..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫اون اینجا نیست.
‫اونا بردنش.
‫جس، صدامو می‌شنوی؟
‫خواهش می‌کنم.
‫لطفا منو پیدا کنین، لطفا کمک کنین!
‫نه! ولم کن!
‫- همه چی درست میشه. ‫- لعنتی ولم کن!
‫نوار دارم!
‫بیاید نوار بخرید! نوار کاست!
‫نوار دارم!
‫بیاید نوار بخرید!
‫هرکدوم... هرکدوم از اونا... ‫اون جعبه‌ی یک دلاری‌‍‌هاست.
‫هرچی داخلشه یک دلاره.
‫جعبه هم همینطور. ‫جعبه رو می‌خوای؟ میشه یک دلار.
‫نوار... نوار؟
‫نمی‌دونم چی می‌خوای.
‫- سلام دن، چه خبره؟ ‫- سلام داداش.
‫اینا رو توی مزایده‌ی ‫ انبارهای اجاره‌ای خریدم.
‫اولین نفری که داره می‌بینشون خودتی. ‫دونه‌ای ده دلار.
‫می‌دونی چیزی که هفته پیش بهم ‫فروختی 16 ساعت بیس‌بال کودکان بود؟
‫واقعا؟ عجب.
‫ولی نسخه‌ی سانسور نشده‌ی ‫فانتاسموگوریای شبکه 7 رو هم بهت فروختم.
‫که هم منتشرنشده بود هم خیلی کمیابه.
‫بنظر من که باید یه کاست‌پخش‌کن بخری ‫ تا بفهمی چی داری می‌فروشی.
‫خب این کجاش کیف میده؟
‫ببین، اصلا دونه‌ای پنج دلار.
‫اگر مزخرف بودن ‫دوباره اندازه پنج دلار جنس ببر.
‫می‌‌دونم که از جستجو‌کردن لذت می‌بری.
‫خیلی‌خب.
‫رفیق خودمی.
‫راستی، جیل امروز صبح اومد. ‫گفت بهت سلام برسونم.
‫- امروز صبح؟ ‫- آره.
‫آخرهفته‌ی قبل از یه عمده‌فروشی ‫یه سری کتاب خریده بود.
‫اگه از اون‌طرف بری شاید بهش برسی.
‫داره برمی‌گرده مغازه.
‫شما دوتا که هنوز با هم دوستید، نه؟
‫خیلی‌خب، می‌بینمت.
‫بهم خبر بده چی توی اون نوارهاست.
‫نوار دارم.
‫نوار فیلم دوربین.
‫نوار کاست.
‫هفته دیگه دوتا پروژکتور ‫ 16 میلی‌متری داره برام میاد
‫اگه هنوزم خریداری.
‫و تازه دو تا نسخه‌ی سینمایی ‫از فیلم فلش گوردن 1940 برامون رسیده.
‫توی وضعیت خوبی هستن.
‫به موزه میگم باهاتون تماس بگیره.
‫دن، ایوی کرست هستم. ‫بسته باید امروز می‌رسید.
‫فیلم شرایط افتضاحی داره.
‫اگر کاری از دستت برمیاد بهم خبر بده.
‫این چیه؟
‫دایره.
‫گلچین فیلم‌های ترسناک، سال 1958.
‫مثل سریال منطقه‌ی گرگ‌و‌میش، ولی قدیمی‌تر.
‫- تابحال اسمشو نشنیدم. ‫- چون هیچوقت پخش نشد.
‫ویلیام کرست مرد ‫و تمام نوارها ناپدید شدن.
‫کرست؟ اوه، همونیه که ‫رابینسون کروسو رو ساخت، درسته؟
‫دهه 30 یه عالمه فیلم با برندا جویس ساخت.
‫- وقتی بچه بودم عاشق اون فیلما بودم. ‫- بابای منم همینطور.
‫خب، دو ماه پیش
‫دخترش ایوی یه جعبه پر از نوار ‫پیدا کرد که توی زمینشون خاک شده بود
‫و الانم دست ماست.
‫چه عجیب‌غریبه.
‫خب، شاید موزه یه کلکسیون براش بسازه
‫و توام بتونی توضیحاتش رو براش بنویسی.
‫برای اون همه استعدادت یکم افتخار نسیبت بشه.
‫فقط می‌خواستم یه تکه از ‫وجود پدرشو به ایوی برگردونم.
‫راستی...
‫- از طرف کارن‌ـه. ‫- این چیه؟
‫نمی‌دونم والا.
‫دن: لطفا این نوار رو برای فردا صبح بازسازی ‫و دیجیتال کن. محرمانه‌ست. ازش کپی نگیر. ‫کارن.
‫آماده‌ای؟
‫این چراغ قرمز کوچیک یعنی همین، مل.
‫خیلی‌خب.
‫من ملودی پندراس هستم.
‫دانشجوی دکترای فرهنگ‌عامه‌ شناسی در دانشگاه نیویورک.
‫پروژه‌ی تحقیقاتی بعدیم یک محله‌ی ‫کوچیک نیویورکی رو تحت بررسی قرار میده
‫ساکنین ساختمان ویسر ‫در منطقه‌ی ایست ویلج
‫با موضوع سازگاری افراد با ‫تغییرات فرهنگی در اواخر قرن بیستم.
‫با من حرف می‌زنن، مگه نه؟
‫اوه خدا، نه، نه، نه اصلا ‫توی موهات آدامس تف می‌کنن
‫و از زیر در خونه‌ات عنکبوت میدن داخل.
‫معلومه که باهات حرف می‌زنن.
‫همه باهات حرف می‌زنن، واقعا...
‫شاید بهتر باشه باهات بیام.
‫می‌دونی، برای امنیتت میگم.
‫در برابر چی؟
‫نمی‌دونم.
‫پیرپاتال‌های منحرف ‫ موش‌های فاضلاب، خون‌آشام‌ها.
‫اگه یکی دیگه پیدا کردی بهترین دوستت شد چی؟
‫پیدا نمی‌کنم.
‫راستشو بخوای خیلی ‫خسته‌کننده بنظر میاد، بهت برنخوره.
‫برای پایان‌ناممه.
‫باشه. منو ول کن و برو.
‫جای دوری نمیرم.
‫قبل اینکه دلت برام تنگ شه برمی‌گردم.
‫امیلیا ارهارت هم همینو گفت، و خب...
‫- نخیرم نگفت. ‫- نه.
‫برام آرزوی خوش‌شانسی کن.
‫به شانس احتیاجی نداری.
‫ولی وسط پارک هیچی نبود.
‫نه بی‌سیمی، نه عکسی.
‫فقط موسیقی‌ای که ظاهرا از ناکجا می‌آمد.
‫آهنگی که با آن خاطره داشتند.
‫ادموند، تویی؟
‫صدای توئه؟
‫آیا می‌شود ادموند، یک باغبان پارک
‫ناخواسته به بعدی دیگر قدم گذاشته باشد؟
‫من مارک هیگینز هستم.
‫این برنامه‌ی سیگنال مرموز ‫داستان‌های واقعی شهر مخفی‌ است.
‫خب، طرف کاملا ورشکسته‌ست، خب؟
‫میره واسه دوست‌دخترش ‫ از یکی از عتیقه‌فروشی‌های
‫جنوب شرقی شهر ‫یه حلقه نامزدی قدیمی می‌خره
‫کاشف به عمل میاد، دو روز بعد از ‫اینکه اون لعنتی رو کرد توی انگشت دختره
‫دختره کاملا قاطی می‌کنه، خب؟
‫میگه زنی رو می‌بینه که داره ‫از داخل آینه نگاهش می‌کنه.
‫چیه؟ چیه خب؟ ‫حلقه لامصب جن‌زده‌ست پسر.
‫من این مزخرفات فراطبیعی رو باور نمی‌کنم.
‫آره، یادم رفته بود ‫ تو باورت نمیشه، جناب آقای متوهم.
‫جناب آقای "یک نفر ‫ممکنه جاسوسیم رو بکنه"
‫فردا صبح زود باید بیدار بشم، شرمنده.
‫موزه تا ظهر باز نمی‌کنه. ‫چیزی به اسم صبح زود ندارین شما.
‫- قول میدم هفته دیگه. ‫- هی.
‫ببین، اگر... اگر دوباره احساس ‫افسردگی کردی بهم بگو، باشه؟
‫جدی میگم. این‌دفعه دیگه ‫مسخره‌بازی درنیار و ازم کمک بخواه، باشه؟
‫باشه، ازت کمک می‌خوام.
‫خیلی‌خب.
‫باشه.
‫سربه‌سرم نذار.
‫کارت با اون فیلم 8 میلی‌متری عالی بود، دن.
‫ممنون که سریع انجامش دادی.
‫خواهش می‌کنم.
‫راستش چندان بنظر نمیومد چیزی باشه
‫که به درد موزه بخوره.
‫یه لطفی بود در حق یکی از خیرین بزرگمون.
‫ازت خواسته امروز بری ‫دفترش تا شخصا ازت تشکر کنه.
‫دن!
‫از دیدنت خوشحالم.
‫ممنون که تشریف آوردی.
‫خواهش می‌کنم.
‫هی، کالی، میشه یه چای‌لیموناد ‫ برام بیاری؟ یکی هم برای دن بیار.
‫بفرما بشین.
‫باشه.
‫ممنون که دیشب کار ما رو راه انداختی.
‫کارن گفته بود تو بهترین شخص ‫واسه برگردوندن چیزهای ازدست‌رفته هستی
‫و حق با اون بود.
‫خب، اون رئیسمه.
‫آره.
‫آره، درسته.
‫برای همین ازت خواستم بیای، دن.
‫خواستم ببینم می‌خوای ‫این وضع رو تغییر بدی یا نه.
‫شاید بخوای بیای برای ال‌ام‌جی کار کنی.
‫البته موقتا.
‫خب، نمی‌دونم...
‫ممنون.
‫آم...
‫شما دقیقا چیکار می‌کنین؟
‫چون یکم تحقیق کردم، و...
‫هیچی پیدا نکردی.
‫دقیقا.
‫این به اون در.
‫منم نمی‌تونستم ازت اطلاعاتی پیدا کنم.
‫خب، من به حریم شخصیم حساسم.
‫برام قابل احترامه. ‫ما هم به حریم شخصیمون حساسیم.
‫قضیه اینه، دن.
‫دنبال یه هنرمند می‌گردیم.
‫کسی که بتونه کلکسیونی ‫از نوارهای صدمه دیده‌ای
‫که تازه بدست آوردیم رو ترمیم کنه.
‫خب، چجور صدمه‌ای دیدن؟
‫آتش‌سوزی.
‫دود، دوده، آب.
‫اون قطعه‌ای که تبدیل به دیجیتال کردی ‫ بخشی از اون کلکسیونه.
‫آتش‌سوزی ساختمان ویسر، درسته؟
‫درسته.
‫درهرصورت، محتویات اون نوار
‫به دلایل قانونی باید محرمانه باقی بمونه.
‫دست‌مزدت صد هزار دلاره.
‫- واو! ‫- فقط یه نکته هست.
‫چون اقلام مورد صحبتمون خیلی ‫آسیب‌پذیرن، نمیشه منتقلشون کرد.
‫پس باید کارت رو توی ‫ساختمان تحقیقاتی دورافتادمون
‫در کتسکیلز انجام بدی.
‫طبیعت زیبایی داره.
‫واسه کاملا تنها بودن جای بدی نیست.
‫صحیح، خب...
‫قبل از اینکه بگی نه، دن...
‫بذار بگم چرا بنظرم ‫ کسی هستی که دنبالشیم.
‫بوجود آوردن این آرشیو
‫کامل کردن این پازل
‫فهمیدن اینکه چه اتفاقی برای ویسر افتاد
‫برای همه کسایی که عزیزی رو توی ‫ اون آتیش از دست دادن قدر یه دنیا میارزه.
‫و می‌دونم که تو...
‫همچین شرایط خاصی رو درک می‌کنی.
‫جانم؟
‫تو خانوادت رو توی آتش‌سوزی ‫ از دست دادی، درست میگم؟
‫و بنظر میاد کل عمرت رو صرف ‫برگردوندن چیزهای ازدست‌رفته به مردم کردی.
‫شرمنده، باید برگردم سرکار.
‫عذر می‌خوام، دن ‫واقعا میگم. قصد نداشتم...
‫شرمنده که وقتتون رو تلف کردم.
‫این چه حرفیه، دن ‫اصلا اینطور نیست... اصلا...
‫اگر نظرت عوض شد خبرمون کن.
‫چطور همچین چیزیو راجع به خانوادم فهمیده؟
‫اسم اینترنت به گوشت خورده؟
‫نه، اطلاعاتش توی اینترنت نیست. ‫جایی منتشر نشده. چک کردم.
‫شوخی می‌کنم، خیلی‌خب؟
‫ببین، بیا اینجا. می‌برمت بیرون ‫اردک سرخ‌کرده‌ی مزخرف و ودکا می‌خوریم.
‫خیلی‌خب. باشه، بعدا بهت زنگ می‌زنم.
‫- اون چراغ قرمز یعنی... ‫- پنداراس...
‫نه، نه، نه اصلا. آدامس ‫ تف می‌کنن توی موهات و...
‫- فکر می‌کنی این سگ توئه؟ ‫- آره.
‫شاید.
‫خیلی‌خب، چرا باید یه دانشجوی لیسانسه‌ی ‫خوشگل غریبه با سگت توی یه عکس باشه؟
‫نمی‌دونم.
‫"ملودی پندراس"
‫- یکی از مستاجرهایی که توی آتیش مرد؟ ‫- رسماً کسی نمرده.
‫سیزده تا جسد هیچوقت پیدا نشد.
‫از نظر من این یعنی مردن.
‫نمی‌دونم. نمی‌دونم داداش.
‫راجع بهش تحقیق کردم و هیچی راجع بهش پیدا نکردم.
‫حتی پول دادم واسه اون سایت‌های جستجوی افراد.
‫و تنها چیزی که پیدا کردم ‫یه پیرزن 98 ساله ساکن اورلاندو بود
‫و یه مسئول کتابخونه که ‫حدود سال 1923 از حصبه مرده.
‫اینا بخاطر جیل‌ـه؟
‫چی؟
‫چون اگر بخوای می‌تونم با هم جورتون کنم.
‫خودت که می‌دونی. ‫فقط کافیه لب تر کنی.
‫اون مسئول کافی‌شاپ خوشگلی ‫که مسئول فستیوال انیمه بود رو یادته؟
‫قضیه جیل نیست.
‫سه هفته پول توجیبیم رو جمع کردم ‫ که برای کلئو یه قلاده قرمز بخرم
‫که دقیقا شبیه این یکی بود.
‫فکر کنم... بنظر من داری چیزی ‫رو می‌بینی که دلت می‌خواد ببینی.
‫مگه تو همونی نیستی که میره روی ‫صحنه و راجع به گروه‌های جنسی شیطانی
‫و سفردرزمان و ایستگاه‌های رادیویی ‫غیرقانونی از بعدهای دیگه حرف می‌زنی؟
‫آره، ولی اون پادکست منه ‫و این دنیای واقعیه.
‫ببین، من یکم راجع به ال‌ام‌جی تحقیق کردم
‫هیچ اطلاعات عمومی‌ای راجع بهشون پیدا نکردم.
‫خیلی‌خب؟ نه لوگویی، نه خبری توی رسانه‌ها.
‫حتی اگر درحال ساختن ستاره‌مرگ ‫ استاروارز هم باشن ما نمی‌فهمیم.
‫تو دلت می‌خواد به اون یارو دونپورت ‫کمک کنی ستاره مرگ بسازه؟
‫ترجیح نمیدی همینجا بمونی و کمک کنی ‫ یه پادکست دیگه مثل سیگنال مرموز بسازیم؟
‫و اون سریالی که داشتی ‫ترمیم می‌کردی چی شد؟ دایره؟
‫خیلی وقته دنبال اون بودی.
‫باید شغله رو قبول کنم.
‫این عکس یه نشانه‌ی الهی‌ـه.
‫- نشانه از چی؟ ‫- نمی‌دونم.
‫گفتی من دارم چیزایی ‫می‌بینم که خودم دلم می‌خواد؟
‫شاید بهتر باشه بهتر نگاه کنم.
‫منطقه‌ی زیباییه.
‫آره.
‫تو و خانوادت
‫قبلا توی دره‌ی رود هادسن توی شهرستان ‫وست‌چستر زندگی می‌کردین، درست میگم؟
‫سابقه‌ات رو چک کردیم.
‫اینم کلیدت برای این قلمرو.
‫اتاق ضبط و اتاق خواب طبقه پایینه.
‫یکم قدیمی‌ان، ولی همه چی کار می‌کنه.
‫یخچال و فریزر کاملا پره.
‫نامه‌ها و مرسولات هفته‌ای یکبار میاد.
‫هرچی بخوای نه نمیاریم.
‫اینجا رو اواخر دهه 80 خریدیم ‫تا برای تحقیقات ازش استفاده کنیم.
‫الان بیشتر ازش برای انبار کردن استفاده می‌کنیم.
‫و برای پروژه‌های خاصی مثل این.
‫خب، برعکس اتاق ضبط
‫تمام وسایل و تجهیزات اینجا کاملا بروز هستن.
‫متاسفانه هنوز اینجا اینترنت نکشیدیم
‫و متاسفانه یکم آنتن بد میده.
‫یه خط تلفن ثابت داریم.
‫کاملا میشه بهش اتکا کرد.
‫هرچقدر خواستی می‌تونی زنگ بزنی.
‫بذار آرشیو رو نشونت بدم.
‫این‌ها نوارهایی هستن که قراره روشون کار کنی.
‫تمام اقلامی که بعد از آتش‌سوزی ‫سال 1994 از آپارتمان ویسر بازیابی شده.
‫این دوربینیه که باهاش تصاویر گرفته شدن.
‫دلیلی نیست که بهش نیاز داشته باشی
‫ولی گفتیم بهتره همه چیز رو کنار هم نگه داریم.
‫نوارهای خالی و هاردهای ‫ اضافی توی اتاق تجهیزات هستن.
‫هرچی خواستی بهمون بگو ‫هرچی نیاز داشتی برات میاریم.
‫سوالی نداری؟
‫خوبه.
‫واقعا ممنونیم این کار رو قبول کردی، دن.
‫که استعدادت رو باهامون به اشتراک بذاری.
‫راستی...
‫یه چیز دیگه.
‫چیه...؟
‫می‌خوای مطمئن شی پیاده‌روی می‌کنم؟
‫اگر توی دردسر افتادی، دکمه رو فشار بده.
‫متخصص‌های پزشکی‌مون کمتر از ‫بیست دقیقه با اینجا فاصله دارن.
‫شامل سلامت روانی هم میشه.
‫همونطور که گفتم، دن...
‫سابقه‌ات رو کامل چک کردیم.
‫اگر نمی‌کردیم کوتاهی بود.
‫خب، شاید به نمونه‌ی ‫مدفوعم هم نیاز داشته باشین؟
‫آره؟
‫یا خون؟ یا ادرار؟
‫نمی‌دونم، شاید یه تست ‫رورشاک هم برام آماده کردین..
‫- تو کاملا سالمی، دن. ‫- صحیح، آره.
‫از نظر ما مشکلات روحیت مال گذشته بوده.
‫فقط خواستم بدونی اگر ‫بهمون نیاز داشتی ما کنارتیم.
‫صحیح، خیلیم‌خوب.
‫- دیگه تنهات می‌ذارم. ‫- باشه.
‫موفق باشی.
‫باهات در تماس خواهم بود.
‫فضولی سر آدم رو به باد میده.
‫من ملودی پندراس هستم.
‫الان ساعت 10:32 ‫ یازده مارس سال 1994‌ـه.
‫امروز اولین روز از پروژه‌ی تاریخ شفاهی
‫در ساختمان ویسره.
‫بر اساس آرشیو کتابخانه عمومی نیویورک
‫یا سال 1932 ساخته شده ‫ یا 1934، معمارش ناشناسه.
‫اصولا دقیقا شبیه یه میلیون ‫ ساختمون دیگه توی نیویورکه.
‫نه نمی‌خوام، ممنون.
‫روی خرابه‌های عمارتی ساخته شده ‫که در دهه 20 در آتیش سوخت.
‫این جزئیات عجیبی برای همچین ساختمانیه.
‫اینم همینطور.
‫تو ملودی هستی؟
‫آره خودمم.
‫میای داخل یا نه؟
‫صندوق‌های پستی، اتاق اجتماع.
‫شرمنده، آسانسور امروز خرابه.
‫- مشکلی نداره فیلم بگیرم؟ ‫- نه.
‫وقتی بچه بودم مامانم مجبورم می‌کرد ‫توی تئاتر عمومی نمایش اجرا کنم.
‫پس، این جان اسمیت اسم نمایشیتونه؟
‫چی؟
‫اوه، هیچی. آخه از اون اسماییه ‫که تقریبا بنظر ساختگی میاد، می‌دونی؟
‫به مامانم میگم اینو گفتی.
‫اتاق خواب اونجاست، ‫حموم اون‌طرفه، اینم آشپزخونه‌ست.
‫آخرین مستاجر یه سری ‫کتاب و اینا ول کرده. اگر نمی‌خوایشون
‫می‌تونم بگم یکی از کلیسا بیاد ‫ببرشون برای حراج وسایل دست‌دوم.
‫مشکلی نیست. خودم وسایل چندانی ندارم.
‫این کلید ساختمونه.
‫این کلید در اصلیه.
‫سوالی نیست؟
‫زنی به اسم جولیا بنت ‫می‌شناسین که ساکن اینجا باشه؟
‫یا ساکن بوده؟
‫نمی‌تونم اینو بهت بگم. ‫برخلاف قوانین حریم خصوصیه.
‫البته. همینطوری برام سوال شده بود.
‫یکیه که قدیما می‌شناختم.
‫اینجا گردش معارفمون به پایان می‌رسه.
‫هر نظر یا سوالی داشتی، روی کاغذ بنویس.
‫توصیه‌ای نداری؟
‫برای شناختن مردم ساختمون؟
‫نزدیک طبقه ششم نشو.
‫خب، این آپارتمان منه.
‫آپارتمان یک‌خوابه‌ی معمولی.
‫تابحال تنها زندگی نکرده بودم، پس...
‫خدا باهام یار باشه.
‫سلام؟
‫ای خدا، خودتو کنترل کن ملودی.
‫خدای من.
‫ساعت 9:04، دوازده مارس 1994‌ـه.
‫امروز روز دوم در ساختمان ویسره.
‫الان می‌خوام برم در همسایه‌هامو بزنم.
‫برامون آرزوی موفقیت کنین.
‫سلام؟
‫من ملودی پندراس هستم، همسایه جدیدتون.
‫برای پایان‌نامه‌ام دارم یه تحقیق ‫ روی ساختمان ویسر انجام میدم.
‫امیدوار بودم راجع به ساختمان و مردمی ‫که اینجا زندگی می‌کنن صحبت کنیم.
‫سلام، حالت چطوره؟ بفرما.
‫- بفرما، خداحافظ. ‫- ممنون، روز خوبی داشته باشین.
‫من جس هستم. برای ‫یه سری از مستاجرها کار می‌کنم.
‫مثلا قهوه خریدن، گردش سگ‌هاشون، خریدن روزنامه
‫خریدن چیپس، گرفتن داروی هموروید
‫یا خریدن سالاد یونانی از کافه‌ی آتن.
‫لباس می‌شورم، آشغالا رو می‌برم بیرون،
‫کالسکه بچه یا سورتمه‌ها رو از انبار درمیارم...
‫هرکاری داشته باشی از پسش برمیام.
‫پس همه مستاجرهای ساختمون رو می‌شناسی.
‫تقریبا.
‫از وقتی دنیا اومدم اینجا زندگی می‌کردم ‫برای همین همشون منو می‌شناسن.
‫- می‌تونی یه سریشون رو بهم معرفی کنی؟ ‫- چرا؟ نمی‌تونی دوست پیدا کنی؟
‫دارم روی یه پروژه کار می‌کنم.
‫راجع به تاریخ شفاهی‌ ساختمونه ‫و هرکاری می‌کنم کسی درشو باز نمی‌کنه.
‫- برای همین گفتم شاید... ‫- تاریخ شفاهی چیه؟
‫یک‌ سری اطلاعات تاریخی راجع به یک گروه یا مکان
‫که با مصاحبه با افراد به دست میاد.
‫مردم داستان‌هاشون رو بهم میگن ‫و من با این ضبطشون می‌کنم.
‫می‌خوای راجع به ویسر بدونی؟
‫و مردمی که اینجا زندگی می‌کنن.
‫خب، من حسابی وقتم پره.
‫می‌تونم بهت پول بدم. ‫زیاد ندارم، ولی...
‫چقدر؟
‫هفته ای 25 دلار؟
‫کیو می‌خوای اول ببینی؟
‫من تامارا استفانو هستم.
‫حدودا
‫سی‌و‌خرده‌ای سال پیش توی رم دنیا اومدم
‫وقتی ده سالم بود اومدم نیویورک.
‫چند وقته توی ویسار زندگی می‌کنی؟
‫دقیقا یادم نمیاد.
‫شاید شش سال.
‫و چی شد اومدین این ساختمون؟
‫یه جا نیاز داشتم که این پیانوی ‫ بزرگ لعنتی توش جا بشه.
‫و کرایه واقعا پایینه.
‫پس موسیقی کار می‌کنین.
‫آهنگسازم.
‫بیشتر اپرا کار می‌کنم.
‫روی موارد آزمایشی کار می‌کنم ‫نه پوچینی و این حرفا.
‫فکر کنم دیشب شنیدم ‫داشتین روی یه چیزی کار می‌کردین.
‫دیشب توی "پناهگاه" برنامه داشتم.
‫حتما کس دیگه‌ای بوده.
‫اینا.
‫الان دارم روی این کار می‌کنم.
‫اسمش "برزخ"ـه.
‫راجع به سقوط توی دنیای تاریکیه.
‫این آوای رنج‌های انسانیه.
‫وقتی اجراش می‌کنم ‫اجراکننده‌ها اینا رو می‌پوشن.
‫این...
‫دیشب اینو نشنیدم؟
‫سلام.
‫باشه.
‫هی، حالت خوبه؟
‫آره.
‫آره، آره، فقط...
‫موسیقی باعث نمیشه حس کنی...؟
‫هی، نوشابه‌ای ساندویچی چیزی نمی‌خوای؟
‫آره.
‫مارک هیگینز هستم از سیگنال مرموز.
‫لطفا یک پیام با جزئیات بگذارید
‫و در اسرع وقت با شما تماس می‌گیرم.
‫سلام، سلام، سلام، منم
‫من رسیدم.
‫جای خوبیه...
‫فکر کنم.
‫ساکته، یه عالمه درخت هست...
‫ولی اینترنت نداره.
‫امیدوار بودم بتونی یه لطفی بهم بکنی.
‫آه...
‫می‌تونی دنبال یه آهنگساز ‫به اسم تامارا استفانو بگردی؟
‫فکر کنم قبلا یکی از آهنگاشو شنیده باشم.
‫ولی یادم نمیاد کجا...
‫الو؟
‫کسی اونجاست؟
‫الو؟
‫دن، منم ویرجیل.
‫زنگ زدم ببینم اوضاع چطوره.
‫خوبم، عالی، آره. ‫کارمو شروع کردم.
‫عالیه.
‫غذا خوردن و خوابیدن یادت نره، خب؟ ‫باز به خودت فشار نیاری.
‫باشه.
‫اگر تشک زیادی سفت بود بهم بگو.
‫می‌خوام هرچقدر لازم داری استراحت کنی.
‫ایول پسر.
‫این چیه؟
‫چی داری می‌زنی؟
‫میونه‌ام با موش‌ها خوب نیست ‫ولی تا وقتی دمت خوب بشه می‌تونی بمونی.
‫گاهی منم قند خونم کم میشه.
‫ولی سرم گیج نمیره ‫فقط بدخلق میشم.
‫استاد اقتصاد خانوادم توی کشوش ‫واسم کشمش نگه می‌داشت.
‫منو شیرین نگه می‌داشت.
‫این مصاحبه‌ست؟
‫شروع کردیم؟
‫نه، شرمنده...
‫خیلی‌خب، آماده.
‫خب، اسم و تاریخ تولدت رو بهم بگو
‫و اینکه چی شد اومدی توی ویسر زندگی کنی.
‫جسیکا لوییس هستم، دانش‌آموز کلاس ‫نهم در دبیرستان دولتی ایست ویلج.
‫ساعت 4:21 بعدالظهر هشتم ‫ مارس سال 1980 دنیا اومدم.
‫دقیقا اون بیرون توی راهروی شرقی.
‫صبر کن ببینم، جدی میگی؟
‫آره.
‫مامانم شش هفته زودتر زایمان کرد.
‫آسانسور خراب بود، تاکسی خبر ‫ کرد و شروع کرد از پله‌ها پایین رفتن
‫ولی نتونست خودشو تا لابی برسونه.
‫یا خدا. باورنکردنیه.
‫بنظرت بدشانسی میاره؟
‫چی؟
‫اینجا دنیا اومدن؟
‫نه، البته که نه.
‫وقتی بزرگ‌تر شدی توی مهمونی‌ها ‫می‌تونی داستان بهتری بگی.
‫خب، چرا می‌خوای راجع به ویسر تحقیق کنی؟
‫الان تو داری از من مصاحبه می‌گیری؟
‫قبلا اینجا یه ساختمون دیگه بود.
‫خیلی وقت پیش سوخت.
‫و بعد یکی ویسر رو روش ساخت.
‫کسی اینجا مرده؟
‫اوه، فکر...
‫نه، فکر نکنم.
‫منظورم اینه...
‫فقط می‌خوام بیشتر راجع به ‫کسایی که اینجا زندگی می‌کنن بدونم.
‫دوستاشون، خانواده‌هاشون.
‫چی باعث شده بیان اینجا
‫چرا این ساختمون رو انتخاب کردن.
‫چون یه چیزی اون‌ها رو کشونده اینجا.
‫چی؟
‫سموئل راجع به اینجا بهت گفته؟
‫سموئل کیه؟
‫هیچی، بیخیال.
‫جس؟
‫جس، حالت خوبه؟
‫جس، چه اتفاقی داره میافته؟
‫جس...
‫جس؟
‫جس!
‫حالت خوبه؟
‫اوه، خدای من، جس!
‫اوه خدای من!
‫جس؟ کمک!
‫یکی کمک کنه!
‫پاشو جس!
‫یکی کمک کنه!
‫جس.
‫حالت...
‫باید یه جایی اینورا آنتن بده.
‫- دن. ‫- سلام.
‫اون پیامت منو ترسوند عوضی. ‫چی شد؟ چرا دوباره زنگ نزدی؟
‫فکر کردم یه خرس لعنتی خوردتت.
‫- اونجا خرس هم هست؟ ‫- داشتن گوش می‌کردن.
‫گوش می‌کردن؟ کی؟
‫روی خط تلفن ثابت.
‫عین مزخرفات توی رمان 1984 می‌مونه!
‫هیچوقت نباید به یه خط تلفن ثابت اعتماد کنی!
‫ولی حالت خوبه؟
‫آه...
‫آره، آره...
‫فقط...
‫فکر کردم یه...
‫یه چی؟
‫هیچی، هیچی...
‫داداش، اینجا داره با مغزم بازی می‌کنه.
‫تو که قرار نیست... مثل اون یارو ‫توی "درخشش" بشی، مگه نه؟
‫لطفا بگو الان توی یه هزارتو نیستی.
‫نه، نه، نه، نه تبری هست ‫نه هزارتویی، من حالم خوبه.
‫مطمئنی؟
‫آه...
‫چیزی راجع به تامارا استفانو پیدا کردی؟
‫شاید اپرایی آهنگی چیزی نوشته باشه؟
‫نه، هیچ آهنگسازی، هیچ نوازنده‌ای ‫ هیچ هنرمندی به این اسم پیدا نکردم.
‫گمونم هیچوقت به شهرت نرسید.
‫خیلی‌خب، باشه. پس بگرد هرچی می‌تونی ‫راجع به ال‌ام‌جی و ملودی پانتراس پیدا کن.
‫هرچی که می‌تونی.
‫حله. خودم گوگلت میشم.
‫خیلی‌خب، بعدا بهت زنگ می‌زنم.
‫چی داری می‌نوازی؟
‫نمی‌دونم.
‫کجا شنیدیش؟
‫توی نوار.
‫خیلی‌خب، دیگه نزن.
‫بسه!
‫گفتم بسه!
‫کلئو تمام روز بیرون نرفته. ‫ببرش یه قدمی بزنه.
‫خیلی‌خب.
‫نه!
‫ما دیگه الان دوستیم، مگه نه؟
‫اگر چیزی دیده باشی بهم میگی، نه؟
‫روی نوار؟
‫آره، نه، منم چیزی ندیدم.
‫نمی‌دونم...
‫خدای من!
‫جس؟ جس!
‫حالا میشه نوشابه بهم بدی؟
‫به مامانت زنگ بزنم؟
‫نه حالم خوبه.
‫جدی میگم.
‫گاهی این اتفاق میافته.
‫چیه؟ صرعه؟
‫دکتر بیمارستان گفت مشکلی ندارم.
‫میگه همش توی تخیلاتمه.
‫جس، تو قطعا تشنج کردی.
‫این تخیلاتت نبود.
‫مامانت چی میگه؟
‫منو میبره کلیسای سنت آلبرت ‫آخر خیابون، دیدن پدر روسو.
‫برای راهنمایی معنوی، می‌دونی؟
‫میگه باید بهش بگم چی می‌بینم، ولی...
‫چی می‌بینی؟
‫یادم نمیاد.
‫هیچوقت یادم نیست.
‫سموئل کیه؟
‫توی این ساختمون زندگی می‌کنه؟
‫توام میری کلیسا؟
‫قبلا می‌رفتم.
‫پس دیگه نمیری؟
‫نه.
‫باور داری دنیای دیگه‌ای هست
‫به غیر از این یکی؟
‫مثلا مثل بهشت و جهنم؟
‫نه، منظورم اینه، مثل این دنیا...
‫ولی متفاوت.
‫فراتر از این دنیا.
‫می‌دونی چیه؟ ‫شرمنده جس.
‫احتمالا باید برای مصاحبه ازت ‫ از مامانت اجازه بخوام.
‫شاید یه روز بعد از کار بتونم بیام دیدنش؟
‫فکر می‌کنی من عجیب‌الخلقه‌ام.
‫من فکر نمی‌کنم عجیب‌الخلقه‌ باشی.
‫بچه‌های مدرسه اینطور فکر می‌کنن.
‫بچه‌ها منو هم قبلا عجیب‌الخلقه‌ صدا می‌کردن.
‫گور باباشون.
‫آره، گور باباشون.
‫بنظرت می‌تونم بیشتر از اینی باشم که هستم؟
‫یعنی، بنظر اونقدر قوی میام...
‫که دنیای دیگه‌ای درون خودم داشته باشم؟
‫خب، بنظرم می‌تونی هرچی دلت می‌خواد باشی.
‫خوشحالم اینجایی.
‫میشه یه چیزی بهت بگم؟
‫اونا بردنش.
‫جس رو بردن.
‫بهت که گفتم. ‫طبقه ششم ممنوعه.
‫اون کجاست؟
‫باهاش چه غلطی کردین؟
‫- نمی‌دونم داری راجع به چی حرف می‌زنی. ‫- شما لعنتیا بردینش.
‫جس! جس!
‫جس، صدامو میشنوی؟
‫آروم.
‫ملودی، جس رفته.
‫گور پدرت.
‫ملودی پندراس؟
‫- شما کی هستین؟ ‫- ازت می‌خوایم باهامون بیای.
‫- ولم کنین لعنتیا. ‫- کی هستین؟چیکار دارین می‌کنین؟
‫جناب، لطفا برگردین عقب.
‫خواهش می‌کنم.
‫لطفا منو پیدا کنین. لطفا کمک کنین.
‫- گور پدرت ‫- دستتو بکش کنار.
‫- نه! ‫- ملودی! ملودی!
‫- تو اینجا چیکار می‌کنی؟ ‫- چیزی نیست. همه چی مرتبه.
‫تو اینجا چه غلطی می‌کنی؟
‫همه چی درست میشه.
‫- نه! ‫- بابا؟
‫نه! نه! نه!
‫دست لعنتیتو بکش کنار!
‫دست لعنتیتو...
‫یعنی چی؟
‫- تو اینجا چیکار می‌کنی؟ ‫- چیزی نیست. همه چی مرتبه.
‫- تو اینجا چه غلطی می‌کنی؟ ‫- همه چی درست میشه.
‫- نه! ‫- اینجا چه خبره؟
‫نه! نه! دست لعنتیتو بکش کنار! ‫دست لعنتیتو بکش کنار!
‫تو اینجا چه غلطی می‌کنی؟
‫نه! نه! دست لعنتیتو بکش کنار!
‫- دست لعنتیتو بکش کنار! ‫- بابا؟
‫نه! اینجا چه خبره؟ نه!
‫بابا، اینجا چه خبره؟
‫ اینجا چه خبره؟
‫بابا!
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و اینستاگرام سايت .:: @bollbolljan_com ::.