‫حالا می‌خوام بیای روی ترازو.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫نه، نه، نه. صبر کن.
‫هوم.
‫خیلی خب، عالیه.
‫نورا یکم ازت خون می‌گیره،
‫و دیگه تمومه.
‫باید آزمایش خون بگیرین؟ ‫این رویه‌ی استاندارد برای ‫همه‌ی آزمایش‌های سلامت جسمیه.
‫دفعه‌ی بعد قبل وزن‌کشی این‌کارو انجام بدین.
‫من تو رو به یه شنوایی‌سنج‌ ارجاع میدم،
‫چون فکر می‌کنم یکمی ضعف شنوایی داشته باشی،
‫اما توی سن تو طبیعیه که یه مقداری ‫شنواییت رو از دست بدی.
‫می‌خوام به اطلاعت برسونم که ‫شنوایی من عالیه.
‫من شنیدم که پرستارت توی اتاق انتظار ‫قانون بیمه رو نقض می‌کرد.
‫خیلی خب.
‫و پیشنهاد می‌کنم واکسن ذات‌الریه بزنی...
‫چون سنت بالای ۶۵ ساله.
‫خب، حرف توئه در برابر حرف من.
‫عصر خوبی داشته باشین.
‫چه یبس.
‫- چی گفتی؟ ‫- هیچی.
‫باشه.
‫حالا کی شنواییش مشکل داره؟
‫خانم‌ها، آیا از این حالتون بهم می‌خوره...
‫که ماکروویو شما خیلی زشته؟
‫خب، ما بتی رو پیدا کردیم ‫که برای شما یه راه حل آورده.
‫مجموعه جلد ماکروویو برند ونس...
‫حالا اجازه میده که شما از ماکروویوتون ‫برای ابراز خودتون استفاده کنید.
‫بالاخره!
‫دیگه لازم نیست به یه جعبه‌ی فلزی ‫زشت نگاه کنین.
‫مثلا این یکی یه منظره‌ی ‫غروب خیلی زیبا
‫از پونته وکیو روشه.
‫و این جیب‌های کوچیک ‫اطرافش هم فراموش نکنین.
‫آها، درسته، اونا جیب دارن.
‫این‌جوری می‌فهمین که اون یه پسره.
‫و چی رو نمیشه داخلش گذاشت؟
‫هر چیزی که بزرگتر از ۵ در ۱۰ سانت باشه.
‫اه...
‫بتی، فکر می‌کنم تو یه نابغه‌ای.
‫چطور این ایده به ذهنت رسید؟
‫خب، من قبلا متاهل بودم،
‫و من همیشه می‌خواستم به پاریس برم...
‫- آقای وان. ‫- روی.
‫- سلام. ‫- تو اینجا چه‌کار می‌کنی؟ ‫خب، من اومدم تا تو رو ببینم.
‫فروش برند ونس فوق‌العاده‌ست.
‫- تبریک میگم. ‫- ما خیلی از این بابت خوشحالیم.
‫با این اعداد و ارقام ‫ممکنه من تو رو از دبورا...
‫بقاپم.
‫می‌دونی که اون تفنگ داره،‌ روی.
‫توی یه چشم بهم زدن ‫به زانوم شلیک می‌کنه.
‫نه بابا، اون مستقیم میره سراغ کشاله‌ی ران.
‫با این حال بهش فکر کن.
‫می‌کنم.
‫در قسمت بعد ما نحوه‌ی نگهداری
‫سس سالاد شما رو کاملا تغییر میدیم.
‫آره!
‫از اون دکتر چیزی شنیدیم؟
‫فکر می‌کنم اون نتایج رو مستقیما...
‫- به شبکه می‌فرسته. ‫- من بهش اعتماد ندارم.
‫نمی‌دونم چرا نمی‌شد دکتر خودمو ببینم.
‫- اون خیلی زود خر میشد. ‫- آها. باشه.
‫خب، این خوبه.
‫این واقعیت که اونا مجبورت کردن ‫که چکاپ بدی...
‫یعنی در مورد تو جدی هستن.
‫ظاهرا گزینه‌ها تو، جک دنبی،
‫و یه یارویی که توی ایکس‌گیمز برنده شده؟
‫شک دارم اون بامزه باشه.
‫خب، بهتره از اون‌ها هم تست سلامت جسمی ‫بگیرن.
‫وگرنه ازشون شکایت میشه.
‫می‌دونی چیه؟ به نظر من...
‫بهتره از شبکه‌ای شکایت نکنی
‫که امیدواری استخدامت کنن.
‫- باشه. ‫- ببین، مشکلی نیست.
‫و مجری‌گری تو برای رویداد خیریه
‫راه هوشمندانه‌ای برای جلب توجه اوناست.
‫- فقط روی این تمرکز کن. ‫- باشه.
‫نه، حق با توئه. من باید اونجا بترکونم.
‫من الان یکم وقت دارم، برای همین ‫من و ایوا روش کار می‌کنیم.
‫ایوا و دبورا، دو تا از ‫خوشگل‌ترین دخترای من.
‫گفتن این مشکلی نداره، درسته؟
‫خداحافظ،‌ جیمی.
‫تو داری قطع می‌کنی چون می‌خوای بری، درسته؟
‫نه چون من گفتم «دخترای خوشگل»؟
‫الو؟ دبورا؟
‫خوبه. همه‌چی خوبه.
‫خیلی خب،‌ مردای ۵۰ ساله که ‫صاحب ایستگاه تلویزیونی هستن
‫و باید اونا رو جذبشون کنی
‫که بهت برنامه‌ی شب‌نشینی بدن ‫چیو بامزه می‌دونن؟
‫نمی‌دونم.
‫داری چه‌ غلطی می‌کنی؟
‫من الان این‌جوری نوشیدنی می‌خورم. ‫شروع نکن.
‫من خوشم نمیاد، اما...
‫فهمیدم این همه سال اشتباه انجامش می‌دادم.
‫نوشیدنی خوردن سنتی باعث ترک لب میشه.
‫ببین.
‫دیدی؟
‫این چین‌ها منتهی به چروک میشه.
‫آها.
‫تو یه کاری می‌کنی که لب بالاییت ‫تقریبا ناپدید بشه.
‫این‌جوری می‌فهمی که داری درست انجامش میدی.
‫آره، چین و چروک جذاب نیست.
‫قطعا همون‌جوری انجامش بده.
‫همین‌جوری انجامش میدم.
‫خدای من.
‫چی شده؟
‫ظاهرا روبی همه‌ی وسایلم رو جمع کرده،
‫- می‌خواد بدونه کجا اونا رو بفرسته. ‫- بهش بگو بندازتشون دور.
‫وسایل منو؟ نه.
‫من فقط می‌خوام اونو توی چند تا جعبه ‫توی گاراژ بذاره.
‫فرستادنش به یه جا خیلی نهایی به نظر می‌رسه.
‫میشه برگردیم سر نوشتن جوک؟
‫ببخشید.
‫الان بامزه میشم.
‫ببین، من مغزم قفل شده،
‫تو افسردگی دوقطبی داری.
‫چطوره که بریم یه قدمی بزنیم؟
‫فضا رو عوض کنیم، بدنمون رو تکون بدیم.
‫آره. من از این ایده خوشم میاد.
‫این اطراف کلی مسیر پیاده‌روی در طبیعت ‫فوق‌العاده هست.
‫نه، بیشتر داشتم به این فکر می‌کردم که
‫بریم توی یه فروشگاهی قدم ‫بزنیم که گوچی داشته باشه.
‫نه، خواهش می‌کنم.
‫ما وسط جنگل‌های زیبای پنسیلوانیا هستیم.
‫اون بیرون مثل گرگ و میشه. ‫با بازی کریستین استوارت.
‫مگر اینکه از پس پیاده‌روی بر نیای.
‫بیا انجامش بدیم.
‫آره! می‌تونم جورابای کلفتمو بپوشم.
‫آخ جون.
‫خیلی خب.
‫یه مسیری هست که می‌تونیم بریم و حلقه‌ایه،
‫اما میگه ۹۰ دقیقه طول می‌کشه.
‫- مشکلی نیست. ‫- باشه.
‫نه، این یه جنگل خیلی معمولیه.
‫نیازی نیست دستکش بپوشی.
‫اینا دستکش‌های محافظت از نور خورشیده.
‫دست‌ها هیچ‌وقت دروغ نمیگن.
‫تنها بخشی از بدنته که نمی‌تونی ‫با جراحی تغییرش بدی.
‫چیزی به اسم عمل «دستی» وجود نداره.
‫دوست‌پسر کلاس هشتم من ‫برندن اوتیس
‫نظر دیگه‌ای داره.
‫چندش.
‫حالا که فکرشو می‌کنم خیلی بچه بودیم.
‫روی ترامپولین این‌کارو کردیم.
‫- حالم بهم خورد. ‫- باشه، بسه دیگه.
‫وای خدا، من همین الانشم کلی حالم بهتر شد.
‫بعد از یه رویداد بزرگ توی زندگی، ‫خیلی بهبوددهنده‌ست
‫که با طبیعت ارتباط برقرار کنی،
‫گوش بدی که این پیردختر ‫چه حرفی برای گفتن داره.
‫رویداد بزرگ... منظورت اون دختره‌ست؟
‫آره. اون شریک زندگی بلندمدت من بود.
‫شریک زندگی بلندمدت.
‫جوری میگی که انگار برای دیالیز شدن ‫بردیش دکتر.
‫اصلا چرا می‌خوای توی یه رابطه باشی؟
‫احتمالا چون اونا سنگ بنای
‫ارتباط انسانی هستن.
‫جدی میگم. تو ۲۷ سالته.
‫وقتشه که روی خودت تمرکز کنی.
‫باشه.
‫باشه، اما می‌تونم هر دو رو انجام بدم.
‫نه، وقتی توی یه رابطه‌ای،
‫تو برای هر دو نفرتون تمصمیم می‌گیری.
‫و توی این کار موفق شدن ‫به اندازه‌ی کافی سخت هست.
‫تو باید روی این تمرکز کنی که ‫چی برات بهتره.
‫برو یه ویبراتور بخر. ‫[دیلدوی لرزشی]
‫باشه.
‫خیلی بامزه‌ست که فکر می‌کنی ‫من یه ویبراتور ندارم.
‫علاوه بر این، این‌طوری نیست که ‫من انتخاب کنم
‫که یه رابطه رو نخوام.
‫من همیشه یکی می‌خواستم.
‫تو هیچ‌وقت ازدواج دوباره رو در نظر نگرفتی؟
‫من یه شوهر داشتم.
‫و اون توی جهنمه.
‫آره، برای همین گفتم ازدواج دوباره.
‫جدی میگم. مرد رویایی تو کیه؟
‫هوم.
‫اخلاق کاری جان راکفلر ‫[ثروتمندترین فرد تاریخ معاصر]
‫توی بدن جیمز گاندولفینی. ‫[بازیگر سوپرانوس]
‫خیلی عجیبه.
‫نه،‌ من هیچ‌وقت دوباره ازدواج نمی‌کنم.
‫من نمی‌خوام توی یخچالم ‫برای تاپیوکا جا باز کنم،
‫یا هر کوفتی که پیرمردا می‌خورن.
‫باشه.
‫- هیچ‌وقت احساس تنهایی نمی‌کنی؟ ‫- نه.
‫اوه.
‫شاید بعضی وقتا که یه بطری ‫کروگ باز می‌کنم.
‫نمیشه در یه شامپاین رو ‫بست، باید همه‌شو خورد.
‫هوم.
‫اوه.
‫من باید این قارچ‌ها رو اسکن کنم.
‫چی؟
‫تو می‌خوای یه ماشروم رو اسکن کنی؟
‫آره. آره.
‫اخیرا به آذوقه‌یابی علاقه پیدا کردم. ‫البته به ایده‌ش.
‫واقعا انجامش ندادم. تا الان.
‫اولین باره.
‫این قطعی نیست.
‫باید یه زاویه‌ی بهتر پیدا کنم.
‫نه.
‫مگه توی یه طویله بزرگ شدی؟
‫اون یه قارچ قیفیه.
‫آره.
‫قارچ قیفی.
‫عالیه.
‫ایول.
‫یه چوب پیاده‌روی بی‌نقص.
‫اوه.
‫خیلی خب، بذار ببینیم.
‫خب، یکی از افراد حاضر فلوریدایی
‫اصالتا از لندنه.
‫پس شاید یه مقدار شوخی لندنی خوب باشه، ‫البته من هیچ‌وقت اونجا نبودم.
‫- پس نمی‌دونم. ‫- صبر کن ببینم.
‫- تو تا حالا لندن نرفتی؟ ‫- نه.
‫راستش من تا حالا از کشور خارج نشدم،
‫خب، جز مونترال.
‫و من قرار بود به ایسلند برم،
‫اما این اتفاق نیفتاد.
‫اما به پاریس رفتی؟
‫نه، پاریس هم خارج از کشور حساب میشه.
‫وای خدا.
‫تو تا حالا نون واقعی نخوردی.
‫حس می‌کنم خوردم.
‫نه،‌ نخوردی.
‫وای خدا، تو باید بری پاریس.
‫و ونیز.
‫اگه کانال‌های ونیز رو ‫ندیده باشی زندگی نکردی.
‫امروز صبح پونته وکیو رو روی ‫یه ماکروویو دیدم.
‫- همه‌ش فروخته شد. ‫- وای.
‫صبر کن. این نمی‌تونه درست باشه.
‫بذار چک کنم.
‫ام...
‫من یکمی توسط نقشه‌ی مسیر ‫گیج شدم.
‫ما باید از این دره بریم پایین ‫و از رود رد بشیم؟
‫شاید باید برگردیم.
‫منظورت اینه که شاید ‫من باید برگردم؟
‫نه، منظورم این نبود.
‫ولی این خیلی عمیقه. نمی‌تونیم بریم.
‫اگه مسیر اینه بیا ادامه‌ش بدیم.
‫خیلی خب، حداقل چوب پیاده‌روی ‫رو بگیر.
‫بیا بریم. بیا
‫باشه.
‫- اه! ‫- لعنتی. وای.
‫- اه، لعنتی. ‫- آیه.
‫وای خدای من، وای خدای من.
‫حالت خوبه؟
‫بیا، گرفتمت.
‫پشمام. ‫خیلی خب. خیلی خب.
‫خیلی خب. بیا.
‫خیلی خب، بیا بشین.
‫وای.
‫وای خدا، حالت خوبه؟
‫- من خوبم. ‫- من صدای شکستگی شنیدم.
‫منم همین‌طور. که یعنی شنواییم مشکلی نداره.
‫ما باید برگردیم و برات ‫کمک بگیریم.
‫ما یه ساعته راه می‌رفتیم.
‫این یه مسیر حلقه‌ایه. ‫اگه ادامه بدیم نزدیک‌تره.
‫فکر کنم. بذار ببینم کجاییم.
‫- من باید به حرکت ادامه بدم. ‫- نه.
‫- خب حداقل دست منو بگیر. ‫- من به دستت نیازی ندارم!
‫کیر توش!
‫آخ.
‫اوه!
‫- مراقب باش. وای خدا. ‫- تف.
‫وای خدا.
‫خیلی خب، چه‌کار کنیم؟ ‫اونو بذاریم توی برنج.
‫برنج؟ از کجا قراره برنج پیدا کنیم؟
‫من از کجا بدونم؟
‫تو کسی هستی که همیشه همراهش غذا هست.
‫لعنت بهش. خراب شد.
‫خیلی خب. گوشیتو بده. ‫من نقشه رو از گوشی تو میارم.
‫من گوشیم همراهم نیست.
‫- چی؟ ‫- گوشیم رو کجا بذارم؟
‫- من کیف دستی ندارم. ‫- جیبت.
‫من چیزی رو توی جیبم نمیذارم.
‫- شکل اندامم رو خراب می‌کنه. ‫- شکل اندامت رو خراب می‌کنه؟
‫وای خدا. پس ما وسط جنگل
‫بدون گوشی گیر افتادیم؟
‫- و این تقصیر کیه؟ ‫- این فکر تو بود.
‫بیا بریم بیرون، یه تکونی به خودمون بدیم.
‫- کار تو بود. ‫- پیشنهاد دادم به یه فروشگاه بریم!
‫می‌رفتیم کینگ آو پراشا این‌جوری نمیشد.
‫اگرم میشد کنارمون فروشگاه اپل بود!
‫باشه! باشه.
‫بیا مسیر رو تموم کنیم ‫و تو رو سوار ماشین کنیم.
‫بیا.
‫بیا، اینو بگیر.
‫خیلی خب، بیا.
‫من باید استراحت کنم.
‫- باشه، باشه. ‫- اینجا.
‫خیلی خب، بذار تو رو بذارم اینجا.
‫- حالت خوبه؟ ‫- من خوبم. خوبم.
‫- مشکلی نیست؟ ‫- خودم می‌تونم بشینم. ‫باشه.
‫فکر می‌کنم ما باید برات یه آتل درست کنیم.
‫تو گره کروات ساده هم نمی‌تونی ببندی.
‫چطور می‌خوای آتل درست کنی؟
‫نمی‌تونم، اما من به اردوگاه تابستونی ‫ژیمناستیک رفتم.
‫و بعد از اینکه پریود شدم حالم خیلی بد شد،
‫برای همین زمان زیادی ‫رو کنار دکتر تیم می‌نشستم،
‫و چند تا چیز یاد گرفتم.
‫شاید بهتر باشه بذارم پرنده‌ها ‫به بدنم نوک بزنن
‫تا کاملا از بین برم.
‫آره، این خوبه.
‫اوه.
‫خیلی خب.
‫ببخشید.
‫- آی! ‫- ببخشید.
‫- چته. ‫- ببخشید.
‫ببین، می‌دونم الان دردناکه، اما درست میشه.
‫شاید پیچ خورده باشه.
‫در بدترین حالت،
‫- مجبوری یه چکمه‌ای چیزی بپوشی. ‫- یه چکمه؟
‫و سنگین راه برم انگار که توی ‫یه مسابقه‌ی اسکی باختم؟ همینو کم داشتم.
‫یه چکمه اون‌قدر هم بد نیست.
‫خب، اینکه من چکمه بپوشم
‫با اینکه تو بپوشی فرق می‌کنه.
‫- بخاطر پاپاراتزی‌ها؟ ‫- نه.
‫من اگه چکمه بپوشم ‫پیر و ظریف جلوه می‌کنم.
‫مثل اینه که سمعک زده باشم.
‫من این‌کارو نمی‌کنم.
‫آره، اما این مشکلی نداره
‫اگه به اون چیزها نیاز داشته باشی، مگه نه؟
‫این کاملا طبیعیه
‫که نتونی کارهایی که قبلا می‌کردی رو بکنی.
‫اما مسئله اینجاست. من هنوز ‫حس می‌کنم که می‌تونم هر کاری بکنم.
‫من سنم رو حس نمی‌کنم.
‫بعد توی آینه نگاه می‌کنم و خودمو نمی‌شناسم.
‫خب، تو زیادی صورتت رو بازسازی کردی.
‫من بازسازی نمی‌کنم، تازه‌سازی می‌کنم.
‫کل هدفم همینه که این مثل قبل باشه،
‫چون من حس می‌کنم مثل قبلم.
‫من حس می‌کنم یه آدم ۳۰ ساله هستم...
‫که نمی‌تونه یه منو رو بدون چراغ‌قوه بخونه.
‫خیلی خب.
‫الان باید بتونی راه بری.
‫تو فراگامو نیستی. اما این فعلا خوبه. ‫[برند ایتالیایی کفش]
‫ببخشید.
‫وای خدا.
‫خیلی خب.
‫به پیش.
‫- آی! ‫- ببخشید.
‫لعنت بهش.
‫چیزیت نیست. چیزیت نیست.
‫نزدیکیم؟
‫این نمی‌تونه درست باشه.
‫فکر می‌کنم درسته.
‫صبر کن، بذار تو رو یه جای ثابت بذارم.
‫- بذار اینجا پارکت کنم. ‫- اه.
‫خیلی خب، حالت خوبه؟
‫آره.
‫می‌دونی چیه؟
‫من از این درخت میرم بالا ‫تا بهتر بتونم
‫جاده‌ها یا پارکینگ‌ها رو ببینم.
‫فکر می‌کنی این امن نیست؟
‫نه، هیچ‌وقت بهت نمی‌خورد آدم زبلی باشی.
‫می‌دونی چیه؟
‫اینو ببین.
‫خیلی خب، بریم.
‫اوه.
‫همیشه از چیزی که فکر می‌کنی محکم‌تره.
‫خیلی خب.
‫این‌قدر تند نرو. این‌قدر تند نرو.
‫فقط...
‫خیلی خب.
‫اه...
‫من چیزی نمی‌بیم. ‫فکر می‌کنم باید برم بالاتر.
‫مراقب باش.
‫این چیزی نیست.
‫چیزی نیست.
‫اینجا یه زنبوره.
‫برو دیگه.
‫اوه! یا خدا!
‫- وای خدا، حالت خوبه؟ ‫- آی.
‫- چی شد؟ ‫- یه زنبور نیشم زد.
‫کجا؟ کجا؟
‫بذار ببینم.
‫آره. نره خر تو رو زده.
‫زن بود. زنبورای مرد نیش نمیزنن.
‫عزیزم، حالا این یه بارو بیخیال شو.
‫آره، فکر می‌کنم باید ‫به راه رفتن ادامه بدیم.
‫آره، بیا. بیا راه بریم خوب شه.
‫- باشه. ‫- بریم.
‫- درد داره؟ ‫- آره.
‫اما من زنبور رو مقصر نمی‌دونم.
‫خوبه.
‫این دنیای اوناست. ما ‫داریم اونا رو بیرون می‌کنیم.
‫اونا دارن بخاطر ما منقرض میشن.
‫- راستش این حقم بود. ‫- موافقم.
‫زنبورها قرار نیست منقرض بشن.
‫چرا، میشن.
‫تغییرات اقلیمی داره...
‫زیست‌بوم اونا رو خراب می‌کنه.
‫زمین یک میلیارد سال قدمت داره.
‫هر چقدر بهش آسیب وارد ‫شه خودش رو اصلاح می‌کنه.
‫نه، ما داریم سیاره رو نابود می‌کنیم.
‫این یه واقعیت ثابت شده‌ست.
‫باور کن مشکلی برامون پیش نمیاد.
‫فکر کنم بهتره
‫به هزاران هزار دانشمند اعتماد کنم تا تو،
‫اما ممنون.
‫آره. به‌جای من به یه مشت مرد اعتماد کن.
‫وای خدای من. ‫تو خودت تبعیض‌ جنسی قائل شدی،
‫وقتی که منو به تبعیض‌جنسی ‫قائل شدن متهم کردی.
‫می‌دونستی که جمعیت حیات وحش
‫از سال ۱۹۷۰ هفتاد درصد کاهش پیدا کرده؟
‫من اینو باور نمی‌کنم، شرمنده. ‫من همیشه حیوونا رو می‌بینم.
‫مشکل اینا که آدما زیادن.
‫من روزی رو یادمه که ‫می‌تونستی توی خیابون پنجم راه بری
‫از پلازا به کارتیه بری و ۱۰ نفر،
‫شاید ۱۲ نفر رو حداکثر ببینی.
‫الان باغ‌وحش شده.
‫باور کن هیچ کسی به این زودیا ‫منقرض نمیشه.
‫مردم زیادی دوست دارن سکس کنن.
‫جای نگرانی نیست.
‫چرا تو اعتراف نمی‌کنی که این یه مشکله؟
‫ببین، حتی اگه چیزی که ‫تو بگی درست باشه،
‫یه شخص چه‌کاری می‌تونه در این مورد بکنه؟
‫خب، حق با توئه.
‫یک شخص معمولی نمی‌تونه کاری
‫در حد شرکت‌ها یا دولت‌ها بکنه. ‫اینم از این. تموم شد و رفت.
‫من گفتم یه شخص معمولی.
‫تو یکی از بزرگترین مجرمین ‫اقلیمی هستی که من میشناسم.
‫ردپای دی‌اکسید کربنی تو خیلی زیاده.
‫به اندازه‌ی رددست ‫دی‌اکسید کربنی تو نمی‌رسه.
‫هی، ما با هم قرار گذاشتیم.
‫من الان معلولم. حقوقم بیشتره.
‫می‌دونی چیه؟ هر چقدر می‌خوای شوخی کن.
‫تو ماشین‌هایی رو سوار میشی ‫که کم‌بازده هستن.
‫تو هر جایی میری یه جت شخصی رو می‌بری.
‫هر جا نه.
‫همه‌ی چیزهایی که توی کیو‌وی‌سی می‌فروشی
‫پلاستیک و تولید انبوهه.
‫پولی‌استر تجزیه نمیشه. ‫این از نفت ساخته شده.
‫فروشگاه فوراور ۲۱ با ‫شرکت نفتی اکسان فرقی نداره.
‫زارا هم با بی‌پی فرقی نداره.
‫گوش کن، من نمیگم که اشتباه می‌کنی.
‫فقط مسئله اینه که، ‫جوونا همیشه
‫همه چیو شلوغش می‌کنن.
‫وقتی به اندازه‌ی کافی عمر کنی می‌فهمی
‫اوضاع تغییر زیادی نمی‌کنه.
‫این‌جوری بهش فکر کن، وقتی ‫توی یه کلاب کمدی اجرا داری،
‫تو جوک‌های آشغال رو برای آخر اجرا نمیذاری
‫که جمعیت برای کمدین بعدت
‫- انگیزه نداشته باشن، درسته؟ ‫- البته که نه.
‫خیلی خب، این‌جوری به زمین فکر کن.
‫هیچ‌کدوم از ما قرار ‫نیست آینده‌ای داشته باشیم
‫اگه از اینجا نریم بیرون.
‫به زودی هوا تاریک میشه.
‫فکر می‌کنم من باید برم کمک بیارم.
‫نه. منو تنها نذار.
‫باشه، نمیذارم.
‫من می‌تونم به رفتن ادامه بدم.
‫بیا بریم.
‫خیلی شیبش تنده.
‫خب، یادته اولاش داشتیم می‌رفتیم پایین؟
‫- خب؟ ‫- خب، این باید آخرش باشه،
‫چون ما داریم میریم بالا. ‫ما از پسش بر میایم.
‫لعنت بهش.
‫- لعنت بهش! ‫- گندش بزنن. این یه مسیر حلقه‌ای نیست.
‫ما داشتیم بیشتر وارد اعماق جنگل می‌شدیم.
‫خدا لعنتش کنه!
‫فکر می‌کنم ما باید به درست ‫کردن سرپناه فکر کنیم.
‫سرپناه درست کردن؟
‫من قرار نیست اینجا بخوابم!
‫به علاوه، من باید سه ساعت دیگه ‫توی کیو‌وی‌سی باشم.
‫ما شال حلقه‌ای‌های ‫جدیدمون رو معرفی می‌کنیم.
‫الان هیچ چیزی برای من ‫غیرضروری‌تر از این نیست.
‫اونا یه کلاه ست هم همراهشون دارن.
‫- خیلی خب. ‫- ببین...
‫ما قراره هر ساعتی صدای هلیکوپتر ‫جستجو رو بشنویم.
‫ارزش من اون‌قدری هست
‫که بیان دنبالم بگردن.
‫چطور می‌خوان ما رو پیدا کنن؟
‫ما به کسی نگفتیم که ‫کجا می‌خوایم بریم.
‫اوه. درسته.
‫ببین، امشب دما صفر درجه میشه.
‫پس اگه مخالف نقشه‌ی سرپناه هستی،
‫ما باید جدی دنبال کمک باشیم.
‫کمک!
‫- یه نفر لطفا کمک کنه! ‫- کمک!
‫صبر کن، من می‌دونم چرا این‌ جواب نمیده.
‫- من یه مقاله‌ای رو خوندم. ‫- الان وقتش نیست، ایوا.
‫نه، قول میدم که مرتبطه.
‫این در مورد واکنش به موارد اضطراریه.
‫احتمال اینکه مردم به کسی کمک کنن کمتره
‫اگه بشنون اونا داد می‌زنن «کمک.»
‫اوه، درسته.
‫باید داد بزنی «آتیش!» آره؟
‫نه، نه، باید داد بزنی،
‫«چرا این‌کارو با من می‌کنی؟ ‫من اصلا تو رو نمی‌شناسم.»
‫ما قراره اینجا بمیریم.
‫نه، چون اگه مردم بشنون یه زن ‫داد بزنه «کمک»،
‫فکر می‌کنن اون با شوهرش دعوا می‌کنه
‫چون شوهره بهش کارت ‫اعتباری یا همچنین چیزی نداده،
‫برای همین اونا کاری نمی‌کنن.
‫برای همین باید داد بزنی ‫«چرا این‌کارو با من می‌کنی؟
‫مثل اصلا تو رو نمی‌شناسم.»
‫این مسخره‌ست.
‫چرا این‌کارو با من می‌کنی؟
‫من اصلا تو رو نمی‌شناسم!
‫چرا این‌کارو با من می‌کنی؟ ‫من اصلا تو رو نمی‌شناسم!
‫خیلی خب.
‫بیا یه آتیش روشن کنیم.
‫آره.
‫خیلی طنز‌آمیزه که تو ‫نمی‌تونی آتیش ‌درست کنی.
‫این این یه داستان آخر شب خوب میشه.
‫درست نمیشه.
‫می‌دونی، از زمان دولت ‫بوش این اولین باری هست
‫که من روتین پوستی خودمو انجام نمیدم.
‫دارم در مورد بوش پدر حرف میزنم.
‫من خیلی متاسفم که مجبورت کردم ‫بیای اینجا و بعد گم شدیم.
‫ما باید می‌رفتیم به فروشگاه.
‫من می‌تونستم برم پرتزل بخورم.
‫من نباید این‌قدر بهت سخت می‌گرفتم.
‫این تقصیر تو نیست که بدن ‫احمق من کم آورد.
‫بیخیال، تو خیلی سرحالی.
‫بگو.
‫«به عنوان یه زنی توی این سن.»
‫کل عمرت...
‫تو میگی «یه روز.»
‫«یه روزی من این‌کارو می‌کنم.
‫یه روزی من به این می‌رسم.»
‫و جادوی «یه روز» همیشه جلوته.
‫اما برای من «یه روز» الانه.
‫هر کاری که می‌خوام بکنم،
‫باید الان بکنم...
‫وگرنه هیچ‌وقت انجامش نمیدم.
‫این بدترین قسمت پیر شدنه.
‫فکر می‌کنم به من گفتی بدترین قسمت
‫در مورد پیر شدن از دست دادن کلاژنه.
‫اونم هست.
‫بهترین قسمت جوون بودن
‫اینه که لازم نیست همه چیو بچشی.
‫لازم نیست اونو در نظر بگیری.
‫اون شکلات رو بخور.
‫شنبه صبح تا دیروقت بخواب.
‫یا با یه نفر بهم بزن.
‫این آخر دنیا نیست.
‫فقط شروعشه.
‫این سعادت بزرگیه...
‫که مجبور نباشی مغز استخون ‫هر روز رو بکشی بیرون.
‫استخون‌ها رو بنداز دور، ‫حتی سوپ هم باهاش درست نکن.
‫ببخشید من خیلی گرسنمه.
‫- اون چی بود؟ ‫- اون یه حیوون بود؟
‫چرا این‌کارو با من می‌کنی؟ ‫من اصلا تو رو نمی‌شناسم!
‫چرا این‌کارو با من می‌کنی؟
‫من اصلا تو رو نمی‌شناسم!
‫چرا این‌کارو با من می‌کنی؟ ‫من اصلا تو رو نمی‌شناسم!
‫شماها حالتون خوبه؟
‫وای خدای من.
‫- آره، حالمون خوبه. ‫- اوه.
‫- ممنون. ‫- سلام.
‫اوه.
‫ما زنده‌ایم. ما زنده‌ایم.
‫- خیلی خب. ‫- اوه.
‫الان میارمت پایین.
‫- اوه. ‫- میارمت پایین.
‫مراقب باش.
‫مراقب باش، خیلی خب.
‫خیلی خب.
‫اوه، صبر کن.
‫پسرا، نمی‌تونم به اندازه‌ی ‫کافی ازتون تشکر کنم.
‫و برای نشون دادن سپاسگزاریم،
‫من بهتون میگم که می‌خوام چه‌کار کنم.
‫من داخل خونه‌م یه ‫استدیوی کیووی‌سی می‌سازم
‫که لازم نباشه این‌قدر به ‫جت شخصیم وابسته باشم.
‫و من نصف دارایی‌های خودم توی بورس رو...
‫سهام شرکت‌های سازگار ‫با محیط زیست رو می‌خرم.
‫و؟
‫پنل‌های خورشیدی نصب می‌کنم
‫با این‌که می‌دونم نمای ‫پشت بوم رو خراب می‌کنه.
‫خیلی خب.
‫ازش بپرس.
‫می‌تونی برای ما مایکزهارد هم بخری؟ ‫[لیموناد الکلی]
‫هر چی که بخواین. بهتون بدهکارم.
‫ایول.
‫بیا.
‫از دیدنتون خوشحال شدم، بچه‌ها.
‫- مراقب باشین. ‫- خوشحال شدم که دیدمتون.
‫می‌تونی؟ ‫نه، می‌دونی چیه؟ من رانندگی می‌کنم.
‫باشه.
‫- بیا ببریمت اون‌طرف. ‫- باشه.
‫این وقتایی که خداحافظی می‌کنی
‫و بعدش نمیری خیلی عجیبه. ‫خیلی خب، سوار ماشین شو.
‫باشه.
‫ما باید بیایم دنبالتون که ‫مایکزهارد رو بخریم؟
‫- آره. ‫- باشه.
‫می‌گیریش؟
‫وای خدا، این‌جایی.
‫وای، حالت خوبه؟
‫من باید شال حلقه‌ای بفروشم.
‫خیلی خب، چی شد؟
‫ما پیاده‌روی کردیم.
‫اون داغون به نظر میاد.
‫شنیدم چی گفتی!
‫تو چته؟ میشه یه دکتر بیاد اینجا؟
‫نباید از پلاستیک استفاده کنی.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.