‏بعد از اینکه شمشیر قبلیم تو نبرد با اون اهریمن خراب شد، از کِرت خواستم یه شمشیر جدید برام بسازه.‏
‏چندتا پیدا کردم، یولیشیا!‏
‏آلیاژی از میثریل و آدامانتیت؟!‏
‏داری تو همچین دیگ کوچیکی درستش می‌کنی؟!‏
‏و بعدش داری از اون یه شمشیر می‌سازی؟!‏
‏آره!‏
‏غیرممکنه، غیرممکنه!‏
‏به خاطر تلاشت سرزنشت نمی‌کنم،‏
‏ولی ابزارای مورد اعتمادمو بهت قرض میدم،‏
‏پس برو جلو و استفاده کن—‏
‏واو!‏
‏عجب تیزی فوق‌العاده‌ای داره.‏
‏آقا؟‏
‏همیشه یکی بهتر از آدم پیدا میشه، ها؟‏
‏اینجوری پیش بره، آبروی خودمو به عنوان یه استاد سلاح‌ساز می‌برم.‏
‏من میرم تا هنرمو دوباره صیقل بدم!‏
‏چه آدم پرشوری!‏
‏منم دوست دارم سلاح‌سازیمو بیشتر بهتر کنم.‏
‏درخشان می‌درخشه، مثل گلای تو برف.‏
‏فکر کنم اسم این شمشیرو بذارم «دانه‌ی برف».‏
‏اسم قشنگیه.‏
‏خوشحالم که دوستش داری، یولیشیا.‏
‏خیلی عزیزش می‌دارم.‏
‏ممنونم.‏
‏امروز با کِرت دارم بازارو مطالعه می‌کنم‏
‏به بهانه‌ی قرارمون!‏
‏ناآگاه‏
‏استاد آتلیه‏
‏داستانی رایج درباره‌ی مسئول سابق کارهای گروهی از قهرمانان‏ ‏که معلوم شد تو همه چیز به جز مهارت‌های رزمی رتبه‌ی اِس‌اِس‌اِس داره‏
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
‏قرار یولیشیا‏
‏آکوری اصلاً بیدار نمی‌شد، ها؟‏
‏جشنواره تمام روز دیروز هیجان‌زده‌ش کرده بود،‏
‏پس بذاریم امروز بخوابه.‏
‏این یعنی فقط ما دوتاییم.‏
‏نمی‌دونم لیز دیروز باهاش کجا رفت،‏
‏ولی من یه ماجراجوام.‏
‏خیلی از جاهای دنج و مخفی شهرو می‌شناسم.‏
‏بهش فرق خودمو با لیز نشون میدم!‏
‏کلوچه‌های ماه کامل‏
‏خواهش می‌کنم تمومش کنین! به مغازه‌م آسیب نزنید!‏
‏ها؟! خفه شو!‏
‏پدر!‏
‏هیچکس به مغازه‌ای مثل مال تو نیاز نداره!‏
‏نمی‌شنوم. نمی‌شنوم.‏
‏به خاطر خودت عقب بمون!‏
‏وقت ندارم تو دعوای یه غریبه دخالت کنم!‏
‏امکان نداره...‏
‏بیا بریم اونجارو نگاه کنیم، کِر—‏
‏آه، می‌دونم قراره چه اتفاقی بیفته.‏
‏خواهش می‌کنم این کارو تموم کنین!‏
‏مشکلت چیه؟!‏
‏البته.‏
‏تو این کار دخالت نکن!‏
‏خواهش می‌کنم توضیح بدین چه خبره!‏
‏چرا دارین همچین کاری می‌کنین؟!‏
‏تو کاری که بهت مربوط نیست دخالت نکن، بچه!‏
‏اگه کاری که می‌کنین توجیه‌پذیر باشه، من عذرخواهی می‌کنم!‏
‏فکر کنم یه قرار آروم همیشه غیرممکن بود.‏
‏معلومه که حق با ماست!‏
‏کلوچه‌های گوشتی این مغازه مزه‌شون افتضاحه،‏
‏پس ما داریم مغازه‌شو خراب می‌کنیم تا مطمئن شیم‏ ‏مشتریای دیگه اشتباهی ازش نخرن!‏
‏این کار داوطلبانه‌ست! کار داوطلبانه!‏
‏درسته، درسته!‏
‏حالا که فهمیدی، گمشو!‏
‏من یکی از اینا رو می‌خرم.‏
‏اوه، حتماً.‏
‏این خوبه!‏
‏برای مواد اولیه‌ش هم از گوشت خیلی با دقت انتخاب شده‌ای استفاده کرده.‏
‏یه سکه‌ی مسی برای این، مفته!‏
‏فکر کردی کی هستی؟!‏
‏جوری رفتار می‌کنه انگار یه جور منتقده!‏
‏کلوچه‌های ماه کامل‏
‏اون منتقد نیست.‏
‏اون کارمند یه آتلیه‌ست.‏
‏ی-یه آتلیه؟!‏
‏این بده، مگه نه، رئیس؟‏
‏آتلیه‌ها پر از اشراف‌زاده‌ان.‏
‏اگه کسی بفهمه...‏
‏خ-خب، امروز ازتون می‌گذریم!‏
‏رئیس؟!‏
‏م-ما اینو یادمون می‌مونه!‏
‏منتظرم باش، رئیس!‏
‏رئیس!‏
‏و دیگه هیچوقت برنگردین!‏
‏کلوچه‌های ماه کامل‏
‏ممن—‏
‏پدر!‏
‏حالتون خوبه؟‏
‏خواهش می‌کنم بذارین یه نگاهی بندازم.‏
‏این وحشتناکه.‏
‏استخوناتون شکسته.‏
‏درست کردنش با یه جرعه از داروی شما راحته.‏
‏نه، تو راه اینجا یه بیمارستان بود!‏
‏می‌برمش اونجا!‏
‏این براش بهتر از هر دارویی که یه آماتور مثل من درست کنه!‏
‏ها؟! صبر کن!‏
‏کِر—‏
‏هی!‏
‏من الان میرم!‏
‏صبر کن!‏
‏آه، تو اولین قرارم تنها موندم...‏
‏حتماً ترسیده بودی.‏
‏دیگه همه چی تموم شد.‏
‏کاکتوس!‏
‏کاکتوس بدون خار رو امتحان کنین!‏
‏شیرین و خوشمزه‌ان!‏
‏کاکتوس!‏
‏کاکتوس بدون خار رو امتحان کنین!‏
‏فانتوم؟‏
‏یه لحظه اینجا منتظر باش.‏
‏برات یه نوشیدنی شیرین میارم.‏
‏شیرین و خوشمزه‌ان!‏
‏یکی لطفاً.‏
‏بله، یکی الان آماده میشه.‏
‏اوه، راستی، می‌دونستی؟‏
‏امروز بعدازظهر یه مسابقه‌ی آشپزی برای دکه‌های خیابونی هست.‏
‏اون یکی که باید حواست بهش باشه رستوران گार्گِله، که دو سال پشت سر هم برنده شده.‏
‏وای.‏
‏اما، امسال‏
‏یه دکه‌ی کلوچه‌ی گوشتی خیلی خیلی خوشمزه هست‏
‏که برای اولین بار قراره شرکت کنه.‏
‏رستوران گार्گِل حسابی تو دردسر افتاده!‏
‏شنیدم حتی چندتا اراذل و اوباش استخدام کردن تا اذیتشون کنن.‏
‏داستان وحشتناکیه، مگه نه؟‏
‏اوه؟‏
‏پس به خاطر همین قرارم بهم خورد، ها؟‏
‏کلوچه‌های ماه کامل‏
‏نه، ما قبلاً اون اراذل و اوباشو بیرون کردیم!‏
‏وقتی کِرت برگرده می‌تونیم قرارمونو ادامه بدیم!‏
‏به نظر می‌رسه شکستگی‌هاش خیلی جدی بوده،‏
‏پس صاحب مغازه تا فردا تو بیمارستان بستری میشه.‏
‏امکان نداره!‏
‏همم؟ ها؟‏
‏پدر...‏
‏چیکار کنم؟‏
‏صاحب مغازه خیلی نگران مغازه و دخترش بود.‏
‏هی...‏
‏بدون پدر، کار مغازه‌ی ما تمومه...‏
‏این داره به...‏
‏یولیشیا، اشکالی نداره اگه بهش تو این مغازه کمک کنم؟!‏
‏می‌دونستم!‏
‏به صاحب مغازه قول دادم!‏
‏بهش گفتم بسپارش به من!‏
‏درسته...‏
‏خواهش می‌کنم!‏
‏آه، کاملاً له شده.‏
‏قرارم با کِرت‏
‏به خاطر اون رستوران گार्گِل به هم خورد!‏
‏خیلی خب، کِرت!‏
‏منم کمک می‌کنم!‏
‏آره!‏
‏بیا مطمئن شیم که تو اون مسابقه‌ی آشپزی شکستشون میدیم!‏
‏ها؟ مسابقه‌ی آشپزی؟‏
‏آره!‏
‏الان دیگه غیرممکنه.‏
‏ها؟‏
‏اونا تمام مواد گوشتی که تو کلوچه‌های گوشتیمون استفاده می‌کردیمو ریختن بیرون.‏
‏مجبوریم از فروختنشون صرف نظر کنیم،‏
‏چه برسه به مسابقه.‏
‏مشکلی نیست.‏
‏ما کنارتیم.‏
‏کِرت، می‌تونی سریع یه کلوچه‌ی کاملاً خوشمزه با مواد اولیه‌ی متفاوت درست کنی؟‏
‏همم...‏
‏آره، فکر کنم بتونم.‏
‏خوبه، پس می‌تونی به، اِم...‏
‏لونا.‏
‏می‌تونی به لونا یاد بدی چطور درستش کنه؟‏
‏ها؟‏
‏تو اونی هستی که قراره درستشون کنی.‏
‏اگه ما درستشون می‌کردیم و می‌بردیم،‏
‏اونوقت پدرت خوشحال نمی‌شد.‏
‏ما هر جوری که بتونیم کمک می‌کنیم، پس امتحانش می‌کنی؟‏
‏من...‏
‏انجامش میدم!‏
‏خوبه.‏
‏خیلی خب! پس حله!‏
‏کلوچه‌ها رو دوباره درست می‌کنیم و مسابقه‌ی آشپزی رو می‌بریم!‏
‏آره!‏
‏من میرم مواد اولیه رو تهیه کنم.‏
‏چی لازم داری؟‏
‏خب...‏
‏خواهش می‌کنم برو هر چقدر می‌تونی کاکتوس بدون خار خیلی رسیده بخر‏
‏از دکه‌ی خیابونی تو خیابون اصلی.‏
‏کاکتوس بدون خار؟‏
‏فهمیدم.‏
‏همچنین،‏
‏خواهش می‌کنم برو به مسافرخونه و بیار‏
‏لوبیا قرمزایی که دیروز به عنوان جایزه بردم.‏
‏حتماً.‏
‏وقتی تو داری این کارا رو می‌کنی، من اینجا رو می‌کنم.‏
‏می‌کنی؟‏
‏آره!‏
‏همینجا؟‏
‏این میدون شهر اربابه، می‌دونی؟‏
‏مشکلی نیست. می‌تونم سریع بکنمش.‏
‏مسئله این نیست.‏
‏می‌تونم یه بیل قرض بگیرم؟‏
‏ها؟‏
‏حداقل اول اجازه بگیر!‏
‏خوش اومدین!‏
‏ممنونم!‏
‏خیلی خوبه!‏
‏این دوناتا عالین!‏
‏دوناتای گार्گِل چشمگیرن.‏
‏همم.‏
‏همونطور که از رستوران گार्گِل انتظار می‌رفت وقتی دنبال سومین برد هستی!‏
‏هیچکدوم از مغازه‌های دیگه نمی‌تونن باهاش رقابت کنن!‏
‏خیلی ممنونم.‏
‏فکر کنم همه‌مون موافقیم که امسالم رستوران گार्گِل برنده میشه؟‏
‏اینطور به نظر می‌رسه.‏
‏تا حالا هیچ مغازه‌ی دیگه‌ای رو ندیدم که اینقدر برجسته باشه.‏
‏به این داور پول دادم تا طرف من باشه.‏
‏امسالم راحت بود.‏
‏نمی‌تونم منتظر اعلام نتایج فردا باشم.‏
‏این عالیه!‏
‏ها؟‏
‏این کلوچه خیلی خوبه!‏
‏توش سیاهِ سیاهه.‏
‏عجیبه.‏
‏جالبه، مگه نه؟‏
‏جداً خوبه!‏
‏چه طعم نوستالژیکی.‏
‏خمیرش خیلی پفکیه.‏
‏اونو کجا می‌فروشن؟‏
‏یه مغازه به اسم کلوچه‌های ماه کامل.‏
‏ممنون! میرم امتحانش کنم!‏
‏غیرممکنه!‏
‏اون اراذل و اوباش قرار بود اون مغازه رو نابود کنن!‏
‏ماه‏
‏کامل‏
‏کلوچه‌ها‏
‏خیلی خوبه!‏
‏۱۰ تا کلوچه، درسته؟ الان آماده میشه!‏
‏بوی خوبی میده.‏
‏چه صف باورنکردنی‌ای.‏
‏آماده میشه!‏
‏بخارپز شدنشون تموم شد!‏
‏ببخشید منتظر موندین.‏
‏اینم ده تا کلوچه‌ی شما.‏
‏ده تا برای شما!‏
‏ممنون.‏
‏بازم بیاین!‏
‏خوش اومدین!‏
‏چ-چطور؟!‏
‏چطور هنوز کار می‌کنن؟!‏
‏و این چیه کنارشون؟!‏
‏این چیزم خیلی محبوبه؟!‏
‏این جای بعدیه که باید امتحان کرد.‏
‏اوه؟ شما هم برای مشاهده اومدین، گार्گِل؟‏
‏مردم خیلی ازش تعریف می‌کنن.‏
‏نه! همگی!‏
‏کلوچه‌هایی که اون مغازه سرو می‌کنه رو نمی‌بینین؟!‏
‏ماه‏
‏مواد توشون خیلی سیاهه!‏
‏موافق نیستین که باید چیزی فاسد توشون باشه؟!‏
‏ها؟‏
‏همه‌تون داورین، درسته؟‏
‏درسته که مواد توی کلوچه‌هامون سیاهِ سیاهه،‏
‏ولی خواهش می‌کنم یکیشو امتحان کنین!‏
‏واو، واقعاً سیاهِ سیاهه.‏
‏درسته.‏
‏این دیگه چیه؟‏
‏لوبیا قرمز شیرینه که جوشیده و صاف شده.‏
‏شنیدم یه دسر خاور دوری به اسم آنکوئه.‏
‏اوه؟ یه عطر میوه‌ای خفیفی هم داره.‏
‏اون کاکتوس بدون خاره!‏
‏میوه هر چی بیشتر می‌رسه، قند بیشتری جذب می‌کنه،‏
‏پس آب توش تلخ‌تر میشه.‏
‏اما، وقتی میوه رو خرد می‌کنین، آب اضافه می‌کنین، بعد فشارش میدین و می‌جوشونینش،‏
‏اونوقت یه عسل کاکتوس خوشمزه به دست میارین!‏
‏من اون عسلو با لوبیا قرمز جوشیده مخلوط کردم تا آنکوی شیرین درست کنم!‏
‏واو!‏
‏فوق‌العاده!‏
‏چه جالب.‏
‏یهو خیلی کنجکاو شدم.‏
‏چ-چه نوآورانه!‏
‏خب، بیاین فوراً چندتا امتحان کنیم.‏
‏آره.‏
‏خیلی خوبه!‏
‏خمیرشم پفکیه.‏
‏یه کم از ظاهرش شوکه شدم،‏
‏ولی با این عطر اشتهاآور‏
‏نمی‌تونی جلوی میل به امتحان کردنشو بگیری!‏
‏و این فقط یه سکه‌ی مسی قیمتشه؟‏
‏ارزونه!‏
‏لعنتی!‏
‏چطور ممکنه این اتفاق بیفته!‏
‏کلوچه‌های احمقانه‌ای مثل این نمی‌تونن—‏
‏خیلی خوبه!‏
‏این چه کلوچه‌ایه؟!‏
‏هر چی بیشتر گازش می‌زنم، بیشتر پر از خوشحالی میشم!‏
‏همه‌تون چی فکر می‌کنین؟‏
‏شوکه شدم!‏
‏این کلوچه خیلی نرم و پفکیه.‏
‏باید یه رازی برای درست کردنش داشته باشین، درسته؟‏
‏خب...‏
‏صاحب موقت ما یه کم جدی گرفتش.‏
‏اون میگه وقتی با آب حاوی جوش شیرین خمیر درست می‌کنی و بعد بخارپزش می‌کنی،‏
‏اونوقت یه بافت نرم و پفکی ایجاد می‌کنه.‏
‏آب با جوش شیرین؟‏
‏از کجا گیر میاد؟‏
‏از چشمه‌های آب گرم.‏
‏این کلوچه‌ها با آب چشمه‌ی گرمی که از زیر زمین همینجا کشیده شده، ورز داده و بخارپز میشن.‏
‏پس می‌تونین بهشون بگین کلوچه‌های چشمه‌ی آب گرم.‏
‏چی؟!‏
‏اینجا هیچ چشمه‌ی آب گرمی نیست!‏
‏اون آب جوشیده‌ست، مگه نه؟!‏
‏یکی رو حفر کرد.‏
‏کِی؟!‏
‏امروز.‏
‏امکان نداره بتونی به این راحتی یکی رو حفر کنی!‏
‏خب، معمولاً نه.‏
‏ولی همین حرفو برای کارمندای یه آتلیه هم می‌زنی؟‏
‏کارمندای یه آتلیه؟‏
‏میگی اون حفرش کرده؟!‏
‏چطور جرأت می‌کنی!‏
‏مطمئناً بدون اجازه یه چشمه‌ی آب گرم حفر نکردی‏
‏از مارگِرِیو تایْکُون، کردی؟!‏
‏حتی یه آتلیه هم به خاطر اون جرم مجازات میشه!‏
‏اوه، ما براش اجازه گرفتیم.‏
‏ببخشید!‏
‏مارگِرِیو تایْکُون!‏
‏شاهزاده خانم سوم، لیزِلوت برامون گرفتش!‏
‏اون نشان!‏
‏طبیعتاً، اصل جنسه.‏
‏همچنین، چشمه‌ی آب گرمی که حفر کردیم‏
‏از این به بعد تحت مدیریت شهر قرار می‌گیره.‏
‏به این محوطه‌ی استراحت میگن حوضچه‌ی پا.‏
‏خیلی حس خوبی میده.‏
‏این می‌تونه یه جاذبه‌ی گردشگری کاملاً جدید باشه!‏
‏همه‌ی اینا مزخرفه!‏
‏تک‌تک قسمتاش دروغه!‏
‏هی!‏
‏می‌دونی قراره چیکار کنی، درسته؟‏
‏فکر کردی چقدر بهت پول میدم؟!‏
‏متاسفم!‏
‏نمی‌تونم به این مغازه نظر منفی بدم!‏
‏به پولی که بهم قول دادی نیاز ندارم.‏
‏ببخشید.‏
‏چی؟!‏
‏اون پسرا!‏
‏هی، شماها!‏
‏دست از تنبلی بردارین و فوراً برین اون مغازه رو نابود کنین!‏
‏برام مهم نیست اگه تو این کار زندانی بشین!‏
‏یه جوری حلش می‌کنم!‏
‏این دیگه اعلامیه‌ایه که نمی‌تونم ازش چشم‌پوشی کنم!‏
‏صدات چی شده؟!‏
‏ها؟!‏
‏اینجا چه خبره؟!‏
‏آدمای من کجا رفتن؟!‏
‏اون مردا؟‏
‏اگه منظورت اون مرداییه که به راحتی ازشون استفاده می‌کردی،‏
‏اونا الان تو یه سلولن.‏
‏چی؟!‏
‏راستی.‏
‏شنیدم تو اونی هستی که به آشپزای مارگِرِیو آذوقه میرسونی؟‏
‏همچنین شنیدم که تو رستورانت از ته‌مونده‌های غذای اون استفاده‌ی مجدد می‌کردی.‏
‏بدترین قسمتش اینه که میگن مواد اعتیادآور هم مخلوط می‌کردی‏
‏تو غذات تا مشتریای دائمی رو هم بیشتر کنی.‏
‏این کاملاً غیرقانونیه.‏
‏چ-چ-چی؟!‏
‏چطور همه‌ی اینا رو می‌دونیم؟‏
‏همه‌ی آشپزای تو قلعه آدمای تو بودن، درسته؟‏
‏وقتی این شکلی شدم،‏
‏با کمال میل همه چیو به اشتراک گذاشتن!‏
‏چی؟!‏
‏گार्گِل، سرنوشتتو قبول کن!‏
‏من...‏
‏نمی‌ذارم خودم...‏
‏...اینجا تموم بشم!‏
‏بعد از اون شیرین‌کاری از حبس ابد خلاص نمیشی.‏
‏به جرم خیانت میری زندان.‏
‏خیانت؟!‏
‏اجازه بدین خودمو درست معرفی کنم.‏
‏من شاهزاده خانم سوم پادشاهی هوموروس هستم،‏
‏لیزِلوت هوموروس.‏
‏چی؟!‏
‏چ-چطور کار به اینجا کشید؟‏
‏چرا؟‏
‏اونا کلوچه‌ان.‏
‏فقط احمقانه‌ان‏
‏کلوچه‌ها...‏
‏کلوچه‌ها ترسناکن!‏
‏می‌ترسم!‏
‏متاسفم که نتونستی قرارتو داشته باشی، یولی.‏
‏داشتم فکر می‌کردم چه اتفاقی افتاده وقتی دیدم تنها به مسافرخونه برگشتی.‏
‏درباره‌ش حرف نزن، لیز.‏
‏فقط خوشحالم که تونستم لبخندی به لب لونا و کِرت بیارم.‏
‏خب، فکر کنم گذروندن یه روز با کِرت همینجوریه.‏
‏چی؟!‏
‏گार्گِل دستگیر شد؟!‏
‏نمی‌دونم چرا،‏
‏ولی شاهزاده خانم لیزِلوت رو با چاقو تهدید کرد‏
‏وقتی اون مخفیانه داشت از جشنواره لذت می‌برد.‏
‏چی؟! چ-چرا باید همچین کاری بکنی، گार्گِل؟!‏
‏موقع تحقیقاتشون خلافای بیشتری ازش کشف کردن،‏
‏و از اونجایی که آشپزایی که برامون فرستاده بود هم درگیر بودن،‏
‏همه‌شون دستگیر شدن.‏
‏اون شاهزاده خانم سوم فردا دوباره میاد اینجا!‏
‏چطور قراره بدون هیچ آشپزی براش مهمونی چای آماده کنیم؟!‏
‏من برای اون یه پیشنهاد دارم.‏
‏چرا غذایی که تو مسابقه‌ی آشپزی برنده شد رو ندیم‏
‏به عنوان غذای اصلی مهمونی چای؟‏
‏چند لحظه پیش گزارش داورا رو دریافت کردیم،‏
‏و ظاهراً یه کلوچه‌ی شیرین به عنوان برنده انتخاب شده،‏
‏پس معتقدم برای یه مهمونی چای مناسبه.‏
‏یه کلوچه؟‏
‏همم...‏
‏اگه شاهزاده خانم مخفیانه به جشنواره میره،‏
‏پس شک دارم با غذای دکه‌های خیابونی مخالفتی داشته باشه.‏
‏بسیار خب.‏
‏پس اول صبح اون آشپزو بیارین اینجا.‏
‏هر طور شما بخواین.‏
‏شاهزاده خانم سوم لیزِلوت، ها؟‏
‏ممنون برای مجوز.‏
‏برای امروز کافیه.‏
‏مطمئنی در مورد این؟‏
‏چندین بار اومدی دیدنم در حالی که معمولاً من باید بیام پیشت.‏
‏خواهش می‌کنم بهش اهمیت ندین.‏
‏فردا با استاد آتلیه‌مون میام دیدنتون.‏
‏متوجه شده من چیکار می‌کنم؟‏
‏نه، این یه فرصت خوبه.‏
‏باید یه فرصتی ایجاد کنم تا با استاد آتلیه تنهایی صحبت کنم‏
‏و عمیق‌ترین آرزومو بهش برسونم.‏
‏جناب ریکوتو، اینم گزارش مطالعه‌ی بازار برای دیروز.‏
‏ممنونم.‏
‏این قلعه‌ی اربابه؟‏
‏امروز بالاخره قراره هیلدِگارد رو نجات بدیم.‏
‏یه توضیح مختصری هم به تو میدم، کِرت.‏
‏هدف ما اینجاست، اون طرف آشپزخونه.‏
‏هیلدِگارد اونجا نگه داشته میشه؟‏
‏احتمالاً.‏
‏اینجوری راحت‌تر میشه بدون جلب توجه براش غذا برد.‏
‏در همینجاست، ولی...‏
‏اون قفل دردسرسازو داره که آدما رو بیرون نگه می‌داره،‏
‏پس باید بررسیش کنیم‏
‏و مدرکی به دست بیاریم که هیلدِگارد اسیر شده،‏
‏بعدش متقاعدش کنیم که آزادش کنه.‏
‏مطمئنم نگرانشی، ولی بسپارش به من، کِرت.‏
‏آره! روتون حساب می‌کنم، جناب ریکوتو!‏
‏آره.‏
‏امروز به لونا تو مغازه‌ش کمک می‌کنی، درسته؟‏
‏آره! الان دارم میرم بیرون.‏
‏ما داریم میریم بیرون!‏
‏مواظب باش.‏
‏اون رفت، لیز.‏
‏آره.‏
‏تو اونجا بودی؟!‏
‏پروانه برای همه چی مفیده، ها؟‏
‏جناب کِرت شمشیرو ساخته، پس البته که هست!‏
‏پروانه باید از غلاف بیرون کشیده بشه تا بشه توهماتشو کنترل کرد،‏
‏ولی ما نمی‌تونیم با یه شمشیر کشیده تو جلسه با مارگِرِیو شرکت کنیم.‏
‏مسئله‌ی عبور اشیاء از توهمات هم هست.‏
‏پس استراتژی‌ای که برای غلبه بر این دو مسئله طراحی کردیم اینه:‏
‏لیز یه توهم از ریکوتو و یه لیز که پروانه رو نگه نداشته درست می‌کنه،‏
‏بعدش خودشو نامرئی می‌کنه.‏
‏بعدش لیز نامرئی از توهمات پشتیبانی می‌کنه تا اینطور به نظر برسه‏
‏که می‌تونن اشیاء رو نگه دارن.‏
‏این حقه ماست.‏
‏فکر می‌کنی می‌تونی اینجوری جلسه رو بگذرونی؟‏
‏آره، تمام تلاشمو می‌کنم!‏
‏تقریباً رسیدیم، لیز.‏
‏آره. خب حالا...‏
‏الان همه‌مون آماده‌ایم.‏
‏حواستو جمع کن، لیز.‏
‏آره، یولی.‏
‏کِرت به عنوان آشپز مارگِرِیو تایْکُون استخدام شده،‏
‏و اون و آکوری‏
‏وارد آشپزخونه‌ی قلعه شدن؟!‏
‏نقشه‏
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‏آه، الان دارم می‌خندم یا گریه می‌کنم؟‏