‫آنچه گذشت...
‫می‌تونی از برادرت مراقبت کنی، هان؟
‫از روزی که به دنیا اومدی، قوّت قلب من بودی
‫من برادرت رو خیلی دوست دارم
‫نمی‌دونم چرا فکر کردی الان ‫وقتِ مناسبی برای این کاره
‫من ازت می‌خوام یه بار پای من وایسی
‫بهم قول بده، دام
‫تو مددکار اجتماعی هستی؟
‫من ازش مراقبت می‌کنم، مامان. ‫ازش مراقبت می‌کنم.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫توماس و من به سه ایالت ‫مختلف رفته بودیم...
‫ماساچوست، رودآیلند و نیوهمپشایر
‫چهارتا، با احتساب کنتیکت
‫تا کمتر از نیم ساعت دیگه وارد ‫ایالت جدیدی می‌شیم، نیویورک
‫چون به اردوی تفریحی کلاس سوّم ‫برای دیدن مجسمۀ آزادی میریم
‫مامان بهمون گفت وقتی سوار کشتی می‌شیم،
‫دقیقاً همون منظره‌ای رو می‌بینیم ‫که پدربزرگ‌مون وقتی
‫برای اولین بار در سال 1913 ‫به این کشور اومد دید
‫اوه، تو نداری؟
‫میشه یکی هم به من بدید؟
‫مامان همیشه در مورد پدرش حرف می‌زنه
‫میگه اون مرد بزرگی بود، ‫ولی من هیچوقت نمی‌شناختمش
‫اون قبل از تولد ما مُرده بود
‫ما تقریباً نصف راه رو اومده بودیم
‫که برادرم از جاش پاشد تا بره دستشویی
‫احتمالاً قراره کاری کنه ‫کل اتوبوس بو گند بگیره
‫و همه عوق بزنن
‫چیزی رو خودت نریز!
‫برادرم همه چی رو خراب می‌کنه
‫پنج دقیقه گذشت و اون هنوز تو دستشوییه
‫گیر کرده!
‫خیلی وقت پیش شنیدم که سیفون رو کشید
‫دومنیک، کمک، کمک!
‫احتمالاً ریده همه جا
‫دلم براش می‌سوزه
‫و عصبانی و تحقیر شدم
‫بچه‌ها نه تنها به توماس به منم نگاه می‌کنن
‫"برادرهای بردزی دوقلوهای کودنِ همسان"
‫اون تو بوی یه تپه گوه میده
‫- جریان چیه؟ ‫- از در اومد بیرون
‫چه خبره؟ خیلی خب، بچه‌ها، بچه‌ها
‫یالا، بشینید. اینجا چه خبره؟
‫توماس تو دستشویی گیر کرده
‫توماس. هی، هی، هی، هی
‫آروم باش، به من گوش بده. ‫قفل رو فشار بده،
‫قفل رو بگیر و بچرخونش سمتِ چپ
‫- بچرخونش سمتِ چپ ‫- کار نمی‌کنه!
‫عجب خُل و چلی!
‫- راننده اتوبوس! ‫- داره اون تو با دودولش بازی می‌کنه
‫میشه بزنی کنار؟
‫فقط باید چفت و دستگیره رو باهم تکون بدی
‫خیلی خب، همه بشینید سر جاهاتون
‫- میشه بس کنی؟ ‫- اون اسهال کرد روم
‫- اسمش چیه؟ ‫- توماس
‫- توماس؟ توماس ‫- میشه لطفاً بشینی؟
‫سعی کن چفت و دستگیره رو ‫باهم بچرخونی به سمتِ چپ
‫- خواهش می‌کنم! خواهش می‌کنم! ‫- گیر کرده
‫نمیشه بکشی بازش کنی؟
‫نه. از داخل باز میشه
‫میشه فقط از یه چیزی استفاده کنی... ‫نه، متوجهم.
‫- متوجهم ‫- اون پسره خُل و چل!
‫- برادر دو ساله منم می‌تونست درو باز کنه ‫- فکر کنم گیر کرده
‫من یه اتوبوس پر از بچه دارم
‫باید تا 10:45 خودمون رو به کشتی ‫برسونیم وگرنه از دستش می‌دیم...
‫من... من با شرکت اتوبوس تماس می‌گیرم
‫اونا باید با ابزار بیان اینجا و تعمیرش کنن
‫شاید دو ساعت یا سه ساعت زمان ببره
‫بیاریدش بیرون!
‫آرومش کنید. همه بشینید
‫اتوبوس راه میوفته. ‫لطفاً بشینید.
‫- اتوبوس راه میوفته ‫- باشه
‫یالا. ما کشتی رو از دست می‌دیم
‫همه ناامید شدن
‫ما کنار جاده متوقف می‌شیم...
‫روز خراب شده
‫- داریم به سمت پمپ بنزین میریم تا کمک خبر کنیم... ‫- لطفاً بشینید
‫وقتی این پسرۀ همه‌چی‌دون یوجین کاویتسکی،
‫با یه ایده به سمتِ پشت اتوبوس حرکت می‌کنه
‫یوجین، باید بشینی
‫- یوجین، بشین ‫- بهش بگید فشارش بده به سمت راست
‫آره، ولی قفل به سمتِ چپ باز میشه
‫آره، ولی شاید اون فرق بین ‫چپ و راست رو نمی‌دونه
‫چپ و راست. باشه، خیلی خب
‫هی، توماس، بذار یه چیز دیگه ‫رو امتحان کنیم، باشه؟
‫سعی کن قفل رو به سمت راست فشار بدی
‫به سمتِ راست. جهتِ مخالف قبل
‫بالأخره!
‫خوبی؟
‫یالا، بیا بریم بیرون
‫هی!
‫یوجین، میشه جات رو با دومنیک ‫عوض کنی، لطفاً؟
‫ممنون. دومنیک، بجنب
‫بیا بریم بشینیم پیش برادرت
‫تو خوبی؟
‫توماس، خوبی؟
‫خیلی خب. چیزی نمونده برسیم، بچه‌ها
‫بقیۀ اون روز طولانی،
‫توماس بدجوری پکَر و ناراحت بود
‫- فقط بشینید لطفاً ‫- ما کشتی رو از دست می‌دیم!
‫نه، کشتی رو از دست نمی‌دیم
‫ما کشتی رو از دست نمی‌دیم. ‫مشکلی نداریم.
‫لطفاً بشینید. لطفاً بشینید
‫دیگه هیچکس از دستشویی استفاده نمی‌کنه!
‫تو بندر، توماس به خانوم هنکر گفت
‫که زیادی استرس داره و نمی‌تونه برای ‫رفتن کنار مجسمه سوار کشتی بشه
‫واسه همین خانم مجبورم کرد من ‫پیش اون و راننده اتوبوس بمونم
‫اون شب،
‫خواب دیدم تو غارِ کوچیک و تاریکی
‫تو جنگلی که نمی‌شناسم گیر افتادم
‫کاملاً تاریکه
‫من برای کمک به دیوار می‌کوبم ‫و فریاد می‌زنم، و وقتی بالأخره،
‫یه راه خروج پیدا می‌کنم، متوجه میشم
‫من اصلاً تو یه غار گیر نیوفتاده بودم
‫بلکه داخل مجسمۀ آزادی بودم
« زیرنویس از سینا صداقت » .: SinCities :.
دانلود زیرنویس از کانال تلگرام .: T.me/SubSin :.
‫بیدار شو، خوابالو
‫سلام
‫نمی‌تونی حدس بزنی دیروز کی زنگ زده بود
‫کی؟
‫کی زنگ زده بود؟
‫کانی چانگ
‫می‌خواد با توماس مصاحبه کنه
‫خدای من
‫چیه؟ چیزِ خیلی باحالیه
‫اونا دارن یه برنامه ویژه از واکنش آدما
‫به عملیاتِ سپر صحرا ضبط می‌کنن
‫اون قطعاً یه واکنشی نسبت بهش داشت
‫خیلی هیجان داشتم که بهت بگم
‫بیا اینجا، این رو ببین
‫- چیه؟ ‫- نگاهش کن
‫وای، خدای من
‫وای خدا من، اون چیه؟
‫نگهبان عوضیِ با زانو زد تو تُخمام
‫تو تیمارستانِ جنایی توماس
‫باورم نمیشه چقدر ورَم کردن. ‫داره من رو می‌کشه.
‫- خب نظرت چیه؟ ‫- چی؟
‫- نظرت چیه؟ ‫- در مورد چی؟
‫در مورد تخمام؟
‫نه، در مورد کانی چانگ
‫- در مورد چیش؟ ‫- خب، باید بهش خبر بدم
‫به هر حال و مجبور شدم شماره کاریم
‫رو بهش بدم تا اگه نتونست باهات ‫تماس بگیره به من زنگ بزنه
‫- شماره کاریت رو بهش دادی؟ ‫- آره
‫بهش بگو نه. نه
‫- جدی؟ ‫- جدی
‫باشه، یعنی...
‫تصمیمش با خودته. فقط فکر می‌کنم...
‫- چی فکر می‌کنی؟ ‫- من فقط...
‫فقط فکر می‌کنم باید باهاش حرف بزنی
‫چون اون خیلی آدم خوبی بود ‫و فکر کنم فقط باید...
‫قبل از این که تصمیم بگیری ‫تلفنی باهاش حرف بزنی
‫و تاد هم همین فکرو می‌کرد
‫تاد؟ این قضیه چه ربطی به اون داره؟
‫هیچ ربطی بهش نداره
‫فقط وقتی زنگ زد اینجا بود
‫و به تلفن جواب داد
‫و وقتی تلفن رو قطع کردم با خودمون گفتیم،
‫"خدایا، الان با کانی چانگ ‫مجری تلویزیون حرف می‌زدیم"
‫وای، یه هورای خیلی گُنده
‫کانی چانگ مجریِ تلویزیون. اوه!
‫من نمی‌خوام اون کثافـ... نمی‌خوام اون عوضی
‫تلفنِ ما رو جواب بده، باشه؟
‫من با اون خط کار می‌کنم
‫نمی‌خوام صداش نمایندۀ کار من باشه
‫خب فقط باهاش حرف بزن، دومنیک
‫اون، اون آدمِ خیلی خوبیه
‫آره، مطمئنم آدمِ خیلی خیلی خوبیه
‫چون به شدت یه چیزی ازت می‌خواد
‫گوش کن، جوی، کانی چانگ قرار نیست
‫بهترین دوست جدیدت باشه، خب؟
‫می‌دونم اون بهترین دوستِ جدیدم نیست
‫من همچین چیزی نمی‌خوام. ‫من دارم با چندتا مشکل
‫سر و کله می‌زنم، همونطور که داری می‌بینی
‫نمی‌خوام سیرکِ رسانه‌ها ‫دور خونه‌مون رو بگیره
‫خیلی خب، اون داره فریبت میده
‫من، من احمق نیستم
‫چه فکر کنی احمقم یا نه
‫اوه، بیخیال بابا
‫می‌دونی واقعاً چه آرزویی از ته دل دارم؟
‫آرزو می‌کنم ای کاش فقط می‌تونستی جوری که ‫از برادرت مراقبت می‌کنی مراقبِ من باشی
‫اوه، باورم نمیشه
‫این سورپرایز خیلی خوبی می‌شد
‫که دوست پسرم ازم مراقبت کنه
‫این اتفاق نمیوفته، مگه نه؟ ‫چون من دیوونه نیستم.
‫خب، این قابل بحثه
‫- کونِ لقت ‫- بیخیال
‫فقط این کارو نکن، باشه؟
‫الان نه. جلوی خودت رو بگیر، باشه؟
‫خودت رو کنترل کن
‫خب من... معذرت می‌خوام، باشه؟
‫من فکر نمی‌کنم تو احمقی
‫و فکر نمی‌کنم دیوونه‌ای. این شرایط برام سخته
‫برای تو سخته. برای همه‌مون سخته
‫ولی مجبورم مراقبِ برادرم باشم
‫این قابل مذاکره نیست، حله؟
‫فقط کاریه که مجبورم انجام بدم
‫باید انجامش بدم
‫حله
‫تو کارت رو بکن. برو سراغش، دومنیک
‫جوی
‫جوی، من که حرفِ غیرمنطقی نمی‌زنم
‫من هنری رود هستم، پلاک 67 خیابون جیلت
‫این چهارمین تماسِ من...
‫- لعنتی ‫- در عرض سه روزه
‫دوست دارم بدونم کِی
‫قراره برگردی و اینجا کار کنی
‫اگه اصلاً ممکن باشه، دوست دارم
‫بتونم وقتی برف شروع میشه از پنجره دفترم ‫بیرون رو نگاه کنم و داربستت رو نبینم
‫سلام، من بازرس تری ریورز هستم
‫تماس گرفتم تا درخواست یه مصاحبه با توماس بردزی
‫در اولین فرصت ممکن رو بکنم
‫لطفاً با شماره 2921314 تماس بگیرید
‫برو ته صفِ وامونده عوضی
‫پشت کانی چانگ
‫سلام، من لیسا شفر هستم
‫با دومنیک بردزی کار دارم
‫من مددکار اجتماعی تیمارستان جنایی هچ هستم
‫در مورد برادرتون توماس تماس گرفتم
‫می‌دونم که وقتی برادرتون رو بستری کردید
‫یکم آشوب به وجود اومد
‫ولی می‌خواستم بهتون خبر بدم که دیدمش
‫و اون حالش خیلی خوبه
‫در شرایط فعلی حالش خوبه
‫من تا ساعت 11 امشب اینجا هستم
‫و ساعت 8 صبح هم اینجام
‫با شماره 6179300 با من تماس بگیرید
‫اگه سؤالی دارید یا می‌خواید بدونید
‫برادرتون در هر وقتی حالش چطوره
‫راستش امشب حالش خیلی خوبه. ‫تازه دیدمش.
‫و اون رو به بخش مراقبتِ اختصاصی ‫منتقل کردن، که خوبه
‫سلام
‫- شما باید برادرش باشی ‫- آره، من دومنیک بردزی هستم
‫سلام، لیسا شفر. یه پیغام براتون گذاشته بودم
‫ممنون که خیلی سریع اومدید اینجا
‫بفرمایید بشینید
‫آره، خب تا امروز صبح ‫پیغام‌تون به دستم نرسیده بود،
‫ولی مشخصه که یه جور
‫سوتفاهمی در مورد
‫- برادرم پیش اومده ‫- ببخشید
‫الو، شفر
‫آره، عزیزم، حالت چطوره؟
‫نه عزیزم، الان یه نفر تو دفتر پیشمه
‫مامانی کار داره. آره
‫ممنون. دوستت دارم، خدافظ
‫شرمنده
‫دخترم خیلی شیطونه
‫بله، خب اسم واقعیت دومنیکوئه، هان؟
‫آره، از کجا این رو می‌دونی؟
‫تو سوابق برادرت نوشته شده بود
‫چیه، یه نام خانوادگیه؟
‫اسم پدربزرگم رو روی من گذاشتن
‫اوه
‫اسم پدربزرگ منم دومنیکوئه
‫خنده‌دار نیست؟
‫آره، دومنیکو پارلاپیانو
‫اسم دهن پُر کنیه نه؟
‫فقط سعی دارم پرونده برادرت ‫رو به اینجا منتقل کنم
‫ولی می‌دونی چیکار می‌کنم، ‫همش دکمه شیفت رو می‌زنم
‫میشه فقط در مورد برادرم حرف بزنیم؟
‫من چطور از اینجا میارمش بیرون؟
‫خیلی خب، می‌تونیم
‫برادرت توماس، طی یه حکمِ ‫‏15 روزه به اینجا منتقل شده
‫این یعنی اون 15 روز اینجا ‫تحتِ مراقبت می‌مونه
‫وقتی دورۀ مراقبت تموم شه،
‫پرونده‌ش برای رفتارسنجی ارسال میشه،
‫و بعدش به احتمال زیاد میره پی.اس.آر.بی
‫- خیلی خب، گوش کن، من... ببین ‫- بله
‫من نمی‌خوام بی‌ادبی کنم، باشه؟
‫چون تو اولین انسانی هستی ‫که اینجا بهش برخوردم
‫ولی اول از همه با کلمات مخفف با من حرف نزن
‫و دوماً با من از حکم 15 روزه حرف نزن،
‫چون من امروز از اینجا مرخصش می‌کنم
‫- آره ‫- باشه؟
‫چطوره لحنت رو عوض کنی؟
‫باشه، فقط یه نفس عمیق بکش و آروم باش
‫من وقتی آروم میشم که این طفره رفتنا تموم شه
‫کاری که باید بکنی اینه که ‫با دکترش تماس بگیری،
‫دکتر ویلیس الرز
‫اون بهت میگه، اون... این اشتباه یه نفره
‫اون جاش اینجا نیست و باید ‫تو مرکز توانبخشی ستل باشه
‫خب، دکتر الرز دیگه پزشکِ برادرتون نیست
‫- اون به اینجا منتقل شده ‫- کی منتقلش کرده؟
‫دفتر فرمانداری ایالتی تو هارتفورد
‫ولی همش خبر بد نیست
‫دکتر پاتل روان‌پزشکِ جدیدشه،
‫که کارش حرف نداره
‫خیلی خب، نه، دکتر الرز پزشکِ برادر منه
‫اون چهار سالِ گذشته پزشک برادر ‫من بوده و درمانش می‌کرده
‫و اکثراً درمانش موفق بوده
‫موفق بوده؟ برادرت دستش رو قطع کرد
‫من... هر دفعه که یه حمله بهش دست داده،
‫تو مرکز ستل بستری میشه
‫پس چرا از اینجا سر در آورده، هان؟
‫اون عملاً اونجا موندگار شده،
‫و اگه یه زنگ می‌زدی،
‫اگه وقت می‌ذاشتی تا به حرفی ‫که بهت می‌زنم گوش بدی...
‫- و یه زنگ می‌زدی ‫- می‌دونی چیه؟
‫- از لحنت خوشم نمیاد ‫- هه. شرمنده!
‫واقعاً خوشم نمیاد، نه. ‫اگه می‌خوای می‌تونی بری.
‫.من یه حامیم ‫.برای حمایت از تو و برادرت اینجام
‫- پس تمومش کن ‫- به من گوش بده
‫برادرم جاش اینجا نیست. هیچ پشتیبانی نداره
‫- درک می‌کنم ‫- احتمالاً همین الان وحشت کرده
‫مثل این می‌مونه که یه خرگوش ‫رو بندازی وسط یه گله گرگ
‫اون اینجا دوام نمیاره. ‫و مسئولیتش گردنِ توئه.
‫- خب، مسئولیتش با من نیست، ولی مرسی که گفتی ‫- پس مسئولیتش با کیه؟
‫من رُک و راست بهت می‌گم، دومنیک، باشه؟
‫برادرت تو یه بیمارستان جنایی بستری شده
‫چون بیماری روانیِ شدیدی داره
‫و یه جرم مهم مرتکب شده
‫چی، چه جرمی؟
‫- خودت می‌دونی چیکار کرده ‫- چیکار کرده؟
‫- می‌دونی چیکار کرده ‫- چون مطالعه بعد از ظهر
‫یه پیرزن رو خراب کرده و یه ذره ‫خون ریخته رو فرش کتابخونه؟
‫- یه ذره؟ ‫- البته کاری که کرده کاملاً ناجوره، بله
‫من هیچکدوم از کارهاش رو رد نمی‌کنم
‫ولی چه جرم مهمی مرتکب شده؟
‫یه سلاح خطرناک رو تو هوا تکون می‌داد
‫آره، اون... اون کار رو با خودش کرد
‫آره، ولی می‌دونی چیه؟ ‫خودش هم به حساب میاد
‫از سلاح روی خودش استفاده کرد ‫و خودشم حسابه، دومنیک
‫گوش کن، من اون رو بهتر از هرکسی می‌شناسم
‫و احتمالاً من خطرناک‌تر از اونم
‫این مرد بی‌آزاره
‫می‌دونی به نظرم مشکلت چیه؟
‫اگه بتونی یه دقیقه آروم بگیری،
‫الان یه چیزی رو بهت توضیح میدم، باشه؟
‫تو فرض می‌کنی که این بدترین جای دنیاست
‫که برادرت توش باشه، و شاید اینطور نباشه
‫و بعلاوه دومنیک، تو هیچ کاری ‫نمی‌تونی در موردش انجام بدی
‫هیچی. از دستت خارجه
‫توماس قراره حداقل 15 روز ‫به دستور دادگاه اینجا بمونه
‫باشه، خب چی... بعدش چه اتفاقی میوفته؟
‫بعد از 15 روز چی میشه؟
‫تیم ارزیابی واحد دو یه توصیه نامه
‫برای قاضیِ رفتارسنجی می‌نویسه ‫که یا مرخصه،
‫به یه مرکز دیگه منتقل میشه، یا اینجا می‌مونه
‫تحتِ نظارت هیئت تجدیدنظر
‫هیئت تجدیدنظر چیکار می‌کنه؟
‫اونا بستریش می‌کنن
‫- برای چه مدت؟ ‫- به مدت یک سال
‫- یک سال؟! ‫- می‌دونم. باشه، باشه، خشونت
‫و داد زدن کافیه
‫شاید بتونی یه ذره آروم بشی
‫می‌دونم... می‌دونم ناراحت‌کننده‌ست
‫یه سال؟ چطور قراره بهش نگاه کنم
‫وقتی، وقتی امروز می‌بینمش ‫و تو چشماش نگاه کنم
‫و بهش بگم: "هی توماس، ‫ماجرا از این قراره، خب؟"
‫- آره ‫- "تو 15 روز اینجا می‌مونی
‫و احتمالاً 365 روز بعدش"
‫چطور باید این رو بهش بگم؟
‫شما امروز نمی‌تونی اون رو ببینی
‫اوه، تو دیگه واقعاً نوبری
‫اوه، کافیه دومنیک، جدی می‌گم
‫- جدی می‌گم ‫- چرا امروز نمی‌تونم
‫- اون رو ببینم؟ ‫- چون پروتکلش اینه
‫اون تحتِ یه وضعیت فوق امنیتی اینجاست
‫توماس و من باید یه فهرست ملاقاتی...
‫- تا پنج نفر تعیین کنیم ‫- این چقدر طول می‌کشه؟
‫معمولاً دو هفته طول می‌کشه تا تأیید شه
‫دو هفته. اون که دو هفته ‫دیگه از اینجا مرخص میشه
‫لزوماً اینطور نیست
‫شرمنده، ولی می‌تونی هر وقت ‫خواستی باهام تماس بگیری
‫روز یا شب
‫یه قرار با دکتر پاتل واست میذارم
‫در واقع، می‌دونی چیه؟ ‫بذار الان بهش زنگ بزنم
‫و ببینم می‌تونه تو رو ببینه
‫مطمئنم اون می‌تونه جواب‌های ‫مفیدی به سؤالات بده
‫ولی بهت می‌گم، تو دفترش داد نزن
‫اون تحملش نمی‌کنه
‫آره، سلام، لیسا شفر هستم
‫خوبم، ممنون. تو چطوری؟
‫فکر می‌کنی وقت داری برادر توماس بردزی، ‫دومنیک رو ببینی؟
‫اون خیلی مشتاقه که ببینتت
‫- ساعت 5 عصر چطوره؟ ‫- خوبه
‫ساعت 5 عصر خوبه
‫باشه، خیلی ممنون
‫اینم از این. می‌دونی، سرش خیلی شلوغه،
‫پس عالیه که امروز وقت گرفتیم
‫حالا گوش کن، من امروز برادرت رو می‌بینم
‫بهش می‌گم که تو اینجا بودی ‫و سعی داشتی ببینیش
‫چیز دیگه‌ای هست که بخوای از طرفت بهش بگم؟
‫- نه مرسی ‫- چیزی نیست که بخوای بهش بگم؟
‫نه، گمونم کافیه
‫چطوره بهش بگم دوستش داری
‫- اون می‌دونه ‫- آره، خب همه دوست دارن بشنونش
‫باشه، حله. بهش بگو دوستش دارم
‫باشه، بهش می‌گم
‫- صبح بخیر، خانم رود ‫- اوه
‫- صبح بخیر ‫- صبح بخیر
‫هی، می‌تونم با شوهرتون حرف بزنم؟
‫اون چندتا پیغام برام گذاشته
‫نه، نمی‌تونم مزاحمش بشم. ‫داره می‌نویسه.
‫یا از مستی الکل بیهوش شده
‫باشه، خب، میشه از طرفم ‫ازش معذرت خواهی کنید؟
‫بابتِ تأخیر. آخه، مشخصه که
‫نمیشه این بارون رو کاریش کرد
‫- نه ‫- و من شخصاً...
‫درگیر یه مشکلاتی بودم...
‫- آره، فکرش رو می‌کردیم ‫- که از اختیار خودم خارجه
‫برادرت حالش چطوره؟
‫آره، حالش خوبه. بهتره
‫ولی گوش کن، بسته به آب و هوا،
‫نهایتش تا 6 هفته این کار رو تموم می‌کنم
‫این جبهه هوا تا 24 ساعت آینده رد میشه
‫و بعدش با نهایت توان کارم رو ادامه میدم
‫پس لازم نیست مدام بهم زنگ بزنه، باشه؟
‫خیلی خب، اشکالی نداره. ‫جدی می‌گم، اشکالی نداره.
‫خیلی خب
‫خب به هر حال اون بالا داره چی می‌نویسه؟
‫رُمانِ عالی آمریکایی؟
‫اوه، یه روایتِ غیرداستانیه
‫یه جور افشاگریه. نمی‌دونم
‫افشاگری؟ دستِ کیو رو می‌کنه؟ ‫نقّاش‌های خونه؟
‫خیلی خب، پس سعی می‌کنم ‫فردا یه سر بیام اینجا
‫اوه، حتماً بیا، آره
‫تا وقتی که کارم اینجا تموم شه تو و شوهرت
‫حالتون از دیدنم بهم می‌خوره
‫اینطور فکر می‌کنی، واقعاً؟ ‫من که فکر نمی‌کنم.
‫ممنون، خانم رود
‫هیچ جا خونۀ آدم نمیشه
‫تنها کسی که تو خونه‌ای مونده بود
‫که پدربزرگم برای خانوادش ساخته بود
‫ری بردزی بود
‫یه "واسپ" از یانگزتاونِ اوهایو ‫(طبقۀ بانفوذ آمریکاییان سفیدپوست)
‫هیچکس با خونِ تمپستا توش ساکن نبود
‫حتی کسی با خونِ ایتالیایی هم نبود
‫ری؟
‫برگشتن به پلاک 68 خیابون هالی‌هاک
‫همیشه باعث می‌شد احساس ‫عصبانیت و کوچیک بودن کنم
‫دوباره ده ساله و ناتوان می‌شدم
‫وقتی داشتم بزرگ می‌شدم، مدام ‫آرزوی مرگِ پدرخونده‌م رو می‌کردم
‫عملاً برام یه سرگرمی شده بود
‫من چندین و چند بار تو ذهنم کشته بودمش
‫از رو صخره‌هایی انداخته بودمش پایین، ‫تو وانِ حموم با برق کشته بودمش
‫تو حادثه‌های شکار با تیر کشته بودمش
‫تابستونی که پدربزرگم مُرد همون تابستونی بود
‫که مادرم توماس و من رو حامله بود
‫از مردی حامله بود که احتمالاً
‫هرگز قرار نبود اسمش رو بدونم
‫اون از ما خبر داشت؟
‫چرا اون رو ازمون پنهون می‌کرد؟
‫یعنی حقیقت واقعاً انقدر بد بود؟
‫خیلی شرمنده که جور در نیومد
‫خیلی خب دیگه. مراقب خودت باش، جنت
‫دروغگو
‫چی شد؟
‫رفیق
‫نتونستی بفروشی
‫فقط یه روز مرخصی گرفتم ‫برم شهر و اون چیکار کرد؟
‫نظرش عوض شد و رفت یه فورد تورس ‫از اون سر شهر خرید
‫پس فقط به پنج نفر اجازه ‫ملاقات باهاش رو میدن؟
‫باید یه تأیید صلاحیت امنیتی ‫رو پشت سر بذاری،
‫بعدش باید بری جستجوی بدنی بشی،
‫و بعدش باید از یه دستگاه فلزیاب رد بشی
‫کاری که باهات کردن جستجوی بدنی نیست، مرد
‫این تقریباً...
‫خشونتِ پلیسه
‫- ازش عکس گرفتی؟ ‫- نه
‫پس باید بری ازش عکس بندازی، ‫قبل از این که خوب بشه
‫باید اون لعنتی رو مستندسازی کنی
‫باید امروز بری پیش یه دکتر
‫و ازش عکس بگیری، منظورم عکس‌های واقعیه
‫عکس‌های جذاب از تخم‌هات
‫تا مدارکِ مستند داشته باشی
‫می‌تونی ازش برای معامله کردن با این ‫حروم زاده ها استفاده کنی، مرد
‫عکس‌ها رو بهشون نشون بده و بگو،
‫"تو دادگاه می‌بینم‌تون مگر این‌که..."
‫"مگر این‌که چی؟"
‫"مگر این‌که برادرم رو برگردونید به مرکز ستل"
‫- فکرِ بدی نیست ‫- درسته؟
‫و بعدش وقتی آوردیش بیرون،
‫دور بزن و به هر حال ازشون شکایت کن
‫تو این کارو می‌کردی، مگه نه، مرد؟
‫- تو یه چشم بهم زدن ‫- تو خیلی...
‫تو یه چشم بهم زدن، مرد. ‫این یه فرصتِ عالیه.
‫دارم بهت می‌گم، از فرصت استفاده می‌کردم...
‫عاشقِ پولِ غرامتش می‌شدم. ‫پولیه که آسون در میاد.
‫- تلفنت ‫- این، این پول در آوردن از راه سخته
‫- تلفنت زنگ می‌زنه ‫- اون پول آسون در میاد
‫- باشه، تلفن رو بردار ‫- صدای تلفن رو می‌شنوم
‫کنستانتین موتورز، لیئو هستم
‫فروش رو خراب کردی؟
‫نه قربان، اون، اون نظرش عوض شد برای همین...
‫- چی شد؟ ‫- اون فورد تورس رو تو تری ریورز انتخاب کرد
‫چی؟ اون عاشقِ اون ماشین بود کِی رفت؟
‫فکر کنم لحظۀ آخر نظرش عوض شد
‫واسه همین...
‫چی شد؟
‫من یه روز واسه تست ‫بازیگری رفتم مرخصی...
‫- و برای همین، اون فکر کرد... ‫- تو چیکار کردی؟
‫باید اولویت‌هات رو مرتب کنی
‫یه روز رفتی مرخصی ‫و فروش رو خراب کردی
‫پیام بازرگانی نبود
‫این دفعه یه فیلم بلند بود
‫- که چی؟ ‫- یه فیلم ترسناک بود
‫برای نقش کارآگاه اصلی
‫یه سری نوجوانِ مسیحی هستن که دارن...
‫- حالا هرچی ‫- کشته میشن
‫قطع کن
‫نه... فقط قطع کن
‫- اون قطع کرد ‫- اون قطع کرد
‫باید برم
‫- یه فیلم ترسناک؟ ‫- چرا باید برگردم اونجا؟
‫چرا خودش نمیاد اینجا؟
‫اون نمی‌خواد من رو ببینه
‫بیخیال بابا، تو همیشه دامادِ موردعلاقش بودی
‫این مزخرفه
‫- اون ازم متنفره ‫- اینجا بمون
‫کجا دارم برم؟
‫چطوری جین
‫« جین کنستانتین »
‫هی، بیدار شو مرد
‫بیدار شو
‫- ساعت چنده؟ ‫- ‏2:15‌ست
‫بعد از ظهر، اگه برات سؤال باشه
‫پسر، تو خیلی وضعت داغونه، رفیق
‫- مرسی مرد ‫- اصلاً می‌خوابی؟
‫شبیه یکی از اون...
‫اون سگی که قیافۀ پژمرده داره چیه؟
‫- و دندون‌هاش درب و داغونه؟ ‫- سگِ باست
‫سگِ باست. شبیه اون شدی
‫- گمشو ‫- فقط دارم بهت می‌گم، مرد
‫چون هیچکس دیگه قرار نیست بهت بگه
‫ماشینت خیلی درب و داغون شده
‫- آره، نگرانش نباش ‫- فقط دارم می‌گم
‫می‌تونم یه وانتِ ایسوزوی عالی واست جور کنم
‫یه قربانی دیگه پیدا کن
‫- جدی می‌گم، مرد ‫- نه
‫می‌تونم یه معامله خوب واست جور کنم
‫هی
‫آخرین باری که ماشین بهم فروختی، ‫جعبه دندۀ کوفتیش افتاد بیرون
‫اون، من که اینجوری یادم نمیاد
‫- گوش کن ‫- الان حوصله ندارم، مرد
‫رسماً داغونم
‫گفتی برادرت می‌تونه تو اون فهرست ‫چندتا ملاقاتی داشته باشه؟
‫پنج
‫باشه، خب، بهش بگو می‌تونه ‫اسم من رو توش بنویسه
‫یعنی اگه می‌خواد
‫آره، خوشحال میشم برم اونجا و فقط
‫مطمئن شم که اوضاعش روبراهه
‫آخه من و اونم چند سالی میشه ‫باهم رفاقت داریم، مگه نه؟
‫آره، بهش می‌گم، مرسی
‫خیلی خب، داداش
‫بله؟
‫- دومنیک؟ ‫- اوهوم
‫سلام مرد، من دیل هستم
‫اگه از نظرت اشکالی نداره ‫چندتا عکس ازت می‌گیرم
‫مشکلت کبودی و تورّم بیضه‌هاست، درسته؟
‫- آره، مرد ‫- باشه
‫میشه بشینی جلوم؟
‫فقط چندتا عکس از آسیب‌دیدگیت می‌گیرم
‫- باید آسیب‌دیدگی رو ببینم ‫- لعنتی. آره
‫خیلی خب، صبح بخیر عزیزم
‫برو که رفتیم
‫دو، سه
‫پلیس‌ها این‌کارو باهات کردن؟
‫آره، مرد. یه نگهبان زندان
‫امان از این پلیس‌های لعنتی، مگه نه؟
‫کاری که می‌کنی خیلی زیرکانه‌ست، مرد
‫جدی می‌گم، منم یه بار از پلیس‌ها کتک خوردم
‫باید یه کاری می‌کردم
‫داشتم از کنسرت اروسمیث برمی‌گشتم
‫اروسمیث رو می‌شناسی؟ ‫بهترین گروه موسیقی دنیاست
‫برادرم و من مثلِ چی نئشه بودیم
‫پلیس‌ها ما رو کشیدن کنار، ‫بهمون گفتن از ماشین پیاده شیم
‫برادرم بهشون گفت بیان این طرف
‫اونا زدن آش و لاشمون کردن
‫یعنی آش و لاشمون کردنا، مرد!
‫اگه مدرکی داشتم، الان آدمِ ثروتمندتری بودم
‫می‌دونی، ای کاش مغزِ تو رو داشتم، مرد...
‫ساعت چنده؟
‫عزیزم، از لحظه استفاده کن
‫باشه، باید...
‫- فقط... ‫- من به بچه رسیدگی می‌کنم
‫باشه، بیارش اینجا
‫عزیزم!
‫اوه!
‫دومنیک
‫- نه ‫- یه مشکلی پیش اومده
‫- نه ‫- نمی‌دونم چیکار کنم!
‫نه، نه، دومنیک. ‫چرا اون...
‫نه، نه، نه، نه، نه! ‫نفس می‌کشه؟
‫تو بدترین سالگردها،
‫روز تولد آنجلا، یا روز مرگش...
‫هنوز دسا رو می‌بینم که خم شده بود
‫و ناله می‌کرد وقتی آمبولانس ‫از ورودی خونه‌مون بیرون می‌رفت
‫و بعدش برادرم اونجا بود
‫و اونا می‌دونستن که من گاهی اونجا می‌موندم،
‫و اینجوری بود که آنجلا کشته شد
‫هنوز دندونام رو بهم فشار میدم ‫وقتی یادم میاد توماس
‫به همه می‌گفت که احتمالش خیلی زیاده
‫که مرگِ آنجلا توسط دشمن‌هاش به عنوان ‫هشداری براش ترتیب داده شده بود
‫- اف‌بی‌آی، سی‌آی‌ای... دومنیک ‫- هی، هی، تمومش کن
‫- اونا دنبالِ من بودن و متأسفم... ‫- تمومش کن
‫این هیچ ربطی به تو نداره
‫کارِ پابلو اسکوبار بود...
‫بیخیال، بیخیال، بیخیال!
‫- به خدا قسم! ‫- بیخیال، مرد!
‫هیچ ربطی به تو نداره!
‫خیلی خب، دخترِ منه!
‫یادم رفته کار آیت‌الله بود
‫یا کارتل‌های مواد مخدر کلمبیا
‫که اون ماه توماس رو تعقیب می‌کردن
‫ولی می‌تونستم سرش رو به دیوار بکوبم
‫وقتی اون حرف رو ازش شنیدم،
‫که مرگِ دخترمون رو هم به خودش ربط می‌داد
‫تو چه مرگته؟
‫به مدت یه ماه یا بیشتر ‫دسا مثل یه زامبی شده بود
‫و من مدیریتِ مرکزی بودم
‫کسی که با پزشک قانونی ‫و پلیس‌ها سر و کله می‌زد
‫و تمام اون تاس‌کباب‌هایی که ‫مردم میاوردن در خونه‌مون
‫کلی ظرف غذا که رو دستمون می‌موند
‫یه هفته یا بیشتر بعد همه چی رو انداختم دور،
‫ظرف‌های همه رو شستم،
‫و با ماشین شهر رو دور زدم و برشون گردوندم
‫این می‌گذره. می‌گذره
‫پدرِ دسا بهم اطمینان داد
‫که ما دوتا با غم از دست دادن بچه کنار میایم
‫این اتفاقات میوفتن
‫بهم اطمینان داد همین که ‫صاحب یه بچه دیگه بشیم
‫نمی‌تونید همش اخم کنید
‫باید در اولین فرصت ممکن شروع کنیم
‫باید زندگی رو در آغوش بگیرید
‫آدمای زیادی این‌کارو می‌کردن
‫حاملگی رو به عنوان چارۀ ‫سوگورای ما تجویز می‌کردن
‫همه چی درست میشه
‫مردم فرض می‌کردن حس و صدا
‫و بوش یه چیز دمِ دسته
‫- قابل جایگزینیه ‫- من میرم یه قدمی بزنم
‫انگار تنها کاری که باید من و دسا می‌کردیم
‫پاک کردنِ دخترمون مثل نوار ویدیو بود
‫سیدی، یالا، بیا
‫می‌خوای بیای؟
‫نه، راحتم
‫خیلی خب، بجنب. بیا بریم
‫ما کمی بیشتر از یه سال دوام آوردیم
‫دسا و من
‫هرگز دعوا نمی‌کردیم. ‫دعوا کردن انرژی زیادی می‌برد.
‫بعد از یه مدت، اون شروع به شرکت تو
‫جلساتِ گروه حمایتی والدینی کرد که ‫نوزادشون دچار مرگ ناگهانی شده بود
‫به منم فشار آورد که برم
‫اسمش کایل بود
‫من دو بار رفتم، بعدش نتونستم برگردم
‫فقط نمی‌تونستم انجامش بدم
‫چون اون گروه عصبانیم می‌کرد،
‫اگه می‌خواید حقیقت رو بدونید
‫تمام اون آدمای نازک نارنجی که با اندوه ‫خودشون ارتباط برقرار می‌کردن،
‫توش غوطه‌ور می‌شدن
‫کلوب بچه‌های مُرده
‫مهمونی هفتگی ترحّم
‫دومنیک، ازت می‌خوام حرفِ دلت رو بهم بزنی
‫من نمی‌تونم تنهایی از پسش بربیام
‫خواهش می‌کنم
‫آخه چه فایده‌ای داره؟
‫حرف می‌زنیم و گریه می‌کنیم و بازم حرف می‌زنیم
‫اون بازم مُرده می‌مونه
‫دومنیک
‫خواهش می‌کنم
‫لازم نبود زندگی معنی داشته باشه
‫این یه شوخی بزرگ بود، متوجهی؟
‫می‌تونستی برادری داشته باشی که ‫گیره‌های فلزی تو موهاش می‌کرد
‫تا سیگنال‌های دشمن از کوبا رو منحرف کنه
‫یه پدر واقعی که در 33 سال،
‫هیچوقت خودش رو نشون نداده بود،
‫و یه بچه که تو گهواره خودش مُرده بود
‫و هیچکدومش هیچ معنایی نداشت
‫دسا از قبل پیش بینی می‌کرد که تولد ‫آنجلا قراره چه ضربۀ روحی بهمون وارد کنه
‫و متناسب باهاش برنامه‌ریزی کرد
‫می‌خواست هردومون یه سفر بریم
‫یونان و سیسیل
‫می‌خواست از پول بیمۀ عمری که گرفته بودیم
‫برای رفتن به این سفر استفاده کنیم
‫گمونم می‌تونستم از کارم مرخصی بگیرم
‫ولی گفتم نه
‫بهش گفتم به نظرم سفر کردن با پولی ‫که از مرگ تأمین شده نفرت انگیزه
‫ولی حقیقتِ ناگفته ای که نمی‌تونستم بگم،
‫این بود که می‌ترسیدم
‫می‌ترسیدم خودم رو باهاش تو ‫اتاقکِ یه کشتی محصور کنم
‫رو یه کشتی نمی‌تونستی سوئیچ ‫ماشین رو برداری و بزنی به جاده
‫رو یه کشتی، می‌تونستیم یه بچه دیگه بیاریم
‫تو سالِ بعد از مرگِ بچه
‫شاید فقط ده دوازده بار عشق بازی کردیم
‫اون همیشه دیافراگم ضدبارداری داشت،
‫و با این حال، من هر دفعه زود بیرون می‌کشیدم
‫فکرِ اون سفر من رو می‌ترسوند
‫تشویقش کردم که "بدونِ من برو،"
‫و اینطوری دستم رو خوند و رفت
‫من برنامه‌های خودم رو داشتم، مأموریتِ خودم،
‫برای بهبود خودم
‫دومنیک بردزی؟
‫اوه، شرمنده
‫- سلام ‫- خیلی ببخشید که ترسوندم‌تون
‫خواب بودید، مگه نه؟
‫- آه، شما؟ ‫- من دکتر پاتل هستم
‫اوه، شرمنده. نه، نه، فقط...
‫ببخشید، داشتم چُرت می‌زدم
‫چرا نمیاید بالا، آقای خسته و ساکن!
‫خیلی خب
‫- اوه! ‫- ببخشید
‫یالا! بیا بریم!
‫بشینید لطفاً
‫می‌خواستم قبل از شروع یه قوری چای بذارم. ‫شمام میل دارید؟
‫آره، البته
‫به اندازۀ کافی می‌خوابید، آقای بردزی؟
‫فقط روزِ درازی داشتم
‫- خب می‌تونم بهتون بابونه پیشنهاد کنم... ‫- می‌تونید درک کنید
‫نعناع و چاشنی توتِ وحشی
‫- هرچی ‫- آه، هرچی
‫کلمۀ موردعلاقۀ مردهای مردد آمریکایی
‫فکر نمی‌کنید این یه جور پرخاشگریِ منفعله؟
‫چاشنی رو می‌خورم، مرسی
‫خب جریانِ برادرم چیه؟
‫اون رو دیدید؟
‫بله، در واقع همین امروز دیدمش
‫- یه... یه حادثه‌ای اتفاق افتاد ‫- یه حادثه
‫به نظر میاد برادرتون روی دوربین‌های ‫نظارتی وسواسِ فکری داره؟
‫و امروز بعد از ظهر، سرِ ناهار، ‫شروع به داد زدن
‫و پرتاب غذا به سمت دوربین ‫روی دیوار اتاق غذاخوری کرد
‫و بعدش، وقتی یه افسر ‫سعی کرد جلوش رو بگیره،
‫میز چپه شد
‫توماس میز رو چپه کرد؟
‫و تا جایی که من در جریانم، غذای چند
‫بیمار دیگه روی زمین ریخت
‫و یه زد و خورد پیش اومد
‫ولی نگهبان‌ها خبر شدن و وضعیت
‫به سرعت تحتِ کنترل در اومد،
‫ولی مجبور شدیم برادرتون رو به بند بکشیم
‫شوخیت گرفته؟ اون، اون هنوز اینجوریه؟
‫نه، نه، اون تا ساعت 4 برگشت تو اتاقش
‫این رو بهتون نگفتم که بترسونم‌تون
‫برای بیمارنِ دارای پارانویا غیرعادی نیست ‫که هر از گاهی تخلیه هیجانی داشته باشن
‫این رو بهتون می‌گم چون به
‫لیسا شفر گفته بودید که می‌خواید ‫در جریان اوضاعش باشید
‫- الان حالش چطوره؟ ‫- اون منزوی و دلخوره
‫با روانپزشکش دکتر چیس حرف زدم،
‫و خب، اون داره به عنوان یکی ‫از گزینه‌ها به این فکر می‌کنه
‫که دوز داروی هالوپریدول ‫برادرتون رو افزایش بده
‫خدای من، باز شروع شد. ‫می‌دونی، دست و پاش رو باز می‌کنید
‫و بعدش کلی داروی بازدارنده به خوردش میدید
‫آخرین باری که دکترهاش دوز داروهاش ‫رو بعد از یه حمله افزایش دادن،
‫رسماً مثل این بود که یه نفر
‫اون رو به یه بادروم لامپ وصل کرده بود
‫اون مثل یه تیکه بیکنِ اینور و اونور می‌رفت
‫خب، آقای بردزی می‌دونید، ‫داروهای اعصاب و روان
‫تأثیر خیلی زیادی در کاهش ‫خیالات و توهمّات دارن
‫ولی متأسفانه،
‫همچنین علائم منفی رو افزایش میدن
‫می‌دونم، همه چی رو راجع بهش می‌دونم.
‫من همه چی رو در مورد ‫فلوفنازین و تری‌فلوپرازین، ‫(نام دو داروی اعصاب و روان)
‫و تمام داروهای دیگه می‌دونم، باشه؟
‫نمی‌تونی برادری داشته باشی
‫که 20 سال یه پاش تو تیمارستان بوده
‫و تأثیراتِ شیمیایی داروهاش رو ندونی
‫اون از هالوپریدول متنفره ‫(داروی درمان روان‌پریشی)
‫حالش رو خراب می‌کنه
‫و من به شماها اجازه نمیدم
‫که اون رو تبدیل به زامبی کنید
‫فقط چون کنترلش رو از دست داده ‫و یه میز رو چپه کرده
‫فقط چون اتفاقاً این کار
‫برای کادرِ اونجا راحته، باشه؟
‫برای من غیرقابل قبوله
‫و برای من هم غیرقابل قبوله، آقای بردزی
‫لطفاً یکم اخلاق حرفه‌ای برای من قائل باشید
‫من حامی برادرتون هستم. دشمنش نیستم
‫من یه دانشمند دیوانه نیستم
‫من با دکتر چیس حرف زدم ‫و بهش گفتم که به نظر من،
‫افزایش دوز داروی هالوپریدول ‫برادرتون احتمالاً نسنجیده‌ست
‫و قطعاً زودهنگامه
‫و من خیلی خوشحال میشم ‫که نگرانی‌های شما رو...
‫- به دکتر هم انتقال بدم ‫- خب تهش چه ارزشی داره؟
‫یکی از خدایانِ مقدس روانپزشکی چیکار می‌کنه؟
‫فقط مؤدبانه گوش میده و بعدش ادامه میده
‫و به هر حال هر غلطی دلش می‌خواد می‌کنه؟
‫آخه بیخیال
‫من اینجا بودم
‫شما خیلی خسته‌اید، مگه نه آقای بردزی؟
‫آره، خستم
‫خستم. 40 سالِ خیلی درازی بوده، خانم
‫الان یکم چای میل دارید؟
‫البته
‫برادرتون بهم میگه شما خواننده مشتاقی هستید
‫که خونه‌تون پر از کتابه
‫وقتی از شما برام تعریف می‌کرد ‫خیلی سرزنده بود، می‌دونید؟
‫ظاهراً خیلی به ذهن‌تون افتخار می‌کنه
‫درسته
‫شما نظر دیگه‌ای دارید؟
‫فکر می‌کنم که توماس...
‫نمی‌تونه روی چیزی یا کسی جز توماس تمرکز کنه
‫و به خاطر بیماریش، نمی‌تونه
‫به کسی جز خودش فکر کنه
‫تو بچگی هم همینطور بود؟
‫نه
‫نگرانیش بیشتر بود
‫در مورد چی؟
‫در مورد آدما
‫در مورد من
‫یعنی، حتی از اونم دلواپس‌تر بود
‫- و اون کیه؟ ‫- مادرم
‫مادرم اون رو خرگوش کوچولو صدا می‌کرد
‫و من رو میمونِ عنکبوتی
‫هی، به هر حال چه فرقی می‌کنه؟
‫منظورم این حرف زدن از گذشته، ‫کاملاً بی‌ربطه
‫یعنی، این همون کاریه که 20 سال قبل می‌کردن
‫وقتی کل این ماجرا، وقتی این کابوس ‫برای اولین بار شروع شد
‫خیلی خب، این بیماری ژنتیکیه. ‫هیچ ربطی به تربیتش نداره.
‫بررسی اسرار گذشته هیچ فایده‌ای نداره
‫می‌دونی، بیا فقط... ‫بیا روی زمانِ حال تمرکز کنیم
‫بیا، بیا داروهای مناسب رو بهش بدیم
‫تا بتونه رفتارش رو کنترل کنه
‫و بیا سعی کنیم بهش یکم خودمدیریتی یاد بدیم
‫یادآوری گذشته شما رو ناراحت می‌کنه؟
‫ناراحتم می‌کنه؟ نه ناراحت نیستم
‫چرا، چرا، هی گوش کن
‫چرا اصرار داری این بحث رو حول من پیش ببری؟
‫خب، چون تو برادر دوقلوی اونی، مگه نه؟
‫به اصطلاح بازتابِ وارونۀ اونی
‫نسخۀ سالم اون
‫به اصطلاح علمی تو معادل یه
‫گروه کنترلی هستی
‫خیلی خب، باشه
‫بخشی از اون که از بار بیماریش آزاده
‫به عبارتی، به عنوانِ دوقلوی همسانش،
‫خب، تو اونی و اون توئه
‫بیشتر از اکثرِ برادرها...
‫- شما همدیگه هستید ‫- نمی‌دونم والا
‫می‌خوام یه فایل صوتی از جلسه‌ای که
‫امروز بعد از حادثه با برادرتون داشتم ‫براتون پخش کنم
‫خیلی از پیشرفت‌مون خوشحال بودم و...
‫فکر کردم شاید شنیدنِ ‫واکنش‌های شما مفید باشه
‫این منصفانه‌ست؟ ‫منظورم از نظر حفظ اسرارِ بیماره؟
‫دوباره شروع کردید، آقای بردزی
‫نگران قصد و نیتِ اخلاقی من هستید
‫گوش کنید
‫جلسه با توماس بردزی، 2:30 بعد از ظهر
‫شانزدهم اکتبر 1990
‫آقای بردزی، شما می‌دونید ‫که این گفتگو ضبط میشه؟
‫بله، می‌دونم. کاملاً در جریانم
‫و به من اجازه می‌دید
‫که این نوار رو برای افرادی که در موردشون ‫حرف زدیم پخش کنم؟
‫برادرتون، خانم شفر، دکتر چیس
‫نه، دکتر چیس نه، نظرم در موردش عوض شد
‫- برای چی؟ ‫- چون خیلی خطرناکه
‫از کجا بدونم اون برای عراقی‌ها کار نمی‌کنه؟
‫تو حرفۀ کاری من، نمیشه هیچ ریسکی کرد
‫حرفۀ کاری شما، آقای بردزی؟
‫حرفۀ کاریتون چیه؟
‫نظری ندارم
‫فقط سعی دارم بفهمم، آقای بردزی
‫منظورتون روزنامه و قهوه فروشی‌تونه یا چیز دیگه؟
‫فضولی گربه رو به کشتن داد، مگه نه؟
‫آقای بردزی، می‌خوام بدونم ‫می‌تونم شما رو توماس صدا کنم
‫- نه، نمی‌تونید ‫- برای چی؟
‫من سایمون پیتر هستم
‫شمعون پطرس حواری؟ ‫(یکی از دوازده حواری عیسی مسیح)
‫آفرین، خانم گاندی
‫چرا من رو خانم گاندی صدا می‌کنی؟
‫چون لباس این نقش رو پوشیدی، سوزی کیو
‫سوزی کیو. چرا من سوزی کیو هستم؟
‫من از کجا باید بدونم چرا سوزی کیو هستی؟
‫نمی‌دونم این معنایی داره یا نه،
‫ولی این اسمی بود که پدرخوندم ‫مادرم رو باهاش صدا می‌کرد،
‫سوزی کیو، و اینجا درست مثل اون میگه
‫سوزی کیو لقبِ مادرتون بود؟
‫اسمش سوزان بود؟
‫نه، کانستینا کانی
‫ولی پدرخوندم به این اسم ‫صداش می‌کرد وقتی که...
‫بله؟
‫وقتی از دستش عصبانی بود، ‫وقتی مسخرش می‌کرد
‫به این اسم صداش می‌کرد
‫من اطلاعاتِ کمی از خانوادت دارم
‫از اونا برام بگو
‫مادرت فوت شده، درسته؟
‫و یه پدرخونده داری؟
‫و یه برادر؟
‫یه برادر دوقلو. ما همسانیم
‫اون خوندن دوست داره
‫اوه، باید خونه‌ش رو ببینی. ‫پر از کتابه.
‫اون خیلی خیلی باهوشه
‫و خودت چی، آقای بردزی
‫به من الهام شده. توسط خدا برگزیده شدم
‫و اونا تقریباً بلافاصله شروع،
‫شروع به تعقیبم کردن
‫ولی برادرم، اون معلم خوبی بود
‫معلم‌ها دوستش داشتن و ‫برای مغزش احترام قائل بودن
‫ولی اون استعفا داد
‫چرا؟
‫نمی‌دونم
‫یه اتفاقی افتاد. نمی‌خوام راجع بهش حرف بزنم
‫الان شغلش چیه؟
‫خونه‌های مردم رو رنگ می‌کنه
‫بهش می‌گم، مراقب رنگِ ‫رادیواکتیو باشه، دومنیک
‫به حرفم گوش نمیده
‫می‌شنوی، دومنیک؟
‫توماس هنوز به روش خودش نگرانِ سلامتی توئه
‫می‌بینم که برادرم سعی می‌کنه ‫رنگ رو از انگشتاش پاک کنه
‫پدرخوندم هم همون مشکل رو داره
‫ولی اون دیگه به دیدنم نمیاد
‫برای همین لازم نیست نگرانش باشم
‫می‌تونی از اون برام بگی؟
‫پدرخوندم، اون... ما رو کتک می‌زد
‫- شما رو می‌زد؟ ‫- وقتی بچه بودیم، آره
‫مکرر یا نامکرر؟
‫- مکرر ‫- نامکرر
‫اون کمربندش رو در میاورد ‫و من رو باهاش کتک می‌زد
‫- کجا؟ ‫- دست‌هام
‫پشتم
‫یه بار، با کمربندش زد تو صورتم...
‫- و سگکِ کمربندش دندونم رو شکست ‫- نوار رو قطع کن
‫بسه. اینجاش مزخرفه
‫چون این اتفاق نیوفتاده
‫اون دندونش رو تو یه حادثۀ سورتمه سواری شکست
‫ما رفته بودیم تپۀ کاو بارن، ‫داشتیم از تپه پایین میومدیم،
‫اون کله پا شد و دهنش رو ‫کوبید به یه تیغۀ فلزی
‫- می‌خوای بس کنم؟ ‫- نه، ادامه بده
‫نه، نه. اون هیچوقت دومنیک رو مثل من نمی‌زد
‫- نه؟ ‫- نه
‫همیشه حرصش رو سرِ توماس کثافت خالی می‌کرد
‫توماس کثافت؟
‫چرا اینجوری به خودت اشاره می‌کنی؟
‫این درسته، دومنیک؟
‫- چی؟ ‫- تو معمولاً بخشیده می‌شدی؟
‫آره، گاهی اوقات بخشیده می‌شدم، آره
‫چون مثل اون نمی‌رفتم رو اعصابِ ری، باشه؟
‫یعنی، من به قدری باهوش بودم ‫که بدونم کِی باید خفه شم،
‫که برم تو لاک دفاعی، اون بلد نبود
‫فقط نوار رو پخش کن. یالا
‫آقای بردزی،
‫فکر می‌کنی چرا پدرخونده‌تون با تو ‫خشن‌تر از برادرت برخورد می‌کرد؟
‫فکر نمی‌کنم چرا. می‌دونم چرا
‫چون اون بهم حسودیش می‌شد
‫چی باعث حسادتش می‌شد؟
‫چون فهمیده بود که خدا ‫برنامه‌های ویژه‌ای برام داره
‫اون کمدم رو باز می‌کرد و ادرار می‌کرد
‫روی لباس‌هام ادرار می‌کرد
‫رو کفش‌هامم همینطور. همیشه این‌کارو می‌کرد
‫تو کفشام می‌شاشید
‫فکر می‌کنی چرا روی لباس‌هات ادرار می‌کرد؟
‫این هیچی نبود
‫این حداقل کارش بود
‫کارهای بدتری هم می‌کرد؟
‫خیلی بدتر
‫چه کاری می‌کرد که بدتر بود؟
‫اون به مادرم تجاوز می‌کرد ‫و مجبورمون می‌کرد نگاه کنیم
‫- و اون، و اون... ‫- بیخیال
‫من رو می‌بست و یه چیزهایی تو پشتم فرو می‌کرد
‫چجور چیزهایی؟
‫- اگه ری می‌دونست اون این حرفا رو می‌زده ‫- چیزهای تیز
‫مداد و پیچ‌گوشتی
‫می‌دونی، یه بار دستۀ یه چاقوی بزرگ رو برداشت
‫نمی‌تونم، نمی‌تونم. قطعش کن، قطعش کن
‫کرد توش...
‫لعنتی
‫حرفی که برادرت زد خیلی ناراحتت کرد، مگه نه؟
‫چی، نه. معلومه که نه، دکتر
‫آخه چرا باید ناراحتم کنه؟ ‫به مادرم تجاوز می‌شد
‫و ما می‌نشستیم کنارشون و نگاه می‌کردیم
‫پدرخوندم پیچ‌گوشتی می‌کرد تو کونش
‫آخه بیخیال بابا، این آسونه
‫این، این... گوش کردن بهش فوق‌العاده بود
‫خدای من، فکر می‌کردم داری ‫باهاش پیشرفت می‌کنی. لعنتی!
‫بهم بگو الان چه احساسی داری، دومنیک
‫چه اهمیتی داره من چه احساسی دارم؟
‫من کسی نیستم که این افکار ‫مریض و منحرف تو سرشه...
‫به نظر خیلی عصبانی میای، دومنیک. ‫بهم بگو چرا.
‫می‌خوای بدونی چرا عصبانیم؟ ‫بهت می‌گم چرا عصبانیم.
‫من الان باید تو خیابون جیلت باشم
‫یه کار رنگ آمیزی رو تموم کنم که قرار بود
‫سه هفته پیش تموم کنم،
‫و الان تو یه بازارچه نشستم،
‫به برادرم گوش میدم که از چیزهایی حرف می‌زنه
‫که هرگز و هیچوقت اتفاق نیوفتادن
‫خب، آره، اوضاع تو خونه‌مون بد بود
‫ری همیشه عصبانی بود، انگار آتیشش زده بودن
‫ولی هیچوقت با یه پیچ‌گوشتی بهش تجاوز نکرد
‫دومنیک، لطفاً صدات رو بیار پایین
‫- چرا نمی‌شینی؟ ‫- من نمی‌خوام بشینم
‫چندتا نفسِ عمیق بکش
‫می‌خوای بدونی، می‌خوای بدونی برای من چجوریه؟
‫می‌خوای؟
‫مثل اینه که...
‫مثل اینه که برادرم لنگری
‫حول کل زندگیم بوده
‫حتی قبل از این‌که مریض شه
‫حتی قبل از این‌که بره و دستِ ‫کوفتیش رو قطع کنه
‫لنگری که من رو پایین می‌کشید. ‫می‌دونی چی گیرم میاد؟
‫فقط طنابِ کافی گیرم میاد که به سطح آب برسم
‫که بتونم نفس بکشم
‫یه زمانی فکر می‌کردم که یه روزی واقعاً
‫ازش دور بشم، می‌دونی؟
‫که اون طناب رو ببرم
‫ولی الان اینجام، 40 سالمه،
‫و هنوز تو تیمارستانِ کوفتیم
‫و همراهیش می‌کنم و الان متوجه میشم
‫واقعاً. متوجه میشم
‫کاملاً متوجه میشم
‫- چی رو متوجه میشی، دومنیک؟ ‫- که من...
‫که... که اون مایۀ بدبختیِ منه
‫من فقط...
‫ببخشید... معذرت می‌خوام
‫نمی‌دونم چیکار کنم
‫واکنش‌هات، دومنیک، اونا...
‫اونا چیزهای زیادی رو برام روشن کردن
‫ولی فکر کنم دیگه نباید عادتِ
‫گوش دادنت به جلسات ضبط شده ‫برادرت رو ادامه بدیم
‫خودت بودی که گفتی کمک می‌کنه
‫خب، شاید فکرِ بدی بود
‫می‌تونه کمک کنه، ولی...
‫درمانِ یه برادر نباید برادرِ ‫دیگه رو به خطر بندازه
‫من امروز یه چیزی یاد گرفتم
‫یاد گرفتم که دو مرد جوان تو جنگل گُم شدن
‫نه یکی، دو تا
‫و شاید هرگز نتونم یکی از اون ‫مردهای جوان رو پیدا کنم
‫اون خیلی وقته که از دست رفته، متأسفانه شانس
‫شاید علیه من باشه، ولی...
‫در مورد اون یکی، شاید شانسِ بیشتری داشته باشم
‫شاید اون یکی مرد جوان داره صدام می‌کنه
‫اوه، لعنتی
‫- حدس بزن کی خونه‌ست! ‫- سلام، دومنیک
‫می‌خوای بیای اینجا و یه کدو تنبل بخوری...
‫بیا یه تیکه ماهی مکنده بخور
‫اوه نه، بهتر از ماهی مکنده
‫من تخم کدو تنبل برشته دارم
‫- یه ذره تخم کدو تنبل می‌خوری؟ ‫- نوچ
‫من هیچ... تخم کدو تنبلی نمی‌خوام
‫امتحانشون کن!
‫دومنیک، ما تخم کدو تنبل برشته کردیم
‫دومنیک، بیا و بخور...
‫چی گفت؟
‫اون همیشه انقدر عصبانیه؟
‫می‌دونم که الان فکرت خیلی درگیره،
‫ولی این اصلاً بهونه نمیشه
‫که اونجوری به دوستم بی‌ادبی کنی
‫- خدای من ‫- اینجا خونۀ منم هست و اگه می‌خوام بعد کار
‫بیام خونه و استراحت کنم و تاد رو دعوت کنم،
‫به خودم مربوطه
‫در رو به روی من نبند!
‫در رو... به روی من نبند!
‫تو فقط همه چی رو خراب می‌کنی، مگه نه؟
‫میای و می‌رینی به همه چی
‫گوش کن، من روزِ درازی داشتم،
‫و وقتی میام خونه، می‌خوام یه چیزی ‫برای خوردن داشته باشم
‫یه چیزِ واقعی
‫نه تخم برشتۀ کدو تنبل
‫و بعدش می‌خوام تو تختم دراز بکشم،
‫چون باید یکم بخوابم
‫این تقاضای زیادیه؟
‫- آره، آره! ‫- اینطوره؟
‫چون تو هرگز به نیازهای من فکر نمی‌کنی!
‫- اوه، باورم نمیشه ‫- نه حتی یه بار!
‫چرا اون دوست پسر یا دوست دختر کوچولوت
‫یا هر خری که هست رو برنمی‌داری ‫گورت رو از اینجا گم کنی بیرون؟
‫اوه، کونِ لقت!
‫تاد، یالا، بیا بریم
‫کونِ لقت!
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و اینستاگرام سايت .:: @bollbolljan_com ::.
‫باید تو جلسۀ رسیدگی، آروم، ‫خونسرد و حواس جمع باشی
‫یه سناریو می‌نویسیم
‫چی بگم؟
‫آنچه در قسمت بعد خواهید دید...
‫با احساساتت در مورد برادرت شروع کن
‫چرا باید مقاله‌ت رو برات تایپ کنم؟
‫به خاطر دستام
‫شناختی که ازش داری
‫من از اینجا می‌برمت بیرون
‫حرفِ دلت رو بنویس
‫آخرین چیزی که می‌خواستم ‫این بود که امشب دعوا کنیم
‫بنویسش
‫- من دسا هستم ‫- دومنیک