‫آنچه در «چپل‌ویت» گذشت...
‫اون بچه‌ای نیست که ‫تصورش رو می‌کردیم، ولی بالاخره بچهٔ ماست.
‫فرض رو بر این می‌گیرم که بابت
‫اتهام رز مالری دیگه خیالتون راحت شده؟
‫فکر می‌کنم پسرعموم استیفن زنده باشه.
‫منو گول زدند و واسه یه ارثیه اینجا کشوندن.
‫- که چی بشه؟ ‫- نمی‌دونم.
‫- صدف‌هام کجان؟ ‫- من برشون نداشتم.
‫گردن‌بندت رو پیدا کردی.
‫مسئله کرم‌ها هستن؟
‫تو هم اونا رو می‌بینی، مگه نه؟
‫سایلنس، استیفن و فیلیپ
‫همه‌شون رو دیوونه کرده بودن.
‫من دیوونه نیستم.
‫[خون، خون می‌طلبه.]
‫ارثیه.
‫خون،‌ خون می‌طلبه پسرم.
‫یه دختر غریبه و عجیب بهم سیب داد.
‫به پدرت بگو که کتاب رو پیدا کنه.
‫توش کرم بود.
‫دیدیشون؟
‫آره.
‫بهتره برم.
‫هیچ موشی اینجا نیست!
‫چارلز، نه!
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫[امارت چپل‌ویت ‫سال ۱۷۸۱]
‫مادر؟
‫مادر!
‫- بله فیلیپ. ‫- کافیه؟
‫می‌شه من و «رابرت» دیگه بریم بیرون؟
‫باشه.
‫پدر؟
‫پدر.
‫ساعت چنده؟
‫ظهره.
‫حالت خوبه؟
‫تا حالا ندیده‌م این‌قدر بخوابی.
‫فقط خسته‌م.
‫بیا.
‫باید یه‌چیزی بخوری.
‫برادر و خواهرت کجان؟
‫دارن پیش خانم مورگان درس یاد می‌گیرن.
‫لوآ هنوز ناراحته.
‫هانر.
‫بیا.
‫دیشب...
‫رفتارم غیرقابل توجیه بود.
‫لازم نیست به من چیزی رو توضیح بدی.
‫استراحت کن.
‫فیث.
‫کی اونجاست؟
‫فیث.
‫ببین کاراتو!‌ ‫ببین چکار کردی
‫- نزدیک‌تر نیا. ‫- فیث.
‫آدم این‌جوری با دوست قدیمی‌ش رفتار می‌کنه؟
‫من دیگه برنمی‌گردم.
‫آخی، عزیزم.
‫تو هیچ‌وقت از اونجا نرفتی.
‫تو هم خونت رو پاش گذاشتی.
‫درست مثل بقیه‌مون.
‫یه قولی دادی.
‫همیشه، یعنی همیشه.
‫یعنی تا ابد فیث.
‫چیزی نگفته‌م.
‫- و نمی‌گم. ‫- می‌دونیم.
‫ولی فکر کردی کجا می‌خوای فرار کنی؟
‫توانایی و دسترسی‌ش بی‌نهایته.
‫کسی نمی‌تونه از دست کرم فرار کنه فرزندم.
‫هنوز هم می‌تونی از نو متولد بشی فیث.
‫کشیش رو بیار... ‫همراه فرزندت.
‫بدش نمیاد.
‫یادت باشه، ‫جیکوب هیچ‌وقت از یه بره نمی‌گذره.
‫بیا داخل.
‫خوش‌حالم که می‌بینم حالت بهتره.
‫بهترم. مرسی.
‫چارلز می‌شه بی‌پرده حرفم رو بزنم؟
‫بله، البته.
‫من و بچه‌ها قراره آسیبی
‫از سمت تو ببینیم؟
‫نمی‌تونم جوابش رو بدم.
‫بشین لطفا.
‫وقتی بچه بودم
‫پدرم سعی کرد منو بکشه.
‫یادم میاد که...
‫بالای قبری کوچیکی که
‫واسه‌م کنده بود زانو زده...
‫و منتظر ضربه آخر بودم.
‫شبیه خودش بود.
‫حرکات و صداش شبیه خودش بود
‫ولی هیچ نشونی از مردی که ‫دوسش نداشتم توش نبود.
‫هیچ وقت علیه بچه‌هام همچین کاری نمی‌کنم.
‫پس باورت شده که داری شبیه پدرت می‌شی؟
‫وقتی دیروز با دکتر فراست صحبت کردم
‫روی بدترین ترس‌هام ‫مهر تایید گذاشت.
‫یه چیزایی می‌بینم.
‫چیزایی که واقعی نیستن.
‫چیزایی که پدرم هم راجع‌بهشون می‌گفت.
‫من هم الان مدتیه گفتم.
‫چارلز...
‫حتی اگه هیچ‌وقت...
‫به بچه‌هام صدمه نزدم
‫می‌ترسم که یه روزی از همون
‫دردی رنج ببرن، ‫که عذابم می‌ده.
‫خب، می‌خوای چکار کنی؟
‫امروز می‌رم پیش دکتر فراست.
‫چارلز...
‫هیچ کس از جزیرهٔ «فریگیت» برنمی‌گرده.
‫کمک لازم دارم.
‫به خودم اعتماد ندارم.
‫خیلی متأسفم. من...
‫اصلا نمی‌خواستم تو رو درگیر ‫همچین مسائلی کنم. من...
‫به‌جز همسرم...
‫تا حالا از شرایطم با کسی صحبت نکرده‌م.
‫معتقدم که تو هم ‫همین کارو می‌کنی.
‫پدر!
‫تین یه چیزی توی اصطبل پیدا کرده.
‫می‌خواستم برم پایین
‫ولی فکر کردم صدای کسی رو شنیدم.
‫به‌نظرت چی اون پایینه؟
‫می‌رم ببینم چیه.
‫تین، با خانم مورگان برو داخل.
‫- ولی خودم پیداش کردم. ‫- برو داخل.
‫بیا بریم. ‫هنوز درسات تموم نشده.
‫هانر، یه چراغ روشن کن.
‫بعید می‌دونم رفتن به اون پایین امن باشه.
‫چراغ رو بده بهم.
‫ای حرومزاده.
‫[کرمی که فاسد می‌کنه]
‫ربکا؟
‫چارلز؟
‫چارلز؟ تویی؟
‫تونل به خونه می‌رسه.
‫داخل دیوارها چندتا راهرو هست.
‫یه اتاق اینجاست که از خونه جداست.
‫یه اتاق کامل؟
‫بله.
‫پیدات کردم حرومزاده.
‫تا نرسیدی پیش هابیل ‫واسه هیچ‌کس و هیچ‌چیزی نایست.
‫بهش بگو آب دستشه بذاره زمین و بیاد، ‫یه تفنگ هم با خودش بیاره.
‫باشه.
‫استیفن منو گول زده و احمق فرض کرده، ‫خونواده‌م رو به‌خطر انداخته.
‫باید قبل از این‌که به‌کسی دیگه صدمه بزنه ‫کارش رو یه‌سره کنم.
‫فیث.
‫- عشقم. ‫- مارتین.
‫باید بریم.
‫بلیط‌ها رو خریدی؟
‫- به‌زودی. ‫- نه!
‫یه‌سری کار هست که قبل رفتن ‫باید انجامشون بدم.
‫وقت نداریم. ‫باید همین الان بریم.
‫و می‌ریم. ‫قضیه پیچیده‌تر از
‫چیزیه که درکش کنی.
‫اگه بمونیم، ‫می‌میریم.
‫کسایی که بهت صدمه زدن
‫نمی‌دونن کجایی.
‫اشتباه می‌کنی.
‫یکی‌شون امروز اومد سراغم.
‫می‌دونن کجام.
‫از تو خبر دارن
‫و بچه‌مون.
‫چی؟
‫کی اومد پیشت؟
‫من...اسمش رو نمی‌دونم.
‫اسم واقعی‌ش رو.
‫اینا آدمای خبیثی هستن.
‫مثل تو و من نیستن.
‫خواهش می‌کنم مارتین.
‫اتفاقات بدی قراره بیفته.
‫اگه نمی‌خوای زنت رو ترک کنی ‫بهم بگو.
‫بگو که بچه‌مون رو بردارم و برم.
‫می‌ریم.
‫می‌رم بلیط‌ها رو بیارم.
‫می‌رم.
‫مری؟
‫چرا از تختت بلند شدی؟
‫خیلی سرده.
‫پروردگارا
‫ما فرزند مبارکت، سوزان مالری
‫که خیلی زود از پیش‌ما رفت را ‫به خاک می‌سپریم.
‫و از درگاهت تقاضا داریم ‫که قلب‌هایمان را
‫به‌جای تنفر، پر از بخشش
‫و عشق کنی.
‫که ما را به‌جای خشم ‫با درک و فهم
‫بهبود دهی.
‫که ما را با حقیقت محض آشنا کنی
‫و ما را از شایعات بیهوده و سمی ‫که از جانب شیطان است محفوظ نگه‌دار.
‫مگذار ما چون حیوانی بی‌پروا و بی‌رحم شویم
‫که از غم و انتقام
‫تغذیه می‌کند.
‫بگذار در عوض نوری شویم
‫که بقیه را در این تاریکی همیشگی
‫که سعی در تصرف ما، ‫در این دوران سخت دارد هدایت کنیم.
‫بچه‌م زیر یه خروار خاکه، ‫این وسط شوهرم هم هنوز پیدا نشده.
‫رز، دنبالش گشتیم.
‫چرا پس وجب به وجب چپل‌ویت رو
‫- دنبالش نمی‌گردین؟ ‫- رز، لطفا.
‫کار خونوادهٔ بون بود! ‫دخترم اسم قاتلش رو برد!
‫می‌دونم ناراحتی...
‫چرا دنبال استفین بون نمی‌گردین؟
‫چون مُرده رز.
‫بهتره بری پاسبان
‫قبل از اینکه پام به زندونت وا بشه.
‫بهتون تسلیت می‌گم.
‫آقای بون؟
‫هابیل. ‫ممنون که اومدی.
‫بله قربان.
‫بازم سر و کلهٔ تامپسون ‫و دوستاش پیدا شده؟
‫بدتر.
‫یه مهمون ناخونده و مزاحم داریم.
‫پسرعموم استیفن
‫توی دیوارهای این خونه زندگی می‌کنه.
‫می‌خوام قبل از اینکه ضرر بیشتری ‫برسونه، دستگیرش کنم.
‫- درسته. ‫- دیگه هوا داره تاریک می‌شه.
‫اون‌ هم موقع تاریکی میاد.
‫می‌خوام هر دوتون از نوآ و تین محافظت کنید.
‫بله قربان.
‫ببندش.
‫توی مراسم ندیدمت.
‫خیلی... حالم رو به راه نیست.
‫دیگه تموم شده.
‫رز مالری زود رفت.
‫می‌دونم چه حسی داره.
‫کی می‌تونه حرفای خاله‌زنک و ‫ابراز تسلیت‌های مدام‌شون رو تحمل کنه
‫وقتی کفن بچه‌ت هنوز خشک نشده.
‫چرا اینجا...
‫هیچ وقت چمن نداره؟
‫همه چی پوسیده.
‫هفتهٔ بعد ۶ سالشون می‌شد.
‫می‌دونم.
‫بعضی وقتا نگرانم که نکنه ‫از قلبت رونده باشی‌شون.
‫هرگز.
‫و من...از قلبت رونده شده‌م؟
‫نه.
‫البته که نه.
‫باید بری خونه آلیس.
‫یه‌کم استراحت کن.
‫ممنون که اومدی.
‫خیلی واسه خودم
‫و پدرم باارزشه.
‫وظیفه‌ست.
‫هابیل.
‫اون شب نمی‌خواستم کاری کنم ‫که خجالت بکشی.
‫نباید می‌کردم.
‫فقط با خودم گفتم ‫شاید خوشت بیاد.
‫از من.
‫یعنی از بوسیدنه.
‫نمی‌دونم چی می‌خوام بگم.
‫خوشم میاد.
‫از تو یعنی.
‫- پس چرا اونجوری... ‫- نمی‌تونم.
‫نمی‌تونیم.
‫اگه یکی مچمو موقع بوسیدن ‫یه دختر سفید پوست بگیره...
‫دارم می‌زنن.
‫- من که سفیدپوست نیستم. ‫- اون‌قدری سفید هستی که به کشتنم بدی.
‫- اگه... ‫- هیچ اما و اگری در کار نیست.
‫نه واسه کسایی مثل من.
‫آقای بون واقعا باورش شده
‫پسرعموش توی این خونه‌ست؟
‫خودت که تونل رو دیدی.
‫فیلیپ و استیفن رو می‌شناختم.
‫واسه جفتشون کار کردم.
‫هر دو آدمایی عادی‌ بودن.
‫تا جایی که غیرعادی شدن.
‫پدرت...
‫یه باری رو دوششه. ‫قبلا هم دیده‌مش.
‫همون چیزیه که فیلیپ و استیفن رو ‫دیوونه کرد...
‫پدرم روانی نیست!
‫ببخشید.
‫نمی‌خواستم بهت توهین کنم.
‫مرگ مادرم همه چیزو عوض کرد.
‫هیچ کدوم دیگه اون آدم سابق نيستيم.
‫پدرم هيچ وقت سوگواری نکرد.
‫قوی‌ترین مردیه که می‌شناسم.
‫پاسبان ؟
‫اه...!
‫خانم دنیسون؟
‫آهای تو!
‫غیرممکنه.
‫نه!
‫آخه اینجا چکار داری می‌کنی؟
‫فیلیپ بون!
‫چی؟
‫فیلیپ بون! ‫همین الان دیدمش.
‫توی خونه‌ت بود.
‫- تا اینجا دنبالش کردم. ‫- ربکا آروم باش.
‫اون زنده‌ست آقای دنیسون!
‫فکر می‌کردیم استیفن توی چپل‌ویته
‫- ولی اون نیست! فیلیپه! ‫- بسه، بسه!
‫دیدمش.
‫به مری حمله کرد.
‫لعنتی، برو خونه. ‫همین الان برو خونه.
‫مادر؟
‫ربکا! ‫چی شده؟
‫پنجره‌های طبقه بالا بازن؟
‫فکر نکنم.
‫باید همه رو چک کنیم
‫که حتما محکم بسته شده باشن.
‫و همه اتاق‌ها رو هم بگردیم.
‫ربکا وایسا.
‫چی... چکار داری... ‫اینکارا چیه ؟
‫فیلیپ بون زنده‌ست!
‫به مری دنیسون حمله کرد!
‫فیلیپ بون مرده.
‫نه، نیست.
‫خودم دیدمش.
‫چند نفر اینجا اتاق گرفتن؟
‫کسی جز من و فیث اینجا نیست.
‫تفنگ پدر رو پیدا کن! ‫مراقب خودت باش.
‫من باید برم.
‫ربکا، تقصیر چپل‌ویته. ‫اون عقل از سرت پرونده.
‫همین‌جا بمون جون هر کی دوست داری.
‫باید برگردم به چارلز و بچه‌ها هشدار بدم.
‫اگه فیلیپ بون رو دیدی، ‫بهش شلیک کن.
‫در رو هم پشت سرم قفل کن.
‫به‌نظرت پدر حالش خوبه؟
‫من اینطوری فکر نمی‌کنم.
‫معلومه که حالش خوبه.
‫دیشب سعی کرد منو بکشه.
‫- واقعیت نداره. ‫- اون مریضه.
‫لوآ.
‫واقعا بابا مریضه؟
‫نه.
‫یکی روی پله‌هاست.
‫- تین عقب وایسا. ‫- بیا اینجا.
‫منو یاد دخترم میندازی.
‫تو کی هستی؟
‫من استیفن‌م.
‫پسرعموی پدرت.
‫کسی که دعوت‌تون کرد اینجا لوآ.
‫از...از کجا اسمم رو می‌دونی؟
‫خیلی چیزا می‌دونم.
‫می‌دونم که اینجا خوش‌حال نیستی.
‫می‌دونم که ناراحتی.
‫و عصبانی.
‫احتمالا احساس تنهایی می‌کنی ‫مگه نه؟
‫من هم تنهایی رو می‌شناسم.
‫پدرم دنبالت می‌گرده.
‫واقعا؟
‫تفنگ داره.
‫نگران سلامتی‌ش هستم.
‫به‌نظر آشفته میاد.
‫ناخوش.
‫ولی خودتم می‌دونی، مگه نه؟
‫چطوریه؟ ‫جایی که هستی رو می‌گم.
‫من همینجام لوآ.
‫نه نیستی.
‫تو بین اینجا و اونجایی.
‫بیا، بیا از چیزایی شادتری صحبت کنیم. ‫بگو ببینم...
‫نظرت راجع‌به گردن‌بندت چیه؟
‫به‌سختی می‌شه تشخیص داد ‫که شکسته.
‫اون... کار تو بود؟
‫چه هدیهٔ زیبایی.
‫مادرت سلیقهٔ خوبی داره.
‫داشت.
‫داره فرزندم.
‫مادرم رو می‌شناسی؟
‫می‌شناسمش.
‫نه! نه، حقیقت نداره!
‫باورش نمی‌کنم.
‫مادرم مرده!
‫هیچ کس واقعا نمی‌میره!
‫نه اگر نخوان بمیرن.
‫می‌خوای ببینیش؟
‫ازش دور شو!
‫اذیتش نکن پدر!
‫نه!
‫استیفن!
‫منو ببین حرومزاده.
‫کتاب رو پیدا کن پسرعمو.
‫چه مرگته؟
‫هنوز هم می‌تونی بچه‌هات رو نجات بدی.
‫می‌خواستی بیام اینجا. ‫خب اینجام.
‫ولی پای خونواده‌م رو از این قضیه بکش بیرون.
‫نمی‌تونم این‌کارو کنم.
‫نه!
‫آقای بون...
‫خدای من.
‫کسی اینجا بود امشب؟
‫مردی توی این اتاق بود؟
‫عشقش رو حس کردم.
‫نمی‌خوام برگردم.
‫نمی‌خواستم از نور برم بیرون.
‫چه نوری مری؟
‫عشق کی؟
‫خدا.
‫همین‌جا.
‫فیلیپ و استیفن.
‫هر دوشون زنده‌ن.
‫چطور ممکنه؟
‫نمی‌دونم.
‫اگه برگرده چی؟
‫امشب کنار هم می‌مونیم.
‫کسی تنهایی نمی‌خوابه.
‫حالت خوبه؟
‫چی بهت گفت؟
‫چی بهت گفت لوآ؟
‫چی می‌خواست؟!
‫حرف بزن!
‫چارلز!
‫چارلز بون!
‫کی هستی؟
‫چی می‌خوای؟
‫جلوتر نیا.
‫خیلی از تو حرف می‌زنه.
‫کی هستی؟
‫ما «موعود» هستیم.
‫حتما خیلی سردرگم شدی.
‫جیکوب همه جواب‌ها رو داره.
‫چه جوابی؟
‫جواب آشوبی که حس می‌کنی ‫درونت داره رشد می‌کنه
‫و درون استخون‌های کوچولوشون.
‫این جیکوب که می‌گی کیه؟
‫جیکوب جاویدانه.
‫می‌خواد تو رو ببینه.
‫فردا.
‫توی جرویسلیمز لات.
‫دیرنکنی کاپیتان.
‫جون خیلی‌ها در خطره.
‫- کرم فاسد می‌کنه. ‫- نه!
‫خونوادهٔ قشنگی داری.
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و اینستاگرام سايت .:: @bollbolljan_com ::.