«آنچه گذشت»
‫دلیل پادره برای این کار چیه؟
‫برای استحکام بخشیدن به ‫چیزی که ساخته.
‫کسی جز من نمی‌تونه جونش رو نجات بده.
‫از اینجا ببرینشون.
‫پـادره ماییم!
‫پادره بچه‌های این افراد رو گرفته.
‫شونه به شونه‌ی ما بجنگین.
‫این دیگه چیه؟ ‫«کینگ کانتی» ؟
‫یعنی چی؟
‫یه جور دیوارنوشته‌ست.
‫- تو کی‌ هستی؟ ‫- من مامانتم.
‫- چطوری پیدامون کردن؟ ‫- حداقل تونستیم ببینیمش.
[کینگ کانتی]
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫ببخشید که اینقدر طول کشید.
‫اومدم!
‫دواین؟
‫وای!
‫نه! نه.
‫نــه!
‫هی!
‫آهای!
‫می‌تونم‌ها!
‫می‌تونم بُکشمت!
‫همینطور تو رو.
‫الان دیگه می‌تونم همه‌تون رو بکشم.
‫متاسفم دواین!
‫دواین، نمی‌تونم!
‫نمی‌دونم چرا؛ اما نمی‌تونم خلاصت کنم.
‫تـرجمه از «آیــدا و محمدعلی sm» ‫:::. mmli.sm & Ayda.NDR .:::
‫« تــــرس از مـــردگــان متـــحــرک » ‫" فصل هشتم - قسمت چهارم "
‫اینجا چیکار می‌کنین؟
‫آهای آهای منم! منم.
‫اینجا چه غلطی می‌کنی؟
‫چطوری پیدام کردی؟
‫خودت گفتی بیام.
‫نه نگفتم!
‫توی ایستگاه مشغول کار بودم که ‫یه پیغام اضطراری برام فرستادی.
‫به زبون خودمون کدگذاری شده بود.
‫من به هیچ احد و ناسی نگفتم ‫می‌خوام بیام اینجا.
‫مطمئنی؟
‫مگه اینکه خبر مرگم یکی تعقیبم کرده باشه، ‫وگرنه مطمئنم!
تو که با این چیزها گول نمی‌خوری.
‫- ممکن بود به واکر تبدیل بشم یا... ‫- مهم نیست!
‫این بوی چه کوفتیه؟
‫خب راستش...
‫واکرها داشتن یه راسو رو می‌خوردن ‫و من...
‫خب بهتره هرچه‌ زودتر تر و تمیزت کنیم.
‫تا اینجا واسه چی اومدی؟
‫مورگان؟
‫وایسا، وایسا، وایسا!
‫منم!
‫آخه واسه چی پاشدین اومدین؟
‫به‌خدا آخر خودتون رو به کشتن می‌دین.
‫آره، الاناست که بوـت خفه‌مون کنه.
‫تو اینجا چیکار می‌ کنی؟
‫تو هم پیغامی که برای گریس فرستادن ‫رو دریافت کردی؟
‫نه.
‫خودم فرستادمش واسه گریس.
‫مدیسون گفت رفتی تا ترتیب یه‌چیزی رو بدی.
‫مدیسون؟ ‫مگه دوباره دیدیش؟
‫حالش خوبه؟
‫- فراریش دادیم. ‫- خوبه.
‫اما منکه به مدیسون نگفتم دارم کجا می‌رم.
‫نیازی هم نبود.
‫دیوارنوشته توی خونه قایقی، ‫«کینگ کانتی»
‫می‌دونستم یه معنی‌ای داره ‫که نمی‌خوای بهم بگی.
‫والا تو نسبت به هم سن و سال‌های ‫خودت خیلی بیشتر می‌فهمی.
‫این قضیه به جنی و دواین ربطی داره؟
‫آخه اسم‌شون روی دیوار نوشته شده بود.
‫شما دوتا نباید اینجا باشین.
این دوتا کی ان؟
‫از اینجا ببرش.
‫زن و بچه‌ش.
‫واسه همین اومدی اینجا؟
‫اومدم تا...
اومدم تا پسرم رو خاک کنم.
‫- یعنی منظورت اینه که... - هنوز یه واکره.
‫اصلاً چطوری اون پیغام رو فرستادی؟ ‫«اردکِ خلیج»
‫چطوری «کُد» ما رو فهمیدی؟
‫می‌دونستم تو و مامان ‫خیلی اون آهنگ رو دوست داشتین.
‫اشکالی نداره که بهت می‌گم مامان؟
‫نه بابا.
‫با خودم گفتم اگه آخر پیغام بهش اشاره کنم
‫مطمئن می‌شه که از طرف توئه.
‫اگه حقیقت رو بهت می‌گفتم،
من رو با خودت نمی‌آوردی.
‫پس که همچین حسی داره.
‫چی چه حسی داره؟
‫وقتی یه کار اشتباه می‌کنی ‫و مامان بابات می‌فهمن؟
‫ببین، نباید نگران این باشی که ما ‫چیکار می‌کنیم و کجا می‌ریم.
‫چطوری از پادره فرار کردی؟
‫با کمک دوست مدیسون، دنیل.
‫دنیل هنوز زنده‌ست؟
‫بقیه والدینی که بچه‌هاشون دست ‫پادره افتاده رو دور هم جمع کرده.
‫داره یه ارتش می‌سازه که ‫کار پادره رو یه‌سرـه کنه.
‫ما هم می‌تونیم کمک‌شون کنیم.
‫آره...
‫می‌تونیم؛ اما اول باید برم سروقت کاری که ‫به‌خاطرش این همه راه اومدم.
‫دواین...
‫کجاست؟
‫در به در دنبال غذا بودیم.
‫همیشه‌ی خدا دنبال غذا بودیم.
‫من رفتم زیرزمین
‫و به دواین گفتم توی آشپزخونه بمونه
‫نمی‌دونم چی شد، ‫شاید در خونه باز مونده بود.
‫در ورودی خونه، چون وقتی اومدم بالا ‫توی آشپزخونه بود.
‫مامانش، رو به روی پسرش وایستاده بود
‫اما اون دیگه مامانش نبود!
‫قبل از اینکه حتی دست ببرم سمت تفنگم، ‫«جنی» بهش حمله‌ور شد.
‫بلاخره کاری که هفته‌ها قبلش باید ‫می‌کردم رو انجام دادم.
‫بهش شلیک کردم.
‫اما دیگه خیلی دیر شده بود.
‫واقعاً متاسفم مورگان.
‫همه‌جا خون پاشیده شده بود.
‫خدای من، خون و دندون و...
‫نمی‌دونم.
‫فقط فرار کردم.
‫می‌دونین، فرار کردم چون ‫نمی‌دونستم چه غلطی کنم.
‫فرار کردم و تنهاش گذاشتم.
‫اجازه دادم پسرم به یکی از اون‌ها تبدیل شه.
‫کجا رفتی؟
‫نمی‌دونم.
‫دقیق یادم نیست.
‫یه چیزهایی یادم میاد کم و بیش اما...
‫فقط یادمه هرچی که دور و ورم ‫کوچک‌ترین تکونی می‎خرد
‫رو تیکه‌تیکه می‌کردم.
‫مُرده بود، زنده بود، ‫می‌کشتم.
‫مطمئنی می‌خوای اینکارو کنی؟
‫آره.
‫راستش فکرمی‌کنم بهتره تنها برم داخل.
‫ما هم می‌خوایم بیایم.
‫چیه؟
‫توروخدا اول لباسات رو عوض کن.
‫آره راست می‌گی.
‫اما ما اینجاییم، و باید بدونی
‫عمراً اجازه بدیم تنها بری اون داخل.
‫- تعقیب‌تون کردن؟ ‫- نه، حواسم جمع بود.
‫بیاین بریم. زودباشین. زود.
‫اون سمت.
‫زودباشین بیاین.
‫صبرکنید! برین اون پشت.
‫برین عقب.
‫هیچ راه فراری نداری مورگان.
‫خیلی‌خب...
‫از اینجا جم نخورین.
‫اسمت رو می‌دونه! ‫کورکور حنایی رو می‌شناسی؟
‫خودم آوردمش توی پادره.
‫همینجا بمونید.
‫سرتو بیار پایین.
‫اینجا چیکار می‌کنین؟ ‫چطوری پیدام کردین؟
‫اومدیم برـت گردونیم.
‫پیغامی که برای گریس فرستاده بودی رو دیدیم.
‫اون پیغام کُدگذاری شده بود.
‫منظورت مختصات دقیقِ ‫ و «اردکِ خلیج»ـه مورگان؟
‫واقعاً فکرکردی نمی‌فهمیم؟
‫بیخیال بابا.
‫واقعاً می‌خواین بگیرین من رو برگردونین؟
‫حتی جای بحث هم نداره مورگان.
‫بوی چه کوفتیه؟
‫بوی راسوـه، ‫ببینید، خواهش می‌کنم...
‫سوار اسب تو می‌شه‌ها، ‫گفته باشم.
‫پادره پسرتون رو گرفته، مگه نه؟
‫داره با اون تهدیدتون می‌کنه.
‫آره همینطوره.
‫اگه تو رو برگردونیم، ‫فینچ رو تحویل‌مون می‌ده
‫- بعدشم هرجا دلمون بخواد می‌ریم. ‫- باور کردین؟
‫به‌هرحال شانس‌مون ‫رو امتحان می‌کنیم.
‫اگه تو رو برنگردونیم بهمون گفته ‫چه بلایی سر «فینچ» میاره.
‫بدتر از چیزی که همین الان‌ش ‫اتفاق افتاده.
‫خودت همون 7 سال پیش واسه نجات ‫بچه خودت مثل ماست ما رو فروختی.
‫الان هم نوبت ماست.
‫هی هی وایسا!
‫لعنتی...
‫اونارم با خودت آوردی؟
‫راستش خودش هم خبر نداشت.
‫کورکور حنایی، اعلام وضعیت.
‫چیکار کنیم؟
‫خوب میدونی باید چیکار کنیم.
‫اگه مـو رو ببریم پیش پادره اذیت‌ش می‌کنه.
‫خب اگه اینکارو نکنیم دیگه ‫بچه‌مون رو نمی‌بینیم.
‫کورکور حنایی، دریافت می‌کنی؟ ‫کمک نیاز ندارین؟
‫خیلی خب، یه فکری زد به سرم. ‫گوش کنید.
‫ببین، الان سریع جمع و جور کنید ‫از اینجا برین.
‫خب؟ ‫ ما هم چندتا واکر شبیه شما پیدا می‌کنیم
‫صورت‌شون رو تیکه‌تیکه می‌کنیم
‫دقیقاً مثل اون سری که من و ال ‫از دست جینی فرار کردیم.
‫- می‌فهمه. ‫- ویرجینیا که نفهمید.
‫اون موقع شانس آوردیم.
‫اگه این دفعه شانس نیاریم؛
‫جون بچه‌تون به‌خطر میفته.
‫حق با اونه. الان شرایط‌مون ‫خیلی حساسه.
‫واقعاً دوست داری یه‌روزی ‫فینچ بفهمه برای آزاد کردنش
‫بچه‌ی مردم رو با پادره ‫معامله کردیم؟
‫ببینید؛ دو نفر چهارچشمی ‫حواس‌شون به ماست.
‫خب؟ ما زودتر حرکت کردیم تا ‫شهر رو بگردیم.
‫پس اگه جاتون بودم، قبل از ‫اینکه
‫بیان بالا سرمون، تصمیمم رو می‌گرفتم.
‫کورکور حنایی، داریم نزدیک می‌شیم. ‫کجایین؟
‫قبلش یه کاری هست که ‫باید انجام بدم.
‫خدایا.
‫مورگان، بی‌خیالش شو.
‫نمی‌تونم، ببخشید. ‫نمی‌تونم.
‫پس...
‫برین. فرار کنین.
‫- صبرکن! ‫- من می‌رم...
‫جلوی ورودی برو سراغ‌شون.
‫دارن زیادتر می‌شن.
‫بیاین از این سمت بریم.
‫امن و امانه.
‫کم کم هوا تاریک می‌شه.
‫آشپزخونه از اینوره.
‫یه چراغ نفتی توی یکی از کابینت‌هاست.
‫تو کابینت‌های پایین هم نفت اضافی هست.
‫و گریس، احتمالاً روی تخت اتاقِ طبقه دوم
‫یه تفنگ باشه.
‫اگه اونجا باشه، زیر تخت هم
‫یه جعبه کفش‌ـه که توش پر از فشنگه.
‫- مورگان. ‫- تفنگ لازم‌مون می‌شه.
‫واکرها قبل از دوایت و شری پیدامون می‌کنن.
‫تا وقتی نگفتی چطوری اینقدر اینجا ‫رو خوب بلدی،
‫ از جام حتی جم نمی‌خورم.
‫قبل از اینکه دواین بمیره اینجا ‫با هم زندگی می‌کردیم.
‫مطمئنی اینجا بودن‌مون فکر خوبیه؟
‫تو جای بهتری سراغ داری؟
‫بلاخره از شر بوئـه خلاص شدی؟
‫گمون کنم فقط جلوی پخش شدنش رو گرفته.
‫از کجا این ترفند رو بلد بودی؟
‫وقتی دواین بچه بود، یه سگ داشت ‫به اسم میج.
‫همه‌جا دواین رو دنبال می‌کرد
‫و هرکسی رو می‌دید واق واق می‌کرد.
‫یه بار متاسفانه نزدیک یه راسو شده بود.
‫بوش از منم بدتر بود.
‫ولی همیشه پیش دواین بود دیگه.
دواین گریه می‌کرد، میج هم بوی گه می داد،
‫من و جنی دیگه داشتیم دیوونه می‌شدیم.
‫پس با سوپ گوجه فرنگی حمومش دادین؟
‫بعدش بوی سیگ خیس و ‫سس کچاپ گندیده گرفته بود.
‫به‌نظرت چرا همه قوطی‌ها ‫دست نخورده مونده بودن؟
‫اگه چند روز هم چیزی واسه ‫خوردن نداشتیم؛
‫دواین حتی بهشون دست نمی‌زد.
‫خوب بود؟
‫چی؟ سوپ رو می‌گی؟
‫اون قدیم قدیم‌ها رو می‌گم.
بَد نبود.
‫به‌نظرت ممکنه یه‌روزی دنیا ‫مثل سابق بشه؟
‫از نظر من، اگه درست حسابی ‫عمل کنیم،
‫دنیا از قبلش هم جای بهتری می‌شه.
‫به همه یه فرصت دوباره برای ‫جبران کردن بدیم.
‫بابت اون حرفی که زدم واقعاً ببخشید.
‫اینکه گفتم من و گریس مامان‌بابات نیستیم.
‫می‌دونم قصدت چی بود.
‫چون واقعاً هستیم.
‫من و گریس پدر و مادر واقعی‌ات هستیم.
‫می‌دونم.
‫البته اینم بدون که آیزاک و ریچل ‫هم حکم مامان‌بابات رو دارن.
‫خودشون رو قربانی کردن تا ‫تو زنده بمونی.
‫مو برو طبقه بالا.
‫خیلی زیادن مورگان، نمی‌تونیم ‫اینجا بمونیم.
‫دوایت و شری اگه واکرها رو ببینن ‫می‌فهمن اینجاییم.
‫آره، اما دیر یا زود می‌رن.
‫وقتی رفتن، ازت می‌خوام
‫تا جایی که ممکنه مو ‫رو از اینجا دور کنی.
‫- تو کجا می‌ری؟ ‫- باید دواین رو خاک کنم.
‫بعدش میام پیش‌تون.
‫و همگی با هم می‌ریم ‫پیش دنیل و مدیسون.
‫همه‌مون باید همین ‫الان بریم.
‫باید پسرم رو از این درد خلاص کنم.
‫همین الان به مو می‌گفتی ‫یه فرصت دوباره می‌خوای.
‫این شاید آخرین فرصتی باشه ‫که گیرت میاد.
‫باید اینکارو بکنم.
‫وقتی تازه با هم آشنا شده بودیم ‫منم داشتم همین کار رو می‌کردم.
‫نه! تو هم‌کارهات رو خاک می‌کردی.
‫من جونم رو به‌خاطر آدم‌هایی که ‫مُرده بودن به خطر انداختم.
‫داریم درمورد پسرم حرف می‌زنیم.
‫پس زندگی و آینده مو چی؟
‫باید همون موقع که دوایت و شری ‫گفتن فرار می‌کردیم.
‫- فکر خوبی نبود. ‫- از کجا می‌دونی؟
‫باید تمومش کنم!
‫فقط اینطوری با خیال راحت می‌تونم ‫برای مـو پدری کنم.
‫- چـرا؟ ‫- چون نمی‌خوام گذشته تکرار بشه.
‫تو اینقدر از تکرار گذشته می‌ترسی
‫که فراموش کردی تنها کسی که
‫باعث‌ش می‌شه، خودتی.
‫و الان هم تو خونه‌ای که
‫با دواین توش زندگی می‌کردین، گیر افتادیم ‫به‌خاطر کی؟ تـو!
‫می‌دونیم اون داخلی مورگان.
‫از پنجره بیرون رو نگاه کن.
‫مـو.
‫لطفاً برو طبقه بالا.
‫عقلت رو به‌کار بنداز مورگان.
‫گذشته‌ها گذشته.
‫هر اتفاقی که توی این خونه ‫برای دواین افتاده،
‫قرار نیست برای ما هم بیفته.
‫ادامه‌ش...
‫می‌خوایم از راه آسون وارد عمل شیم،
‫ولی خودت داری سخت‌ش می‌کنی.
‫یادت نره،
‫لازم نیست از این سخت‌ترـش کنیم.
‫شاید هنوز هم بتونیم پیشنهادشون رو قبول کنیم.
‫نه، فکرکنم دیگه خیلی دیر شده.
‫منتظریم مورگان.
‫هرچقدر دلتون می‌خواد منتظر بمونین،
‫چون اول باید از شر ‫ این همه واکر خلاص بشین.
‫مورگان...
‫گفتی اومدی یه کاری انجام بدی.
‫شاید بتونیم کمکت کنیم.
‫پادره فکر می‌کنه به یه دلیل خاصی ‫اومدی اینجا.
‫فکرمی‌کنه اومدی دنبال اسلحه یا سرباز ‫تا بهشون حمله کنی.
‫اینطوری نیست.
‫پس بگو قضیه از چه قراره.
‫پسرم! پسرـم اینجاست.
‫همینجا مُرد و تو یکی از ‫خونه هاست.
‫برگشتم تا خاکش کنم.
‫واقعاً متاسفم مورگان، ولی ما هم باید ‫به فکر پسرمون باشیم.
‫بیخیال، انجامش بده.
‫وقتی تمام واکرهای این دور و اطراف
‫محاصره‌تون کنن، خونه عمراً دوام بیاره.
‫بابا!
‫[امن و امان]
‫تو اینارو نوشتی؟
‫نمی‌دونم، یادم نمیاد.
‫یادم نمیاد اصلاً بعد مرگ دواین ‫برگشته باشم اینجا.
‫- مورگان. ‫- چیزی نیست.
‫خوبم.
‫جنی همیشه بیرون بود.
‫بعضی‌ شب‌ها بر می‌گشت داخل.
‫نمی‌دونم صدامون رو می‌شنید می‌اومد
‫یا بوـمون رو حس می‌کرد، اما...
‫من همیشه منتظرش بودم.
‫می‌خواستم خاکش کنم، ‫نمی‌خواستم دواین
‫مجبور شه ‫مامانش رو اونطوری ببینه.
یکی به اسم ریک گرایمز ‫این اسلحه رو بهم داد
‫تا کارش رو یه سره کنم ‫اما... نتونستم.
‫نمی‌دونم. ‫باید...
‫بعد از این که دواین مرد، ‫برمی‌گشتم اینجا.
‫واسه چی اینا رو نوشتی؟
‫خب...
‫تا مدت زیادی .ایام به کامم نبود
‫«امن» یعنی چی؟
امن...
‫اون زمان، ‫یعنی داشتم می‌کشتم‌شون...
‫هرچیز و هرکسی که
‫از هرجایی بهم نزدیک میشد رو ‫می‌کشتم.
‫وقتی لبخند می‌زنی ‫قشنگ میشی.
‫آره. ‫خیلی.
‫‫هنوز اولین باری که .لبخند زدنت رو دیدم یادمه
‫سوار اسب چرخان بودیم.
‫این هفت سال رو چی‌کار می‌کردیم؟
‫داشتیم کاری رو که... ‫فکر می‌کردیم درسته، انجام می‌دادیم.
‫از اون موقع همدیگه رو دیده بودین؟
‫کم و بیش.
‫اگه پادره ...از رابطه بین‌مون خبردار میشد
‫ازش برعلیه‌تون استفاده می‌کرد.
‫آره.
‫ببخشید که .اون همه زمان هدر دادیم مورگان
‫شاید این باعث شه ‫ یکم دست‌ بجنبونین.
‫چیه؟
‫می‌خوان بسوزونن‌مون.
‫بیا. ‫نذاشتیم تیرت رو حروم کنی.
‫این یکی مجانی بود.
‫اما جلوی نفر بعدی ‫ که آتیشش زدیم رو نمی‌گیریم.
‫بس کن دوایت. ‫مو پیشمه.
‫به کشتنش میدی.
‫نه. ‫خودت میدی.
‫پنج دقیقه وقت داری تسلیم شی...
‫وگرنه یکی رو می‌فرستم دم ایوان.
‫منتظر می‌مونیم مورگان.
‫باید از همون اول قبول می‌کردم.
‫دارم جون تو و مو هم ‫به خطر می‌ندازم.
‫تصمیمت درست بود بابا.
‫نمی‌تونیم بیخیال دنیل و مدیسون بشیم.
‫باید برگردیم تو وانت.
‫قبل این که واکرها برسن توی خونه ‫جلوشون رو بگیر.
‫یه مسیر درست کن ‫تا بتونیم برگردیم تو وانت.
‫فقط کافیه مسیر رو واسه‌مون ‫«پاک‌سازی» کنی.
‫نه. ‫به این راحتی‌ها نیست.
‫این دومین فرصتیه که داری بابا.
‫شاید این همون چیزیه که لازم داری، ‫تا به خودت نشون بدی
‫که اوضاع می‌تونه متفاوت باشه.
‫شری و دوایت اون بیرونن.
‫می‌تونیم از پس اونا بربیایم.
‫پادره پسرشون رو اذیت می‌کنه.
‫نه اگه به دنیل کمک کنیم ‫تا زودتر به جزیره برسه.
‫راست میگه مورگان.
‫ریک... ‫بی‌دلیل این تفنگ رو بهت نداده.
‫ازش استفاده کن.
‫تو وسطی‌ها رو بزن.
‫من هم به حساب کناری‌ها می‌رسم.
‫تو هم پشتم بمون.
‫از وسط‌شون رد میشیم، ‫واکرها میفتن دنبال‌مون
‫اینطوری دوایت و شری ‫به این راحتی نمی‌تونن نزدیک بشن.
‫من پوششت میدم ‫اما هروقت گفتم، میری سمت راست
‫و تا وقتی به وانت نرسیدیم، ‫به هیچ‌وجه واینمیسی،‌ خب؟
.می‌تونی ‫مطمئنم.
‫می‌فهمیم.
‫حرفی که بهت زدم جدی بود.
‫واقعاً ببخشید ‫که اینقدر وقت حروم کردیم.
‫منم همینطور.
‫این دیگه واسه چی بود؟
‫تاحالا ندیده بودی ‫دونفر همدیگه رو ببوسن.
‫دیگه هم نمی‌خوام.
‫میشه لطفاً کشتن واکرها رو شروع کنیم؟
‫بریم.
‫حاضرین؟
‫برو تو خونه! ‫همین حالا!
‫مورگان! !آتیش گرفته
‫مورگان!
‫هیچ‌جا ندارین برین.
‫پادره جواب می‌خواد. ‫دلیل واقعی اومدنت به اینجا چیه مورگان؟
‫بهت که گفتم. ‫اومدم دنبال پسرم.
‫خیلی‌خب. ‫نشون‌مون بده. پادره فقط همینطوری باور می‌کنه.
‫کاری نمی‌کنه.
‫بعد این که دیدی ‫دارم راستش رو میگم.
‫اگه مجبور بودی ‫می‌تونی برم گردونی پیش پادره.
‫اما بهم قول بده ‫که مو رو از خونه میاری بیرون.
‫واکرها دورش کردن.
‫نمی‌ذاریم چیزیش بشه.
‫مورگان.
‫بذار خودم بکنم.
‫خواهش می‌کنم.
‫فکری که تو کَلَت نیست، ‫هان؟
‫به خدا نه.
‫هی، هی، هی. ‫نه.
‫کاری نمی‌کنه.
‫حاضری؟
‫بریم.
‫اون نیست. ‫اون نیست.
‫دواین؟! ‫دواین؟
‫کجاس؟
‫دواین؟
‫- دواین! ‫- چیزی نیست.
‫- هی. آروم باش مورگان. ‫- چیزی نشده مورگان.
‫نه، اون... اون... ‫باید... باید همینجا باشه.
‫باید همینجا باشه!
‫مورگان. ‫مورگان. اینجا نیست.
‫ - باید باشه! ‫- هی، هی.
‫دواین! ‫باید...
‫دواین!
‫حتماً رفته بیرون. ‫مورگان.
‫من... ‫خیلی منتظر موندم.
‫من...
‫خیلی منتظر موندم.
‫اشکال نداره مورگان. ‫اشکال نداره.
‫داره.
‫خیلی منتظر موندم...
‫اون موقع نتونستم خلاصش کنم.
‫الان هم نمی‌تونم.
‫الکی آوردم‌تون اینجا.
‫الکی جون تو و مو رو به خطر انداختم!
‫- نتونستم... ‫- بلند شو.
‫شرایک جواب می‌خواد.
‫دلیل اصلی اومدنت به اینجا چی بود؟
‫بهتون که گفت. ‫به‌خاطر پسرش.
‫- چرته! ‫- گریس.
‫بهش می‌خوره ادا بیاره؟!
‫دروغ گفت. ‫بچه‌اش اینجا نیست.
‫اگه نمیگه واسه چی رفته اونجا ‫بکشش.
‫نه. نه. ‫مورگان. مورگان.
‫شنیدی که چی گفت. ‫واسه چی اومدی اینجا؟
‫مورگان، ‫گوش کن چی میگم.
‫باید بهشون بگی دواین چیشده.
‫آخرین فرصتته.
‫واسه چی اومدی اینجا؟
‫خیلی‌خب. ‫فقط یه دقیقه بهش وقت بدین، خب؟
‫مورگان، خواهش می‌کنم. ‫تو رو خدا به حرفم گوش کن مورگان.
‫اگه بهشون نگی چه اتفاقی اینجا افتاده ‫می‌کشنت.
‫می‌دونی که همین الانش هم تموم شده.
‫نه. ‫نه.
‫پس اگه می‌خوای بزنی...
‫نـ...نه.
‫...بزن.
‫نه. نه! ‫مورگان!
‫نه! ‫مورگان! نه!
‫- گریس. ‫- نه! مورگان، نه!
‫نه!
‫نباید این کار رو می‌کردی.
‫من همینطوری سر جام واینمیسم
‫تا با بی‌رحمی، ‫کشته شدنت رو ببینم، مورگان.
‫فقط تو نیستی ‫که می‌خوای از گذشتت فرار کنی.
‫کاری که پادره می‌کنه... ‫که مجبورمون می‌کنه...
انگار دوباره داریم توی «سَنچواری» زندگی می‌کنیم [اشاره به پایگاه نیگان در سریال اصلی، زمانی که دوایت و شری باهاش همکاری می‌کردن]
‫عاقبت پسرت دقیقاً مثل پسر من میشه.
نمی‌تونم تحمل کنم اینم تقصیر من باشه. نمی‌تونم.
‫پادره سه.
‫پادره اون رو می‌کشه.
‫گزارش بده. ‫همین حالا.
‫نه اگه یه کاریش بکنیم.
‫پادره سه، ‫جواب بده.
‫«کورکور حنایی» حرف می‌زنه.
‫بی‌سیم رو بده اوریول.
‫اوریول فعلاً نمی‌تونه حرف بزنه.
‫واسه چی؟ ‫کجاس؟
‫بعد این که با پسرم حرف زدم ‫می‌تونی باهاش حرف بزنی.
‫می‌خوام مطمئن شم حالش خوبه.
‫یالا.
‫حرف بزن.
‫سلام؟
‫سلام رفیق.
‫حالت چطوره؟
‫فکر کنم درمان جواب داده.
‫- خوبِ خوب میشی. ‫- چه‌ خبره؟
‫یادته قبل این که مریض بشی
‫تو کلاس چی بهت یاد دادم؟
‫دودکش‌پاک‌کن رو میگم.
‫همین حالا انجامش بده.
‫جواب داد؟
‫آره بی‌هوش شده. ‫حالا چی‌کار کنم؟ پیداش می‌کنن.
‫ببین، ‫تا بیست دقیقه دیگه
‫یه قایق تدارکات از اونجا حرکت می کنه.
‫باید یواشکی سوارش بشی، ‫بعدش...
‫وقتی رسیدی ‫دم اسکله منتظرت وایسادیم.
‫می‌تونی؟
‫فکر کنم.
‫مطمئنیم که می‌تونی. ‫خب؟
‫ببین. .اینجا حرف بزنیم، تو خطر میفتی
‫تو سرزمین اصلی می‌بینیمت، ‫خب؟
‫خیلی‌خب.
‫اگه بخوایم قبل این که قایق به اسکله برسه
‫اونجا باشیم، ‫باید همین حالا راه بیفتیم.
‫آره.
‫هی، ‫مورگان...
‫ببین. ‫نمی‌دونم اینجا چه اتفاقی افتاده...
‫اما این رو بدون ‫که حالا فرصتش رو داری
‫که نذاری اون اتفاق .واسه مو هم بیفته
‫یادت بمونه. ‫می‌بینیمت.
‫مو؟
‫مو، ‫صدام رو می‌شنوی؟
‫داریم میایم .تا از دست واکرها فراریت بدیم
‫بجنبین مامان!
‫از در فاصله بگیر. ‫شنیدی چی گفتم؟
‫خودمون رو می‌رسونیم.
‫- بریم مورگان. ‫- نه، تو باید بری.
- تو بهتر از من حواست بهش هست. - نه مورگان.
‫دیدی که بیرون خونه ‫چطوری شدم.
‫باید این کار رو بکنی. ‫باید فراموشش کنی.
‫- نمی‌تونم. ‫- منم نمی‌تونم.
‫چی داری میگی؟
‫این که نمی‌خواستم ‫چیزی که تو وانت داشتم گوش می‌کردم رو بشنوی
‫دلیل داشت.
‫چی؟
‫کتاب صوتی.
‫با سرعت دوبرابر گذاشته بودمش.
‫گرفتار رادیواکتیو شدم.
‫حسش می‌کنم مورگان.
قبلاً هم همین رو می‌‌گفتی.
‫نه.
‫این دفعه فرق می‌‌کنه.
‫مریض شدم مورگان.
‫می‌دونم نمی‌خواستی این رو بشنوی.
‫مخصوصاً الان، ‫اما باید از اون خونه بیاریش بیرون.
‫- چندوقته فهمیدی؟ ‫- چندماهه..
‫وقتی داشتم مریض می‌شدم ‫رفتم یه بیمارستان پیدا کردم.
‫اسکن هم گرفتم.
‫من دارم تاوان ‫ افتادن به دنبال واکرها رو میدم، مورگان،
‫تو هم نباید کار من رو بکنی.
‫- نباید کار من رو بکنی! ‫- میرم بیارمش.
‫بعدش من و تو و مو...
‫قراره در کنار هم باشیم.
‫خیلی‌خب.
‫مو، ‫صدام رو می‌شنوی؟
‫یکی از شعله‌ها خونه رو آتیش زده.
‫داره پخش...
‫مو؟
‫گوش کن عزیزم. ‫دارم میام دنبالت.
‫بابا، طبقه‌ی بالام! ‫نمی‌تونم بیام بیرون!
‫برو تو اتاق زیر شیروونی. ‫دارم میام پیشت!
‫کی اونجاس؟
‫اون نیستی.
‫اون نیستی!
‫دواین؟
‫هیچکدوم‌تون اون نیستین!
‫دارم میام!
‫مو، ‫اینجایی؟!
‫بابا! ‫گیر افتادم!
‫بابا!
‫گیر کردم!
‫من آوردمش اینجا؟
‫بابا، ‫کمک!
‫بابا! ‫تو رو خدا!
‫بزن بابا! ‫تو رو خدا!
‫می‌تونی! می‌دونم می‌تونی!
‫کمک!
‫بابایی، ‫بابایی!
‫خوبی؟ ‫هی. خوبی؟
‫چیزی نیست. ‫درست میشه.
‫تونستی.
‫باید از اینجا بریم.
‫باید به یه چندتا کار رسیدگی کنم.
‫اما برمی‌گردم. ‫قول میدم.
‫و دیگه عمل کردن به قولم ‫۱۰ سال طول نمی‌کشه.
‫اشکالی نداره مورگان.
‫تموم شد.
‫نذاشتی دوباره اتفاق بیفته. ‫و همینه که مهمه.
‫به مدیسون و دنیل کمک می‌کنیم ‫تا به حساب پادره برسن.
‫هربچه‌ای که هنوز پدر و مادرش زنده‌ان رو ‫ دور هم جمع می‌کنیم.
‫کاری که گفتیم رو می‌کنیم، ‫تا اونجا که بتونیم...
‫کنار همدیگه می‌مونیم.
‫یه بار بهم گفتی...
‫فرقی نمی‌کنه...
‫فرقی نمی‌کنه چه اتفاقی بخواد بیفته، ‫باید زنده بمونم.
‫پس همین کار رو می‌کنیم.
‫کِی بهش بگیم؟
‫خب، ‫تازه همه‌مون رو به هم برگردونده..
‫نباید به همین زودی ‫این رو ازش بگیریم، خب؟
‫بابا.
‫یه چی لازم داری ‫تا یادت بیفته
‫که قبلاًها چطوری بود.
‫کمک! ‫کمک!
‫بابا!
‫بیا ببینم. ‫بیا. حالت خوبه؟
‫- گازت نگرفت؟ ‫- نه، چیزیم نیست.
‫گازم نگرفت.
‫- اما از بوش معلومه که خیلی وقته اون زیر بوده. ‫- آره.
‫باید بیخیال آلبوم عکس بشیم
‫و چندتا کنسرو سوپ گوجه واست پیدا کنیم.
‫آره.
‫مورگان...
‫باید تا الان می‌رسید.
‫هی. ‫می‌رسه.
‫هی!
‫اوه.
‫ببینین. ‫باید قبل این که جامون رو پیدا کنن، از اینجا بریم.
‫اینطوری از دست ما فرار نکنی‌ها.
‫وای! ‫یعنی دیدن‌مون؟
‫نمی‌دونم.
‫هی! ‫خودت رو معرفی کن!
‫- چه خبره؟ ‫- حالت خوبه؟
‫باید کمکم کنین. ‫یه واکر گریس رو گاز گرفته.
‫آزمایشی که جون رو پسرت انجام داد.
‫جواب میده؟
‫آره. آره. ‫حالش خوبه.
‫پس باید گریس رو ببریم پیش جون.
‫- تنها شانس‌ش برای زنده موندنه. ‫- بریم.
‫تـرجمه از «آیــدا و محمدعلی sm» ‫:::. mmli.sm & Ayda.NDR .:::
‫هی. ‫باید دووم بیاری. دووم بیاری.
‫جون می‌تونه درمانت کنه.
‫- تو که نمی‌دونی. ‫- هی.
‫فرقی نمی‌کنه چه اتفاقی بخواد بیفته، ‫باید زنده بمونم.
‫مگه نه؟
‫آره.
‫قول میدم.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
«آنچه در قسمت بعد خواهید دید»
‫دارن نزدیک‌تر میشن.
‫دیگه بیشتر از این نمیشه.
‫همه‌چی درست میشه.
‫جون راهی واسه درمان گازها بلده.
‫باید ببریمش توی واگن.
‫امکان نداره پادره اونجا رو ‫بدون نگهبان گذاشته باشه.
‫به‌نظرت چرا از همون اول ‫براش چرخ گذاشتم؟
‫روی این ریل‌ها بود.
‫داریم نزدیک‌ میشیم.
‫بیاین دنبالم.
‫سعی نکنین جلوم رو بگیرین!