‫«بری»
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫سلام!
‫برو بریم.
‫تا جایی که اطلاع دارم ‫یه دعوای کوچیک بین پسرهامون پیش اومده.
‫آره، دقیقاً همین‌طوره.
‫ببخشید که زدمت.
‫چطور ممکنه «کال آف دیوتی» رو نشناسی؟ ‫(بازیِ ندای وظیفه)
‫ولی واقعاً یه جورایی عجیبه که تا حالا ‫اسم «کال آف دیوتی» رو نشنیده.
‫آخه اون بازی سال‌هاست که توی بازاره.
‫حدود پونزده نسخه‌ای ازش منتشر شده.
‫آره خب، ولی ما...
‫ما توی خونه‌مون بازی‌های ویدئویی نمی‌کنیم.
‫ولی اشکالی نداره شماها بکنید.
‫چه عجیب!
‫خب، چطوره اون چیزی که ‫در موردش صحبت کردیم رو بهش بگی؟
‫شروع کن.
‫امیدوارم...
‫امیدوارم دفعۀ بعدی بتونیم ‫با هم سازگار باشیم.
‫خب، حالا بررسی می‌کنیم. ‫بیا بریم رفیق.
‫هان؟
‫کاش تراویس بعد از این‌که عذرخواهی کردم ‫باهام خوب رفتار می‌کرد.
‫خب، نمیشه آدمای دیگه رو کنترل کرد، رفیق.
‫فقط میشه خودمون رو کنترل کنیم.
‫هر چی بیشتر به قضیه فکر می‌کنم، ‫بیشتر دلم می‌خواد دوباره بهش مشت بزنم.
‫به این میگن احساس ضعف.
‫اگه باز هم همین کاری که ‫الان کردی رو تمرین کنی،
‫بزرگ میشی.
‫به‌خاطرش آدم بهتری میشی
‫ولی حتی رفتار باباش هم خوب نبود.
‫آره متوجه شدم.
‫ولی ندیدی که عصبانی بشم؟ دیدی؟
‫نه.
‫می‌دونم چه حسی داری، رفیق.
‫می‌دونی، بابات قدیما خیلی عصبانی می‌شد.
‫ولی در نهایت تونستم اون احساسات رو کنترل کنم
‫و بعد تو به دنیا اومدی و تغییر کردم.
‫خیلی بهت افتخار می‌کنم.
‫کاری که کردی، کار سختیه.
‫گند زدی ولی مسئولیتش رو قبول کردی.
‫این راه درستِ زندگی‌کردنه.
‫فکر نکنم وقت برای این کارها داشته باشیم.
‫فکر کنم بتونم.
‫بیا امتحانش کنیم.
‫برو بریم. ‫خیلی‌خب، حاضری؟
‫بذار بابا این کار رو بکنه. ‫بذار بابا بکنه.
‫- بابا می‌کنه. ‫- خیلی‌خب.
‫بابا انجامش میده. ‫باشه؟ برو بریم.
‫نه. برش دار. برش دار.
‫چهرۀ او بر روی سکه‌های پِنی*... ‫(واحد پول)
‫و نیز بر روی اسکناس پنج دلاری می‌باشد.
‫(آبراهام)‌ لینکلن در ۱۲ فوریۀ ۱۸۰۹ ‫در کنتاکی چشم به جهان گشود.
‫خانوادۀ او خیلی فقیر بودند...
‫و در کلبه‌ای زندگی می‌کردند ‫که به اندازۀ یک اتاق بود.
‫بعدها که لینکلن ۹ ساله شد،
‫ناگهان مادرش از دنیا رفت.
‫گاو نَر احمق اومد اون بالا ‫و شاخش رو کرد توی سپرِ ماشینم.
‫نزدیک بود درش بیاره.
‫پس الان، باید عوضش کنم. باید اون...
‫بفرمایید دوستان. ‫صبحونه‌تون رو آماده کردم.
‫- ممنون، امیلی خانم. ‫- حالا کی دست‌گرمی می‌خواد؟
‫من یه لیوان می‌خوام.
‫کایل؟ امروز حالت چطوره؟
‫- بازی پوکر حال میده؟ ‫- معلومه که آره، خانم جینی.
‫عه...
‫یه زاناکسِ* کوفتی می‌خوام. ‫(نوعی قرص مخدر)
‫اوه. هوم...
‫راستی، بهت گفتم؟
‫- امبر یه گروه تشویق‌کننده تشکیل داده. ‫- عه، چه عالی.
‫- حتماً خیلی بهش افتخار می‌کنی. ‫- آره بابا. یه مهمونی بزرگ گرفتیم تا جشن بگیریم.
‫تو هم بیا. ‫می‌خوایم یه بوقلمون سوخاری کنیم.
‫می‌دونی که خیلی دوست دارم بیام ولی...
‫- مامان کلارک پیش‌مونه، پس... ‫- خب، همه رو بیار.
‫آره می‌فهمم، ولی اون...
‫اون به کلی دستگاه وصله
‫و می‌ترسم که...
‫- ازش جداشون کنم. ‫- چقدر استرس‌زا و تخمی!
‫آره.
‫لعنتی خیلی استرس‌زاست.
‫آممم...
‫«بول» گفت باهات کف‌دستی می‌زنه.
‫سلام، امیلی.
‫الان داری چی‌کار می‌کنی؟
‫پول، نقد می‌کنم.
‫چه باحال.
‫واقعاً خیلی باحاله.
‫باحاله.
‫و ظاهراً قبل از این‌که رئیس جمهور بشه ‫وکیل بوده.
‫می‌دونستی؟
‫می‌دونستم، آره.
‫به نظرم برای جان خوبه که این چیزا رو ببینه.
‫می‌دونی، این‌که با وجود این شرایط...
‫می‌تونه وکیل بشه.
‫آره، کاملاً درست میگی.
‫به نظرم عالیه که داره این چیزا رو یاد می‌گیره. ‫آخه...
‫فکر کنم من خیلی سنّ‌ام بالاتر بود ‫که یه چیزایی از جرج واشنگتن...
‫یا آبراهام لینکلن یاد گرفتم.
‫آره، دقیقاً.
‫دیگه چیا یاد گرفتین؟
‫منظورت اینه که دیگه چی بهش یاد دادم؟
‫اوهوم.
‫ریاضیاتِ پایه.
‫می‌دونی، دلم می‌خواد وارد مبحث تقسیم بشم.
‫چیزای ریاضیاتی. دو بعلاوۀ دو.
‫چیزایی که اصولاً می‌تونیم سعی کنیم...
‫که بعد از اونا به مثلاً تقسیم برسیم؛
‫یا از این‌جور چیزا. می‌دونی؟ ‫امیدم به اینه.
‫ببینم، شام چی می‌خواید؟
‫می‌دونی از چیِ «آبراهامِ پیر» خوشم میاد؟ ‫(آبراهام لینکلن)
‫و... در واقع نکته‌ایه که ‫باهاش احساس همزادپنداری می‌کنم.
‫این‌که اون یه ترکیب زیبایی از...
‫چی بود؟ ‫...عمل‌گرایی، خوش‌بینی و مصالحه داشت.
‫کاملاً درسته. منم درک می‌کنم.
‫منظورم همون چیزیه که گفتی. هوم...
‫- عمل‌گرایی، خوش‌بینی و مصالحه. ‫- و مصالحه، آره.
‫آخه به نظرم اینا زیربنای...
‫موفقیتِ تمام کسانیه که به جایی رسیدن. ‫جدی میگم.
‫الان هم که عکسش رو زدن روی سکۀ پِنی.
‫اون نمونۀ بارزِ یه انسان موفقه.
‫آبراهام لینکلن رو میگم.
‫چون کلی جون کَنده و الان عکسش روی پِنی‌ـه.
‫ضمناً با کلی پِنی میشه جوراب خرید.
‫هوم...
‫یا بند کفش. ‫تو از اینا استفاده می‌کنی.
‫خودم دیدمت. هوم...
‫یا سنجاق سر...
‫- آبراهام بخش درهم‌تنیدۀ زندگی‌مونه، جان. ‫- اوهوم.
‫غذات چطوره، جان؟
‫خیلی خوبه، نه؟ پای مرغِ ظرفی.
‫سرِ کار نباید انقدر مشروب بخوری.
‫سرِ کار مشروب نمی‌خورم.
‫سَلی، مَست اومدی خونه.
‫می‌دونم، ولی سرِ کار مشروب نخوردم.
‫خیلی‌خب، ولی باید تمومش کنی.
‫- خودت آبجو می‌خوری. ‫- الان مشروب رو می‌ریزم دور.
‫- خودت آبجو می‌خوری. ‫- آره، آبجو می‌خورم و می‌دونم کِی دست بکِشم.
‫ببین، داری الگوی افتضاحی برای پسرمون میشی.
‫- می‌فهمی؟ ‫- هر وقت تو دست کشیدی، منم دست می‌کشم.
‫باهات چونه نمی‌زنم. خب؟
‫حالا بیا سعی کنیم ‫بدونِ هیچ نوشیدنی‌ای استراحت کنیم.
‫لطفاً!
‫لطفاً؟
‫سَلی، جوابم رو با اخم نده.
‫سلام بچه‌ها. ‫امروز می‌خوام بهتون...
‫تمام کثافت‌کاری‌های داغونی که ‫آبراهام لینکلن کرده
‫که توی کتاب‌های تاریخ پیدا نمی‌کنید رو بگم.
‫شمارش معکوسِ «رسواسازیِ قهرمانان» امروز رو ‫با شمارۀ شش شروع می‌کنیم.
‫عنوان این قسمت: «آبراهام پیرِ درستکار».
‫عاشق تام هستم و فکر کنم برای ازدواج آماده‌ام.
‫ای بابا.
‫ازدواج مثلِ...
‫یه بسته پاستیل می‌مونه.
‫اولش فوق‌العاده‌ست.
‫توت‌فرنگی. هندونه. انگور؟
‫بعدش یه روز، شیرین‌بیانِ سیاه می‌گیری.
‫و پیش خودت میگی...
‫پس چرا این پاستیل‌ها رو گرفتم؟
‫ولی مامان، اگه عاشق شیرین‌بیانِ سیاه باشم چی؟
‫عزیزم، هیچ‌کس عاشق شیرین‌بیانِ سیاه نیست.
‫هر چی بیشتر روی دردتون تمرکز کنید،
‫هر چی بیشتر روی ترحم‌تون تمرکز کنید،
‫بزرگ‌تر میشه،
‫و بیشتر به خدا شک می‌کنید.
‫در همچین لحظاتی،
‫من به فکر داستان حضرت دانیال ‫در لانۀ شیرها می‌افتم.
‫اگه قرار بود دانیال روی اون شیرها تمرکز کنه، ‫چطور می‌تونست بخوابه؟
‫نمی‌تونست!
‫تا سر حد مرگ می‌ترسید ‫و منتظر می‌موند تا زنده‌زنده خورده بشه.
‫حالا چطور جون سالم به در برد؟
‫جون سالم به در برد، ‫به دلیل این‌که روی شیرها تمرکز نکرد،
‫بلکه روی خدا کرد.
‫ببینید، نباید روی درد، ترحم و ترس تمرکز کنید.
‫روی اون چیزی تمرکز کنید ‫که اون شیرها رو خلق کرده: خدا!
‫خدا ما رو نجات میده.
‫خدا از طرف اون کسانی که ‫ منتظرش می‌مونن اقدام می‌کنه.
‫خدا از طرف اون کسانی که...
‫منتظرش می‌مونن اقدام می‌کنه.
‫درود بر شما.
‫بر شما هم همین‌طور.
‫حالا شکرگزار باشید.
‫و امیدوارم عشق و صفا به همراه‌تون باشه.
‫- درود بر تو. ‫- درود بر تو.
‫رفیق. درود بر تو، دوست عزیزم.
‫ببین خدا چه چیزایی بهمون داده، جان.
‫خیلی قشنگه.
‫باید قدرش رو بدونیم.
‫- می‌گیری منظورم رو؟ ‫- اوهوم.
‫باید تمام چیزهایی که ‫روی زمینِ خداست رو در امان نگه داریم.
‫از مورچه‌ها گرفته تا درخت‌های غول‌پیکر.
‫- درخت‌های غول‌پیکر هم هست؟ ‫- آره بابا. خفنه!
‫می‌دونی، باید قدر انسان‌ها رو بدونیم.
‫- باید قدر بابا رو بدونی. ‫- بابا باید قدر تو رو بدونه.
‫- مامان چی؟ ‫- مامان. البته.
‫باید قدر مامان رو بدونیم.
‫- خیلی گریه می‌کنه. ‫- آره. آره درسته.
‫ولی می‌دونی چیه؟ ‫همون‌طور که گفتم...
‫یه گریه داریم که از روی خوشحالیه، ‫یه گریه داریم که از روی ناراحتیه...
‫و یه نوع گریه هم داریم که مخصوص مامانته
‫که بعضی وقتا با صدای خیلی بلند و ترسناک میشه.
‫حس می‌کنم راه خیلی خوبی بلدم ‫که با حرف‌زدن آرومش کنم.
‫البته به شرط این‌که خودم خونسرد باشم.
‫و مثلاً میگم:
‫«نباید انقدر داد بزنی. ‫موقع حرف‌زدن تُف می‌کنی.»
‫می‌دونی، اینا از اون چیزایی هستن که...
‫اَه. خیلی نزدیک بود.
‫خیلی‌خب.
‫پرتاب خیلی خوبی بود.
‫مگه نگفتی بلد نیستی بازی کنی؟
‫قلقش داره دستت میاد.
‫هنوز یه کم کار داری ‫ولی از پسش برمیای.
‫آها، همینه. ‫حالا فهمیدی چی‌کار کنی.
‫آره!
‫بیا، این مال خودت.
‫می‌دونی، اون‌قدر خوب هستی ‫که می‌تونی جناح راستِ زمین بازی کنی.
‫جدی؟
‫آره، پس دفعۀ بعدی که بابات چُرت زد،
‫یه سر بیا خونۀ ما...
‫تا نشونت بدم چطوری باید ضربه بزنی. ‫اون‌قدرها هم سخت نیست.
‫خیلی‌خب. ممنون.
‫کاری نکردم که.
‫- میشه یه سؤال ازت بپرسم؟ ‫- بفرما.
‫مامانت روی موهای خودش، کلاه‌گیس می‌ذاره؟
‫- بابا؟ ‫- بله.
‫اون تُشکه رو گرفتی؟
‫نه.
‫اتاقم سرده.
‫ببین جان، اون داستانِ...
‫غذا دادن به پنج هزار نفر رو شنیدی؟
‫ببین، ماجرا از این قرار بود ‫که عیسی وسط بیابون...
‫با یه سری از رفقاش بود؛ ‫حدود پنج هزار نفر،
‫و همه‌شون گرسنه بودن.
‫تنها چیزی هم که داشتن، ‫یه تیکه ماهی و یه تیکه نون بوده.
‫می‌دونی عیسی چی‌کار کرد؟
‫همونا رو چند برابر کرد ‫و شکم همه‌شون رو سیر کرد.
‫- پس یعنی تشکم رو گرفتی؟ ‫- نه.
‫نه، نکتۀ این داستان...
‫اینه که خدا بهت دقیقاً همون چیزی که ‫لازم داری رو میده.
‫گِله نکن.
‫عه! کتاب لینکلن‌ام. ممنون.
‫لازمش دارم.
‫[بچه‌ای که در لیگ خردسالان پس از برخورد ‫گردنش شکست]
‫آهای، آهای، تاد! حالت خوبه؟
‫تاد، بیدار شو پسر. ‫خوبی؟
‫بهتره به یکی زنگ بزنید.
‫[کودک ۱۲ ساله‌ای که ‫با ضربۀ قدرتی مستقیم کُشته شد]
‫- وای خدا. وای خدا. ‫- نوآه؟ نوآه؟
‫- نوآه! ‫- نفس نمی‌کشه.
‫زنگ بزنیم اورژانس؟
‫مامان؟
‫جان؟
‫- چی شده؟ ‫- دلم نمی‌خواد با توپ بیسبال کُشته بشم.
‫چی؟
‫کی اینو بهت گفته؟
‫بابایی.
‫کلارک.
‫- میشه بیای پیش من بخوابی؟ ‫- کلارک!
‫- یوهو! بهتره بری تو کارش. ‫- ایول!
‫کُسکشِ خفن!
‫عجب ماشینی.
‫آره، توی زندانه.
‫اون‌وقت برادرته؟
‫«دام»، آره.
‫عجب.
‫کسی توی سرقت مُرد؟
‫کارمند بانکِ کیری.
‫اون یارو که داشته باهاش بانک رو می‌زده،
‫زده این کارمند بیچاره رو ترکونده.
‫خب، این قضیه چه حسی به برادرت داده؟
‫منظورت چیه که چه حسی بهش داده؟
‫وقتی یه بانک کیری رو می‌زنی،
‫احتمال این‌که یه نفر کُشته بشه بالاست.
‫چه جذاب.
‫جدی؟
‫آره.
‫خب...
‫تا حالا کاری مشابه اون کردی؟
‫چی؟ بزنم چند تا احمق رو بترکونم؟
‫آره.
‫اون‌وقت چه حسی بهت داد؟
‫حس خدایی.
‫از اون خداهای شیطون؟
‫اوهوم.
‫تو پسر شیطونی هستی؟
‫زدی تو خال، دختر.
‫- پات رو بده. ‫- چی؟
‫پات رو بده.
‫نه، کفشت رو در بیار.
‫نظرت در موردش چیه؟
‫تحسین‌برانگیزه.
‫شب‌ها فقط به این فکر می‌کنم ‫که کیرم توی دهنته.
‫هوم... خیلی‌خب.
‫که انگار داری ساک می‌زنی.
‫نه، متوجه شدم.
‫خب، باید برم دستشویی.
‫آخ، دختر!
‫اگه همین الان این وامونده رو ساک نزنی، ‫منفجر میشم.
‫بس کن. بس کن! بس کن!
‫لطفاً... بس کن!
‫به کسی نمیگم. ‫به کسی نمیگم.
‫می‌دونم.
‫شرمنده‌ام.
‫نه، نیستی.
‫ظاهراً این دیگه آخریشه.
‫صبر کن ببینم.
‫اون چیه اونجا؟
‫- نمی‌دونم. ‫- چطوره بری یه نگاه بهش بندازی؟
‫عکس تو روشه.
‫با یه سری مدال و چیزای دیگه.
‫وای!
‫عه!
‫چطور پیداش کردی؟ ‫دنبالش می‌گشتم.
‫توی جنگ بودی؟
‫خب، جان...
‫می‌خواستم صبر کنم و بعداً بهت بگم.
‫ولی... ‫عه، بیا روی تاب حرفش رو بزنیم.
‫آمممم...
‫آره. توی جنگ بودم.
‫عضو نیروی دریایی بودم.
‫- سرباز؟ ‫- آره.
‫نیروهای دریایی، بهترین سربازهائن.
‫بعضی‌ها منو عضو نیروی دریایی می‌دونن. ‫بعضی‌ها هم...
‫خب، منو قهرمان می‌دونن
‫ولی دوست دارم از این عناوین به خودم بچسبونم.
‫می‌خوای اونو توی اتاقت نگه‌ داری؟
‫می‌دونی، اطلاعات جالبی در مورد دوست‌مون...
‫آبراهام لینکلن پیدا کردم.
‫از قضا...
‫یه مُشت آمریکایی بومی (سرخپوست) رو کُشته.
‫اعدام کرده. آره.
‫ضمناً به سیاه‌پوست‌ها پیشنهاد داده ‫که برگردن آفریقا.
‫توی «شایلو» و «آنتی‌تام» ‫صدها نفر رو به کُشتن داده.
‫من که خبر نداشتم.
‫آگوستین قدیس رو که می‌شناسی.
‫یارو به حموم عمومی اعتیاد داشته، جان.
‫اون‌وقت فکر کنم سومین قدیسی باشه ‫که توی گوگل بیشتر سرچ میشه.
‫یه چیزی تو این مایه‌ها.
‫گاندی.
‫هیپیِ اصلی، گاندی،
‫اون... صبر کن. خونده بودمش.
‫گاندی، چی‌کار کرده بود؟
‫آهان. زنش ذات‌الریه داشته.
‫دکتر گفته: «باید بهش پنی‌سلین بدی»،
‫ولی اون به‌خاطر اعتقادات مذهبی‌اش قبول نکرده.
‫بعدش که خودش مالاریا گرفته، ‫گفته: «داروها رو رد کنید بیاد.»
‫پیچیده‌ست!
‫میراث پیچیده‌ایه.
‫عن توش.
‫اون یکیه، عزیزم.
‫تو و جان برید توی وان حموم.
‫پخش در این تابستان. ‫او برگشته...
‫و به دنبال انتقام است.
‫«مگا دخترهای ۴»
‫و او غیرقابل اصلاح است.
‫لری چاودر در «پسرک جادویی».
‫ببخشید. نمی‌دونستم باید چی‌کار کنم.
‫- اشکالی نداره. الان کجاست؟ ‫- اونجاست.
‫خیلی‌خب.
‫- گفت جین کوسینوـه؟ ‫- خودش که همینو گفت.
‫- کارت شناسایی نشونت داد؟ ‫- همراهش نداشت.
‫با ماشین نیومد. پیاده اومد.
‫فکر نکنم خودش باشه.
‫بذار توی گوگل، جست‌وجوی تصویری بکنمش.
‫نظرت چیه؟
‫نمی‌دونم. جفت‌شون پیرن.
‫سلام. از کجا اومدین؟
‫خیلی وقت بود که خارج از کشور بودم.
‫خیلی‌خب. ‫حالا با کی می‌خواستید صحبت کنید؟
‫دوست دارم با کسی که ‫شرکت برادران وارنر رو می‌گردونه صحبت کنم.
‫خیلی‌خب. دربارۀ چی؟
‫یه موضوعی که اخیراً توجهم رو جلب کرده.
‫اون‌وقت چیه؟
‫ترجیح میدم با اون صحبت کنم.
‫خب، من برای اون کار می‌کنم ‫پس فکر می‌کنم باید بهم بگی
‫- و من به گوشش می‌رسونم. ‫- راحت‌ترم که با خودش صحبت کنم.
‫خب، شدنی نیست.
‫چرا؟
‫چون فکر نمی‌کنم جین کوسینو باشی.
‫چرا؟
‫چون هشت ساله که مفقود شده ‫و احتمال میدن مُرده باشه.
‫اگه دارید برای همون چیزی که ‫من فکر می‌کنم، برنامه می‌ریزید...
‫باید از خداتون هم باشه که باهام صحبت کنید.
‫همینجا نگهش دار.
‫پاک زندگی کردم. ‫کل عمرم...
‫گواهی میده که پاک زندگی کردم.
‫هیچ‌وقت به الکل یا مواد مخدر...
‫یا غذاهای مزخرف دست نزدم.
‫اینا به کنار، از هیجده سالگی‌ام ‫با یه زن ازدواج کردم و با همون موندم.
‫سال‌ها پاک زندگی کردم.
‫با این حساب هر کی باشه فکر می‌کنه ‫می‌تونم آدما رو درست قضاوت کنم، نه؟
‫آره.
‫خب، ازت ممنونم امیلی.
‫نه بابا، کاری نکردم که.
‫زنِ خیلی شجاعی هستی.
‫اکثر آدما توی این‌طور شرایط ‫چشم‌پوشی می‌کنن...
‫مخصوصاً وقتی پای عوضی‌ای مثل «بِوِل» ‫در میون باشه.
‫فکر می‌کنم چیزی که فریبم داد...
‫این بود که چقدر منو یاد نوه‌ام مینداخت.
‫فکر می‌کردم اگه مشغول یه کار حلال‌وار باشه...
‫لذت‌های زندگیِ پاک رو ببینه.
‫- اون‌وقت... ‫- اومد ازتون دزدی کرد.
‫حرومزادۀ دزد!
‫اوهوم.
‫خب، شما دوتا مثل فرشته‌هایید.
‫خیلی زود یه نفر رو جایگزینش می‌کنم.
‫من که تعجب نکردم.
‫خودم هم به این فکر کردم ‫که از صندوق پول کِش برم.
‫ولی وجدانم خیلی حساسه.
‫احتمالاً آخر سر، مغز وامونده‌ام رو می‌ترکوندم.
‫به افتخار آخرین قسمتِ برنامۀ «فقط دسر»...
‫مهمان برنامۀ ما، «ناتالی گریر» می‌باشد.
‫مغز متفکر برنامه‌ای که یک نسل را بزرگ کرد.
‫رفته بودیم گشت بزنیم،
‫و رسیدیم به روستایی که دوتا آدم مسن ‫داشتن سر این بحث می‌کردن
‫که کی الاغِ اون یکی رو کُشته
‫که اونجا اتفاق رایجی بود.
‫بعدش صدای شلیک گلوله اومد.
‫- می‌دونی کی تیر خورد؟ ‫- کی؟
‫آلبرت.
‫- دوست صمیمی‌ات؟ ‫- آره.
‫شنیدم دارن اسم منو صدا می‌زنن.
‫«بهیار! بهیار! بیا اینجا!»
‫بعدش دویدم رفتم اونجا ‫و وقتی پیداش کردم...
‫دیدم درب و داغون شده. ‫ظاهرش وحشتناک شده بود.
‫اونا بهم گفتن: ‫«کلارک، اون دیگه رفتنیه.»
‫ولی من گفتم:
‫«نه تا وقتی من هستم.»
‫باندپیچی‌اش کردم.
‫و جونش رو نجات دادم.
‫اونایی که بهش شلیک کردن رو کُشتی؟
‫نه، نه، نه.
‫نه، وظیفۀ من این بود که ‫از بچه‌هامون محافظت کنم.
‫همون‌طور که از تو محافظت می‌کنم، جان.
‫خیلی دوستت دارم، بابا.
‫منم دوستت دارم.
‫منم دوستت دارم، رفیق.
‫ولی خیلی باورنکردنیه که...
‫از یه بچۀ کوچولوی تپل...
‫که عاشق کیک فنجونیه، یهویی...
‫بره رئیس‌جمهور ایالات متحده بشه
‫و توی سخنرانی وضعیت کشور، ‫بیاد اسم برنامه‌مون رو بیاره.
‫آخه چطور انقدر خوش‌شانس شدیم؟
‫یعنی، خیلی خوش‌شانسیم.
‫می‌دونستی فصل دوم نزدیک بود اخراجت کنیم؟
‫[هشدار گوگل - بری برکمن]
‫واقعاً؟
‫آره، چون اون زمان هنوز خوب نبودی. می‌دونی؟
‫بچه بودی، برای همین بد بودی. ولی...
‫بری!
‫- بری کیه؟ ‫- هیس.
‫چیه؟
‫[جین کوسینو زنده شد! ممکن است در ‫فیلم زندگی‌نامۀ بری برکمن مشاوره دهد]
‫دارن یه فیلم در موردمون می‌سازن.
‫مجبورم کوسینو رو بکُشم.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.