..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫هان؟
‫الو؟
‫لری، جنیا گروس‌بارد هستم.
‫- استو سکته کرده. ‫- کی؟
‫استو گروس‌بارد.
‫از باشگاه.
‫چی؟
‫فکر کردم دلت بخواد بدونی.
‫چرا به من زنگ زد؟
‫آره، ساعت 3 نصفه شب بود.
‫اصلا یارو رو به‌زور می‌شناسم.
‫- مسخره ست. ‫- دیوانه‌واره. احمقانه ست.
‫آخه من توی اون لیست ‫تماس‌های نصفه شب چیکار می‌کنم؟
‫متوجه نمیشم.
‫خدا به دادت برسه. ‫دیوانه‌واره.
‫- می‌دونی بدترین بخشش چیه؟ ‫- بله؟
‫حالا با زنش و خانواده‌اش ‫توی یه گروه چت هستم.
‫امان از اون گروه‌ها. ‫قبلاً توشون بودم.
‫بدترین چیز دنیا هستن.
‫وایسا یه لحظه. شرط می‌بندم ‫یه پیام دیگه اومده. آره. اوه، آره.
‫- گروهه؟ دیوانه‌واره. ‫- آره، گروهه.
‫«امیدوارم امروز حالت بهتر باشه.
‫«خواهرزاده‌ام الان اینو ‫برای استو نقاشی کرد.»
‫- آره. ‫- نگاه کنید.
‫نگاه کنید. ‫عکس رو نگاه کنید.
‫باید لایکش کنی. فقط لایکش کن.
‫اوه، یه پیام دیگه. یا خدا.
‫- عجب دردسری. ‫- هیچ‌وقت تموم نمیشه.
‫و نمی‌تونم همینطوری خارج بشم، ‫لفت دادنم رو می‌بینن.
‫اینو گوش کنید.
‫«من و خانواده‌ام هروقت ‫کسی چیزی خواست اینجا هستیم.
‫تاس کباب گوشت مارتا حرف نداره
‫و واقعا تمام جراحت‌ها رو خوب می‌کنه.»
‫راستش این واقعا ‫پَست‌ترین فُرم ارتباط انسانیه.
‫هی، حدس بزنید چی؟ ‫امشب یه قرار دارم.
‫- عجب. ‫- با یه هنرمند.
‫- واقعا؟ ‫- آره. قراره عکسم رو نقاشی کنه
‫بخشی از یه مجموعه از ‫تمام کمدین‌های یهودی قدیمی
‫به‌نام «وایسن‌هایمرز»ـه.
‫- فکر کنم نقاشی ریچارد هم کِشیده. ‫- آره، آره، فکر کنم همینطوره.
‫آره، گفت دختره خوشگل بود. ازش خواسته ‫باهم برن بیرون، ولی راه به جایی نبرده.
‫اوه، خب، می‌دونید.
‫- شاید باید... ‫- بعضی از ما می‌تونن.
‫...می‌رفت آتلانا و به ‫یه نفر توی صف رأی‌گیری
‫- یه‌کم آب می‌داد. هان؟ ‫- شاید باید یه‌کم آب می‌داد؟
‫اینو داشته باش.
‫سوزی توی کارولینای شمالی
‫یه همایش نساجی داره،
‫- و می‌خواد منم باهاش برم. ‫- چی؟
‫آره. ‫همایش نساجی چیه دیگه؟
‫تو نمیری اونجا. ‫این مسخره ست.
‫- نه، از قبل بلیت خریده. ‫- چی؟
‫و اینو داشته باش. ‫چون دقیقه‌ آخر خریده،
‫- صندلی‌های وسط لعنتیه. ‫- اوه، نمی‌تونی بری.
‫چطوری بپیچونمش؟
‫- بچه‌ها، میشه ضربه‌ام رو بزنم؟ ‫- اوه، خیلی متأسفم.
‫- اه. کل روز همین وضع بود. ‫- اه.
‫- امروز بهترین بازی رو نداری. ‫- نه.
‫- خیلی‌خب، امتیازشو بهت میدم. توپ رو بردار. ‫- خبری از سیگار برگ نیست.
‫سوزی دیوانه ست.
‫نه، باید این همایش رو بپیچونی.
‫چی؟ یعنی چی؟
‫- داره چه غلطی می‌کنه؟ ‫- چی؟
‫- داری مشروب می‌خوری؟ ‫- اون چیه؟
‫فقط یه خرده عصاره گلفه.
‫- عصاره گلف؟ ‫- آره.
‫- توش چیه؟ ‫- یه خرده چای سرد و یه‌کم ودکاست.
‫با اون فلاسک ‫شبیه بی‌خانمان‌ها شدی.
‫منظورت اینه شبیه جنتلمن‌ها شدم. ‫اینم به سلامتی شما.
‫عجیبه.
‫هی، می‌دونی چیه؟
‫فکر کنم یه راهی سراغ دارم که ‫بتونه تو رو از این سفر خلاص کنه.
‫- چطوری؟ ‫- یه خوابی دیدی، باشه؟
‫مثلاً، یه کابوس درباره‌ی هواپیماست.
‫و توی خوابت داری فکر می‌کنی،
‫«اوه، روی صندلی وسط هستم.
‫نمی‌تونم نفس بکِشم. ‫خیلی تنگه. جا نیست.»
- ‫سوزی بیدار میشه، - ‫و براش تعریف می‌کنی ‫درباره‌ی چی خواب دیدی،
‫و اونم خیلی نگرانت میشه،
‫و میگه: ‫«باشه، تو نیا.»
‫- خوشم اومد. راه خوبیه. ‫- هان؟ خوب گفتم؟
‫- خیلی عالیه. آره. ‫- باید ادای خواب‌دیدن دربیاری...
‫- بذار ببینیم چطوری این‌کارو می‌کنی. ‫- خیلی‌خب...
‫صندلی وسط! نفسم بالا نمیاد. ‫اوه، دارن فشارم میدن!
- ‫بیدار شو! بیدار شو! - ‫بیدار شو!
‫- جفری، بیدار شو! بیدار شو! ‫- چیه؟ چیه؟ اوه.
‫داشتی یه خواب بد می‌دیدی. ‫چه خبره؟
‫دچار یه حمله عصبی شده بودم...
‫لازم نیست تو به این سفر بیای. ‫من خودم میرم. تو بمون خونه.
‫- خوشت اومد؟ ‫- عاشقشم.
‫- ارزش امتحان کردنو داره. ‫- ارزش امتحان کردنو داره.
‫خیلی‌خب. ‫تا اینجا که خوب پیش رفته، هان؟
‫- تا اینجا. ‫- می‌خوای توی تاک شوم بیای؟
‫- البته. ‫- خیلی‌خب، برگشتیم.
‫مهمان‌ بعدی‌مون ‫یه هنرمند جوان از لس‌آنجلسه.
‫اسمش رنه هولکمب‌ـه.
‫خواهش می‌کنم تشویقش کنید.
‫آره.
‫- رنه، خوش اومدی. ‫- ممنون.
‫متوجه شدم که به‌زودی ‫قراره یه نمایشگاه برگزار کنی.
‫درسته. ‫نمایشگاه مجموعه‌ی «وایسن‌هایمرز» منه.
‫حالا بگو ببینم، ‫واقعا نقاشی لری دیوید رو کِشیدی؟
‫آره. آره.
‫شنیدم اون آدم خیلی فوق‌العاده‌ایه.
‫و چهره‌ی فوق‌العاده‌ای هم داره.
‫می‌دونی؟ سبک پیکاسویی داره. ‫می‌دونی، یه‌کم نامتقارنه.
‫- نامتقارن؟ ‫- خب، می‌دونی، فقط یه‌کم.
‫خیلی‌خب. ممنون که ‫امشب مهمون‌مون بودی.
‫و مهمان بعدی‌مون...
‫خیلی‌خب، اینم از کیک لیمو ‫و دم‌نوش گیاهی.
‫- ممنون. ‫- لذت ببرید. - ‫خب، ممنون که توی برنامه‌ام بودی.
‫باعث افتخارمه.
‫هومم.
‫- هومم. صبر کن. ‫- خوب نیست؟
‫- اوه، خدایا. ‫- بذار بچشمش.
‫نظرت چیه؟
‫- آق! آق! ‫- آره. درسته؟
‫- اوه، چندش‌آوره. ببخشید. ‫- افتضاحه. ترشه.
‫- سلام. بله. ‫- ببخشید مزاحم میشم.
‫- این کیک. ‫- خوش‌تون نمیاد؟
‫- خیلی بدمزه ست. آره. ‫- اوه. خیلی...
‫- غیرقابل‌خوردنه واقعا. ‫- به‌نظر می‌اومد جفت‌تون داشتید ازش لذت می‌برید.
‫به قیافه‌مون می‌خورد ‫داریم ازش لذت می‌بریم؟
- ‫اینو از فاکتورتون پاک می‌کنم. - ‫- ممنون. ‫- عالیه. ممنون.
- ‫بجز اون بقیه‌ی چیزها عالی بود. - ‫به قیافه‌مون می‌خورد ‫داریم ازش لذت می‌بریم؟
‫بعداً بهت نشون میدم وقتی از ‫چیزی لذت می‌برم چه شکلی میشم.
‫راستی بعد از اینجا برنامه‌ات چیه؟
‫- سلام عرض شد. ‫- اوه. - ‫- سلام. ‫- اوه، سلام.
‫- این برای شماست، درسته؟ ‫- درسته.
‫خب، متأسفانه یه‌ خبر کوچیک بدی دارم.
‫امشب نمی‌تونیم این کیک رو
‫- از فاکتورتون پاک کنم. ‫- چرا؟
‫نصفش رفته.
‫- مقدار زیادی از کیک رو خوردید. ‫- داری شوخی می‌کنی؟
‫شوخی نمی‌کنم. مقداری که خوردید
‫بیشتر از اونه که بتونید پسش بدید.
‫خیلی‌خب، من اول یه لقمه‌ی بزرگ خوردم
‫چون‌که دسره.
‫بعدش یه لقمه‌ی محتاطانه خوردم ‫تا مطمئن بشم که بدمزه ست،
‫- بعدشم اون یه لقمه خورد. ‫- سه لقمه.
‫یعنی اون اول یه لقمه خورده، ‫گفته: «این کیک افتضاحه.»
‫بعد یه لقمه‌ی دوم خورده: ‫«آره، واقعا افتضاحه.»
‫و بعدش شما یه لقمه‌ی بزرگ خوردید؟
‫این بخشیه که با عقل جور درنمیاد.
‫باید یه لقمه‌ی بزرگ بخوری دیگه. ‫وگرنه چطور میشه مطمئن شد؟
‫با لقمه‌ی کوچیک که نمیشه مطمئن شد.
‫- درسته. ‫- مزه‌اش رو نمی‌تونی بچشی.
‫- این میشه سه لقمه‌ی خیلی بزرگ. ‫- می‌دونی چیه؟
‫- دو برابر قیمت‌شو بزن توی فاکتورم. ‫- نیازی نیست.
‫اون یه هنرمنده. ‫یه آزادی‌خواهه.
‫قراره بریم خونه‌ی من. ‫اونجا سکس می‌کنیم.
‫و این تجربه‌ی وحشتناک رو فراموش می‌کنیم.
‫- دقیقا. ‫- باشه؟ - ‫- قراره یه سکس معرکه‌ داشته باشیم. ‫- اینم از این. آره.
‫- شما دوتا قراره سکس بکنید؟ ‫- آره.
‫آره، باهاش مشکلی داری؟
‫- نه. مشکلی ندارم. ‫- بذار یه سؤالی ازت بپرسم.
‫- این کیک رو کی درست کرده؟ ‫- آشپز کیک رو درست کرده.
‫- تعجبی نداره. ‫- تعجبی نداره؟
‫- تعجبی نداره. ‫- هومم.
- ‫می‌خوای برم آشپز رو بیارم، - ‫و نظرت رو بهش بگی؟
‫آره، برو آشپز رو بیار. ‫فکر کردی از آشپز می‌ترسم؟
‫نمی‌دونم می‌ترسی یا نه، ‫ولی فکر کنم باید بترسی.
‫- اوه. اوه، خیلی از آشپز می‌ترسم. ‫- آره، برو آشپز رو بیار. برامون مهم نیست.
‫فکر کنم وقتی آشپز رو ببینید، ‫یه‌خرده لحن‌تون رو عوض کنید.
‫- اوه، اینطور فکر می‌کنی؟ اینطور فکر می‌کنی؟ ‫- آره.
‫برو آشپز رو بیار. برو آشپز رو بیار.
‫از این تصمیم‌تون پشیمون می‌شید.
‫از بین ما دوتا من آدم مهربونه هستم.
‫باشه. آره، ‫برو آشپز رو بیار.
‫بیا از اینجا بزنیم به چاک.
‫چطور خوابیدی؟
‫- خوب نخوابیدم. ‫- واقعا؟
‫- آره. ‫- چرا؟
‫- اوه، آره. آدم جدید. ‫- آره.
‫- اوهوم. عجیبه. ‫- آره. آره.
‫خب، جدا از بی‌خوابی،
‫- بقیه‌ی چیزها فوق‌العاده بود. ‫- واقعا؟
‫اوهوم.
‫داری پیشنهاد میدی دوباره نوازی کنیم؟
‫آره، آره، آره. ‫همونجا. همونجا.
‫- آره! ‫- هان؟ اوه. هان؟ هان؟
‫- هان؟ ‫- آهان.
‫چی؟
‫نه، نه.
‫- یعنی چی؟ ‫- لری، اون کدوم خریه؟
‫- نظافتچیه! ‫- چرا در نزد؟
‫قرار نبود امروز بیاد! ‫امروز آفشه!
‫- باید در می‌زد. ‫- باید در می‌زد!
‫باید در بزنی! باید در بزنی! ‫باید همیشه در بزنی!
‫باید همیشه در بزنی. درسته.
‫- اوه، به‌نظر خیلی ترسید. ‫- اِ جدی؟
‫- از کجا فهمیدی؟ ‫- منظورم اینه، متوجه نمیشم.
‫آخه اولین بارش که نیست ‫این چیزا رو می‌بینه...
‫- فکر کنم بهتره برم باهاش حرف بزنم. ‫- من میرم لباس بپوشم.
‫بعداً بهم زنگ بزن. ‫خبر بده چطور پیش رفت.
‫اوه، براش لحظه‌شماری می‌کنم.
‫تا یه جایی عالی بود، ‫ولی دیگه بعدش نبود.
‫اگه دیگه ندیدمت خداحافظ.
‫خداحافظ، لری.
‫هی...
‫فکر کردم... ‫فکر کردم امروز آفی.
‫نه، نبودم.
‫به هرحال، می‌دونم چی دیدی و...
‫می‌دونی، من نمی‌دونم ‫خودت چه‌جور تجربیاتی داشتی،
‫ولی به‌نظر میاد خیلی از ‫زنا از این‌کار لذت می‌برن.
‫می‌دونی، آدم نمی‌فهمه.
‫خودم نمی‌دونم. ‫من نمی‌خواستم انجامش بدم.
‫خودش ازم خواست. ‫عملاً التماسم رو کرد.
‫«اوه، اینطوری دوست دارم، ‫اینطوری دوست دارم، اینطوری دوست دارم،
‫اینطوری دوست دارم، اینطوری دوست دارم.» ‫همچین شرایطی باید چیکار می‌کردم؟
‫نمی‌خواستم بی‌ادب باشم. ‫می‌دونی، من یه جنتلمنم.
‫کارِ جوانمردی همین بود.
‫می‌دونی، مثل این می‌مونه که ‫یه جنتلمن در رو برای خانمش باز ‌کنه،
‫یه جنتلمن در توالت رو می‌ذاره،
‫و یه جنتلمن...
‫دالیا!
‫چه خبر، دختر؟
‫من کار دارم.
‫خدافس.
‫- چه‌ش بود؟ ‫- یه حادثه‌ای پیش اومد.
‫حادثه؟
‫بیا بیرون.
‫- باردارش کردی؟ ‫- نه. نه.
‫- این نیست. ‫- بگو ببینم.
‫خب، رنه، همون هنرمنده ‫که قضیه‌شو بهت گفتم.
‫- خب. اوهوم. ‫- آره، ما طبقه بالا بودیم.
‫و وقتی من اون پایین‌مایینا ‫بودم دالیا یهو اومد داخل.
‫- اوه. و... ‫- آره، زیاد بهش نساخت.
‫آخه تو اون پایین‌مایینا چیکار می‌کردی؟
‫- لازم نیست بری اون پایین‌مایینا. ‫- آره.
‫اون پایین‌مایینا خطرناکه، ‫می‌فهمی چی میگم؟
‫تو بیشر آدم بالا مالاها هستی.
‫اشتباه برداشت نکن، ‫من عاشق بالا مالاهام،
‫ولی بدم نمیاد هر از چندگاهی ‫اون پایین‌مایینا هم یه دور بزنم.
‫تو چطور؟ ‫تو هم اهل اون پایین‌مایینا هستی؟
‫آره، من ردیفم.
‫من می‌تونم ملت رو بکنم ‫و درباره‌اش تد تاک اجرا کنم.
‫می‌تونم یه تد تاک درباره‌ی کص اجرا کنم.
‫همه‌ی مردها رو بیارم توی یه اتاق، ‫یه میکروفون کوچیک وصل کنم،
‫و یه اشاره‌گر لیزری گیر بیارم.
‫اینطوری بگم: «این یه کصه. می‌بینید؟»
‫آره، تو این چیزا کارم معرکه ست.
‫می‌تونم همه‌ی نقاط رو پوشش بدم.
‫همه‌ی نقاط شحوت‌زا.
‫- آره. شهوت‌زا. ‫- نقاط شحوت‌زا.
‫- شهوت‌زا. ‫- شهوط‌زا.
‫- نقاط شهوت‌زا، آره. ‫- نقاط شهوت‌زا.
‫من همه‌ی نقاط و اینا رو می‌شناسم.
‫می‌دونم کجا رو باید لیس بزنم ‫و کجا رو باید قلقلک بدم.
‫شماره‌اش ناشناسه.
‫متنفرم ازش. ‫هی، به کارت برس.
‫- الو. ‫- لری، جینا هستم.
‫- کی؟ ‫- زنِ استو.
‫- سکته کرده بود. ‫- اوه!
‫آره، درسته، درسته.
‫- حالش چطوره؟ ‫- خوب نیست، لری.
‫معلوم نیست رفتنیه یا موندی.
‫- خیلی دوست دارم فردا باهات ناهار بخورم. ‫- ناهار؟
‫یه چیز خیلی مهم هست که ‫باید درباره‌اش باهات حرف بزنم.
‫- با من؟ ‫- آره. - ‫خیلی ممنون، لری.
‫اطلاعات رو برات می‌فرستم. ‫توی گروه هستی دیگه، نه؟
‫اوه، آره، آره، گروه.
‫اون گروه یه نعمته.
‫خیلی خوشحالم توش هستی.
‫آره، اون جمله‌ی قصار که
‫پسرعمو‌ت درباره‌ی پایداری ‫فرستاده بود رو خوندم.
‫- خیلی انگیزه‌بخش بود. ‫- فردا می‌بینمت.
‫خیلی‌خب.
‫تنگناهراسی. صندلی وسط. ‫جا نیست. جا نیست!
‫نفسم بالا نمیاد. ‫صندلی وسط! نفسم بالا نمیاد!
‫هی، جف. جف، جف، جف.
‫منو از وسط دربیار! ‫منو ببر بیرون!
‫جف، بیدار شو!
‫بیدار شو! ‫داری کابوس می‌بینی.
‫فکر کنم درباره‌ی پرواز بود.
‫بخاطر این پرواز به رالی
‫خیلی آشفته هستی، هان؟
‫- آره به گمونم... ‫- می‌دونی چیه، عزیزم؟
‫اگه این‌قدر نگرانشی که
‫داری کابوس می‌بینی، ‫یه نشانه ست که نباید بیای.
‫- واقعا اینطور فکر می‌کنی؟ ‫- آره، واقعا اینطور فکر می‌کنم.
‫یه نفس عمیق بکِش ‫و بگیر بخواب، باشه؟
‫- باشه. ‫- فردا روز شلوغی دارم.
‫یه روز شلوغ با خفتان‌ها.
‫الان استو رو توی بیمارستان دیدم،
‫و خیلی نگرانم.
‫آخه از بین این‌همه آدم ‫چرا استو سکته کرد؟
‫تو استو رو می‌شناسی. ‫تو استو رو می‌شناسی، لری.
‫می‌دونی... ‫...راستش نمی‌شناسمش.
‫اوه، لری. ‫تو قدر یه دنیا براش ارزش داری.
‫امکان نداره براش ارزشی داشته باشم.
‫اصلا تاحالا با این یارو ناهار هم نخوردم.
‫ولی بذار بهت بگم، من سوزی گرین رو
‫مقصرِ این وضعیت می‌دونم.
‫- سوزی گرین؟ ‫- اوه، آره.
‫چند روز پیش، یه سطل بزرگ ‫جگر چرب خونه‌مون آورد،
‫ولی اون می‌دونست که من ‫رژیمم و حواسم به وزنم هست.
‫- عجب جنده‌ای. ‫- بخاطر این آورده بود
‫تا فقط تو بخوریش و چاق بشی؟
‫مسئله اینجاست. ‫استو کل سطل رو خودش خورد.
‫به‌نظر میاد می‌خواسته ‫یه حفره‌ای رو به یه طریقی پر کنه.
‫همه یه پاشنه آشیل دارن.
‫یه سطل کامل به‌نظر میاد ‫بیشتر یه پای پاشیل باشه.
‫خب، در هر صورت، ‫بذار درباره‌ی اینکه
‫چرا می‌خواستم امروز ‫ببینمت باهات صحبت کنم.
‫- اوهوم. ‫- درصورتی که استو زنده نمونه،
‫- یه سری درخواست‌ داشت. ‫- منظورت چیه، «درخواست‌»؟
‫ازت می‌خواد حواست به اولیویا باشه.
‫- کی؟ ‫- دختر 11 ساله‌مون.
‫من حواسم به دخترِ 11 ساله‌ی شما باشه؟
‫حتما شوخیت گرفته.
‫من هیچی از بچه‌ها نمی‌دونم.
‫آخه تو همچین زمانی کی ‫بهتر از تو پیدا میشه، لری؟
‫هرکسی توی جهان. ‫برو توی خیابون...
‫یه آدم بی‌خانمان از من کارش بهتره.
‫دارم چیزی که اون ‫بهم گفت رو بهت میگم.
‫خب، این دیوانه‌واره. ‫من از بچه‌ها خوشم نمیاد.
‫- تاحالا بدون حس نفرت توی صدام... ‫- اوه!
‫...یا توی زندگیم با یه بچه حرف نزدم!
‫- پس مطمئنی؟ ‫- خواسته‌ی استوئه.
‫- بحثِ مالیه؟ ‫- نه، بحثِ فوتبال،
‫تکالیف مدرسه، چیزای پسرونه ست.
‫می‌دونی، اولیویا این هفته گفت ‫الان هویت خودشو یه گربه می‌بینه،
‫و مطمئنم توی این مسئله ‫خیلی می‌تونی کمکش کنی، لری.
‫خب مثلا چیکار کنم؟ ‫براش یه جعبه‌ی کوچولو بخرم؟
‫منظورم اینه، آخه باید چیکار کنم؟
‫فکر کنم تو خودت رو دست‌کم گرفتی.
‫از کسِ دیگه‌ای هم درخواست کرد؟
‫خب، می‌خواد فردی فانک‌هاوسر
‫از ویولن آنتیکش مراقبت کنه.
‫- چی؟ ‫- و بفروشدش.
‫یاشا هایفتز یه بار این ویولن رو
‫- توی تالار کارنگی نواخته. ‫- شوخیت گرفته؟
‫فردی فانک‌هاوسر ‫باید یه ویولن بفروشه،
‫‌اون‌وقت من باید از ‫زن گربه‌ای مراقبت کنم؟
‫- چرا ویولن به من نرسید؟ ‫- اوه، زود اومدن!
‫سلام، عزیزم. آخیش.
‫- امروز چطور پیش رفت؟
‫امروز خوب بود.
‫گربه بود، ‫پس یه عالمه چنگ انداخت،
‫- ولی عمیق نبودن. ‫- خوبه.
‫- آهان. ‫- اولیویا،
‫- ازت می‌خوام با لری آشنا بشی. ‫- هی! آره.
‫سلام، پیشی خانم.
‫- اوه! سلام. ‫- و اینم کیتی، پرستارمونه.
‫- آهان. هی. ‫- سلام.
‫- از هاکی خوشت میاد؟ ‫- نه.
‫به‌نظرت پورتوریکو ‫باید یه ایالت بشه؟
‫- کی اهمیت میده؟ ‫- تاحالا آبجو چشیدی؟
‫- چندش. از سوییشرتت خوشم میاد. ‫- واقعا؟ آره، منم ازش خوشم میاد.
‫آره، ولی روی بندش یه چیزی هست.
‫هی! داری چیکار می‌کنی؟
‫این چه کاری بود؟ ‫چرا این‌کارو کردی؟
‫چون گربه‌ها بند دوست دارن.
‫اشکال نداره. ‫بدون بند بپوش دیگه.
‫نمیشه که سوییشرت بدون بند پوشید.
‫گند زدی به سوییشرتم، میتنز. ‫(اسم رایج گربه‌ها)
‫اوه، بجنب. ‫این‌کار غیرممکنه.
‫- غیرممکنه. ‫- آره. این‌کار خیلی سخته.
‫مثل این می‌مونه سعی کنم ‫خمیر دندون رو برگردونم تو ظرفش.
‫ولی احمق‌ها سعی می‌کنن ‫خمیر دندون رو از همون
‫سوراخ کوچولویی که خمیر دندون ‫ازش میاد بیرون بدن تو.
‫- نمیشه از همون سوراخ برش گردوند. ‫- منم همین رو دارم میگم.
‫باید تهِ ظرف‌شو باز کنی
‫و خمیر دندون رو بریزی توش ‫بعد دوباره ته‌شو پلمپ کنی.
‫- این‌کار از خمیر دندون هم سخت‌تره. ‫- می‌دونی باید چیکارش کنی؟
‫باید اون لعنتی رو مرطوب کنی.
‫آره. انگار داری سعی ‫می‌کنی یه سوزن نخ کنی.
‫آره، آره، خوب لیسش بزن.
‫باید اون لعنتی رو ‫فرو کنی توی سوراخ.
‫اوه!
‫- آق. ‫- ها!
‫نه، نه، نه، نه.
‫وایسا، وایسا، وایسا، وایسا، وایسا. ‫وایسا یه لحظه.
‫من فقط دارم سعی می‌کنم ‫این بند رو بکنم توی سوراخش.
‫تو ترفندی بلد نیستی؟ ‫ترفند خانه‌داری چیزی نداری؟
‫- نه؟ ‫- نه. ترفند خانه‌داری ندارم.
‫- ببخشید. نه. نه. ‫- ترفندی بلد نیستی؟
‫راستی یه چیز دیگه.
‫متوجه شدم وقتی ‫دستمال توالت‌ها رو می‌ذاری،
‫همیشه به پشت می‌ذاریش،
‫پس من باید دستمو بکنم پشتش.
‫من از جلوش دوست دارم. ‫خیلی راحت‌تر می‌چرخه.
‫راحت میشه کَندش.
‫آره، یه سری آدم‌ها هستن ‫از جلو دوست دارن.
‫می‌دونی، این طرفی می‌چرخه.
‫و آدم‌هایی که از پشت دوست دارن،
‫این طرفی می‌چرخونن،
‫تقریبا انگار می‌خوای ‫کونت رو غیر-تمیز کنی.
‫- آره. ‫- باشه. - ‫- باشه. ‫- حالا می‌تونم برم؟
‫- آره. ‫- خداحافظ.
‫خیلی‌خب.
‫این باورنکردنیه.
‫- آره. ‫- خیلی ضایع شد.
‫دیدی بعضی وقتا وقتی ‫با یه نفر سکس می‌کنی،
‫بعدش یه آدم متفاوت میشی؟
‫- آره. ‫- خب، ما باهم سکس نکردیم.
‫- فقط درحین سکس منو دید. ‫- آره. چون خودش معذبه،
‫داره تو رو هم معذب می‌کنه.
‫نه خونه رو تمیز می‌کنه. ‫نه هیچ‌کاری می‌کنه.
‫می‌خوام اخراجش کنم ولی نمی‌تونم.
‫یه دادگاه دارم.
‫وجهه‌ی خوبی نداره اگه ‫نظافتچی‌مو که منو درحین
‫فرج‌لیسی دیده اخراج کنم.
‫نمی‌تونی از دستش خلاص ‫بشی چون دلیلی نداری.
‫اینکه وسط کص‌لیسی تو رو دیده دلیل نیست.
‫پس دهنت سرویسه.
‫آره.
‫اوه، خدای من. این گروه. ‫امان از این گروه.
‫«همگی قوی باشید.»
‫«یادتون باشه، بعد از بارون رنگین‌کمون درمیاد.
‫«دلیلی باش که امروز ‫یک نفر لبخند می‌زند.»
‫کیر دهنت. مسخره.
‫خیلی‌خب، بریم یه قدمی بزنیم. ‫اوه، سلام. جف خونه نیست.
‫- هان؟ ‫- الان رفت بیرون...
‫تقریبا ده دقیقه دیگه برمی‌گرده.
‫این چه کوفتیه؟
‫جلیقه‌ی ضدگرگه.
‫تو محله‌مون پر گرگ شده.
‫باید ازش محافظت کنم. ‫بعضیا براشون مهمه
‫که سگم رو یه گرگ بخوره یا نه، لری.
‫راستی، امروز با جینا گروس‌بارد ناهار خوردم.
‫اوه، اون تحفه.
‫بابت سکته‌ی استو تو رو مقصر می‌دونه.
‫چیه، فکر می‌کنه چون من براشون ‫جگر چرب بردم سکته کرد؟
‫- آره. ‫- اون خیلی تابلوئه.
‫لر، هردفعه که اینجا میاد،
‫از اون قنادی جدید فرانسوی یه چیزی میاره.
‫- شیرینی اِکلِر و ناپولـ... ‫- آره.
‫داره سعی می‌کنه منو چاق کنه.
‫- می‌خواد تو چاق بشی؟ ‫- آره، همینو می‌خواد. پس منم تلافی کردم.
‫- تلافی کردی؟ ‫- آره. چون حسودیش شده
‫- که من از اون لاغرترم... ‫- واقعا؟
‫...و استایلم از اون بهتره.
‫می‌دونی، اون شب استو کل ‫سطل رو خورده و سکته کرده.
‫چون مثل خوک می‌مونه.
‫- مشکل من نیست. ‫- واقعا؟
‫اوه، راستی، آخر این هفته
‫می‌تونی با دوست‌پسرت گلف بازی کنی.
‫چرا؟ فکر می‌کردم قراره ‫باهات بیاد کارولینای شمالی.
‫با من نمیاد. ‫نمی‌تونم ببرمش.
‫دیشب یه خواب دید، لری.
‫- یه کابوس درباره‌ی سفرمون. ‫- چی؟
‫و فکر کردم: «اگه بخاطر اون پرواز
‫این‌قدر اضطراب داره، ‫بهتره که خونه بمونه.»
‫- نمی‌خوام سکته کنه. نمی‌خوام... ‫- خواب دیده؟
‫- آره، یه خواب دید و... ‫- کابوس دیده؟
‫داشت خودشو می‌کوبید این‌ور اون‌ور. ‫یه همچین چیزی بود.
‫- اوه، بنده خدا. ‫- من معتقدم باید به ناخودآگاه احترام گذاشت.
‫آره، به این میگن ‫یه تغییر اوضاع غافلگیرکننده.
‫- آفرین به تو. اوه. ‫- آره. ما می‌ریم قدم بزنیم.
‫- آره. ‫- لباس تو هم ضدگرگه؟
‫هر هر هر، لری. ‫کون لقت.
‫تو هیچی از فشن حالیت نیست.
‫بیا بریم، رفیق.
‫اوه، هی. ‫اینجا اتاق استو گروس‌بارده؟
‫- آره، خودشه. ‫- حالش چطوره؟
‫هنوز برای گفتن زوده.
‫- میشه ببینمش؟ ‫- آره، ولی زیاد نمون.
‫- باید استراحت کنه. ‫- باشه.
‫استو. هی.
‫- لر... لری. ‫- هی، هی! استویی!
‫اوه، خدایا.
‫خودتو نگاه کن. یه مرد حاضره واسه ‫جلب توجه چه‌ها که نکنه، هان؟
‫- با جینا حرف زدی؟ ‫- با جینا حرف زدم.
‫منو دعوت کرد ناهار، ‫و خودم حساب کردم،
‫که یه خرده عجیب بود، ‫چون خودش منو دعوت کرد.
‫من دعوت‌شونده بودم. ‫اون دعوت‌کننده.
‫معمولا دعوت‌کننده حساب می‌کنه.
‫یه جورایی صبر کردم. ‫یه خرده بهش زمان دادم،
‫ولی خبری نبود، و می‌دونی...
‫نمی‌خوام بزرگش کنم.
‫راستش برام مهم نیست. ‫برام ارزشی نداره،
‫ولی بحثِ ادب و احترامه.
‫آدم فکر می‌کنه دعوت‌کننده
‫باید کسی باشه که حساب می‌کنه. ‫گوش کن، دوباره میگم،
‫اهمیت نمیدم. ‫برام مهم نیست.
‫ولی سر ناهار یه چیزی رو مطرح کرد
‫که می‌خواستم به تو هم بگم،
‫که گفت درصورتی که...
‫می‌دونی، اگه خدایی نکرده... ‫اتفاق بدی برات افتاد...
‫...درست متوجه شدم که ‫از من می‌خوای که...
‫«حواسم» به دختر 11 ساله‌ات باشه؟
‫آره، لری.
‫و می‌دونی، من دخترت رو سر ناهار دیدم،
‫و اون بند سوییشرتم رو درآورد،
‫و تمام تلاشم رو کردم که ‫جلوی خودمو بگیرم که داد نزنم:
‫«کسکش!»
‫- می‌خواستم به دخترت اینو بگم. ‫- درسته.
‫بندش رو درآورد. ‫سوییشرتم خراب شد.
‫اون دختر کنجکاویه. ‫تو هم آدم با شور و شوقی هستی.
‫چیزی نیست. ترکیب خوبیه.
‫الان که دارم بهت میگم
‫واقعا فکر می‌کنم من آدم ‫مناسبی برای این‌کار نیستم
‫قصد فروتنی ندارم.
‫- داری می‌کنی، لری. ‫- می‌دونی کی برای این‌کار فوق‌العاده ست؟
‫فردی فانک‌هاوسر.
‫- نه. ‫- اوه، چرا.
‫فردی فانک‌هاوسر عاشق ‫دخترهای قبل از بلوغه.
‫منظورم از نوع خوبشه.
‫خیلی هیجان‌زده میشه ‫که نزدیک‌شون باشه.
‫و دوباره میگم، البته که از نوع خوبش.
‫این وظیفه خوراکِ فردیه.
‫فردی مسئول ویولنه.
‫نمی‌دونم چرا من مسئول ویولن نیستم.
‫من بچگی‌هام کلاس ویولن می‌رفتم.
‫لری، فقط می‌دونم که
‫تو مرد مناسبی برای این‌کار هستی.
‫حتما منو با یه آدم عادی اشتباه گرفتی.
‫تو کسی هستی که مناسب اولیویاست. ‫متوجهی؟
‫خیلی‌خب، استو...
‫به تصمیمت احترام می‌ذارم.
‫خیلی‌خب.
‫خیالم رو راحت کردی.
‫تازگیا فلاسک همراه خودت میاری؟
‫می‌دونی، یه چند قلوپ می‌خورم.
‫یه قلوپ اینجا می‌خورم، ‫یه قلوپ اونجا، می‌دونی.
‫قلوپ‌قلوپ ازش می‌خورم، و امیدوارم
‫دیگه مجبور نشم شب ‫دوباره مشروب بخورم.
‫ولی حس خوبی داره. خوشم میاد. ‫مشکلش چیه؟ می‌دونی.
‫ببخشید.
‫اوه، خدای من.
‫ماتحت این پرستاره رو ببین.
‫هی، می‌دونی چیه؟ ‫اونم میاد اینجا؟
‫با اسفنج حمومت می‌کنه؟ هان؟
‫آره، ازم مراقبت می‌کنه، لری.
‫حتی مطمئن نیستم ‫سینه‌بند پوشیده یا نه.
‫- درست میگم، استو؟ ‫- آم...
‫- شاید... ‫- اوه، پسر.
‫شاید حق با تو باشه، لر.
‫فردی شخص مناسب...
‫- برای اولیویاست. ‫- آره.
‫و تو هم شخص مناسب ‫برای ویولن هستی.
‫پس می‌خوای جامونو عوض کنی؟
‫- آره، می‌خوام عوض‌تون کنم، لری. ‫- خیلی‌خب.
‫من ترتیبِ ویولن رو میدم.
‫ویولن کمترین نگرانیته.
‫تو دوستِ منی، لری.
‫تصمیم خوبی بود، استو. من باید برم. ‫یه ویولن دارم که باید بفروشم.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫الان از حموم بیرون اومدم
‫و...
‫...هیچ حوله‌ای نبود.
‫چون‌که فعلا نمی‌تونم با حوله‌ها کار کنم.
‫اون‌وقت چرا؟
‫چون‌که وقتی تو و اون رو دیدم...
‫دستم حوله بود...
‫اوه.
‫- حوله منو یاد ضربه‌ی روحیم می‌اندازه. ‫- اوه. ضربه‌ی روحی؟
‫آره، ضربه‌ی روحی.
‫- بذار بهت بگم چیه. ‫- چیه؟
‫چطوره که چندتا حوله جدید بگیرم؟
‫فکر کنم بازم نمی‌تونم.
‫هرجور حوله‌ای می‌تونه...
‫- حتی نزدیکِ حوله‌ها هم نمیشی؟ ‫- نه، نه، نمی‌تونم.
‫پس شستن هر حوله‌ای توی این خونه
‫- برات دردناکه؟ ‫- آره.
‫وقتی خودت توی ‫خونه‌ دوش می‌گیری و
‫- از حوله‌هات استفاده کنی چی؟ ‫- خب، اونا حوله‌های خودمن.
‫- اوه، پس فقط مسئله حوله‌های منه؟ ‫- آره.
‫و حتی اگه من حوله‌‌ی نو هم ‫بگیرم یاد ضربه‌ی روحیت می‌افتی؟
‫ولی همینطور متوجه شدم ‫که لباس‌هامم شسته نشدن.
‫اینم ضربه‌ی روحیه؟
‫باورت نمیشه ضربه‌ی روحی خوردم؟
‫میشه تا فردا ضربه‌ی روحی رو فراموش کنیم؟
‫تمام تلاشم رو می‌کنم.
‫این آشغالا رو ببین.
‫عجب ریخت و پاشیه.
‫دالیا بخاطر ضربه‌ی روحی نمی‌تونه کار کنه.
‫عجب. این ضربه‌ی روحی ‫دیگه از کنترل خارج شده.
‫آره. اینجا رو نگاه کن. ‫هیچ حوله‌ای تو خونه نیست.
‫- خیسم. ‫- منم امروز صبح یه دوش گرفتم.
‫مجبور شدم خودمو با ‫حوله‌ی کاغذی خشک کنم.
‫- دیوانه‌وار بود. ‫- اون هیچ‌کاری نمی‌کنه.
- ‫اون الان داره - ‫از این وضعیت سوءاستفاده می‌کنه.
‫اوه، آره. دقیقا. دقیقا.
‫متوجه‌ام که تو رو درحین کص‌لیسی دیده،
‫ولی نباید روی کارش تأثیر بذاره.
‫آره. منم زن‌داییم رو دیدم ‫که داشت واسه دایی مویشام
‫پشت یه ماشین پونتیاک ساک می‌زد،
‫ولی اگه ازم می‌پرسیدن سینما میرم یا نه،
‫- می‌پریدم تو ماشین. ‫- معلومه که می‌رفتی.
‫- پشت همون صندلیا! ‫- آره، پشت همون صندلیا.
‫می‌دونی، هنوزم صدای باز شدن ‫زیپ اون شلوار پارچه‌ای تو گوشمه!
‫آره. شاید حتی اون روز ‫یه آب‌نبات چوبی هم می‌خوردی،
- ‫ولی بازم روت اثر نمی‌ذاشت. - ‫می‌دونی چی میگم؟ ‫بازم...
‫- بازم روم اثر نمی‌ذاشت. ‫- بازم اذیت نمی‌شدی.
‫ولی بعدش روی زن‌داییم کراش زدم.
‫متوجه نمیشم، مرد. ‫این‌کار ضربه‌ی روحی داره؟
‫شاید یه جور چیز مذهبیه.
‫توی انجیل به فرج‌لیسی اشاره شده؟
‫فکر نکنم توی عهد عتیق باشه.
‫هومم. فکر نکنم اون‌کار ‫اون‌موقع اختراغ شده بوده باشه.
‫- اون‌کار دست‌کم تا اوایل صده‌ی 1900 اختراع نشده بود. ‫- نه، اینطور فکر نمی‌کنم.
‫کریستف کلمب از سرخ‌پوستا یادش گرفت،
‫و به همراه گریپ‌فروت آوردش اسپانیا.
‫حتما یه نفر اول انجامش داده.
‫اون بیرون یه پیش‌گام فرج‌لیسی هست.
- ‫نمی‌دونیم کی بوده. - ‫بخاطر این‌کار باید یه‌کم تشویق بشه.
‫باید چهره‌شو روی کوه راشمور
‫بین کُص‌لیس‌ها حکاکی کنن.
‫همه‌شون زبون‌شونو بیرون آوردن. ‫می‌فهمی منظورم چیه؟
‫باید اینطوری کنن.
‫- باید به این بی‌شرفا احترام گذاشت، نه؟ ‫- من جواب میدم.
‫حتما یه نفر ‌این‌کارو شروع کرده.
‫نه، گور باباش.
‫- کیه؟ ‫- فردی‌ام!
‫سلام! رفیق خودم.
‫- میشه بیام تو؟ ‫- آره.
‫از دیدنت خوشحالم، دوست قدیمی.
‫پسر، وقتی یه چهره‌ی درستکار ‫می‌بینم قلبم براش می‌تپه.
‫فکر کنم درستکاری یعنی وفاداری
‫و کسی که بی‌غل و غش باشه، ‫و بشه روش حساب کرد.
- ‫چون‌که دوست یعنی این. - ‫بگذریم، چیزی تو ذهنت هست؟
‫چیزی هست که دلت بخواد ‫تو چهره‌ی دوستت بگی؟
‫- نه... ‫- نه؟
‫هومم.
‫بهت یه فرصت دادم که ‫اعتراف کنی که منو بگا دادی.
‫آره. ‫ویولن رو ازم گرفتی،
‫و بچه‌هه رو انداختی تو دامن من،
‫- و منو بگا دادی، ال‌دی. ‫- از پسش برنمی‌اومدم.
‫می‌دونی بدترین چیزِ کل این قضیه چیه؟
‫اینه که این‌کارو با فلاسک خودم کردی.
‫یه چیز زیبا رو برداشتی،
‫یه چیز باکلاس و برازنده مثل فلاسک من،
‫و فرو کردی تو کونم و ‫باهاش سوراخم رو گشاد کردی.
‫- ولی ایده‌ی خوبی بود. ‫- کاری که کردی افتضاح بود.
‫ولی ایده‌ی خوبی بود.
‫به این میگن بگا دادنِ عمدی درجه یک.
‫می‌دونی چی باعث میشه بدتر بشه؟
‫اینکه هیچ پشیمونی‌ای نداری. ‫تو یه جامعه‌ستیز هستی.
‫تو منو با خونسردی بگا دادی، ‫و تو یه هیولایی.
‫و حالا باید این واقعیت رو قبول کنم
‫که تو یه روانی زنجیری هستی.
‫من نمی‌تونم از بچه‌ها مراقبت کنم! ‫من از بچه‌ها متنفرم!
‫ترجیح میدم توی وان حمومم به‌عنوان ‫حیوان خانگی سوسک داشته باشم
‫- تا اینکه از یه بچه مراقبت کنم! ‫- او‌ن‌وقت من مری پاپینزم؟
‫تو خیلی آدم خوش‌رو ‫و خوش‌مشربی هستی!
‫خیلی بهتر از من می‌تونی عمل کنی!
‫- تو با استعدادتری! ‫- چی؟ نه!
‫شوخ‌طبعی من خیلی پیچیده‌تر ‫از اونه که مناسب یه بچه باشه!
‫چرا، هستی. ‫همیشه با آدما صبور هستی!
‫- نه، نیستم! اصلا صبور نیستم! ‫- تو خیلی مؤدب هستی!
‫اصلا باورم نمیشه مردم پشت‌سرت
- ‫چطوری حرف می‌زنن! - ‫- «اوه، اون فردی فانک‌هاوسر!» ‫- می‌دونی چیه؟
‫«اون مهربون‌ترین آدمیه که تاحالا دیدم!»
- ‫اوه، خدای من! ‫من مهربون‌ترین آدمم؟ - ‫مردم همیشه میگن تو ‫چقدر دوست‌داشتنی هستی!
‫- هیچکس اینطوری نمیگه! هیچکس اینطوری نمیگه! ‫- «اوه، اون خیلی بامزه ست!
‫لری نمکِ مهمونی‌هاست!»
‫تو عمرم هیچ‌کس تاحالا یه ‫کلمه‌ی خوب درباره‌ام نگفته.
- ‫چی؟ دیوانه‌ای؟ ‫مردم عاشقتن! - ‫من خودمم حتی ‫از خودم خوشم نمیاد!
- ‫چرا، من میگم! ‫همیشه میگم! - ‫میگم: ‫«میگم روراسته، وفاداره!»
‫ولی دیگه نمیگم!
‫خیلی کار زشتی کردی.
‫تنها پشیمونیم اینه که مجبور ‫شدم از فلاسکت استفاده کنم.
‫اوه، نه، نه، نه، نه.
‫این شاید اولین پشیمونیت باشه، ‫ولی این...
‫این نمی‌تونه تنها پشیمونیت باشه.
‫قراره کلکسیونی از پشیمونی‌ها داشته باشی،
‫چون‌که اگه فکر کردی ‫درحالی‌که منو بگا میدی
‫من می‌گیرم می‌خوابم، ‫سخت در اشتباهی. من بیدارم.
‫- این‌کار تازه شروعشه. ‫- اِ جدی؟
‫من قراره غلت بزنم و ‫خودمم یه‌کم بگام.
- ‫اون یارو هر لحظه ممکنه بمیره. - ‫خیلی زود بگا میری.
- ‫نمی‌دونم چه نقشه‌ای کِشیدی. - ‫می‌خوام غلت بزنم و بگامت.
‫اون یارو فکر می‌کنه من الکلی‌ام!
‫فردی؟ ‫می‌خوای چیکار کنی؟
‫اوه، محض رضای خدا.
‫لعنت به این گروه! این گروه!
‫استو، حالت خوبه؟
‫با تمام سرعت از کبزون اومدم،
- ‫از فروشگاه حراجی. - ‫- خوشحالم پیشت هستم. ‫- دوستِ من، فردی.
‫می‌خوای با یه خبر خوب خوشحالت کنم؟
‫فکر کنم واسه ویولن ‫چندتا مشتری پیدا کردم.
‫با جینا حرف نزدی؟
‫نه، نه، ‫دارم روی مناقصه کار می‌کنم.
‫نمی‌تونم این‌کارو بکنم، فردی. ‫باید وظایف رو جابجا کنم.
‫تو باید از اولیویا مراقبت کنی. ‫لری قراره ویولن رو بفروشه.
‫باید برای اولیویا پول پس‌انداز کنی،
‫برای فروختن اون ویولن به من نیاز داری.
‫- و لری کارش با بچه‌ها حرف نداره. ‫- از این بابت مطمئن نیستم.
‫اون با دخترای کم‌سن و سال خیلی راحته.
‫نه از نوع بدش، از نوع خوبش، ‫مثلا می‌خنده و شوخی می‌کنه.
‫اون مثل یه جوجه‌تیغی می‌مونه.
‫تیغه‌هاش رو به مردم نشون میده
‫چون می‌خواد مردم رو دور نگه داره،
‫ولی برای بچه‌ها تیغه‌هاشو برمی‌داره،
‫و اون بچه‌ها رو می‌چسبونه به خودش ‫و یه بغل قشنگ می‌کنشون.
‫محکمِ محکم بغل‌شون می‌کنه. ‫نه از نوع بد.
‫بچه‌ها هم عاشق اینن که ‫بغلش کنن چون بوی خوبی میده،
‫و همیشه یه حرف باحال ‫در گوش‌شون زمزمه می‌کنه.
- ‫خیلی بازیگوشه. ‫دخترا عاشقشن. - ‫می‌شینن و می‌خندن و می‌دونی،
‫یه خرده همدیگه رو ‫می‌کِشن و هول میدن و...
‫نه از نوع بدش، ‫ولی باهم ارتباط برقرار می‌کنن.
‫بابت همه‌ی حرفایی که می‌زنی ممنونم.
‫اگه من قرار بود یه نفر رو انتخاب کنم ‫لری دیوید رو انتخاب می‌کردم.
‫من تصمیمم رو گرفتم.
‫فکر کنم تو داری ‫تصویر بزرگ‌تر رو از قلم می‌اندازی.
‫لری ویولن رو می‌فروشه،
‫و تو هم حواست به اولیویاست.
‫و این حرف آخرمه، فردی.
‫اگه خواسته‌ات همینه ‫پس بهش احترام می‌ذارم.
‫همینه.
‫ببخشید. خیلی خسته‌ام. ‫توی راه پشت فرمون
‫یه بند آفتاب می‌خورد به چشمم.
‫- اشکال نداره بشینم؟ ‫- نه. بفرما بشین، فردی.
‫- یهو روم اثر کرد. ‫- ازت می‌خوام همینجا باشی.
‫خیلی خسته‌ام.
‫فکر کنم چیزی نمونده ‫سر پا خوابم ببره.
‫اشکال نداره به چشمام استراحت بدم؟
‫نه. فکر کنم منم ‫بگیرم بخوابم، فردی.
‫لازم نیست دبیرستانت رو تموم کنی.
‫باید قسطت
‫از فروشگاه تشک توی تموکولا رو بدی.
‫کتاب می‌خوای؟
‫لابد فردا میگی جوراب هم می‌خوام.
‫و اون دامنت هم دربیار، ‫شبیه فاحشه‌ها شدی.
‫گفتم درش بیار!
‫دوست پیدا کردن سخت نیست.
‫مشکل اینه که هیچکی ازت خوشش نمیاد.
‫ناسلامتی چاقو جیبیه.
‫باید بعضی وقتا خودتو ببُری.
‫اینطوری یاد می‌گیری.
‫باید توی سطل برینی، ‫بعدشم تمیزش کنی.
‫قانون خونه اینه.
‫کی اهمیت میده امروز تولدته؟
‫می‌ریم مسابقات خروس جنگی‌. ‫این خانواده روالش اینطوریه.
‫- رسم‌مونه. ‫- فردی.
‫هروقت گفتم از زیرزمین بیا بیرون.
‫- فردی. ‫- هی، چقدر چاقی.
‫- چقدر چاقی! ‫- فردی!
‫فردی.
‫هی. چه خبره؟
‫خیلی ببخشید. ‫یه خواب عجیب‌غریب داشتم می‌دیدم.
‫آره، می‌دونم.
‫- خیلی خسته‌ام. ‫- نظرم رو عوض کردم.
‫وظیفه‌ی ویولن برگشت به خودت.
‫- جابجا می‌کنی؟ ‫- جابجا می‌کنم.
‫خیلی‌خب، اگه اینو می‌خوای،
‫پس منم همین‌کارو می‌کنم. ‫حتما به لری خبر میدم.
‫خیلی دوست دارم بمونم، ‫ولی یه تماس تصویری
- ‫با یکی از فروشگاه‌های تشکم ‫توی واکاویل دارم، باشه؟ - ‫تو بهترینی، فردی.
‫و نگرانِ اون ویولن نباش.
‫- می‌فروشمش. ‫- خداحافظ.
‫عجب زبون پرتحرکی.
‫اه!
‫وحشتناکه.
‫سر و پا.
‫کله‌ی کچل، بالا پایین میره.
‫حتما خوابم برده بود.
‫- اوه، چی شده؟ ‫- داشتم یه کابوس می‌دیدم.
‫اوه، آره، همینطور به‌نظر میاد. ‫طفلکی. حالت خوبه؟
‫شاید بخاطر ضربه‌ی روحی‌مه.
‫خیلی‌خب. ‫بذار یه چیزی بهت بگم.
‫داری برای بد کسی ‫ادای خواب‌دیدن درمیاری.
- ‫اینو خودم اختراع کردم. - ‫نمی‌تونم چیزی که ‫دیدم رو فراموش کنم.
‫دیگه تمومه. ‫من دلم نمی‌خواد کسی رو اخراج کنم،
- ‫ولی پاش بکِشه اخراج می‌کنم، - ‫و بابت این‌کار از خودم متنفر میشم.
‫ولی اگه فردا نیای و کار نکنی،
‫این‌کارو می‌کنم. باشه؟
‫و پات رو از روی مبل بردار.
‫هی، لئون!
‫من میرم اون ویولن رو بیارم!
‫مراقبت کن.
‫- لری. ‫- بله.
‫ویلن گروس‌بارد.
‫- می‌شناسمت؟ ‫- من پسرعموی استو هستم
‫از گروه چت خانوادگی.
‫اوه. اوه، آره، گروه چت.
‫آره، ‫خیلی خوشحالیم که تو هم اونجایی.
‫- متوجه شدم زیاد توی گروه فعال نیستی. ‫- آره.
‫- نه. ‫- به‌زور پیام میدی
‫- کلا نمیدی راستش. ‫- آره...
‫خب، ما متوجه شدیم ‫به همه خیلی کمک می‌کنه
‫- اگه انرژی مثبت بدیم... ‫- واقعا؟ کمک می‌کنه؟
‫...و یه جورایی همه انگیزه بگیرن.
‫- واقعا کمک می‌کنه؟ ‫- آره.
‫- آره، اینطور فکر می‌کنی؟ ‫- آره. نمی‌دونم دیدی یا نه.
‫پسرخاله‌ام یه عکس خوب از استو
‫- دم دریاچه فرستاد. ‫- اوه، آره.
‫آره. عکسش خیلی...
‫- ناز بود. ‫- ناز بود.
‫آره.
‫فکر می‌کنی بهتر از اونی ‫که توی گروه پست بذاری؟
‫می‌دونی چیه؟ ویلن؟ ‫اسمت همین بود؟
‫- آره. ‫- آره.
‫فکر می‌کنم بهتر از اونم ‫که توی گروه پست بذارم.
‫اوه. متأسفم که دلت نمی‌خواد ‫به دوستت کمک کنی.
‫- کمک؟ ‫- می‌دونی، هیچ تلاش خاصی نمی‌خواد
‫که یه پیام بدی.
‫حتی یه «خخخخ» یا یه لایک...
‫اوه، واقعا؟ ‫مگه اونجا چیز بامزه‌ای هست
‫- که «خخخخ» لازم داشته باشه؟ ‫- منظورم اینه...
‫اگه پیام‌ها رو خوب بخونی، ‫چیزهای زیادی هست که...
‫- میشه باهات روراست باشم؟ ‫- خواهش می‌کنم.
‫دیگه از این گروه خسته شدم.
‫هر دو دقیقه یه بار «دینگ» می‌شنوم.
‫هی دینگ می‌شنوم. ‫هی دینگ می‌شنوم.
‫یه عالمه دینگ می‌شنوم! اون‌وقت چیه؟ ‫همه‌ش از این پست‌های مسخره‌ی
‫عرفانی و احساسیه که ‫به هیچ‌جا نمی‌رسه.
‫همه‌شون پیش پا افتاده‌ان.
‫حتی نمی‌دونم مردم چرا ‫به خودشون زحمت‌ میدن اونا رو بنویسن!
‫- الان زمان خیلی سختیه برای خانواده، پس... ‫- و تو می‌خوای بنویسم «خخخ»؟
‫- «خخخخ»؟ ‫- یا یه قلب.
‫اینم یه گزینه ست.
‫ولی به‌نظر میاد این‌کار خیلی برات سخته.
‫می‌دونی دیگه چه کاری برام سخته؟
‫این گروه برام خیلی سخته. ‫می‌خوام از این گروه لفت بدم.
‫به‌محض اینکه از گروه لفت بدی، ‫دیگه نمی‌تونی برگردی گروه.
‫اوه، اینطور نگو. ‫تو رو خدا اینطوری نگو. واقعا؟
‫می‌خواستم اینو برات بفرستم، ‫ولی می‌دونم که نمی‌خونیش،
‫پس اینم یه اموجی دنیای واقعی.
‫- بفرما. ‫- اوه! واسه این اموجیت «خخخخ» میدم!
‫- نه، خخخخ به خودت. ‫- خخخخ!
‫- خخخخ به خودت، آقا. ‫- خخخخ!
‫می‌دونی، خیلی آدم عوضی‌ای هستی.
‫- اوه، من عوضی‌ام؟ ‫- آره. آره.
‫- اوه، من عوضی‌ام. ‫- آره.
‫حتما منم که می‌نویسم... ‫منم که می‌نویسم،
‫«دوران سخت به ما یادآوری ‫می‌کند که روحیه‌مون قوی است!»
‫- آره، من اونو نوشتم! ‫- آره، می‌دونم تو نوشتیش!
‫خب، اگه خوشت میاد لایکش کن!
‫- آره، لایکشم می‌کنم. ‫- اوه، این یه اموجیه؟
‫- چهره‌ی خندان... ‫- عجب چهره‌ی خندان قشنگی.
‫- آره. اوه، اوه، اوه. ‫- اوه. اوه، دست‌های تشکر.
‫پس اموجی‌ها رو می‌شناسی، ‫فقط ازشون استفاده نمی‌کنی.
‫اوه، خوبه. لایک.
‫- خب، خخخخ به خودت، آقا. ‫- خخخخ!
‫خخخخ به خودت. آره، آره.
‫- ممنون. کون لقت. ‫- اوه، هو هو!
‫لری! غافلگیرم کردی.
‫سلام. می‌دونی، فکر کردم بیام اینجا
‫و ویولن رو بردارم.
‫می‌دونی، نمی‌خوام فکر کنی بی‌احساسم،
‫- ولی می‌دونی، فقط محض احتیاط. ‫- اوه. نه.
‫می‌خوام کارها رو زودتر شروع کنم.
‫نه، نیازی نیست. ‫فردی اینجاست.
‫- چی؟ ‫- استو تصمیم‌شو عوض کرد.
‫فردی قراره وظیفه‌ی ‫ویولن رو انجام بده.
‫- چی؟ ‫- آره.
‫هی! هی!
‫داری... ‫داری چیکار می‌کنی؟
‫- تو اینجا چیکار می‌کنی؟ ‫- خودت چیکار می‌کنی؟
‫دارم وظیفه‌ای که استو ‫بهم سپرده رو انجام میدم.
‫- وظیفه‌ی ویولن برای تو نیست. ‫- گوش کن ببین چی میگم...
‫- وظیفه‌ی ویولن برای منه. ‫- گوش کن. نه، نه، نه، نه.
‫استو منو مسئول ویولن کرد.
- ‫نه، فکر کنم داری اشتباه می‌کنی. - ‫- چه خبره؟ ‫- مگه استو نخواست...
‫فردی رفت دیدنِ استو توی بیمارستان،
‫و خسته شد و خوابش برد،
‫و درباره‌ی بزرگ‌کردن اولیویا یه کابوس دید.
‫اوه! واقعا؟
‫موندم اینو از کجا یاد گرفتی!
‫داشت کابوس می‌دیدید! ‫مزخرفه!
‫کابوسی درکار نیست!
‫بهش میگن کلاهبرداری کابوسی!
‫و من می‌دونم، ‫چون خودم اختراعش کردم.
‫- کلاهبرداریه! ‫- چی؟ کلاهبرداریه؟
‫تو کلاهبرداری کابوس رو اختراع کردی؟
‫خواب جف همه‌ش دروغ بود؟
‫- نه، ولی... ‫- اوه، بدجوری مچِ تو
‫و دوست کوچولوت جف رو گرفتم.
‫خب، من بهش نگفتم این‌کارو کنه.
‫اوه، پسر، میرم اون مرتیکه‌ی ‫چاق مادرجنده رو بکُشم!
‫اوه، راستی برای آشتی ‫برات یه سالاد کلم آوردم.
‫می‌دونی، کالریش تقریبا صفره.
‫و من میرم بکُشمش، لری!
‫و تقصیر توئه! ‫لذت ببر.
‫نه، نه، نه! ‫حتی فکرشم نکن!
‫- من هایفز رو برمی‌دارم! ‫- نکن! نه، نه، نه، نه!
‫- گفتن من برش دارم! ‫- این کوفتی رو بده بهم!
‫- بدش به من! ‫- بس کنید!
‫بس کنید! بذاریدش سرجاش! ‫بذاریدش سرجاش و برید بیرون!
‫خیلی‌خب.
‫آره، خیلی معذرت می‌خوام.
‫برید بیرون!
‫نمی‌خوام هیچ‌کدومتون هیچ کاری کنید!
‫خونه‌ی قشنگی دارید.
‫توی...
‫توی گروه حرف می‌زنیم.
‫خیلی‌خب.
‫- بد نبود. نه؟ ‫- اِه.
‫- می‌دونی چیه؟ ‫- هومم؟
‫فکر کنم تو پدر خیلی بهتری می‌شدی.
‫- داریم جدی حرف می‌زنیم؟ ‫- جدیِ جدی.
- ‫تو یه پدر تمام‌عیار می‌شدی. - ‫شوخیت گرفته؟
‫دو هفته نشده کلی مددکار اجتماعی
‫می‌ریختن خونه‌ام.
‫اوه. سلام.
‫- من رنه هستم. ‫- بله.
‫- همدیگه رو قبلا دیدیم. ‫- یادمه.
‫هی، گوش کن. درباره‌ی اون روز،
‫می‌دونم خیلی ناجور بود،
‫ولی اصلا من این‌کارو دوست ندارم.
‫می‌دونی؟ خودِ لری دوست داشت.
‫- خیلی از این‌کار خوشش میاد. منظورم اینه... ‫- آره.
‫بگذریم، لری کجاست؟
‫- اینجا نیست. ‫- باشه.
‫خب، من اینو می‌ذارم اینجا باشه ببیندش،
‫چون چند ساعت دیگه ‫قراره یه نفر از گالری بیاد
‫بسته‌بندیش کنه برای نمایشگاه، ‫ولی می‌خواستم خودشم ببینش.
‫من می‌برمش.
‫خیلی‌خب. کمک نمی‌خوای؟
‫گمونم نه.
‫ببخشید. ‫میشه یه لیوان آب داشته باشم؟
‫خلبان صحبت می‌کنه.
‫متأسفم که این خبر رو میدم که ‫با توجه به وضعیت نامناسب هوا
‫در ناحیه‌ی رالی-دورهام،
‫این هواپیما مقصدش رو ‫به گرینزبورو تغییر میده.
‫برج مراقبت اطلاع داده که
‫می‌تونید با اتوبوس به ‫مقصد نهایی‌ خودتون برید.
‫رفت پرید توی شیپسهد بی.
‫- باورت میشه؟ ‫- اوه، نه، دیوانه‌واره.
‫یعنی چی؟
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
.:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.