..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫"سندری"!
‫خوشحالم که می بینم حالت خوبه.
‫خجالت بکش "ساپاری" آلمانی حرف میزنی.
‫اینجا خونه ی منه!
‫هرجوری بخوام حرف میزنم.
‫اینجا چیکار میکنی؟
‫خونه ات.
‫خانه ی "ساپاری" ها در مجارستانه.
‫خانه ی ساپاری ها جایی هستش که منم هستم!
‫خونه ات، مجارستان، به بردگی گرفته شده. واست مهم نیست؟
‫اتحادمون با اُتریش از سرزمین مادری مون حفاظت میکنه. ‫(منظورش به اتحاد دو کشور اتریش-مجارستان در اون زمانه)
‫هرزه ی احمق!
‫کدوم اتحاد؟
‫پدرت رو دار زدن. به خانواده ات دستبرد زدن و کُشتنشون!
‫شماها آخرین ساپاری های باقی مونده هستین.
‫فقط وقتی که مجارستان آزاد بشه، جنگ تمومه.
‫ولی شما نمیخواید کمکی بکنید
‫درست نمیگم؟
‫کار و باری که اینجا راه انداختین...
‫ما حواسمون بهتون بوده.
‫کله گنده های این جامعه ی کثیف، اینجا رفت و آمد دارن.
‫شما بهترین جاسوسان میتونستین بشین.
‫به وجدان ات فکر کن، به سرزمین ات!
‫به پدرت!
‫بهمون کمک کن!
‫من به...
‫خانه ام کمک میکنم، نه به تو.
‫من میخوام کل مجارستان در صلح و رفاه زندگی کنن.
‫میخوام این اتحاد به یک دوستی تبدیل بشه.
‫هدف مون اینه که پادشاه
‫با دوستی و احترام...
‫یک روز رویِ میزمون بشینه.
‫صلح برای مجارستان.
‫صلح برای اتریش.
‫صلح برای مجارستان.
‫صلح برای اتریش.
‫آزادی برای مجارستان.
‫مرگ بر پادشاه!
‫"ایزوم" این آقایون رو به بیرون راهنمایی کن.
‫بیرون!
‫[ضربه روحی]
‫صبح به خیر آقایون.
‫اعلاحضرت.
‫این بیمار جدید ماست.
‫من کور ام و نمیتونم پاهام رو تکون بدم.
‫ساکت.
‫هیستری ــه. چیزی نیست که ‫نشون بده آسیب یا مشکل عصبی ـه.
‫من...
‫من اونو پذیرفتم پروفسور.
‫البته.
‫برخلاف توصیه ی واضحِ من که گفتم ‫همچین بیمارانی رو بفرست برن!
‫میخواستم مطمئن بشم و از این ‫فرصت برای چند تا آزمایش استفاده کنم.
‫آخرین آزمایشت رو هنوز یادمون نرفته.
‫آقایون، این زن ادعا میکنه که فلج و نابیناست.
‫نظری دارین؟
‫دکتر "وون شونفلد"
‫جناب دکتر.
‫بله پروفسور.
‫اگه واقعاً فلج بود که پاهاش اینقدر سفت نبود.
‫و...
‫بله، انقباض مردمک چشم.
‫نابینا هم نیست.
‫- دکتر وون شونفلد؟ ‫- بله؟
‫- یه پیغام اضطراری براتون رسیده. ‫- نمیشه باشه واسه بعد؟
‫نه متأسفانه.
‫پروفسور، میشه یه امتحان بکنم؟
‫بفرما.
‫پرستار، یه سرنگ لطفاً.
‫هیچ واکنشی نشون نداد.
‫به نظرتون صوری ـه؟
‫بی حسی ــه.
‫توسط خود بیمار بخاطر گرفتگی غیرعادی پا، صورت گرفته.
‫معادل دیگه ی هیستری، دروغ ـه.
‫و ارزش دلسوزی ـه ما رو نداره.
‫دکتر فروید، شخصاً مطمئن میشید که این تخت فوراً خالی بشه!
‫متوجهید؟
‫جناب دکتر؟
‫حالا چی میشه؟
‫پرستار...لطفاً بیمار رو به بخش فیزیولوژیک ببر.
‫[پزشکان شیفت امروز، بخش تصادفات-بیماران سرپایی-زاد و ولد]
‫حتی شیرینی دونات رو نخورد. ‫"گرتل" من چشه؟
‫دوستِ من، نذار این اذیتت کنه
‫همیشه یه جوری حل شده ‫و همیشه هم یه جوری حل خواهد شد.
‫تا وقتی که پادشاه تا آخرالزمان، زنده باشن.
‫آقایون!
‫یه چیزی رو فراموش کردین.
‫آقایون!
‫"شلومو"! ‫(نام میانه فروید)
‫درباره اون دختره که ناپدید شده، چیزی شنیدی؟
‫تو همه ی روزنامه ها هست، کلارا وون شونفلد.
‫اون دختره توی جلسه. بدون هیچ رَد و نشونی، ناپدید شده.
‫گفته میشه اون جلسه آخرین باری بود که او دیده شده.
‫ما دو تا هم همونجا بودیم.
‫شلومو؟
‫فروید؟ چی شده؟
‫دنبالم بیا.
‫پاداش براش درنظر گرفته شده.
‫نفر بعد!
‫"آگست کارل، 55 ساله".
‫حقیقت داره که پاداش واسش هست؟
‫اگه اطلاعاتی بهمون بدی تا بتونیم دختره رو پیدا کنیم، آره.
‫خب؟
‫خب اینجوری بود...
‫اون شب، دختره از کالسکه پرید بیرون
‫و راننده ی کالسکه، رفت دنبالش.
‫خودت اینا رو دیدی؟
‫کجا بود؟
‫- تو محله اول. ‫- کجاش؟
‫دروازه "شوتن".
‫دختره چی پوشیده بود؟ دامن اش چه رنگی بود؟
‫خب...
‫زودباش، کریسمس در راهه.
‫سخت نگیرید، فقط میخوام کمک کنم.
‫چه رنگی بود؟
‫قرمز.
‫خیلی خوب، وقتی نداریم که واسه دروغگو ها تلف کنیم.
‫مگه چیه؟
‫دختره دامن نپوشیده بود، پیژامه تن اش بود.
‫عزت زیاد!
‫نخواستیم بابا.
‫اینجوری نمیشه.
‫شرط می بندم حتی یک سرنخ هم پیدا نکنیم.
‫کسی چیزی نمیدونه.
‫اینطور نیست.
‫این جناب کارل میدونست که دختره پیژامه تن اش بود.
‫صحیح.
‫ببخشید.
‫نگفتم که نفر بعد!
‫تلگرافی براتون رسیده.
‫بازرس.
‫بازرس "کیس" کلارا وون شونفلد در اعماق
‫تونل ها و کانال "وین" ــه.
‫این مسئله ی مرگ و زندگیه.
‫مزخرفه.
‫ببین کی فرستاده.
‫ناشناس.
‫پس بابت اطلاعاتی که داده، چیزی هم گیرش نمیاد.
‫خب مردم برای امروز کافیه. ‫فردا برگردید.
‫- آه گُه توش، بی خیال دیگه! ‫- درست حرف بزن!
‫بالاخره.
‫بی خیال، بیا بریم.
‫بریم خونه.
‫من میرم اونجا.
‫اونجا هیولا هست!
‫چند تا کبریت داری؟
‫ولگرد ها و بقال ها جَمع ان.
‫اینجا رو ببین.
‫چربی استخوان رو می پزن و به عنوان سوپ، میفروشن.
‫شوخی هاشونم جالبه.
‫اونو از کجا آوردی؟
‫کلارا یه سگ داشت.
‫کجا پیداش کردی؟
‫تکون بخورید.
‫- همونجا وایسید! ‫- بهم بگو کجا پیداش کردی.
‫کسی رو هم دیدی؟
‫یه مَردی بود.
‫چه شکلی بود؟
‫اینجاش یه زخم داشت.
‫وون لیختنبرگ.
‫آهای!
‫موش آب زیرکاه!
‫هی بچه!
‫- پوشاشر! ‫- چیه؟
‫بیا اینجا!
‫اون چی بود؟
‫نمیدونم.
‫فکر کنم گُم شدیم.
‫بیا از این طرف.
‫دارم نور می بینم؟
‫خدای من!
‫کلارا!
‫صدام رو میشنوی؟
‫بازش کن.
‫پاهاشو باز کن.
‫بازرس نگاه کن!
‫به من نگاه کن! طاقت بیار!
‫- نمیتونه نفس بکشه. ‫- خب من چه کنم؟
‫- نفس بکش! ‫- داره خفه میشه!
‫- خب چه کنم؟ ‫- برید کنار، بذارید ببینمش.
‫دکتر فروید!
‫اون اینجا چیکار میکنه؟
‫"آرتور" مجرای تنفسی فوقانی بسته شده. چیکار کنم؟
‫سرش رو کَج و چونه اش رو بلند کن.
‫اونجا چی گیر کرده؟
‫چیه مگه؟ تا حالا انگشت پا ندیدین؟
‫یالا بیاید بریم!
‫تکون بخورید!
‫چرا حرف نمیزنه؟
‫داره میمیره؟
‫فکر نمیکنم آسیبی به مُخ اش رسیده باشه
‫حداقلش آسیب فیزیکی نرسیده.
‫تو بودی که تلگراف رو فرستادی؟
‫دکتر "اشنیتزلر" و من، خیرخواهانه کار میکنیم.
‫بی خانمان ها رو رایگان درمان میکنیم.
‫به زخم هاش که رسیدی، میفرستیش ‫به بخش روانپزشکی مربوط به خودم.
‫دکتر وون شونفلد.
‫کلارا؟
‫چی شده؟
‫اون زنده است.
‫همکار عزیزم، اون زنده است.
‫کلارا.
‫به "کاتاتونی" دچار شده؟ ‫(نوعی روان‌گسیختگی که شخص مبتلا دچار اختلالات حرکتی شده ‫و تا مدتی طولانی بدون حرکت یا صحبت کردن، ثابت باقی میمونه)
‫اینجاست.
‫کلارا!
‫- تو زنده ای! زنده! ‫- بذار کمی بخوابه.
‫اون چشه؟
‫- چرا حرف نمیزنه؟ ‫- مادر یکم فضا بهش بده.
‫کلارا. ولم کن دیگه.
‫- کلارا! ‫- نباید ناراحتش کنیم.
‫مادر بیا دیگه.
‫- بسه دیگه، این خجالت آوره! ‫- ولم کن!
‫محض رضای خدا بلند شو! اون که عروسک نیست، آدمه!
‫- کلارا. ‫- بیا بریم، بسه دیگه.
‫ولم کن!
‫بخاطر خدا بلند شو! مادر...
‫- کلارا! ‫- بریم بریم.
‫برو مادر. خواهش میکنم برو.
‫دکتر وون شونفلد، میدونم که از من و روش هام خوشت نمیاد
‫ولی ازت خواهش میکنم! من جونشو ‫نجات دادم، بذار روح شو هم نجات بدم.
‫ممنونم دکتر فروید، اگه تو نبودی ‫اون خفه میشد.
‫خودم معالجه اش میکنم.
‫ولی...
‫دکتر وون شونفلد و من الآن پزشکانِ مسئولش هستیم.
‫لطفاً از اینجا برید.
‫هیچ گُهی نمیخورم "کیس"!
‫اون بچه هه دیدتش! یه مرد صورت زخمی ‫با موهای بلوند، وون لیختنبرگه!
‫نصف شهر قیافه شون همینجوریه!
‫و احتمالاً هم به اون بچه توی کانال، پول دادی. درست نمیگم؟
‫خودت جورج وون لیختنبرگ رو دیدی، نه بچه هه.
‫تو همه جا اونو می بینی!
‫از این به بعد دست از سرش بردار! حالیته؟
‫بیا بازرس.
‫برای امروز بسه. دیگه بدتر از این نمیشه.
‫سه روزه که خواب نداشتیم.
‫بریم.
‫هی، میشه من نگهش دارم؟
‫خواهش میکنم!
‫بیا ببینم.
‫چیه...
‫این دنیا رو دوست نداری؟
‫ببین حلزون اینجا هست! مامان بزرگم برام سُرخ شون میکنه.
‫یه کیلو بهم بده.
‫یه کیلو؟
‫- صدف بوداده هم میخواید؟ ‫- آره حتماً.
‫بفرمایید.
‫- باقی شو نگه دار. ‫- ممنونم.
‫میخوای؟ خوشمزه است.
‫نه.
‫روز به روز بیشتر میشن.
‫حیفِ این دخترای جوان.
‫فقر هم بد چیزیه.
‫روز خوبی داشته باشی و به مامان بزرگت هم سلام برسون.
‫ممنون.
‫بابابزرگ داره میاد!
‫مامان، بابابزرگ اومد!
‫- سلام ‫- سلام
‫- گشنه ای؟ ‫- آره.
‫برات یه چیزی گرفتم.
‫ببین شکلاته.
‫- خوشت اومد؟ ‫- آره.
‫این غذای مورد علاقه "اوتو" بود.
‫چی شده؟
‫حالم خوب نیست.
‫ در روز هفتم...
‫زیگموند؟
‫خیلی هم خوب! تو هم اومدی.
‫ببخشید دیر کردم. "کیدوش" رو شروع کردین؟ ‫(دعاخوانی ای که توسط سرپرست خانوار یهودی به صرف شراب ‫قبل از غذا، در اعیاد یا روز تعطیل هفتگی خوانده می شود)
‫چقدر خیس شدی.
‫وسط راه بارون گرفت.
‫- نمیخواد! پارچه به این خوبی رو کثیف میکنی. ‫- سرجات وایسا.
‫حالِ پسرم چطوره؟
‫زندگی سخته.
‫چرا از قبل بهم نگفتی؟
‫کاری به "زورس" نداشته باش.
‫نگران نباش
‫همه چی خوب میشه.
‫آینده ی روشنی درانتظارته. حالا بیا.
‫امروز "اِلی" همه ی کارا رو میکنه ‫"آنا" هم خیلی بهش افتخار میکنه و...
‫ پروردگار از زحماتش در به وجود ‫ آوردن خلقت، استراحت نمود
‫ به من اجازه دهید
‫ متبرک هستی ای پروردگار عالم ‫ آفریننده ی درخت تاک
‫آمین.
‫ متبرک هستی ای پروردگار عالم
‫ ای تو که ما را با فرمان هایت تقدیس کردی و ما را طلب نمودی
‫ چرا که تو ما را انتخاب کردی و تطهیر مان نمودی
‫از بین سرزمین های دیگر، ای تقدیس کننده ی "شبات". ‫(به روز تعطیل هفتگی،شنبه،می‌گویند که به ‫صورت سمبلیک به معنای هفتمین روز آفرینش است)
‫ آمین.
‫"شبات شالوم" ‫(شبات خوبی داشته باشید یا شبات مبارک)
‫متبرک هستی ای پروردگار عالم ‫ای تو که ما را با فرمان هایت تقدیس کردی
‫و فرمان دادی تا دست هایمان را بشوییم.
‫آمین.
‫کارِت خیلی خوبه.
‫پدرت دوست داشت خودت انجامش ‫بدی ولی به موقع نیومدی.
‫من پولم رو میخوام اِلی، همین حالا.
‫موقعِ شبات داری حرفِ پول میزنی؟
‫خواهرم نمیدونه که بهم پول بدهکاری، نه؟
‫میخوای همینطوری هم بمونه، درسته؟
‫اِلی!
‫اگه زیگموند با خواهرت ازدواج کنه ‫چه نسبتی باهات پیدا میکنه؟
‫اصلاً میشه؟ هم شوهر خواهر و هم برادر زن؟
‫مامان صبر کن ببینیم اصلاً زیگموند ‫اجازه داره با خواهر اِلی وصلت کنه یا نه.
‫تو هر نامه ای که مادر "مارتا" میفرسته، از اِلی ‫میپرسه که استخدام شدن زیگموند چطور پیش میره.
‫خب دراینصورت شوهرت باید بهش جواب بده که ‫مردم واسه معالجه شدن توسط من، صَف کشیدن!
‫زیگموند!
‫و پروژه ام(ارائه ام) هم موفقیت آمیز بود.
‫به جاهای خود!
‫آماده!
‫شروع!
‫توقف!
‫چرا توقف؟
‫داور عالی، یکخورده میخوایم استراحت کنیم.
‫آقایون ادامه بدید.
‫برای دور آخر، سکوت کنید!
‫آماده!
‫شروع!
‫مبارزه به اتمام رسید
‫سه تا ضربه زدی.
‫آفرین!
‫بَه بَه جناب افسر!
‫ساکت شید!
‫این مرد همش هم که آدم بیخودی نبوده. ‫این مرد یه سرباز بود
‫و یک پدره.
‫لیاقتِ احترام رو داره
‫حداقل در حد تعارف کردن یه آبجو.
‫آقایون!
‫این مردی که می بینید، یک قاتل و متجاوزه.
‫اون به دخترِ عزیزش، چاقو زده.
‫چاقو توی شرمگاه، چاقو توی شرمگاه.
‫روز یکشنبه، ساعت 6 صبح در "لینین وال".
‫من خواستار حق ام برای رضایت مندی هستم ‫(داره به مبارزه دعوتش میکنه)
‫تا سرحد مرگ.
‫قبول میکنم.
‫همتون هم شاهد باشید.
‫به کارِتون برگردید.
‫زندانی ها.
‫چرا باید از غذای خودمون بهشون بدیم؟
‫اعدامشون کنید!
‫بکشیدشون!
‫- کمک! ‫- بس کنید!
‫بکششون!
‫خبردار!
‫حالتون چطوره پدر؟
‫مبارزه رو کنسل کن.
‫نمیتونم.
‫اون یارو جلوی همه ی رفقام، منو تحقیر کرد.
‫من خواستار رضایتمندی هستم.
‫اون دختره کی بود؟
‫"استفی هوروات"
‫کم و بیش بهش سَر میزدم.
‫راستشو به من بگو.
‫تو به اون دختر صدمه زدی؟
‫نمیدونم.
‫منظورت چیه؟
‫یادم نمیاد.
‫متأسفم پدر.
‫متأسفم که همیشه مایه ی شرمساری تون هستم.
‫باید اون مبارزه رو بِبَری.
‫خانم سالومه؟
‫حق با شما بود.
‫کلارا ناپدید و رُبوده شده بود ‫و در کانال های وین پیداش کردیم.
‫- چی؟ ‫- شنیدین چی گفتم.
‫همه چی همونطوری شد که توی هیپنوتیزم گفتین.
‫از کجا میدونستین؟
‫نمیدونستم.
‫وقتی که پیداش کردیم، تقریباً مُرده بود.
‫یه نفر کار وحشتناکی باهاش کرده.
‫من هیپنوتیزم کننده ی خوبی نیستم.
‫فقط یکبار تونستم انجامش بدم ‫اونم توی شرایط خاصی.
‫ولی درمورد شما، مثل آب خوردن بود.
‫خیلی ساده بود، خیلی.
‫فکر میکنید نقش بازی کردم؟
‫شما و خانواده تون از لحاظ جاه طلبی، کم ندارید.
‫به گمونم اینجوریه که کسی با شغل شما، در کارش موفقه.
‫هیچکس توی خانواده ام همچین کاری نمیکنه.
‫بهونه ی خوبی دارین؟
‫من میتونم برم و با یه افسر برگردم.
‫من نمیدونم تحتِ هیپنوتیزم که بودم، چی گفتم.
‫تازه از شما فهمیدم، شما دارین این ادعا رو میکنین!
‫یه بچه ی بیچاره که توسط یه جادوگر ‫مجارستانی، رُبوده و شکنجه میشه
‫و بعد توسط شما و روش هیپنوتیزم تون نجات داده میشه.
‫اینجوریه که کسی با شغل شما، در کارش موفقه.
‫پلیس حرف کی رو باور میکنه؟
‫جادوگرِ مجارستانی یا شارلاتان یهودی؟
‫هیچکدوم رو.
‫روز خوبی داشته باشید دکتر فروید.
‫کجا بودی؟
‫اصلاً نخوابیدی.
‫تو خیابونا گَشت میزدم. میتونی یه رول ساندویچ درست کنی؟
‫باید برم سرکار، دیرم شده.
‫یه افسر پلیس اینجا بود.
‫میخواست چیزی بهت بگه. ‫قوانین رو میخواست یادآوری کنه.
‫مبارزه؟
‫از جونت سیر شدی؟
‫من و بچه ها هنوز سیر نشدیم!
‫اصلاً به فکر ما هم هستی؟
‫ما فقط تو رو داریم!
‫اگه تو بمیری، ما هم میشیم پَخشِ خیابونا.
‫فکر کردی چجوری میخوای جون سالم به در ببری؟
‫"اوتو" که مُرد
‫دیگه کافیه.
‫ولیعهدِ اتریش-مجارستان گفته که ‫در مراسم "شبِ مصری" شرکت میکنه.
‫خیلی مشتاقشه. یک شبِ فوق العاده.
‫اون میاد.
‫ولیعهد میاد پیشِ ما.
‫اون میاد.
‫"فلور" آماده است؟
‫اون باید مُخ اش رو بزنه.
‫اینکار جواب میده.
‫ولی اون نباید درباره ی دختره کلارا بفهمه.
‫کل وین دارن درباره اش پچ پچ میکنن. ‫دیر یا زود اونم میفهمه.
‫آره. دیر یا زود
‫ولی نه تا موقعِ جلسه مون با "رودولف".
‫- خیلی ریسک داره. ‫- البته.
‫کجا میتونم مومیایی پیدا کنم؟
‫یه مومیایی نیاز داریم! باید برگردم به شهر.
‫دماسنج رو بده.
‫خیلی گرمه! سه تای بعدی ‫باید 5 درجه سردتر باشه.
‫835
‫فکر نمیکنی که استراحت کمکی بکنه؟
‫باید فاصله ی بینِ هربار آب ریختن، بیشتر از یک دقیقه نشه.
‫تو که اینو میدونی.
‫منظورم به خودت بود که استراحت کنی، همکارِ عزیز.
‫به کلارا به خوبی رسیدگی میشه.
‫برو خونه.
‫آب اش خیلی کمه، بیشتر!
‫باشه، اگه دکتر ها اجازه شو بدن، چرا که نه.
‫تلاشم رو میکنم.
‫ممنونم خیلی ممنونم ازت.
‫و دکتر ها هم هرکاری بگم، میکنن.
‫اون بچه ی منه.
‫میخوام دکتر فروید کمکم کنه.
‫باشه. هرچی که لازمه.
‫بازرس.
‫نمیخوای بگی چی شده؟
‫فردا ساعت 6 صبح. یه مبارزه دارم.
‫من با گیورگ وون لیختنبرگ.
‫مبارزه؟
‫دیوانه شدی؟
‫اینطور به نظر میرسه!
‫کلارا دختر منه و خودم انتخاب ‫میکنم چه کسی درمانش کنه.
‫این حَقِ منه.
‫مسئولیتش گردنِ خودتون.
‫دو تا شارلاتان انتخاب کردی؟
‫فلور سالومه از قبل دیده و میدونسته.
‫چطور تونستی با پروفسور مینرت اونجوری حرف بزنی؟
‫دیگه زیاده روی بود.
‫ولی...
‫غافلگیرم کردی.
‫صبح امروز دشمن ات بودم ‫و حالا بعدازظهر شدم دستیارت؟
‫فکر میکنی بتونی با وضعیتی ‫که الآن داره، هیپنوتیزم اش کنی؟
‫تو ضربه رو احساس میکنی.
‫میتونی صدام رو بشنوی.
‫میتونی نور رو ببینی.
‫میتونی ضربه ام رو حس کنی.
‫میتونی صدام رو بشنوی.
‫میتونی نور رو ببینی. نور رو ببین...
‫میتونی ضربه ام رو حس کنی. ضربه ام رو حس کن...
‫میتونی صدام رو بشنوی.
‫حالا تو اونجایی.
‫دو روز پیش برات اتفاقی افتاد.
‫توی کانال های وین.
‫از اون موقع هیچ حرف نزدی.
‫میخوام برگردی اونجا.
‫کلارا؟
‫تو کجایی؟
‫توی کانال های وین.
‫کلارا.
‫چه اتفاقی میوفته؟
‫دارم کلارا رو دنبال میکنم.
‫نترس، من باهاتم.
‫ادامه بده.
‫کلارا؟
‫دست و پاهاش بسته شدن.
‫یه نفر باهاش هست.
‫اون اینجاست، ولی نمیتونم تشخیصش بدم.
‫چرا میتونی.
‫نگاهش کن.
‫سه دو یک. بیدار شو.
‫کافیه!
‫چی شد؟ دیگه همه چی خوبه.
‫کلارا کلارا.
‫کار اونه. اون رُبودش.
‫داری چی میگی؟
‫اون این بلا رو سرش آورد.
‫باور کنید!
‫برو بیرون.
‫بیرون!
‫با من بیا.
♪نپرداختم من ، سهم خودم را ♪
♪ بسیار گُمم در خود ♪
♪ حتی صندوقدار هم ، بامن لج است♪
♪ شراب مقصر است ، ساقی همچنین♪
♪ از پیمانه اوست که لبریز شده‌ام♪
♪ در اتاق خوابم ، چراغ را کُشتند ♪
♪ اما بدون نور هم ، تختم را میابم ♪
♪ دیگر برای من هم ، پول مهم نیست ♪
♪ بلکه مهم آنست ♪
♪ که عشقم ز من بگیرند ♪
‫آفرین!
‫بیا "لنور".
‫بگو اون دکتر یهودی باهات چیکار کرد.
‫اسمش دکتر فروید ـه.
‫دکتر زیگموند فروید.
‫به کاری که میکنه میگن هیپنوتیزم.
‫ساعت مچی اش رو برمیداره ‫و چپ و راست تکونش میده.
‫چپ و راست.
‫بعد با یک صدای عمیق صحبت میکنه ‫انگار اگه رفته باشه دراعماق وجودت.
‫بعدش بیدار شدم.
‫و اصلاً نمیتونستم حرف بزنم.
‫هیچی، حتی یک کلمه.
‫این جادوی سیاهه.
‫حرفم رو باور میکنی؟
‫من اینجا پیاده میشم.
‫خانم سالومه.
‫فلور هستم.
‫تو باور میکنی.
‫فلور!
‫نگرانت بودیم.
‫کمی هوای تازه نیاز داشتم.
‫توی شهر بودم.
‫بذار کمکت کنم.
‫هوای تازه همیشه خوبه.
‫آره.
‫شب به خیر.
‫هر چیزی که توی ذهنته ‫هرچیزی که نگرانش هستی، نباش...
‫چون من درکنارتم.
‫کجا بودی؟
‫با زیگموند فروید پیشِ کلارا رفتم.
‫چیکار کردین؟
‫هیپنوتیزم اش کردیم.
‫کارِ "لئوپولد" ــه.
‫من دیدمش.
‫تو اینو گفتی؟ کسی میدونه؟
‫نفس نکش!
‫ولیعهد قراره فردا بیاد. ‫جلسه مون باید به خوبی برگزار بشه.
‫راجع به هیچ چیز دیگه ای فکر نمیکنی.
‫نه کلارا نه زیگموند فروید.
‫من زندگی تو هستم. من نفس ات هستم.
‫نفس بکش.
‫بخواب.
‫دستم.
‫نمیتونم تکونش بدم.
‫درد میکنه.
‫بیا بشینیم.
‫دستم همش میگیره.
‫دستم رو بگیر.
‫تو میتونی دستام رو حس کنی.
‫میتونی صدام رو بشنوی.
‫دستام رو حس کن.
‫صدام رو بشنو.
‫هیچ چیز دیگه ای وجود نداره
‫فقط دستانم و صدایم هستن.
‫فقط دستانم و صدایم.
‫تو کجایی؟
‫در "بوسنا" هستم. ‫(بوسنی و هرزگوین)
‫توی جنگ.
‫چی می بینی؟
‫سربازان لخت.
‫که برای جون شون التماس میکنن.
‫تو داری چیکار میکنی؟
‫بکششون!
‫دارم میکشمشون.
‫چرا؟
‫یه دستوره. نمیتونم سرپیچی کنم.
‫اعدام شون کن!
‫نه. انجامش نده.
‫متوقفش کن.
‫یه دستوره. نمیتونم سرپیچی کنم.
‫چرا میتونی.
‫بکششون!
‫دستور رو بکش. (انجامش نده)
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و اینستاگرام سايت .:: @bollbolljan_com ::.