..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
..:: کانال تلگرام و اينستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫صندلی‌تونو بیارید بالا، ‫کمربندهاتونو ببندید.
‫بذارید صندلی‌تونو بیارم بالا.
‫این باید بیاد بالا. ‫و کمربندتونو ببندید.
‫- کمربند؟ ‫- آره.
‫بازم دخالت دولت.
‫به خودمون بیایم می‌بینیم نمی‌ذارن
‫توی هواپیما سقط جنین کنم.
‫اوه، خیلی‌خب. ‫خوشحالم تونستم کمک کنم.
‫و جناب اگه میشه
‫- لپ‌تاپ‌تونو ببندید. ‫- اوه، باشه.
‫- و شما هم گوشی‌تونو خاموش کنید. ممنون. ‫- باشه. حتما. حله.
‫در این مقطع که برای پرواز ‫آماده می‌شیم از شما می‌خوایم
‫کمربندهای ایمنی خودتونو ببندید و تمام ‫دستگاه‌های الکترونیکی خودتونو خاموش کنید.
‫هی، لر. لوئیس چی شد؟
‫فکر می‌کردم قراره برای ‫دادگاه باهامون بیاد آتلانتا.
‫اوه، نه. ‫دو روز زودتر حرکت کرده.
‫- پس الان اونجاست؟ ‫- آره. ‫سی سال پیش با یه زنه دوست بود.
‫بعدش بهم زدن. ‫الان توی آتلانتا زندگی می‌کنه،
‫پس رفته اونو ببینه.
‫- تجدید میثاق؟ ‫- تجدید میثاق.
‫امیدوارم خوب پیش بره.
‫اوه، آره. ‫مطمئنم خوب پیش میره.
‫لری، وقتی رفتیم هوا،
‫می‌خوام سریالت ساینفلد رو ببینم.
‫- تاحالا ندیدمش. ‫- اِ جدی؟ دیگه وقتشه.
‫می‌خوام سریالت رو ببینم. ‫بعدش بهت بگم چطوره.
‫راستش علاقه‌ای ندارم نظرت رو بشنوم.
‫- منظورت چیه؟ ‫- تو رو آدم حساب نمی‌کنم.
‫حالا می‌بینیم.
‫- ببخشید، آقا؟ ‫- اوه.
‫یه نفر بهم خبر داد که ‫گوشی شما هنوز روشنه.
‫یا باید بذاریش روی ‫حالت هواپیما یا بذاریش کنار.
‫کی همچین کاری کرده؟
‫نمی‌تونم بگم. ‫و کمربندتون هم بازه.
‫- ولی چرا بهم نمیگی؟ ‫- چرا بهت بگم؟
‫چون که می‌خوام بدونم
‫توی هواپیما خبرچین هست یا نه.
‫می‌خوام بدونم کیه.
‫من راحت نیستم با ‫یه خبرچین پرواز کنم.
‫جناب، شما با خبرچین‌ها راحت نیستید
‫اون‌وقت از من می‌خواید خبرچینی کنم؟ ‫این یه نوع خبرچینی دیگه ست.
‫خیلی دورو کارانه به‌نظر میاد. ‫متوجه‌ام که ظاهراً
‫اینطور به‌نظر میاد. ‫ولی اگه دقت کنی اینطور نیست.
‫من خبرچینیِ خبرچین رو نمی‌کنم، باشه؟
‫- لطفا گوشی‌تون رو خاموش کنید. ‫- باشه. البته. باشه.
‫- ممنون. آفرین. ممنون. ‫- حله. باشه.
‫خیلی‌خب.
‫بابت تأخیر پیش‌اومده معذرت می‌خوایم. ‫داریم آماده‌ی تیک‌آف می‌شیم.
‫مهمانداران آماده‌ی پرواز باشید.
‫جناب؟ ‫جناب، باید کمربندتون رو ببندید.
‫- هان؟ چی؟ هان؟ ‫- باید کمربندتونو ببندید.
‫- اوه، آره. نه، نه. فقط داشتم... ‫- می‌دونم داشتید چیکار می‌کردید.
‫- خیلی‌خب. فقط سرجاتون بشنید. باشه؟ ‫- خیلی‌خب.
‫هی، تو بهش گفتی گوشی دستمه؟
‫- چطور جرئت می‌کنی بهم تهمتِ خبرچینی بزنی؟ ‫- هان؟ فقط دارم می‌پرسم.
‫دارم این‌همه راه میام آتلانتای لعنتی
‫تا از تو حمایت کنم، ‫اونم توی سالگرد ازدواجم.
‫با این‌حال دلیل نمیشه کارِ تو نبوده باشه،
‫- حتی اگه اومده باشی ازم حمایت کنی. ‫- اوه، خواهش می‌کنم.
‫کارهای بهتری دارم بکنم تا خبرچینیِ تو.
‫خب، بحثِ ایمنی هواپیماست. ‫مطمئنم تو به این چیزا اهمیت میدی.
‫به هیچ‌جام نیست.
‫تو بهش گفتی گوشی دستمه؟ ‫کارِ تو بود؟
‫- فکر می‌کنی من همچین غلطی کردم؟ ‫- همه مظنون‌ان.
‫- فکر می‌کنی من آدم‌ فروشم؟ ‫- بعید نیست ازت.
‫- اوه. پس اینطوریه؟ ‫- آره. اینطوریه.
‫چرا وقتی گوشی خودم روشنه
‫باید توجه‌ به خودم جلب کنم؟
‫- گوشیت روشنه؟ ‫- معلومه که گوشیم روشنه.
‫- گوشی این روشنه. ‫- گوشی ایشون، آقا؟
‫- نگاه کن. نگاه کن. ‫- بی‌خیال. واقعا؟
‫گوشی‌شو نگاه کن. ‫گوشی‌شو نگاه کن.
‫حالا خودت داری خبرچینی می‌کنی؟
‫آره، داره بقیه‌ی مسافرها رو به‌خطر می‌اندازه.
‫خیلی‌خب. خیلی‌خب. ‫ببین، خودبخود روشن شد.
‫- لطفاً خاموشش کن. ‫- نه. خودش روشن گذاشته بود.
‫حالا گوشی خودت خاموشه؟
‫آره.
‫نشونش بده. گوشیت رو نشون بده. ‫نشونش بده.
‫اوه، خدای من. اوه.
‫- فکر کردم خاموش کردم. ‫- روشنه.
‫میشه بذاریش روی حالت هواپیما؟
‫- البته. باشه. ‫- خیلی ممنون.
‫لری. لری. ‫بله؟
‫این یارو این پشت.
‫چیه؟
‫اوه، خودبخود روشن شد. ‫چرا این‌کارو باهام کردی؟
‫ایمنی مسافرها.
‫اینجا با سه تا آدم خیلی مزاحم طرف هستی.
‫ممنون. ‫همگی، هواپیما داره حرکت می‌کنه، باشه؟
‫ازتون می‌خوام گوشی‌هاتونو ‫خاموش کنید یا بذارید کنار
‫و کمربندهاتونو ببندید.
‫- خیلی‌خب. ‫- خیلی‌خب.
‫- مزخرفه. ‫- عجب مزخرفیه.
‫خیلی مزخرفه.
‫توی هواپیما
‫چند ایپزود ساینفلد دیدم.
‫بهم نگفته بودی یه سریال ‫درباره‌ی سکس هفتگیه.
‫این یه سریال درباره‌ی سکس هفتگی نیست.
‫جری مدام هر هفته یه کُس می‌کرد.
‫می‌دونی اولش فکر می‌کردم چیه؟
‫گفتم: «اینکه یه سریال نیست.»
‫«بیشتر یه مستند سکسه.»
‫اینطوری حس می‌کردم.
‫آره، مرد. آخه چطوری ‫میشه این‌قدر سکس کرد؟
‫واسه این‌کار... کیر یدک لازم داری.
‫مثلا کیر خودت رو داری،
‫ولی باید کیر یدک هم داشته باشی.
‫کیر باید قابل‌تعویض باشه. ‫آره. مثل عینک.
‫- باید مثل عینک باشه. ‫- آره!
‫می‌تونی صبح‌ها وصلش کنی.
‫آره. سریع وصلش می‌کنی.
‫اینطوری کیر اصلیت رو استفاده نمی‌کنی.
‫اینطوری وقتی یه خانم میگه: ‫«اوه، بازم، بازم.»
‫«اِ بازم می‌خوای؟» ‫«الان اون‌یکی کیرم رو
‫از جیب پشتیم درمیارم.»
‫- می‌بینی؟ ‫- آره.
‫اوه. اوه. این خروجی رو باید بریم.
‫هی، بهم راه نمیده.
‫هی، راه بده. راه بده!
‫میشه بریم ‌اون‌ور؟
‫هی! میشه راه بدی؟ ‫هی! چه مرگته؟
‫می‌خوایم بپیچیم! ‫داره سرعت‌شو بالا می‌بره!
‫می‌خوایم خروجی رو بپیچیم!
‫شوخیت گرفته؟ ‫این زنیکه چه‌شه؟
‫بهمون راه نمیده!
‫اوه، لعنتی!
‫کون لق خودت!
‫چی؟ ‫فقط می‌خوام رد شم!
‫چه‌جور آدمی همچین کاری می‌کنه؟
‫کون لقت!
‫- دمت گرم. ‫- ممنون.
‫هو!
‫آقای دیوید، برات دعا می‌کنم، مرد.
‫- دمت گرم. ممنون. ‫- عشقی، داداش.
‫خودتو نگاه کن، مرد.
‫الان محبوب‌ترین سفیدپوست توی آمریکا هستی.
‫تا آخر عمرت لازم نیست
‫یه پاکت سیگار کول بخری.
‫- عالیه. ‫- الان برمی‌گردم.
‫اوه، خدای من.
‫پرستون، بیا اینجا.
‫- خیلی معذرت می‌خوام، آقا. نه... ‫- هی، اشکال نداره.
‫- بفرمایید. ‫- ممنون.
‫خیلی‌خب. پرستون، وقتی به ‫یه نفر آسیب می‌زنیم چی باید بگیم؟
‫اشکال نداره. اصلا درد نداشت. ‫نه، نه، نه. ‫فقط یه لحظه. نه، نه.
‫- بجنب. تازه درباره‌اش حرف زده بودیم. ‫- باشه. باشه.
‫- باشه؟ باید بگیم من... ‫- خیلی‌خب...
‫آم...
‫- معذرت می‌خوام. معذرت می‌خوام. ‫- معذ...
‫لطفا کمکش نکن. ‫می‌خوام اینو یاد بگیره. باشه؟
‫- خیلی‌خب. ردیفه. ممنون. ‫- نه، نه، نه. هنوز کارمون تموم نشده.
‫باید اینجا این درس رو یاد بگیریم، ‫چون‌ این یه درس خیلی مهمه.
‫هی، هی. لازم نیست ‫این درس رو یاد بگیریم،
‫ولی بذار بهت بگم چیه. ‫می‌خوای منم توی این درس ‫مشارکت داشته باشم؟
‫- آره. ‫- خیلی‌خب. اینم دوتا جمله از من.
‫خیلی‌خب. عالیه. ‫حرفای آقا رو گوش بده.
‫من 76 سالمه و تاحالا تو عمرم
‫هیچ درسی یاد نگرفتم.
‫هو هو!
‫- فکر می‌کنی این کمک می‌کنه؟ ‫- آره.
‫دلمون نمی‌خواد این شکلی ‫بشیم، باشه؟ بجنب. بیا بریم.
‫دادگاه ایالت جورجیا
‫برعلیه لری دیوید در پیشه...
‫- شوخیت گرفته. ‫- و انتخاب هیئت منصفه از فردا شروع میشه.
‫میشه یه لطفی بهم بکنی؟ ‫میشه لطفا بزنی ای‌اس‌پی‌ان؟
‫ممنون. ‫چرا نمی‌خوای باهامون بیای؟
‫می‌خوایم بریم رستوران خاله ری.
‫- میگن حرف نداره. ‫- می‌دونم. بهش سلام برسون.
‫ولی من اومدم اینجا سینتیا رو ببینم.
‫خیلی باهم خوب کنار میایم.
‫توی تختخواب همه‌چی خوبه. ‫- هنوزم عالی عشق‌بازی می‌کنیم. ‫- آق.
‫چرا اذیت شدید؟
‫- نمی‌تونید... ‫- داری زیادی اطلاعات میدی.
‫- نمی‌خوایم این چیزا رو بشنویم. ‫- چرا؟ چیه...
‫- چون... ‫- چون‌که تصویر تو...
‫- نه، نه! ‫- لازم نیست منو تصور کنی. اونو تصور کن!
‫نمی‌خوایم اینو تصور کنیم. ‫- چرا نمی‌تونم... ‫- نه. خواهش می‌کنم، نه.
‫ترجیح میدم لختِ پدر مادرم رو ‫تصور کنم تا لختِ تو رو.
‫- دیگه به سکس‌هات اشاره نکن. ‫- والا.
‫یه‌کم حالت تهوع گرفتم.
‫- اوه، سلام. ‫- سلام، چه خبر؟ ‫سلام، رفیق.
‫- اسکاچ. ‫- پس به‌نظر...
‫به‌نظر میاد دیوانه‌وار ‫عاشق همدیگه هستید.
‫خیلی عاشق همدیگه بودیم.
‫این‌قدر عاشق بودیم که ‫وقتی من باهاش بهم زدم
‫- سعی کرد خودکشی کنه. ‫- اوه.
‫- واقعا؟ ‫- چیه؟
‫یعنی داری میگی دختره تصمیم ‫گرفته اگه نتونه تو رو داشته باشه
‫- ترجیح میده بمیره؟ ‫- به گمونم.
‫می‌دونی، بعضی وقتا ‫وقتی با یه نفر بهم می‌زنی،
‫برای اینکه دلت بسوزه ‫میگه سعی کرده خودکشی کنه
‫تا طرف برگرده باهاش.
‫- گولت می‌زنه. ‫- گولت می‌زنه. آره.
‫وایسا یه دقیقه. یعنی به ‫خودکشی‌ش شک داری؟
‫فکر می‌کنی طرف آدمِ خودکشیه؟
‫- آره، آره. قطعا. ‫- واقعا؟
‫- ریچارد. ‫- سلام، زیبا.
‫- سلام. ‫- از دیدنت خوشحالم، عزیزم.
‫- منم از دیدنت خوشحالم. ‫- ایشون حتما سینتیا هستن.
‫- البته که خودشه. ‫- آره. ‫- سلام. ‫- سلام. سوزی هستم.
‫- سوزی، از دیدنت خوشحالم. ‫- شوهرم، جف.
‫- سلام، جف. ‫- باعث افتخاره.
‫- هی. ‫- باعث افتخاره باهات آشنا میشم.
‫و لری. لری رو می‌شناسی. ‫- خودشه. ‫- آره.
‫آره، لری هم اینجاست. ‫خبرهای لری تو اخبار پره.
‫- لری. بله. ‫- سلام.
‫- و دوستش لئون. ‫- سلام. آره.
‫- سلام، حالت چطوره؟ ‫- خوبم. حال شما چطوره؟
‫از آشنایی‌تون خوش‌وقتم.
‫راستش فکر کنم چند ساعت ‫پیش ما همدیگه رو دیدیم.
‫توی اتوبان آی 85. ‫من داشتم سعی می‌کردم
‫- بپیچم تو خروجی. ‫- آره.
‫و تو نمی‌ذاشتی رد بشم.
‫چی... فکر نکنم... ‫این‌کارا از من بعیده.
‫- ماشینت یه مرسدس آبیه؟ ‫- آره.
‫- آهان. ‫- ولی من نبودم.
‫من اصلا امروز توی اتوبان ‫آی 85 نبودم. پس حتما...
‫امروز توی اتوبان آی 85 نبودی؟
‫امروز توی اتوبان آی 85 نبودم.
‫می‌دونی، شنیدنِ این داستان ‫تعقیب‌وگریز خیابونی هیجان‌انگیزه،
‫ولی ما می‌خوایم بریم شام بخوریم و یه‌کم...
‫درسته. ‫از شام‌تون لذت ببرید.
‫- به خاله ری سلام برسونید. ‫- شب‌تون خوش. از آشنایی‌تون خیلی خوشحال شدم.
‫ممنون بابت همه‌چی. هردوتون.
‫خیلی‌خب، بچه‌ها. ‫باید بریم. میز رزرو کردیم.
‫آهنگ تعقیب‌وگریز خیابونی رو بلدم. ‫داشتم اونو می‌خوندم.
‫برو.
‫فوق‌العاده ست، لر.
‫اگه چیز دیگه‌ای لازم داشتی بهم بگو.
‫- ممنون. ‫- خواهش می‌کنم. ‫- سلام، بچه‌ها. ‫- سلام، شریل.
‫اوضاع چطوره؟
‫- تازه رسیدی؟ ‫- آره. ‫می‌خوای باهامون بیای شام؟
‫داریم می‌ریم رستوران خاله ری. ‫خیلی تعریف‌شو می‌کنن.
‫- اوه. نه، من منتظرِ تدم. ‫- اوه.
‫داره یه مصاحبه می‌کنه
‫چون فردا قراره توی یه تظاهرات شرکت کنه.
‫- اوه، خیلی‌خب. ‫- در حمایت از تو.
‫نه، در حمایت از خودش قراره تظاهرات کنه.
‫اون دست روی دست نمی‌ذاره ‫که با کسی بدرفتاری بشه.
‫اون جلوی دوربین ‫دست روی دست نمی‌ذاره
‫که با کسی بدرفتاری بشه.
‫خیلی‌خب. بگذریم، ما بعدش ‫می‌خوایم بریم شام بخوریم.
‫این اطراف رستوران خوب سراغ دارید؟
‫اوه، اوه. اون رستوران مکزیکیه.
‫اوه، اونجا خیلی خوبه، لا کانده.
‫نه، نه. ‫اون غذای مکزیکی دوست نداره.
‫- نه؟ ‫- نه.
‫خب، برو سمت چپ، ‫اونجا یه عالمه رستوران هست.
‫- ما بهتره بریم، بچه‌ها، چون خاله ری رو می‌شناسید. ‫- خیلی‌خب. بریم.
‫نباید برای خاله ری دیر کنیم.
‫- بعداً می‌بینیمت، شر. ‫- خیلی‌خب. باشه. هی، ببخشید.
‫چرا همچین حرفی زدی؟
‫هان؟ کدوم حرف؟
‫...اینکه غذای مکزیکی دوست ندارم.
‫خب، غذای مکزیکی دوست نداری دیگه.
‫جلوی مردم این حرف رو نزن.
‫- بهت اعتماد کردم این حرف رو زدم. ‫- چی؟ اعتماد کردی؟
‫نمی‌دونم مشکلت باهاش چیه.
‫چون‌که یه مسئله‌ی شخصیه.
‫- نه، اینکه شخصی نیست. ‫- هست.
‫اگه به مردم بگی چه پوزیشن سکسی دوست داری
‫این شخصیه.
‫- فقط به کسی نگو. ‫- تو از کیک قیفی هم خوشت نمیاد.
‫اشکال نداره اینو به بقیه بگم؟
‫- نه. ‫- تو از بازسازی
‫فیلم «فراری» با هریسون فورد خوشت نیومد.
‫- میشه اینو به بقیه بگم؟ ‫- آره.
‫خیلی‌خب.
‫- به هیچ‌کس نمیگم... ‫- ممنون.
‫...که غذای مکزیکی دوست نداری.
‫ممنون.
‫- حالت خوبه؟ ‫- آره.
‫- زیاد مطمئن نیستم. ‫- خیلی‌خب.
‫بهمون راه نمی‌داد. ‫سرعت‌شو برد بالا.
‫و شک ندارم که خودش بود. مگه نه؟
‫- خودش بود. ‫- هان؟ بهمون فاک نشون داد.
‫ما هم بهش فاک نشون دادیم. ‫آدم خیلی خیلی افتضاحیه.
‫می‌دونید چیه؟ ‫باید به ریچارد یه چیزی بگم.
‫اوه، بهش نگو... ‫لری، خودتو وسط ننداز
‫و به ریچارد هیچی نگو.
‫بذار توی خیالات خودش باشه. ‫هرچی می‌خواد باشه.
‫تو هیچ‌وقت درس عبرت نمی‌گیری.
‫- من درس عبرت نمی‌گیرم؟ ‫- نه، نمی‌گیری.
‫کی تاحالا درس عبرت گرفتی؟
‫خیلی‌خب، الان بهت میگم کی. خیلی‌خب.
‫وقتی 19 سالم بود توی ‫یه بار بودم. یه نوشیدنی خوردم.
‫و به متصدی بار نگاه کردم و گفتم،
‫«هی، کاپیتان، ‫یه نوشیدنی دیگه می‌خوام.»
‫و بدجوری چپ‌چپ نگاهم کرد.
‫و دیگه هیچ‌وقت از اون ‫به‌بعد به کسی کاپیتان نگفتم.
‫چرا بهش گفتی کاپیتان؟
‫منظورت چیه؟ شما تاحالا ‫به کسی کاپیتان نگفتید؟
‫کاپیتان نه، ولی یه بار به یکی گفتم رئیس،
‫و بعدش متوجه شدم طرف ‫واقعا سرخ‌پوست بوده.
‫خیلی‌خب. چهارتا سالاد مخصوص ری داریم.
‫بفرمایید.
‫- ممنون. ‫- اوه، یه خرده
‫سُس سالاد اضافه هم آوردم ‫چون‌که همه‌تون عاشقش می‌شید.
‫چیز دیگه‌ای نیاز ندارید؟ ‫فکر کنم کافیه. خیلی ممنون.
‫- خیلی‌خب. ‫- کافیه. ممنون.
‫خواهش می‌کنم.
‫اوه، خدای من. خیلی خوشمزه ست. ‫چی توشه که این‌قدر خوبه؟
‫- عالیه. ‫- بهترین سُسیه که تاحالا خوردم.
‫واقعا خوشمزه ست. ‫باهات موافقم.
‫اوه، خدای من. ‫اگه طرز تهیه‌‌اش رو داشتم،
‫هر روز سالاد درست می‌کردم، ‫مثل چی وزن کم می‌کردم.
‫- خیلی خوشمزه ست. ‫- خاله ری!
‫- هی! ‫- هی! ‫ایشالا که داره بهتون خوش می‌گذره.
‫- اوه، آره. ‫- بذار یه چیزی بهت بگم، خاله ری،
‫این بهترین سُس سالادیه که ‫تاحالا توی زندگیم خوردم.
‫خوشحالم خوشت اومده، عزیزم.
‫و خیلی دوست دارم بتونم توی ‫لس‌آنجلس هم از اینا درست کنم.
‫خب، جریانش چیه؟ ‫چی توشه؟
‫خب، می‌دونی، عزیزم، ‫خوشحالم داری ازش لذت می‌بری،
‫ولی این یه دونه طرز تهیه‌‌ رو عمراً لو بدم.
‫- اوه، بی‌خیال. ‫- نه.
‫حتی به تو هم نمیگم، عزیزم. ‫این‌کارو نمی‌کنم.
‫روال کار اینطوریه.
‫میکروفونو بنداز!
‫خب، بعداً می‌بینم‌تون، باشه؟
‫چی توشه؟ ‫خیلی خوشمزه ست.
‫خب، خب، خب.
‫حس می‌کنم امروز توی قرعه‌کشی ‫هیئت منصفه برنده شدم.
‫وقتی نگاه‌تون می‌کنم هیچی ‫بجز آدم‌های خوب نمی‌بینم.
‫می‌تونم تصور کنم یه روز ‫یکشنبه بعد از کلیسا
‫دعوت‌تون کنم خونه‌ام ‫به صرفِ باربیکیو.
‫اِرل مک. کارش خوبه. ‫کارش خیلی خوبه.
‫ولی شرایط امروز این سؤال رو می‌طلبه.
‫کی اینجا می‌تونه خودشو ببینه که ‫برای سیر کردن یه غریبه‌ی گرسنه
‫یه قرص نون بدزده؟
‫آره؟
‫تقاضا می‌کنم همه‌شون برای ‫این پرونده مرخص بشن.
‫مرخصید.
‫لعنتی.
‫- چندتا از اون اعضای هیئت منصفه رو می‌خواستم. ‫- آره. نه، اون زنه خیلی خوب بود.
‫وکیل مدافع، نوبت شماست.
‫- ممنون، جناب قاضی. ‫- اوه، صبر کن. من چندتا نظر دارم.
‫چی؟
‫خیلی‌خب.
‫اون یارو که کروات نخی ‫داره رو شرشو کم کن.
‫هیچ آزاده‌خواهی بمیره ‫هم کروات نخی نمی‌زنه.
‫عضو هیئت منصفه‌ی 20، ممنون.
‫مرخصید.
‫22 هم دوست ندارم. ‫موهاش بزرگه.
‫شبیه کلین کانوی‌ـه. ‫خوب نیست.
‫عضو هیئت منصفه‌ی 22، مرخصی.
‫- چهل. از اوناست که شبکه فاکس می‌بینه. ‫- مرخصید.
‫بیست و سه.
‫موی بالاسرش رو می‌بینی؟ ‫یه کچله که از خودش متنفره!
‫هم از خودش متنفره و ‫هم از بقیه‌ی مردهای کچل.
‫- باید بره. ‫- خیلی‌خب.
‫عضو هیئت منصفه‌ی 23، مرخصید.
‫اعضای هیئت منصفه‌،
‫همونطور که می‌دونید ‫این پرونده خیلی رسانه‌ایه.
‫همونطور که دوربین‌ها رو از بیرون می‌بینید، ‫جوّ رسانه‌ای سنگینی حکمفرماست.
‫پس مجبوریم منزوی‌تون کنیم.
‫می‌دونم، می‌دونم.
‫یه هتل خوب براتون می‌گیریم، ‫سعی می‌کنیم راحت باشید.
‫اوه، منزوی‌سازی. وحشتناکه. ‫نه تلویزیون می‌بینید، ‫نه رادیو گوش می‌دید...
‫متنفرم منو اینطوری توی قفس بکنن.
‫فکر نکنم بتونم تحمل کنم، می‌دونی؟
‫و مطمئنم خیلی‌هاشونم تقلب می‌کنن.
‫احتمالا یه متقلب بین‌شون هست.
‫- اینطور فکر نمی‌کنی؟ ‫- لری، من جات بودم نگرانِ هیئت منصفه نمی‌بودم.
‫تو متهم هستی.
‫و اگه محکوم بشی مجرم شناخته میشی.
‫آهنگ فیلم «دام.»
‫فردا وکیل‌ها ادله اولیه خودشونو ارائه میدن.
‫ختم جلسه.
‫امروز روز اول از محاکمه‌ی لری دیویده،
‫یکی از خالقان ساینفلد که گرفتار...
‫- اون مال لریه؟ ‫- ...قانون جدید رأی‌گیری جورجیا شده
‫که اونو متعصبانه، سخت‌گیرانه،
‫- و برخلاف قانون اساسی می‌بینه. ‫- خیلی ممنون.
‫نحوه‌ی پیش رفتن این ‫محاکمه می‌تونه تأثیر زیادی
‫در انتخابات بعدی داشته باشه.
‫- زیاد دور نبرش. ‫- باشه، خانم.
‫ممنون.
‫- سلام. ‫- سلام، لری.
‫اون مرسدس آبی مال توئه، هان؟
‫- آره. ماشین خوبیه. ‫- اوه، خیلی خوبه.
‫دقیقا همون مدل ماشینیه که
‫نمی‌ذاشت برم لاین بغلیم.
‫- درسته. یادمه... ‫- و یه زن پشت فرمونش بود.
‫- هان! ‫- ولی من نبودم!
‫- عجب تصادف دیوانه‌واری. ‫- آره.
‫خب، ریچارد بهم گفت
‫تو یه بار قصد داشتی...
‫جسارتاً خودکشی کنی؟
‫ریچارد اینو بهت گفت؟ ‫آره. آره. ما خیلی نزدیکیم.
‫من بهش همه‌چی رو میگم. ‫اونم بهم همه‌چی رو میگه. آره.
‫بله، این‌کارو کردم، لری.
‫چرا این‌کارو کردی؟
‫اوه، بخاطر قضیه‌ی... بهم زدن‌تون بود؟
‫توی دوران خیلی حساسی بودم.
‫خیلی... ‫عاشقش بودم
‫- و... ‫- عاشقِ اون؟
‫- تو دوستِ ریچاردی؟ ‫- آره.
‫و باور نمی‌کنی کسی ‫بتونه عاشقش بشه؟
‫نه.
‫تاحالا عشق رو تجربه کردی، لری؟
‫تاحالا از دست یه عشق عالی رو تجربه کردی؟
‫اوه، هم عشق رو تجربه ‫کردم و هم از دست دادن رو.
‫2004، یانکی‌ها چهار بازی ‫آخر رو به ردساکس منفور باختن.
‫چندین هفته داغون بودم.
‫راستش تو فکرش بودم خودمو بکُشم.
‫این یه نوع عشق دیگه ست، لری.
‫و البته که سال 1994، ‫وقتی رنجرز جام رو برد.
‫بی‌خیال. از این بهتر نمیشد.
‫وقتی مسی‌یِر اون جام رو بلند کرد
‫فکر کردم الانه که قلبم منفجر بشه.
‫لری، من عاشق ریچارد بودم. ‫یه تصمیم گرفتم.
‫از لحاظ احساسی بی‌قرار بودم.
‫و بله، سعی کردم خودکشی کنم.
‫چطوری خودکشی کردی؟ ‫فکر تو اولین نفری هستی
‫که تاحالا این سؤال رو ازم پرسیده، لری.
‫- واقعا؟ ‫- خیلی بی‌ادبانه بود.
‫می‌دونی، حق با توئه. ‫اگه طرف واقعا سعی کرده بود
‫خودکشی کنه بی‌ادبانه می‌بود.
‫اوه، پس یعنی داری میگی باورت ‫نمیشه سعی کردم خودکشی کنم؟
‫- چطور خودکشی کردی؟ ‫- یادم نمیاد.
‫- خیلی وقت پیش بود. ‫- یادت نمیاد؟
‫قرص خودم، باشه؟
‫چه‌جور قرصی؟
‫قرص صورتی.
‫- مطمئنی؟ ‫- آره، مطمئنم.
‫خیلی‌خب.
‫به ریچارد بگو من تو ماشینم.
‫هی، چرا پشتِ به در نشستی؟
‫بخاطر طرفدارهام. ‫هجوم میارن سمتم.
‫واقعا؟ تو به یه نحوی مثل یکی ‫از اعضای بیتل هستی، مگه نه؟
‫- می‌تونی اینو به همه بگی؟ ‫- آره.
‫هی، سینتیا توی ماشین منتظرته.
‫منظورت چیه؟ نه، ‫قراره اینجا بیاد دیدنم.
‫نه، نه. من یه بحث ‫کوچیکی باهاش داشتم.
‫منظورت چیه؟
‫می‌دونی، درباره‌ی قضیه‌ی ‫خودکشی‌ش ازش سؤال کردم.
‫اوه، خدایا.
‫اون زن سعی کرد خودشو دار بزنه.
‫- اِ جدی؟ ‫- آره.
‫خب، چه جالب.
‫چون به من گفت قرص خورده.
‫خب، فرقش چیه؟ ‫قرص، دار زدن؟
‫فرقش چیه؟ ‫فرقش چیه؟
‫فکر می‌کنی اگه یه نفر ‫خودکشی کرده باشه
‫یادش نمی‌مونه ‫چطوری خودکشی کرده؟
‫چرا داری دوباره این‌کارو باهام می‌کنی؟
‫گند می‌زنی به ازدواج احتمالیم،
‫گند می‌زنی به احتمال بچه‌دار شدنم.
‫- خدایا. آره. چی؟ ‫- من خانواده می‌خوام.
‫- چطور می‌خوای این‌کارو بکنی؟ ‫- به سرپستی می‌گیریم.
‫چی می‌خوای به سرپرستی بگیری، ‫یه آدم چهل ساله؟
‫آره. یه دکتر.
‫- یه دکتر؟ ‫- یه دکتر یا یه وکیل.
‫خوبه. ایده‌ی خوبیه. ‫- چرا که نه؟ ‫- آره. چرا که نه؟
‫خب، بهتره بری بیرون. ‫توی ماشین منتظرته.
‫خودت بهتره بری بیرون.
‫اوه، خدایا.
‫خیلی‌خب. آماده‌ای؟
‫نه.
‫عدالت برای لری!
‫رأی‌دهنگان رو سرکوب نکنید!
‫لری، نظری درباره‌ی محاکمه نداری؟
‫- صدای جمعیت رو می‌شنوی؟ آره. ‫- آره.
‫نظری نداری؟ لری.
‫رأی‌دهنگان رو سرکوب نکنید!
‫صبر کن. ‫رأی‌دهنگان رو سرکوب نکنید!
‫- داری چیکار می‌کنی؟ ‫- منظورت چیه دارم چیکار می‌کنم؟
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫- نمی‌تونم دست روی دست بذارم، لری. ‫- اِ جدی؟
‫قانون صداقت انتخابات؟ ‫مزخرفه.
‫دارن رأی‌ها رو می‌دزدن.
‫آره. تو هم داری کانون توجه رو می‌دزدی.
‫راستی، ‫چرا داری به همه میگی
‫شریل غذای مکزیکی دوست نداره؟
‫به همه میگم؟ ‫شوخیت گرفته؟
‫فقط به یه نفر گفتم، و خب که چی؟
‫این داستان تو نیست که بگی، لری.
‫داستانی درکار نیست. ‫این داستان نیست.
‫- مگه غذای مکزیکی دوست نداشتن خجالت داره؟ ‫- فقط صدات رو...
‫- بیار پایین. ‫- چرا این بده؟
‫لری، باید بریم. باید بریم.
‫- اون‌تو موفق باشی. ‫- باشه. ‫سلام، آقای دنسون.
‫- رأی‌دهنگان رو سرکوب نکنید. ‫- رأی‌دهنگان رو سرکوب نکنید!
‫- اِرل. ‫- صبح بخیر، خانم وکیل.
‫کاپیتان.
‫اوه، خدای من. ‫اینجا رو نگاه کن.
‫زیر لیوانی نذاشتن.
‫ازت می‌خوان به قانون احترام بذاری،
‫ولی خودِ قانون به چوب احترام نمی‌ذاره.
‫تناقض رو می‌بینی؟
‫هی. ‫اوه، هی.
‫همگی برخیزید. ‫قاضی محترم آقای ویتکر وارد میشه.
‫بشینید.
‫آماده‌ی بیانیه‌ی اولیه‌تون هستید؟
‫بله، جناب قاضی.
‫آقای وکیل، می‌تونید شروع کنید.
‫پدربزرگم...
‫بهم گفت ما کشورِ قوانین هستیم.
‫همینیم و بس.
‫شاید شما از قانون صداقتِ ‫انتخابات خوشتون نیاد،
‫ولی موضوع بحث این نیست.
‫لری دیوید قانون‌شکنی کرده.
‫اون به این‌کارش اعتراف می‌کنه
‫و منم چندین شاهد میارم روی جایگاه
‫که یه الگو رو بهتون نشون میدن.
‫الگوی قشنگی نیست.
‫چون‌که لری دیوید ‫به قانون احترام نمی‌ذاره.
‫اون بیرونِ قانون زندگی می‌کنه.
‫فارغ از قید و بند نزاکت انسانی.
‫اگه ما طبق روّیه‌ی ‫لری دیوید زندگی کنیم،
‫می‌دونید به چی می‌رسیم؟
‫هرج‌ومرج. ‫اینجا کی از هرج‌ومرج خوشش میاد؟
‫اون عاشقشه.
‫چون که اون مرد می‌خواد ‫همه‌چی به آتیش کِشیده بشه.
‫نمی‌دونم این حرفا رو ‫از کجاش درآورده.
‫حالا ما مجبوریم امروز خوب ‫تأمل کنیم و از خودمون بپرسیم
‫آیا این مرد لایق این حق هست
‫که بین آدم‌های خوب، بانزاکت ‫و محترمی مثل شما و من
‫آزادانه راه بره یا نه.
‫ممنون، آقای وکیل.
‫لری، دهنت گاییده ست!
‫خفه‌خون بگیر.
‫- این بی‌شرف استاده. ‫- خانم سندرز؟
‫بله، جناب قاضی.
‫آیا لری دیوید قانون‌شکنی کرده؟ ‫البته که کرده.
‫و بله، لری کسیه که اینجا تحت محاکمه ست.
‫ولی کسی که باید تحت محاکمه ‫باشه لری دیوید نیست.
‫این قانونِ
‫خلاف قانون اساسی و غیرانسانیه ‫که باید تحت محاکمه باشه.
‫اجازه نداری به یه انسان دیگه آب بدی
‫اونم توی یه روز گرم؟
‫دادستان بخش حتما میگه ‫اون قانون‌شکنی کرده.
‫پرونده مختومه ست. ‫به همین راحتی.
‫ولی اگه قانون بگه سیاه‌پوست‌ها
‫باید پشتِ اتوبوس سوار بشن چی؟
‫یا یهودی‌ها باید به لباس‌هاشون ‫ستاره وصل کنن چی؟
‫ما می‌دونیم این قانون غلطه.
‫تنها هدفِ این قانون ‫فراری دادن مردم از رأی‌دهیه.
‫این قانون یه توهین به دموکراسیه
‫و در تضاد با تمام آموزه‌های انجیله،
‫تمام آموزه‌های والدین‌هامون.
‫این سؤال رو از خودتون بپرسید...
‫اگه حضرت عیسی می‌دید
‫یه صف از مردم دارن ‫زیر گرما عرق می‌ریزن،
‫و برای آب زجّه می‌زنن چیکار می‌کرد؟
‫آیا عیسی رو هم محکوم می‌کردید؟
‫فکر کنم همه‌مون ‫جوابِ این سؤال رو بدونیم.
‫و اگه عیسی رو محکوم نمی‌کردید
‫ها!
‫پس لری رو هم نمی‌تونید محکوم کنید.
‫ممنون.
‫ممنون، خانم سندرز.
‫- هی. ‫- حال‌شونو گرفتیم.
‫آفرین.
‫آیا ایالت آماده‌ی فراخوانی ‫اولین شاهد هست؟
‫ایالت جو بوکابلا رو فرا می‌خونه.
‫جو بوکابلا کیه؟
‫اوه، خدای من.
‫اون جو بوکابلا نیست. ‫اون موکا جوئه.
‫آقای بوکابلا، متوجه شدم که شما زمانی،
‫توی کارِ قهوه بودید؟
‫بله، درسته. ‫اسمش کافه‌ی موکا جو بود.
‫شاید اسمش به گوش‌تون خورده باشه.
‫تاحالا با کسی مشکلی داشتی؟
‫نه راستش. چیزهای عادی.
‫تا وقتی یه روز پای ‫لری دیوید به کافه‌ام باز شد.
‫می‌تونی بهمون بگی چه اتفاقی افتاد؟ ‫شروع کرد شِکوه و شکایت،
‫اسکون‌هام عین مافین هستن، خیلی نرمـن...
‫آره. خیلی نرم بودن.
‫...میزهام لق بودن، و قهوه‌هام سردن،
‫که اصلا هم نبودن.
‫- اعتراض دارم، جناب قاضی. نامربوطه. ‫- نه. خیلی هم سرد بودن.
‫- در راستای انگیزه‌شه، جناب قاضی. ‫- اجازه میدم.
‫و آیا ماجرا به همینجا ختم میشه؟
‫ای‌کاش. اون بازم برگشت ‫و گفت قراره مغازه‌ای که
‫- بهش می‌گفت مغازه لجبازی باز کنه. ‫- اوه، باز شروع شد.
‫یه کافی‌شاپ درست بغلِ
‫مغازه من، کافه موکا جو.
‫داشت سعی می‌کرد ‫منو ورشکسته کنه.
‫اینا تقریبا خیالی به‌نظر میان.
‫اوضاع حتی بدتر هم شد.
‫نصفه شب بهم زنگ زدن
‫گفتن موکا جو آتیش گرفته.
‫و وقتی اونجا رسیدم، ‫اونم اونجا وایساده بود،
‫داشت سوختن دونه‌هام رو تماشا می‌کرد.
‫چیکار کردی؟
‫- اون دونه‌هامو سوزوند! ‫- من دونه‌هاتو نسوزندم!
‫تو دونه‌هام رو سوزوندی.
‫جوئی فانک‌هاوسر با کیر بزرگ جدیدش
‫آتیش‌سوزی رو راه انداخت.
‫آقای دیوید، دهنت رو ببند
‫وگرنه میگم نگهبان ‫دادگاه این‌کارو برات بکنه.
‫می‌خواد چیکارم کنه؟ ‫کتکم بزنه؟
‫می‌خوای چیکار کنی؟
‫ایالت می‌خواد ‫ماتسو تاکاهاشی رو فرا بخونه.
‫آقای تاکاهاشی، ‫میشه لطفا به هیئت منصفه بگید
‫شغل‌تون چیه؟
‫مالک باشگاه گلف هستم.
‫تعاملات لری دیوید
‫- با اعضای باشگاه چطوره؟ ‫- اوه، اون همیشه ناراضیه.
‫و همینطور هیچ‌وقت وقتی به ‫توپ ضربه می‌زنه نمیگه «پیش.»
‫یه بار با یه توپ گلف
‫زد کمر یکی از اعضا.
‫- اوه، خدای من! ‫- هی، این چه وضع‌شه؟
‫و متوجه شدم یه حادثه‌ی
‫مربوط به یه پرنده ‫توی باشگاه اتفاق افتاده.
‫اوه، آره.
‫اون...
‫- هی! هی! هی! ‫- قوی سیاه زیبای من، یوکو رو کُشت.
‫هی!
‫قو بهم حمله کرد!
‫یا باید می‌کُشتم یا کُشته می‌شدم.
‫- تو یه قاتلی. قاتل! ‫- دفاع از خود بود.
‫نظم!
‫ایالت مفتخره تا
‫سرهنگ دوم الکساندر ویندمن رو فرا بخونه.
‫سرهنگ دوم ویندمن، متوجه شدم که
‫شما تاریخچه‌ی بلند و بالایی ‫از افشاسازی فساد دارید.
‫من رئیس‌جمهور دونالد ترامپ رو
‫وقتی رئیس‌جمهور وقت بود ‫و سعی کرد باج‌گیری کنه،
‫در یه مقابل به مثل ‫با رئیس‌جمهور زلنسکی
‫که الان درحال جنگ با روسیه ست، گزارش کردم
‫و رئیس‌جمهور ترامپ ‫درآخر استیضاح شد.
‫من به افشاسازی فساد هرجا ‫که پیداش کنم ادامه میدم،
‫و فساد رو از هیچ‌کس تحمل نمی‌کنم
‫چه می‌خواد ترامپ باشه، ‫یا پوتین یا لری دیوید.
‫بی‌خیال.
‫ترامپ، پوتین و لری دیوید؟
‫ترکیب عجیبیه.
‫من اتفاقی شنیدم که ‫لری دیوید سعی می‌کرد
‫به یکی از اعضای شورای ‫شهر سانتا مونیکا رشوه بده.
‫یه تصمیم عالی بود.
‫یه تصمیم عالی.
‫ویندمن، تاکاهاشی،
‫این‌همه راه اینجا اومدن این‌کارو بکنن؟
‫اومدن آتلانتا؟
‫نمی‌دونم. حالا چیکار کنیم؟
‫حالا چیکار کنم؟ ‫اوضاع بد به‌نظر میاد.
‫خب، اگه چیزی به ‫ذهنم رسید بهت میگم.
‫من باید برم.
‫فردا سالگرد ازدواجمه
‫و سوزی یه برنامه‌ی شام مفصل ‫برای امشب تدارک دیده،
‫توی یه رستوران باکلاس.
‫و می‌دونی چیه؟ ‫من باید براش یه هدیه بگیرم.
‫اصلا نمی‌دونم چه کوفتی براش بگیرم.
‫یکی دیگه؟ ‫تازه براش هدیه تولد خریدی.
‫می‌دونم. آره.
‫از اون... از اون سُس سالاد ‫خیلی خوشش اومده بود.
‫نتونستیم طرز تهیه‌اش رو از ‫زیر زبونِ خاله ری بکِشیم بیرون.
‫- اون هدیه‌ی خوبی میشد. ‫- آره. هدیه‌ی محشری میشد.
‫می‌دونم، ولی اون که لو نمیدش.
‫گفت نه. ‫می‌خوام یه امتحانکی بکنم.
‫- از چی حرف می‌زنی؟ ‫- ببین یه مردِ عمل چیکار می‌کنه.
‫سلام. رستوران ری‌ـه. ‫چطور می‌تونم کمک‌تون کنم؟
‫من جرنی گاندرسون هستم.
‫همسر من بخاطر اون سُس
‫که روی سالادت ریختی توی بیمارستانه.
‫اوه، خدای من. ‫اوه، خدای من.
‫اینجا چندین دکتر هست
‫و باید بدونیم چی توی اون سُس بوده.
‫آقای گاندرسون، ما هیچ‌وقت طرز ‫تهیه‌‌ی اون سُس رو لو نمی‌دیم، جناب.
‫باید بهمون بگی.
‫اوه، صدای زنمه. ‫خیلی داره درد می‌کِشه.
‫آخ! جرنی!
‫دکترها باید مواد اولیه‌اش رو بدونن.
‫- جرنی! ‫- خیلی... خیلی... خیلی...
‫خیلی متأسفم. آقای مک‌گاندرمن، ‫این صدای زن شماست؟
‫اسمش کارن گاندرسونه.
‫درب و داغون شده.
‫- ببخشید. چی‌چی؟ ‫- درب و داغون.
‫داغون یعنی چی، آقای گرنی مناندرسون؟
‫طاقت بیار.
‫کارن گاندرسون،
‫عزیزم، من و شوهرت، گرنی جرمرنی،
‫خوبت می‌کنیم، عزیزم.
‫حالا گوش کن ببین چی میگم. ‫یه قاشق سوپخوری سرکه داره.
‫یه قاشق سوپخوری سرکه.
‫و آهان، سه قاشق چایخوری
‫- روغن زیتون استفاده کردم. ‫- خب.
‫و چند حبه سیر.
‫و یه نصف قاشق چایخوری ‫خردل دیجون هم زدم...
‫این چیه؟
‫- سُس سالاد خاله ری. ‫- سُس سالاد خاله ری.
‫عجب هدیه‌ی سنجیده‌ای. ‫چطوری گیرش آوردی؟
‫عشق یه راهی پیدا می‌کنه.
‫اوه، پسر خوب.
‫ولی صبر کن. بازم هست.
‫- بازم؟ بازم؟ ‫- اوه، بازم.
‫آره. اوه، آره. اوه، آره. ‫سالگرد ازدواج‌مون مبارک.
‫- این چیه؟ ‫- چیه؟ این چیه؟
‫طرز تهیه‌شه.
‫- اوه، طرز تهیه‌‌شه! ‫- طرز تهیه‌ی سُس سالاده.
‫- طرز تهیه‌‌اش رو گیر آوردی. ‫- اوه، خدای من.
‫- چطور طرز تهیه‌‌اش رو گیر آوردی؟ ‫- طرز تهیه‌ ست.
‫این بهترین هدیه‌ایه که تاحالا دادی.
‫بهتر از هر شعر یا غزلی.
‫تو بهترین شوهر توی کل جهان هستی.
‫چه می‌کنه این مرد جوان
‫- اهل شیکاگو، هان؟ ‫- اوهوم. اوه، عاشقشم.
‫نگاهش کن.
‫- اوه. سلام، لئون. ‫- اوه، پسر. ببینید کی اومده.
‫- خودت می‌دونی چیه. ‫- آره، چیه؟
‫اون ساینفلد لعنتی، مرد. ‫داشتم اون لعنتی رو می‌دیدم.
‫داشتم رگباری اون کسشعرو می‌دیدم، مرد.
‫اِ جدی؟ نظرت چیه؟
‫مرد، امان از این کریمر لعنتی، مرد، ‫خیلی اغراق‌شده ست، مرد.
‫بی‌خبر تو خونه‌ات میره میاد.
‫- آره. ‫- یهویی اون در رو بردارید
‫و یه در دو لنگه بذارید دیگه. ‫می‌فهمی چی میگم؟
‫این مادرجنده هروقت ‫عشقش بکِشه میره میاد.
‫خب، امروز قراره چی بشه؟
‫قراره بهتر از دیروز باشه؟
‫چون دیروز که یه فاجعه بود.
‫- منظورم اینه فاجعه بود. ‫- آره.
‫این قاضیه واقعا باهام مشکل داره.
‫واقعا آره.
‫- قراره چی بشه؟ ‫- نمی‌دونم.
‫کاری از دستت برمیاد؟
‫- نمی‌دونم. ‫- می‌دونی تو چی می‌خوای؟
‫- همدردی. ‫- اِ جدی؟
‫بذارید یه داستان درباره‌ی ‫هورسکاک ویلیامز براتون تعریف کنم.
‫این مادرجنده همیشه ‫توی دردسر می‌افتاد.
‫همیشه توی دادگاه‌ها بود.
‫می‌دونی چیکار می‌کنه؟
‫با یه ویلچر میره توی دادگاه.
‫آروم حرکت می‌کنه ‫و خودشو می‌لرزونه.
‫همه اینطوری میشن: ‫«اوه، خدای من. مرد بیچاره.»
‫قاضی تحت تأثیر قرار می‌گیره. ‫نگهبان دادگاه تحت تأثیر قراره می‌گیره.
‫نقاش این‌قدر گریه می‌کنه
‫که نقاشی‌ش تار میشه.
‫و اون مادرجنده همیشه برنده میشه.
‫این مادرجنده برنده میشه.
‫اون یه همدردی‌قاپ‌ـه.
‫عجب.
‫هورسکاک حرف نداره.
‫یه ایده داشت که ‫فاحشه‌های ویلچری بیاریم،
‫توی خیابون‌ها پخش‌شون کنیم. ‫می‌فهمی منظورم چیه؟
‫تاحالا با یه زن ویلچری سکس داشتی؟ ‫چون من داشتم.
‫تاحالا یه زن با عصا زیربغلی رو کردی؟
‫تاحالا با کسی که ‫عصا زیربغلی داره سکس کردی؟
‫مثل کردن یه حیوون می‌مونه
‫چون اون عصا زیربغلی‌ها مثل ‫یه جفت پای اضافه می‌مونه.
‫لعنتی. این کص کردن داره، هان؟
‫فاحشه‌های ویلچری،
‫برای همه‌چی بازار هست.
‫اون همیشه ایده‌های محشری داشت.
‫مادرجنده نوآور بود. ‫هورسکاک حرف نداره.
‫روز دوم محاکمه در پیشه، ‫و به هیئت منصفه بستگی داره
‫که تصمیم بگیره ‫لری دیوید چه‌جور آدمیه.
‫ما انتظار شاهدهای بیشتری ‫رو از طرف دادستان داریم.
‫لری رو آزاد کنید. ‫لری رو آزاد کنید.
‫هیئت منصفه، می‌خوام بهتون یادآوری کنم
‫که درباره‌ی این پرونده تا ‫وقتی بررسی شروع نشده
‫با هیچ‌کس صحبت نکنید.
‫یه فرصت دارید که...
‫دست‌های لعنتیت رو ازم بکِش.
‫خودم می‌تونم. خودم می‌تونم. ‫من خوبم. من ناتوان نیستم.
‫اوه، خدای من. ‫اینجا رو نگاه کنید. اومد، اومد.
‫- اوه، اومدی. ‫- چه خبره؟
‫- عزیزم. اومدی. ‫- آره.
‫- من اومدم. ‫- نگاه کنید، نگاه کنید، نگاه کنید، نگاه کنید.
‫عزیزِ من اومده.
‫چرا بهم نگفتی؟ ‫از پله‌ها می‌آوردمت بالا.
‫- چیزی نیست. چیزی نیست. ‫- اوه.
‫اوه، اوه، اوه.
‫چه دختر شجاعی. ‫اوه، خدای من، عجب سورپرایزی.
‫اون کیه؟ ‫فقط تابلو نکن.
‫تموم شد؟ ‫میشه ادامه بدیم؟
‫ببخشید، جناب قاضی. ‫عزیزدلِ من اومد.
‫چند ماه پیش یه اتوبوس بهش زده بود
‫و همینطوری زمین افتاده بود، ‫و من با عجله رفتم پیشش.
‫بهش تنفس دهان به دهان دادم.
‫و تا ماشینم بغلش کردم. ‫کارِ راحتی نبود.
‫بردمش بیمارستان، ‫و عاشق همدیگه شدیم
‫و اسباب‌کشی پاکویما تا پیش اون باشم. ‫طفلکی رو ببینید.
‫من جونش رو نجات دادم. ‫بهش بگو نجاتت دادم...
‫خودت الان گفتی دیگه.
‫- آره، ما عاشق همدیگه‌ایم. ‫- آره.
‫اون حرف نداره. ‫خیلی مرد فوق‌العاده‌ایه.
‫و قضیه‌ی... حیوون‌ها... ‫- اوه، اوه! اوه. ‫- اوه، آره.
‫- اون توی یه پناهگاه حیوانات کار می‌کنه. ‫- پناهگاه حیوانات. آره، آره.
‫- و بچه‌ها... ‫- و... آهان...
‫- برای بچه‌های معلول کار می‌کنه. ‫- بچه‌های معلول.
‫اوه، وقتی اونجا میره بچه‌ها میگن: ‫«لری اومده!»
‫همه‌شون می‌پرن هوا، ‫البته اونایی که می‌تونن.
‫خیلی‌خب، کافیه. خواهش می‌کنم.
‫دادستان، بازم شاهد داری که فرا بخونی؟
‫آره. مایلیم...
‫شاهد ریچل هاینمن بیاد لطفا.
‫میشه لطفا برای ثبت اسم‌تون رو بگید؟
‫ریچل راخیلی شولی خمدا سارالا هاینمن.
‫و متهم رو چطور می‌شناسی؟
‫بخت باهام یار نبود و در یک ‫تله اسکی با متهم همسفر بودم.
‫و بنا به یه دلیلی،
‫هاشم تصمیم گرفت ‫تله اسکی رو نگه داره،
‫درحالی‌که ‫«اشخیات خاچاما» یعنی غروب،
‫داشت نزدیک میشد، من به‌عنوان یه زن
‫اجازه ندارم بعد از غروب ‫کنار یه مرد باشم.
‫پس بهش گفتم...
‫یه نفر باید بپره.
‫- که اون جواب داد... ‫- عقلت پاره‌سنگ برداشته؟
‫و بنابراین من مجبور شدم...
‫...از ارتفاع 14 متری بپرم پایین.
‫هر دوتا زانوهام و قوزک‌هام شکست.
‫یه نمودار کوچیک درست کردم.
‫هنوز دارم با ضربه‌ی روحیم ‫دست‌وپنجه نرم می‌کنم.
‫آره.
‫لری دیوید روی یه نقاشی از ‫عیسی مسیح توی خونه‌ام شاشید.
‫چی؟
‫گرفت روش.
‫- عیسی رو شاشی کرد. ‫- اوه!
‫و مقدارشم کم نبود.
‫اومد توی رستوران‌مون و داد زد.
‫لری دیوید یه آدم سالخورده‌ی غم‌انگیز
‫با تخم‌های آویزون و مشکلات روانیه.
‫حتما توی موزه‌ی هولوکاست ‫کپه‌ی بزرگ کفش‌ها رو دیدید.
‫چه‌جور هیولایی یه جفت ‫از اون کفش‌ها رو برمی‌داره
‫و اونا رو می‌پوشه؟
‫کی می‌تونه همچین کاری ‌کنه؟
‫لری دیوید چه‌جور آدمیه؟
‫آدمیه که با بی‌دقتی
‫و شاید حتی همراه با سوءنیت ‫مجبورم کرد از لیوانش آب بخورم
‫و بهم کرونا داد.
‫اون به من کرونا داد.
‫- مزخرفه. ‫- گند زد به بزرگ‌ترین شب
‫زندگی من و بعضی از طرفدارهام.
‫و کوچک‌ترین اهمیتی نمیده.
‫و هنوزم هیچ بویی حس نمی‌کنم.
‫ایالت مایله
‫- تارا مایکلسون بیاد. ‫- اون کیه؟
‫- نمی‌دونم. ‫- خانم مایکلسون،
‫شما چند سال تحت روان‌درمانی بودید؟
‫وقتی 9 سالم بود ‫روان‌درمانی رو شروع کردم.
‫پس میشه 21 سال.
‫و آیا حادثه‌ی بخصوصی هم وجود داره؟
‫وقتی تقریباً 8 سالم بود،
‫با والدینم رفته بودم اکران یه فیلم.
‫و درست قبل از اینکه فیلم شروع بشه،
‫تنهایی رفتم دستشویی زنونه.
‫و لری رو دیدم که اونجا وایساده بود.
‫- سلام. ‫- مرسی که موی جودی رو درست کردی.
‫اوه، خواهش می‌کنم.
‫منو بغل کرد.
‫مامان! مامان! ‫اون آقا کچله توی دستشوییه
‫و یه چیز سفت توی شلوارش داره.
‫ممنون، خانم مایکلسون.
‫فکر کنم کارِ دادستانی تمومه، جناب قاضی.
‫وکیل مدافع حالا می‌تونه ‫اولین شاهد رو فرا بخونه.
‫بله، جناب قاضی، ‫مایلم ری بلک بیاد.
‫خاله‌ی منه ها.
‫توی سینه‌بندش آب‌نبات می‌ذاره، ‫اگه شانس بیاریم
‫بهمون چندتا تافی ممه‌ای می‌رسه.
‫خیلی خوشحالم اون اومده، ‫تا اینجا که فاجعه بوده.
‫قرار بود راحت پیش بره.
‫حالا همه‌چی درب و داغون شده.
‫- چرا اینطوری کرد؟ ‫- اوه!
‫چه اتفاقی داره می‌افته؟
‫خانم بلک، لری دیوید توی اون روز گرم
‫به شما آب داد.
‫ولی این اولین‌باری نبود که ‫اون از شما مراقبت می‌کرد.
‫اون به شما و خانواده‌تون ‫بعد از توفان کاترینا پناه داد.
‫خب، زنش این‌کارو کرد.
‫ولی شما مدت زیادی پیشش زندگی کردید.
‫درسته.
‫اون‌قدری پیشش بودم که دیدم ‫از کلمه 'سیاه‌سوخته' استفاده کرد.
‫واقعا این‌کارو کرد.
‫- چی؟ ‫- و اون‌قدری پیشش بودم
‫که منو بغل کرد و شق کرد، و نعوظش رو
‫- به من می‌مالید. ‫- لازم نیست درباره‌ی این چیزا صحبت کنیم.
‫و آخرین‌باری که دیدمش،
‫داشت یه مجسمه‌ی چمنِ ‫سیاه‌پوست رو جابجا می‌کرد.
‫- تقاضای نادیده گرفتن، جناب قاضی. ‫- نه، نه، نه.
‫- اون شاهد خودشه، جناب قاضی. ‫- وارد نیست. شاهد خودته،
‫جواب‌هایی که میده رو تحویل بگیر.
‫چرا داره این بلا رو سرت میاره، لر؟
‫و یه چیز دیگه.
‫نه، نه، نه. ‫دیگه سؤالی نیست.
‫ممنون، خانم ساندرز. ‫یعنی چی؟
‫شما حرومزاده‌ها. کارِ شما بود!
‫مطمئنم کارِ تو بود، برنی باندرمن،
‫و تو، کارن باندرمن،
‫سعی کردید طرز تهیه‌‌ی سُسم رو بدزدید.
‫- چطور تونستید؟ ‫- تو طرز تهیه‌‌اش رو دزدیدی، جف؟
‫نه.
‫- تو طرز تهیه‌‌اش رو دزدیدی؟ ‫- نه، من...
‫کون لقت، لری دیوید.
‫- خانم بلک... ‫- و کون لق دوستِ میمونت...
‫- خانم... ‫- باشیبا ماندرمن.
‫خانم بلک، نظم دادگاه رو رعایت کنید.
‫می‌دونید چیه، گور باباش!
‫جفِ دروغگوی کثافت.
‫این پست‌ترین چیزیه که تاحالا شنیدم.
‫هدیه‌ی سالگرد ازدواج رو می‌دزدی؟
‫جف، اون طرز تهیه‌ رو بردار،
‫و فرو کن توی کونِ تپلت.
‫اوه، خدای من. راه رفت.
‫راه رفت!
‫یه معجزه ست... ‫نگاه کنید، یه معجزه ست.
‫چطور این‌کارو کرد؟ ‫اصلا باورم نمیشه.
‫- راه رفت. ‫- نظم.
‫- راه رفت. اوه. اوه. ‫- آقای دیوید.
‫- اوه، راه رفت.
‫کافیه، آقای دیوید.
‫فردا ادامه می‌دیم.
‫جلسه‌ی امروز تمومه.
‫تظاهراتِ بزرگ امروز در بیرون دادگاه آتلانتا،
‫- با حضور بازیگر برنده‌ی چندین جایزه‌ی اِمی، تد دنسون. ‫- رأی‌دهنگان رو سرکوب نکنید!
‫دستبند رو یه‌کم سفت بستی.
‫بفرمایید. ‫رأی‌دهی رو آزاد کنید.
‫شاید بخاطر اینکه تد دنسون ‫دموکراسی براش مهمه
‫مردم این‌قدر دوستش دارن.
‫بخاطر همین مردم بهش ‫احترام می‌ذارن. میکا...
‫- می‌دونم. ‫- بخاطر همینه این یارو قهرمانِ منه.
‫- آره. اون بازیگر فوق‌العاده‌ایه. ‫- اوه، دوست‌تون دارم، بچه‌ها.
‫نه، نه، به موهام دست نزن.
‫اگه بجای لری دیوید، ‫تد دنسون به اون زنِ توی صف
‫آب می‌داد چی می‌شد؟
‫گمونم همه‌چی فرق می‌کرد، نه؟
‫- لر! ‫- آره. محبوبیت قطعا...
‫- هی، اومدی. اوه! ‫- نگاهش کن. اوه، خدای من.
‫- هی. ‫- اوه، خدای من.
‫یه بطری آبه دیگه. ‫آخه تقصیر تو چیه؟
‫- دقیقا. من هیچ‌ کاری نکردم. ‫- فقط داشتی سعی می‌کردی
‫یه انسان باشرفِ مهربون باشی.
‫- باید برام درس عبرت بشه. ‫- درسته.
‫خب، چطور داره می‌گذره؟
‫تمام روز توی دادگاه می‌شینی؟
‫- آره. ‫- خب، به چی فکر می‌کنی؟
‫- بذار یه موقعیت فرضی رو ترسیم کنم. ‫- خیلی‌خب.
‫مثلاً تو با یه نفر دوستی که
‫- توی سیرک کار می‌کنه. ‫- البته.
‫- خانم ریشو رو خیلی خوب می‌شناسه. ‫- خیلی‌خب.
‫و میری تماشای اجراشون توی گاردن، ‫و دوستت تعارف می‌زنه:
‫«هی، خانم ریشو قراره ‫یه دورهمی برگزار کنه،
‫- «چطوره بهمون ملحق بشی؟» ‫- یه مهمونی کوچیک.
‫میری توی آپارتمان خانم ریشو.
‫- یه آپارتمان معمولیه. ‫- چیز عجیبی نیست.
‫- نه، هیچ چیزِ عجیبی نیست. ‫- آره.
‫اصلا نمی‌فهمی توی آپارتمان ‫یه آدم عجیب‌الخلقه هستی.
‫- نه. ‫- خیلی‌خب.
‫حالا یه عکسی می‌بینی.
‫- یه خانم خیلی خوشگل. ‫- خب.
‫و دوستت بهت میگه: ‫«این خانم ریشوئه.»
‫- ریش نداره. ‫- خانم ریشو ریش‌شو تراشیده.
‫می‌خواد از سیرک استفعاء بده. ‫روت حسابی کراش داره.
‫- واقعا؟ ‫- خیلی دوست داره باهات بره بیرون.
‫- می‌خواد شروع کنه به زدنِ ریشش. ‫- واقعا؟
‫- ولی سر مهمونی وقتی اونجاییم... ‫- سر مهمونی.
‫- ...هنوز ریش داره. ‫- هنوز ریش داره.
‫- ریش خاخامی؟ ‫- یه ریش خیلی خاخامی.
‫- آره. آره. ‫- آره.
‫آره. قبول می‌کنی؟
‫- زن جذابیه. ‫- همه‌چی تمومه.
‫- دلبره. ‫- هیچی کم نداره.
‫زنیه که ‫- نوجوونی‌هات... ‫- آره.
‫- ...آرزوشو داشتی. ‫- آره.
‫- ولی فقط یه ایراد داره. ‫- آره.
‫و ایراد خیلی بزرگیه.
‫بدترین اتفاقی که می‌تونه بیفته چیه؟
‫بدترین اتفاقی که می‌تونه بیفته اینه ‫که یه دستمال کاغذی برمی‌داره...
‫...و دهن‌شو پاک می‌کنه،
‫و دستمال به ریشش گیر می‌کنه.
‫ریشش مثل ریشِ کارتون ‫عصر حجر خط داره؟
‫- نه، خطی درکار نیست. ‫- خط نداره؟
‫نه، خطی نداره. ‫ریش‌شو خوب می‌زنه.
‫- با ماشین می‌زنه یا تیغ؟ ‫- تیغ. هر روز ریش‌شو می‌زنه.
‫ولی تا 5 بعد از ظهر ‫ته‌ریش‌ درمیاره.
‫بخاطر تو 2 بار در روز ریش‌شو می‌زنه.
‫اگه برحسب اتفاق ساعت 4:30 بیام خونه چی؟
‫حدس بزن کی میره خودکشی کنه.
‫امروز لری دیوید در جایگاه می‌ایسته،
‫و فرصت پیدا می‌کنه تا انگیزه‌اش
‫در روز انتخابات رو توضیح بده.
‫و در برابر اتهاماتی که
‫شاهدینِ دیروز بهش ‫زدن از خودش دفاع کنه.
‫لری دیوید...
‫آقای دیوید کارش خیلی سخت شده،
‫تا به اینجای کار تصویری که از ‫اون توسط دادستانی کشیده شده
‫تصویر مردی عقده‌ای، حقه‌باز و راستش
‫لجبازه.
‫و اون روز چقدر گرم بود؟
‫گرمای سوزان بود.
‫حتی منم داشتم عرق می‌کردم، ‫و بذارید یه چیزی بهتون بگم،
‫من عرق نمی‌کنم، واقعا دیوانه‌واره.
‫حتی اگه وسط تابستون ‫بسکتبال هم بازی کنم
‫عرق نمی‌کنم.
‫می‌دونید، گهگاهی نمی‌دونم چرا
‫وسط جماع عرق می‌کنم، که عجیبه.
‫- می‌دونید، یهویی اینطوری میشم: «اوه، دارم عرق می‌کنم!» ‫- باید جلوی خودشو بگیره.
‫و صف رأی‌گیری چقدر طولانی بود؟
‫خیلی طولانی بود.
‫اون‌همه آدم مجبور بودن ‫زیر آفتاب سوزان منتظر باشن.
‫نه درختی.
‫نه چمنی.
‫جایی سایه نبود؟
‫سایه هم نبود.
‫می‌دونم حرفِ دل خانم بلک و همه‌مون
‫اینه که ممنون که این‌کارو کردی.
‫اوه، خدا خیرت بده.
‫و خدا همه‌مونو خیر بده.
‫- آره. آره. ‫- ممنون، خانم سندرز.
‫- دادستان، سؤالی داری؟ ‫- بله، جناب قاضی.
‫اقامه کن.
‫بیا درباره‌ی قوانین حرف بزنیم، آقای دیوید.
‫آیا به یاد دارید که چیزی رو برداشته باشید
‫که متعلق به شما نبوده باشه؟
‫آیا به یاد دارید تاحالا ‫چیزی رو دزدیده باشید؟
‫- نه. نه. ‫- نه؟
‫- یادتون نمیاد از مکانِ یادبودِ... ‫- نه.
‫- ...یه زن مُرده... ‫- نه.
‫...گل برداشته باشید؟
‫اوه، اون؟ خب...
‫یادتون میاد یه چوب گلف رو ‫از یه تابوت برداشته باشید؟
‫«5 وود» خودم بود.
‫چوب رو از دستِ یه مرد مُرده کِش رفتی؟
‫خیلی‌خب. دیدی وقتی ‫به یه چوب وابسته میشی
‫دلت نمی‌خواد از دستش بدی، ‫حتی اگه توی تابوت باشه؟
‫خب، اون «5 وود» ‫برای من اینطوری بود.
‫تاحالا به یه عضو شورا رشوه دادید؟
‫یادتون هست که دزدکی وارد خونه‌ی
‫رئیس شورای شهر شدید
‫تا نامه‌ی آقای ویندمن که
‫شما رو متهم می‌کرد رو بردارید؟
‫خانم‌ها و آقایان، لری دیوید
‫انتخابات آزادانه و منصفانه‌ی ما رو زیر سؤال می‌بره.
‫این قانون صداقت انتخابات ساخته شده
‫تا دقیقا در مقابل همچین ‫آدمی ازش محافظت بشه.
‫- اعراض دارم، جناب قاضی. ‫- وارد نیست.
‫- واقعا؟ ‫- آره.
‫لطفا اگه ممکنه بیاید برگردیم
‫به سال 2000.
‫لری دیوید این روزنامه‌ی لس‌آنجلس تایمزه.
‫یه آگهیه که توسط شما نوشته شده.
‫میشه لطفا برای ‫هیئت منصفه بخونیدش لطفا؟
‫«خواهری فداکار، جنده‌ای دوست‌داشتنی.»
‫هان؟
‫اشتباه تایپیه. متوجه نمیشی؟
‫اشتباه تایپیه. ‫واقعیت اینه که...
‫...شنیدم واقعا یه‌کم جنده بوده.
‫ولی بازم عذر خوبی نیست
‫که اینو توی روزنامه بنویسن.
‫من سؤال دیگه‌ای ندارم.
‫ممنون، آقای وکیل.
‫- درباره‌ی ساینفلد با لری حرف زدم. ‫- اوهوم.
‫خب...
‫سؤالم اینه که، نوارهای لعنتی کجان؟
‫- نوارها؟ ‫- نوارها.
‫لری نمیگه بهم. نوارها.
‫- نوارهای چی؟ ‫- نوارهای سکس. ‫خودت می‌دونی چی رو میگم.
‫- نه، نمی‌دونم. ‫- هر هفته،
‫تو یه کص جدید گیرت میاد، درسته؟ ‫هر قسمت...
‫با دختر جدید آشنا میشی.
‫و می‌دونم که تو می‌کردی‌شون.
‫احتمالا همه‌شونو می‌کردی.
‫درسته. درسته. همه‌شونو می‌کردم.
‫- البته، مرد. ‫- آره.
‫- ایول. ‫- و همه‌شونو فیلم گرفتم.
‫نمی‌دونم از کجا فهمیدی. ‫خودم فهمیدم.
‫آره. آره. ‫ولی فیلم‌هاش روی سی‌دیه.
‫- اوه! ‫- سی‌دی پلیر داری؟
‫- لعنت بهم، مرد. ‫- آره، شرمنده.
‫- راهی نداره تبدیل‌شون کنیم؟ ‫- نه.
‫جای افسوس داره. ‫13 ساعت باورنکردنیه.
‫- چقدر حیف، مرد. ‫- آره.
‫شاید بفروشمش به نتفلیکس.
‫ولی این واقعیت رو عوض نمی‌کنه
‫که این قانون برخلاف قانون اساسیه.
‫بله، لری دیوید کارهای اشتباه زیادی کرده.
‫ولی این‌دفعه یه کار درست انجام داده.
‫و حالا،
‫شما هم این فرصت رو دارید ‫تا یه کار درست انجام بدید.
‫ممنون.
‫- نگاهش کن. ‫- فوق‌العاده بود.
‫ممنون، خانم وکیل.
‫آقای مک.
‫- بله، جناب قاضی. ‫- عالی بود.
‫می‌دونم شاید بعضی از شما ‫از این قانون خوش‌تون نیاد.
‫ولی اون زیر پا گذاشتش.
‫و این فرصتِ فوقالعاده‌ایه
‫تا این آدم رو قبل از اینکه به آدم‌های ‫خوب دیگه‌ای آسیب بزنه، بندازیم زندان.
‫ما فقط داریم مشتی از خرواری که
‫این هیولا ممکنه انجام بده رو می‌بینیم.
‫یه گزارش پلیس وجود داره که
‫میگه لری دیوید به بچه‌ها توی هالووین
‫- آب‌نبات نمیده. ‫- شکلات میدی یا شیطونی کنیم؟
‫بعید می‌دونم.
‫- خیلی آشغالی! کون لقت. ‫- گور بابات، عوضی.
‫دزدکی وارد یه قبرستون شد ‫تا جسد مادرش رو جابجا کنه.
‫- چقدر قشنگه. ‫- اِ جدی؟
‫یه مجرم جنسی رو برد ‫توی مهمونی سدر پسح.
‫آخرین وعده‌ی غذایی ‫یه سگ درحال مرگ رو خورد.
‫اوه، چقدر خوشمزه ست.
‫و توی روز روشن...
‫...با عروسک بادی زناء کرد.
‫اوه، خدای من.
‫برات یه رو بالشی دوختم.
‫- به یه بچه یاد داد چطوری صلیب شکسته بکِشه. ‫- یعنی چی...
‫لری، گفتی اسمش چی بود؟
‫هیتلر؟
‫- سوار شو. ‫- یه فاحشه استخدام کرد
‫تا بتونه توی لاین کارپول حرکت کنه.
‫من با عموم سکس داشتم.
‫و وانمود کرد یه بازمانده‌ی سکس با محارم‌...
‫به‌نام تاده.
‫از این مرد خواسته شد بره توی ‫یه مهمونی شام و فقط صمیمانه برخورد کنه
‫و حتی این‌کارم نتونست بکنه، دوستان.
‫نتونست صمیمانه برخورد کنه.
‫دوستانِ خوب، ‫شما یک تصمیم پیشِ‌رو دارید.
‫بهتون اعتماد می‌کنم که ‫تصمیم درست رو می‌گیرید.
‫ممنون، آقای مک.
‫هیئت منصفه هم‌اکنون می‌تونه ‫بررسی‌های خودشو شروع کنه.
‫همگی برخیزید.
‫ختم دادگاه.
‫حالت چطوره؟
‫به خودمون مطمئنم.
‫جری. جری ساینفلد.
‫- اوه، خدای من. ببخشید، رفیق. ‫- سلام، حالت چطوره؟
‫میشه دو ثانیه وقتت رو بهم بدی لطفا؟
‫نمی‌تونم. قراره با دوست‌هام شام بخورم.
‫من مایکل فوشی هستم.
‫راستش من یه تاجر معتبرم.
‫- مدیر شرکت فوشی هستم. ‫- خیلی‌خب.
‫شاید اسم‌مونو شنیده باشی.
‫- چندین زیرمجموعه داریم. ‫- تاحالا نشنیدم، ولی از لهجه‌ات خوشم اومد.
‫- اهل آفریقای جنوبی هستی؟ ‫- آره.
‫- آره، از لهجه‌ات خوشم اومد. ‫- غافلگیر شدم فهمیدی مال کجاست.
‫- آره، فهمیدم. ‫- ممنون.
‫منظورم اینه، لهجه‌ها درکل غیر ارادی هستن.
‫- درسته. ‫- چرا مثل بقیه حرف نمی‌زنی؟
‫حرفِ بقیه رو می‌شنوی دیگه.
‫گوش کن، برادرم قراره ‫یه جشن تولد برگزار کنه.
‫داره 40 سالش میشه. ‫من یه خونه‌ی قشنگ دارم.
‫هیچ‌کس تاحالا 40 سالش نشده. ‫آره، بگو.
‫تو هم بیا، لبخند بزن، ‫چندتا عکس بگیر،
‫با چند نفر دست بده، ‫فقط صمیمانه برخورد کن.
‫آره. نمی‌تونم.
‫- چرا نمی‌تونی؟ ‫- نمی‌تونم صمیمانه برخورد کنم.
‫آم... آم...
‫- اوه، ببخشید. نه، شرمنده. ‫- اوه، ببخشید. معذرت.
‫- نه، شما بفرمایید. نه، خیلی متأسفم. ‫- خیلی شرمنده‌ام. نه، شما بفرمایید.
‫- نه، شما بفرمایید. ‫- هی، می‌دونی، خیلی شبیه جو پشی هستی.
‫- تاحالا کسی اینو بهت گفته؟ ‫- واقعا؟ ‫- آره. ‫- فکر می‌کنی من بامزه‌ام؟
‫- فکر می‌کنی من دلقکم؟ ‫- آره، آره، آره.
‫اومدم اینجا که تو رو بخندونم؟
‫آره، اونم اینطوری میگه...
‫در محاکمه‌ی مردم ایالت جورجیا
‫برعلیه لری دیوید زمانِ
‫رأی‌دهی هیئت منصفه رسیده.
‫بحث سر کاری که این مرد ‫انجام داده یا تصمیمات نادرستی که
‫در گذشته گرفته نیست، ‫بحثِ سر این قانون ظالمانه
‫و بی‌رحمانه‌ی بیهوده ست.
‫هان؟
‫- تو هم اومدی؟ ‫- سلام، ال‌دی.
‫نگران نباش. ‫با سینتیا بهم زدم.
‫اوه، خدایا. واقعا؟ ‫چقدر بد.
‫آره، خب، یه‌کم نگران بودم.
‫- تفنگ آورده بود. ‫- می‌خواست خودشو بکُشه؟
‫نه. تو رو.
‫بامزه بود.
‫شوخی نکردم.
‫هی، مرد.
‫تمام ایپزودهای ساینفلد رو رگباری دیدم.
‫اِ جدی؟
‫تنها چیزی که مونده ایپزود آخره.
‫عجب.
‫هرچند چیزهای افتضاحی راجع‌بهش شنیدم.
‫شنیدم خرابش کردی.
‫- همگی برخیزید. ‫- امروز موفق باشی، مرد.
‫خانم‌ها و آقایانِ هیئت منصفه،
‫- آیا رأی‌تون صادر شد؟ ‫- بله، جناب قاضی.
‫متوجه نمیشم، چرا قاضی باید ‫یه نگاهی بهش بندازه؟
‫آره، اگه اینطوریه بدید منم ببینم ‫و دست به دست بچرخونیدش.
‫اصلا با عقل جور درنمیاد.
‫آره. ‫نمی‌تونن یه کپی ازش بگیرن؟
‫به جرم زیر پا گذاشتن ‫قانون صداقت انتخابات
‫آیا متهم گناهکاره یا بی‌گناه؟
‫از نظر ما متهم گناهکاره.
‫- چی؟ ‫- اوه، بی‌خیال.
‫- این عدالت نیست. ‫- بی‌خیال.
‫اوه، خدای من.
‫آقای دیوید، گویا شما تاریخچه‌ی بلند و بالایی
‫از تکرار اشتباهات خودتون دارید.
‫و واقعا امیدوارم این‌دفعه ‫بألاخره برات درس عبرت بشه.
‫و برای اینکه از این بابت ‫خاطرجمع بشم شما رو
‫به اشدّ مجازاتی که قانون ‫اجازه میده محکوم می‌کنم.
‫یک سال حبس در زندان.
‫- چی؟ بی‌خیال. جدی؟ ‫- ببین، لری.
‫وقتی رفتی اونجا یه کار ‫توی کتابخونه گیر بیار.
‫نه، به‌نظرِ من برو درمانگاه.
‫شاید توی پذیرش هم بد نباشه.
‫«سلام، با زندان تماس گرفتید. ‫می‌تونم کمک‌تون کنم؟»
‫نگهبان.
‫آقای دیوید رو بازداشت کن.
‫هی، لری، نگران نباش.
‫از خونه‌ خیلی خیلی خوب مراقبت می‌کنم.
‫- اوه، خدای من. ‫- خداحافظ، لر.
‫هی، بذار یه چیزی ازت بپرسم.
‫توی زندان خمیردندون و خمیر ریش
‫و گوش پاک‌کن رو باید چیکار کنیم؟
‫مغازه داره یا مثل هتله
‫که می‌ذارن توی اتاقت؟
‫و میشه دستمال توالت خودم رو بیارم؟
‫اوه، شارژر گوشیم.
‫لئون، لئون، ‫شارژر گوشی‌مو می‌خوام.
‫- تو شارژر نداری. ‫- به تو قرض داده بودم.
‫- اونو پس دادم. ‫- کسشعر نگو! اون شارژر منه!
‫من بهتره برم چندتا مصاحبه بکنم.
‫کجا بریم غذا بخوریم؟
‫هی. اینجا رو نگاه کن.
‫این اتفاق برای منم می‌افته.
‫- به این چی میگن؟ ‫- خیمه‌ی شلوار.
‫- آره.
‫ده سانت بالا اومده.
‫یه چیزی رو می‌دونی،
‫من بخاطر این قضیه دیگه ‫شلوار مخمل نمی‌پوشم.
‫آره، من الان شلوار مخمل پوشیدم.
‫آره، و زن‌ها هم
‫نمی‌دونن خیمه‌ی شلوار چیه.
‫معمولا دچار سوءتفاهم میشن.
‫گیج میشن.
‫هی.
‫یه نفر اومده ببینتت.
‫خیلی‌خب، خوش‌خنده. ‫بیا از اینجا بریم بیرون.
‫- چی؟ وایسا بیبنم. ‫- آره.
‫داری از چی حرف می‌زنی؟
‫تمومه.
‫- تمومه؟ ‫- تو یه مرد آزادی.
‫- من یه مرد آزادم؟ ‫- درسته.
‫- چطوری آزادم؟ ‫- الان بهت میگم چطوری.
‫اون رستوران مکزیکیِ ‫نزدیکِ هتل رو می‌شناسی؟
‫رفته بودم اونجا یه چیزی بخورم. ‫من اصلا غذای مکزیکی دوست ندارم.
‫اشکال نداره. به هیچ‌کس نمیگم.
‫- مگه مهمه بگی یا نگی؟ ‫- خب، برای بعضیا مهمه.
‫- واقعا؟ ‫- آره.
‫به هرحال، یه نفر اونجا بود، شبیه جو پشی بود.
‫پس رفتم پیشش، باهاش حرف زدم.
‫بهش گفتم خیلی شبیه پشی هستی. ‫- از فیلم رفقای خوب. ‫- خب.
‫اونم گفت: «اوه، یعنی برات ‫حکم یه دلقک رو دارم؟»
‫منم گفتم: «اِ این دیالوگ پشی‌ـه.» ‫- خب، خب. ‫- می‌دونی؟
‫- از این حرفم زیاد خوشش نیومد. ‫- آهان.
‫به هرحال، امروز توی دادگاه، ‫جایگاه هیئت منصفه رو یه نگاهی انداختم.
‫و همون یارو دیدم. همون یارو.
‫موهاش جفتِ پشی‌ـه. ‫آره، آره، ‫همون یارو توی هیئت منصفه.
‫- عضو هیئت منصفه. اون یارو رو می‌شناسم. ‫- آره.
‫- همون که موی پف‌کرده داره. آره، آره. ‫- موش یه جوریه. آره، آره.
‫اون نباید می‌رفت توی رستوران مکزیکی
‫چون قرار بود منزوی باشه.
‫- از انزواء دراومده بود؟ ‫- از انزواء دراومده بود.
‫- قرار بود منزوی باشه. ‫- قرار بود منزوی باشه.
‫- اون یه متقلبه. ‫- نمیشه که وقتی منزوی هستی
‫- بری یه جای عمومی، درسته؟ ‫- باید منزوی باشه.
‫آره. قضیه رو به قاضی گفتم، ‫قاضی هم زنگ زد رستوران،
‫فیلم دوربین‌های مداربسته رو دیدن.
‫محاکمه باطل شد. ‫حکم‌ برداشته شد.
‫کارت تمومه.
‫عجب شانسی، نه؟
‫- خب، می‌دونی... ‫- بی‌خیال.
‫دیوانه‌واره.
‫دلت نمی‌خواد آخر عاقبتت اینطوری بشه. ‫هیچ‌کس نمی‌خواد ‫همچین چیزی رو ببینه.
‫حرف‌مو باور کن.
‫عجب.
‫هوای آزاد رو تنفس کن، مرد جوان.
‫ایول.
‫اوه، خدای من.
‫ایپزود آخر ساینفلد رو باید ‫اینطوری تموم می‌کردیم.
‫اوه، خدای من، راست میگی.
‫چطور به ذهن‌مون نرسید؟
‫خانم‌ها و آقایان، ‫به مقصد نزدیک می‌شیم...
‫عجب. ‫- آره. ‫- اونو ببین.
‫- می‌دونی چیه؟ ‫- آره. ‫تو این عکس دستبندها تنگ‌تر به‌نظر میاد.
‫آره. درد داشت؟
‫نه؟
‫مونتگومری کلیفت.
‫- هو! هی. ‫- هی، یعنی چی؟
‫- نور می‌خوام. می‌خوام مجله بخونم. ‫- چی‌؟
‫دارم سعی می‌کنم کتاب بخونم. ‫نمی‌تونم ببینم. کورم کردی.
‫خب، منم می‌خوام ‫مجله بخونم. باید...
‫چرا از چراغ سقف ‫استفاده نمی‌کنی؟
‫بذار سایه‌بان‌شو بده بالا.
‫من دارم سعی می‌کنم فیلم ‫ببینم، ولی نور افتاده صفحه‌ام.
‫الان انگار دارم رادیو نگاه می‌کنم.
‫شبکیه‌ چشمم‌ داره می‌سوزه.
‫مزخرفه. مزخرفه.
‫من و شریل می‌خوایم باز باشه.
‫اون سایه‌بان مال همه ست. ‫فقط که مال اون نیست.
‫- برو درتو بذار، لر. ‫- رأی‌گیری می‌کنیم.
‫گورت گم کن همون زندان، لری.
‫- اوه، چقدر خوب. چقدر خوب. ‫- من با اونا موافقم.
‫- پنجره‌ی تو نیست.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
..:: کانال تلگرام و اينستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.