..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫تو کی هستی؟
‫پروفسور مازوریک. ‫برتیه دستیار اولمه.
‫یه واحد کوماندویی آلمانی ریختن اینجا!
‫دارن همه رو میکشن. ‫مازوریک.
‫بیشتر تیم علمی رو از بین بردن.
‫- چی شده؟ ‫- اون آدم نبود. همه رو کشت.
‫گزارش‌ ها تاییدش میکنن قربان.
‫میدونیم که این سرباز واقعیه.
‫پس باید همین الان ‫سر به نیست بشه.
‫میگن اونجا یه دیو هست.
‫میدونی واسه چی اینجاییم؟ ‫که اون دیوتون رو بکشیم.
‫شما همون نگهبانان هستین؟
‫چه بلایی سر شوهرم اومد؟
‫سرهنگ میرو رو دکتر فشار آورد.
‫منو به عنوان خبرنگار استخدام کن.
‫آرمان!
‫لعنتی!
.:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫خدا همراهت باشه.
‫به پدر و مادرش نامه مینویسی؟
‫نه تا وقتی که جنگ تموم بشه.
‫قانون رو که میدونی.
‫رشته‌ کار داره از دستت در میره، اتین.
‫تو هم داری سست میشی.
‫اولین بارت نیست که ‫یه همرزم رو خاک میکنی.
‫ولی این یکی فرق داشت.
‫هر بار همین رو میگیم.
‫قاچاق مرفین؟ ‫این که دیگه قدیمی شده.
‫ولی اینا دانشجوهای پزشکین، ‫که با یه کنتس کار میکنن.
‫هر روز یه کنتس موادفروش ‫پیدا نمیکنی.
‫دیگه چی داریم؟
‫یه پسر جوون دارم که توی کاباره ‫قصه‌ های تخیلی تعریف میکنه.
‫یه معلول که چند تا مدال نظامی خریده. ‫خیلی هم گل کرده.
‫مرتیکه‌ پست.
‫زن‌ ها براش غش و ضعف میرن.
‫کارت ‌پستال امضا میکنه ‫و با یونیفرم پز میده.
‫ایرن،
‫میتونی باهاش بری؟
‫یه تازه‌ کار هیچوقت تنها نمیره. ‫یه همراه لازم داری.
‫- میتونم به جاش یه سوژه پیشنهاد بدم؟ ‫- مثلا چی؟
‫یه چیزی درباره‌ مد؟
‫نه. یه چیزی درباره‌ ارتش.
‫الان هیچکی واقعا به این موضوع نمی ‌پردازه.
‫خب این خودش دلیل خوبیه که ‫ما انجامش بدیم، نه؟
‫چی تو چنته داری؟
‫هنوز نمیتونم بهت بگم.
‫وایستا ببینم. روز اول کاریت ‫و از همین الان پنهان ‌کاری؟
‫۴۸ ساعت بهم وقت بده. ‫ناامید نمیشی.
‫۲۴ ساعت بهت وقت میدم.
‫فردا همین موقع بهم میگی.
‫- ژنرال. ‫- بیا زود تمومش کنیم.
‫درباره‌ این ابرسرباز آلمانی ‫چی میدونیم؟
‫خیلی قدرتمنده.
‫بیشتر از نگهبانان ما؟
‫میگن استقامتش فرای آدمیزاده.
‫همینطور اشاره کردن به... ‫توانایی‌ های ذهنی.
‫میگن وارد ذهن دشمن ‌هاش میشه ‫و کنترلشون میکنه.
‫همچین چیزی ممکنه؟
‫توی پروژه‌ اطلس، بعضی ‌ها ‫توانایی ‌های مشابهی داشتن
‫ولی دووم نیاوردن.
‫فعلا صداشو در نیارین.
‫ماموریت شکست خورد.
‫منتقداتون حسابی از خجالتتون در میان.
‫شنیدم کاپیتان بون‌ فون ‫هنوز داره اینور اونور سرک میکشه.
‫باید دور نگهش داریم.
‫شروع کرده به زیر و رو کردن ‫آرشیوهای وزارتخونه.
‫ممکنه چیزی پیدا کنه؟
‫من همه‌ اسناد اطلس رو برداشتم، ‫ولی خب ارتش رو که میشناسی.
‫ببینم چیکار میتونم بکنم، ‫ولی اونا پشتش هستن.
‫در مورد تو هم،
‫بهتره ثابت کنی ‫هنوز میتونم بهت اعتماد کنم، اونم سریع.
‫بله، ژنرال.
‫بارون؟
‫قضیه ژیزله. نمیتونیم پیداش کنیم.
‫چی؟
‫چمدوناشو بسته و رفته.
‫کجاست؟
‫همینطوری نمیتونه بذاره بره. ‫اصلا راه نداره!
‫کجاست؟
‫برین پیداش کنین. پیداش کنین!
‫یه مشت انگل دور خودم جمع کردم!
‫زیباترین مخفیگاه دنیا نیست، ‫ولی حداقل ساکته.
‫اون اینجا پیدامون نمیکنه.
‫چه دل‌نشین.
‫دو روز دیگه راه میافتیم.
‫دو روز دیگه؟
‫زودتر نتونستی بلیط بگیری؟
‫نه، شرمنده.
‫ولی تا اون موقع...
‫آزادی منو جشن بگیریم؟
‫ممنونم.
‫میتونی یه جور مراسم مذهبی اجرا کنی؟
‫حتما قدیما تو گروه سرود کلیسا بودی، نه؟
‫من به مذهب پشت کردم قربان.
‫همه چی رو فراموش کردم.
‫منم هیچی یادم نیست.
‫پس مجبوریم با الکل سر کنیم.
‫به یاد رفیقمون.
‫- آرمان. ‫- به یاد آرمان.
‫به یادت، پسر.
‫گزارشت رو خوندم.
‫مرسی که چیزی نگفتی.
‫فرو هم چیزی نمیگه.
‫هیچوقت خودمو نمیبخشم.
‫آرمان اون زیر، تک و تنهاست.
‫ما هم همین راه رو میریم.
‫آخرش هممون میریم توی یه چاله.
‫فراموش میشیم.
‫واسه بالادستی ‌ها، ما فقط همینیم.
‫یه شماره روی یه پلاک.
‫ما خودمون اینو قبول کردیم قربان.
‫تو توی قبول کردن چیزها خیلی خوبی، ‫مگه نه، دو کلرمون؟
‫اون دهن کوچیکتو بسته نگه میداری.
‫من انتقامشو میگیرم.
‫وجب به وجب خاکریزها رو میگردم.
‫تک ‌تک اون گودال‌ های لعنتی آلمانی‌ها رو.
‫اگه لازم باشه تا تاریکترین اعماق ‫آلمان هم میرم.
‫اون سربازشون رو پیدا میکنم،
‫و خونشو تا قطره آخر میریزم.
‫تهوع ‌آوره.
‫توی چشمام نگاه کن. دارم بهت میگم. ‫حتی یه سرباز هم زنده نموند.
‫من توی عمرم کلی ‫میدون جنگ دیدم...
‫از روزنامتون خوشم نمیاد.
‫ولی با این حال قبول کردی که همو ببینیم.
‫چطوری پیدام کردی؟
‫یه کم تحقیق کردم.
‫تو تنها خبرنگاری هستی که ‫به میرو علاقه نشون دادی.
‫راستش، اون بود که به من علاقه نشون داد.
‫وقتی شروع کردم به بو کشیدن، ‫یه... تصادف برام پیش اومد.
‫یه کالسکه بهم زد.
‫از کجا میدونی ‫میرو توش دست داشته؟
‫چی میخوای درباره‌اش بدونی؟
‫چی رو داره مخفی میکنه؟
‫اونقدررها پیش نرفتم.
‫میتونی بهم بگی؟
‫ده سال پیش، من اخبار محلی ‫مناطق ۱۹ و ۲۰ رو پوشش میدادم.
‫یه شب، یه یارویی داشت ‫توی خیابون به مردم حمله میکرد.
‫همینطوری، بی ‌دلیل.
‫چشماش پر خون بود ‫و هر کی رو میدید میکشت.
‫یه قتل ‌عام واقعی بود.
‫پلیس با تیر زد کشتش،
‫و خب، خون‌ ریزی توی ‫محله‌ های فقیرنشین خوراک منه.
‫واسه همین شروع کردم به تحقیق ‫واسه یه مقاله،
‫ولی جنازه از سردخونه غیبش زد.
‫یه افسر ارتش جنازه رو برد ‫قبل از اینکه هویتش معلوم بشه.
‫و اون افسر سرهنگ میرو بود؟
‫میدونی نقشش توی ارتش چیه؟
‫میدونم که پزشکی خونده،
‫بعدش فرستادنش اونور آب ‫به سفارت‌ خونه ‌های مختلف،
‫ولی بعد از ۱۹۰۵ ‫دیگه هیچ ماموریتی براش ثبت نشده.
‫- شاید گذاشتن بره. ‫- نه.
‫فکر کنم یه جا قایمش کردن. ‫یه راز نظامی.
‫اون شب قتل‌ عام، شاهدی پیدا کردی؟
‫یه نفر که از نزدیک دیده بود، یه زن.
‫یه بدکاره که دائم‌الخمر بود،
‫واسه همین سردبیرم ‫هیچوقت حرفاشو جدی نگرفت.
‫بعدش هم که تصادف کردم،
‫بیخیال شدم.
‫میتونی اسم اون زن رو بهم بدی؟
‫داری وارد راه خطرناکی میشی.
‫من یه سرباز کوچولوی خوبم.
‫کار دیگه‌ای هم بلد نیستم بکنم.
‫هر چی بهم بگن انجام میدم.
‫هر جا بگن میرم.
‫فکر کنم دیگه به اندازه‌ کافی خوردی.
‫ولی تو چی؟
‫تو حتما واسه بعد این قضایا نقشه داری.
‫باید داشته باشی!
‫با اون همه مدرک مهندسی؟ ‫تو مملکت رو دوباره میسازی!
‫ولی من؟ من چی دارم؟
‫- چی؟ ‫- خیلی خب.
‫وقت خوابه. بیا بریم.
‫خیلی خسته‌ای.
‫داری به چی نگاه میکنی؟
‫میدونی من چی فکر میکنم، دو کلرمون؟ ‫کار هممون تمومه.
‫میخوان ما رو بندازن توی یه چاله.
‫خود شیطان گردنمون رو میزنه.
‫دارم بهت میگم، دو کلرمون.
‫ما هممون مردنی ‌هستیم!
‫بیا ببرمت رو تختت، ‫بعدا میبینیم چی میشه.
‫اومدم یه پرونده رو ببرم.
‫بفرمایین تو.
‫این همون دفتریه که ‫توی وسایل گروبر پیدا کردی؟
‫چیزی که در مورد گروبر دوست داشتم...
‫دقت و وسواسش بود.
‫لذتی که از انجام درست کار میبرد.
‫اما مشکل آدم‌ های وسواسی اینه که،
‫از خودشون رد پا میذارن.
‫دست خودشون نیست.
‫هر چی بگن رو انجام میدن،
‫ولی متاسفانه واسه خودشون،
‫هر کاری هم بکنن رو میگن.
‫همه‌ یادداشت ‌هاش با دقت رمزگذاری شدن.
‫این تکنیک رمزنگاری
‫یه جورایی چالش ‌برانگیزه.
‫نمیشه انکار کرد که ‫این آلمانی‌ها خوب آموزش دیدن.
‫توی آخرین صفحه به تحویل تجهیزات اشاره شده.
‫تحویل متریال. ‫مربوط به حمله به آزمایشگاه.
‫اون شب چیزی دزدیدن؟
‫شبی که مازوریک مرد.
‫تجهیزاتی مفقود شده؟
‫دیکسنال ‌تون؟
‫نه.
‫هیچکدوم از نمونه‌ های ما گم نشده.
‫چه عجیب.
‫هر چی نباشه، اونا لابد میخواستن ‫بفهمن شما چطوری سرم رو میسازین،
‫مگه نه؟
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫خیلی وقت بود ندیده بودمت.
‫امیدوارم جنگ برات ‫زیاد دردسر درست نکرده باشه، جناب کمیسر.
‫چی میخوری؟
‫هیچی. عجله دارم.
‫درست مثل هر باری که میای اینجا.
‫خب...
‫همه‌ اطلاعاتی که موقع استخدام ‫بهت داده بود،
‫چک کردم و همه‌اش قلابی بود.
‫توی اون آدرس هیچ لویی دووالی نیست. ‫هیچوقت نبوده.
‫نه توی منطقه‌ ۱۱، نه اون حوالی.
‫- مطمئنی؟ ‫- شک ندارم.
‫سابقه‌ کیفری هم نداره.
‫خب، بارون،
‫حالا دیگه بچه‌ها دارن ‫سرمون کلاه میذارن؟
‫باید برم.
‫خب، پس این لویی کیه؟
‫میاد و برات کار میکنه،
‫سه ماه تمام جلوی چشمت بوده.
‫میدونه که تو آدم هالووییی نیستی.
‫پس دقیقا میدونسته ‫داره چی‌کار میکنه.
‫و حالا هم که مدارک جعلی؟
‫این ثابتش میکنه.
‫همه‌ اینا از قبل با دقت ‫برنامه ریزی شده بوده.
‫اون افتاده توی تله. مطمئنم.
‫آخریش؟
‫- نمیتونیم اینجا بمونیم. پیدامون میکنن. ‫- میدونم.
‫ای وای!
‫چرا نمیریم یه کم دراز بکشیم؟
‫مواظب باش.
‫وایستا.
‫سرم داره گیج میره.
‫بیا دیگه.
‫آروم، یواش.
‫زود میام.
‫داری چی‌کار میکنی؟
‫لویی؟
‫بیا.
‫آب. برات خوبه.
‫مرد کوچولوی من.
‫خیلی خوش ‌تیپی.
‫دوستت دارم، میدونی که.
‫و دلم برات تنگ شده.
‫دلم برات تنگ شده.
‫تویی؟
‫آره.
‫- ببخشید. نمیخواستم بیدارت کنم. ‫- طوری نیست.
‫- چطور پیش رفت؟ ‫- خیلی خوب.
‫عالیه. سوپ رو گرم میکنم.
‫نه، باید دوباره برم بیرون.
‫فقط یه کم پول واسه تاکسی میخوام.
‫کجا میری؟
‫واسه مقاله‌ام با یکی قرار دارم.
‫- توی یه کافه کار میکنه. ‫- کجا؟
‫توی کلین ‌یان‌کور.
‫کلین‌ یان‌کور؟ اونم تک و تنها؟
‫آره. نگران نباش.
‫ایرن؟
‫میدونم دارم چی‌کار میکنم.
‫بگیر بخواب.
‫حالا میریم کلین‌ یان‌کور.
‫بله خانم.
‫- مواظب باشین خانم. ‫- ممنونم.
‫[ کلین ‌یان‌کور شمال پاریس ]
‫چیه؟
‫دنبال مشتری میگردی؟ ‫خبری نیست، داره بارون میاد!
‫خوشگلی ولی ریختت به آدم‌ فروشا میخوره!
‫تو فقط یه هرزه‌ای!
‫یه هرزه!
‫ببخشید داداش.
‫واو، این دیگه از کجا پیداش شد؟
‫هی، جیگر.
‫ببخشید.
‫- دنبال رکسان میگردم. ‫- رکسان؟
‫همون ‌جاست. اون خانوم لاغره.
‫رکسان؟ میتونم یه لحظه ‫درباره‌ یه موضوعی باهات حرف بزنم؟
‫حرف بزنی؟
‫میخواد حرف بزنه!
‫درباره‌ اتفاقیه که ‫همین‌ جاها افتاد، ده سال پیش.
‫وقتی یه اتفاق بد میافته ‫ترجیح میدم فراموشش کنم.
‫منم همین‌طور، ولی بعضی خاطره‌ها ‫سخت فراموش میشن.
‫راست میگی. ول ‌کنت نیستن.
‫چی میخوای بدونی؟
‫ظاهرا تو قاتل رو دیدی.
‫ظاهرا چیزی که دیدم غیرممکن بوده. ‫هیچکی حرفمو باور نکرد.
‫حتی اون خبرنگاری که اومد سراغم.
‫اینجام که گوش بدم.
‫تو هم واسه روزنامه کار میکنی؟
‫دنبال چیزی میگردی؟
‫از پنجره‌ام دیدم ‫که دو نفر رو تیکه تیکه کرد.
‫آدم‌های ضعیفی هم نبودن. ولی اون...
‫قدرتش، سرعتش! عین یه حیوون بود.
‫میتونی اون مرد رو توصیف کنی؟
‫حدودا ۴۰ سالش بود.
‫قیافه‌اش به غریبه‌ ها میخورد.
‫لابد کولی بود.
‫و کل این قسمت چی؟
‫روی دستش پر تتو بود! ‫حتم دارم توی لشگر خارجی‌ها بوده.
‫چرا همچین فکری میکنی؟
‫بعضی از مشتریام ‫همین تتوها رو دارن
‫و اونا عضو لشگرن.
‫شب بخیر خوشگله. میخوای برقصیم؟
‫نمیرقصم. شرمنده.
‫خانوم نمیرقصه!
‫یالا، مجبورش کن!
‫قبلا این مرد رو اینورا دیده بودی؟
‫نه.
‫- تو به من دست رد نمیزنی، خانوم. ‫- مگه نشنیدی چی گفت؟
‫ممنونم.
‫- نمیری؟ ‫- باید برم خونه.
‫از من خوشت نمیاد؟
‫- خجالت نکش دیگه. ‫- ولم کن!
‫- یالا دیگه! ‫- ببخشید. گفت که نمیرقصه.
‫- تو دیگه کی هستی؟ ‫- گمشو.
‫گفتم گمشو.
‫ممنونم.
‫وایستا.
‫واسه تشکر میتونم ‫مهمونت کنم یه چیزی بخوری؟
‫کجا زخمی شدی؟
‫منظورم اینه که توی کدوم منطقه؟
‫نزدیک استراسبورگ.
‫خوبه که حداقل همه ‌اش تموم شده.
‫وایستا!
‫- اونجا. نگاه کن. ‫- ایناهاش!
‫بازم که همو دیدیم.
‫منو یادت هست؟
‫یادشه!
‫همون ‌جا بمون.
‫حالا دیگه اون‌قدرها زرنگ نیستی، نه؟ ‫شنیدی چی گفت. همون‌ جا بمون.
‫وقتی دارم حرف میزنم بهم نگاه کن. ‫فکر کردی خیلی زرنگی؟
‫بکشش بالا.
‫بیا اینجا ببینم، تو.
‫خیلی خب. بذار اون ریخت کریهت رو ببینیم.
‫بفرما!
‫گابریل...
‫بکششون.
‫بگیرین اون پدرسوخته رو...
‫بگیرینش!
‫خواهش میکنم! ‫وایستا...
‫داری چی‌کار میکنی؟
‫ممنون که اینقدر زود اومدین.
‫یه خبرایی براتون دارم، هم خوب...
‫و هم بد.
‫گوش میدم.
‫مجبور شدم جنازه‌ مازوریک رو نبش قبر کنم.
‫ببخشید، ولی چاره‌ دیگه‌ای نداشتم.
‫جنازه اشتباهیه.
‫ببخشید؟
‫این جنازه‌ پروفسور مازوریک نیست.
‫بعد از بررسی دندون‌ هاش، ‫فکر میکنم این در واقع یه کارتن‌ خوابه
‫که از توی خیابون ‌های پاریس جمعش کردن.
‫که این منو به این نتیجه میرسونه
‫که مازوریک زنده هست.
‫اون زنده‌ هست؟
‫آلمانی‌ها واسه اون اومده بودن اینجا.
‫اگه مازوریک پیش اونا باشه،
‫برنامشون خیلی سریعتر پیشرفت میکنه.
‫یه لشگر کامل از ابرسربازها ‫میریزن توی خط مقدم.
‫اونا ارتش ما رو ‫توی چند روز تار و مار میکنن.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.