..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫من یه پسرِ جوون بودم
‫بچه‌ی تازه وارد
‫ولی این سالِ آخر، حس می‌کنم...
واقعاً تبدیل به یه دوست شدم
‫انگار... گروه کاملاً جدیدی ‫از دوست‌ها رو پیدا کردم،
‫و باهم مشکلاتِ زیادی رو پشت سر گذاشتیم
‫و اینم پشتِ سر می‌ذاریم
‫اضطراب خیلی کیریه
‫بی‌ادبیم رو ببخشید
‫فقط تمام اتفاقاتی که اون ‫بیرون منتظرن برات بیوفتن
‫نتونستی هیچکدوم از بقیه رو شناسایی کنی؟
‫فقط یکی
‫دیگو تورس. بازیکن فوتبال و کشتی‌گیر
‫تا جایی که می‌تونم بگم، ‫هیچ ارتباطی به کلی جنسن نداره
‫خب معلومه، یه جور ارتباط وجود داره،
‫و شرط می‌بندم اون مونتگومری دلاکروزه
‫خب پس یعنی پرونده مختومه‌ست، آره؟
‫چیزی که می‌دونی پیشِ روئه...
‫فعلاً
‫...و چیزی که نمی‌دونی
‫من کارِ وحشتناکی کردم
‫می‌دونم به بقیه صدمه زدم
حاضرم هر کاری برای جبرانش انجام بدم
‫فقط...
‫آوردنِ یه سلاح کُشنده به محوطه‌ی مدرسه ‫معمولاً خود به خود باعث اخراج میشه
‫اون چاقو که واقعی نبود
‫می‌تونست واقعاً تو شکم کسی فرو بره؟ ‫تو واقعاً اون رو آوردی تو مجلس رقص؟
‫ببین، آخه هردوشون اعتراف کردن ‫که یه شوخی خرکی بوده
‫کلی قبلاً مسئولیتش رو قبول کرده، پس...
‫چون امکان داره در دفاع از خود ‫استفاده شده باشه،
‫و چون هر دوی شما قبلاً اخراج ‫دو هفتگی‌تون رو گذروندید،
‫تنها سؤال برجسته اینه که،
‫بهتون اجازه میدن تو اردوی ‫سال آخر شرکت کنید؟
‫اگه اظهاراتِ دیگه‌ای نیست، ‫هیئت باید تبادل نظر کنن و رأی بدن
‫باشه؟
‫وقتی سرنوشتت دستِ یکی دیگه‌ست...
‫...یا دستِ هیشکی نیست
‫اگه کاری کنی اردوی سال آخر رو از دست بدم،
‫تا آخرِ دنیا بهت پیله می‌کنم
‫این تقصیرِ توئه، عوضی
‫من چاقو رو گردن گرفتم، ‫دیگه چیکار می‌تونم بکنم؟
‫- تو چاقو رو آوردی تو زمین ‫- تو برام گذاشتیش
‫این نظرِ توئه
‫حیف که حمومِ پسرونه دوربین مداربسته نداره!
‫زمین که داره
‫آره، جایی که تمام شب دیوونه بازی در میاوردی
‫و سرِ یه آدمک گریه می‌کردی
‫- آدمای بیگناه اونجوری رفتار نمی‌کنن ‫- تو برام پاپوش دوختی
‫تو کل این مدت سر به سرم می‌ذاشتی: ‫دزدکی اومدی تو خونه‌ام،
‫اون گرافیتی
‫پلیس‌ها گیرت انداخته بودن
‫یهویی آزادت کردن و همه چی ‫افتاد گردنِ مانتی،
‫و اون اینجا نیست که از خودش دفاع کنه؟
‫چطور ممکنه، هان؟
این ماجرا دیگه تمومه. باشه؟
‫- خواهیم دید ‫- چیزی که انتظارش رو داری...
‫خب، من تو رأی‌گیری شکست خوردم
‫...و چیزی که انتظارش رو نداری
‫بس کن. خدای من
‫وای، خدای من
‫- فردا می‌بینمت ‫- می‌بینمت
‫آره
‫جسیکا، اون چه کاری بود؟
‫ببین کلی، معذرت می‌خوام، ولی ‫می‌دونی که نباید به این اردو بری
‫اگه جلوی همه خُردت کنن...
‫من شکننده نیستم
‫رفیق، همه‌مون شکننده هستیم
‫و تو از همه بدتری
‫همه چی روبراهه؟
‫- اینجا همه چی خوبه ‫- آره، همه چی خوبه
‫عالیه. پس پیشنهاد می‌کنم برید کلاس
‫و وقتی بقیه نگاهت می‌کنن، ‫می‌بیننت،
‫و می‌تونی ببینی که اونا می‌بیننش، ‫فقط بدترش می‌کنه
‫هر سال تو اردوی سالِ آخر،
‫اعضای تیم یه بچه‌ی بیچاره رو ‫تنها گیر میارن و نابودش می‌کنن
‫چطوری نابودش می‌کنن؟
‫اونا از یه افسانه‌ی احمقانه در مورد ‫جنگل برن‌هام استفاده می‌کنن
‫هیچکس باورش نمی‌کنه،
‫ولی اینا رو سر هم می‌کنن ‫که بچه‌ها رو بترسونن
‫یه سال، یه بچه شاشید تو شلوارش
‫یعنی، من بقیه رو می‌بینم ‫که راجع به من حرف می‌زنن،
‫احساسِ سردرگمی
‫و تنهایی می‌کنم
‫- شماها راجع به چی پچ پچ می‌کنید؟ ‫- هیچی. چطور پیش رفت؟
‫برگشتن به مدرسه...
‫بعد از اخراج دو هفتگی...
‫مثل...
‫...مثل برگشتن از جنگه
‫- هی ‫- حالا همه فکر می‌کنن من دیوونه شدم؟
‫همه فکر می‌کنن تو خوبی
‫من با الکس حرف می‌زنم، باشه؟
‫از وقتی تو رفتی اوضاع ‫داره خیلی جدی‌تر میشه
‫اون تمام وقتش رو با وینستونه
‫آره
‫حتی دوستام جوری بهم نگاه می‌کردن ‫انگار هر لحظه ممکنه از دست برم،
‫کاملاً قاطی کنم...
‫و شایدم حق دارن
‫تو مجلسِ رقص این اتفاق افتاد؟ ‫کاملاً قاطی کردی؟
‫نه
‫نمی‌دونم. نه
‫نه، اون... اون فقط کارِ تیم فوتبال بود
‫فقط یه شوخی خرکی بود
‫فکر می‌کنی احتمال داره بچه‌ها ‫تو اردو حرکتِ بدتری بکنن؟
‫اگه با یه بزرگ‌تر حرف بزنی؟
‫این بدترین کاری میشه که می‌تونم انجام بدم
‫می‌دونی، گاهی فکر می‌کنم شما بزرگ‌ترها
‫در مورد کمکی که از بزرگترها ‫برمیاد مبالغه می‌کنید
‫بزرگ‌ترهای دیگه. منظورم این نیست ‫...که شما کمکی نمی‌کنی من
‫خب، خوشحالم که این رو می‌شنوم
‫خب من چه کمکی بهت می‌کنم؟
‫می‌تونم چیزی رو که ازش می‌ترسم بهتون بگم
‫مثلاً؟
‫رفتن به اردو
‫تو دل طبیعت. آتیش
‫خرس‌هایی که ممکنه اونجا باشن
‫من رو زهره ترک می‌کنه
‫ولی بعدش فکر این که نرم ‫و همه بدونن که من اونجا نیستم
‫تقریباً بدتره
‫چون خجالت آور میشه؟
‫آره
‫بیشتر وقتی بیشتر اضطراب داری
‫که با دیگرانی یا وقتی که تنهایی؟
‫هردو؟
‫وقتی تنهام؟ نمی‌دونم
‫و چه واکنشی به اضطرابت نشون میدی؟
‫منظورتون چیه چه واکنشی نشون میدم؟
‫اضطراب می‌گیرم. سعی می‌کنم ‫جلوی اضطرابم رو بگیرم
‫جواب میده؟
‫بدترش می‌کنه
‫تا حالا سعی کردی به سمتِ اضطرابت بری؟
‫- منظورتون چیه؟ ‫- به جای فرار کردن ازش، باهاش روبرو شو
‫ببین در چه موردیه
‫بازجوییش کن
‫این... من...
‫اصلاً نمی‌دونم چطور باید همچین کاری بکنم
‫چطوره این سؤال رو بپرسم. ‫اضطرابت رو کجای بدنت حس می‌کنی؟
‫بهم نشونش بده
‫اینجا
‫و به طور عجیبی اینجا
‫اضطرابت رو تو بدنت حس می‌کنی
‫پس شاید اونم بخشی از وجودته
‫فقط به این فکر کن،
‫و دفعه‌ی بعدی که حس کردی ‫دلهره داره میاد سراغت،
‫تو چشمش نگاه کن و ازش بپرس چیکار می‌کنه
‫تو چشمش نگاه کنم؟
‫این به نظر وحشتناک میاد
‫حدس می‌زنم با چیزهای بدترم مواجه شدی
‫مگه نه؟
‫یه حسی بهم میگه مشکلاتِ ‫زیادی از سر گذروندی،
‫و دوام آوردی
‫خب دقیقاً از چی می‌ترسی؟
‫از این می‌ترسم که به قدر کافی قوی نباشم
‫دوباره با دیگو رفته بودی بیرون؟
‫شاید. خب؟
‫واقعاً مطمئنی این فکرِ خوبیه؟
‫ببخشید، اومدی اینجا خجالتم بدی؟
‫دیگو فکر می‌کنه برای مانتی پاپوش دوختن
‫یا شایدم فقط ازم خوشش میاد
‫واقعاً می‌خوای بهم بگی با کی ‫باید بخوابم و با کی نخوابم؟
‫آخه...
‫...کی فکر خوبی نیست؟
‫واقعاً قراره در موردش حرف بزنیم؟
‫جس
‫دیگو کلی رو نابود کرد
‫برایس به من تجاوز کرد
‫و تو باهاش خوابیدی
‫- جس... ‫- می‌دونم دارم با دیگو چیکار می‌کنم
‫- مطمئنی؟ ‫- بهتر از تو می‌دونم
‫دیگو سر به سر کلی گذاشت، ‫و تو گذاشتی اون اتفاق بیوفته
‫شما دوتا قرار بود یه مسائلی رو حل کنید، ‫ولی هیچی حل نشده
‫یه چیز دیگه هست
‫مادرم امروز سرِ کار زمین خورده
‫لعنتی
‫اون الان بیمارستانه،
‫و ازم می‌خواد برم خونه ‫و یه مدت کمکش کنم،
‫که یعنی مجبور میشم اردو رو از دست بدم
‫البته. برو
‫من ترتیبِ دیگو و کلی رو میدم
‫لازمه چیزی در مورد چیزی بدونم؟
‫نه
‫چیز جدیدی نیست
‫باشه
‫حتماً شوخیت گرفته
‫"بچه‌ها، می‌دونم همه‌ی شما آدمای خوبی هستید
‫شما رازدارِ من بودید و من رازدارِ شما...
‫ولی همه‌مون کارهای وحشتناکی کردیم
‫دیگه نمی‌تونم با این قضیه کنار بیام
‫نمی‌تونم همش نگران باشم..."
‫"نمی‌تونم اینجوری زندگی کنم"
‫"نمی‌تونیم اینجوری زندگی کنیم. ‫مطمئنم خیلیاتون همین احساس رو دارید"
‫مشکلی پیش اومده؟
‫نه. هیچی نشده
‫"یه چیزی باید عوض شه"
‫مطمئنی هیچ مشکلی نیست؟
‫آره
‫من...
‫خیلی...
‫مطمئنم
"اگه فقط حقیقت رو بگیم برای همه بهتر نمیشه"
‫"ما به بقیه صدمه زدیم، ‫و وقتشه اعتراف کنیم
‫اگه همگی به کاری که کردیم اعتراف نکنیم،
‫من تو درد دلِ کنار آتیش سال آخریا ‫حقیقت رو به همه میگم"
‫آخه، این احمقانه‌ست
‫من این رو ننوشتم، باید حرفم رو باور کنی
‫من حرفت رو باور می‌کنم
‫فقط... از حسابِ تو فرستاده شده
‫آره، حتماً یه نفر حسابم رو هک کرده
‫چرا باید این رو بنویسم؟ ‫کارِ دیگو و اون یاروهاست
‫اون یاروها چرا باید دوباره بیان سراغت؟
‫فکر کنم واسه این که اون دعوا رو راه انداختم
‫چرا اون دعوا رو راه انداختی؟
‫خیلی خب، کلی...
‫بیا بیخیالِ رفتن بشیم
‫می‌تونیم همینجا بمونیم
‫به هر حال اردو چیزِ مزخرفیه. ‫به شدت اذیت کننده‌ست.
‫فکر می‌کنی از پسش برنمیام. ‫فکر می‌کنی احتمال داره قاطی کنم.
‫نه، این حرف رو نزدم. چی...
‫انگار من واقعاً دیوونه‌ام
‫کلی
‫کلی، تو زمینِ فوتبال چه اتفاقی افتاد؟
‫چرا بهم نمیگی؟ چون بهم اعتماد نداری؟
‫چون هیچ اتفاقی نیوفتاد!
‫بیا فقط بمونیم خونه، باشه؟
‫سلام!
‫ببینید چی خریدم
‫هرچی که برای رفتن به اردو...
‫لازم داری
‫مامان، من اون رو نمی‌ذارم سرم
‫می‌دونم، برای خودم خریدمش. ‫منم با شماها میام.
‫ببخشید، جریان چیه؟
‫مامان، نه
‫فقط نه. تو اصلاً بلد نیستی تو ‫اردو زندگی کنی. فقط بابا بلده
‫می‌دونم، و متأسفانه اون تو کنفرانسِ کتاب ‫چارلز دیکنزه، پس...
‫اصلاً متوجه نمیشی من اونجام!
‫بعلاوه، این وسایل قشنگ رو ببین ‫که واسه خودمون خریدم
‫اون فروشنده‌ی تجهیزات ‫انتظار اومدنت رو داشت
‫اوه، این رو ببینید! فانوس‌های خورشیدی
‫اوه، البته برای شارژ کردنشون ‫نیاز به نور خورشید دارید
‫صبح اونا رو می‌ذارم بیرون. خیلی باحاله!
‫هی، شب رو خوب بخوابید. باشه؟
‫گمونم میریم اردو
‫افسانه‌ی جنگل برن‌هام
‫اون قدیما، تقریباً تو دهه‌ی 80 ‫چندتا بچه داشتن پارتی می‌کردن
‫یکیشون مست بود و افتاد تو یه درّه،
‫سرش شکست و باز شد
‫دوست‌هاش ولش کردن بمیره، ‫ولی اون نمرده بود،
‫و برگشت که ازشون انتقام بگیره
‫با تبر رفت سراغ تک تکشون
‫میگه حسابش رو هک کردن
‫واقعاً نمی‌تونی این حرف رو باور کنی
‫باید یه کاری بکنیم. ‫کنترل شرایط رو به دست بگیریم.
‫ولی احتمالاً این همون چیزی نیست ‫که اونی که ایمیل رو نوشته می‌خواد،
‫که ما کاری بکنیم که باعث شه ‫دیوونه یا گناهکار جلوه کنیم
‫یه نفر یه اعتراف می‌خواد
‫قطعاً این اعتراف رو از من نمی‌گیره
‫پس باید مطمئن بشیم ‫از کسِ دیگه‌ای هم نگیره
‫اون جسدشون رو تو جنگل دفن کرد،
‫و قبرهاشون رو با سنگ‌چین ‫و صلیب نشونه گذاری کرد
‫و حالا روحش با اون تبر تو جنگل پرسه می‌زنه
‫نوجوون‌ها رو می‌ترسونه و کاری می‌کنه ‫تقاص گناهاشون رو پس بدن
‫هی، سوتفاهم نشه، ولی خوشحالم که اینجایی،
‫در اصل چون دیگه مجبور نیستم ‫چادرم رو با یه کله‌خر شریک بشم،
‫ولی... تو سال آخری نیستی
‫خب، من کاپیتان تیمم. فکر می‌کنن می‌تونم ‫اوضاع رو تحتِ کنترل نگه دارم
‫با عقل جور در میاد. ‫خب، موفق باشی.
‫من خودم بیشتر ترجیح میدم سر خود باشم
‫خب، من کلوچه‌ی گرانولای اردو ‫درست کردم، پس...
‫ایول داداش!
‫چارلی
‫داستانِ احمقانه‌ایه، آره؟
‫ولی نکته اینه، وقتی می‌ترسی،
‫و نمی‌تونی فقط بگی از چی ‫می‌ترسی یا نمی‌دونی،
‫اون موقع دیگه یه داستان ‫فرقی با داستانِ دیگه نداره
‫پس ذهنت داستان رو برمی‌داره و ‫پشتِ سر هم برات تعریف می‌کنه،
‫تا این که شاید اگه واقعی باشه بهتره
‫- خب حالا وارد ایمیل منم شدی؟ ‫- ببخشید، چی؟
‫ایمیلی که از حسابِ من فرستادی
‫- نمی‌دونم از چی حرف می‌زنی ‫- چرند میگی!
‫ببین، بهت گفتم، من...
‫من دیگه این کارو نمی‌کنم
‫باشه؟
‫آره، می‌دونم
‫نه، جس راست می‌گفت
‫تو واقعاً نباید میومدی
‫داری تهدیدم می‌کنی؟
‫شاید
‫احساسِ تهدید شدن می‌کنی؟
‫و جوری که اضطراب عمل می‌کنه، ‫رفته رفته بیشتر میشه،
‫خود به خود رشد می‌کنه ‫تا از کنترل خارج میشه
‫و تمام تلاشت رو می‌کنی که جلوش رو بگیری
‫رفیق... من با وینستون رابطه ندارم. ‫این احمقانه‌ست.
‫الکس، آنی تو مجلس رقص ‫شما رو توی راهرو دید
‫اون به هیچکس ربطی نداره
‫راستش ربط داره
‫وینستون می‌تونه شهادت بده که ‫مانتی شبِ قتل برایس پیشش بوده
‫اونا باهم بودن
‫وینستون درست بعد از مرگِ مانتی به آنی گفت
‫پس وینستون و مانتی؟
‫ولی مانتی همجنس‌باز نبود
‫بود؟
‫آدما غافلگیرت می‌کنن
‫اون می‌دونه چیکار کردم؟
‫نه، ولی به نظر میاد می‌دونه یه خبرهایی هست
‫آنی فکر می‌کنه شاید وینستون ‫ایمیل رو فرستاده باشه
‫اون سؤالی در مورد مانتی ‫یا برایس یا من پرسیده؟
‫نمی‌دونم. شاید
‫تو و آنی تمام این مدت ازش خبر داشتید؟ ‫پس چرا الان داری این رو به من میگی؟
‫فقط می‌خواستیم مطمئن بشیم
‫- هنوز هیچکس دیگه نمی‌دونه ‫- چیکار باید بکنم؟
‫این... آخه ما فقط...
‫دیگه اصلاً نمی‌دونم چی هستیم
‫- نمی‌دونم ‫- ببین، هرچی که هست
‫امن نیست
‫ولی هر چقدرم تلاش کنی، ‫نمی‌تونی جلوش رو بگیری
‫من حرفِ کلی رو باور می‌کنم
‫آخه هک کردن حسابِ یه نفر
‫و برنامه‌ریزیِ ارسال یه ایمیل ‫تو یه زمانِ مشخص آسونه
‫نمی‌دونم، اینا همه به نظر کارهای ‫خیلی پیچیده‌ی کامپیوتری میاد
‫آره
‫آخه،
‫کی می‌تونه همچین کاری رو بلد باشه؟
‫تو بلدی؟
‫تو... صبر کن، فکر می‌کنی کارِ من بوده؟
‫اصلاً چطور می‌تونی همچین فکری بکنی؟
‫چرا شبِ رقص با استندال رفتی؟
‫چی؟
‫- نرفتم ‫- بیخیال تایلر، من دیدمت
‫بودن تو مجلس رقص...
‫یه سری خاطراتِ بد رو بهم یادآوری می‌کرد،
‫و می‌خواستم با تو یا کلی یا ‫الکس در موردش حرف بزنم،
‫ولی شماها سرتون شلوغ بود. ‫نمی‌خواستم دوباره نگرانتون کنم.
‫واسه همین، آخه استندال داستان رو می‌دونه، ‫واسه همین بهش زنگ زدم،
‫و اون من رو رسوند خونه
‫تو تمام شب با من بودی
‫- به نظر خوب میومدی ‫- از کجا می‌دونستی؟
‫سلام بچه‌ها
‫- خوبید، کمکی چیزی لازم ندارید؟ ‫- خوبیم، ممنون
‫من میرم یکم دیگه هیزم بیارم
‫دوستات یواش یواش به نظر غریبه میان
‫تو اونا رو نمی‌شناسی، ‫اونام تو رو نمی‌شناسن
‫کاندوم داری؟
‫باید برم به بچه‌ها کمک کنم
‫تو چه کاری به بچه‌ها کمک کنی؟
‫فقط کمک‌شون کنم
‫اهمیتی داره؟
‫خب...
‫وقتی به خاطرش سکس رو رد می‌کنی ‫اهمیت داره
‫در مورد پیله کردن به کلِیه؟
‫واسه چی برات مهمه؟
‫گفتی اون دیوونه‌ست
‫واسه همینه که برام مهمه
‫تحتِ فشار قرارش میدی، قاطی می‌کنه، ‫و دوباره از مدرسه اخراج میشی
‫من حوصلم سر میره و یه پسرِ جذاب ‫احمق دیگه پیدا می‌کنم
‫این واقعاً در مورد کلِیه؟
‫یا در مورد جاستینه؟
‫نگرانِ جاستین نباش
‫صبر کن، لوک
‫اول مشروب می‌خوریم، بعد میریم
‫خب، اگه بهت بگم سر به سرِ کلی نمی‌ذارم ‫این بحث رو تموم می‌کنی؟
‫- ...زد شل و پلش کرد! ‫- خفه شو، جسیکا اینجاست
‫بچه‌ها، بیاریدش!
‫راستی، من احمق نیستم
‫واقعاً؟
‫چون داری می‌ذاری برم
‫بفرما
‫الکس
‫هی الکس. صبر کن!
‫جریان چیه؟
‫- چرا همه‌ی وسایلت رو جمع کردی؟ ‫- امشب تو خونه‌ی بابام می‌مونم
‫- چی؟ چرا؟ ‫- دیگه نمی‌تونم ادامه بدم
‫اردو رو میگی؟
‫نه، رابطه‌مون
‫چرا؟
‫- من کارِ اشتباهی کردم؟ ‫- نه، فقط...
‫- مطمئن نیستم به پسرها گرایش داشته باشم ‫- باورم نمیشه
‫تو نمی‌دونی چه احساسی دارم
‫بهم بگو چه اشتباهی کردم. ‫خواهش می‌کنم، قول میدم درستش کنم.
‫نمی‌تونی درستش کنی
‫حق ندارم یه توضیحِ بخوام؟
‫باید برم
‫پس شاید خطر واقعیه، یا شایدم نیست،
‫ولی ترس واقعیه
‫باشه پس، سؤال درد دل سالِ آخر
‫"وقتی گذشته‌تون تو دبیرستان لیبرتی رو ‫مرور می‌کنید، از چیزی پشیمون هستید؟"
‫می‌دونید، بیاید یه سؤال ‫مناسب‌تر انتخاب کنیم
‫"تو زندگی‌تون بیشتر از همه ‫به کی اعتماد دارید
‫و چرا؟"
‫من جواب منم
‫من...
‫همیشه به رفقام اعتماد دارم ‫که هوام رو داشته باشن
‫و...
‫من... به مانتی اعتماد داشتم،
‫همیشه
‫اون کسی بود که من رو وادار به بازی کرد
‫سالِ اول دبیرستان، یادمه بهش گفتم،
‫"دومنیکنی‌ها فوتبال بازی نمی‌کنن"
‫ولی اون قبولش نمی‌کرد
‫اون بهم خودباوری یاد داد،
‫بهم یاد داد اعتماد کردن به یه نفر یعنی چی،
‫و...
‫و دلم براش تنگ میشه
‫و آره،
‫متأسفانه بازیکن‌های فوتبال ‫قراره سر به سرم بذارن،
‫و نمی‌دونم اگه سر به سرم بذارن چیکار می‌کنم
‫همه یه برگه‌ی سرنخ و دستگاه جی‌پی‌اس می‌گیره،
‫که امیدوارم استفاده ازش رو بلد باشید
‫ما تمام گوشی‌هاتون رو جمع کردیم، ‫و اگه کسی گوشیِ دیگه‌ای داره،
‫پس محروم میشه
‫و پدر و مادرش هم زیادی پولدارن
‫اطرافِ این اردوگاه کیسه‌های پارچه‌ای ‫مخفی شدن که توشون گنجه،
‫مثل این یکی
‫پس تمام این سرنخ‌ها طراحی شدن ‫که شما رو تو جاهای امن نگه دارن
‫ولی اینجا جنگله
‫ما این بیرون تنهاییم، ‫و باید هوای همدیگه رو داشته باشیم
‫پس کنارِ یارتون بمونید، لطفاً. ‫و اگه به جونوری برخورد کردید،
‫سعی کنید آروم باشید و به آرومی بیاید عقب
‫و بعدش برگردید تو اردوگاه ‫و شورت‌تون رو عوض کنید
‫آره، ممنون دیگو
‫- خیلی خب، مراقب باشید، خوش بگذره
‫- یالا بلند شید، بچه‌ها ‫- پاشو!
‫مطمئنی بلدی از اون استفاده کنی؟ ‫چون من بلدم.
‫ببین، به نظرم بهتره که این کارو ‫کاملاً باهم انجام بدیم
‫تو جداً نگرانِ منی؟
‫واقعاً که فکر نمی‌کنی من اون ایمیل رو نوشتم؟
‫- جاستین! ‫- نه، فکر نمی‌کنم
‫فکر می‌کنم یه نفر ایمیل رو فرستاده، ‫و دنبالِ اینه که اعتراف بگیره
‫- و فکر می‌کنی شاید اون شخص من باشم ‫- نه!
‫کلی، من... فکر نمی‌کنم
‫ولی فکر می‌کنم یه نفر می‌خواد ‫اتفاقِ بدی تو این سفر بیوفته
‫و ببین، شاید تو در شرایط مناسبی ‫برای کنار اومدن باهاش نباشی
‫ولی تو هستی،
‫البته
‫من بلدم از این استفاده کنم، ‫تو بلد نیستی
‫و تو چی، جاستین؟
‫کی بهتر از همه به کامپیوترم دسترسی داره؟ ‫کی پسوردم رو می‌دونه؟
‫- فقط تو ‫- واقعاً؟ این...
‫تو میگی من عقلم درست کار نمی‌کنه
‫ولی تو دیگه اون آدمِ قبل نیستی
‫از کمپِ بازپروری برگشتی، ‫و با جسیکا به هم زدی،
‫چند بار خبرچینیم رو کردی، ‫و شاید این حرکتِ بعدیته
‫شاید تو اونی هستی که اعتراف می‌خواد. هان؟
‫جاستین!
‫جاستین؟
‫جاستین، جواب بده لعنتی
‫منظورم اینه اگه با اضطرابم روبرو بشم...
‫...و اونا اونجا منتظرم باشن چی؟
‫جاستین؟
‫لعنتی، صدای کلی بود؟
‫نه، دیگو قول داد که ‫سر به سرش نمی‌ذارن
‫چی؟ تو هر چی دیگو ‫بهت بگه رو باور می‌کنی؟
‫شنیدی که چقدر دلش ‫برای مانتی تنگ شده
‫می‌دونم، واسه همین باهاش گرم گرفتم
‫می‌دونی؟ تا حواسم بهش باشه
‫اگه اون هم باهات گرم گرفته باشه چی؟
‫نگرفته
‫اگه بگیره هم، انقدر احمق نیستم که ‫بذارم بهم نزدیک بشه
‫می‌دونم دارم چیکار می‌کنم
‫واسه همین می‌خواستی یارِ من بشی؟ ‫تا سرزنشم کنی؟
‫نه، نمی‌خوام...
‫نه
‫پس چرا پیش رفیق فاب جدیدت نیستی؟ ‫بچه جدیده
‫راستش ما حتی دوست هم نیستیم
‫- شما پیش همدیگه می‌مونید ‫- دیگه نه
‫چرا؟ چی شده؟
‫- چرا برات مهمـه؟ ‫- صبرکن! صبرکن! ببین
‫یافتم
‫لعنتی! لعنتی!
‫لعنتی! ایش!
‫لعنتی! چندش!
‫- لعنت! ‫- ریدم توش. من دیگه نیستم
‫الکس!
‫هی، صبرکن، برگرد! این چه کاریـه؟
‫اگه ترس کاملاً کنترل رو ‫به دست بگیره چی؟
‫به نظرم شب اول دور آتیش اردو قشنگ بود
‫آره، واقعاً جدی گرفتنش
‫صبرکن
‫اینا سرنخ‌ها نیستن؟
‫آره، فکر کنم همینطوره
‫پس بچه‌ها دنبال چه سرنخ‌هایی‌ان؟
‫بازیکن‌های فوتبال آدما رو بازی میدن
‫کارشون همینـه
‫جاستین؟
‫جاستین!
‫جاستین؟
‫یعنی چی؟ هی، ولم کن!
‫هی! کمک!
‫بیچرِ لعنتی
‫مادرسگ!
‫- جاستین، داری چه غلطی می‌کنی؟ ‫- لعنتی
‫ببخشید، فکر کردم یه بازیکن فوتبالی
‫بازیکن فوتبال که هستم
‫- آره ‫- تو هم هستی. چه خبره؟
‫همراه بیچر و دوستاش بودی؟
‫قرار بود با زک باشم، ‫ولی منو قال گذاشت
‫- چرا؟ بیچر چیکار کرده؟ ‫- چیز خاصی نیست
‫بهم بگو
‫اون و چند نفر دیگه منو گرفتن و... ‫کلی فرار کرد
‫می‌دونستم بیچره،
‫چون بوی اسپری بدنِ بوگندوش رو حس می‌کردم و
‫حالا باید یا دنبال کلی بگردم یا اونا
‫دوباره دارن کلی رو دست میندازن؟
‫یا ما رو
‫خیلی خب، یالا، بیا بریم
‫نه، صبر کنید! خواهش می‌کنم وایسید! لطفاً!
‫آهای؟
‫پرستار؟
‫آهای؟
‫کسی نیست؟
‫آهای؟
‫انتقام
‫ریدم دهنت! کافیـه!
‫به خاطر تیم فوتبالـه، پسر. ‫واسه همین افتادی تو سوراخ.
‫نمی‌فهمم
‫واسه چی میان سراغ من؟
‫به خاطر من
‫تو انقدر براشون مهم بودی؟
‫یعنی، قصد بی‌احترامی ندارم، ولی...
‫آره، اونا عاشقم بودن، مرد
‫من همیشه و در هر صورتی ‫هواشونو داشتم
‫هر چی نیاز داشتن، من ترتیبشو می‌دادم
‫چطوری می‌تونی برای اونا اونطوری باشی و...
‫ولی بعدش اونکارو با تایلر بکنی؟
‫گاهی عصبانی میشم
‫عصبانی شدم
‫و کنترل خودمو از دست دادم
‫کارایی کردم که از سرِ...
‫مثلاً...
‫...خشم و ترس بودن...
‫که واقعاً قصد انجامشونو نداشتم
‫این برات پیش میاد؟
‫اینکه خشم بهت غالب شه؟ ‫برات پیش میاد؟
‫توی زندان چی شد؟
‫توی راهرو بود
‫یه موتورسواری شنیده بود که ‫من یه کودک‌آزارم و
‫تصمیم گرفت می‌خواد توی زندان منطقه ‫قهرمان بشه و
‫منو با چاقو زد،
‫دو بار
‫سومین بار دیگه درش نیاورد
‫درد داشت؟
‫آره
‫وارد شدن چاقو درد نداشت،
‫خونریزی تا مرگ درد داشت،
‫و می‌دونستم دیگه کارم تمومـه
‫فقط می‌دونستم
‫می‌تونی...
‫می‌تونی منو ببخشی؟
‫اونی که باید تو رو ببخشه من نیستم
‫و اگه دوباره قاطی کنم چی؟
‫اونوقت چی؟
‫- سلام ‫- سلام
‫تو هم...بیخیال گشتن شدی؟
‫آره، مسخره بود
‫آره
‫میشه بشینم؟
‫آره، راحت باش
‫واو
‫هی، خب، چه اتفاقی بین تو و وینستون افتاد؟
‫هیچی
‫فکر می‌کردم واقعاً از هم خوشتون میومد و
‫اون به نظر خیلی ناراحت میاد و...
‫تای، بیخیال شو
‫اون فقط پسرِ خیلی خوبیـه و تو هم همینطور،
‫- پس فقط... ‫- نه، در واقع پسرِ خیلی خوبی نیست و
‫وینستون اون شب پیش مانتی بود
‫و اون فقط برای این باهامون دوستـه ‫تا بفهمه کی برایس رو کُشته
‫اوه
‫لعنتی، آم...
‫چیزی بهش گفتی؟
‫می‌دونی، چیزی که به خاطرش ‫تو دردسر بیفتیم یا...
‫نمی‌دونم
‫و نباید بهش اعتماد کنیم؟
‫دیگه نمی‌دونم به کی باید اعتماد کنم
‫فکر کنم اون روی آب بهتر ‫شناور بشه تا روی سنگ
‫می‌خوای امتحان کنی؟
‫نه، بابام بالای همین تپه‌ست
‫آره
‫فقط حس می‌کنم شاید قرار نیست ‫اصلاً شاد باشم یا مثلاً...
‫گوش کن، مرد، خوشحالی...
‫فقط ما رو ناراحت می‌کنه
‫فکر می‌کردم چیزیو پیدا کردم که بهش نزدیکـه،
‫ولی...فقط اشتباه می‌کردم
‫لعنت
‫می‌دونی، ما میفتیم دنبال چیزایی که ‫فکر می‌کنیم قرار خوشحال‌مون کنه،
‫ولی اینطور نیست
‫فقط پایان غمناکی داره
‫هر دفعه همینـه. هر دفعه!
‫واسه همین نباید با خوشحال نبودن ‫مشکلی داشته باشی
‫اینـه که آزادت می‌کنه. ‫اینـه که ما رو آزاد می‌کنه.
‫اینکه می‌تونی بیخیال همه چی بشی و
‫بگی «کیر توش» می‌دونی؟ ‫کیر تو همه چی!
‫آره
‫- کیر تو همه چی ‫- آره
‫- کیر تو همه چی! ‫- کیر تو همه چی!
‫کیر تو همه چی
‫کیر تو همه چی. بریم
‫می‌دونی چیه؟ کیر تو همه چی! ‫- اوه!
‫- کیر تو همه چی! ‫- اوه
‫باشه!
‫- کیر تو همه چی! ‫- کیر تو همه چی!
‫یالا، چیزی نمونده. زودباش
‫لعنتی!
‫یا خدا
‫الکس، کم مونده بود بمیری
‫هی، با منی یا نه؟
‫حرف بزن، یالا. چه خبره، مرد؟
‫خیلی بگاییـه
‫آره، غیب گفتی؟
‫هی
‫الان تونی رو تنها گذاشتی؟
‫به نظر میومد اینطوری راحت‌تره
‫با الکس حرف زدی؟
‫تایلر، هر چی که گفته، می‌تونم ‫باهاش کنار بیام، فقط حقیقتو بهم بگو
‫همونطور که تو حقیقتو بهم گفتی؟
‫چی؟
‫چرا بهم نگفتی که با مانتی دوست بودی؟
‫کی اینو بهت گفته؟
‫فقط وانمود می‌کردی که دوستمی
‫درست مثل الکس ازم سوء استفاده می‌کردی
‫الکس اینو بهت گفته؟
‫حقیقت داره؟
‫پیچیده‌ست
‫یه ذره مانتی رو می‌شناختم
‫چرا بهم نگفتی؟
‫به خاطر بلایی که سرت آورد
‫و تو اولین کسی بودی که توی ‫لیبرتی باهام خوب رفتار کردی و
‫امیدوار بودم بتونیم دوست باشیم
‫چرا؟
‫چرا امیدوار بودی اینطوری بشه؟
‫چون یه دوست می‌خواستم
‫جستجو رو تموم نمی‌کنی؟
‫بهت میگم برگشتیم سراغش و ‫توی سوراخ نبود
‫پیش بیچره؟
‫اصلاً نمی‌دونیم بیچر کجا هست. ‫گم شده.
‫بیچر!
‫دیگو!
‫اگه یکی شروع کنه سر به سرِ ‫تیم فوتبال بذاره چی؟
‫دیگو؟
‫بیچر؟
‫انتقام
‫کیـه؟
‫یعنی چی؟
‫خونـه!
‫اونوقت خیلی خوب میشه
‫لعنتی. اینجا نیستن
‫اگه بمونیم، پیداشون میشه. ‫یا می‌تونیم برگردیم و بگیم کلی گم شده.
‫نمی‌دونم. این توجهیـه که نمی‌خوایم
‫نمی‌خوایم کلی هم گم بشه
‫یعنی چی؟
‫چه کاری بود؟
‫کلی کجاست؟
‫نمی‌دونیم
‫آره جون خودت، نمی‌دونی
‫چیکار دارید می‌کنید؟ بازی‌تون چیه؟
‫ما فقط...سرنخ‌ها رو دستکاری کردیم، باشه؟
‫بقیه رو فرستادیم جاهایی که بترسن، همین
‫فقط همینکارو کردیم
‫و بعد اتفاقایی افتادن که کار ما نبودن
‫یه چیزی اون بیرونـه
‫دیگو، پسر، بیخیال تو رو خدا
‫تو دفاع عقب خوبی هستی، ‫ولی دروغگوی خیلی بدی هستی
‫بیخیال. خدایا، کافیـه!
‫کار ما نیست!
‫اوه، لعنت!
‫- پاشو. یالا ‫- گفتم که کار ما نیست
‫زودباش. پاشو!
‫یالا. چیزیت نیست، داداش
‫میشه...یه شلوار بهش بدیم؟
‫اعتراف کن
‫دیگوی عوضی
‫می‌دونم تویی
‫نمی‌تونی منو بترسونی، دیوث
‫سلام، جس
‫هی، جس
‫سلام، جس
‫یعنی چی؟
‫من به هانا بیکر تجاوز کردم
‫به هفت هشت‌تا دختر دیگه تجاوز کردم
‫- کی داره اینکارو می‌کنه؟ ‫- ...دخترای دیگه
‫کیـه؟
‫هفت هشت‌تا دختر دیگه
‫لعنتی!
‫لعنت، به نظر درد داره
‫اینجاها که میدوئی باید مراقب باشی
‫لعنتی!
‫چرا هنوزم ازم می‌ترسی؟ ‫من مُردم
‫ازت نمی‌ترسم
‫مطمئنی؟
‫باید حس بهتری داشته باشه. ‫خودت باید حس بهتری داشته باشی.
‫تو منو کُشتی،
‫پس...
‫الان همه چی روبراهـه، مگه نه؟
‫باید شب‌ها راحت‌تر سرتو رو بالش بذاری
‫خیلی راحت می‌ذارم
‫واقعاً؟
‫حتی وقتی دراز می‌کشی و...
‫نفسم رو روی گردنت حس می‌کنی؟
‫حقت بود بمیری
‫سلام، رفیق
‫- خوبی؟ ‫- آره، فقط سردمـه
‫موهات خیسـه؟
‫آره
‫آره، من...کم مونده بود توی دریاچه غرق بشم
‫- چی؟ خدایا، الکس ‫- بابا، چیزی نیست. من خوبم
‫زک منو کشید بیرون
‫ولی، بابا، من...
‫حس کردم انگار...
‫داشتم کشیده می‌شدم پایین،
‫انگار دیگه نمی‌تونستم نفس بکشم و
‫حتی نمی‌تونستم داد بزنم و...
‫حتماً برایس همچین احساسی داشته، درسته؟
‫و من گذاشتم بمیره
‫- اوه، نه ‫- بابا، خیلی احساس تنهایی می‌کردم
‫خیلی احساس تنهایی می‌کنم
‫دیگه نمی‌تونم اینطوری ادامه بدم
‫می‌دونم خیلی سختـه، رفیق. می‌دونم
‫می‌تونم چیزی بگم که کس دیگه‌ای ‫توی دردسر نیفته
‫تو توی دردسر نیفتی
‫می‌تونم بگم که فقط کار من بوده و ‫اینکه به بقیه دروغ گفتم
‫صبرکن، رفیق. گوش کن چی میگم
‫فقط بحث تو نیست، باشه؟
‫- نه، می‌دونم ‫- نه، نه، نه، گوش کن
‫نمی‌خوام بیشتر از این فشاری روت باشه، خب؟
‫ولی تک تک ما خیر و صلاح تو رو می‌خوایم
‫دوستات پا پیش گذاشتن چون تو لایق زندگیتی و
‫نباید دور بندازیش
‫ولی، بابا، کار درستی نیست
‫هر چی سنم بیشتر میشه، بیشتر حس می‌کنم که ‫دیگه نمی‌دونم کار درست چیه،
‫یا اینکه اصلاً قضاوتش پای ماست
‫ولی یه چیز رو می‌دونم،
‫دوستات همه چی رو به خاطر تو به خطر انداختن
‫و اونا بچه‌های خوب و باهوشی‌ان و ‫به نظرم کار درستی کردن
‫ولی چرا من لایق اینکارشونم؟
‫بابا، چطوری انتظارشون رو برآورده کنم؟
‫به من نگاه کن
‫این رو باور کن:
‫من دوستت دارم
‫باشه؟ و همیشه هم خواهم داشت
‫و لازم نیست کاری بکنی تا ‫عشق من رو به دست بیاری،
‫جز اینکه کاملاً خودت باشی و ‫بهترین زندگیِ ممکن رو داشته باشی
‫باشه؟
‫رفیق...
‫چیزی نیست
‫این رو پشت سر می‌ذاریم، باشه؟
‫قسم می‌خورم. با هم پشت سر می‌ذاریمش. قول میدم.
‫چیزی نیست
‫اون دیگه چی بود؟
‫همینجا بمون، باشه؟
‫- برو ‫- برمی‌گردم
‫ببینید، هر کی که هست، هر چی که هست، ‫اومده سراغ ما
‫چادرمونو خراب کردن و وسایل‌مون رو دزدیدن
‫- به بیچر حمله کردن ‫- پس کلی کدوم گوریـه؟
‫چرا اون عوضیِ کوچولو انقدر برات مهمـه؟
‫- ما نمی‌دونیم کجاست ‫- بهتون میگم، کار اون بچه‌ی مُرده‌ست
‫- فقط جنگلـه ‫- روح جنگل برن‌هامـه
‫اوه، بیخیال. احمقانه‌ست!
‫می‌تونی صادقانه بهم بگید که امشب
‫اون بیرون چیز عجیبی ندیدید و نشنیدید؟
‫جس؟
‫من...
‫جس، چی شد؟
‫خیلی خب
‫باشه، ترسیدیم
‫بسه، خواهش می‌کنم
‫هی، برو پی کارت، دیوث!
‫ممکنه اینجا از گشنگی بمیریم
‫داداش،
‫به این زودیا از گشنگی نمی‌میری
‫هی! چربی بدن من خیلی کمـه، فولی
‫همش ماهیچه‌ست
‫من چندتا شیرینی گرانولای اردو دارم
‫اوه، لعنتی!
‫اوضاع دیگه داره همه‌جوره ناجور میشه
‫ما که رفتیم
‫- بیا بریم ‫- شوخی‌تون گرفته؟ جلوشونو بگیر
‫- هممون از اینجا میریم ‫- نه
‫باید صحبت کنیم
‫چطوری موبایلم پیشمـه؟
‫یعنی چی؟
‫پس، وینستون...و الکس؟
‫و الکس دلش شکسته
‫و حالا کون‌مون پاره‌ست
‫اوه، ببخشید، بیشتر پاره‌ست
‫وینستون می‌دونه چرا الکس اونکارو کرده؟
‫اوه، محض رضای خدا
‫میشه الان در لعنتی رو باز بذاریم؟
‫دیگو بهم گفت بیام این طرف، ‫پس بگید چه خبره؟
‫وینستون ویلیامز می‌تونه عذر مانتی باشه
‫- خدایی؟ ‫- آره
‫- دانش‌آموز هیلکرست؟ ‫- آره
‫اون می‌دونه مانتی برایس رو نکُشته چون ‫اون شب باهاش بوده
‫اوه، یه چیز دیگه، ‫کلی و آنی چند ماهـه اینو می‌دونستن
‫آم...مطمئنم فقط برای حفاظت از ما بوده
‫و در کمال تعجب شکست خوردن
‫پس ایمیل کار وینستون بوده؟
‫- یعنی، امشب حرف می‌زنه؟ ‫- مطمئن نیستیم کار وینستون بوده باشه
‫ممکنه کسای دیگه‌ای بخوان ‫همه ازش خبردار بشن
‫مثلاً کی؟
‫مثلاً تایلر
‫تونی، چرا همچین حرفی می‌زنی؟
‫بچه‌ها، شاید کار آنی بوده
‫بهش فکر کنید
‫هک کردن کلی واسش خیلی ‫راحت‌تر بوده تا وینستون و
‫حالا حتی اینجا هم نیست؟
‫راستش هر کدوممون می‌تونسته ‫اون ایمیل رو نوشته باشه
‫- از جمله خودت ‫- آره، زک، از جمله خودم
‫پس قراره به خاطرش اختلاف پیدا کنیم یا ‫به هم اعتماد کنیم؟
‫- کدومش؟ ‫- کلی گم شده. باید پیداش کنیم
‫سلام، بچه‌ها
‫همه چی مرتبـه؟
‫برگردیم به اردوگاه؟
‫من بُردم
‫اونا رو از کجا آوردی؟
‫تو ولم کردی تا بمیرم
‫اوه، نخیر، رفیق. ما برگشتیم سراغت ‫ولی تو اونجا نبودی
‫من بیهوش بودم
‫نه. تو رفته بودی
‫نمی‌دونم به خیال خودت داری چیکار می‌کنی، ‫ولی الان یه چیزایی می‌دونیم
‫تو
‫کار تو بود؟ ‫الان با اونا کار می‌کنی؟
‫من...جدی نمی‌دونم درباره‌ی چی حرف می‌زنی
‫کلی
‫تو چی؟ می‌دونستی دیگو قراره ‫سر به سرم بذاره
‫خودت گفتی
‫هی
‫آتیش اردو حاضره. بیاید بریم
‫سؤال مرسوم برای آخرین آتیش اردومون
‫آم...
‫سؤال اینه که ‫این آخر هفته از چه لحاظ تغییرتون داده و»
‫«چه خاطره‌ای رو همیشه یادتون می‌مونه؟
‫من شروع می‌کنم
‫عالیـه که بالاخره تونستم ‫بخشی از اجتماع لیبرتی باشم
‫که ببینم آدماش واقعاً چطورین
‫قبلاً نمی‌دونستم، پس...این خیلی خوبـه
‫عالیـه، وینستون
‫آره...به دبیرستان لیبرتی خوش اومدی
‫آره
‫خوش اومدی. خیلی خب
‫نفر بعدی کیه؟
‫کلی جنسن، یه چیزی بگو
‫این آخر هفته از چه لحاظ تغییرم داده؟
‫از چه لحاظ هممونو تغییر داده؟
‫اصلاً نداده
‫چون می‌دونم که من و دوستام...
‫تا ابد دوست می‌مونیم
‫همیشه یه جور...
‫پیوند بین‌مون می‌مونه که...
‫به هیچ وجه از بین نمیره...
‫حتی اگه خودمون بخوایم
‫میشه الان من بگم؟
‫رفیق. هی، رفیق
‫فقط می‌خواستم بگم...
‫یا اعتراف کنم که...
‫از اردو زدن متنفرم
‫هی، خیلی خب!
‫کارت خوب بود!
‫هی!
‫- سلام ‫- سلام
‫زک گفت می‌تونم پیش شما بمونم ولی جا دارید؟
‫آره. البته که جا داریم
‫مرسی
‫آره
‫خب...
‫بابت تمام جریان وینستون متأسفم
‫منصفانه نیست
‫خب، یعنی، راستش چیز خاصی نبود
‫به نظر میاد...
‫شاید بوده
‫تو چی می‌دونی؟
‫می‌دونم که... تو آدم خوبی هستی و
‫متأسفم که گاهی احساس بدی داری یا هرچی
‫اینا رو می‌دونم
‫اوه. آم...
‫ممنون
‫آه...
‫شیرینیِ گرانولای اردو؟
‫خب...مرسی
‫جاستین، دستمال توالت یادت رفت
‫اگه دیدمش، بهش میگم
‫چی می‌خوای؟
‫خب، الکس بی‌دلیل باهام به هم میزنه و
‫تایلر می‌فهمه مانتی رو می‌شناختم و
‫دوستی‌مون رو تموم می‌کنه و ‫امشب دور آتیش اردو،
‫هر کدوم از دوستات می‌خوان ‫چیزی بگن که معمولاً نمیگن
‫پس کدومشون...
‫برایس رو کُشته؟
‫آره. اضطراب، دلهره،
‫مسئله چیزایی نیستن که ‫می‌دونی در پیشن
‫چیزاییـه که نمی‌دونی
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام سايت .:: @bollbolljan ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.