..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
..:: کانال تلگرام و اينستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫راستش رو بگم...
‫روزا اون‌قدر هم اذیت نمی‌کنه.
‫بیشتر اذیتش شب‌هاست ‫که دراز می‌کِشم بخوابم.
‫هرکاری می‌کنم خوابم نمی‌بره. ‫هی وول می‌خورم و غلت می‌زنم. مثل جهنمه.
‫لبنیات زیاد می‌خوری؟ ‫شیر، پنیر کاتیج، سرشیر؟
‫آره، همه‌شو می‌خورم.
‫من دکتر نیستم، ولی گمون کنم
‫ممکنه به لاکتوز حساسیت داشته باشی
‫یا نارسایی لاکتوز.
‫واقعا؟
‫توصیه‌ام بهت اینه که ‫لبنیات رو کامل از رژیم غذاییت...
‫حذف کنی.
‫خیلی کار سختیه، ‫من عاشق پنیرم.
‫هی، کیه که عاشقِ پنیر کاممبر
- ‫روی بیسکوییت ترد نباشه؟ بی‌خیال. - ‫پنیر کاممنبر؟
‫- پنیر کاممبر. ‫- این چه کوفتیه؟ - ‫یه نوع... پنیر خامه‌ایه.
- ‫تاحالا اسمشم به گوشم نخورده. - ‫آره، خیلی خوشمزه ست.
‫نمی‌دونم چطوری ‫می‌خوام این‌کارو بکنم، مرد.
‫کار سختیه. ‫خورد و خوراکم همیناست.
‫می‌دونم سخته.
‫منم مجبور شدم ‫بادام مارکونا رو کنار بذارم.
- ‫یه جور آجیله؟ - ‫آره، خیلی لذیذه.
‫بهش روغن ترافل و ‫نمک دریایی هم اضافه کنی...
‫فوق‌العاده ست.
‫اصلا نمی‌دونم درباره چه ‫کوفتی حرف می‌زنی.
‫خیلی‌خب.
‫لری دیوید، آزاد شدی.
‫- خیلی‌خب، برو بریم! ‫- اوه! خودتو نگاه کن.
‫وکیلت اومده.
‫بهم زنگ بزن، رفیق. ‫از آشناییت خوش‌وقت شدم.
‫آقای دیوید. من جو دی‌آنجلو هستم. ‫من یه وکیلم.
‫مدیر برنامه‌تون، جف منو فرستاد.
‫هی، لری. راستی بذار ‫شماره‌ام رو بهت بدم، رفیق.
‫همدیگه رو گم نکنیم، می‌دونی؟
‫هی، گوشی همراهته؟
‫- البته. ‫- میشه شماره‌اش رو بنویسی؟
‫- شماره‌ی اونو؟ ‫- آره.
‫- 404-892-8042. ‫- خیلی‌خب.
‫- آره. ‫- باشه، ذخیره‌اش کردم.
- ‫باهام تماس بگیر، لری. - ‫- حتما. ‫- مراقبت کن، رفیق.
‫- ممنون، رفقا. بریم. ‫- مال خودِ خودته.
‫گوش کن، لری. ‫میشه لری صدات کنم؟
‫- آره، البته. ‫- خیلی‌خب. گوش کن ببین چی میگم، لری.
‫من به قید ضمانت آزادت کردم.
‫باید ضمانت بدی توی ‫دادگاه حضور پیدا کنی، باشه؟
‫- باشه. باشه. ‫- چیزی شده؟
‫- هیچی. ‫- خیلی‌خب.
‫من چه می‌دونستم یه ‫لیوان آب دادن دستِ کسی
‫خلاف قانونه.
‫به جورجیا خوش اومدی، دوست من.
‫خیلی‌خب، ببین، ‫تنها کاری که می‌خوام بکنم
‫تنها کاری که می‌خوام بکنم اینه که ‫جرمم رو قبول کنم و برم خونه.
‫می‌خوام گورمو از اینجا گم کنم بیرون.
‫نقشه همینه. ‫جرمت رو قبول می‌کنی.
‫تا دوشنبه با یه جریمه ‫کوچیک میارمت بیرون. باشه؟
‫باشه.
‫- هی، بذار یه سؤال ازت بپرسم. ‫- چیه؟
‫طرف منو کِشونده اینجا
‫تا توی جشن تولدش حضور داشته باشم.
‫- خب. ‫- اون‌وقت حالا پولمو نمیده.
‫بیا فعلا بچسبیم به همین پرونده، باشه؟
‫- بعداً می‌تونیم بشینیم و درباره‌ی این قضیه صحبت کنیم... ‫- آره، می‌دونم، ولی متوجه میشی که
‫این قضیه چقدر آزاردهنده ست...
‫ایول، لری! تو یه قهرمانی.
- ‫اوه! - ‫دوستت داریم، لری!
‫اینجا رو داشته باش.
- [بذار آب بخورم] - [آب؟ بله] [آب یعنی زندگی]
‫گویا سوگلی مردم شدی.
‫هان؟
- ‫گمشو بینیم بابا. - ‫- بی‌خیال. ‫- درسته.
‫- خودتو نگاه کن. ‫- چطور می‌تونم
‫- تو رو ول کنم؟ ‫- اوه، عجب رفیقی!
‫یه خونه از ایربی‌ان‌بی اجاره کردم.
‫همه‌ی چمدون‌هات رو بردم اونجا.
‫حاضر و آماده‌ای.
‫هی، ایشون...
‫- جو دی‌آنجلوئه. ‫- آره، تلفنی باهم حرف زدیم.
- ‫حالت چطوره؟ - ‫- جو. ‫- آره.
‫- آره. ‫- خوشحالم بألاخره می‌بینمت.
- ‫منم خوشحالم می‌بینمت. - ‫- مایه‌ی افتخاره. ‫- آره، البته.
‫ممنون که کمک‌مون می‌کنی.
‫اوه، خواهش می‌کنم. گوش کن، حرفی که ‫به همه‌ی موکل‌هام میگم رو بهت میگم.
‫نگران نباش. ‫پیش خوب کسی هستی.
‫از دیدنت خوشحال شدم، جف.
‫- عجیبه. ‫- باورنکردنیه.
‫- دیوانه‌واره. ‫- کُپِ موکا جو بود.
‫تاحالا تو عمرت
‫- همچین شباهت فوق‌العاده‌ای دیدی؟ ‫- نه. نه.
‫تاحالا ندیده بودمش. ‫فقط باهاش حرف زده بودم.
‫جزو برگزیده‌ها بود. ‫جزو بهترین‌ها بود.
‫ولی بخاطر موکا جو
‫یه حسِ نفرت غریزی بهش داشتم.
‫آره. خیلی متأسفم که ‫استخدامش کردم.
‫هنوزم رنگ مو داری...
‫- هنوزم داری باهاش پیش میری؟ ‫- اوه، بی‌خیال. ازش خوشم میاد. جدی میگم.
‫- بعید می‌‌دونم خوشت بیاد. ‫- خوشم میاد.
‫مطمئنم خوشت نمیاد.
‫با رفیقت روراست نیستی.
‫اشکال نداره. ‫بیا با مردم سلام‌علیک کنیم.
‫سلام! ممنون. ‫خیلی لطف دارید.
‫اوه.
‫- خب، اینجا رو اجاره کردی؟ ‫- آره.
‫اوه، یه چیز جالب.
‫- اوهوم. ‫- راستش اینو دیشب
‫توی زندان خوندم. ‫توی مجله ساینتیفیک آمریکن.
‫میگه که هزاران ساله که
‫انسان‌ها دارن کفش‌هاشونو با استفاده از
‫انگشت اشاره‌شون به‌عنوان
‫پاشنه‌کِش می‌پوشن.
‫و طبق نظریه داروین ما ‫داریم تکامل پیدا می‌کنیم
‫و تا چند هزار سال دیگه انگشت‌ اشاره
‫شبیه پاشنه‌کِش میشه.
‫چه زری داری می‌زنی؟ ‫پاشنه‌کِش؟
‫نه، نگاه کن، ببین داره تخت‌تر میشه.
‫شبیه بقیه انگشت‌هاته دیگه.
‫از چی حرف می‌زنی؟
‫فکر کنم اسم مجله‌شو ‫باید بذارن بولشت آمریکن.
‫- بولشت آمریکن. ‫- شبیه پاشنه‌کِشه.
‫چی؟ ‫این توی چمن چیکار می‌کنه؟
‫روی خونه بود. ‫فکر کردی من گذاشتمش روی چمن؟
‫وقتی وسایل رو بردیم تو ‫تازه فهمیدیم اینجاست.
‫اوه... وحشتناکه.
‫- افتضاحه. ‫- وحشتناکه.
‫من نمی‌تونم با وجود این ‫اینجا توی خونه بمونم.
‫یه بطری آب!
‫واقعا قانون بی‌رحمانه‌ایه، ویلی، بی‌خیال.
‫باید به افتخار ‫لری دیوید کلاه از سر برداری.
‫- اوهوم. ‫- باید انجام می‌شد،
‫و... و لعنتی، اون انجامش داد.
‫اوه، سلام.
‫قضیه‌ی اون مزخرف چیه اون بیرون؟
‫- کدوم مزخرف؟ ‫- مجسمه چمن کالسکه‌چی؟ - ‫اوه، می‌دونم.
‫- خب... اومدیم جنوب دیگه. ‫- خدای من!
‫- از این چیزا زیاد هست. ‫- اوه، بی‌خیال.
‫باید اون مزخرف رو گم و گور کنیم.
‫- نمی‌تونیم گم و گورش کنیم. ‫- نمی‌تونم با وجود اون
‫ توی این خونه بمونم. ‫ راحت نیستم.
‫اینجا یه خونه‌ی ایربی‌ان‌بیه. ‫پول ضمانت بهشون دادم.
‫بی‌خیالش شو.
‫اینجا رو می‌بینی چه خبره؟
‫- یه موضع شجاعانه ست. ‫- آره.
‫می‌دونید، شاید در حد ‫رزا پارکس توی اتوبوس نباشه،
‫ولی می‌دونید، ‫این قضیه هم خیلی مهمه.
‫- اوه، این فوق‌العاده ست. ‫- آره.
‫نمی‌خوام پا ممبر برم، ‫ولی وقتی با خودت فکر می‌کنی...
‫- مسیح چی گفته بود؟ ‫- آره.
‫«من تشنه بودم و تو بهم آب دادی.»
‫لری هم اینجا همین‌کارو کرد.
‫و برام سؤال بود، آیا واقعا ‫قراره جمهوری‌خواهان
‫پافشاری کنن که ‫این مرد رو بندازن زندان؟
‫- باریکلا، لری. ‫- جلل خالق، نه؟
‫عجب.
‫این داستان داره تبدیل به جنبش هم میشه.
‫شخصیت‌های سیاسی و ‫سلبریتی‌های سراسر کشور
‫دارن به موضع شجاعانه‌ی ‫لری دیوید واکنش نشون میدن.
‫لری دیوید مردِ عمله، نه حرف.
‫اون یه بی‌عدالتی دید
‫و کاری که فکر می‌کرد درسته رو انجام داد.
‫و این چیزیه که ما امروز ‫توی آمریکا بهش نیاز داریم.
‫- معروف شدی. ‫- لری دیوید ریسک بزرگی کرد.
‫- اوه، خدای من. ‫- آره.
‫اون از اسم و جسمش مایه گذاشت.
‫قهرمان و این‌چیزا شدی.
‫- عجب! ‫- ایفای نقش.
‫این لقب لری دیویده.
‫لری دیوید، مردِ ایفای نقش.
‫باورت میشه؟
‫گویا این لری دیوید که ‫دارن درباره‌اش حرف می‌زنن
- ‫مرد خیلی بزرگیه. - ‫- همینطوره. ‫- خب، اون آره.
‫- واقعا آدم خفنیه. ‫- ولی ما بهتر می‌شناسیمش. - ‫حتما خیلی خسته‌ای.
‫یه فنجون قهوه می‌خوای؟ ‫قهوه درست کردم.
‫اگه بیاری عالی میشه.
‫- خیلی خیلی ممنون. ‫- آره.
‫هی، چه خبر از شبکه هولو؟
‫فردا صبح ساعت 11 قرار ‫تماس تصویری از زوم داریم.
‫وایسید ببینم. ‫فردا تماس تصویری دارید؟
‫- آره، یه تماس تصویری داریم. ‫- بعید می‌دونم شدنی باشه، جف.
- ‫باید زمان‌شو عوض کنی. - ‫تو چه‌ت شده؟
‫اوه، لعنتی.
‫- فردا تولدته. ‫- آره، دقیقا.
‫- تو روز تولد من زوم بی‌زوم. ‫- اوه... صبر کن.
‫- تو روز تولد من کار بی‌کار. ‫- کار بی‌کار؟
‫- نه. ‫- چی؟ زوم‌ بی‌زوم؟ - ‫تولدت چیه مگه؟ ‫تعطیلی رسمیه؟
‫خب، برای من و جف روز مقدسیه.
‫اجازه داره بره دستشویی؟
‫- می‌تونه بره دستشویی؟ ‫- آره، می‌تونه بره دستشویی.
‫و تو هم می‌تونی ‫هر غلطی دلت می‌خواد بکنی.
‫- اوه، نگران نباش. ‫- ولی فردا کل روز
‫جف مال منه.
‫آخه مگه ده سالشه؟ بی‌خیال.
‫می‌دونی، اگه من به‌دنیا نمی‌اومدم،
‫فکر کن دنیا چه گوه‌دونی‌ای می‌شد.
‫می‌دونی چیه؟ ‫می‌دونی این اگه اون فیلمه بود که
- ‫توش جیمی استوارت بازی کرده... - ‫- چه زندگی شگفت‌انگیزی؟ ‫- آره.
‫و فرشته‌هه تو رو این‌ور اون‌ور می‌برد،
‫هیچکی تخمشم نبود.
‫نمکدون.
‫برات قهوه میارم.
‫واقعا دیوانگیه.
‫- اوه، آره. ‫- و می‌دونی چیه؟
‫باید براش یه هدیه هم بگیرم.
‫نه می‌دونم کجا برم، ‫نه می‌دونم چی براش بگیرم.
‫می‌دونی، ‫همیشه از هدیه‌هام ناراضیه،
‫و نمی‌خوام هم یه عالمه پول خرج کنم.
- ‫خیلی خسته‌کننده ست. - ‫عجب دردسریه.
‫باید راجع‌به یه آدم دیگه فکر کنی.
‫- واقعا افتضاحه. ‫- آره.
‫- این می‌تونه برات یه راه‌حل باشه. ‫- هوم؟
‫نمی‌خوای زیاد پول خرج کنی.
‫آره.
‫ولی با این‌حال ‫می‌خوای خوشحالش کنی.
‫- اهوم. ‫- دوتا هدیه بگیر،
‫ولی فقط یکی‌شو بهش بده
‫و ببین به اون هدیه اول ‫چه واکنشی نشون میده.
‫اگه دیدی چون فقط یه هدیه گرفتی
‫یه خرده ناامید شده،
‫اون‌وقت هدیه دومی رو بهش بده.
‫ولی اگه از همون اولی راضی بود ‫اون‌وقت هدیه دومی رو پس بده.
‫این چطور به ذهن خودم نرسید؟ ‫خیلی ساده ست.
‫- عجب چیزی گفتی. ‫- ممنون.
‫عجب. ممنون.
‫این چه گوهیه؟
‫- اون چه کوفتیه، مرد؟ ‫- آره، می‌دونم. وحشتناکه.
‫- وحشتناکه. ‫- می‌دونید؟
‫شماها وقتی داشتید ‫می‌اومدید تو از کنارش رد شدید؟
‫- نه، ما از اون‌ور رد شدیم. ‫- خب... نمی‌دونم.
‫من اولین‌بار همین ‫دو دقیقه پیش دیدمش.
‫نکنه باهاش دست هم دادید؟
‫- نه، باهاش دست ندادیم. ‫- گفتید: «سلام، چه خبرا؟»
‫می‌دونی چیه؟ ‫بیا بذاریمش تو گاراژ.
‫- مسخره ست. ‫- واقعا؟ - ‫- عالیه. بریم انجامش بدیم. باشه. ‫- آره، بریم انجامش بدیم.
‫خدایا. ‫بریم گم و گورش کنیم کسکشو.
‫چقدر سنگینه، مرد. ‫چه گوهیه؟
‫- اصلا شماها گرفتیدش؟ ‫- آره، من نگهش داشتم.
‫- وای! ‫- اوه!
‫حالت خوبه؟
‫اوه، لعنتی.
‫- اوه، مرد. ‫- بلند شو.
‫اوه، مرد.
‫- ببین چیکار کردی. ‫- من چیکار کردم؟
‫می‌دونستم می‌خوای بندازی گردن من. ‫سنگین‌ترین قسمتش دستِ من بود.
‫- شما دوتا بی‌عرضه‌اید... ‫- سنگین‌ترین قسمتش دستِ تو بود؟ - ‫خودت برای سنگین‌ترین ‫قسمتش داوطلب شدی.
‫- کارِ تو بود. ‫- خودت گفتی می‌خوای پشتشو بگیری.
‫- از چی حرف می‌زنی؟ ‫- گردنِ توئه. - ‫چی شد؟
‫این چه وضعشه؟ ‫چه غلطی کردید؟
‫- یه حادثه پیش اومد. ‫- آره.
‫اصلا چرا اون لامصبو تکونش دادید؟
‫اینجا که خونه‌ی ما نیست.
‫خیلی‌خب. باید برید برام ‫یکی دیگه از اونا پیدا کنید.
‫چون نمی‌خوام ‫پول ضمانت‌مو بخورن.
‫شنیدید چی گفتم؟ ‫برید یه جدیدشو بخرید.
‫همین الان. ‫عیناً شبیه همین باشه!
‫می‌تونیم روز تولدت این‌کارو بکنیم؟
‫از دستِ شما.
‫خیلی‌خب. من میرم ‫یه دوش بگیرم و بعدش...
‫حالا چطور از اینا پیدا کنیم؟
‫یادت نره باید واسه ‫سوزی هم هدیه بگیریم.
‫- آره، هدیه. باشه. ‫- باشه؟
‫خیلی کلافه‌کننده ست.
‫اوه، خدای من.
‫- نمی‌دونم چی براش بگیرم. ‫- آره، دوست ندارم جات باشم.
‫واقعا غیرممکنه...
‫هی، تو همون یارو هستی ‫که به اون خانمه آب دادی.
‫درسته، خودشم.
‫و تو همون یارو هستی که ‫یه دورس می‌پوشی که
‫یقه‌اش می‌چسبه به گلوش.
‫این چطور بود؟
‫هی، اینجا رو داشته باشید.
‫- بریم تو. ‫- بریم تو.
‫واقعا انگار این مغازه ‫برای سوزی ساخته شده.
‫لباس‌ها رو نگاه کنید. ‫خیلی داغونن.
‫اینو نگاه کن آخه؟
‫- هی! هی! ‫- عالیه.
‫من میرم مغازه عینک آفتابی.
‫- واقعا؟ ‫- من هدیه اول رو می‌گیرم.
‫شما دوتا هم هدیه دوم رو بگیرید.
‫- خیلی‌خب. بعداً می‌بینمتون. ‫- باشه.
‫- احمقانه ست. یعنی چی آخه؟ ‫- اینو خودش داره.
‫من برای سوزی خرید کنم؟ ‫دیوانه‌واره.
‫واسه کسی که یه آشغالی ‫تو مایه‌های همین آشغال داره
‫چی می‌خری؟
‫هی، می‌دونی چیه؟
‫دستشویی شماره 2 دارم.
‫اوه، خیلی‌خب، خیلی‌خب.
‫باید بچه‌ها رو بندازم استخر.
‫به‌نظرت اینجا دستشویی دارن؟
‫اوه، معلومه دستشویی دارن،
‫ولی تا چیزی نخری ‫نمی‌تونی دستشویی بری.
‫- روال کارشون اینطوریه. ‫- آخ.
‫- سلام، آقایون. ‫- هی، سلام!
‫سلام، می‌تونم کمک‌تون ‫کنم چیزی رو پیدا کنید؟
‫اوه، نه، می‌دونی، ‫فقط داریم می‌چرخیم.
‫تازه برامون یه سری ‫کلاه لبه پهن خوشگل رسیده.
‫اوه! کلاه شاپو؟
‫- آره، کلاه شاپو. ‫- اوه، من عاشق کلاه شاپوم. آره.
- ‫می‌خواید ببینیدشون یا... - ‫می‌دونی، ‫یه سؤال داشتم،
‫اینجا دستشویی‌ای دارید ‫که من بتونم استفاده کنم؟
- ‫اوه، می‌خواید از دستشویی استفاده کنید؟ - ‫آره.
‫همین الان؟
‫یه جورایی آره.
‫باشه. این طرفه.
‫- اوه، ممنون. ‫- هومم.
‫ببین کی اومده. سوزی.
- ‫بریم. - ‫ببخشید.
‫امر دیگه‌ای ندارید که ‫من بتونم کمک‌تون کنم؟
‫دیدم به کلاه شاپوها علاقه داشتید.
‫می‌تونم اونا رو نشون‌تون بدم.
‫آره، می‌دونی، ‫نظرم عوض شد...
- ‫بی‌خیال. - ‫خب...
‫...دستشویی فقط مختص ‫مشتری‌هاییه که خرید می‌کنن.
‫خب، منم به قصد خرید اومدم مغازه
‫ولی متأسفانه،
‫چیزی ندیدم که باب میلم باشه.
‫اگه شرایط‌تون مثل قبل بودید،
‫حاضر بودید چقدر پول بدید ‫که از دستشویی استفاده کنید؟
‫پونصد دلار؟
‫- پونصد دلار؟ عجب. ‫- اوهوم. آره.
‫باورم نمیشه یه عینک آفتابی ‫مناسب پیدا کرده باشم.
‫ولی مناسب‌ترین ‫عینک آفتابی رو براش پیدا کردم.
‫عالیه.
‫من هدیه خودمو گرفتم. ‫شماها چی پیدا کردید؟
‫- ما چی... ‫- پیدا کردیم؟
‫- خب، ما... ‫- ما داشتیم...
‫- مغازه رو می‌گشتیم... ‫- همه‌جا رو گشتیم.
‫و چیزی که پیدا کردیم...
‫اون کیفه.
‫اون کیف! ‫فوق‌العاده ست.
‫- ممنون از جفت‌تون! ‫- آره!
‫- واو! عجب چیزی انتخاب کردید. ‫- آره. توی مغازه
‫پیداش کردیم.
‫دیدی؟ من مشتری‌ام.
‫ نه، مشتری ایشونه.
‫شما فقط دوستش هستید که ‫توی دستشویی‌مون شماره 2 کردید.
‫- چیز خاصی مدنظر دارید که بتونم کمک‌تون کنم؟ ‫- اوه!
‫- سلام عرض شد. ‫- احوال شما؟
‫خوبم. آم...
‫می‌خواستم یه دونه...
‫مجسمه چمن کالسکه‌چی بخرم، ‫اسمش همینه، درسته؟
‫آره، دقیقا اسمشون همینه. آره.
‫آره. مجسمه چمن کالسکه‌چی. آره.
‫متوجه شدم که همه‌شون تقریباً...
- ‫یه نژاد یکسان دارن. - ‫اوهوم.
‫می‌خواستم بدونم برحسب اتفاق...
‫تیره‌ترش رو ندارید؟
‫منظورتون از تیره چیه؟
‫سیاه‌پوست؟
‫سیاه‌پوستشو می‌خوای؟
‫اونطور که فکر می‌کنی نیست. ‫باشه؟ اونطور که...
‫اونطور که فکر می‌کنی نیست. ‫داستانش مفصله...
‫آره، داستانش برمی‌گرده به 400 سال پیش.
‫- آره. ‫- از نیجریه شروع میشه.
‫باور کن، منم به اندازه خودت
‫ازشون متنفرم.
‫ولی داری دنبالش می‌گردی بخری.
‫آره... دوباره میگم، ‫داستانش مفصله.
‫من هیچ ربطی بهش ندارم. ‫فقط می‌خوام جایگزینش کنم.
‫- واقعا میگم... ‫- پس از قبل یه دونه داری؟
‫خیلی‌خب...
‫می‌دونی، این خیلی شبیه نسخه‌ی...
‫می‌دونی... نسخه‌ی...
‫- سیاه‌پوستشه؟ ‫- سیاه‌پوستش.
‫بذار یه سؤالی ازت بپرسم.
‫رنگِ...
‫سیاه هم می‌فروشید؟
‫نه. نه، ما اینجا رنگ سیاه نداریم.
- ‫واکس کفش؟ - ‫نه، نه واکس کفش داریم،
‫نه قیر داریم، ‫نه هیچی تو این مایه‌ها.
‫اوهوم.
‫بسیارخب.
‫می‌دونی چیه؟
‫به‌نظرم همینو بخرم.
‫فکر کنم بتونم یه کاریش بکنم.
‫اینکه سفیده.
‫آره. می‌دونم.
‫یه چیزیش هم می‌لنگه. ‫نمی‌تونم دقیق بگم کجاش.
‫چرا نرفتی رنگ‌فروشی؟
‫دنبالش گشتم. ‫رنگ‌فروشی‌ای پیدا نکردم که باز باشه.
‫سوزی هر لحظه ممکنه برسه. ‫حالا چیکار کنیم؟
‫واکس کفش داری؟
‫واکس کفش ندارم.
‫داری به چه نگاه می‌کنی؟
‫- خوب شد. ‫- عالی شد.
‫ایده‌ی محشری بود. سوزی اومد.
‫- چی؟ ‫- بریم.
‫لعنتی!
‫- هی. ‫- اوه!
‫- سلام. ‫- هی، هی.
‫خیلی‌خب. سلام.
‫- بذار ببینم. ‫- هان؟
‫- آره. ‫- هی.
‫خیلی‌خب. همونه؟
‫- اوه، آره. آره... ‫- مطمئنی؟ - ‫سرشو با خودم برده بودم. آره.
‫سرشو با خودت برده بودی.
‫هان.
‫هومم.
‫خیلی‌خب. خلاص شدید.
‫- خلاص شدیم. ‫- دیگه از این کارهای احمقانه نکنید.
‫- با هر سه تاتونم. ‫- نه، کار احمقانه قدغن.
‫نمی‌خوام پول ضمانت‌مو از دست بدم.
‫- نه. باشه. ‫- خیلی‌خب.
‫ماشالا به خودمون، نه؟
‫دست مریزاد به خودمون.
‫عالیه! عالیه!
‫خیلی‌خب. ‫بیاید آت‌وآشغالا رو برداریم.
‫خیلی‌خب.
‫پس هزاران ساله که
‫انسان‌ها دارن کفش‌هاشونو
‫با استفاده از انگشت اشاره‌شون به‌عنوان پاشنه‌کِش
‫- می‌پوشن. ‫- درسته.
‫و طی گذشت زمان انگشت اشاره‌مون...
‫- تولدت مبارک! ‫- برای منه؟
‫اوه! اوه، بچه‌ی خوب!
‫اوه، بچه خوب!
‫عینک آفتابی؟
‫- واو. ‫- فوق‌العاده ست.
‫خوشت اومد؟
‫- خوشم اومد. بذار ببینم. ‫- خوشش اومد.
‫- بذار ببینم بهم میاد. خوشم اومد.
‫بذار ببینمت، بذار ببینمت. برگرد...
‫به قول زن‌های لانگ آیلندی
‫- «میشه واست مُرد.» ‫- درسته.
‫و می‌دونی چیه؟ یه یادگاری ‫خوب از سفرمون به آتلانتائه.
‫- آره، هدیه‌ی تولدته. ‫- خیلی...
‫دوستش دارم. ‫کارت خوب بود، عزیزم.
‫- کارت خوب بود. آره. ‫- ممنون. کارم خوب بود.
‫ای بابا، چقدر اس‌ام‌اس میاد.
‫- همه‌ش تبریک تولد. ‫- اوه، پسر.
‫- اوه، خدایا. ‫- چی شده؟
‫اوه، اصلا دوست ندارم ‫الان بحث‌شو پیش بکِشم،
‫ولی الان...
‫یه جلسه با وکیلم دارم و...
‫- اوه! ‫- خب برو. بعداً می‌بینمت.
‫آره، مشکل اینجاست که ‫راستش تنهایی نمی‌تونم برم
‫چون نمی‌دونم دارم چه غلطی می‌کنم.
‫اوه.
‫اگه بتونم جف رو با خودم ببرم... ‫می‌دونم امروز تولدته.
‫ببخشید که اینو ازت می‌خوام، ‫ولی مسئله‌ی مهمیه و...
‫و برای حمایت اونجا بهش نیاز دارم.
‫متوجه هستی که امروز تولدشه؟
- ‫می‌دونم تولدشه. - ‫سعی کردم جلسه رو بندازم یه روز دیگه،
‫ولی گفت فُرم‌ها باید تا امروز پر بشن.
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب، خیلی‌خب. ‫می‌دونی چیه؟
‫این زندگی واقعیه. ‫مسئله مهمه. برید کارتونو بکنید.
‫- زود برگردید! ‫- چشم بهم بزنی برگشتیم.
‫چقدر طول می‌کِشه؟ ‫یه ساعت، یه ساعت و نیم؟
‫اصلا زیاد طول نمی‌کِشه. ‫قول میدم.
‫اوه، سمی زنگ زد.
‫اوه، راستی...
‫- آخر مقاله‌هه می‌گفت... ‫- خب.
‫تا هزاران سال دیگه
‫انگشت اشاره‌مون قراره ‫شبیه پاشنه‌کِش بشه.
‫نگاه کن. می‌تونی ببینیش.
‫شکل‌شو می‌بینی؟ نگاه کن.
‫تخته.
‫- ایول! ‫- باورنکردنیه، نه؟
‫اینو داشته باش. ‫گرون هم خریدی، نه؟
‫- آره. هی. ‫- آره.
‫حق با تو بود.
‫- ممنون. ‫- بیا بریم پسش بدیم.
‫اوه!
‫یه هدیه‌ی لعنتی دیگه؟
‫بی‌شرف‌های آب‌زیرکاه.
‫دارن میرن باهاش چیکار کنن؟
‫احمق‌های آشغال.
- ‫ببخشید. - ‫می‌خواستم اینو پس بدم.
‫- می‌خواید پسش بدید؟ ‫- بله، لطفا.
‫هومم. ‫وجدان‌تون اجازه میده؟
‫وجدانم اجازه میده؟ ‫چی داری...
‫- چی داری میگی؟ ‫- بعد از اون کاری که کردی؟
‫چیکار کردم؟ ‫کاری نکردم.
‫اوه، از دستشویی استفاده کردم. ‫عجب جرمی مرتکب شدم!
‫از دستشویی عزیزشون استفاده کردم.
‫هی، این اصلا مال من نیست. ‫من اصلا مشتری‌تون نیستم.
‫مشتری اونه. ‫من نخریدمش.
‫آره، دقیقا. ‫شما مشتری نبودی.
‫و قصدش هم نداشتی مشتری بشی.
- ‫فقط میری مغازه‌های مختلف - ‫و به‌عنوان دستشویی عمومی ‫ازشون استفاده می‌کنی.
‫خیلی‌خب. باشه. کافیه! ‫باشه؟ یه چیزی می‌خرم.
‫- باشه؟ اینطوری راضی میشی؟ ‫- بله.
‫چی بخرم؟ ‫تو این مغازه چی می‌تونم بخرم؟
‫راستِ کارتو سراغ دارم.
‫به‌نظرم این چشمت‌ رو نشون میده.
‫اوه.
‫اوهوم، ‫واقعا چشمتو نشون میده.
‫- واقعا؟ ‫- یه تن بزن.
‫- شگفت‌انگیزه. ‫- فوق‌العاده ست.
‫چیزی نیست که معمولاً بپوشم، ولی...
‫نه، بهت میاد.
‫الان فاکتور می‌کنم. ‫شدی یه آقای جنوبی.
‫- چشم‌هات افتاد بیرون. ‫- می‌خرمش.
‫- آره. ‫- چشم‌هامو نشون میده.
‫میشه 650 دلار.
‫خیلی‌خب. ‫زیاد طول نمی‌کِشه.
‫کارم تموم شد بهت پیام میدم.
‫خیلی‌خب. موفق باشی.
‫- خیلی‌خب. ‫- به وکیله سلام برسون.
‫باشه.
‫و فکر کردم الانه که از حال برم، می‌دونی؟
‫و وقتی بهش گفتم چقدر تشنه‌مه،
‫رفت ماشینش و یه بطری آب برام آورد.
‫- متوجه‌ام. ‫- و واقعا باعث شد
‫- حس خیلی بهتری پیدا کنم. ‫- متوجه‌ام. - ‫دیدی؟ ممنون، عزیزم.
‫و گفتی چند وقت توی صف منتظر بودی؟
‫بیش از دو ساعت و نیم شده بود.
‫عجب فضاحتی.
‫خیلی‌خب، ببین، به‌عنوان وکیلت، ‫فقط می‌خوام در جریان باشم.
‫وقتی رفتیم جلوی قاضی
‫می‌خوای بگی گناهکار هستی، درسته؟
‫- آره. ‫- وایسا ببینم، وایسا ببینم.
‫لری. نه.
‫فکر کردم قراره کمک‌مون کنی ‫با این قانون شرورانه مبارزه کنیم.
‫- خب... ‫- می‌خوای بگی گناهکاری؟
‫منظورت چیه می‌خوای ‫بگی گناهکاری، لری؟
‫- مجبوره بگه گناهکاره. ‫- نه!
‫لری اینجا اومده تا کمک‌مون کنه ‫توی این نهضت مبارزه کنیم.
‫خب، آره. مبارزه می‌کنم.
‫می‌دونی، به راه و روشِ ‫خودم باهاش مبارزه می‌کنم.
‫پس منظورت اینه ‫نمی‌خوای باهاش مبارزه کنی.
‫لری. لری، لری، لری.
‫نمی‌خوام برم زندان!
‫لری، مردم فکر می‌کنن تو یه قهرمانی.
‫فکر می‌کردم بهتر از این حرفایی.
‫واقعا اینطور فکر می‌کردم.
‫بوی... لئون...
‫بوی سوختگی میاد.
‫به نفعته اون اسپاگتی رو پرت ‫نکرده باشی بچسبه سقف خونه‌ام.
‫سس اسپاگتی‌مون تموم شده بود، ‫پس از کچاپ استفاده کردم.
‫پسر جان، داری اینجا چی می‌پزی؟
‫دارم با این سس کچاپ هاینز و ‫اسپاگتی نهایت تلاشم رو می‌کنم!
‫می‌خوای بگی گناهکاری دیگه، نه؟
- ‫اوه، آره. - ‫خوبه.
‫پسر!
‫عجب قهوه‌ای درست می‌کنه این زن. ‫تاحالا قهوه‌ی این خانم رو خوردی؟
‫فوق‌العاده ست.
‫می‌دونی، می‌خواستم ازش بپرسم ‫دونه‌ قهوه‌شو از کجا گرفته، ولی...
‫حتما بخاطر دونه قهوه‌شه، می‌دونی؟
‫به قول بابام، ‫مهم دونه قهوه ست.
‫همه‌چی برمی‌گرده به دونه قهوه.
‫اگه دونه قهوه خوب نگیری، ‫قهوه‌ات هم خوب درنمیاد.
‫تو قهوه‌ دوست داری، لری؟ هومم؟
‫این قهوه رو امتحان کن. ‫یه قلوپ از این قهوه بخور، لری.
‫قهوه خوب یعنی دونه قهوه خوب.
‫حتما ازش می‌پرسم ‫دونه‌های قهوه‌شو از کجا گرفته.
‫اگه دونه قهوه خوب نگیری، ‫قهوه‌ات هم خوب درنمیاد.
‫یه فنجون قهوه می‌خوای، لری؟ ‫یه قلوپ از این قهوه بخور.
‫این قهوه رو چشیدی، لری؟ ‫قهوه دوست داری، لری؟
‫دیگه...
‫دیگه نمی‌تونم تحمل کنم.
‫چی شده؟
‫تو منو یاد یه نفر می‌اندازی که
‫ازش متنفرم.
‫ببخشید.
‫چطور پیش رفت؟
‫وکیله رو اخراج کردم.
‫موکا جو رو؟
‫موکا جو رو.
‫هوا مثل کوره ست یا ‫من اینطور فکر می‌کنم؟
‫باورنکردنیه.
‫هلاک شدیم.
‫این هوا رو باورم نمیشه. ‫چرا این‌قدر گرمه؟
‫دیوانه‌واره.
‫همچین چیزی رو ‫تاحالا تو زندگیم ندیدم.
‫آره.
‫چیزی هست که بخوای بهم بگی؟
‫- چی؟ ‫- کجا بودید؟
‫رفته بودیم پیش وکیلم.
‫- وکیلت؟ ‫- اوهوم.
‫رفته بودید پیش وکیلت.
‫با اون جعبه هدیه رفتی پیش وکیلت؟
- ‫خب، فقط می‌خواستم قدردانی‌مو - ‫- نشون بدم. ‫- نشون بده.
‫اوه، واقعا؟ اون‌وقت ‫پری میسون هدیه‌شو پسندید؟
‫خوشش اومد.
‫- اوه، آره. آره، خوشش اومد. ‫- آره.
‫جفت‌تون دارید ‫مثل سگ دروغ می‌گید.
‫چون‌که توی دوربین ‫بالای خونه درختی دیدمتون
‫دارید اون جعبه رو برمی‌دارید.
‫چه کاسه‌ای زیر نیم‌کاسه داری؟ ‫یه فاحشه‌ی جورجیایی بلند کردی
‫که بهش هدیه میدی؟
‫خبری از فاحشه‌ی جورجیایی نیست.
‫عه. پس اون هدیه ‫مال کدوم خری بود؟
‫دیدمت وقتی داشتی برش می‌داشتی ‫اینطوری بودی: «اوه، ببینید، برش داشتم.»
‫«خیلی هیجان‌زده‌ام.» ‫و باهم می‌زدید قدش.
‫- هدیه واسه کی بود؟ ‫- واسه تو.
‫فکر کردی همچین کسشعری رو باور می‌کنم؟
‫پس الان کو؟
‫پسش دادم.
‫پسش دادی؟
‫گرون‌قیمت بود.
‫- خب که چی؟ ‫- خب...
‫از هدیه‌ی اولم خوشت اومد
‫پس هدیه دوم غیرضروری بود.
‫نمی‌تونستی دوتا هدیه بهم بدی؟
- ‫چی بود؟ - ‫یه کیف.
‫پس تو روز تولدم،
‫روزت رو صرفِ این کردی که ‫هدیه‌ی تولدم رو پس بدی.
‫اوه، چقدر از زمان استفاده بهینه کردید،
‫با جفت‌تونم.
‫اوه، خدای من.
‫جریان چیه؟
‫این چه کوفتیه؟
‫رنگ مو؟
‫خیلی‌خب، شما دوتا.
‫این‌دفعه دیگه واقعا زیاده‌روی کردید.
‫برید بیرون و همین الان برام ‫یه مجسمه کالسکه‌چی سیاه‌پوست بگیرید!
‫به نفع‌تونه یه دونه پیدا کنید.
‫و اون کیف رو هم می‌خوام.
‫جولیانی‌ـه!
‫پس بگو چرا فکر می‌کردم شبیه عوضی‌هاست.
‫فقط برید!
‫- جولیانی! ‫- برید! برید! برید!
‫همین الان! تولدمه. ‫دارید گند می‌زنید بهش.
‫خیلی‌خب، لئون. کجا بریم؟
- ‫اگه می‌خوای یکی از اونا ‫پیدا کنیم باید یه خرده - ‫دورتر بریم.
‫خیلی‌خب. مسیر رو بهمون نشون بده. ‫باید چیکار کنیم؟
‫فقط همینطوری برو.
‫میگم کجا بپیچی.
‫ببینید، اصلا کل این قضیه‌ی ‫مجسمه چمن کالسکه‌چی سیاه‌پوست
‫درهرصورت کسشعره.
‫می‌دونید، باید یه چیز ‫آبرومندانه‌تر باشه.
‫مثلا یه مجسمه چمن دکتر که
‫یه گوشی پزشکی انداخته باشه گردنش.
- ‫دقیقا! - ‫مریض‌ها رو معاینه اینا می‌کنه.
‫- عالیه. ‫- یا... یا یه وکیل که
‫- کیف دستشه و اینا. ‫- آره.
‫اوه، نگاه کن، اوناهاش. ‫ببین، ببین، ببین.
‫اوه، آره، آره، آره. ‫خوبه.
‫سلام، عصر بخیر. ‫یه سؤال داشتم
‫مایل هستید ‫مجسمه چمن کالسکه‌چی‌تون رو بفروشید؟
‫نه.
‫نه!
‫از اینجا برو!
‫- بله؟ ‫- عصر بخیر.
‫خیلی ببخشید مزاحم شدم.
‫- تو رو می‌شناسم. ‫- اوه.
‫تو همون مزاحمی هستی که اومدی اینجا
‫و انتخابات‌مونو بهم ریختی.
‫آره. آره. خودمم.
‫مجسمه چمن کالسکه‌چی منو می‌خوای چیکار؟
‫خواهرم یه نژادپرست علنی‌ـه ‫و خیلی حالش بده.
‫فکر کردم این شاید سرحالش کنه.
‫- با همون قیافه همیشگی اومد. ‫- هیچی به هیچی.
‫خب، حالا چیکار کنیم؟
‫باید یه کاری بکنیم.
‫به کی زنگ می‌زنی؟
‫اوه، لعنتی!
‫لری! چه خبرا، رفیق؟
‫سلام، امت.
‫هی، گوش کن، ‫باید یه چیزی بهت بگم.
‫همونطوری که گفتی ‫مصرف لبنیات‌مو قطع کردم،
‫و همه‌چی تو زندگیم بهتر شده.
‫کیفم حسابی کوکه.
‫عالیه.
‫همه‌ش بخاطر توئه، لری.
‫نمی‌دونم به چه زبونی ازت تشکر کنم. ‫کاش یه راهی بود که...
‫می‌تونستم برات جبران کنم.
‫راستش...
‫آره. مراقب باشید، زود می‌شکنه.
‫گرفتمش. حالا هولش بده اون‌وری. ‫پایینش رو بکِش اون‌ور.
‫- پایینش سنگین‌تره. همینطوری وایمیسه. ‫- اینم از این. ممنون، امت.
‫قربونت.
‫- خیلی ممنون. ‫- باعث افتخارم بود.
‫لری، بذار بهت بگم، ‫از وقتی...
‫این لاکتوز رو ترک کردم، ‫تصمیم گرفتم زندگی‌مو سروسامون بدم.
‫اون مجسمه کوچولو ‫که از کلیسا برداشتم
‫آخرین چیزیه که تو عمرم می‌دزدم.
- ‫همینجا وایسا. - ‫چیه؟
‫- جُم نخور. ‫- خیلی‌خب.
‫جریان چیه؟
‫وای!
‫- این چه کوفتیه... ‫- بفرما.
‫واسه منه؟
‫- یه تن بزن. ‫- اوه، لعنتی!
‫- بفرمایید. ‫- خدای بزرگ.
‫می‌دونی، اگه در حق ‫لری دیوید لطف بکنی،
‫- درعوض این نصیبت میشه. ‫- پناه بر خدا، مرد.
‫ایول!
‫واو! واقعا شدی یه آقای جنوبی.
‫فیتِ تنمه.
‫- از دیدنت خوشحال شدم. ‫- باعث افتخارم بود.
‫خیلی‌خب، بچه‌ها.
‫با احتیاط رانندگی کنید، باشه؟
‫هروقت خواستید برگردید آتلانتا.
‫اوه! کشیش، بهتون خوش می‌گذره؟
‫بله، خانم ری.
‫گوش کنید. ازتون می‌خوام ‫تا جا دارید بخورید،
‫- باشه؟ ‫- حتما.
‫چستر، به نفع‌ته چندتا دنده ‫دیگه توی این بشقاب بذاری.
‫یه دنده. ‫چی پیش خودت فکر کردی، پسر؟
‫- بله، خانم. چشم. ‫- خیلی‌خب، الان میام.
‫خدایا، ‫چقدر آدم اومده.
‫آره، مهمونی باربیکوی کلیساست.
‫- خیلی‌خب. بعداً می‌بینیمت. ‫- هی، لئون!
‫- هی! ‫- گوش کن... لری هم پیشته؟
‫- لری تو ماشینه. ‫- هی، لری!
‫بجنب، لری. ‫بجنب. از ماشین بیا بیرون.
‫- هی. ‫- همگی، ایشون لری دیویده.
‫یه تشویق مرتب بکنیدش.
‫بگید: «سلام، لری.»
‫سلام به همگی.
‫لری. این‌همه آدم رو می‌بینی؟ ‫اونا عاشقت هستن.
‫مطمئنم که ناامیدشون نمی‌کنی.
‫- نه، ما... ‫- پس بجنب.
‫از اون ماشین بیا بیرون و ‫یه چیزی بخور، پسر جان.
‫خیلی‌خب. باشه، الان میام.
‫خیلی‌خب. باشه.
‫همگی یه بار دیگه تشویقش کنید.
‫لری دیوید. آره!
‫کمترین کاری بود ‫که می‌تونستم بکنم.
‫اوه، جف بودی دیگه، نه؟
‫- آره. ‫- بجنب بیا تو هم یه چیزی بخور.
‫می‌دونی چیه؟ می‌خوام با ‫کشیش شرمن آشنا بشی، باشه؟
‫آره. هی، اشکال نداره از ‫دستشویی استفاده کنم؟
‫اوه، حتما. ‫اونجاست. برو.
‫هی، این یارو که اینجاست رو می‌بینی؟
‫به‌نظر نمیاد کت مال خودش باشه.
‫بیا جلوشو بگیریم.
‫جریان چیه؟
‫حتما شوخیت گرفته.
‫این کت رو از کجا آوردید، جناب؟
‫چی؟ یه هدیه ست.
‫هدیه؟ ‫چرا کاغذشو نکَندی؟
‫راستش نمی‌دونستم اونجاست.
‫گواهینامه رانندگیت رو نشونم بده.
‫لعنتی.
‫- باهام بیا. ‫- چی؟
‫- دستگیر هستی. ‫- مزخرفه، مرد.
‫یعنی چی آخه؟ آی!
‫- والا ندزدیدمش! ‫- برو تو ماشین، آقا.
‫- از طرف دوستم لریه. ‫- آره.
‫یه پیرمرد دیوونه که توی زندان باهاش ‫آشنا شدم و درباره‌ی بادوم حرف می‌زد.
‫بی‌خیال. لعنتی!
‫هی، جف.
‫از دنده‌هام لذت می‌بری؟
‫یه تندی خاصی داره. ‫می‌دونستی؟
‫- پسر، خیلی خوشمزه‌ان. ‫- خوشحالم دوست داری.
‫چستر، ازت می‌خوام چندتا از ‫اون دنده‌ها رو بذاری تو ظرف
‫تا جف بتونه با خودش ببره خونه.
‫الساعه.
‫اوه، لری دیوید. لری دیوید.
‫- من کشیش شرمن هستم. ‫- کشیش شرمن!
‫- مایه‌ی افتخاره باهات آشنا میشم. ‫- از آشناییت خوش‌وقتم.
‫بجنب. بذار به
‫اعضای کلیسا معرفیت کنم.
‫اعضا، گوش کنید، گوش کنید.
‫- گوش کنید. ‫- این مرد!
‫این مرد مایه‌ی الهامه.
‫- اوه، آره. ‫- یه خرده پیاز داغ‌شو زیاد کردن.
‫ببینید، لری دیوید...
‫یا... یا... یا بهتره لری دانیال صدات کنم؟
‫چون که درست مثل دانیال بدون ترس
‫رفت تو دخمه شیر.
‫می‌دونید چیه؟ از این ‫لری دانیال خوشم اومد.
‫شاید فامیلیم رو عوض کنم.
‫می‌دونید، لری اینجا توی ‫آتلانتا برای جامعه سیاه‌پوستان
‫به همون اندازه قدرتمنده.
‫چی... هی! هی، هی!
‫اوه، نه. باز نکن، باز نکن، باز نکن، ‫باز نکن، باز نکن، باز نکن. نه!
‫یعنی چی؟
‫بی‌شرف یه مجسمه چمن کالسکه‌چی داره!
‫تو چه مرگته، مرد؟
‫حالمو بهم می‌زنه!
‫نه، نه، نه، نه!
‫از اینجا برو، مرد.
‫- هی، هی! مال من نیست. ‫- خداحافظ، لری!
‫آقای دیوید، شما به جرم
‫تداخل در روند انتخابات
‫در ایالت جورجیا متهم شدید.
‫و اگر در محاکمه گناهکار شناخته بشید،
‫به یک جریمه‌ی 10,000 دلاری
‫و تا یک سال حبس در ‫زندان محکوم می‌شید.
‫دادخواست‌‌تون چیه، آقا؟
‫- گناهکار نیستم. ‫- اوه!
‫این شد لری دیویدی که من می‌شناسم!
‫بنابراین محاکمه به 90 روز آینده موکول میشه. ‫پرونده‌ی بعدی!
‫بخاطر همین بود از قبل یه عالمه
‫خوراک نخود سبز درست کردم،
‫و یه عالمه مرغ سرخ‌شده‌ی تند
‫با سس مخصوص خونگی درست کردم!
‫- می‌دونی که من میام. ‫- برمی‌گردیم خونه!
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
..:: کانال تلگرام و اينستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.