‫ما برای پادره کار می‌کردیم
‫چون اون‌جا جای امنی برای پسرمون بود.
‫این‌جا امن نیست!
‫- مثلِ... ‫- سنچوئریه!
‫وقتی فینچ بیدار شد، ‫جمع می‌کنیم...
‫- از این‌جا می‌ریم. ‫- مثل یه خانواده عادی با هم زندگی می‌کنیم/
‫خب من این وسط چیکاره‌ام؟
‫تو هم جزوی از خانوادمون هستی!
‫مامانم به‌خاطر تو مُرد!
‫هنوزم می‌تونی یه خانواده ‫داشته باشی، داو.
‫حتی اگه اون خانواده‌ای ‫نباشه که فکر می‌کردی.
‫حالش چطوره؟
‫کاری از دست من برنمیاد.
‫شاید ما برای همدیگه ساخته نشدیم
‫می‌خوای کجا بری؟
‫برمی‌گردم خونه!
‫ببخشید.
از این‌جا برو، کارهای بدت رو جبران کن.
شلیک نکن!
‫خواهش می‌کنم.
‫فکر کردم این‌جا خالیه!
‫- می‌بینی که نیست. ‫- تو این‌جا زندگی می‌کنی؟
‫مهم نیست.
‫من جی‌ام.
‫خیلی‌خب، جی...
‫خودت با پای خودت می‌ری ‫یا بیرونت کنم؟
‫توروخدا!
‫خِفت‌ام کردن.
‫اگه چیزی که ازم دزدیدن ‫رو پیدا نکنم، می‌میرم!
‫چیزی به این مهمی ‫تو این دور و زمونه وجود نداره.
‫اگه دیابت داشته باشی، وجود داره!
‫چی گفتی؟
‫منظورم انسولین بود.
‫انسولین‌ام تو کیفی بود ‫که ازم دزدیدن.
‫- مثل سگ دروغ می‌گی! ‫- دروغ نمی‌گم!
‫دروغه، دیگه انسولینی ‫وجود نداره!
‫گروهی که باهاشون بودم داشتن!
‫یکی‌مون بلد بود چطوری ‫می‌شه انسولین درست کرد.
‫می‌گفت به معجزه‌ اعتقاد داره.
‫یه‌روز چند نفر به‌مون حمله کردن
‫و کُشتنش!
‫همه‌چی‌مون رو دزدیدن.
‫انسولینی که توی کیفم بود
‫نهایت تا یه‌هفته زنده نگه‌ام می‌داشت.
‫سر کارم گذاشتی؟
‫الان انتظار داری باور کنم ‫این یه معجزه‌ست مثلاً؟
‫الان انتظار داری باور کنم این اتفاق تصادفیه؟ [ این اتفاق قبلاً هم برای دوایت افتاده ]
‫چی؟
‫کی بهت گفته من اینجام؟
‫بعدش می‌خواستی ‫چه غلطی کنی مثلاً؟
‫نمی‌دونم.
‫یه هفته تو بدترین شرایط زندگی کردن ‫بهتر از تبدیل شدن به واکرهاست.
‫توروخدا.
‫من همه‌ دوست‌هام رو از دست دادم.
‫بهشون مدیونم و باید همه‌چی رو درست کنم.
‫حالا هرچقدر که زنده باشم...
اینایی که انسولین‌ت رو دزدیدن،
‫می‌دونی کجـان؟
‫آره.
‫خیلی‌خب.
‫کجا می‌ری؟
‫شاش دارم.
‫خب، یعنی الان کسایی که
‫انسولین‌ت رو دزدیدن
‫اون داخل‌ـن؟
‫آره.
‫- موفق باشی. ‫- نه، وایسا.
‫ببین!
‫یه‌بار دیگه ازت می‌پرسم!
‫کی بهت گفته بیای سراغ من؟
‫هیچکس! ‫چرا اینطوری فکر می‌کنه آخه؟
‫چون آخرین باری که به یه نفر ‫کمک کردم انسولین گیر بیاره،
‫اون داخل ریختن سرم.
باز هم اومده
‫خب، ما بهش نمی‌گفتیم کارخونه.
‫پس چی می‌گفتین؟
‫«سنچوئری»
‫از وقتی پـام رو گذاشتم تو اون خراب شده ‫بدترین دوران زندگی‌ام شروع شد.
‫حالا نمی‌دونم تو داری گولم می‌زنی،
‫یا کائنات داره سر به سرم می‌ذاره،
‫اما من پـام رو اون‌جا نمی‌ذارم. ‫چه به‌خاطر تو، چه به‌خاطر کَس دیگه‌ای.
‫ببین، زندگی من و تو شبیه همـه!
‫همسرم...
‫تمام دار و ندارم بود.
‫اون‌ها کُشتنش!
‫همینطور پسرم.
‫تو هم تنها بودی.
‫گمون می‌کنم یکی رو از دست داده باشی. ‫شاید همسرت!
‫شایدم یه‌چیزی مهم‌تر از اون.
‫اگه بهم کمک نکنی، ‫اگه به هم کمک نکنیم،
‫پس واسه چی زنده‌ایم؟
‫باشه.
‫تو برو خونه کارم تموم شد میام.
‫خیلی‌خب، کیفت چه شکلیه؟
‫« تــــرس از مـــردگــان متـــحــرک » ‫" فصل هشتم - قسمت نُــه "
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
..:: کانال تلگرام و اينستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫انجامش بده، انجامش بده، انجامش بده!
تو کی هستی دوایت؟
برگرد ببینم حروم‌زاده!
اون چیه؟
‫دارو یه بنده خدایی رو دزدیدین. ‫اومدم پسش بگیرم ببرم براش.
‫می‌بینم صورتت رو حسابی به‌گـا دادن.
‫از این‌جا که برم بیرون...
‫دیگه هیچوقت سر راه‌تون سبز نمی‌شم.
ازمون دزدی کردی!
‫باید یه درس درست حسابی بهت بدیم،
‫اون سمت صورتت چطوره؟
‫نه، نه، نه،نه.
‫چه غلطی می‌کنی؟
‫پیدات می‌کنیم!
‫جی؟
‫جی کجایی؟
‫آهای.
‫جی! پیداش کردم.
‫نه.
‫وقتی که فرصت‌ش رو داشتی باید من رو می...
‫سعی کردم کارهای بدم ‫رو جبران کنم دریل...
‫اما نتونستم!
‫باید همون موقع که فرصت‌ش رو ‫داشتی من رو می‌کُشتی دریل.
‫باید همون موقع من رو می‌کشتی.
‫خواهش می‌کنم.
‫توروخدا بیا اینجا و من رو خلاص کن! ‫توروخدا!
‫بیا من رو بکُش!
‫دریل!
‫دی؟
‫تو این‌جا چیکار می‌کنی؟
‫دی...
‫اومدیم دنبالت.
‫بهت نیاز داریم.
‫متاسفم.
‫خیلی‌خب...
‫لعنت بهش.
‫باید از این‌جا برین.
‫چی شد دی؟
کار کِیـه؟
‫همون یارویی که بیرون بود؟
‫نه.
‫پس کی؟
‫مهم نیست.
‫اگه شما رو با من ببینن، ‫همه‌تون رو می‌کُشن.
‫وایسا، وایسا...
‫تمومه. تکون نخور.
‫- خیلی‌خب، تموم شد. ‫- از اول!
‫فشار بده؛ بکنش داخل.
‫ببخشید.
‫آره. بعد هم بکِشش.
‫مگه این‌چیزها کار تو نبود؟
‫شری انجام بده بهتره.
‫باید به حرفم گوش کنید. ‫از این‌جا برین!
‫بدون تو جایی نمی‌ریم.
‫چرا؟
‫یه جنگ پیش رو داریم!
‫چه جنگی؟
‫جنگی که بدون تو نمی‌تونیم ‫پیروز میدان بشیم.
‫یکی هست به اسم تروی.
‫از مدیسون کینه شتری به دل داره،
‫می‌خواد پادره رو هم از چنگ‌مون در بیاره.
‫بیشتر می‌خوره جنگِ مدیسون باشه تا ما.
‫آره. اما ما رو هم دخالت داد.
‫فعلاً که گم و گور شده، ‫ویکتور رو گذاشت جای خودش.
‫ویکتور هنوز زنده‌ست؟
‫از وقتی رفتی خیلی اتفاق‌ها افتاده.
‫داو، بی‌زحمت باند رو می‌دی؟
‫خب حالا به من چه ربطی داره؟
‫یه‌کوچولو گیج شدم.
‫تو به بچه‌های جزیره ‫یاد دادی چطوری مبارزه کنن.
‫بهت گوش می‌کنن. ‫بهت اعتماد دارن.
‫کارهایی که می‌کردم چیزی نیست که
‫شما نتونید انجام بدین.
‫تو، تو این‌جا چیکار می‌کنی؟
‫پادره‌ تنها خونه‌ی منه.
‫جز اون‌جا...
‫جایی ندارم...
‫جایی ندارم برم.
‫خیلی‌خب، ببینید. ازتون ممنونم.
‫ببینید. نمی‌تونم توی نجات دادن‌شون بهتون کمک کنم.
‫باشه؟ من حتی نتونستم پسر خودم ‫رو نجات بدم.
‫تقصیر تو نبود.
‫نه، مهم نیست تقصیر کی بود یا نبود
‫هربار که می‌خوام یه‌کار خوب کنم،
‫یکی آسیب می‌بینه.
‫- اینطور نیست. ‫- چرا هست.
‫یارویی که بیرون افتاده، ‫انسولین می‌خواست.
‫- چی؟ ‫- آره.
‫مثل خواهرت.
‫ازم خواست کمکش کنم، ‫منم نتونستم سرموقع
‫انسولین‌هاش رو بهش برسونم و مُرد.
‫پس ببینید.
‫بهترین کاری که می‌تونید در حق ‫پادره و اون بچه‌ها انجام بدید اینه که
‫من رو این‌جا به حال خودم رها کنین.
‫فکرکردی مثلاً خیلی دلم می‌خواست ‫تا این‌جا بیام؟
‫نمی‌دونم. ‫چرا اومدی؟
‫به جون آدرس می‌دادی ‫خودش می‌اومد.
‫نه، نه. به‌خاطر تو نیومدم.
‫- پس واسه چی اومدی؟ ‫- پسرمون!
‫فینچ مُرده!
‫اما پادره نه!
‫پسرمون به‌خاطر همون پادره مُرده!
‫برای چی می‌خوای واسه‌ش بجنگی؟
‫چون... ‫چون دی...
‫چون تو هر شری، خیری هست.
‫ممکن نیست. فهمیدی؟
‫باید سعی‌مون رو بکنیم.
‫چرا؟
‫چون جون بچه‌مون نباید ‫بیهوده تلف بشه!
‫با کمک کردن به این بچه‌ها،
‫با تبدیل کردن پادره به یه‌جای بهتر،
‫به عشق پسرمون این کار رو می‌کنیم.
‫نه، من برنمی‌گردم اون‌جا.
‫من به سبک خودم پیش میرم.
‫به‌نظرت اگه فینچ این‌جا بود و می‌دید
‫باباش به بچه‌هایی که نیاز به کمک داشتن ‫کمک نکرده، با خودش چی می‌گفت؟
‫موضوع این نیست که ‫جون اون بچه‌ها برام مهم نیست.
‫چون جون‌شون برام مهمه نمیام!
‫اشکال نداره.
‫داو، صدام رو می‌شنوی؟
‫چی شده؟
‫داو غیب‌ش زده. ‫بیدار شدیم دیدیم نیست.
‫داو، کجایی؟
‫داو، لطفاً بگو کجایی!
‫خودشه. انگار آسیب دیده. ‫لعنت بهش.
‫داو!
‫خدای من.
‫- چی شده؟ ‫- بذار من ببینم.
‫نه، چیزی نیست.
‫وای.
‫خون‌ریزی‌ش داخلیه؛ ‫باید هرچه‌زودتر گلوله رو دربیاریم.
‫کار کی بود؟
‫یه مشت حروم‌زاده می‌خواستن ‫ماشین رو بدزدن.
‫گفتن دنبال یکی می‌گردن که ‫رفیق‌شون رو آتیش زده.
‫خیلی‌خب. بیاین ببریمش داخل.
‫باشه. بریم داخل.
‫- جعبه کمک‌های اولیه کجاست؟ ‫- به دردمون نمی‌خوره.
‫داروی بی‌هوشی می‌خوایم، ‫ابزار جراحی!
‫ما باید قبل از اینکه عفونت کنه
‫گلوله رو دربیاریم و جای زخم رو تمیز کنیم.
‫مـا؟
‫تنهایی که نمی‌تونم دوایت!
‫باید همین الان گلوله رو در بیاریم.
‫جایی این دور و اطراف نیست؟
‫که تجهیزات پزشکی و این‌ها داشته باشه؟
‫باید می‌دونستم دوست توئـه!
‫ببخشید که بهش شلیک کردیم.
‫اما بعد از کاری که با فیل کردی،
‫برگام، کارما چقدر زود اومد سراغت.
‫این یارو چی می‌گه دی؟
‫تو... ‫تو دوست‌شون رو آتیش زدی؟
‫ظاهراً زیاد حالش خوب نیست.
‫شاید بتونیم بهش کمک کنیم.
‫بعید می‌دونم.
‫بیخیال. بذار حداقل حرف بزنم.
‫باشه.
‫ببین...
‫ما توی کارخونه انواع و اقسام ‫تجهیزات پزشکی رو داریم.
‫البته تو که می‌دونی.
‫اومده بودی داخل.
‫کجا رو می‌گه؟
‫«سنچوئری»
‫چی؟
‫وقت‌تون داره تموم می‌شه، ‫برنامه چیه؟
‫در ازای تجهیزات پزشکی‌تون ‫چی می‌خواین؟
‫می‌دونین، ‫فیل...
‫هنوز همون‌جاییه که دوست‌تون ‫انداختتش،
‫باید لذتِ اتمام کاری که شروع کرده
‫رو کاملاً بِچِشه.
‫می‌خوام این فرصت رو بهش بدم.
‫پس خودت رو تحویل بده،
‫تا دختره هرچه‌زودتر درمان بشه.
‫تلاش خوبی بود عوضی!
‫داو به اون تجهیزات نیاز داره!
‫و بزودی می‌‌رسه دستش.
‫می‌ریم سنچوئری. همین الان.
‫نه، اگه این روانی پیدامون کنه ‫کارمون رو یه‌سره می‌کنه.
‫30 کیلومتر با این‌جا فاصله داره. ‫این‌ها ماشین ندارن.
‫قبل از این‌که حتی بفهمن اونجاییم ‫می‌ریم و برمی‌گردیم.
‫انگار گذشته داره تکرار می‌شه.
‫دوباره ما، دختری که مثل خواهرت ‫حالش بده! تمومی نداره.
‫چاره دیگه‌ای داریم؟
‫راست می‌گه دی.
‫باید همین الان بریم.
‫باشه.
‫مراقب باشین. ممکنه چند نفرشون ‫این‌جا مونده باشن.
‫شری؟
‫اسلحه‌هاتون رو بندازید!
‫کیرتوش! ‫تیرم تموم شد.
‫تا ابد که نمی‌تونین اون پشت قایم بشین.
‫باید عجله کنیم.
‫فعلاً که امن و امانه.
‫اما باید دست بجنبون‌ـیم.
‫احتمالاًیه ساعت دیگه، ‫این حدودها برسن.
‫آره. باید شروع کنیم.
‫بی‌زحمت صد گرم «لیدوکائین»
‫بریز توی این سرنگ.
‫نهایت کاری که می‌تونیم بکنیم اینه که ‫دور و اطراف زخم رو
‫به طور زیرپوستی بی‎حس کنیم.
‫شری، خوبی؟
‫شری؟
‫فهمیدی؟ 100 گرم لیدوکائین ‫بریز توی سرنگ.
‫دوایت می‌شه با الکل زخم‌ش رو ‫تمیز کنی؟
‫خیلی‌خب، کافیه. کافیه.
‫همین خوبه. خیلی‌خب... ‫پنس رو بگیر.
‫خیلی‌خب. حالا 20 میلی‌گرم به
‫بافت اطراف جراحت تزریق کن، خب؟ ‫هر چی عمیق‌تر باشه، بهتر
‫باشه.
‫جون، خودت باید این کار رو بکنی
‫گفتم که نمی‌تونم
‫مثل جریان واگن نیست
‫بیشتر از اونه
‫باشه. به محص اینکه موضع بی‌حس شد، ‫می‌تونی شروع کنی
‫اون؟ نه، نه، نه. ‫نمی‌خوام اون...
‫نمی‌خوام اون گلوله رو خارج کنه
‫- نه، نباید بکنه ‫- همه چی درست میشه
‫- نه، نه! حتی نتونست پسر خودشو نجات بده! ‫- داو. بس کن
‫نه. نه. اجازه نمیدم ‫همین بلا رو سر من بیاره
‫نه! نه! نه!
‫چیزی نیست
‫صدای چیه؟
‫تیراندازی واکرها رو کشونده اینجا
‫حصار رو پاره کردن. ‫دارن جمع میشن
‫فایده نداره
‫- چرا؟ ‫- گلوله به یکی از سرخرگ‌هاش خیلی نزدیکه
‫یه حرکت اشتباه، لغزش دست،
‫ممکنه بیرون آوردنش آسیب بیشتری وارد کنه
‫- باید از اینجا دورشون کنیم ‫- آره
‫اینجا به یه مو بنده
‫من میرم
‫- منم همراهت میام ‫- نه! نه، نه، نه
‫تو پیش جون بمون، ‫و منم تا جایی که میشه دورشون می‌کنم
‫هی. می‌دونم داری چی کار می‌کنی
‫هنوز همون جاییه که گذاشتمش
‫نه، می‌دونم چرا تنهایی ‫می‌خوای بری سراغ واکرها
‫چرا؟
‫چون زنده موندن برات مهم نیست، نه؟
‫شاید حق با داو ـه
‫به‌خاطر من اینجاست. ‫همه‌تون به‌خاطر من اینجایید
‫حرف مفت نزن
‫آره، همینیه که هست، عزیزم
‫هی. دی!
‫- دی ‫- بله
‫لازم نیست اینطور باشه
‫اون یارو که سعی کردم کمکش کنم،
‫چیز بیشتری از انسولین از دست داد
‫باشه؟ زن داشته. بچه داشته
‫به نظر میاد همسن فینچ باشه
‫باشه؟ خواستم کمک کنم،
‫ولی باز برگشتیم تو این خراب‌شده، خب؟
‫تو هر چی دلت می‌خواد بگو،
‫ولی این اتفاقی نیست، خب؟
‫و فروپاشی روانی یا همچین چیزی نیست
‫باشه. پس بگو چیه
‫من اونو کشیدم... ‫وقتی هر دومون اینجا زندگی می‌کردیم
‫رو همه جا کشیدم
‫جاهایی که نیگان نمی‌تونست پیدا کنه
‫چرا؟
‫من و تو بودیم
‫برای همیشه
‫همین بهم امید می‌داد
‫باعث شد حس کنم می‌تونیم
‫بدی رو به خوبی تغییر بدیم
‫- دی، میشه ‫- نه، نمیشه!
‫باشه؟ با ما نمیشه!
‫و خسته شدم از بس دیگران ‫به‌خاطرش عذاب کشیدن
‫خب؟
‫پس می‌خوای بری خودتو به کشتن بدی؟
‫می‌خوام واکرها رو بکشم.
‫و شاید اگه این کار رو بکنم، ‫داو نجات پیدا کنه
‫شاید باعث گرامی داشتن یاد فینچ بشه. ‫مگه خودت نگفتی؟
‫عوضی خودخواه!
‫- شری! ‫- نمی‌تونی اینطور تسلیم بشی!
‫شری! شری!
‫چرا نمی‌تونی الان انجامش بدی؟
‫باید صبر کنیم ساختمون ایمن بشه
‫و کمک هم لازم دارم
‫مسئله انگشتته. ‫چه اتفاقی تو قطار افتاد؟
‫خودت گفتی!
‫باید آروم باشی. خب؟
‫اگه ضربان قلبت بالا بره، ممکنه...
‫نه، نه. دلیل اصلیش چیه، زاغ آبی؟
‫مهم نیست
‫پرستاری. باشه؟
‫و یه گلوله تو بدنمه، ‫و تو درش نمیاری
‫درش میاریم
‫هر دقیقه که صبر کنی ‫من یه دقیقه به مرگ نزدیک میشم!
‫نمی‌میری!
‫دلیلش رو بگو. دلیلش رو بگو!
‫چون بلایی که سر اونا اومد ‫سر تو نمیاد!
‫«اونا» کین؟
‫فینچ
‫و هانا
‫رز. دخترم
‫بچه داری؟
‫آره
‫اگه الان بود همسن تو بود
‫رز چی شد؟
‫ذات‌الریه گرفت
‫رفتم بیرون دنبال دارو،
‫و برگشتم...
‫دیگه خیلی دیر بود
‫نتونستم نجاتش بدم
‫همونطور که نتونستم فینچ رو نجات بدم
‫می‌دونی، حق با پادره بود
‫نمی‌تونی ازم محافظت کنی
‫هیچ کدومتون نمی‌تونید!
‫- می‌تونیم ‫- نه
‫قراره همین کار رو بکنیم!
‫نه، نمی‌تونید!
‫دقیقاً واسه همین ‌خواستم فرار کنم
‫منظورت چیه؟
‫واسه کورکور حنایی نیومدم اینجا
‫اومدم تا هر چی می‌تونم از پادره دور بشم
‫می‌خواستم از دست شما فرار کنم
‫ولی گفتی اونجا مثل خونه‌ته
‫بود
‫ولی دیگه نیست
‫چون آدمایی از قماش تو کنترل رو به دست گرفتن
‫کسایی که ناامیدمون می‌کنن،
‫چون خودشون
‫نمی‌تونن گه‌کاری خودشون رو فراموش کنن!
‫دوایت. شری. در چه حالید؟
‫دوایت. شری. صدامو دارید؟
‫دارم ترتیبش رو میدم
‫فقط تو؟ دوایت کجاست؟
‫تو اتاق سابقش حبسش کردم
‫چی؟ چرا این کار رو کردی؟
‫پادره بهش نیاز داره
‫اون بچه‌ها تا آخر دنیا دنبالش میرن
‫می‌دونی که درست میگم
‫تو چی؟ به تو هم نیاز داریم
‫می‌تونم حواسشون رو پرت کنم
‫تنهایی نمی‌تونی از عهدش بربیای
‫جون، کاری رو بکن که به‌خاطرش اومدیم
‫به داو کمک کن... ‫و دوایت رو برگردون پادره
‫بهم قول بده، جون
‫شری!
‫شری، صدامو داری؟
‫شری؟
‫شری!
‫جواب بده! شری!
‫شری به کمکت نیاز داره
‫چی؟
‫داو؟
‫داو، نکن! نه!
‫به من نزدیک نشو!
‫وای خدا
‫خودت سعی کردی گلوله رو در بیاری
‫دارم سعی می‌کنم
‫می‌خوام درش بیارم
‫داو، می‌میری. کمک لازم داری
‫از اینجا کمکی عایدم نمیشه
‫مخصوصاً از تو!
‫داو، نه، نه، نه
‫داو، نه، نه، نه. ‫نه، نکن. داو
‫داو
‫داو؟
‫- چطور اومدی بیرون؟ ‫- جون در رو باز کن. خدا رو شکر
‫- همه چی تحت کنترلم بود ‫- انتظار داری باور کنم؟
‫حتی خودتم باور نداری
‫- منظورت چیه؟ ‫- از وقتی اومدی اینجا
‫داشتی دروغ می‌گفتی
‫من دروغ نگفتم
‫گفتی این کار به‌خاطر تجلیل از فینچ ـه،
‫که می‌خواستی منو به‌خاطر ‫پادره زنده نگه داری،
‫همش حرف مفته
‫اشتباه می‌کنی، دی
‫آره؟ آره؟
‫یا منو حبس کردی چون می‌خواستی
‫همون کاری رو بکنی ‫که من قصدش رو داشتم؟
‫- فکر می‌کنی می‌خواستم بمیرم؟ ‫- می‌دونم که می‌خواستی
‫و می‌دونم به این مزخرفات
‫- که تو هرشری خیر هست اعتقاد نداری ‫- دارم!
‫نه. می‌خواستی. ‫منم می‌خوام. ولی نمیشه
‫اگه حق با تو باشه، دی، ‫نمی‌دونم چطور به زندگیم ادامه بدم
‫خب، منم نمی‌دونم!
‫شری؟ دوایت؟
‫ما بیرونیم
‫سعی داریم از ساختمون دورشون کنیم
‫یه مشکل دیگه داریم
‫داو. سعی کرد خودش گلوله رو خارج کنه
‫چی؟ چرا باید این کار رو بکنه؟
‫فکر نمی‌کرد ماها بتونیم کمکش کنیم!
‫یه حسی بهم می‌گفت اینجا پیداتون می‌کنم
‫گندش بزنن
‫دوستامون اومدن
‫در رو قفل کردم، ولی زیاد دووم نمیاره
‫ساختمون هم همینطور
‫باید از اینجا ببریمش بیرون ‫و یه جای امن‌تر برای جراحی پیدا کنیم
‫همین حالا باید بریم!
‫محاصره شدیم. من گرفتمش. مواظبشم
‫باید از اینجا بریم بیرون
‫جایی نیست بریم
‫شری! مراقب باش!
‫شری...
‫جون
‫نه
‫شری
‫اونجا
‫یادته چی بهت گفتم؟
‫اینکه دوستام رو راضی نگه می‌دارم؟
‫فکر کنم من بیشتر از اون حالشو ببرم
‫هیچ جایی نیست بریم!
‫برید تو. آتیش خاموش شده
‫- چی؟ ‫- بیا اینجا
‫باشه. زود باش. زود باش برو
‫چی شد؟
‫چرا اینجاییم؟
‫ساختمون داره خراب میشه
‫هنوز درد دارم
‫معذرت می‌خوام، داو
‫اصلاً راه نجاتی نبود
‫نه، نه، نه. تسلیم نشو
‫نمی‌تونی کمکمون کنی ‫نمی‌تونی کمکم کنی
‫شاید بتونیم
‫منظورت چیه؟
‫ساختمان کوره محکمه
‫از اتفاقات بیرون در امانیم
‫می‌تونیم همین جا عملت کنیم
‫هی. از عهدش بر میای، جون
‫- نمی‌تونم ‫- چرا می‌تونی
‫از کجا می‌دونی؟
‫چون شری درست میگه
‫در مورد چی؟
‫می‌دونی، شاید تو هر شری
‫خیری نهفته‌س
‫و شاید دلیلی وجود داره ‫که همه از اینجا سر درآوردیم
‫و شاید لازم بود به چشم خودمون ببینیم
‫نمی‌خوام باعث مرگت بشم
‫خب نشو
‫از پسش بر میای، جون
‫اتفاقی که برات افتاد... ‫اتفاقی که برای همه‌مون افتاد...
‫نباید دیگه تکرار بشه
‫و شاید...
‫شاید لازم بود از بدی بگذریم
‫تا به خوبی برسیم
‫بهم اعتماد داری؟
‫بعد از اینکه گلوله رو در آوردی ازم بپرس
‫باشه؟
‫منصفانه‌س
‫یا خدا
‫تموم شد
‫حالش چطوره؟
‫هنوز داره استراحت می‌کنه
‫خوب میشه
‫یه سهره اومده ‫(فینچ)
‫احتمالاً باید بزنیم به جاده
‫چطوری، بچه؟
‫الان بهترم. باهامون میای؟
‫آره. آره، میام
‫آره. نباید می‌ذاشتم می‌رفتم
‫شاید بتونیم اونجا رو ‫به جایی که باید باشه تبدیل کنیم
‫می‌دونی؟
‫جوری که فینچ می‌خواست
‫آره. فکر کنم می‌تونیم
‫جون
‫یه چیزی برات درست کردم
‫ممنون
‫می‌دونی، تو واگن
‫قبل از اینکه اوضاع خراب بشه،
‫ازت خواستم عضو خانواده‌مون باشی
‫و فرار کردم
‫ولی الان اینجام
‫پس پیشنهادم هنوز سرجاشه
‫تو هم همینطور
‫ممنون، کورکور حنایی
‫نه، تو...
دیگه یه خانواده‌ایم. دوایت صدام کن
‫اُدسا هستم
‫اُدسا؟
‫چه اسم قشنگی
‫باشه. بهتره راه بیفتیم ‫کلی کار داریم بکنیم
‫آره
‫پیداش نکردی؟
‫هنوز نه، تروی. شرمنده
‫دیگه نگو شرمنده
‫چون چیزی نیست که ازش شرمنده باشی
‫دخترم زنده‌ست. ‫و من پیداش می‌کنم
‫اینجا کجاست؟ من کجام؟
‫بابام کجاست؟
‫ولم کنید!
‫کار رو کردیم که خواسته بودی
پیداش کردیم.
‫حالا می‌خوای باهاش چی کار کنیم؟
‫بسپریدش به خودم
‫چیزی نیست. ‫می‌خوام اینو بردارم
‫تو کی هستی؟
‫از من چی می‌خوای؟
‫اسمم ویکتوره
‫خیلی خوب شد به موقع پیدات کردیم
‫چرا؟
‫من کمکت می‌کنم. ‫تو هم به من کمک می‌کنی
‫کمک کنم چی کار کنی؟
‫پادره رو نجات بدیم
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
[ آنچه در قسمت بعد خواهید دید ]
‫کل گلّه گیر افتادن اینجا
‫آلیشا تو گله بود
‫آلیشا
‫من مهم نیست. اون مهمه
‫پادره مهمه
منتظرم بمون
‫چی باعث شده فکر کنی ‫باهات معامله می‌کنم؟
‫عاقبت خوبی نداره
‫برای تو
..:: کانال تلگرام و اينستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.