..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫(سال 1984)
‫♪ چطور می‌تونم مطمئن باشم ♪
‫اون کمربند بهش نمیاد، بیا.
‫اوکی برو
‫♪ وقتی بهم عشق نمیدی ♪
‫♪ یه پناهگاه رنگ پریده بهم دادی ♪
‫♪ بهم عشق نمیدی ♪
‫♪ بهم دستای سرد میدی♪
‫♪ و نمی‌تونم با این شکست زندگی کنم ♪
‫- ♪ وقتی تمام چیزی که می‌خوام باشم... ♪ ‫- برو
‫♪ اینه که کنترل کاملا دستم باشه ♪
‫پس کارمون به اینجا رسید، درسته سسی؟
‫نمایش خیره‌کننده‌ای بود
‫نباید الان هزارتا آدم اینجا ‫باشن و همین حرف رو بزنن؟
‫تا دیروقت بیدار بمونن و خیلی خوش بگذرونن
‫ولی نه، فقط و من و توییم
‫تو هم اینجایی فقط چون ‫بهت پول دادن من تنها نباشم
‫نقد‌ها پیشته سسی، مگه نه؟
‫نمی‌خوام بشنومشون
‫از وقتی یه ستاره‌ی بزرگ ‫شدم همشون بهم حسودی می‌کنن
‫من آدم‌ها رو گیج می‌کنم
‫من رو تو برنامه‌ی داناهو ‫می‌بینن و بعد می‌بینن که بیرون
‫با باربارا والترز یا اندی ‫وارهول یا شر می‌گردم.
‫می‌فهمم، یه کم زیادی شدم
‫منم بودم از خودم بدم میومد.
‫به نظرت نقدی که اکثرشون می‌کنن چیه؟
‫فکر می‌کنم اینه که یه زمانی ‫فشن زنونه رو از نو ساختی
‫یک زن رو با حسی می‌پوشوندی
‫که به سلیقه‌ی خودت بود.
‫و الان همه‌ش شده ‫سوییشرت و لباسای زیپ‌دار...
‫اوه، گور بابات!
‫من که این رو نمی‌گم! اونا می‌گن!
‫اوه عزیزم دارم شوخی می‌کنم
‫یکی رو بخون
‫آم...
‫باشه.
‫"خط تولید جدید او برای جی‌سی ‫پنی یک محصول هالستون..."
‫ادامه بده
‫یک محصول هالستون است ‫که با ذاتی پژمرده رقیق شده
‫و در حال حاضر یک نمایش سست از ‫کارهای این طراح محسوب می‌شود."
‫یکی دیگه رو بخون
‫"مجموعه‌ی بزرگ هالستون ‫برای فروشگاه‌های آمریکایی
‫به خاطر بی‌توجهی به برازندگی ‫لباس‌ها، بی‌ارزش محسوب می‌شود."
‫"به عنوان مثال، یک پیراهن ‫ورزشی سیاه و قرمزی....
‫نمی‌شنوم صدات رو!
‫که در تن یک مدل کوتاه و تپل تمایش داده شد
‫که به طرز شلخته‌ای دوخته شده بود تا جز ‫اندام مدل، هر اندامی را در خودش غرق کند.
‫"و متقابلا، پیراهن بنفشی که
‫بازتر و جلف‌تر از حدی است که مورد ‫قبول مشتریان یک نهارخوری معقول باشد
‫و یا حتی مورد قبول بار مجردی محله."
‫نقد‌ها مهم نیستن
‫سلام، صبحت به خیر، حالت چطوره؟
‫صبح به خیر همگی!
‫سلام
‫حالت چطوره؟
‫-اون یه ریش‌تراش موزر بود احمق! ‫-برام مهم نیست که چه کوفتی بود!
‫وسایلت! خیلی باارزشن! خیلی عزیزن!
‫می‌دونی باارزشترین چیزی که تو ‫زندگیت داشتی چی بوده هالستون؟ من!
‫بله، تو واقعا تکیه‌گاهمی، مگه نه ویکتور؟
‫بمیر
‫ویکتور، باید چی کار کنم تا تو از اینجا بری؟
‫انگار مثلا می‌تونی!
‫شروع می‌کنی به گریه کردن ‫ "لطفا ویکتور! ترکم نکن!"
‫"نابغه تویی! هرچیزی که دارم به خاطر توئه!"
‫-تا حالا نشنیدی من اینو بگم! ‫-چرت نگو!
‫تمام اعتبار رو تو می‌گیری! ‫تمام پول رو تو می‌گیری!
‫ولی می‌دونی همه‌ش از ‫اینجا اومده! از این مغز!
‫من اعتبار می‌گیرم؟ نه! تو ‫مثل سگ باهام رفتار می‌کنی!
‫ویکتور
‫فقط بهم بگو، چی ازم می‌خوای؟
‫یک میلیون دلار می‌خوام.
‫یه خونه می‌خوام! یه ‫بزرگش... مثل مال وارهول!
‫کارخونه‌ی خودم رو می‌خوام ‫تا مقیاس کارم رو بالا ببرم!
‫اندی کوفتی کارهاشو می‌ده بقیه ‫براش انجام بدن! منم همین رو می‌خوام!
‫یه میلیون دلار؟ تو یه سال ‫دوباره همونقدر در میاری!
‫کسب و کار خوبیه!
‫عقل نداشته‌ت رو هم از دست دادی.
‫این یه بخش کوچیکی از ‫چیزیه که لیاقتش رو دارم!
‫خب، نزدیک به چیزی که واقعا لیاقتش رو داری ‫هم نیست ویکتور، ولی فقط ازت می‌خوام که بری
‫دلت نمی‌خواد این کار رو بکنی ‫مرد، من ازت آتو دارم هالستون
‫همه‌ی اون فیلمای خونگی... اون ویدیوها...
‫فکر کردی پیرزنای جی‌سی پنی دوست ‫دارن بدونن تو اتاق‌خواب چی کار می‌کنی؟
‫جرئتش رو نداری!
‫اوه دارم عوضی!
‫تو پول کوفتیم رو بده وگرنه ‫می‌فرستمش برای داناهو!
‫این کاریه که می‌خوای بکنی؟ ازم اخاذی ‫کنی؟ بعد از این همه سال که ازت مراقبت کردم؟
‫برات محیا کردم؟ می‌خوای ‫این شکلی ترکم کنی؟
‫گمشو از اینجا بیرون و دیگه برنگرد!
‫دماغ کوفتیم رو شکوندی ‫هالستون! ازت شکایت می‌کنم!
‫سوزان!
‫این عددها یه مشکلی دارن
‫میگه سال پیش 40 هزار ‫دلار فقط خرج اورکیده کرده!
‫-اوه نه، درسته. ‫-این مخارج سفر چی؟
‫اینجا، 354 هزار دلار تو یه سال؟
‫یکی اشتباه کرده یه صفر اضافه گذاشته؟
‫خب، اون لیموزین رو همه‌جا ‫می‌بره، همون میشه ماهی 5 هزار دلار
‫بعد، ماه پیش
‫داشتن تو پاریس به مارتا گراهام لوح افتخار می‌دادن
‫برای همین یه ست جدید چمدون گویارد خرید
‫خودش با 11 تا از افراد خدمه‌ش ‫با جت شخصی سفر کردن
‫همه‌شون تو هتل ریتز اقامت داشتن
‫چرا برای مارتا گراهام رفت پاریس؟
‫دوستای قدیمی هستن، اساسا داره ‫هزینه‌ی کمپانی رقصش رو میده
‫نه، منظورم اینه که چرا ‫ازمارک باید پول اینا رو بده؟
‫پارچه آزمایشی، 750 هزار دلار
‫حتما یکی داره دزدی می‌کنه. مگه پارچه موسلین چه قدر قیمت داره؟ 5 دلار؟
‫موقع طراحی اصلا از ‫پارچه‌ی موسلین استفاده نمی‌کنه
‫اگر قرار باشه لباس ساتن ‫باشه، با ساتن درستش می‌کنه
‫یعنی من می‌فهممش، کل ‫جذابیتش به همین جنسشه
‫اینکه چطور میوفته و این چیزا
‫اون یه هنرمنده، پارچه هم اسباب هنرشه
‫همینیه که هست.
‫می‌دونی چی میشه اگه من برم پیش هیئت مدیره‌ی شرکت ازمارک
‫یه شرکت سهامی عام
‫و بهشون بگم بخشی که ‫استخدام شدم تا تغیرش بدم
‫نمی‌تونه مخارجش رو کنترل کنه چون "همینیه که هست."
‫-فکر می‌کنی چی میشه؟ ‫-اخراج میشی؟
‫-هالستون! عاشقشم! ‫-داره با تلفن حرف می‌زنه!
‫اوه متاسفم لایزا باید برم
‫یه ساندویچ سالاد با تخم ‫مرغ همین الان اومد تو دفترم
‫-اوه خدای من ‫-خیلی عشقی
‫آره، بهم زنگ بزن بعدا
‫مخارجت خیلی زیادن! بهم ‫گفتی بهش رسیدگی می‌کنی!
‫فکر می‌کنم توهم زدی کارل
‫من چنین حرفی نزدم
‫من دارم تو مقیاسی برات طراحی ‫می‌کنم که فقط از پس هرکول بر میاد!
‫اون هزینه‌ها نشانگر اینن ‫که چطور می‌تونم بهش برسم
‫بهت چمدون دادم، عینک آفتابی
‫بهت لباس بافتنی دادم، بهت کمربند دادم
‫خب، لباس مردونه چی؟
‫وسایل خونه؟ چند هفته ‫پیش گفتی زود حاضر میشن
‫-کجان؟ ‫-خب این که بسته‌بندی مواد غذایی نیست، کارل
‫من تو بسته بندی مواد ‫غذایی کار نمی‌کردم، هالستون
‫من مدیر کل بخش پلی‌تکس ‫کمپانی ازمارک بودم
‫و الان، مدیر عامل هالستون هستم!
‫اوکی خب، من تامپون طراحی نمی‌کنم کارل.
‫با این حال مطمئنم به زودی ازم ‫می‌خوای که این کار رو بکنم...
‫دارم در حد مرگ کار می‌کنم، هفت روز هفته
‫می‌دونم، سعی داری همه‌ی ‫کار ها رو با هم انجام بدی
‫می‌دونمم چطور انجامش میدی
‫سرایدارا شبا میان
‫و از باقی‌مونده‌های کوکائین روی ‫میزت عکس پولاروید می‌گیرن!
‫می‌خوای ببینی؟
‫نه.
‫تو مشکل مواد داری، هالستون
‫یا مواد یا الکل، نمی‌دونم
‫چیزی که می‌دونم، اینه که ‫اگر فقط برگردی به حالت عادی
‫می‌تونیم اینجا رو فعال کنیم، من و تو.
‫عادی؟
‫عادی چیه کارل؟
‫تو عادی هستی؟
‫فقط معامله‌ی مکزیک رو اوکی کن
‫نیازی نیست بله بگی، فقط ‫دستت رو تکون بده، و حله.
‫همه‌ش آماده‌ست
‫30 میلیون دلار همینجاست، می‌تونی ‫هرجوری که دلت می‌خواد خرجش کنی.
‫نه.
‫تا زمانی که نمی‌دونی ‫داری به چی نه میگی نگو نه!
‫می‌دونم دارم به چی نه میگم. این حرف آخرمه.
‫به اندازه‌ی کافی برندم رو ‫آبکی کردی خیلی ممنون!
‫من اسم و میراثم رو روی مجوز تولیدی ‫نمی‌زارم که توسط کس دیگه‌ای تولید میشه.
‫آدمایی که نمی‌شناسم و تائید نکردم!
‫قاطعانه رد می‌کنم! حالا برو بیرون!
‫فقط دستت رو تکون بده هالستون
‫فقط کله‌ت رو تکون بده
‫به سرم نگاه کن کارل
‫تکون نمی‌خوره.
‫اوه نه نه نه ممنونم
‫من... به اندازه‌ی کافی خوردم.
‫هالستون
‫خسته به نظر میای
‫دارم پیر میشم مارتا
‫یه پام لب گوره.
‫شوخی می‌کنم، فقط زیر فشار زیادیم.
‫میشه یه چیزی بگم؟ از عشق زیاد؟
‫اوه اوه
‫خدا منو ببخشه به خاطر صحبت راجع به منتقدین
‫ولی می می‌دونی که ‫منقدین چی می‌گن، درسته؟
‫همه‌شون با من بد شدن
‫می‌دونم.
‫اوه خب، چه بد شد.
‫بله ولی هالستون
‫حس می‌کنم خودتم با خودت بد شدی. ‫بحث همینه.
‫می‌دونم چه توانایی‌هایی داری
‫اگر می‌خواستی می‌تونستی ‫دوباره تحت تاثیرشون قرار بدی
‫می‌دونم که می‌تونی
‫فقط دیگه اهمیتی نمی‌دم.
‫می‌دونم کی هستم، می‌دونم چی هستم.
‫من یه هنرمندم
‫ولی الان فقط به پول اهمیت میدم
‫فقط می‌خوام تا جایی که ‫می‌تونم پول در بیارم و بزارم برم.
‫چیه؟
‫همین الان موفق شدی "من یه هنرمندم"
‫و "فقط به پول اهمیت میدم." ‫رو توی یه جمله جا بدی.
‫خب، تو میگی چی کار کنم؟
‫یه کار متفاوت.
‫برو الهام بگیر
‫خدایا، یه کاری کن که راجع ‫به پول نباشه محض رضای خدا
‫خب، مثل چی؟
‫می‌تونی لباس‌های رقص جدیدم رو طراحی کنی
‫با آرتروزم، دیگه نمی‌تونم انجامش بدم.
‫دستای من باش.
‫خیلی دوست دارم رقص پرسفون رو اجرا کنم.
‫پرسفون؟
‫ازمارک کمپانی من رو گرفته مارتا
‫همین الانشم تو جهنم حبسم، خیلی ممنون.
‫می‌تونی اختیار کامل داشته باشی
‫اگر خوب انجامش بدی.
‫دسر؟
‫محمد؟
‫مارتا دسر می‌خواد
‫اصلا نمیشه با تو بحث کرد
‫این همین الان رسید
‫200 هزار دلار برای بلیت هواپیما؟
‫هالستون هواپیمای کان‌کورد رو انتخاب کرد.
‫بهشون گفت تا 6 ماه صورت‌حساب ‫رو نفرستن تا تو گزارش این فصل نیاد.
‫لعنت بهش
‫زنگ بزنین به بتی فورد
‫با تلفن خودش!
‫سلام?
‫سلام خانم فورد، کارل اپستین هستم.
‫نمی‌شناسم شما رو.
‫بتی، هالستونم.
‫هالستون، حالت خوبه?
‫هالستون
‫به کوکائین و الکل اعتیاد داره.
‫از کنترل خارج شده
‫باعث شده نتونه به وظایف ‫ذکر شده در قراردادش عمل کنه
‫لطفا، بزارین هالستون صحبت کنه.
‫اینجام عسلم.
‫هالستون، به کمک احتیاج داری؟
‫خب، البته که دارم
‫احتیاج دارم یکی 10 ساعت به هر روز اضافه کنه
‫ولی شک دارم تو بتونی کمکی در اون مورد بکنی. ‫و نیاز دارم از این قرارداد با ازمارک خارج شم
‫به عنوان شرکتی که برای ‫بزرگسالان پوشک درست می‌کنه
‫واقعا خیلی زیادی خودشونو خیس می‌کنن.
‫نه ولی صادقانه بگم بتی
‫خوبم. یه کمی به مشکل بر ‫خوردم. خسته‌ام، ولی بهم اعتماد کن
‫اگر واقعا یه موقع نیاز به کمک واقعی داشتم، ‫تو اولین کسی هستی که بهش زنگ می‌زنم.
‫داشتم بهت فکر می‌کردم
‫اون لباس اندامی از جنس پارچه‌ی چارموس ‫که تو سال 54، تولد بیانکا بوشیدی رو یادته؟
‫بله، خوب یادمه.
‫عجب روزایی بودن.
‫اون، عجب روزایی بودن.
‫ولی گوش کن، روزای بهتری هم تو راهن... ‫سلام منو به جری برسون بتی، خدانگهدار.
‫چطور جرئت می‌کنی؟
‫فکر کردی داری کی رو دور میزنی؟
‫یه بار دیگه از این غلطا بکن و می‌گم بکشنت!
‫شنیدی عوضی انگشت خپل؟
‫برگرد سر ریختن لوبیا پخته تو قوطی!
‫آقایون، کشتی هالستون، غرق شده.
‫سوء مصرف مواد مخدرش بده
‫بی‌احترامیش بده
‫امتناعش از امضا کردن مجوزهای تولیدی ‫که باعث میشن این بخش کمپانی فعال بمونه
‫متاسفانه باید گزارش بدم که به بن‌بست خوردیم.
‫هالستون ساعت 6 غروب به دفترش میره
‫محض اطلاعاتون این بعد از اینه ‫که ساعت 4 عصر از خواب پا میشه
‫عصر به خیر
‫بعد وارد دفترش میشه و کوکائین مصرف می‌کنه
‫-به زور مغزش کار می‌کنه. ‫-...ابریشم.
‫ساعت 7، یه شام سبک می‌خوره.
‫گفت "قهوه‌م رو همونجوری دوست ‫دارم که مردهامو دوست دارم..."
‫محص اطلاعتون، این قبل ‫از اینه که کلا کاری انجام بده
‫هنوز به هیچکس برنامه رو نگفته!
‫"...ما که قهوه‌ی همجسنگرا نداریم...!"
‫فکر می‌کنم رنگی که اینجا می‌خوایم، خرمالوئیه.
‫-و نیاز دارم اونو ببینم. ‫-باشه.
‫-الان؟ ‫-نه.
‫نه، کار برای امروز کافیه
‫خیلی احساس الهام گرفتگی نمی‌کنم...
‫در عین حال، کارکنان دیگه از ‫ساعت هشت صبح اونجا بودن
‫کاملا مشخصه که باید اینجا چی کار کنیم
‫ببخشید سعی داشتم بهت زنگ بزنم
‫تلفنم رو از برق کشیده بودم.
‫سرم درد می‌کرد.
‫تو کی هستی؟
‫من جان دیوید ریج هستم.
‫اینجا چی کار می‌کنی؟
‫استخدامم کردن تا تو طراحی کمک کنم تا ‫زمانی که تو به کارای عقب موندت می‌رسی.
‫همگی، دوست دارم با جان ‫دیوید ریج خصوصی صحبت کنم.
‫متوجهی که چرا این بدترین کابوسمه؟
‫بله
‫تحقیری که تو این کار هست
‫خیانت...
‫یه چیزی رو با اسم خودت بسازی
‫و بعد یکی دیگه رو جات بیارن.
‫فکر نمی‌کنم که جات...
‫ولی، بله می‌تونم تصور کنم که چه قدر سخته.
‫نمی‌دونم باید این رو بگم یا نه
‫ولی باعث افتخاره که اینجام
‫افتخار من،
‫فقط محض اطلاع.
‫واقعا یکی از رویاهامه که به ‫حقیقت پیوسته، کار کردن با تو...
‫و...
‫سورئاله.
‫از وقتی یادمه تحسینت می‌کردم...
‫از کجا پیدات کردن؟
‫من طراح لباس مبدلم...
‫تو برادوی.
‫الان لباس مبدل طراحی می‌کنیم دیگه، نه؟
‫همه‌ش لباس مبدله واقعا، نیست؟ فشن...
‫لباس می‌پوشیم تا کسی باشیم که نیستیم.
‫کلاه پیلباکسی جکی کندی
‫اگر فقط یه نفر لباس ‫مبدل پوشیده باشه اون بوده
‫پس شاید بتونی کمک کنی این رو درست کنم.
‫و چی رو درست می‌کنیم؟
‫اسم من رو
‫باعث افتخارمه.
‫همیشه می‌خواستم خط ‫تولید سفر دریایی داشته باشم
‫می‌دونی، تو حال و هوای کارائیب... ‫ممکنه جواب بده، فکر نمی‌کنی؟
‫تو رنگ آکوامارین آره!
‫بله.
‫بله، می‌تونیم یه کمربند بزاریم...
‫-از کاری که اینجا کردی خوشم میاد. ‫-اوه ممنونم.
‫نمی‌تونم باور کنم!
‫خیلی... توهین آمیزه!
‫زیادی نگرانم عزیزم، می‌تونی برام بخونیش؟
‫نه!
‫لایزا، اگر دوسم داری
‫پس برام بخونش، باشه؟
‫باشه.
‫"این حقیقت که طراح معروف، هالستون، ‫عاشق توجه است راز بزرگی نیست."
‫یک منبع نزدیک به این نماد مد
‫طراح را اینگونه به تصویر می‌کشد:
‫"یک مصرف‌کننده‌ی موادمخدر سرزنده ‫در حال مهمونی گرفتن در استودیو 54"
‫مصرف سنگین کوکائین هالستون هم اکنون به روزهای کاری کشیده
‫داخل استودیوی آینه‌ای ‫وی در برج المپیک مید‌تاون"
‫و بازم این چرت وپرتا...
‫"هنرمند، ویکتور هوگو، معشوقه‌ی ‫طولانی مدت این طراح می‌باشد
‫اما هالستون با چند نفر از گران قیمت‌ترین ‫فاحشه‌های مرد منهتن دیدار داشته است.
‫فاحشه‌ی مورد علاقه‌ی این طراح سیر نشدنی ‫بارها هنگام ملاقات با او دیده شده است..."
‫کافیه.
‫خیلی‌خب، بده، باشه؟
‫ولی اینجوری بهش نگاه کن
‫نه، کار ویکتوره
‫قرار نیست تموم بشه.
‫فیلم داره، لایزا...
‫فیلمای خونگی از من با... خب...
‫هالستون
‫خدایا، چطور تونستی این کار رو بکنی؟
‫نباید اینقدر خودت رو افشا کنی ‫پیش کسی، نه وقتی اینقدر معروفی...
‫می‌دونم، می‌دونم، من...
‫هربار خیلی نئشه بودم...
‫و بهش اعتماد داشتم.
‫خیلی‌خب عسلم، این کاریه که باید بکنی...
‫-پولش رو بده بره. ‫-نه!
‫هالستون.
‫پولش رو بده بره!
‫برای همیشه از زندگیت خارج ‫میشه و تو هم می‌تونی ادامه بدی
‫یه قرونم بهش نمی‌دم!
‫همین الانش هم کلی خرج برام داشته
‫6572?
‫میشه سیگار بکشم؟
‫چه قدر دیگه وقت دارم؟
‫گفتنش سخته
‫آیا علائمی مثل سینه پهلو داشتین؟
‫لکه‌های سیاه رو پوستتون؟
‫خب این امیدوار کننده‌ست!
‫فکر می‌کنین به مشاور نیاز دارین؟
‫نه
‫باید با مدیر روابط عمومیم صحبت کنم
‫می‌دونین، من ایدز ندارم
‫سرطان کبد دارم، اگر کسی پرسید...
‫ببخشید دارم بلند بلند فکر می‌کنم.
‫چیز جدیدی تو صفحه‌ی 6 نوشتن؟
‫نه ولی یه چیزی هست که باید بدونین
‫تو
‫تو گفتی می‌تونم بهت اعتماد کنم!
‫گفتی اومدی تا ازم حمایت کنی!
‫هالستون، نمی‌دونم داری ‫راجع به چی صحبت می‌کنی!
‫یه طرح رو بدون اینکه به ‫من بگی پیش اپستین ثبت کردی!
‫هشت هفته عقب بودیم! ‫نیاز به یه طرح جدید داشتیم!
‫نتونستیم باهات تماس ‫بگیرم! دیروزم نیومدی!
‫-نمی‌دونستم چی کار کنم! ‫-چطور حرئت کردی!؟
‫تو چطور جرئت می‌کنی؟
‫چطور جرئت می‌کنی اینقدر بی‌مسئولیت باشی
‫سر سرزمینی که کل زندگیت روش کار کردی!؟
‫چطور جرئت می‌کنی اینقدر ‫نسبت به برند خودت بیخیال باشی؟
‫اسم خودت!
‫تو بااستعدادترین مردی هستی که تو ‫زندگیم دیدم و داری کلش رو می‌ندازی دور!
‫و هرگز نمی‌فهمم چرا!
‫همه رو بفرست خونه!
‫هالستون نمی‌تونی همینجوری استعفا بدی!
‫بله، می‌تونم
‫من استعفا می‌دم، بفرما. تمام.
‫استعفا یعنی نقض قراردادت!
‫925 میلیون دلار بهمون بدهکار میشی!
‫خب تو یه طرح رو بدون اجازه‌ی من قبول ‫کردی پس تو قراردادمون رو نقض کردی
‫پس تو به من 925 میلیون دلار بدهکاری!
‫این جواب نمیده
‫خودتم گفتی.
‫پس ما داریم اینجا خودمون رو جر ‫می‌دیدم یه قرارداد رو بازسازی کنیم
‫تا تو رو خوشحال کنیم تا ‫خودمون خوشحال باشیم!
‫خب، من خوشحال نیستم.
‫معامله‌ی خوبیه هالستون
‫تمام چیزی که می‌خوایم 20 روز تو کل ساله
‫10 تا برای جی‌سی پنی 10 تا برای عطرها
‫تا ما بتونیم به بقیه‌ش رسیدگی کنیم.
‫اینجوری برات 345 روز می‌مونه ‫که کلا مجبور نیستی کاری کنی.
‫-چطور می‌تونی با همچین چیزی خوشحال نباشی؟ ‫-نمی‌دونم. خیلی عجیبه واقعا مگه نه؟
‫نیک میشه لطفا موکلت رو سر عقل بیاری؟
‫این پیشنهاد منه کارل
‫تو برو گمشو!
‫و تو برو گمشو! و تو! و تو! و تو!
‫همه‌تون می‌تونین برین گم شین و منم ‫یکی دیگه رو پیدا می‌کنم تا براش کار کنم!
‫یکی که می‌دونه چطور از پس یه استعداد بر ‫بیاد، چیزی که هرگز نمی‌تونی انجام بدی، کارل.
‫و تو حرفامو یادت نره
‫دوباره از هیچی شروع می‌کنم و تو یک ‫سال، بزرگتر از هر زمان دیگه‌ای میشم!
‫بزرگ‌تر از کلوین کلاین!
‫می‌دونی چرا؟
‫چون دو تا چیز دارم که تو هرگز نخواهی داشت
‫استعدادم و اسمم!
‫باشه بیاین یه استراحتی بکنیم ‫تا آقای لویین موکلشون رو با
‫منطق و قوانین مبتدی ‫قرار داد آشنا کنن.
‫من خیلی عصبیم نیک! خودم ‫اولین نفر تائیدش می‌کنم!
‫بیرون انداختنت! گفتن به مطبوعات!
‫فکر کردی چی کار می‌کنن؟
‫و اهرم فشاری هم که داشتیم دادی رفت!
‫معالمه‌ای که باید قبول ‫می‌کردیم هزار برابر بدتر بود!
‫نیک، می‌دونم راه اشتباهیو رفتم
‫ولی قرارداد رو امضا ‫کردم و شرایط رو تغییر دادم
‫دو هفته‌ست که پاک و هوشیارم
‫حتی ظاهرمم بهتره!
‫ممنون که متوجه شدی واقعا!
‫و چیه مگه؟ یه میلیون دلار در ‫سال و مجبور نیستم کاری هم بکنم.
‫خب، به این سادگیا نیست
‫خب می‌دونم پولش اونقدری نیست ‫که عادت دارم ولی چیزیمون نمیشه
‫دوباره از اول شروع می‌کنم! همه‌جای ‫شهر به قرارهای ملاقات مختلف میرم.
‫یه سرمایه‌گذار جدید پیدا می‌کنیم.
‫نمی‌تونی همینجوری بری ‫برای یکی دیگه کار کنی!
‫می‌دونم چی گفتن، ولی ‫نمی‌تونن اینجوری نگهم دارن.
‫البته که می‌تونن! قرار همین بود!
‫خب، پس منو ازش بیار بیرون!
‫تو اسمت رو فروختی هالستون.
‫هرچیزی که درست کنی یا سعی ‫کنی بفروشی، ازمارک صاحبشه.
‫تا چه مدتی؟ یک سال؟
‫پنج سال؟
‫تا آخر عمرت.
‫تو دیگه هالستون نیستی
‫اونا هستن.
‫خب از این بعد هر موقع ‫که قراردادی امضا کردم
‫مطمئن میشم که اول بخونمش.
‫خب، چی کار می‌تونم بکنم؟
‫برای دوستات لباس طراحی کنی
‫ولی نمی‌تونن بگن هالستون تنشونه
‫دارم دو تا لباس اسکار برای آنجلیکا ‫هیوستون و جرالدین پیج طراحی می‌کنم!
‫خب، پس قراره با پول خودت انجامش بدی
‫و نمی‌تونن بگن هالستون تنشونه.
‫این تنبیه اوناست هالستون، ‫این چیزیه که باید بیخیالش شی
‫تا هرسال بدون بلند کردن یه ‫انگشت یه میلیون دلار گیرت بیاد.
‫همینطور بحث ویکتورم هست
‫الان داره تهدیدمون می‌کنه.
‫اگر پولش رو ندیم
‫گفته که فیلما رو می‌فرسته ‫برای مجله‌ی "مردم".
‫فقط پول رو بهش بده.
‫دلم برات تنگ شده بود
‫شنیدم چی شده، دهنت رو سرویس کردن.
‫یه نقشه برای خودمون دارم
‫و قراره عاشقش بشی!
‫هالستون، لطفا
‫بهم گوش کن فقط! لطفا!
‫اوکی من و تو، رواله
‫ممنونم بابت پول، قدردانشم.
‫چیزی که حقم بود گیرم ‫اومد پس دیگه عصبانی نیستم.
‫تو استعداد داری و منم استعداد دارم
‫پس قراره به عنوان یه تیم این مشکل رو حل کنیم
‫قرار نیست بزارم تسلیم بشی
‫حالا اسمت رو از دست دادی! چه اهمیتی داره؟
‫با هم یه خط تولید جدید باز ‫می‌کنیم، و قراره بهتر باشه
‫اسمش رو می‌زاریم ‫"روی". همه عاشقش میشن!
‫نظرت چیه؟
‫چیه؟
‫هنوزم به خاطر پول از دستم عصبانی‌ای؟
‫بیخیال عزیزم من اینجوریم دیگه! تو ‫که منو می‌شناسی و منم تو رو می‌شناسم!
‫من عاشقت بودم
‫واقعا بودم.
‫(سال 1987)
‫و...
‫چشمات رو از روش بر ندار ویلی
‫تلاش!
‫نیاز دارم نلاش ببینم!
‫دوباره برمی‌گردیم سر ‫کارمون، فعلا بریم نهار.
‫چطوری عزیزم؟
‫خب جدا از سرطان و کمی ‫سینه پهلو خیلی سر حالم!
‫چندین بار بهت زنگ زدم!
‫اصلا خبری نشد.
‫ترسیدم کارت باهام تموم شده باشه.
‫اوه عزیزم، هرگز!
‫نه فقط زمان نیاز داشتم برای فکر کردن.
‫احتمالا شنیدی که اخراج شدم.
‫حتی دیگه صاحب خلاقیتم نیستم.
‫ولی تو که من رو می‌شناسی
‫باید خلق کنم
‫پس داشتم فکر می‌کردم...
‫هنوزم حاضری قبولم کنی؟
‫البته.
‫اوه ممنونم مارتا
‫خب پس چه قدر وقت داریم؟ کی اجرا داریم؟
‫اوه عزیزم یک هفته دیگه اجرا داریم.
‫خب، از چالش خوشم میاد.
‫-آقای هالستون! ‫-سلام سوزان...
‫شما نباید دیگه اینجا باشین
‫اومدم آقای ریج رو ببینم
‫اوه ولی...
‫سلام همگی
‫سلام
‫نگران نباشین، نیومدم سعی کنم بکشمتون.
‫چطور می‌تونم کمکت کنم هالستون؟
‫یه پروژه دارم
‫نیاز به یه دستیار دارم. کسی که ‫تحسینش می‌کنم و بهش اعتماد دارم.
‫فورا تو اومدی تو ذهنم
‫سجاف تا زمین 36
‫اوکی
‫همینه
‫تمام بانداژهای کشی تو نیویورک رو خریدم
‫عجب! خیلی شگفت‌انگیزه!
‫صبر کن!
‫رنگ نمی‌گیرن!
‫می‌دونی چی گاهی به من کمک می‌کنه؟
‫دیگه به اینکه می‌خوام لباس ‫چطور به نظر بیاد فکر نمی‌کنم
‫و به این فکر می‌کنم که می‌خوام تماشاچی‌ها ‫وقتی می‌بیننش چه حسی داشته باشن.
‫وقتی رقاص‌ها حرکت می‌کنن
‫می‌خوام تماشاچی‌ها حس کنن ‫دارن به سمت مخالف کشیده میشن!
‫فانی بودنی که همه‌ با ناامیدی سعی ‫در فرار ازش دارن اما موفق نمیشن.
‫یه تراژدی یونانیه... پرسفون.
‫می‌خوام پوسته‌ای که جهان ما رو
‫از بهشتی که هرگز نمی‌تونیم ‫لمسش کنیم، جدا می‌کنه حس کنم.
‫اگر... فقط بتونیم یه کم بیشتر ‫خودمون رو کش بیاریم...
‫نامیرا می‌شیم.
‫حس می‌کنم می‌خوام تمام رقصنده‌ها رو
‫با پارچه‌ی اسپاندکس بپیچونم.
‫پس چرا با پارچه‌ی ‫اسپاندکس نمی‌پیچونیشون؟
‫ممنونم محمد
‫خیلی وقت گذشته اچ
‫الان نمی‌تونم این کار رو بکنم جو
‫برو.
‫ببین، قرار نیست بدزدمت.
‫سسی هنوز جواب تلفن‌هامو میده
‫خبر معتبر دارم
‫که "به سبک دیسکو" بعد از نمایش"قتل‌های ‫موس" موفق‌ترین اجرای برادوی بوده.
‫خب، حداقل من اسم کوفتیم رو نفروختم!
‫هرزه‌ی بدبخت شلخته!
‫اوه جو دلم برات تنگ شده بود!
‫اوه منم دلم برات تنگ شده بود.
‫السا چطوره؟ خبری ازش داری؟
‫حالش خوبه اون...
‫الساست.
‫اوه خوبه
‫خوبه.
‫جو
‫بهم بگو که سالمی
‫هستم.
‫شنیدم بلاخره از شر ویکتور خلاص شدی
‫اوه بلاخره
‫خدا می‌دونه خیلی طولش دادم...
‫هیچ نظری داری چند تا ‫اثر وارهول ازم دزدیده؟
‫اوه خدا
‫با خودم گفتم"گور بابات. ‫می‌تونی داشته باشیشون."
‫اوه جو، طراحیت برای تیفانی رو دیدم
‫اون ست چینی
‫خیلی محشرن
‫تقریبا تو خود مغازه داشتم می‌شکوندمشون!
‫خیلی حسودیم شده بوده!
‫چرت نگو!
‫ولی ممنونم.
‫خیلی برای دیدن اجرای امشب هیجان زده‌ام.
‫نمی‌تونم صبرکنم تا ببینم ‫چه ایده‌ای به کار بردی.
‫خب، می‌دونی که منتقدین ازش متنفر میشن.
‫میگن"هالستون بعد از ده سال، ‫ذره‌ای الهام به خودش دیده."
‫کی اهمیت میده؟
‫فقط خیلی خوشحالم که دوباره ‫خودت تنهایی داری یه کاری می‌کنی
‫جدا از اون مسخره‌بازیای شرکتی.
‫من هرگز هیچ کاری رو تنهایی انجام ندادم، جو
‫همیشه تو رو داشتم.
‫راجع به یه چیز حق با تو بود ولی
‫اسمم رو فروختم.
‫اوه عزیز دلم، داشتم اذیتت می‌کردم راجع بهش.
‫نه، فقط یه اسم بهمون میدن جو
‫فقط یکی.
‫و تا زمانی که رو زمینیم فقط همین رو داریم
‫و تمام چیزی که بعد از ‫مرگ به جا می‌زاریم همینه
‫خیلی خوب از مال خودم مراقبت نکردم.
‫ارزون فروختمش، حتی ‫دو بار هم بهش فکر نکردم.
‫صدها میلیون دلار ارزون نیست هالستون
‫ولی هست، جو.
‫می‌دونی از کجا می‌دونم؟
‫حاضرم دو برابر اون قیمت ‫هزینه کنم تا پسش بگیرم.
‫آره، رسیدیم.
‫خب، وقتشه جو
‫-وقت چی؟ ‫-وقت خوندن نقدها
‫محمد؟ ازش خواستم روزنامه‌ها رو بگیره.
‫همیشه می‌گفتی نقدها مهم نیستن!
‫خب، هنوزم باید بخونمشون.
‫می‌دونم قراره چی بگن. میگن:"میشه لطفا یکی ‫به هالستون بگه دورانش یه زمانی اومد و رفت؟"
‫یادت باشه این رو گفتم.
‫-نه. ‫-من نه محمد.
‫-جو قراره بخونتشون. ‫-اوه هالستون لطفا مجبورم نکن!
‫لطفا زودباش جو، فقط برای بار آخر...
‫و مستقیم برو سر بخشایی که راجع به منه
‫نمی‌خوام راجع به سومین ‫بالرین از سمت چپ چیزی بدونم!
‫اینجاست...
‫"...مارتا گراهام..."
‫چرت و پرت...
‫"رقاص‌ها..."
‫"لباس طراحی شده توسط هالستون
‫می‌تونست به راحتی نظم ‫این نمایش رو به هم بزنه
‫اما برعکس، توجه‌ها رو به خودش جلب می‌کنه."
‫اوکی..."دیلی نیوز".
‫اوه تو صفحه‌ی اولی!
‫"برو کنار مارتا! بزار ‫هالستون تعظیم کنه!"
‫"خلق شگفت‌انگیز توسط طراح معروف، هالستون
‫متاسفانه لباس‌ها حتی ‫در رده‌بالاترین بوتیک‌ها
‫برای فروش موجود نیستند.
‫اما شاید این به نفع همگان باشد.
‫ زیباتر از آن هستند که ‫توسط انسان‌های فانی پوشیده شوند
‫و باید در هر لحظه با شکوه
‫در صحنه‌ی نمایش "پرسفون" مارتا ‫گراهام در مرکز شهر مواجه شوند."
‫خیلی‌خب جو بیا خودمون رو آماده کنیم
‫تایمز چه حرفی برای گفتن داره؟
‫اوکی...
‫"لباس‌های طراحی شده توسط ‫هالستون باعث شد جهان در فکر فرو برود
‫که آیا بهتر نبود این مرد کارش را در تئاتر پیش می‌برد
‫به جای این که در مد ران اوی پیش ببرد؟"
‫"طراحی پارچه‌ی کشسان، نوآورانه، احساسی،
‫و با کمی تامل، شجاعانه منحصر به فرد است.
‫شاید حتی بالاترین نقطه‌ی یک ‫حرفه‌ی طولانی و درخشان باشد."
‫خب؟
‫خب، نقدها اهمیتی ندارن.
‫احسنت
‫ممنونم، جو
‫الان چه غلطی با این بکنیم؟
‫نمی‌دونم!
‫-من تا حالا یه بوقلمون کوفتی رو نبردیم! ‫-خب منم همینطور!
‫اوکی
‫انجامش میدم... ولی نمی‌تونی بخندی...
‫اوه بیچاره!
‫یه بار به قتل رسیده، حالا داره ‫دوباره توسط تو به قتل می‌رسه!
‫باید بدونی الان که دارم این کار رو می‌کنم
‫دارم به اون عوضی تو برج المپیک فکر می‌کنم!
‫-بیخیال حالا... ‫-نه جدی میگم!
‫کاری که باهات کرد
‫نمی‌دونم چطور می‌تونی ‫عصبانی نباشی راجع بهش!
‫اوه دیگه کارم با عصبانیت تموم شده!
‫راستش باید ازش تشکر کنم
‫بعد از اون ماجرا تازه یه کم آرامش پیدا کردم.
‫عجب! پس یه کمم برای من پیدا کن! نمیشه؟
‫شکرگزاری مبارک عشق من!
‫اوه لایزا! عاشقتم!
‫عاشقتم!
‫اوه
‫خداروشکر که اینجا هست
‫خب، باید بهت بگم
‫تصمیم گرفتم از شرش خلاص شم
‫و ویلای شهریم رو هم فروختم
‫چی؟
‫چی کار میخوای بکنی؟
‫دارم میرم ساحل غربی... سان‌فرانسیسکو.
‫یه کم بالا و پایین ساحل... وقت بگذرونم.
‫نمی‌فهمم، چرا باید این کار رو بکنی؟
‫اوه لایزا! من رو ببین! می‌دونی که چرا.
‫عزیزم، بیا اینجا
‫بیا اینجا.
‫چیزی نیست ‫چیزی نیست
‫بهم قول میدی این آخرش نیست؟
‫نه نه نه نه
‫برمی‌گردم. قول میدم، قول میدم.
‫ببخشید که یهویی بهت خبر دادم
‫چیزی نیست.
‫نگران نباش.
‫فقط اومدم سر بزنم قربان
‫بیشتر از یک ساعت اینجا ‫بودیم، می‌خواید حرکت کنیم؟
‫یه دقیقه دیگه
‫به رنگ آبی اقیانوس نگاه کن
‫جوری که آفتاب روش ‫می‌تابه... هی تغییر رنگ میده.
‫ببین، الان همه‌ش نقره‌ایه.
‫سال‌ها پیش اون بیرون رو نگاه ‫می‌کردم، و به اون رنگ آبی زل می‌زدم
‫و فکر می‌کردم:"چی کار ‫می‌تونم با اون آبی بکنم؟"
‫ذهنم شروع به فوران می‌کرد در حالی که به ‫مجموعه‌‌ای که می‌تونستم طراحی کنم فکر می‌کردم
‫یا شایدم بیشتر از یه مجموعه!
‫شاید تمام سایه‌های آبی.
‫می‌تونم تا پاییز آماده‌ش کنم؟
‫با چه پوششی می‌تونم انجامش بدم؟
‫ازش خوششون میاد؟
‫ولی الان...
‫فقط به این فکر می‌کنم که چه آبی قشنگیه.
‫خیلی‌خب، بریم.
‫ممنونم.
‫به کجا؟
‫هرجایی.
‫فقط رانندگی کن.
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و اینستاگرام سايت .:: @bollbolljan_com ::.
‫ویکتور هوگو در سال 1993 در گذشت.
‫السا پرتی یکی از تاثیرگذارترین طراحان جواهرات ‫در قرن بیستم بود. اون در سال 2021 در گذشت.
‫جو ایولا به فعالیت در عرصه‌ی طراحی ‫مد ادامه داد. اون در سال 2004 در گذشت.
‫لایزا مینلی همچنان یک افسانه، زنده و سالم است.
‫هالستون 18 ماه آخر عمرش را صرف ‫رانندگی در سواحل اقیانوس آرام کرد.
‫وی در سان‌فرانسیسکو، سال 1990 در گذشت.
‫او هرگز اسمش را پس نگرفت.