تو چی میگی، پسرم؟
‫تالیسین.
‫ببخشید، پدر.
‫من تو رو در زمان حال لازم دارم...
‫نه غرق در گذشته.
‫شاه آوالاک مهربونی نشون داده، ‫اون هم وقتی که نیازی به مهربونی نبود.
‫و با این حال؟
‫من در این مکان احساس خطر میکنم.
‫باید محتاط باشی.
پس اونا میمونن؟
.پدرت مرد سخاوتمندیه
.آوالاک یه احمقه
،ما توسط انسان‌ های عجیب .و خدایان عجیب‌شون احاطه شدیم
.وحشی‌ ها، همشون
...اونا به زور میگیرن
.چیزی رو که آوالاک رایگان بهشون نمیده
دیگت امروز چه چیزی رو آشکار کرد؟
.دود و بخار
.میتونی بذاری از شکست لیا استفاده کنم
.تو برای قدرت خیلی بی‌ صبری
‫هوم.
‫حالتون خوب نیست، ‫شاه آوالاک؟
‫زخمی قدیمیه، و عمیق.
‫بهم اعتنا نکن.
‫جای خیلی خوش‌ اقبالیه که مردمان‌تون تونستن ‫از آشوب‌ های شمال فرار کنن، پادشاه الفین.
‫هوم.
‫خوش‌ اقبالیِ «الفین آپ گوئیدنو» زبانزده.
‫در میان قوم ما، ‫موقع هم‌ سفره شدن با دوستان جدید...
‫رسمه که آوازی خونده بشه.
‫افسوس که بهترین خنیاگران ما، ‫بی‌ جان در قعر دریای بزرگ خوابیدن.
‫به‌ راستی.
‫ما همگی شاهد ویرانی خونه هامون، ‫و کشته شدن خویشاوندان‌مون بودیم.
‫با این حال، مردم ما نه تنها جون سالم به در بردن، ‫بلکه بزرگ ترین گنجمون رو هم با خودشون آوردن.
‫هافگان حقیقت رو میگه.
‫اون گنج، پسر من، تالیسینه...
‫خنیاگری با استعدادی خارق‌ العاده.
‫این حقیقت داره؟
‫تالیسین، ‫تالیسین.
‫این حقیقت داره؟
‫رسم پدرانه که در دستاوردهای ‫فرزندان‌شون مبالغه کنن.
‫تواضع کاذب برازنده نیست، تالیسین.
‫شاه آوالاک کرم و بخشش ‫خودش رو شامل حال ما کرده.
‫بیا ما هم داشته‌ هامون رو ‫باهاشون سهیم بشیم.
‫پس اگه مایلید، ‫به سوگ‌ نامه «پوئیل» گوش فرا بدید...
‫شاهزاده آنوین.
‫در روزگاری که شبنم آفرینش، ‫هنوز بر پهنه زمین تازه بود...
‫پوئیل فرمانروای هفت کاترفِ دایفد بود.
‫هفت کاترف از گوینِد، ‫و هفت کاترف از لوگر هم همینطور.
‫در کایر ناربرت، ‫دژ اصلیش...
‫صبحی از خواب بلند شد تا به تپه‌ ها نگاه کنه، ‫که مالامال از شکار بودن.
‫یه فکری به سرش زد...
‫و مردانش رو برای ‫رفتن به شکار جمع کرد.
‫و ماجرا از این قراره.
‫♪ در گلین کوک ♪ ‫♪ آنگاه که نور روز ♪
‫♪ در دریای غربی محو میشد ♪ ‫♪ در دریا ♪
‫♪ در شکارگاه‌ ها ♪
‫♪ تازی‌ ها رو برای بازی رها کردن ♪
‫♪ ولی اونا تنها نبودن ♪ ‫♪ تنها نبودن ♪
‫♪ پادشاهی از دنیایی دیگه ♪
‫♪ آرون از آنون ♪
‫♪ سگ‌ های شکاریش گوزن تنومندی رو از پای در آوردن ♪
‫♪ و شاه پوئیلِ بی‌ خبر ♪ ‫♪ درست بر فراز اون وایساد ♪
‫اوه، آه، آه، آه.
...بِل بلند مرتبه
.پروردگار عالم اموات
.به دادخواهی بنده‌‌ت گوش فرا بده
.خودِ بِل وارد میدان شده
دیگه از من چی میخوای؟
.همه چی
‫کاریس!
‫شاهدخت کاریس؟
‫ناجیِ قومش اینجا نیست، ای غریبه.
‫کره‌ اسب وارونه‌ست؟
‫اونقدر توان ندارم که بچرخونمش.
‫تجلّیِ چهارم.
‫بهای قدرتی رو که نشون میدی، میدونم.
‫هیچ وقت برای قدرت، ‫خونی نریختم.
‫شاید به همین خاطر شکست خوردم.
‫شکست خوردی؟
‫کره‌ اسب چرخید.
‫همه چی به خیر میگذره.
.ممنونم
‫من رو ببخش.
‫در جستجوی شاهدخت کاریس هستم.
‫اون از این طرف اومد؟
‫اسب خاکستریش رو سوار شد و رفت.
‫اون اغلب شب‌ ها، ‫پایینِ تپه آب تنی میکنه...
‫زمانی که چشم‌ های ‫کنجکاوِ کمتری بیدارن.
...ممنونم
‫دوست من.
‫عذر میخوام، شاهدخت. ‫قصد نداشتم شما رو بترسونم.
‫در شمال رسمه که از زنی ‫موقع استحمام جاسوسی کنن؟
‫هرگز، بانو.
‫پس اینجا چیکار میکنی؟
‫باید شما رو میدیدم.
‫مگه به اندازه‌ کافی من رو ندیدی؟
‫قصدم این نبود که ‫به افکارتون سرک بکشم.
‫تو به روح من رسوخ کردی.
‫میدونم خدایِ گاو ‫چه پیشنهادی بهتون داد.
‫«کرنونس» به من هم ‫همون پیشنهاد رو داد.
‫و بعد؟
‫منم همون انتخابی رو کردم که شما کردید.
‫پس نفرین به هر دومون.
‫آره.
‫خودم رو نیازمند هم‌ صحبتی نمی‌بینم.
‫چه برسه به هم‌ صحبتی با یه وحشی.
‫خب، شما من رو وحشی فرض میکنید، ‫اینطور نیست؟
‫و ما هم شما رو موجوداتی ‫از دنیایی دیگه می‌بینیم.
‫شاید هر دومون فقط آدم باشیم.
‫من «فقط» هیچی نیستم، آوازه‌ خوان.
‫چطور جرئت میکنی بدون اجازه، ‫وارد اتاق من بشی!
‫تو هیچ حقی نداری!
‫این بهم بیشتر از چیزی که ‫بهت نشون داد، نشون میده!
‫هیچ وقت از روی کنجکاوی نبود.
‫چند بار بهت گفتم؟
‫تو همیشه ضعیف بودی.
‫و تو همیشه یه احمق بودی. ‫درست مثل خواهرت.
‫اوه آره، اون هم «بصیرت» داشت.
‫و باهاش چیکار کرد؟ ‫ناجیِ مردمِ ما؟
‫هزاران هزار نفر از خویشاوندان‌مون، ‫طعمه‌ دریا شدن...
‫و این تخته سنگ وحشی، ‫قراره رستگاریِ ما باشه؟
‫قدرت واقعی در کشتنِ چیزیه ‫که دوست داری، دخترک...
‫نه اینکه بذاری اون تو رو بکشه.
‫من عاشق اون خنیاگر نیستم. ‫فقط قدرتش رو میخوام.
‫همونطور که قدرت تو رو میخواستم.
‫و حالا دیگه چیزی برای بخشیدن نداری.
‫شاهدخت کاریس.
‫شاهزاده تالیسین.
‫افسوس، فقط تالیسین.
‫عناوین موروثی در میان قوم کیمری ‫شناخته شده نیستن، با تمام وحشیگری‌مون.
‫هیچ وقت همچین چیزی نگو!
‫مردمان شما به نجابت هر کسی هستن ‫که تا به حال دیدم.
‫پادشاه آوالاک. ‫بانوی دریاچه.
‫هیچ وقت کسی رو شبیه اون ندیدم.
‫اون به اندازه کافی مغروره.
‫وقتی آواز میخونه، ‫دردِ فقدان‌مون رو فراموش میکنم.
‫حتی زخم کهنه‌م کمتر آزارم میده.
‫آواز اون هیچ تسلایی برای من نداره.
‫واقعاً؟
‫قصد دارم زمین‌ های شمال ‫«تور» رو به اونا ببخشم...
‫اگه اونا رو قبول کنن.
‫میخوای اونا رو اینجا اسکان بدی؟
‫نیازشون مبرمه، ‫و این حتی یک‌ دهم دارایی‌ های من هم نیست.
‫اعتراضی داری؟
‫چرا باید برام مهم باشه که اون ‫آوازخوان کجا سر به بالین میذاره؟
‫کاریس!
‫صبر کن!
‫فکر میکردم تو رو پابرهنه پیدا کنم.
‫چکمه‌ هات، اونا رو کنار دریاچه جا گذاشتی.
‫یه شاهزاده واقعی اونا رو برمیگردونه.
‫همونطور که گفتم، ‫من شاهزاده نیستم.
‫ولی اگه اجازه بدی، ‫جبران میکنم.
‫اینا مال تو هستن، مگه نه؟
‫آره، هستن.
‫نه رنجی و نه لذتی، تا ابد.
‫فکر میکردم بعد از اون فقدان، ‫این تمام چیزی بود که زندگی برام داشت.
‫دو هزار نفر از ما بعد از اون فاجعه عظیم، ‫به این سواحل رسیدیم.
‫تنها هزار نفر باقی موندن.
‫و با این حال، ‫تو زنده‌ ای.
‫و تا زمانی که جان در بدن داری، ‫برای مردمت امید هست.
‫تو جوونی...
‫شاید از دید تو اینطور باشه.
‫مردم من سال‌ های عمرشون رو ‫سبک‌ تر از بقیه سپری میکنن.
‫این مکان نباید به یه گورستان تبدیل بشه، کاریس.
‫دوست دارم باور کنم که اتفاقی بزرگ ‫و غم‌ انگیز در این مکان رخ داده.
‫زمانی بسیار دور.
‫خلافش رو بهم نگو، ای خنیاگر. ‫حتی اگه حقیقت رو میدونی.
‫تمام دنیا از وقایعی ساخته شده ‫که هم بزرگن و هم غم‌ انگیز.
‫برخی دیده و به یاد سپرده میشن، ‫و برخی دیگه...
‫زنی بود.
‫اون از اون سوی دریا اومده بود.
‫زندگیش سخت بود، ‫چون که اون سرزمین بی‌ رحم بود.
‫و نمیتونست تمام چیزی رو که ‫پشت سر گذاشته بود، از یاد ببره.
‫در آرزوی بازگشت به خونه‌ش بود.
‫چه بلایی سرش اومد؟
‫تنها شد.
‫و مُرد.
‫مردی نبود که عاشقش باشه؟
‫زمانی مردی بود که آوازش، ‫قلب اون رو تسخیر کرد...
‫به همون آسونی که مرغ‌ گیری پرنده‌ ای رو ‫در دامی ابریشمین گرفتار میکنه.
‫ولی اونا از دو دنیای متفاوت بودن، ‫و وصال ممکن نبود.
‫چرا اینطوره؟
‫نه رنجی و نه لذتی، تا ابد.
‫کاریس! ‫کاریس!
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
.:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫پس بهم نگاه کن، ‫ای پیشانیِ تابناک.
‫همه اینا سرابی بیش نیست، ‫پژواکِ صدایی که دیگه خاموش شده.
‫و به‌ زودی اون پژواک هم باز می‌ایسته.
‫مرگ بِه از بندگی!
‫انسان‌ ها ضعیفن، تالیسین...
‫و حاضر نیستن بهای ‫دنیایی بهتر رو پرداخت کنن.
‫قدرت جدیدی در جهان به پا خاسته. ‫من اون رو دیدم.
‫بره‌ ای رو دیدم که ‫از نیکی می‌درخشید.
‫این پادشاهیِ تابستانه.
‫هیچکس نمیدونه از کجا اومدی.
‫هیچکس نمیتونه بگه به کجا میری.
‫ازت جدا نمیشم.
‫دخترم رو به یه بَربر نمیدم.
.باهام ازدواج کن، کاریس
[ چرخه پندراگون : ظهور مرلین ]
..:: کانال تلگرام و اينستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.