‫یه خونه مال پسرعموم «استیفن» ‫توی «مین» هست.
‫شما باید «چارلز بون» باشید، ‫ناخدای کشتی؟
‫اینا بچه‌هام هستن.
‫خانومتون هم تشریف میارن؟
‫همسرم فوت شده.
‫ربکا مورگان، ‫نویسنده‌ای.
‫مادر، فقط یه داستان خوب توی شهر هست.
‫روز به‌خیر، ‫شنیده‌م که دنبال پرستار بچه می‌گردین.
‫- اون دختر کوچولو کیه؟ ‫- باید مارسلا باشه.
‫دختر استیفن، ‫فوت کرده.
‫چطور تا حالا در مورد پدرِ خودت ‫هیچی نگفتی؟
‫آدم عجیب‌غریبی بود.
‫متأسفانه موش داریم.
‫الان زرنگ‌بازی در میارن.
‫خونواده‌تون وجهه‌ی بدی دارن، آقای بون.
‫استیفن هم همینطور.
‫- اگه جای شما بودم کارگاه رو می‌فروختم و می‌رفتم. ‫- خب من برنامه‌های دیگه‌ای دارم.
‫پدرت...
‫پدرت وکیل فیلیپ بون بود
‫و کل زندگی‌ش از اون مرد می‌ترسید، ‫خودم می‌دونم.
‫امیدوار بودیم ‫دیگه کسی از خونوادهٔ بون رو نبینیم.
‫و چرا اون‌وقت؟
‫بعضی‌ها «چپل ویت» رو مسبب ‫بیماری شهر می‌دونن.
‫تو چی ادوارد؟
‫دختر کوچولت سوزان مریضه.
‫بیاید کاری کنیم این «بون»های جدید ‫بار و بندیل‌شون رو جمع کنن برن.
‫آتیشش بزن.
‫کی اونجاست؟
‫یه چیزی رو داری ازمون مخفی می‌کنی.
‫داره میاد.
‫کرم‌.
‫منو می‌ترسونه.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫خیلی خوب داری پیش می‌ری.
‫- نه! ‫- نفس بکش، نفس بکش.
‫بیارش بیرون!
‫بچه‌ت چرخیده فیث.
‫وقت زیادی نداریم. ‫باید همین الان زور بزنی.
‫باریکلا. خودشه. خودشه.
‫نفس بکش. ‫آفرین، یکی دیگه.
‫بچه داره میاد!
‫الان آروم زور بزن. ‫آروم.
‫فشار کوچیک بیار.
‫زور بزن! زور بزن!
‫سلام.
‫- خدا بهمون رحم کنه. ‫- چی؟
‫می‌خوام بچه‌م رو ببینم.
‫- لطفا بذار دخترم رو ببینم. ‫- پسرت.
‫- بچه پسره. ‫- پسر.
‫نه.
‫نه!
‫صبح به‌خیر خانوم مورگان.
‫آقای بون، ‫صبح زود بیرون بودین.
‫آره بودم.
‫لوآ رو می‌برم شهر.
‫تو و دوتای دیگه رو توی مدرسه می‌بینم.
‫چی پیدا کردی؟
‫داشتم با شوق کتاب‌هاتون رو می‌دیدم
‫و به... اون نامه‌های قدیمی که
‫پدرم و خانوادهٔ بون مکاتبه داشتن برخوردم.
‫وکیل‌شون بود.
‫رو بعضی‌هاشون امضای پدرم هست.
‫یعنی از قبل میدونستی پدرت ‫واسه عمو و پسرعموم کار می‌کرده؟
‫بله.
‫شرمنده‌م. ‫باید بهتون می‌گفتم.
‫و نظرش درباره‌شون چی بود؟
‫فیلیپ پدرم رو تهدید به مرگ کرده بود.
‫هممم. متوجه‌م.
‫خب اگه این نامه‌ها ‫واسه‌ت مهمه، نگه‌شون دار.
‫مهم نیستن.
‫وقتی 15 سالم بود ‫پدرم ما رو ول‌ کرد، رفت نیویورک
‫که کار وکلاتش رو گسترش بده.
‫از اون‌موقع دیگه خبری ازش نداریم.
‫ظاهرا دوباره تشکیل خونواده داده
‫و اونا رو هم مثل ما ترک کرده.
‫اگه می‌خوای نگه‌شون داری مال خودت.
‫لوآ؟
‫دنیل. ‫دنیل.
‫- صبح به‌خیر رُز. ‫- صبح‌ به‌خیر.
‫ادوارد رو ندیدی؟
‫از دیروز توی می‌خونه به بعد دیگه ندیده‌مش.
‫«سوزان» دیده که دیشب با ارابه رفته.
‫نگفت کجا می‌ره؟
‫نگفت رُز.
‫دیگه برنگشت.
‫داشتیم می‌رفتیم کارگاه چوب‌بری.
‫اگه اونجا باشه، ‫می‌فرستمش بیاد خونه.
‫مرسی دنیل.
‫اون مرتیکهٔ احمق خودشو درگیر چی کرده باز؟
‫اشکالی نداره. ‫می تونی بهم اعتماد کنی.
‫وقتی دخترت مبتلا شد ‫چند سالش بود؟
‫سه سالش بود.
‫صندوق‌دار کشتی رشوه گرفت
‫ما رو با خمره‌های گوشت فاسد شده فرستاد.
‫حتی خوک اون غذا رو نمی‌خورد.
‫کسی دقیقا نمی‌دونه ‫دلیل نرمی‌استخوان چیه آقای بون.
‫پاش از اون‌چیزی که به‌نظر میاد قوی‌تره.
‫واسه‌ش پماد ویتامین‌ و اکسیر می‌نویسم.
‫از اینجا تا «کروزتس»
‫هر بندرگاهی که بوده پیش دکتر بردمش.
‫همه‌شون نسخه‌های مختلفی از یک‌نوع ‫واسه‌مون تجویز می‌کنن.
‫امیدوار بودم...
‫که چیز متفاوت ارائه بدین.
‫متأسفانه همچین چیزی رو ندارم.
‫شما به اینجا تعلق ندارید.
‫موفق باشی.
‫می‌خوام برم خونه.
‫خب خونه‌مون همینجاست.
‫برو.
‫بفرما. ‫خب؟
‫صبح‌ به‌خیر مدیر فیش.
‫در مورد این حرکت مطمئنی خانوم مورگان؟
‫خب یه مدرسهٔ عمومیه.
‫از قرار معلوم شناسنامه هم که ندارین؟
‫نه.
‫اهل قوم یا ملت خاصی هستین؟
‫- روی کشتی به دنیا اومدیم. ‫- «ناروال».
‫واکسن آبله زدید؟
‫- بله. ‫- سند و آدرس خونه چی؟
‫واقعا هنری؟
‫بچه‌ها، حواستون به معلم و تخته باشه.
‫مراقب همدیگه باشید.
‫اولین روز مدرسه همیشه بدترینشه.
‫بیا.
‫دوقلوها رو دو سال پیش، ‫ماه ژوئیه از دست دادیم.
‫- به‌خاطر بیماری؟ ‫- بله.
‫متأسفم.
‫ممنون.
‫عکس ایدهٔ همسرم بود.
‫یه یادآوری دردناک.
‫حالا انگار آدم می‌تونه همچین چیزی رو ‫فراموش کنه.
‫دختر کوچولوی پشتشون...
‫- اون مارسلا بونه؟ ‫- بله.
‫همبازی بودن.
‫خب کشیش، ‫ازتون می‌خوام یه لطفی بکنید.
‫می‌خوام واسه حضار کلیسا سخنرانی کنم.
‫آها.
‫یه پیشنهاد کاری
‫واسه خودم و مردم شهر دارم.
‫ده دقیقه بیشتر وقت‌ـشون رو نمی‌گیرم.
‫خب، همین‌جوری که نمی‌تونم ‫منبر رو در اختیارت بذارم.
‫این مردم رو می‌شناسم، ‫هر دومون رو به صلیب می‌کشن.
‫ولی اگه یه مناسبت غیررسمی بیاید
‫مثل دورهمی امروز، ‫می‌تونم بذارم صحبت کنید.
‫- امروز؟ ‫- ساعت ۴.
‫تا اون‌موقع آماده می‌شی؟
‫می‌شم.
‫ممنونم. ‫ممنون قربان.
‫کشیش، دوقلوتون.
‫فکر می‌کنید خونوادهٔ من ‫به‌ هرطریقی
‫مسبب بیماری‌ای که ‫دامن‌گیر شما شد بوده‌ن؟
‫همچین فکری نمی‌کنم.
‫روز خوبی داشته باشین.
‫چی شده؟
‫هی پسر، چیه؟
‫امری داشتین؟
‫کرم‌ها ندا می‌دن.
‫بخش سازمان‌نیافته، ‫بخش مینسوتا
‫کالیفرنیا، واگذاری مکزیک
‫بخش اوریگن.
‫- باریکلا «اموری». ‫- ممنونم.
‫حالا...
‫لوآ بون.
‫می‌شه لطفا به ما نشون بدی
‫که قلمروی هاوایی کجاست؟
‫لوآ!
‫- پا گذاشتی جلو پاش. ‫- تین.
‫تین!‌ تین! ‫مارکوس!
‫بسه دیگه!
‫بسه.
‫نه!
‫«اموری» ‫بشین سر جات.
‫برگرد سر جات.
‫تین! ‫برو سر جات!
‫مارکوس، همین حالا برو.
‫از اینجا متنفرم.
‫اینجا نمی‌مونم.
‫نمی‌تونی بری که.
‫کجا می‌خوای بری؟
‫لوآ؟
‫واسه اتفاقی که توی مدرسه افتاد متأسفم.
‫خوبی؟
‫فردا با معلمت صحبت می‌کنم.
‫امروزت اتفاق خوبی هم داشت؟
‫هیچ کدوم نداشتید؟
‫خیلی‌خب، بعد شام تکالیف‌تون رو بررسی می‌کنیم
‫می‌گن بچه عجیب‌الخلقه‌ست.
‫چشم نداره.
‫بهتر بود سقط می‌شد.
‫زنی که دوتا بچه‌ش رو خاک کرده
‫باید بیشتر ابراز همدردی می‌کرد.
‫واسه بچه احساس همدردی می‌کنم
‫نه واسه مادرش.
‫فقط خدا می‌دونه چکار کرده ‫که تاوانش همچین چیزیه.
‫مردم فکر می‌کنن مایهٔ شرّه.
‫نیست.
‫از کجا اومده؟ ‫و چرا نمی‌گه اهل کجاست؟
‫الکی همه‌ش خودش رو به ‫مظلومیت و ناراحتی می‌زنه
‫مشخصا توی تخت ‫اون‌قدرا هم مظلوم و کم‌رو نیست.
‫درست مثل پدرت صحبت می‌کنی آلیس.
‫«فیث پرینگل» یه هرزه‌ست.
‫و هر کی...
‫و هر کی پدر اون حرومزاده‌ست
‫یه آدم بزدله.
‫همگی
‫توجه کنید لطفا.
‫ازتون ممنونم بابت این غذاهای خوش‌مزه ‫و البته بابت سهیم شدنشون با بقیه.
‫خیلی راه عالی‌ای واسه یادآوری اینه که
‫چقدر خوش‌بختیم.
‫چند مورد رو باید بهتون اعلام کنم، ‫ولی قبلش
‫مهمونی داریم که می‌خواد چند کلومی صحبت کنه.
‫آقای بون؟ ‫تشریف بیارید.
‫نذار صحبت کنه.
‫- زده به سرش؟ ‫- لطفا! لطفا!
‫عزیزان لطف کنید و توجه‌تون
‫به مهمونمون باشه.
‫ممنونم.
‫ممنونم کشیش «بوروز».
‫و از همه‌تون بابت اینکه وقت‌تون رو
‫در اختیارم قرار دارین، ممنونم.
‫اسم من «چارلز بون»ـه.
‫با آینده‌نگری خاصی به «مین» اومدم.
‫قصد دارم تولیدات کارگاه‌ چوب‌بری ‫بون رو گسترش بدم
‫و از الوار حاصله
‫برای ساخت کشتی‌هایی در رود «اندروزکارگن» ‫استفاده کنم.
‫طی دو سال این منطقه کشتی‌های باربری
‫با بدنهٔ فولادین،
‫هم از نوع بادبانی و هم از نوع بخار می‌سازه.
‫کشتی‌هایی سریع‌تر از ‫هر کشتی تندروی دیگه‌ای در دریا.
‫حالا این اتفاق واسه «پریچرز کرنرز»
‫و واسه همه‌تون...
‫رونق به ارمغان میاره.
‫می‌خواد پولمون رو به جیب خودش بزنه.
‫حقیقت نداره قربان.
‫بذار صحبت کنه ساموئل.
‫متوجه‌م که کینه و دشمنیِ دیرینه‌ای
‫علیه خونواده‌م هست.
‫نمی‌تونم گناهان اونا رو به‌گردن بگیرم
‫ولی..می‌تونم بهتون قول بدم.
‫که دیگه از جانب من یا بچه‌هام ‫کار اشتباهی سر نزنه.
‫پس بیماری چی؟
‫این‌بار خونوادهٔ «بون» ‫چه بیماری جدیدی‌ با خودش آورده؟
‫هیچی خانوم.
‫- ولی ما کار لازم داریم! ‫- و من هم کارگر احتیاج دارم.
‫لطفا،‌ نذارید تعصب قدیمی
‫مانع کار مشترک‌مون بشه.
‫من می‌خوام کشتی بسازم.
‫به ۵۰ نفری که باهام این کار رو شروع کنن، ‫بهترین دستمزد رو می‌دم.
‫فردا ظهر استخدام شروع می‌شه
‫بیرون می‌خانه.
‫روز خوبی داشته باشید. ممنون.
‫ممنونم.
‫کشیش بوروز.
‫چی باعث شده این وقت شب بیاید اینجا؟
‫شنیده‌م که «فیث پرینگل» زایمان کرده.
‫بله.
‫چیزی که می‌گن حقیقت داره؟
‫بله.
‫فیث.
‫آقای بورونز هستم.
‫بیا داخل.
‫سلام.
‫چیزی نیست.
‫می‌خوام بچه‌مون رو ببینم.
‫به‌خاطر منه.
‫خدا منو واسه گناهانی که ‫قبل از آشنایی‌مون مرتکب شدم مجازات کرده.
‫خدای من که نکرده.
‫آروم بچه‌جون.
‫آروم، آروم.
‫خدایان دیگه‌ای هم هستن مارتین.
‫منو می‌ترسونه
‫که همچین چیز بدطینتی ‫تو شکمم رشد کرده.
‫دیگه همچین حرفی نزن.
‫می‌دونم، بچه‌ای نیست که تصورش رو می‌کردیم
‫ولی بچهٔ ماست بالاخره.
‫خواست خداست که قوی باشیم.
‫باید باشیم.
‫به‌خاطر اون.
‫به‌اندازهٔ کافی عشق و محبت ‫برای این بچه داریم، مگه نه؟
‫من دارم.
‫منم دارم.
‫پس بیا از اینجا بریم.
‫دیگه زایمان کردم، ‫می‌تونیم بریم
‫یه‌جای خیلی دور ‫که پیدام نکنن.
‫اینجا جات امنه.
‫اشتباه می‌کنی مارتین.
‫نمی‌دونی چی ازشون بر میاد.
‫موندن توی «پریچرز کرنرز» ‫عاقبت خوبی واسه‌مون نداره.
‫می‌ریم.
‫تو و بچه‌مون رو برمی‌دارم، ‫می‌ریم کالیفرنیا.
‫حالا
‫اسمش رو چی بذاریم؟
‫آقای بون.
‫همه‌چی خوب پیش رفت؟
‫آره.
‫یعنی، حرفام رو بهشون گفتم.
‫امیدوارم.
‫خب خوبه.
‫می‌خواستم واسه خودم نوشیدنی بریزم.
‫ممنونم.
‫بیشتر عمرم صرف ثروتمند کردن بقیه شد.
‫واسه ثروتمندها صیدنهنگ خیلی سود داره
‫ولی فقرا رو داغون می‌کنه.
‫به‌خصوص خود نهنگ رو.
‫هوم.
‫خودش بیشتر از همه.
‫آره. خب به‌امید خدا با این کار جدید
‫برای همه سود کافی هست.
‫آرمان‌هاتون رو تحسین می‌کنم آقای بون.
‫چارلز صدام کن لطفا.
‫شکستن الگو و مسیری که
‫بقیه برامون تعیین کرده‌ن، ‫هدف و اراده می‌خواد.
‫به‌عنوان یه زن ‫به‌خوبی به این موضوع واقفم.
‫هدف و اراده.
‫و هدف شما چیه خانوم مورگان؟
‫امیدوارم که با نوشتن از خودم حمایت کنم.
‫داستان نویسی.
‫توی کلمات قدرت و آزادی‌ای رو دارم
‫که خیلی توی زندگی واقعی نیست.
‫من مشابه شما و بچه‌هاتون ‫مسافرتی نداشته‌م،
‫ولی توی ذهنم، با خلاقیت ‫سفر می کنم.
‫حدس می‌زدم یه نویسنده بین‌مون باشه.
‫از دستای جوهری‌ـت.
‫و علاقه به ویسکی.
‫خوش‌شانسیم که پیش مایی خانوم مورگان.
‫ربکا صدام کنید.
‫به‌سلامتی هدف.
‫سلامتی هدف.
‫خون می‌طلبه...خون می‌طلبه...
‫خون، خون می‌طلبه.
‫داره میاد.
‫کرم‌ها ندا می‌دن.
‫- پدر. ‫- هیس!
‫عقب وایسا.
‫کی اونجاست؟
‫یه بچه‌ست.
‫سلام؟
‫بابام اینجاست؟
‫این همون دخترهٔ شهره؟
‫اون سوزان مالریه.
‫حتما یخ زده.
‫بچه‌ها! عقب وایسید! ‫عقب وایسید.
‫تین، یه پتو بیار.
‫از کجا اومده؟
‫احتمالا از شهر تا اینجا پیاده اومده.
‫سوزان.
‫سوزان بیدار شو.
‫می‌شه کمکم کنید بابا رو پیدا کنم؟
‫سوزان!
‫من کجام؟
‫- مادر کجاست؟ ‫- چیزی نیست.
‫می‌برمش خونه. ‫می‌دونم خونه‌ش کجاست.
‫- منم میام. ‫- بهتره تنهایی برم.
‫ربکا، اون مبتلاست.
‫می‌دونم. ‫باید دختره رو ببرم خونه.
‫مراقب هستم. ‫خب.
‫چیزی نیست.
‫[تحت قرنطینه]
‫تو هم لنگهٔ همونایی!
‫از خونوادهٔ من دور شو.
‫ببخشید. ‫امیدوارم سوزان بهتر بشه.
‫با شوهرم چکار کرده‌ن؟
‫اونایی که مبتلا می‌شن چی سرشون میاد؟
‫معمولاً توهم می‌زنن. ‫مثل همون دخترهٔ دیشب.
‫و بعد خسته، ‫و علیل می‌شن.
‫و بعضی موارد...
‫می‌میرن؟
‫بله.
‫انگار مثل سِل می‌مونه.
‫مادرمون هم اینطوری مرد.
‫کجان...صدف‌هام کجان؟
‫نمی‌دونم.
‫- کجا قایم‌شون کردی؟ ‫- نکردم.
‫- پیش من نیست. ‫- دروغ می‌گی.
‫تین، اونا صدف‌های مامانن.
‫اگه داری سر به سر لوآ می‌ذاری، ‫اصلا...
‫من نبرده‌مشون!
‫پیشش نیست لوآ.
‫بشین و صبحونه‌ت رو بخور.
‫بعد از مدرسه کمکت می‌کنم پیداشون کنیم.
‫مطمئنم یه‌جایی همین جاهان.
‫فیث، آلیس بوروز هستم.
‫- خانوم بروز. ‫- عصر به‌خیر فیث.
‫می‌شه بیام داخل؟
‫وای طفلکی.
‫چه‌جور مردی یه زن رو
‫با همچین مایهٔ دردسری ول می‌کنه می‌ره؟
‫اون مایهٔ دردسر نیست.
‫من...اینجا نیستم که قضاوتت کنم فیث.
‫می‌خوام کمکت کنم.
‫ممنونم.
‫مشکلی ندارم.
‫شوهرم به مشکل و وضعیتت ‫توجه خاصی داره.
‫لطف دارن.
‫مثل بقیه.
‫نباید تنهایی بچه‌ت رو بزرگ کنی.
‫هر کی پدرشه
‫باید واسه سهمی که توی تولدش داره ‫مسئولیت‌پذیر باشه.
‫زن‌های شهر حرف‌هایی می‌زنن.
‫خیلی‌هاشون نگرانن نکنه
‫شوهر یکی‌شون ‫تو دام جوونی‌ت افتاده باشه.
‫- اینجوری نبوده. ‫- ولی خب کار یکی بوده دیگه.
‫می‌تونم برم باهاش صحبت کنم.
‫چرا از کسی که همچین بلایی سرت آورده ‫محافظت می‌کنی؟
‫دوستت نداره فیث.
‫پسرم فقط به من نیاز داره.
‫ولی ممنون که سر زدین.
‫«هر کسی گناهان‌شون رو مخفی می‌کنه ‫عاقبت خوبی در انتظارش نیست،
‫«ولی کسی که اعتراف می‌کنه ‫و متهم‌شون می‌کنه...
‫مشمول مرحمت خدا قرار می‌گیره.»
‫این دیگه چیه؟
‫یه پروژه از طرح خودمه.
‫چرم و فولاد داری
‫می‌تونی درستش کنی؟
‫اگه تا‌ آخر روز تمام بشه
‫دو برابر پرداخت می‌کنم آقای...
‫جوزف. پالمر.
‫ممنون.
‫ناخدا بون
‫سخنرانی‌ای که توی گردهمایی داشتی
‫همون چیزیه که شهر بهش نیاز داره. ‫همه می‌دونیم
‫ولی تا فیلیپ و استیفن بون زندگی کردیم
‫و سکوتی که مادربزرگت بعد کاراشون ‫کرد رو هم دیدیم.
‫سخته که نظر خیلی‌ها رو عوض کنی.
‫خب...
‫امیدوارم اشتباه کنی آقای پالمر.
‫نیزهٔ صیادی چقدره؟
‫چطور جرئت داری بیای اینجا؟
‫دخترم مبتلا به بیماری شماست.
‫شوهرم گم شده
‫- چکارش کردی؟ ‫- خانوم، بهتون قول می‌دم
‫من نمی‌دونم شوهر شما کیه ‫و یا کجاست.
‫دخترم سوزان رو به «چپل ویت» کشونده!
‫- نحسی‌ش روشه! ‫- همچین کاری نکردم.
‫این! ‫این کتاب شیطانه!
‫اسمتون رو داخلش ننویسید!
‫بابت مشکلات‌تون متأسفم
‫ولی من اینجا واسه کار اومدم.
‫به من دست نزن! ‫دست از سرمون بردار!
‫دست از سر همه‌مون ور دار!
‫بی‌خیال شو بون.
‫- از اینجا کارگری گیرت نمیاد. ‫- نه به لطف شما!
‫پول نحست رو نمی‌خوایم.
‫آیندهٔ این شهر...
‫آیندهٔ این شهر، ‫هیچ دخلی به تو نداره.
‫خیلی احمقی!
‫تنها ضرری که می‌رسونی
‫به مردم «پریچرز کرنز»ـه.
‫یالا، بیا!
‫عه.
‫- این دیگه چیه؟ ‫- لباس.
‫واسه هالووین. ‫منم یکی دارم.
‫با ربکا درستشون کردیم.
‫متأسفیم که روز سختی داشتی.
‫می‌دونم احتمالا دوست‌نداری امشب ‫دوباره برگردی به شهر
‫ولی شاید بتونیم همینجا جشن بگیریم؟
‫می‌تونیم یه نمایش‌ داشته باشیم. ‫نمایش‌نامه‌ش رو می‌نویسم.
‫هوم. خودتون چی می‌خواید؟
‫می‌خواید بریم شهر؟
‫«هانر» برو لباس‌ـت رو بپوش.
‫بیا.
‫کاش کلی آب‌نبات بگیریم!
‫لوآ.
‫بقیه دارن واسه هالووین لباس می‌پوشن.
‫امروز به فکرت بودم.
‫یه‌چیزی دارم
‫امیدوارم سر حالت بیاره.
‫هوم؟
‫اینو واسه تو طراحی کردم.
‫می‌شه من بذارم؟
‫با چرمی که روی زانو قراره داره ‫سبک‌تره.
‫فکر کنم راه رفتن باهاش برات راحت‌تر باشه.
‫خب، نظرت چیه؟
‫شنیده‌م امشب پیاده‌روی هم دارین.
‫موقعیت خوبی واسه امتحان کردنشه.
‫خوبه..
‫[اگر مریضی نیا داخل]
‫دارن از قسمت لابه‌لای ‫چوب‌ها میان بیرون مری.
‫خیابونا پر شده از انواع و اقسام هیولا.
‫حاضری؟
‫یه‌کم خسته‌م.
‫فکر کنم خونه بمونم.
‫همم، چرا خسته‌ای؟
‫کلی روز رو کار کرده‌م.
‫همم. ‫تب داری؟
‫به‌خاطر مریضی نیست.
‫- مری... ‫- خوبم.
‫حالا برو از شهر درمقابل ‫ارواح و اجنه محافظت کن.
‫چرا بهمون آب‌نبات و پول می‌دن؟
‫پول کاریه که می‌کنیم. ‫باید در عوضش
‫برای عزیزان سفر کرده‌شون دعا کنیم.
‫البته کسی نمی‌کنه. ‫فقط آب‌نبات می‌خوان.
‫می‌شه ماهم امتحان کنیم؟
‫آره، خب «هانر» ‫برادر و خواهرت رو ببر.
‫مسافرخونهٔ مادرم رو یادتون نره.
‫شکلات می‌ده.
‫مراقبشون باشی!
‫خیلی بهتر راه می‌ره.
‫کاش می‌تونستم احساساتش رو هم
‫مثل پاش بهتر کنم.
‫قلبش شکسته.
‫تقریبا همسن اون بودم ‫وقتی بابام ترکمون کرد.
‫لوآ فقط نیاز داره بدونه ‫که احساساتی که داره طبیعیه
‫و اینکه دوسش دارین
‫و اینکه جاش امنه.
‫می‌شه آب‌نبات بدین؟
‫متأسفم. ‫باید برین.
‫یالا.
‫می‌ریم خونهٔ بعدی.
‫کار اشتباهی کردیم؟
‫نمی‌دونستم این مردم بلدن خوش‌حالی هم کنن.
‫خب، نذار شکستت بدن.
‫فکر‌های خوبی واسه این شهر داری
‫حتی اگه فکر کنن دیوونه‌ای.
‫چرا باید همچین فکری کنن؟
‫خب، هر کسی که توی «چپل ویت» باشه
‫یا دیوونه‌ست، ‫یا احتمال دیوونه شدنش هست.
‫فقط شایعه‌ست آقای بون.
‫اصلا مگه بلندپروازی همین نیست؟
‫یه جور جنون.
‫مگر غیر از اینه که مقداری جنون لازمه
‫که فراتر از محدودهٔ افراد و اتفاقات معمولی ‫رویاپردازی کرد؟
‫گمونم حق با تو باشه.
‫- ممنون. ‫- بفرمایید.
‫ممنون.
‫وای!
‫- بس کنید! ‫- این حالتو جا میاره!
‫ولم کن!
‫می‌خوای ازشون عذرخواهی کنی؟
‫جلو هیچ خری عذرخواهی نمی‌کنم سیاه‌سوخته!
‫بابام می‌گه...
‫به بابام می‌گم.
‫استخون چرکین‌ت رو درست می‌کنه.
‫همه شما دریانوردا این‌قدر محکم مشت می‌زنید؟
‫همهٔ شما بچه کشاورزا به این راحتی میفتید؟
‫هابیل هستم.
‫واسه پدرت کار می‌کنم.
‫بابا اینجاست؟
‫نه عزیزدلم.
‫به‌زودی میاد اینجا.
‫استیفن میاردش.
‫مطمئنم میاره.
‫استیفن؟
‫باید صبر کنیم.
‫اومدن.
‫خودشه پشت پنجره.
‫بذار بیاد داخل مامان.
‫بابا با دوستم استیفن اینجاست.
‫اون مرده!
‫دخترکم مرده!
‫بچه‌م از دست رفت! ‫خدایا بیامرزش.
‫شوهرم کجاست؟
‫ادوارد! ‫ادوارد!
‫بچه‌ها رو پیدا کن. ‫ببرشون یه ‌جای امن.
‫- چی شده؟ ‫- ادوارد!
‫سوزان مالری فوت شده.
‫کار بون بود! ‫استیفن بون بچه‌م رو کشت!
‫رز لطفا. استیفن بون ‫بیش از یه ساله که مرده.
‫برگشته! ‫کار استیفن بون بود!
‫- خودش گفت. ‫- اینو نگفت.
‫بچه داشت هذیان می‌گفت.
‫اونو دید! ‫استیفن بون!
‫- مشخصا این خانوم کمک لازم داره. ‫- پیداش کنید.
‫بسه دیگه! ‫این دیوونگیه.
‫- ثابتش کن. ‫- می‌دونم قصدت چیه جناب.
‫می‌دونم داری چکار می‌کنی.
‫استیفن بون زنده‌ست!
‫همه می‌دونیم چکار کردن!
‫خونوادهٔ بون واسه اون خونه و زمین ‫یه معاملهٔ نامقدس انجام دادن.
‫همه‌شون نفرین شده‌ن! ‫و ما هم!
‫اگه همه‌تون باور دارید واقعیت داره
‫پس واقعا دیگه فاتحهٔ این شهر خونده‌ست.
‫به زندگی‌م قسم می‌خورم، ‫هیچ وقت روی آرامش رو نمی‌بینی!
‫به...
‫برید خونه.
‫هالووین تمومه.
‫جورج؟
‫آروم.
‫همه برید توی خونه.
‫آقای بون خوبی؟
‫ربکا، بچه‌ها رو سریع ببر تو اتاقشون.
‫- پدر! ‫- کاری که گفتم رو انجام بده.
‫بیاید.
‫همه برن توی اتاق‌شون، ‫شنیدین پدرتون چی گفت.
‫آرامش می‌خواین؟
‫می‌خواید ببینید تو قبرش هست یا نه؟
‫خدای من.
‫به جون خودت
‫قسم می‌خورم این حرومزاده رو
‫می‌برم به خیابون «مین» ‫و می‌ندازمش روی پله‌های کلیسا.
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و اینستاگرام سايت .:: @bollbolljan_com ::.