..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏ .:: www.bolboljan.net ::.
‫فصل سوم — قسمت هشتم ‫«بتمن تا ابد آغاز می‌کند»
‫بوم! بنگ! دوپس! پوخ! کیش‌کیش!
‫اگه بهم نگی فرانک کجاست،
‫جوری کون تختت رو پاره می‌کنم،
‫که چنین صداهایی توی گوشت بپیچه.
‫فرانک کیه؟
‫خودت خوب می‌دونی فرانک کیه.
‫به نفعته دهن باز کنی بچه پولدار.
‫- تو من رو نمی‌کشی. ‫- چرا اون‌وقت؟
‫چون کسی که بمیره حرفی نداره بزنه.
‫خواهیم دید.
..:: جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و اینستاگرام سايت ::.. .:: @bollbolljan_com ::.
‫آخ! گندت بزنن!
‫زبون وا نمی‌کنی، نه؟ نه؟
‫خودمون بلدیم زبونت رو باز کنیم رفیق.
‫آیوی، چطوری زبونش رو باز کنیم؟ ‫هر کاری می‌شد کردیم.
‫باید کمک بگیریم.
‫راستش زمانی بود که ‫منم مشکل پرخاشگری داشتم.
‫ولی به کمک شهردار جوکر و...
‫برنامه‌های اصلاحیش که ‫زندان نبود، بلکه اغراض نفسانی بود،
‫تونستم با این پادکست‌های خودیاری،
‫خشم قضاوتگرانۀ خودم رو بروز بدم.
‫خیلی‌خب، شماره‌گیرندۀ بعدی.
‫سلام دکتر سایکو!
‫از طرفداران قدیمی‌تون هستم، ‫اولین باره تماس می‌گیرم...
‫- اسم من... رینه. ‫- آها.
‫- و دچار بحران‌های درونی شدم. ‫- اوهوم.
‫آیا درسته که خصم خودم رو ‫با مرگی بی‌رحمانه نثار دشمنانم کنم؟
‫- آها. ‫- یا بی‌خیالش بشم و پاستاساز جدیدی بخرم؟
‫رین جان، سوال خیلی مهمی پرسیدی، ‫و حتماً جوابش رو می‌دم.
‫البته بعد این تبلیغ.
‫دوستان، چرا فقط سوپرمن...
‫باید شورت‌های ابرانسانی پاش کنه؟
‫با فناوری مدرن لکس‌فلکس...
‫عالی شد!
‫قشنگ ریدین وسط تبلیغ محشرم تخم‌سگا!
‫باور کن خودمونم دوست داشتیم ‫به کس دیگه‌ای رو می‌زدیم،
‫ولی کمک تو رو می‌خوایم سایکو.
‫کمکت رو می‌خوایم «دکتر سایکو».
‫سراپا گوشم.
‫راستش من از سریال فریژر،
‫بیشتر از دانشگاه پزشکی یاد گرفتم.
‫کوسه جان! حالت چطوره؟
‫ای بابا، چقدر زشت شد.
‫ولی واقعاً اسمت یادم نیست.
‫کلی‌فیس بودم دیگه.
‫نه، اگه انقدر مسخره بود ‫شک ندارم یادم می‌موند.
‫یکی از مریض‌های منم ‫چنین عادت جنسی‌ای داره.
‫خودم که اهلش نیستم، ‫ولی درک می‌کنم لذت می‌برید.
‫ولمون کن بابا!
‫شما که نگفتید می‌خواید ‫به ذهن بروس وین نفود کنیم!
‫احتمال نفوذ به مغز این 0.01 درصده.
‫این‌ها ذاتاً عجیب‌الخلقه‌ان.
‫سایکو، التماست می‌کنیم.
‫مرتیکه فرانک رو دزدیده!
‫باشه، قبوله.
‫ولی به یک شرط.
‫باید هارلی...
‫مهمون پادکستم بشه.
‫درست شنیدین! برنامه‌ام می‌ترکونه.
‫بماند که زیر فشار دانلودهای...
‫پادکست خاطرات چس‌نالۀ کیلر کراک ‫دارم له می‌شم، نمرات خوبی می‌خوام.
‫عه، من به قسمت «پوست‌کلفت» نرسیدم. ‫پس خواهشاً ادامه‌اش رو لو نده.
‫خیلی‌خب کوئین. هستی یا نه؟
‫باشه، به درک.
‫ممنونم.
‫تهیه‌کننده‌ام بن باهات تماس می‌گیره.
‫خیلی‌خب، بریم تو کارش. ‫توی حالت موقعیت قرار بگیرید.
‫راستش من قرص‌های ضد تهوع‌ام تموم شده،
‫واسه همین صرفاً داوطلب می‌شم ‫که اجساد رو ببینم.
‫خیلی‌خب بچه‌ها. وقت نمایشه!
‫ما، ما، ما، ماسیتا!
‫- چقدر دردم اومد. ‫- اومدیم کجا؟
‫موزۀ خاطراتش کجاست؟ ‫مثل اونی که توی مغز من بود.
‫اینجا که فقط گاتهامه،
‫ولی خشن‌تر شده.
‫خب، از کجا آخرین خاطراتش رو پیدا کنیم؟
‫یعنی آخرین خاطره‌ای که داشته.
‫نمی‌دونم. از اونا بپرس.
‫یا خدا! خودشه. واسه همین اومدیم اینجا.
‫- فرانک؟ ‫- نه!
‫توماس وین رو می‌گم!
‫دارم اشتباه می‌بینم یا واقعاْ سیبیل داره؟
‫دیگه چه اسراری رو مخفی کرده بود؟
‫چقدر چیز هست که بتونم یاد بگیرم ‫تا بتونم نقشش رو...
‫توی مهم‌ترین شب عمرش اجرا کنم:
‫یعنی شب مرگش!
‫دقایقی دیگه وارد کوچۀ کرایم می‌شن.
‫قاتل هم دنبالشون می‌ره.
‫آره، خود جو کوله!
‫نه، اسمش جو چیله.
‫جو کول اون قسمت اسنوپیه ‫که عین دودی می‌ذاره،
‫و وانمود می‌کنه دانشجوئه.
‫مگه جو کول اسم برند سیگار برای کودکان نبود؟
‫نه، اون اسمش جو کمله.
‫تازه اونم اصلاً...
‫عالی شد. از دستمون پرید. دیگه مردن.
‫از بس که درمورد اسنوپی زر زدید.
‫بروس!
‫فرانک کدوم گوریه؟
‫آیوی، الآن وقتش نیست. ‫تحت تأثیر ضربۀ روحی شدیدیه.
‫محض اطلاعتون منم دکترم ‫و چیزی که گفت رو تأیید می‌کنم.
‫خیلی‌خب، پس این خاطره به کارمون نمیاد.
‫باید سریع بگردیم دنبال خاطرۀ جدید.
‫که با چشم خودمون فرانک رو ببینیم.
‫خیلی‌خب، پس بریم سوار ماشین خودشون بشیم.
‫مقصدتون کجاست اربابی که وین نیستید؟
‫برو به آخرین خاطرۀ بروس، ‫زودباش گاز بده!
‫[سینمای مونارک، فیلم علامت زورو]
‫به محض اینکه رسیدیم به خاطره‌اش، ‫باید حتماً بعدش...
‫آخ! گندت بزنن!
‫رسیدیم.
‫قضیه چیه؟ یعنی چی؟
‫عجب...
‫خب...
‫خلاصه پدر مادرش مردن؟ ‫من که نفهمیدم چی شد.
‫می‌شه هزار بار دیگه نشونمون بدی؟
‫ای بابا، باورم نمی‌شه...
‫چند بار پشت سر همدیگه،
‫درگیر این مسئله شدیم.
‫من فقط توی مجلات درموردش خونده بودم.
‫آره، ولی الآن این چیه؟
‫این اسمش خاطرۀ سرکوب‌شدۀ معکوسه.
‫یعنی بروس وین تمام خاطرات ‫زندگیش رو سرکوب کرده،
‫به جز این یکی.
‫یعنی تا ابد توی خاطرۀ شبی که...
‫پدر و مادرش مردن گیر کرده.
‫وای خدا، سخته آدم دلش به رحم نیاد.
‫ولی من هیچ حسی نسبت بهش ندارم، ‫چون این تخم‌سگ فرانک رو دزدیده.
‫حالا روراست باشیم الآن به من نیازی نیست. ‫من یه لحظه برم و بیام.
‫عه، آقای وین. یک لحظه وقت دارید؟
‫آقای وین!
‫آخ، بی‌خیال. نزدیک بود.
‫چند تا سوال از شما داشتم که...
‫ای خدا! ولم کن دیگه!
‫توماس، کمکم کن وارد حس شخصیتت بشم.
‫لحظات قبل مرگت چه احساسی داری؟
‫قبل چی؟
‫اصلاً تقصیر منه. بگم چرا؟
‫چون خر بودم که فکر کردم به کارمون میای، ‫مرتیکۀ بدرد نخور.
‫هارلی، با خانمت اتمام حجت کن. ‫دیگه داره خیلی...
‫هارلی؟
‫شوخی می‌کنی؟
‫هوف!
‫چشم‌هات رو ببند بچه.
‫آخه چرا چنین کاری کردی؟
‫گفتم شاید اگه نذاریم گریه کنه، ‫بعدش بتونه کمکمون کنه.
‫وای خدا! دفعه آخر واست درس عبرت نشد؟
‫نباید با خاطرات ور رفت،
‫وگرنه...
‫آقای وین، التماست می‌کنم ‫با نفس‌های آخر زندگیت...
‫بهم بگو انگیزۀ زندگیت چی بوده. ‫شکوفۀ رز زندگیت چی بوده؟
‫شکوفۀ من... همچنین...
‫چی بود؟ چی بود؟
‫همچنین چی بود؟ چی بود؟
‫چطور پیش رفت؟
‫باید فوراً به جیمز گان خبر بدم!
‫هارلی؟
‫هارلی!
‫چرا... چرا بیدار نمی‌شه؟
‫باید برگردیم داخل ذهنش، ‫باید زود بریم نجاتش بدیم.
‫نه، شدنی نیست.
‫مغز بروس روی حالت قفله،
‫ولی شاید ناخودآگاهش ‫از هارلی چیزی می‌خواد.
‫تنها راه خروجش، از داخل ذهن بروسه.
‫الآن دیگه هارلی خودشه و خودش.
‫وای خدا. اگه جو چیل با تیر بزنش چی؟
‫اگه توی خواب بمیری، توی واقعیت می‌میری.
‫قوانین نفوذ به ذهن از اون سری تغییری نکرده.
‫توروخدا چیزیت نشه هارلی.
‫توروخدا چیزیت نشه.
‫چقدر سنگینی تو بچه!
‫خیلی‌خب، بیا یه بازی کنیم.
‫آهای، نظرت چیه که... ‫الآن سعی کنی تمرکز کنی،
‫و به خاطرۀ دیگه‌ای فکر کنی؟
‫ترجیحاً خاطرۀ خوبی باشه، ‫که توش خبری از قاتل نباشه.
‫مثلاً موقعی که رفتی مینی‌گلف، ‫یا سوار چرخ‌وفلک شدی.
‫من فقط سیاهی توی ذهنمه.
‫خیلی‌خب. زودباش بچه‌جان. ‫باید بداهه‌پردازی کنیم.
‫آخ!
‫آهای، حالت خوبه بچه‌جان؟
‫- کجا افتادیم؟ ‫- توی تاریکی.
‫ببین، اگه قراره همکاری کنیم ‫خواهش می‌کنم...
‫ادای بچه‌های فیلم ترسناک رو در نیار، خب؟
‫- خفاش‌ها ترسناکن. ‫- آره، تجربه داشتم.
‫ببین، می‌دونم الآن خیلی تحت فشاری.
‫ولی من دوستم فرانک گم شده.
‫و می‌خوام مطمئن بشم حالش خوبه.
‫احیاناً تو ندیدیش؟
‫نمی‌دونم.
‫اینکه نگاهت رو ازم می‌دزدی، ‫تقریباً یعنی دیدیش.
‫مامان بابام بهم گفتن ‫با غریبه‌ها صحبت نکنم.
‫آره، ولی دیگه به...
‫رحمت خدا رفتن. ‫پس می‌تونی بهم اعتماد کنی.
‫من رازهام رو به دلقک‌ها نمی‌گم.
‫من دیگه تیپ دلقکی نمی‌زنم،
‫اینا رو چون سکسی هستن پوشیدم.
‫آخه نگاه کن توی این شورتم ‫چه کون نانازی دارم، نه؟
‫ولش کن، یادم نبود هشت سالته.
‫من فقط می‌خوام برم خونه.
‫آهای، بیا یه قراری بذاریم.
‫اگه کمکت کنم برگردی خونه، ‫بهم می‌گی جای دوستم کجاست؟
‫بفرما. دیدی دلقک نیستم؟
‫دوستتم.
‫اینجا رو باش. خودتی. ‫لابد خاطراتت رو پیدا کردیم.
‫آدم چرا تیکه تیکه می‌شه ارباب بروس؟
‫که دوباره خودش رو سرهم کنه؟
‫آره. دقیقاً می‌خواستم این رو بگم.
‫آخی، ببین چه بامزه‌ای آقای اخمالو.
‫اینجا مراسم خاکسپاری خانواده‌مه.
‫آها.
‫آخ! همیشه یه سفیدپوست پولدار...
‫عضو فرقۀ نینجاهای هیمالیا می‌شه ‫و مجبورشون می‌کنه آموزشش بدن.
‫عجب آدم کس‌شعری. البته بهت برنخوره.
‫منِ انسان از گوشت و خونم،
‫می‌تونم نادیده گرفته بشم، ‫می‌تونم نابود بشم.
‫ولی در مقام یک نماد ‫خیلی سرد و خشک و جدی،
‫می‌تونم فسادناپذیر باشم، ‫می‌تونم جاودانه باشم.
‫انگاری وقتی بزرگ شدی ‫دچار اختلال عقدۀ ناجی شدی.
‫آخه خیال کردی کی هستی؟
‫اینجا که عین بروس وین نیستی.
‫بیشتر شبیه...
‫یا خدا. تو...
‫من بتمنم.
‫هوم...
‫آلفرد! گوش‌هام زیاد دراز نیست؟ ‫گمونم خیلی درازن.
‫آخه چطوری بروس بتمنه؟
‫البته پولدارترین مرد گاتهامه،
‫پس بگو چرا انقدر تجهیزات داره.
‫همیشه هم وقتی دشمنش میاد ‫از مهمونی غیبش می‌زنه.
‫الآن که نگاه می‌کنم خیلی واضح بوده.
‫حالا صبر کن بفهمی سوپرمن کیه.
‫بیا بریم!
‫این‌جوری که می‌کنی خیلی معذب می‌شم.
‫گوش کن، هارلی خوشش میاد ‫با موهاش بازی کنم.
‫نمی‌دونم. آخه... حداقل دارم تلاش می‌کنم.
‫یه گوشه لم ندادم که بازی کنم.
‫چرا انقدر پررویی؟
‫ببین، من موقع بازی کردن ‫اضطراب رو از خودم دور می‌کنم.
‫اگه بازی نکنم، مغزم درگیر می‌شه.
‫اگه مغزم درگیر بشه،
‫جوری وحشت می‌کنم که...
‫الآن وقت تنش و اضطراب نیست. ‫می‌رم توی قلمروی نازنین خودم.
‫این از کجا دلش پر بود؟
‫چند سالی رو خیلی عجیب گذروندم.
‫من فکر می‌کردم بتمن ‫آدم عصاقورت‌داده‌ای باشه.
‫ولی وقتی می‌بینم چنین کارهایی کردی...
‫واقعاً تحت تأثیر قرارم می‌ده.
‫راستش حتی الهام‌بخشه.
‫ولی اگه می‌خوای به اهالی گاتهام کمک کنی،
‫دوست داری واسشون مسکن ارزون درست کنی؟
‫مگه واسه مسکن پول می‌دن؟
‫وایستا بچه!
‫لعنت به جد و آبادت!
‫آخی، چه بامزه.
‫پرندۀ آوازخوان می‌ترسه فحش بد بده.
‫آخ، تو هم که اون زمان چقدر نچسب بودی.
‫وایستا ببینم.
‫موشک‌آتیش بازی، رابین دست‌وپا بسته،
‫بوی بیسکوئیت و اسهال پیوسته.
‫وای، این شب رو یادمه!
‫دوست داری با نوچۀ ‫خفاشک چی کار کنیم پودینگ؟
‫ای وای!
‫من که می‌گم بهش ادب یاد بدیم آقای جی.
‫اوق.
‫یادم رفته بود چقدر خوشگله.
‫آخ خدا! واقعاً زبونت رو ‫توی اون دهن می‌کنی؟
‫سایکو، اگه نمی‌خوای به هارلی کمک کنی،
‫پس گمشو از خونۀ من بیرون.
‫کم‌کم دارم حس می‌کنم ‫از حضورم خوشحال نیستید.
‫پس ما که رفتیم.
‫هورا! فیلم رو نجات دادیم!
‫توی مرحلۀ پس‌تولید ‫سیبیلم رو با جلوه ویژه می‌ذاریم.
‫این که خوب نیست.
‫حالم رو بهم می‌زنی.
‫این همه خرابی و کشتارت واسه چیه؟
‫واقعاً خوشت میاد؟
‫آقای جی که خوشش میاد. ‫هرچی ایشون بخواد، منم می‌خوام.
‫اوق! با اون لهجه‌ات. ‫آخ خدا، خیلی غلیظ می‌گی.
‫دختر جان، انقدر لهجه نگیر.
‫- خیال کردی کی هستی؟ ‫- حداقل تو نیستم. دیگه نیستم.
‫گمونم رابین بالاخونه رو اجاره داده.
‫یه روزی عشقت رو پیدا می‌کنی،
‫بعد می‌فهمی این همه سال ‫چقدر آدم احمقی بودی.
‫چه حیف که توی عروسی‌مون نیستی.
‫ما که توی این تاریخ ‫درمورد عروسی صحبتم نکردیم!
‫شب مراسم واسم ماهی بذار کنار.
‫کسی ماهی رو سفارش نمی‌ده.
‫اسمش رو توی منو می‌نویسن ‫که ارزون به نظر نرسه.
‫اوق، حیا نداری؟ عزت نفس نداری؟
‫آخ گوشم! خدایا، تو چقدر وحشی هستی.
‫نگفته بودی زدن آدم بدها انقدر باحاله.
‫مگه قهرمان بودن ضایع‌بازی نیست؟
‫گاهی اوقات باحاله.
‫لباسه خوب بهت میاد کوئین.
‫شورتش زیاد کوتاه نیست؟
‫درسته خوشم میاد کونم رو نشون بدم، ‫ولی این دیگه مایو زنونه‌ست.
‫من که می‌گم...
‫بریم سراغ پایان بزرگ فیلم!
‫شنیدم بدجوری می‌ترکونه!
‫پناه بر اختلال پس از سانحه بتمن!
‫می‌خواد خاطراتت رو لکه‌دار کنه.
‫رضایت شفاهی می‌دی که ‫رسماً بشم روان‌درمانگرت؟
‫من فرض می‌کنم گفتی آره، ‫که بعداً ازم شکایت نکنی.
‫بهش فکر نکن.
‫چشم‌هات رو ببند. ‫دست‌هات رو این شکلی بذار.
‫کارت عالیه.
‫حالا به جایی فکر کن ‫که توش حس امنیت داری.
‫خاطره‌ای که واقعاً خوشحالت می‌کنه.
‫خبری از مجرم نباشه.
‫از خفاش نباشه.
‫فقط شاد باشه.
‫آفرین.
‫حالا از حواست استفاده کن.
‫به بویی که میاد فکر کن، ‫به صدایی که می‌شنوی،
‫به حسی که داری.
‫جلسۀ اولمون حرف نداشت. ‫الآن از بیمه‌ات پرداخت می‌کنی یا بعداً؟
‫آخه بیمۀ پولدارها کمک هزینۀ درمانی نداره.
‫آخ، چقدر این کشور کس‌شعره.
‫پس اینجا احساس امنیت می‌کنی؟
‫آخرین کریسمسیه که با همدیگه بودیم. ‫قبل اینکه...
‫اونا مال بابانوئله‌ها.
‫خودم جواب تیم آلن رو می‌دم.
‫هوم؟
‫بیا تو.
‫بچه‌جان، اگه کمربند الآن همراهت نیست،
‫دیگه نمی‌دونم چطوری زنده بریم بیرون.
‫اشتباه می‌کردم.
‫تو مثل اون دلقکه ترسناک نیستی.
‫دیگه نمی‌خوام دروغ بگم. ‫من دوستتون رو دزدیم. کار خودم بود.
‫فرانک رو می‌گی؟ آره، خودم می‌دونم.
‫کلید اصلی اونه. فقط اون می‌تونه ‫آدم بد اصلیه رو از بین ببره.
‫تند نرو. یعنی چی این حرفت؟
‫اول که بردمش به خاطر این بود ‫که آیوی توی فیلم داشت کار بدی می‌کرد.
‫یعنی ما رو توی دوربین‌های ‫مداربستۀ کت‌وومن دیدی؟
‫مرتیکۀ چندش. چشم‌چرونی می‌کردی؟
‫نه، مشغول کارهای قهرمانی بودم.
‫باید جلوی نقشه‌تون رو می‌گرفتم.
‫بعد فهمیدم کلی کار می‌شه با اون گیاه کرد.
‫می‌تونه مامان باباها رو زنده کنه. ‫که بعدش همه‌چی درست بشه.
‫فرانک گیاهان رو زنده می‌کنه. ‫آدم‌ها رو که زنده نمی‌کنه.
‫الآن دیگه می‌تونه. من تغییرش دادم.
‫- چطوری؟ ‫- با علم.
‫آهای، بچه رو بده من!
‫نمی‌خواد ازش بترسی بروس.
‫اینم از اون آدم‌های ماسک‌دار آشغاله ‫که توی شهر ما پره.
‫انقدر می‌ترسه که حتی ‫صورتش رو نشون نمی‌ده.
‫الآن یک میلیون سوال واسم پیش اومد. ‫ولی اصلیش اینه که: جان؟
‫بهت نگفت چرا من اینجام؟
‫نگفت چرا شب‌ها انتظار می‌کشم؟
‫که نماد خفاشی روی آسمون بیفته؟
‫نگفت چرا بتمن شدم؟
‫همه می‌دونن خانواده‌ات کشته شدن.
‫دیگه داستانش قدیمی شده.
‫ولی نمی‌دونن که تقصیر من بوده.
‫اون شب پدرم جلسه‌ای با سهامداران داشت،
‫ولی من التماسش کردم که بریم سینما.
‫فیلم علامت زورو رو ببینیم.
‫بعد اون فیلم خیلی کیف کردم، ‫حتی واسم الهام‌بخش بود.
‫انقدر زیاد که حتی ‫نخواستم با لیموزین برگردیم.
‫می‌خواستم پیاده تا خونه بریم. ‫از کوچۀ کرایم.
‫یعنی کل رنج و عذاب زندگیت رو ‫بابت فیلم آنتونیو باندارس می‌دونی؟
‫نه، اون فیلم مال دهۀ 90 بود.
‫من اونی رو می‌گم سیاه و سفید... ‫اصلاً ولش کن.
‫هر کاری که توی لباس بتمن می‌کنم، ‫واسه اینه که اون شب رو جبران کنم.
‫ولی هیچ‌وقت کافی نیست،
‫پس نباید هیچ‌وقت فراموش کنم.
‫که این نحوۀ ریاضت منه. ‫این صلیب خفاش‌گونیه که روی دوشمه.
‫ادامه دادن زندگی به معنی فراموش کردن نیست.
‫به معنی التیام دادن زخم‌هاست. ‫و قول می‌دم در مقام روان‌درمانگرت،
‫کمک کنم که التیام پیدا کنن.
‫یا بچه رو تحویل بده ‫که برگرده به کوچۀ کرایم،
‫یا خودت رو با تیر می‌زنم. ‫انتخاب کن کوئین.
‫مگه اسلحه خط قرمزت نبود؟
‫بروس واقعی باهاش مخالفه، ‫ولی بروس خیالی انعطاف‌پذیره.
‫کمکم کن.
‫می‌کنم.
‫ولی اینجا نمی‌تونم کمکت کنم.
‫باید با خود واقعیت صحبت کنم، ‫اینجا شرایط خیلی کس‌شعره.
‫زودباش پهلوون. ‫بریم مرگ خانواده‌مون رو ببینیم.
‫چون لیاقتمون همینه.
‫دیدی گفتم؟ خیلی کس‌شعره.
‫رازم رو به کسی نگو.
‫رازداری پزشک و بیمار داریم.
‫وای خدا! آیوی!
‫این همه مدت توی عمارت وین بودیم؟
‫نه.
‫تمام مدت وین بود که اون بچه خفاش‌های ‫لاشی رو اجیر می‌کرد.
‫اصلاً نمی‌دونستم بتمن انقدر مزدوره.
‫می‌دونم می‌خوای چی کار کنی.
‫ولی بروس، نمی‌تونی خاطرات تلخت رو باطل کنی.
‫باید باهاش دست و پنجه نرم کنی.
‫می‌دونم سخته، می‌دونم ترسناکه.
‫ولی بهترین کاریه که می‌تونی بکنی.
‫چی شد الآن؟
‫گمونم از نصف داستان عقبیم.
‫چرا باید بهت اعتماد کنم؟
‫چون به اون پسر کوچولو قول دادم کمکش کنم، ‫و می‌خوام که بکنم.
‫خودت که همه‌چی رو دیدی، ‫تنها راه خروجم از سیاهی همینه.
‫هارلی، می‌خواد با فرانک چی کار کنه؟
‫بروس...
‫قدرت‌های رستاخیزی فرانک رو تغییر داده.
‫می‌خواد خانواده‌اش دوباره زنده بشه.
‫- این که خوب نیست. ‫- ایول! پس فیلمم صحنۀ پس از تیتراژ داره!
‫البته منظورم این بود که... چقدر بد.
‫ولی اصلاً امکان نداره.
‫امکان نداره تونسته باشه...
‫وایستا ببینم. یعنی... ‫اصلاً امکانش هست؟
‫[به یاد مارتا و توماس عزیز]
‫[مارتا و توماس]
..:: جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و اینستاگرام سايت ::.. .:: @bollbolljan_com ::.
‫برگشتین!
..:: جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و اینستاگرام سايت ::.. .:: @bollbolljan_com ::.