..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫آره، خودشه. ‫همینجاست. خوبه.
‫- شریل هم همینجاش گرفته بود. ‫- آره.
‫- فقط چونهوآ می‌تونه درستش کنه. ‫- خیلی‌خب. امیدوارم.
‫شریل خیلی مهربونه. ‫خیلی خوشگله.
‫شریل از سرت زیادیه!
‫و تد دنسون. ‫هم خوشتیپه هم انعطاف‌پذیره.
‫- اِ جدی؟ ‫- آره.
‫حسودی نکن!
‫تو مثل چوب خشکی! ‫خیلی لاغری.
‫- چرا غذا نمی‌خوری؟ ‫- غذا می‌خورم. یه عالمه غذا می‌خورم.
‫پوستت خیلی خشکه.
‫- آب می‌خوری؟ ‫- آره، آب می‌خورم.
‫به اندازه‌ی کافی نمی‌خوری!
‫واقعا که...
‫اوه، آره، خوبه. ‫خوشم اومد.
‫- خیلی خوبه. ‫- تمومه!
‫هان؟ همین؟
‫پس اینجا چی؟ ‫تموم شد؟
‫پایان خوش می‌خوای؟
‫نه، پایان خوش نمی‌خوام...
‫نه. فقط 35 دقیقه ماساژ دادی.
‫- من پول یه ساعت دادم. ‫- نه! نه، نه، نه، نه.
‫- پایان خوش نمی‌خوام بابا! ‫- نه! نه، من پایان خوش انجام نمیدم!
‫پایان خوش نمی‌خوام! ‫فقط یه پایان می‌خوام!
‫- نه، نه، نه. من پایان خوش انجام نمیدم! ‫- دیوانه‌ هستی؟
‫- داری چیکار می‌کنی؟ ‫- سر به سر بد کسی گذاشتی.
‫زنه یه تخته‌اش کم بود. ‫من فقط گفتم: «همین؟»
‫فقط 35 دقیقه ماساژم داد. ‫می‌دونی، و کل مدت ‫ماساژ هم اینجوری بود...
‫«اوه، تو خیلی لاغری.
‫باید غذا بخوری. ‫پوستت خیلی بده.»
‫پس کل مدت بهت توهین می‌کرد... ‫کل مدت بهم توهین می‌کرد،
‫و بعدش آخرشم تهدیدم کرد
‫اونم بابت کاری که نکردم.
‫- خیلی ترسناکه. ‫- ترسناکه.
‫یه‌ خرده استرس گرفتم. می‌دونی...
‫- یه جورایی خل‌ و چل بود. ‫- می‌دونی چیه؟
‫شریل همیشه درباره‌اش حرف می‌زد،
‫ولی من هیچ‌وقت ازش استفاده نکردم. ‫حس بدی داشتم بهش.
‫اگه بهش حس بدی داشتی، ‫چرا چیزی نگفتی؟
‫خب، حس بد ممکنه الکی باشه، ‫پس حس‌های بدم رو به کسی نمیگم.
‫نه. حس بد رو باید به بقیه هم بگی.
‫وگرنه فقط یه فکر توی سرته.
‫حس بد مثل عطسه می‌مونه، ‫باید بذاری بیاد بیرون.
‫- دقیقا. النور روزولت... ‫- خب؟
‫...اگه راجع‌به پرل هاربر ‫حس بدی داشت چی می‌شد؟
‫نباید به کسی می‌گفت،
‫یا باید به شوهرش می‌گفت؟ ‫«فرانکلین،
‫یه حس خیلی بدی دارم که فردا قراره
‫توی پرل هاربر یه اتفاق وحشتناکی بیفته.
‫باید کشتی‌ها رو آماده کنی.»
‫می‌تونی تصور کنی اگه فرداش اینو ‫به فرانکلین می‌گفت چی می‌شد؟
‫«فرانکلین، ‫یه حس بدی راجع‌بهش داشتم.»
‫«النور، ای زنیکه‌ی احمق.»
‫چرا چیزی نگفتی؟
‫- داری تاریخ رو بازنویسی می‌کنی. ‫- هیچ حس بدی نداشتی.
‫نه، تو هیچ حس بدی نداشتی. می‌دونی؟ ‫چون شونه‌هات رو بالا ننداختی.
‫شونه‌هات تکون نخورد.
‫و شونه بالا انداختن فقط به‌درد ‫حس بد و اینجور چیزا می‌خوره.
‫می‌بینی؟ ‫حس بدی داشتم.
‫نمی‌تونی شونه بالا بندازی ‫و بگی: «کون لقت.»
‫یا می‌دونی، ‫«تو بهم خیانت کردی.
‫تو هیچ گهی نیستی. ‫دیگه اینجا برنگرد.»
‫- فقط مختص حس بده؟ ‫- معلومه آره.
‫جاهای دیگه شونه بالا نمی‌ندازی.
‫آقایون. طعم غذاها چطوره؟
‫- من مالک رستورانم. ‫- سالاد محشریه.
‫اسمت آلی‌ـه یا اِل؟
‫راستش، اینا اسم‌های ساختگی ‫شخصیت‌های مالک رستورانه.
‫- اسم من لورنزوئه. ‫- اوه، خیلی‌خب.
‫اگه چیزی لازم داشتید بهم بگید، باشه؟ ‫- ممنون. ‫- باشه.
‫شاتوت‌هاش خیلی خوشمزه ست.
‫می‌دونید که چی میگن: ‫شاتوت هرچی تیره‌تر،
‫- عصاره‌اش شیرین‌تر. ‫- چی میگن؟
‫«شاتوت هرچی تیره‌تر، ‫یعنی هرچقدر تیره‌تر باشی،
‫- عصاره‌ات شیرین‌تره. ‫- چی؟
‫اگه یه آدم‌خوار منو بخوره میگه:
‫«هومم! به‌به، ‫کسکش چقدر خوشمزه ست.»
‫یعنی داری میگی آدم‌خوارها ‫سیاه‌پوست‌ها رو به سفیدپوست‌ها
‫- ترجیح میدن؟ ‫- معلومه که آره.
‫فکر کنم بی‌راه نمیگه، چون دامر
‫- بیشتر سیاه‌پوستا رو می‌خورد، مگه نه؟ ‫- آره. درسته.
‫اگه می‌خواست شما رو بخوره
‫باید چاشنی‌ به شما آشغالا اضافه می‌کرد. ‫- مثلا... ‫- آره.
‫آره، سفیدپوست‌ها چاشنی لازم دارن.
‫هی. هو هو هو. ‫یه خبر عالی دارم.
‫مدیر برنامه‌ی بُروس اِسپرینگستین ‫بهم زنگ زده بود.
‫بُروس اِسپرینگستین قراره برای ‫تور خداحافظیش بیاد شهر،
‫و می‌خواد تو رو ببینه.
‫- می‌خواد منو ببینه؟ ‫- آره.
‫- چی؟ ‫- آره. ‫عجب.
‫از اینکه با اون قانون رأی‌دهی درافتادی ‫خیلی تحت تأثیر قرار گرفته.
‫گمشو بابا. ‫- مشکلی نداری؟ ‫- نه.
‫عالیه. هیجان‌انگیزه. ‫به مدیر برنامه‌اش زنگ می‌زنم.
‫فوق‌العاده ست.
‫رئیس.
‫هی، اگه اینطوری راه برم چی میشه؟
‫مرد، اگه شروع کنی اینطوری راه رفتن ‫برات یه لاین جداگانه اختصاص میدن.
‫اینطوری به آدم‌های عادی نمی‌خوری. می‌دونی؟
‫- این هم ورزش خوبیه. ‫- آره.
‫- و هم دارم راه میرم. ‫- خوشم اومد.
‫اگه اینطوری راه بری ‫مردم می‌بینن و همه شروع ‫می‌کنن اینطوری راه رفتن.
‫ممکنه مُد بشه.
‫بعدش عکست رو می‌زنن ‫توی جدول تکامل انسان‌.
‫مثلا کسایی که عادی راه میرن،
‫- بعدش یهویی آخرش... ‫- آره.
‫آدم‌های مدرن اینطوری راه میرن.
‫- درسته. ‫- بعدش به خودت میای می‌بینی
‫رفتی تو کتاب‌های تاریخ.
‫لعنتی. ‫بیا گورمونو گم کنیم.
‫- داری چه غلطی می‌کنی، مرد؟ ‫- دارم سعی می‌کنم زیپ‌شو ببندم.
‫این‌کارو توی ماشین بکن، مرد.
‫ایستاده راحت‌تره.
‫- باید تکونش بدی. ‫- آره، دارم تکونش میدم.
‫- خوب تکون نمیدی. ‫- این زیپ‌ها چرا اینطورین؟
‫- خوب تکون نمیدی. ‫- لری.
‫- هی، لس. ‫- چطوری؟
‫می‌دونی، نمی‌تونم زیپم رو ببندم، ولی حالا هرچی.
‫از زمان «لری جوان» ندیدمت.
‫آره. اوه، هی، لئون، ‫ایشون لس مک‌کربه.
‫دو ایپزود از «لری جوان» رو کارگردانی کرده.
‫- داداشمی. ‫- بگذریم، ‫فقط می‌خواستم بهت بگم ایپزودهای من
‫خیلی بازخوردهای خوبی داشتن.
‫مردم میگن شبیه هیچ‌کدوم
‫از ایپزودهای دیگه نبود.
‫آره، خیلی...
‫ظاهر متمایزی داشتن.
‫آخرش فقط دو ایپزود ساختم،
‫- ولی خیلی دوست دارم بازم بسازم. ‫- اوه، خب...
‫بین خودمون بمونه، فکر کنم ‫در هرصورت خیلی سرم شلوغ باشه.
‫دارم برای این فیلم درباره‌ی ‫اپ ویز مذاکره می‌کنم.
‫یه فیلم بر اساس اپ ویز؟
‫- آره. ‫- خیلی‌خب.
‫- آدم‌های ران هاوارد دارن می‌سازنش. ‫- آهان.
‫یه نفر به اسم جف دونات.
‫- جف دونات. ‫- درسته. جف دونات.
‫- جف دونات. ‫- آره، ‫اون مسئول کل پروژه ست.
‫- می‌شناسیش؟ ‫- فکر نکنم. نه.
‫بهم گفتن خیلی بانفوذه. ‫با کن پافین کار می‌کنه.
‫- خوبه. ‫- ایده‌ی خوبی به‌نظر میاد؟
‫نه. نه زیاد. ‫نمی‌خواستم درباره‌ی این حرف بزنم.
‫چیزی که می‌خوام درباره‌اش ‫حرف بزنم پیش‌نویس کتابمه.
‫«بر رویش نور بتابان.» ‫- «بر رویش نور بتابان.» ‫- آره.
‫- خوشت اومد؟ ‫- اوه، عاشقش شدم.
‫از کدوم تیکه‌اش بیشتر از همه خوشت اومد؟
‫آره، آخه این‌قدر...
‫اوه، خدای من، خیلی زیادن.
‫باید درباره‌اش حرف بزنیم ‫چون قبل از اینکه بدمش به ناشر
‫به نظراتت احتیاج دارم.
‫پس عالی میشه اگه هر ایده‌ای داری
‫بهم بدی. ‫آره، باشه، نه، ‫درباره‌اش بحث می‌کنیم.
‫عالیه. واقعا میگم.
‫خب، الانم می‌تونیم. ‫همینجا صندلی هست.
‫می‌دونی چیه؟ ‫نمی‌تونم الان انجامش بدم.
‫می‌دونی... باید دوستم رو ببرم.
‫قراره واکسن زونا بزنه.
‫- یه جورایی دیرمون شده... ‫- زونا داره؟
‫نه، نه، ‫برای پیشگیری از زوناست.
‫خیلی پیشنهاد میشه. ‫تو هم باید یکی بزنی.
‫خب، خودت برو بزن. ‫می‌دونی زونا چیه؟
‫- تبخاله. ‫- اوه!
‫- یعنی چی؟ ‫- آهان. آره.
‫اون‌وقت باهاش توی یه ماشین نشستی؟ ‫الان که نداره.
‫جات بودم دیگه سوار ‫اون ماشین نمی‌شدم.
‫یه دقیقه وایسید ببینم.
‫- می‌تونه مردی به سن تو رو بکُشه. ‫- راست میگی.
‫لری، مسئله اینه که در رابطه با این کتاب
‫زمان خیلی مهمه. ‫من قراره برم یه جای دور،
‫و جایی که قراره برم ‫هیچ گوشی موبایلی نیست،
‫پس به قول معروف ‫از دسترس خارج میشم.
‫- اوه. قراره کجا بری؟ ‫- یه خلوت‌نشینی یوگا.
‫می‌خوام یه پاکسازی کامل انجام بدم.
‫تاحالا پاکسازی کامل انجام دادی؟ ‫نه. پاکسازی چیه؟
‫بذار فقط در این حد بگم ‫که یه حالت خیلی حساسه
‫که هیچی برای تصور باقی نمی‌مونه.
‫تصورشو می‌کنم.
‫یه ضرب‌المثل قدیمی هست که میگه: ‫«هر سوراخی یه هدفه.»
‫هومم.
‫می‌خوای کمکت کنم زیپت رو ببندی؟
‫اینو نگه دار.
‫چی؟ ‫نمی‌خواد زحمت بکشی.
‫- نه، مشکلی نیست. ‫- لس. لس.
‫- باید تکونش بدی. ‫- اینم از این.
‫اوه. اوه، عجب.
‫- هی! اینجا رو داشته باش. ‫- اینم از این. آره.
‫- دمت گرم، لس. آره. ‫- ببین. یادت نره بهم زنگ بزنی.
‫- فقط یه هفته اینجام. ‫- مادرتو گاییدم.
‫حتما. بهت زنگ می‌زنم. ‫هی، برو درتو بذار، کربی. خدایا.
‫اوه، خدای من. ‫اون آخرین نفری توی جهان بود که
‫- دلم می‌خواست ببینمش. ‫- این دیگه چی بود، مرد؟
‫اون بدترین کارگردانی بود که داشتیم.
‫دیگه هیچ‌وقت استخدامش نمی‌کنم.
‫- کتاب‌شو خوندی؟ ‫- نه، کتاب‌شو نخوندم.
‫ولی می‌دونی چیه؟ ‫حالا مجبورم بخونم.
‫اگه این‌قدر وقت‌مونو ‫با زیپ تلف نمی‌کردی،
‫تا الان از اینجا رفته بودیم.
‫راست میگی. ‫بخاطر زیپ دیر شد.
‫وگرنه رفته بودیم. اصلا نمی‌دیدمش.
‫و ضعیف‌ بودنت بهت اجازه نداد
‫که بتونی اون زیپ رو بکِشی بالا.
‫وایسا ببینم یه لحظه.
‫پس یعنی داری میگی بخاطر این نتونستم
‫اون زیپ رو بکشم بالا ‫چون ضعیف هستم؟
‫کسکشایی که ضعیفن ‫خودشون اصلا نمی‌فهمن ضعیفن.
‫- خیلی‌خب، می‌دونی چیه؟ ‫- هومم؟
‫وقتی برگشتیم خونه، ‫این سوییشرت رو می‌پوشی.
‫می‌خوام ببینم خودت چطوری ‫این زیپ رو می‌کِشی بالا.
‫کاری نداره. می‌دونی چند بار
‫مجبور شدم شلوارم رو سریع بپوشم؟
‫- کسشعر میگی. ‫- و شوهرِ زنه میاد
‫یا دوست‌پسرش میاد، ‫سریع باید لعنتی رو بپوشم.
‫هیچ‌وقت زیپم از ریل درنمیاد. ‫ما کارمای زیپ داریم.
‫اگه زیپ رو اذیت کنی، ‫زیپ هم تو رو اذیت می‌کنه.
‫ای بابا، باورم نمیشه حالا ‫باید اون کتاب رو بخونم.
‫خیلی‌خب. ‫شما حتما وکیل جدید لری هستی، هان؟
‫اوهوم. ‫من سیبی سندرز هستم.
‫هی، سیبی. ‫از آشناییت خوشحالم.
‫- آره. منم لئون بلک هستم. ‫- سلام، لئون.
‫چه رژ قشنگی زدی. ‫- ممنون. ‫- آره.
‫روی لبات خیلی خوشگل شده.
‫اسمش چیه؟
‫- اسمش «بی‌خیال شو»ئه. ‫- باشه.
‫- باشه. فهمیدم چه خبره. ‫- اوهوم.
‫چیزی نمی‌خوای؟
‫- نه، مرسی. ‫- آره. ‫بذار یه سؤال ازت بپرسم.
‫توی اون خونه ویلایی ‫که من اون پشت دارم،
‫یه عالمه بزن-دررو داشتم. ‫می‌دونی چی میگم؟
‫پس اگه هروقت خواستی ‫توی یه تصادف باشی،
‫چه می‌خواد جلو به بغل باشه، ‫بغل‌به‌بغل باشه، شاخ‌به‌شاخ باشه،
‫یا عقب به جلو خبرم کن. ‫متوجه شدی؟
‫اوهوم.
‫خودت رو نگاه کن. ‫عالی شدی.
‫واقعا؟ ‫آخه خودم نیستم. واقعا...
‫- عاشقشم. ‫- هیئت منصفه باورش نمیشه.
‫- فوق‌العاده ست. ‫- می‌فهمن اداست.
‫- حس می‌کنم یه دغل‌کارم. ‫- چطور به‌نظر میاد؟
‫شبیه متصدی کفن و دفن شدی. ‫انگار می‌خوای یکی رو خاک کنی.
‫- به حرفش گوش نده، لری. ‫- پس باهمدیگه آشنا شدید؟
‫اگه بازم توی خونه هات چاکلت آوردی
‫خبرم کن. آره.
‫یه پرونده‌ی بزن-دررو داریم ‫که داریم روش کار می‌کنیم.
‫- می‌دونی؟ ‫- باشه. گورت رو گم کن.
‫- گمشو. ‫- بعداً می‌بینمت.
‫اینجا زندگی می‌کنه؟
‫آره. خیلی متأسفم. ‫نمی‌دونم چی گفته،
‫ولی مطمئنم خوشایند نبوده. ‫عادت دارم. اشکال نداره.
‫خیلی‌خب، دادگاه تا چند هفته‌ی دیگه ست، ‫و دادگاه قراره بیشتر درباره‌ی تو
‫و نحوه‌ی پیش‌برد تو باشه تا حقایق.
‫حقایق غیرقابل بحث هستن. ‫تو بهش آب دادی.
‫پس همه‌چی به این ختم ‫میشه که هیئت منصفه بگه
‫«لری رو دوست داریم ‫یا دوست نداریم؟»
‫خب، اگه همه‌چی به این ختم بشه...
‫- اوهوم. ‫- ...جای بحثی نمی‌مونه.
‫- باشه؟ ‫- درسته.
‫با این کت‌شوار جای بحثی نیست.
‫- لئون، در رو باز می‌کنی؟ ‫- الان!
‫و از لحاظ دوست‌داشتنی بودن،
‫می‌دونی مادرم قدیما چی می‌گفت؟
‫«از چیت خوشم نیاد؟»
‫لری، تو از ماساژورم خواستی
‫- برات جلق بزنه؟ ‫- چی؟
‫اوه، تف توش.
‫- نه! ‫- اون کارگر جنسی نیست.
‫اون یه مساژوره. ‫یه زن حرفه‌ایه.
‫- اصلا این‌کارو نکردم. نه. ‫- لری.
‫- این حقیقت داره؟ ‫- من این‌کارو نکردم، باشه؟
‫- سوءبرداشت کرده... ‫- خیلی بی‌ادبانه ست.
‫من این‌کارو نکردم! ‫شریل، سوءتفاهم شده...
‫- این کسشعره. این... ‫- هی، لری. باهاش اینطوری حرف نزن.
‫اونی که اونجاست یه زنه. ‫- نه، اون... ‫- ممنون.
‫اون زن سابقمه. زن نیست.
‫- آره. ‫- راستی، من شریل هستم.
‫سیبی سندرز. ‫وکیل لری هستم.
‫- اوه. موفق باشی. ‫- اوهوم.
‫کل این قضیه یه سوءتفاهمه. باشه؟
‫منو داشت ماساژ می‌داد و ‫بعد از 35 دقیقه دست نگه داشت،
‫و منم گفتم: «همین؟» ‫و اونم سوءبرداشت کرد.
‫چه حقیقت داشته باشه چه نه، ‫این خیلی اتهام زشتیه
‫اونم توی بدترین زمان ممکن. ‫باید درستش کنی.
‫باید قبل از دادگاه ‫قضیه رو حل‌وفصل کنی.
‫خیلی ناراحت شده، لری.
‫شاید بهتر باشه من برم اونجا
‫و باهاش حرف بزنم و مطمئن ‫بشم اصلا صلاحیت‌شو داره
‫که برای مردم جلق بزنه یا نه.
‫فکر نکنم لزومی داشته باشه.
‫از بُروس اِسپرینگستین خوشش میاد؟
‫کی از بُروس اِسپرینگستین خوشش نمیاد؟
‫- می‌تونم ازش بپرسم. ‫- باشه. خیلی‌خب.
‫فردا قراره ببینمش.
‫شاید بتونم بهش معرفیش کنم.
‫چرا می‌خوای بُروس اِسپرینگستین رو ببینی؟
‫بخاطر قضیه‌ی آتلانتا می‌خواد منو ببینه.
‫پس می‌خوای معرفیش کنی به بُروس؟
‫می‌دونی، سعیم رو می‌کنم.
‫خیلی کار بزرگیه. ‫خیلی کار قشنگیه.
‫- اینطوری خیلی خوب میشه. ‫- و ایشالا که درستش کنه.
‫و اگه چونهوآ قراره اونجا باشه،
‫شاید بُروس اِسپرینگستین ‫هم از یه جلق بدش نیاد.
‫اوه، خدای من.
‫نمره‌اش رو از «سی» ‫به «اِی» عوض کرد.
‫شوخیت گرفته. ‫و حین این‌کار دیدیش؟
‫- حین این‌کار دیدمش. ‫- باید نمره «بی» می‌ذاشت.
‫اگه «بی» می‌ذاشت، اون‌قدرا ‫هم با «اِی» فاصله نداشت.
‫- تو توی رستوران با نمره «بی» غذا می‌خوری؟ ‫- «بی»؟ آره، توی «بی» غذا می‌خورم.
‫بُروس اِسپرینگستین توی رستوران ‫با نمره «بی» غذا می‌خوره.
‫شوکه شدم.
‫باید بهت بگم، ‫بدجوری شوکه شدم.
‫- خب، «بی» اون‌قدرا هم بد نیست. ‫- آره.
‫توی هزارتا رستوران با ‫نمره «بی» غذا خوردم.
‫من دارم اینجا غذا می‌خورم. ‫اصلا نمی‌دونم اینجا نمره‌اش چیه.
‫نمره‌ی این آشغال‌دونی چیه؟
‫بُروس، نمره‌ی خونه‌ی من ‫«اِی پلاس»ـه. مطمئن باش.
‫- می‌دونید دارم به چی فکر می‌کنم؟ ‫- هومم؟
‫دارم فکر می‌کنم زنگ بزنم به اداره بهداشت
‫- این رستوران رو گزارش کنم. ‫- نه، خودتو قاطی نکن.
‫چرا؟ چغلی محسوب میشه؟ ‫فکر نکنم چغلی محسوب بشه.
‫مطمئن نیستم یه چغلی ‫تمام‌عیار محسوب بشه،
‫ولی چغل‌طوره.
‫ممکنه بری توی اون رستوران غذا بخوری،
‫مریض بشی و بمیری، ‫چون نمره‌اش «سی»ـه.
‫می‌تونستم جونت رو نجات بدم. ‫من یه چیز رو درباره‌ی ‫لری دیوید خوب می‌دونم.
‫لری دیوید مردیه که ‫خودشو قاطی می‌کنه.
‫ممنون، رئیس. ‫میشه رئیس صدات کنم؟
‫آره. البته. البته.
‫هی، قضیه‌ی جورجیا، ‫خیلی خایه‌ می‌خواست
‫که خودت رو توی اون موقعیت قرار بدی.
‫به خودم گفتم: ‫«من می‌خوام لری دیوید رو ببینم.
‫- این آدم قهرمان منه.» ‫- ممنون.
‫می‌دونی، ‫آخه زنه رو می‌شناخت.
‫راستش خیلی هم خایه نمی‌خواست.
‫زنه توی آتلانتا رو؟
‫- آره. می‌شناختش. ‫- همون زنه که بهش آب داد؟
‫چطوره سرت به کار خودت باشه؟
‫- کی اهمیت میده؟ ‫- فقط دارم میگم.
‫- فقط یه واقعیته. ‫- حرف از چغلی شد.
‫با این‌حال می‌دونستم قراره دستگیر بشم. ‫بهش آب دادم.
‫می‌دونستی قراره دستگیر بشی؟
‫خب، می‌دونستم که خلاف قانونه.
‫- آره. ‫- و برات مهم نبود.
‫لس مک‌کرب.
‫طرف یه پیش‌نویس از ‫کتابش برام فرستاده.
‫ازم پرسید خوندمش یا نه، ‫منم گفتم خوندم، خیلی خوشم اومده،
‫و حالا داره بهم می‌زنه میگه
‫بیا یه گفتگوی مفصل درباره‌اش داشته باشیم.
‫همین اتفاق برای منم افتاده.
‫یه موزیسین یه دمو از ‫یه گروه که خوشش می‌اومد
‫و فکر می‌کرد به جایی می‌رسه، بهم داد.
‫منم نوارشو گرفتم. ‫دو ثانیه گوش دادم و درش آوردم.
‫- و دیگه هیچ‌وقت بقیه‌اش رو گوش ندادم. ‫- کی بود؟
‫دلم نمی‌خواد بگم. ‫می‌دونی، باهم دوستیم. ‫- کی بود؟ ‫- نه، باهم دوستیم. نمی‌خوام...
‫- می‌تونی بهم بگی. رئیس، بی‌خیال. ‫- نمی‌خوام بگم.
‫- بی‌خیال. بی‌خیال، رئیس. ‫- دان هنلی بود.
‫- دان هنلی. ‫- و الان
‫نگرانم که نکنه بهم زنگ بزنه
‫یا جایی ببینمش.
‫البته، آره. آره. ‫منم جات بودم
‫تا آخر عمرم ازش دوری می‌کردم.
‫اینم مثل همین وضعیتیه که تو با
‫- با آقای مک‌کرب داری... ‫- آره. آره.
‫- ...یا اسمش هرچی هست. ‫- آره، آره، آره. لس مک‌کرب.
‫- آره. ‫- خبر فوق‌العاده‌ایه.
‫خدایا. بلیت‌های تور خداحافظی
‫کاملا فروخته شده.
‫فوق‌العاده نیست؟ ‫- هی. ‫- تبریک میگم.
‫- ممنون. ممنون. ‫- عالیه. ‫- آره. ‫- خیلی ممنون.
‫لری، از دیدنِ دوباره‌ات خیلی خوشحالم.
‫دوباره؟ ‫ببخشید. ‫همه‌ش این‌کارو می‌کنم.
‫یادم میره که به مردم نگفتم.
‫20، 25 سالی میشه. ‫قدیما توی یونیورسال کار می‌کردم
‫اون‌موقع که توی ساینفیلد بودی، ‫و من قدیما کندرا بودم.
‫و الان کن هستم. ‫کندرا رو یادته؟
‫مور...
‫کندرا موریس؟
‫کندرا موریس. آره.
‫هی. اوه. واو.
‫نمی‌دونم شماها اینو می‌دونید یا نه،
‫ولی من و لری قدیما باهم رابطه داشتیم.
‫بیا اعتراف کنیم. ‫بیا اعتراف کنیم.
‫- البته، باشه. باشه، باشه. ‫- چیز خاصی نیست.
‫البته. اون‌موقع که کندرا بودی. ‫آره.
‫خیلی بهمون خوش می‌گذشت.
‫آره. آره. خیلی خوش می‌گذشت. ‫خیلی خوش می‌گذشت.
‫دیوانه‌واره که این‌همه ‫مدت همدیگه رو ندیدید.
‫وایسا یه لحظه. وایسا یه لحظه. ‫این آب منه.
‫- فکر نکنم. ‫- 100 مطمئنم که
‫این مال منه. می‌دونی، ‫من یه جوری حواسم به آبم هست
‫که انگار خال‌بازی سه ورقه ست.
‫من آبم رو جایی گذاشتم
‫که بتونم راحت بهش ‫دسترسی داشته باشم.
‫آره، آره، آره. ‫ولی همونطور که می‌بینی...
‫توی خط نشان منه.
‫توی خط نشان توئه؟
‫- توی خط نشان منه. ‫- باشه، حله.
‫- این‌یکی هم خوبه. ‫- باشه.
‫- خوبه. ‫- آره. اون...
‫خیلی از دیدنت خوشحالم، لری.
‫دیوانه‌واره که از آخرین‌باری که ‫همدیگه رو دیدیم چقدر می‌گذره.
‫- آره. ‫- عالی به‌نظر میای.
‫- اوه، لطف داری. ‫- هنوزم یه هیولای سکسی هستی.
‫نگاهش کن. نگاهش کن.
‫- عالی به‌نظر نمیاد، بچه‌ها؟ ‫- آره.
‫ولی تو خیلی عوض شدی.
‫- آره. آره. ‫- آره.
‫بعضیا میگن همون‌قدری که ‫زن جذابی بودم مرد جذابی هم هستم.
‫خب...
‫این بشر.
‫ما یه قضیه‌ای داشتیم. ‫نمی‌دونم چی بود.
‫لری می‌اومد خونه‌ی من...
‫می‌دونی، هیچ‌کس علاقه نداره
‫این چیزا رو بشنوه. ‫خیلی حوصله‌سربره. می‌دونی.
‫- حوصله‌سربر نیست. ‫- من علاقه دارم بشنوم. ‫منم می‌خوام یه‌کم بیشتر درباره‌اش بشنوم.
‫اینو یادته؟ ‫می‌اومدی خونه‌ام،
‫و هردفعه بهم نزدیک می‌شدیم، ‫روی کف زمین باهم سکس می‌کردیم.
‫روی کف زمین؟ ‫- آره. ‫- بذارید یه چیزی بگم.
‫شرمنده.
‫فکر نمی‌کردم زمین سکس‌کن باشی.
‫چرا می‌خواستی روی ‫زمین سکس کنی، لر؟
‫چون که اگه روی زمین سکس کنی،
‫دیگه بعدش هیچ‌کس دلش ‫نمی‌خواد روی زمین وقت بگذرونه،
‫پس می‌دونید، می‌تونی ‫کتت رو بپوشی و بری خونه‌ات.
‫پس دیگه مجبور نبودی ‫صمیمی بشی یا می‌دونی،
‫حرف بزنی یا بعدش بغلم کنی، آره.
‫باشه، خب که چی؟
‫کی دلش می‌خواد با کسی که ‫باهاش سکس کرده حرف بزنه؟
‫ولی مطمئنم قبل از سکس ‫حتما بغلت می‌کرده.
‫اوه، آره، ‫وقتی لری چیزی می‌خواست،
‫خیلی اهل بغل‌کردن می‌شد. ‫مگه نه، لری؟
‫ولی بعدش، نه، نه زیاد.
‫دنیای کوچیکیه، لری. ‫تو و کن باهمدیگه می‌خوابیدید؟
‫نه. نه. نه.
‫من با کندرا می‌خوابیدم...
‫نه کن.
‫- کندرا همون کنه. ‫- کن همون کندرا نیست.
‫- نه، کندرا همون کنه. ‫- کن همون کندرا نیست
‫- کندرا همون کنه. ‫- من کن‌ام.
‫تو با من سکس می‌کردی.
‫کن همون کندرائه. ‫کندرا هم همون کن‌ـه.
‫کن کن‌ـه، کندرا هم کندرائه،
‫و این دوتا هیچ‌وقت ‫باهم ملاقات نداشتن.
‫اوه، ملاقات داشتیم.
‫من کن‌ام، و ما باهم سکس کردیم.
‫هی، خیلی خوش گذشت.
‫خوشحالم وقتی اومدم اینجا
‫- فرصتی پیش اومد بهت یه سلامی بکنم. بریم؟ ‫- آره.
‫- آره. بیا بریم. ‫- فکر کنم وقت رفتنه. خیلی‌خب.
‫- از دیدن همه‌تون خوشحال شدم. ‫- آره.
‫- از دیدن‌تون خوشحال شدم. ‫- خوش... آره.
‫- می‌بینمت، لری. ‫- از دیدن دوباره‌ات خوشحال شدم.
‫وایسا ببینم. ‫به همین زودی می‌رید؟ ‫باید بریم. یه کاری داریم.
‫- ببخشید. ‫- دسر اینا آماده کرده بودم.
‫- خیلی‌خب، ممنون که اومدید. ‫- آره. آره. آره.
‫- باعث افتخار بود. ‫- بهت قول میدم.
‫- آخه بازم غذا داشتیم. ‫- هیچ‌وقت به این قضیه
‫- اشاره نمی‌کنم. ‫- می‌تونم کمکت کنم؟
‫اوه، من چونهوآ هستم، ‫با لری کار دارم.
‫- آره. آره. ‫- با لری کار داری؟
‫ایشون بُروس‌ـه. ‫ایشونم چونهوآئه.
‫اوه، سلام.
‫- خداحافظ. ‫- آره.
‫- خداحافظ. ‫- این چی بود، لری؟
‫- منظورت چیه؟ ‫- اینکه معرفی‌ نبود.
‫معرفی بود دیگه. ‫اونو معرفی کردم.
‫گفتم بُروس، ایشون چونهوآئه. ‫اونم گفت سلام.
‫ولی نه دست داد، نه حرف زد، ‫نه حتی عکس گرفت!
‫من چیزی درباره‌ی ‫عکس گرفتن نگفتم.
‫گفتم معرفیت می‌کنم. ‫و معرفیت هم کردم.
‫معرفی نکردی! ‫سر قولت نموندی! سر قولت نموندی!
‫- سر قولت موندم! ‫- خونه‌ی قشنگی دارید.
‫این مگه معرفی نبود؟
‫معرفی خوبی نبود.
‫- معرفی بود بألاخره. ‫- چرا این‌ آدم‌های خل و چل رو
‫میاری خونه‌ی من؟ ‫اون کدوم خری بود؟
‫اوه، یه مساژور بود.
‫می‌دونی چیه؟ ‫گورت رو گم کن بیرون. ‫باعث شدی بُروس زود بره.
‫این زنیکه دیوانه رو آوردی اینجا.
‫- فقط برو. ‫- امروز به اندازه کافی از دستت کشیدم.
‫- باشه، دیگه لازم نیست بمونم. ‫- نه، لازم نیست.
‫- داری چیکار می‌کنی؟ ‫- باید قبل از اینکه برم بیرون
‫- زیپم رو بکِشم بالا. ‫- مگه شش سالته؟
‫نمی‌تونی زیپت رو ببندی؟
‫باشه بابا، رفتم!
‫اوه، هی. تونستم.
‫- پسر خوب. ‫- برو بمیر.
‫- هی. ‫- کرونا گرفتم.
‫- واقعا؟ ‫- آره.
‫یه خرده گلوم درد می‌کرد، ‫پس گفتم یه آزمایش بدم.
‫- نتیجه‌اش چی شد؟ ‫- مثبت.
‫- دوتا خط قرمز اومد؟ ‫- آره.
‫دوتا خط قرمز نشون داد. ‫دوتا خط قرمز.
‫متنفرم از دوتا خط قرمز.
‫بگذریم، بهتره تو و سوزی ‫هم برید یه آزمایش بدید.
‫باشه. هی، راستی، ‫الان می‌خواستم بهت زنگ بزنم.
‫- بزن شبکه پنج، کی‌تی‌ال‌ای. ‫- باشه. صبر کن.
‫خبری غم‌انگیز برای عاشقان موسیقی جنوبی.
‫بُروس اِسپرینگستین مبتلا ‫به بیماری کرونا شده است.
‫یعنی چی؟ ‫علائم بیماریش عود کرده،
‫که به این معنیه که ‫مجبوره آخرین اجراش
‫در تور خداحافظیش که قرار بود
‫اینجا در لس‌آنجلس برگزار ‫بشه رو کنسل کنه. چقدر حیف...
‫شاید درمورد اینکه لیوان‌ها ‫مال کیه اشتباه می‌کردم؟
‫- غیب میگی؟ ‫- زود خوب شو، رئیس.
‫سی و شش ساعت بارش باران مداوم...
‫آره، دارم به کسایی که باهاشون ‫ارتباط داشتم زنگ می‌زنم.
‫پس می‌دونی، یه آزمایش بده.
‫آره، آره، می‌دونم. قرنطینه‌ام.
‫نه، خیلی ناامیدکننده ست،
‫چون سال‌ها از دست ‫کرونا قسر در رفته بودم.
‫حس می‌کردم خیلی خاصم.
‫حالا می‌دونی، منم یکی مثل بقیه‌ام.
‫چقدر حیف که
‫وظیفه‌های اجتماعی دیگه‌ای نداشتم.
‫خیلی بهانه‌ی خوبیه.
‫یخچال هنوزم صدا میده.
‫فکر کنم مجبوری برگردی و درستش کنی،
‫ولی گمونم باید صبر کنی تا من بهتر بشم.
‫مگر اینکه تو هم کرونا داشته باشی.
‫که در این صورت می‌تونی فردا بیای.
‫آره، حس می‌کنم یه آدم طردشده‌ام. ‫بیشتر از حالت عادی.
‫ممنون که این‌قدر خوب درک می‌کنی.
‫اگه تو هم گرفتی بهم خبر بده. ‫یه برنامه‌ای می‌چینیم.
‫- چه خبر؟ ‫- دارم به ملت زنگ می‌زنم.
‫کیا موندن؟
‫به همه زنگ زدم ولی این یارو، ‫لس مک‌کرب مونده.
‫اوه، آره، همون بریتانیاییه.
‫تا وقتی کتابش رو نخونم ‫نمی‌تونم بهش زنگ بزنم.
‫مرد، باید بهش خبر بدی، لری.
‫این کرونای لعنتی خطرناکه، مرد. ‫وقت تلف نکن.
‫به‌محض اینکه کتابش رو ‫بخونم بهش زنگ می‌زنم.
‫بی‌خیال، من مریضم، اذیتم نکن.
‫من اذیتت می‌کنم؟ ‫الان تویی که منو بگا دادی.
‫گیر افتادم توی اون ‫خونه‌ی کسشعر کوچولو،
‫و دستشویی خوبه اینجاست.
‫اونجا نمی‌تونم شماره 2 بکنم، خیلی کوچیکه.
‫خیلی غم‌انگیزه. ‫تو خونه به این بزرگی ‫به‌دردت نمی‌خوره، لری.
‫حاضرم جامو باهات عوض کنم، باشه؟
‫تو کرونا بگیر، ‫من اونجا زندگی می‌کنم.
‫من کرونا نمی‌خوام، مرد.
‫نمی‌دونم اون لعنتی با کیرم چیکار می‌کنه.
‫چطوره این خونه مال من باشه ‫و تو اونجا زندگی کنی؟
‫شاید اگه کرونا داشته باشی ‫بتونی با من قرنطینه بشی.
‫هی، نکن. ‫لری، نکن.
‫- لری، مسخره‌بازی درنیار. ‫- اگه کرونا داشته باشی!
‫نه، نه، نه، نه، نه، نه!
‫پس تونی می‌گوید:
‫«آمریکا از این خوشش نمی‌آید.»
‫او همیشه طوری صحبت می‌کرد ‫که انگار اسمش «آمریکا»ست.
‫هردفعه که نویسندگان چیزی ‫می‌نوشتند که کمی بی‌پروایانه...
‫...کمی شهوات‌انگیزانه بود،
‫تونی با نام «آمریکا» ‫از آن انتقاد می‌کرد.
‫این موضوع موقعی که مشغول
‫کارگردانی «سر هرمن» ‫بودم به شدت آشکار شد.
‫- هنوز منفی نشدی؟ ‫- مثبته.
‫گندش بزنن.
‫همین که بُروس مجبور شده
‫تور خداحافظیش رو شاید ‫برای همیشه کنسل کنه
‫به اندازه‌ی کافی بد هست، ‫ولی مسئله‌ی سلامتیش هم مشکل بزرگیه،
‫و نمی‌دونیم چطوری قراره از آب دربیاد.
‫آره، بُروس اِسپرینگستین میگه
‫از یکی از خالقان ساینفیلد،
‫- لری دیوید کرونا گرفته. ‫- چی؟
‫اون توییت زده: ‫«من بخاطر وقت گذروندن با لری دیوید
‫کرونا گفتم. اگه فکر می‌کنید مریضید...
‫اوه، بی‌خیال. این مزخرفه. ‫تو که مطمئن نیستی!
‫... مهمان دعوت نکنید.» ‫و آخر ماه هم در آتلانتا
‫لری دیوید جلسه‌ی دادگاه داره. ‫باعثِ مریضی رئیس شدن؟
‫اصلا وجهه‌ی خوبی نداره.
‫اوه، خدای من. ‫بُروس توییت زده: ‫«می‌خوام از تمام هواداران
‫معذرت‌خواهی کنم. ‫خیلی ناراحتم که آخرین ‫کنسرتم رو دارم از دست میدم.
‫- سلام. ‫- داری نگاه می‌کنی؟
‫- آره، دارم نگاه می‌کنم. ‫- این خوب نیست، لری.
‫آره، می‌دونم خوب نیست، ‫ولی می‌دونی چیه؟
‫شاید اون بهم کرونا داده. ‫حالا می‌خوایم چیکار کنیم؟
‫باید یه بیانیه بدیم، نه؟
‫بیانیه دادن فقط باعث میشه این خبر
‫- توی مطبوعات بیشتر بچرخه. ‫- وایسا. صبر کن.
‫لری؟
‫الو؟
‫- لری؟ ‫- داشتی می‌گفتی؟
‫پس وقتی لری بهم گفت مریضی گرفته،
‫فکر کردم شاید از این ‫مریضی‌های پیرمردا باشه.
‫می‌دونی؟ مثل... مثل...
‫سیاه سرفه، اسکوربوت.
‫می‌فهمی منظورم چیه؟ ‫نرم استخون و از اینجور چیزا.
‫- بخاطر همین من یه لیوان مخصوص لئون با نی دارم. ‫- خیلی‌خب...
‫- اوه. چرا این افتخار نصیبم شده؟ ‫- خب، سوزی قضیه‌ی
‫ترفند «سکس روی زمین»ـت رو برام تعریف کرد.
‫- ترفند «سکس روی زمین»؟ ‫- تو قدیما بهم می‌گفتی
‫«بیا روی زمین سکس کنیم ‫چون جذاب‌تره.
‫توی فیلما هم همین‌کارو می‌کنن.»
‫اوه، روی زمین سکس کن هستی. ‫تاحالا بهم نگفته بودی.
‫خیلی‌خب، من دوست دارم ‫روی زمین سکس کنم.
‫- چرا؟ ‫- که چی؟ ‫دلیل واقعیِ اینکه می‌خواستی
‫روی زمین سکس کنی چیه؟
‫چون...
‫- چی؟ ‫- چیه؟
‫دوست ندارم...
‫بغل کنم...
‫و حرف بزنم.
‫دوست نداری کسی که ‫باهاش سکس کردی رو بغل کنی؟
‫نمی‌تونی با زنت بکن دررو بازی دربیاری.
‫شریل، گوش کن، ‫اگه بعد از سکس می‌خواستی
‫- درباره‌ی تیم «رنجرز» حرف بزنی... ‫- آره، می‌دونم.
‫...حاضر بودم هردفعه ‫روی تخت سکس کنم.
‫«هی، این بردمن ‫چقدر خوب بازی می‌کنه؟
‫چقدر قشنگ توپ رو کنترل می‌کنه، ‫واقعا فوق‌العاده ست، مگه نه؟»
‫ولی نمی‌تونی بگی: ‫«اوه، دوستت دارم
‫و تو برام مهم‌ترین آدم
‫توی کل دنیا هستی؟»
‫- مردم اینطوری حرف می‌زنن؟ ‫- آره.
‫- واقعا؟ ‫- آره.
‫وقتی مردم سکس می‌کنن این اتفاق می‌افته.
‫- همچین چیزایی میگن؟ ‫- آره.
‫میگن: «دوستت دارم. ‫تو خیلی خاص هستی.»
‫مردا این‌کارو می‌کنن؟
‫هی، راستی، ‫اون ماساژوره باعث شد کرونا بگیرم.
‫نه، چونهوآ بهت کرونا نداده.
‫- آزمایشش منفی شد. ‫- اوه.
‫می‌دونی، ‫خیلی از دستت عصبانیه.
‫- چرا؟ ‫- گفتی می‌خوای به بُروس معرفیش کنی.
‫معرفی کردم. بهش گفت سلام.
‫باهاش عکس گرفت؟ ‫داشت می‌رفت! آخه باید...
‫باید مشکلت رو باهاش حل‌وفصل کنی. ‫چرا؟ منظورت چیه؟
‫چون می‌خواد بیچاره‌ات کنم.
‫- منظورت چیه بیچاره‌ام کنه؟ ‫- می‌خواد اسمتو توی کمپین «منم همینطور» بیاره.
‫آخه بخاطر چی؟ ‫من هیچ‌کاری نکردم!
‫- بألاخره یه کاری کردی. ‫- فقط بخاطر اینکه دوست دارم
‫روی زمین سکس کنم ‫دلیل نمیشه منحرف باشم.
‫خیلی‌خب، بهتره حل‌وفصلش کنی. آره.
‫هی، اصلا دلت نمی‌خواد اسمت ‫توی کمپین «منم همینطور» بیاد.
‫من یه بار داشتم تری‌سام ‫می‌زدم، اوضاع بهم ریخت،
‫رفتم تو کمپین «ما هم همینطور.»
‫هی، بعداً می‌بینمت.
‫تو تاحالا روی زمین سکس داشتی؟
‫البته که داشتم.
‫می‌دونی چی از اونم بهتره؟ ‫سکس توی گِل.
‫هی، هی.
‫خوب شدم! ‫- اِ جدی؟ ‫- آره.
‫- کرونا منفی؟ ‫- منفی.
‫تبریک میگم.
‫- آره. اوه، پسر. ‫- یه خبر برات دارم.
‫- چی؟ ‫- سوزی کرونا گرفته.
‫- اوه، خدای من. ‫- سوزی طبقه بالا قرنطینه ست.
‫کل طبقه اول برای خودمه.
‫- این باورنکردنیه. ‫- اوه، مثل یه رؤیاست.
‫این پایین دنیای جفه. ‫هرکاری دلم بخواد می‌کنم.
‫اون پایین کی اومده، جفری؟
‫- لری‌ـه. ‫- هی.
‫اون نباید اینجا بیاد.
‫چیه؟ من مصونیت دارم.
‫- اوه، اینطور فکر می‌کنی؟ ‫- می‌تونم یه چیزی بهت بگم؟ حس می‌کنم سوپرمنم.
‫- واقعا اینطوری حس می‌کنی؟ ‫- می‌تونم هرجایی برم و هرکاری بکنم.
‫چطور می‌تونی الان ‫این‌قدر خوشحال باشی؟
‫تو باعث شدی بُروس کرونا بگیره، لری!
‫تو زندگی و شغلش رو نابود کردی.
‫ممکنه دیگه هیچ‌وقت ‫نتونه گیتار بزنه و آواز بخونه.
‫- رئیس بیچاره. اوه، رئیس بیچاره. ‫- درسته، رئیس بیچاره.
‫- طرفدارهاش داغونن. ‫- اوه، طرفدارهای بیچاره‌اش.
‫حالا دیگه همه ازت متنفرن.
‫- اوه. ‫- همه‌ش تقصیر توئه.
‫تو یه ویروس متحرک هستی، لری!
‫بذار یه چیزی بهت بگم! ‫ویروس تویی!
‫خودتو توی زندگی همه تزریق می‌کنی.
‫- ویروس تویی! ‫- ویروس تویی!
‫کل رایحه‌ات پر ویروسه!
‫خیلیم راحیه‌ی خوبی دارم! ‫جف، رایحه‌ام خوب نیست؟
‫- رایحه‌ات عالیه. ‫- رایحه‌ام عالیه...
‫سوزی، دست از سر رایحه‌ی آقا بردار.
‫یه رایحه‌ی حماسی دارم. ‫یه راحیه‌ی تالار مشاهیر دارم.
‫هم کوچیکی. هم حقیری. ‫هم حسودی. هم بی‌مزه‌ای.
‫ترجیح میدم همه‌ی اینا باشم
‫تا یه دهن‌لق مثل تو. مجبور بودی به شریل ‫بگی من دوست دارم روی زمین سکس کنم؟
‫- اوه، آره. مجبور بودم. ‫- این چه غلطی بود؟
‫- تو یه خبرچینی! ‫- این‌کارت مجرمانه بود.
‫باید از خودت خجالت بکشی
‫که مثل یه خوک کوچولو خبرچینی می‌کنی.
‫همین که با زن خودت
‫صمیمی نبودی و بغلش نمی‌کردی...
‫تو چه‌جور آدم نمک‌نشناسی هستی؟
‫اوه، می‌دونی چیه؟ ‫برو درت رو بذار.
‫امیدوارم سه هفته دیگه این بالا بمونی.
‫مرتیکه‌ی سنگ‌دل، ‫حامل کرونای کیرخور!
‫هی، بیا بریم بازی رو ببینیم.
‫باشه.
‫رفتم دم رستوران آلی‌ و اِل.
‫- هنوزم نمره‌ی «ای» آویزونه. ‫- شوخیت گرفته.
‫- نه. ‫- این یارو کِی بی‌خیال میشه؟
‫درباره‌اش باهاش حرف می‌زنم.
‫دست فرمونت بده. ‫ترمز. گاز. ترمز. گاز.
‫- اصلا نرم نمیری. ‫- اوه، خواهش می‌کنم.
‫- کج و کوله. ‫- اوه، خدای من.
‫وقتی امروز بُروس رو ‫دیدیم من عکس می‌خوام.
‫باشه، عالیه.
‫اصلا نمی‌دونم راهمون میده یا نه، باشه؟
‫من ماساژورم. ‫ماساژورا رو همیشه راه میدن.
‫- اوه. آره. ‫- بُروس!
‫- اوه، خدایا. اوه، نه. ‫- زود خوب شو!
‫بُروس!
‫- دوستت داریم! ‫- بُروس!
‫- دلمون برات تنگ شده! ‫- بُروس!
‫آسبری پارک محشره!
‫خیلی‌خب، باید نگه دارم.
‫چرا اینجا وایسادی؟
‫- باید تو بشینی پشت فرمون. ‫- بُروس!
‫- بهت عشق می‌فرستیم! ‫- بُروس!
‫تو رو خدا خوب شو.
‫- باید برگردی تور، مرد! ‫- بُروس!
‫هنوزم نمی‌دونم چطوری می‌خوای بری تو.
‫- غیرممکنه. ‫- بسپارش به من.
‫ما برات دعا می‌کنیم!
‫- بله؟ ‫- ماساژ!
‫- ببخشید! ‫- ماساژ!
‫ببخشید، ما ماساژ سفارش نداده بودیم.
‫یه نفر توی این خونه ماساژ ‫سفارش داده. درو باز کن.
‫نه، هیچ‌کس توی ‫این خونه ماساژ سفارش نداده.
‫ماساژ سفارش دادید. پلاک 362 بریستول. ‫درو باز کن وگرنه میرم
‫و باید پولمو بدید.
‫آم...
‫باشه، بیا تو.
‫باورنکردنیه.
‫بُروس! ‫لری.
‫- بله. ‫- بُروس کو؟
‫یه لحظه. دنبالم بیا.
‫هو! اِسپرینگستین!
‫یک خانه‌ی تقسیم‌شده
‫نمی‌تونه دووم بیاره.
‫اوه.
‫هی.
‫بُروس!
‫- یعنی چی؟ ‫- هی.
‫- هی، مرد. ‫- لری. ‫خودمم.
‫تو حیاط خونه‌ی من چیکار می‌کنی،
‫و چطوری اومدی تو؟ ‫اوه، من خوابیده بودم کف ماشین.
‫اون گفت ماساژورته ‫و درو برامون باز کردن.
‫- چی؟ ‫- راستی، ‫اون بیرون یه عالمه آدم هست.
‫آره، چون فکر می‌کنن بخاطر
‫کرونایی که از تو گرفتم دارم می‌میرم.
‫آقای خال‌باز سه ورقه با لیوان.
‫اون‌موقع این اتفاق افتاد.
‫هی، من تقریبا 99.9 درصد مطمئنم
‫اون لیوان من بود، بُروس.
‫حس بویایی‌مو از دست دادم.
‫خیلی متأسفم. ‫چیزی برای بو کردن نیست.
‫همه‌چی بو گند میده. ‫مهم نیست.
‫- لعنتی. ‫- بدون بویایی بهتره.
‫هی، داری چی نگاه می‌کنی؟
‫- آقای لینکلن جوان. ‫- لینکلن در ایلینویز؟
‫- آره، آره، آره، آره. ‫- عاشق این فیلمم.
‫یک خانه‌ی تقسیم‌شده
‫نمی‌تونه دووم بیاوره.
‫قشنگ اداشو درآوردی. ‫حالا گورت رو گم کن، لطفا.
‫خیلی‌خب. راستی، چونهوآ رو یادته؟
‫بُروس. ‫خیلی دوستت دارم، بُروس.
‫دفعه‌ی پیش فرصت نشد باهات حرف بزنه.
‫می‌دونی، خیلی طرفدارته.
‫- فقط یه عکس می‌خواد. ‫- یه عکس.
‫الان مثل سگ مریضم. ‫واقعا زمان خوبی نیست.
‫- فقط یه لحظه وقت‌تو می‌گیره. ‫- یه عکس. ‫- یه لحظه. ‫- چی؟
‫- ممنون. ‫- اینم از این.
‫لری...
‫- خیلی‌خب. بفرما. ‫- نشونم بده. نشونم بده.
‫- خیلی‌خب، مرد. ‫- خدایا.
‫نه، بُروس نیفتاده، ‫فقط منم و انعکاس شیشه.
‫- باید چیکار کنم؟ ‫- عکس بگیر!
‫این آخریشه! ‫- لری، لری... ‫- عکس بگیر،
‫- احمقِ کچل. ‫- عکس لعنتی رو بگیر! ‫- گرفتم! گرفتم! ‫- عکس، لری.
‫- لری، اینجا چیکار می‌کنی؟ ‫- اوه. آره. ‫شما نمی‌تونید اینجا باشید.
‫- اون حالش خوب نیست. ‫- باشه.
‫- من مریضم. ‫- آره. باید برید بیرون.
‫خیلی متأسفم بابتش. ‫واقعا یه حس بدی داشتم
‫- که این ایده‌ی خوبی نیست... ‫- آره، می‌دونی، ‫- یه حس بد داشتی. ‫- که بُروس رو ببینی.
‫این حس بد نیست. ‫فکر کنم فقط می‌خوای
‫بدون اینکه هیچ‌ کاری کرده باشی بخاطر ‫اینکه حق باهات بوده بهت احترام بذارن.
‫اگه حس بدی داشتی، ‫باید یه چیزی می‌گفتی.
‫- بفرما. بفرما. ‫- باشه.
‫باید از اینجا بری بیرون، لری.
‫خیلی‌خب. ‫دیگه رفع زحمت می‌کنیم.
‫- بجنبید. بجنبید. خواهشا عکس نگیر. ‫- خدایا.
‫- استیون، می‌تونم بگم... ‫- بریم.
‫...خیلی مفتخر و ممنون ‫هستیم از زمانی که تونستیم
‫- اینجا بگذرونیم. ‫- آره. بریم.
‫مری، چرا مدام جلوی دوستانم
‫بهم توهین می‌کنی؟
‫آیا ترجیح می‌دیم نگیم
‫چاره در دستان ماست؟
‫لری لعنتی.
‫به چیزی که می‌خواستی رسیدی، نه؟
‫اوه، خدای من، لری دیویده!
‫تو به بُروس کرونا دادی، روانی!
‫نه، نه! نه، نه، نه!
‫- من بهش کرونا ندادم! ‫- تو تور رو خراب کردی. صندلی جلو رزرو کرده بودم.
‫- نه، نه، نه، نه، نه، نه! ‫- این آخرین فرصتم بود که ببینمش.
‫- اون بهم کرونا داد! یا خدا! ‫- برو! برو!
‫نه، نه، نه! هی، هی!
‫برو، برو، برو!
‫اوه، خدای من.
‫آیا پاتریشا هیتون کمی دست‌درازی کرد؟
‫خب، این داستان کتاب بعدیمه،
‫چون این‌یکی تمومه!
‫عجب مزخرفی. ‫حالا به اون مادرجنده زنگ بزن.
‫چه خبر، رفقا؟ ‫امروز کم سفارش دادید.
‫لورنزو. ‫من دیدم چیکار کردی.
‫دیدم تابلو رو از «سی» ‫به «اِی» عوض کردی.
‫پس دیگه توی رستورانت غذا نمی‌خورم.
‫اون نمره‌ی «سی» به ناحق بود. ‫اِ جدی؟ چطور؟
‫یکی از بچه‌ها با یکی از پیش‌خدمت‌ها ‫روی کف زمین سکس کرده بود.
‫اداره بهداشت هم فهمید و ‫بعدش بوم، بهمون «سی» داد.
‫اصلا با عقل جور درنمیاد.
‫چرا باید با یه نفر روی زمین سکس کنی؟
‫یه عالمه جا برای سکس هست.
‫من توی دفترم مبل دارم.
‫شاید طرف می‌دونسته که زن‌ها
‫نمی‌خوان روی زمین وقت بگذرونن و...
‫و بتونه سکس‌شو بکنه
‫و بعدش لباس‌شو بپوشه و بره دنبال کارش.
‫می‌دونی، راجع‌بهش فکر کرده بودم،
‫و این بیشتر از این «سی» ‫اعصابم رو خرد می‌کنه.
‫چه‌جور آدم آشغالی
‫دلش نمی‌خواد بعد از سکس زنه رو بغل کنه؟
‫همین ما رو از حیوانات جدا می‌کنه.
‫ما دوتا گورکن که وسط ‫جنگل سکس می‌کنن نیستیم.
‫ما آدم هستیم که ‫همدیگه رو دوست داریم.
‫زنی که خودشو اونطوری ‫در اختیارت می‌ذاره،
‫نمی‌خوای یه‌کم زمان بذاری ‫و ازش تشکر کنی؟
‫و اینم نگم که نمی‌خواسته
‫دستش رو بندازه دور گردنش
‫و درباره‌ی بقیه‌ی روز زنه حرف بزنه.
‫می‌خواد چیکار کنه؟ ‫می‌خواد کجا بره؟
‫فقط یه دقیقه ادب می‌خواست.
‫هیچ بهانه‌ای برای بغل نکردن نیست.
‫اون مرد یه مریض آشغال تمام‌عیاره.
‫خب، می‌دونی...
‫...ما هیچی راجع‌به این مرد نمی‌دونیم.
‫شاید آدم خوبی بوده که عجله داشته.
‫نه. اون یه کصافط روی زمین سکس‌کن‌ـه
‫که لیاقت نداره بین‌مون زندگی کنه.
‫می‌دونید چیه؟ ‫همه‌ی اینا مهمون من.
‫- واقعا؟ ‫- اینجا تمیزه.
‫ما لیاقت «اِی» رو داریم.
‫دلم می‌خواد این طرف رو ببینم.
‫- باهم وجه اشتراک داریم. ‫- آره.
‫احتمالاً می‌تونم با این طرف دوست بشم.
‫من فقط این‌کارو توی خونه‌ام کردم. ‫اون توی رستوران‌ها این‌کارو می‌کنه.
‫- آره. ‫- غم‌انگیزه که فکر کنی
‫شاید اون بیرون یه مرد باشه
‫- روی زمین سکس داشته... ‫- آره.
‫...و هیچ‌وقت من ‫قرار نیست باهاش آشنا شم.
‫آره، موضوع عمیقیه.
‫- خیلی‌خب. بریم. ‫- وایسا.
‫اینجا چه خبره؟ ‫کتابه رو خوندی.
‫می‌دونی حالا وقت چیه؟ ‫باید به این مادرجنده زنگ بزنی.
‫باشه، باشه. یه لحظه.
‫حالا حتما باید ‫الان این‌کارو بکنی؟ ‫تک‌تک لحظات مهمه.
‫دوباره وقت تلف می‌کنی،
‫و اونم میره این‌ور اون‌ور ‫و کرونا رو پخش می‌کنه.
‫- خیلی‌خب. بسته شد. ‫- اینم از این. دیدی؟
‫حالا به اون عوضی ‫انگلیسی زنگ بزن
‫و بهش بگو کرونا داره.
‫خوش اومدی، خواهر.
‫- ممنون. ‫- محمود!
‫از دیدن دوباره‌ات خیلی خوشحالم.
‫منم از دیدنت خوشحالم، برادر.
‫خداحافظ، گوشی. ‫یه هفته دیگه می‌بینمت.
‫هومم.
‫من اومدم، همگی!
‫سلام، سلام، سلام! ‫حالتون چطوره؟
‫از دیدنتون خوشحالم.
‫دیشب از هیجان خوابم نمی‌برد.
‫اینم از این. یه ماچ بهم بده.
‫- بیا نزدیک. ‫- یه بغل محکم. ‫امیدوار بودم تو هم بیای.
‫- برادرم گفت دوباره باردار شدی. ‫- دوقلوئه.
‫- بیا بغلم. ‫- خیلی‌خب، لس.
‫حالا از همه‌تون می‌خوام ‫قبل از اینکه حرکت کنیم
‫یه نفس عمیق بکِشیم.
‫عالیه. بزنید بریم. ‫سریع بریم که دیر نکنیم.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.