...آنچه گذشت
‫می‌خوام واقعاً به این فکر کنی
‫که برات چطور میشه که تنها پرستار توماس باشی. خب؟
‫توماس، تو اخراج میشی
‫ممکنه سر از ویتنام در بیاری
‫دومنیک بردزی، در مورد
‫دست‌نوشته‌ی پدربزرگم زنگ زده بودم
‫زنت چی؟
‫من یه دوست دختر دارم
‫این قضیه چه تأثیری روی اون می‌ذاره؟
‫من حامله‌ام
‫من یه بچه‌ی دیگه می‌خواستم...
‫- عوضی! ‫- دسا!
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫اون نمره‌ها رو ببر بالا
‫وگرنه از اون دانشگاه میارمت بیرون
‫و میری خدمت!
‫حالیت میشه؟
‫وقتی ناپدریم بالأخره
‫نمرات سال اول توماس رو دریافت کرد،
‫حسابی قاطی کرد
‫هی، تو خوبی، رفیق؟
‫و بعدش تمام تابستون مادرم ‫رو مجبور کرد تاوانش رو پس بده
‫تا اواسط آگوست نبود که ری دست از
‫سر کار گذاشتن همه برداشت و گفت
‫که پول یه فرصتِ آخر رو تأمین می‌کنه
‫اون یه چک بانکی 2,000 دلاری برای هزینه‌های
‫آموزشی من و توماس به تاریخ اون هفته...
‫- ...به مادرم داد ‫- اوه، ری!
‫- ممنون ‫- آره
‫ری عاشق این بود که قهرمانِ بزرگ باشه
‫- ریموند... بردزی ‫- ناجیِ خانواده
‫خدایا، رقت انگیز بود
‫از این کارت پشیمون نمیشی، ری
‫از این به بعد، من زودتر می‌خوابم
‫و، و از تکالیفم جلو میوفتم
‫در بین تمام وعده‌های صبحگاهی توماس،
‫من در سکوت یه قولی به خودم دادم
‫از این به بعد، اون قرار بود تنها و بدونِ ‫کمک من موفق شه یا شکست بخوره
‫لئو و من مخفیانه رفته بودیم
‫دفتر امور خوابگاه دانشگاه
‫و رسماً درخواست هم اتاقی شدن
‫تو محوطه‌ی جنوبی دانشگاه رو داده بودیم
‫غیر از اون، من قصد داشتم هر آخر هفته
‫خودم رو برسونم اون سرِ رود تا با دسا باشم
‫تا مطمئن شم تنها اتفاقِ خوب ‫کل زندگیم رو از دست ندم
‫بعد از اون تابستون، به خودم قول دادم
‫تا حد ممکن از خونه‌مون،
‫و خانواده‌ی درب و داغونم دور شم
‫چیزی نمونده بود به هدفم برسم
‫ببین
‫- سلام، رفیق ‫- این رو ببین
‫این... این واقعاً نوبره. من...
‫یه منشیِ احمق یه اشتباه کرده
‫و حالا یه دردسرِ گنده داریم ‫که باید درست کنیم
‫- این اشتباه نیست ‫- صبر کن! می‌دونی که قراره بهمون بگن
‫باید بریم به یه دفتر خاص
‫و بعدش میریم تو اون دفتر و بعدش می‌گن
‫"اوه نه، کارتون به این دفتر مربوط نیست
‫- باید برید یه دفترِ دیگه" ‫- توماس، این اشتباه نیست
‫من... من باهات هم‌اتاقی نمیشم
‫من با لئو هم‌اتاقی میشم
‫منظورت چیه...
‫با لئو هم‌اتاقی میشی؟
‫اصلاً چیزِ مهمی نیست، می‌دونی؟
‫فقط... فقط یه روزی ازم خواست
‫هی توماس، این برات خوب میشه، پسر
‫آره، دوست‌های تازه پیدا می‌کنی
‫از کجا می‌دونی این پسر جدیده، ‫اسمش چیه
‫رندال
‫از کجا می‌دونی رندال پسرِ خوبی نیست؟
‫شرط می‌بندم اون نسبت به من ‫هم‌اتاقی خیلی بهتری برات میشه
‫ببین توماس... من و تو زیادی بهم نزدیکیم
‫می‌دونی، میریم رو اعصابِ همدیگه
‫هی، من این کارو برای هردومون کردم
‫تا حدی این کارو به خاطر تو کردم
‫آره
‫باشه، می‌تونی بهم بخندی، ‫ولی حقیقت همینه
‫تو فقط یه خائنی
‫چی گفتی؟
‫گفتم، تو یه خائنی!
‫میشه اون کارو نکنی؟
‫میشه چاقو رو بذاری زمین؟
‫توماس، چاقوی کوفتی رو بذار زمین، پسر
‫چاقو رو بذار زمین
‫چاقوی کوفتی... چاقو رو بذار زمین
‫بچه نشو. چاقو رو بذار زمین
‫چاقو رو بذار زمین
‫اون چاقوی لعنتی رو بنداز زمین!
‫فقط چاقو رو بنداز زمین
‫هی، فقط چاقوی کوفتی رو بنداز زمین
‫بس کن مرد، چاقو رو بذار زمین
‫چاقو رو بذار زمین!
‫بس کن! توماس!
‫لعنتی! بس کن لعنتی!
‫توماس!
‫بس کن!
‫بس کن، آروم بگیر. بس کن!
‫باشه، باشه
‫خوبی؟
‫تو چه مرگته؟
‫ببین چیکار کردی، پسر
‫اگه جات بودم، قبل از این که ری برسه خونه ‫این صندلی رو درست می‌کردم
‫اگه این رو ببینه، قاطی می‌کنه
‫تو منی
‫چـ...
‫چی؟
‫تو گفتی اگه جای من بودی...
‫قبل از این که ری برسه خونه ‫این صندلی رو درست می‌کردی،
‫ولی تو منی
‫من...
‫- من تو نیستم، توماس ‫- چرا، هستی
‫من خیلی باهاش فاصله دارم
‫تو منی
« زیرنویس از سینا صداقت » .: SinCities :.
‫درد می‌کنه؟
‫خودت چی فکر می‌کنی، مرد؟
‫آره؟
‫جوابِ خوبی بود
‫هالووینِ کوفتی مبارک، مرد
‫خب اونا بهت...
‫قرصِ مسکّنی چیزی دادن؟
‫آره، بهم کدئین دادن،
‫ولی الان نمی‌تونم بخورمش
‫- چرا؟ ‫- چون نمی‌خوام خُمار باشم
‫وقتی این نماینده‌ی عوضی بیمه پیداش میشه
‫و سعی می‌کنه من رو از دریافتِ ‫خسارت وانتم محروم کنه
‫باید اونا رو بخوری
‫لئو، من قرار نیست اونجا بشینم
‫و در حالی که شبیه گوفی شدم ‫سعی کنم با این یارو مذاکره کنم
‫حالت بهتر میشه. لازم نیست سرسخت باشی
‫تو که کابوی نیستی
‫- بدلکارم نیستی ‫- نه بابا
‫یارو قراره ساعت چند اینجا باشه؟
‫‏10:30. دیر کرده
‫- و جلسه‌ی برادرت ساعت چنده؟ ‫- 4
‫خب چی فکر می‌کنی؟
‫فکر می‌کنی می‌تونی مرخصش کنی؟
‫نمی‌دونم. امیدوارم بتونم
‫مطمئنی می‌تونی با این ظاهری ‫که داری تو جلسه شرکت کنی؟
‫لئو، جونِ من دیگه کُس شعر نگو
‫دارم بهت می‌گم که...
‫- اگه با این ظاهر بری اونجا... ‫- فکر می‌کنی نمی‌دونم چه شکلی شدم؟
‫اونا سعی داشتن برنامه ریزی...
‫من این جلسه‌ی کوفتی رو از دست نمیدم،
‫می‌فهمی؟
‫مطمئنم می‌تونن به تعویق بندازنش
‫فکر نکنم به صلاح برادرت باشه
‫که این شکلی بری جلسه
‫لئو، من چاره‌ای ندارم
‫شبیه یه راکیِ بی‌خانمان شدی
‫من مسخره‌ت نمی‌کنم، مرد
‫- اون کیه؟ ‫- خودشه؟
‫- خودشه. بجنب ‫- لعنتی
‫حالت چطوره؟
‫تو کارشناسِ بیمه‌ای؟
‫- آره، شاون تودسکو ‫- آره، یکم دیر کردی، مگه نه؟
‫شرکتِ میوچل آو آمریکا
‫- یکم دیر نیست؟ ‫- آره
‫- آره. آره ‫- شرمنده
‫وای، زدی وانتت رو درب و داغون کردی، داداش
‫- نه بابا ‫- اون چیزهای لزج چیه؟
‫ماده‌ی زرد چسبناک روی شیشه جلو؟
‫اون تخم مرغه
‫- تخم مرغ؟ ‫- آره
‫چندتا بچه داشتن یه روز زودتر ‫هالووین جشن می‌گرفتن
‫امان از دستِ اون بچه‌های بدجنس
‫وقتی تصادف کردی کجا رانندگی می‌کردی؟
‫جاده 22، کنار پارکِ ملی
‫شبا اون بیرون خیلی تاریکه، رفیق
‫درخت یهویی جلوش سبز شده
‫آه، تو...
‫- سلام مرد، من لئو هستم ‫- سلام، شاون تدسکو
‫- آره، می‌شناسمت ‫- اوه، واقعاً
‫آره، توی باشگاه هاردبادیز کار می‌کنی، آره؟
‫- درسته، مرد ‫- آره، تو وزنه می‌زنی
‫- آره همینطوره ‫- ما اونجا راکت‌بال بازی می‌کنیم
‫- ایول، مرد ‫- و دوست دخترش اونجا کار می‌کنه
‫اوه، واقعاً؟ چه خوب
‫دوست دخترت کیه؟ دنیس؟
‫دنیس؟ نه
‫جوی
‫جوی؟ واقعاً؟
‫- آره، می‌دونی... ‫- نه، من جوی رو می‌شناسم
‫واقعاً؟
‫- آره ‫- همه جوی رو می‌شناسن
‫اون شُهره‌ی دنیاست
‫اوه، واقعاً؟ اون شُهره‌ی دنیاست؟
‫باشه داداش، ببین. من فقط،
‫من خسارتِ کامل برای وانتت تعیین می‌کنم
‫احتمالاً 200 تا 300 دلار بالاتر ‫از ارزشِ دفتری گیرت بیاد
‫تقریباً 1,000 دلار بهت تعلق می‌گیره
‫- خیلی عالیه. خیلی عالیه ‫-مدارکش رو آماده می‌کنم
‫منظورت از حرفی که زدی چی بود؟
‫- چی؟ ‫- چیه، اون شُهره‌ی عالمه؟
‫یعنی چی؟
‫- چی؟ ‫- چیه؟ یعنی اون جنده‌ست؟
‫یعنی اون دست به دست میشه؟
‫یعنی، پسرها باهاش عشق و حال می‌کنن؟
‫یعنی، جوی مالِ کل عالمه؟ ‫کونِ لقت، لئو.
‫- ببخشید، داشتم شوخی می‌کردم ‫- گمشو!
‫ببخشید
‫هی، چقدر وزنه می‌زنی، مرد؟
‫چرا پشت تلفن بهم نگفتی آسیب دیدی؟
‫نپرسیدی
‫لازم نبود بپرسم
‫تو بچه‌ی منی، مگه نه؟
‫آروم، آروم
‫چرا تو بیمارستان یکی از اون گردنبندها ‫بهت ندادن اگه گردنت اذیتت می‌کنه؟
‫من خوبم، ری. چیزیم نیست
‫آره؟ خب، به نظر خوب نمیای
‫صبحونه خوردی؟
‫گرسنه نیستم، فقط می‌خوام یه سر ‫برم اون خونه تو خیابون جیلت،
‫اون کرکره‌ها رو باز کنم، ‫برگردم خونه، حموم کنم،
‫و برای این جلسه آماده بشم
‫همش تا ساعت 4، هان؟
‫آره
‫خب، چطور می‌خوای با اون دستت کرکره باز کنی؟
‫یه کاریش می‌کنم
‫خیلی خب، ببین، من...
‫من امروز نمی‌تونم کمکت کنم
‫بعد از ظهر وقتِ دکتر دارم،
‫ولی می‌تونم، می‌تونم فردا یه دستی بهت برسونم
‫- نگران نباش ‫- چطوره فقط ببرمت خونه،
‫تا بتونی یکم استراحت کنی، ‫و فردا باهم روش کار می‌کنیم؟
‫دکتر حرفی در مورد محدود کردن خودم نزد، ری
‫احتمالاً فکر کرده خودت عقلت می‌رسه
‫این رو از قبل بدونی
‫گوش کن، می‌دونی مشکلت چیه؟
‫- تو زیادی به خودت فشار میاری ‫- من خوبم
‫اوه، واقعاً؟ خب، اگه انقدر خوبی،
‫چطوره که نصفِ شبی وانتت رو داغون کردی؟
‫این که به نظر من اصلاً خوب نمیاد
‫ببین، می‌دونم تو بارش رو به دوش می‌کشی
‫تمام اتفاقاتی که اونجا برای برادرت افتاده
‫تو بارِ خودت و اون رو به دوش کشیدی و...
‫گمونم بارِ منم به دوش کشیدی
‫من و اون هیچوقت آبمون تو یه جوب نمیره،
‫ولی خدای من، چرا باید بره ‫دستِ خودش رو قطع کنه؟
‫این چیزیه که من رو از تو می‌خوره
‫ولی شماها هیچوقت مجبور نبودید ‫مثل من برید جنگ
‫شما خوش شانسید
‫رفتن به جنگ...
‫آدم رو عوض می‌کنه
‫...گزارشِ ویژه‌ای در ادامه داریم:
‫سریال می‌بری آر.اف.دی امشب پخش نمیشه
‫ولی هفته‌ی آینده در زمانِ پخش معمولش برمی‌گرده
‫و از اکثر این ایستگاه‌ها پخش میشه
‫قرعه‌کشی اعزام به خدمت، ‫گزارشی زنده از گزینش
‫تاریخ‌های تولد برای اعزام به خدمت
‫در شب یکم دسامبر 1969
‫لئو، من و گروهی از هم‌خوابگاهی‌هامون
‫تو محل کار دسا جمع شدیم
‫توماس هم اونجا بود
‫همه‌مون جلوی تلویزیون جمع شدیم
‫تا اولین قرعه کشی اعزام به خدمت ‫آمریکا بعد از سال 1942 رو تماشا کنیم
‫نظام وظیفه تخمین زده بود ‫مردهایی که تاریخ تولدشون
‫بین 120 تای اول بود که ‫از گردونه خارج می‌شد
‫نامه خوشامد خودشون رو از نیکسون می‌گرفتن
‫و عازم جنگ می‌شدن
‫من با شماره 266 خیالم راحت بود
‫لئو با شماره 305 وضعیتِ بهتری داشت
‫ولی برادرم که 6 دقیقه قبل از من
‫در ساعت 11:57 سی و یکم ‫دسامبر به دنیا اومده بود
‫شماره 100 نصیبش شده بود
‫اون بلاتکلیف دوره‌ی رفتارسنجی ‫،تحصیلیش رو طی می‌کرد
‫و احتمالش زیاد بود به خدمت فراخونده بشه
‫تا زمانی که قرعه کشی تموم شه،
‫هم پسرهایی که داشتن جشن می‌گرفتن
‫و اونایی که داشتن غم‌هاشون رو غرق می‌کردن
‫- توماس ‫- ...از این فرصت برای
‫برای مست کردن استفاده کرده بودن
‫چطوری؟ حالت چطوره؟
‫چی تو سرته، توماس؟
‫هی، مرد، تو... به نظرت بهتر نیست ‫زیاده روی نکنی؟
‫اون فقط داره شدتِ غمش رو کم می‌کنه. ‫چیزیش نیست.
‫هی دومنیک، همیشه همه چی ‫بر وفق مراد تو پیش رفته
‫کل عمرمون همیشه دستِ کارت‌ها
‫همیشه به نفع تو چیده شده
‫هی، بیخیالش
‫اون نمراتِ خوب می‌گیره، ‫تعویقِ خدمت سه ساله داره
‫- اینم از این ‫- تا سه سال جنگ هم تموم میشه
‫حالت چطوره، مرد؟ میری کلاس؟
‫- درس می‌خونی؟ ‫- نمی‌تونم تمرکز کنم
‫چرا نمی‌تونی؟
‫خوابگاهم زیادی گرمه
‫منظورت چیه...
‫- خوابگاه زیادی گرمه؟ ‫- توماس
‫فقط یه پنجره باز کن، مرد
‫- آره، چیزی که گفت ‫- بیخیال
‫اگه خوابگاه زیادی گرمه، ‫پنجره‌ی کوفتی رو باز کن
‫- باشه ‫- می‌دونم
‫رفیق، رفیق، هی، هی. ‫رفیق، رفیق، هی، هی.
‫باید سعی کنی عاقل باشی
‫دیوونه بازی در نیار
‫بیخیال، پسر. تو دیوونه نیستی
‫- من دیوونه نیستم ‫- تو دیوونه نیستی
‫فقط...
‫فقط باید آروم باشی
‫- تو پسرِ باهوشی هستی ‫- واقعاً؟
‫تو باهوشی. تو خیلی باهوش‌تر از منی
‫جدی میگی؟
‫- جدی می‌گم ‫- من باهوشم؟
‫تو از این عوضی باهوش‌تری
‫هی، فقط یکم فکرت زیادی مشغوله
‫شماها خوبید؟
‫- سلام، می‌تونم یه چیزی ازت بپرسم؟ ‫- آره
‫فکر می‌کنی این پسرِ باهوشیه؟
‫اوه، اون قوز بالا قوزه
‫اون همزمان باهوش و مهربونه
‫- دیدی؟ ‫- من حالم خیلی خوب نیست
‫- هی. چیزی نیست ‫- هی
‫توماس، تو دیوونه نیستی، باشه؟
‫اگه به کوبیدنِ سرت ادامه بدی،
‫شاید خیلی باهوش نباشی، باشه؟
‫هی، هی
‫- شوخی می‌کنم ‫- سخت نگیر، سخت نگیر
‫میشه خوش بگذرونیم؟
‫- می‌خوای برقصی؟ ‫- باشه
‫شانس آورده که تو رو داره
‫تو برادرِ خوبی هستی
‫هی
‫به محض این که از مطب دکتر اومدم بیرون ‫میام دنبالت و سوارت می‌کنم
‫شاید 12:30 یا نهایتش 1:00
‫شاید تو راه یه سر برم فروشگاه ‫لوازم پزشکی و یکی از اون...
‫گردنبندها واست بخرم فقط ‫در صورتی که بعداً خواستی
‫وقتی اونجام یه قلّاده هم واست می‌خرم
‫تو مطب دکتر چه خبره؟
‫تو کی هستی، دکتر کیلدر؟
‫ولی زیاد به خودت فشار نیار. ‫یادت باشه.
‫می‌تونم فردا بهت کمک کنم
‫- ممنونم ‫- اگه اینا نمی‌تونن یه روز دیگه صبر کنن
‫بهشون بگو برن درشون رو بذارن
‫صدای اومدنِ ماشینت رو نشنیدم
‫سلام، حالت چطوره؟
‫امروز اصلاً روز خوبی برای اینجا بودنت نیست
‫هنری الان یه جورایی مشکل داره
‫اون... حالش زیاد خوش نیست
‫یه چیزیش شده
‫آره، به هر حال من قرار نیست زیاد اینجا باشم
‫فقط می‌خواستم این کرکره ها رو باز کنم
‫و بعدش...
‫یعنی، شاید نهایتش یه ساعت اینجا باشم
‫حالا، خب، فکر کنم بهتره
‫که همین الان بری. میشه فقط بری؟
‫آره، من ماشین ندارم
‫خیلی خب. خدایا
‫یعنی چی، مرد
‫شوخیت گرفته؟ "اوه، واقعاً؟
‫"اون روزِ بدی داره؟ واقعاً از شنیدنش متأسفم
‫نظرت چیه یه مدت جاهامون رو عوض کنیم، رفیق؟"
‫لعنتی، لعنتی
‫فقط باده...
‫قاطی کردم
‫خدای من
‫- اون کیه؟ ‫- نمی‌دونم
‫بیدار شو
‫هی، بازش نکن. نه، بازش نکن
‫لعنتی
‫سلام رفیق. خوبی؟
‫من اخراج شدم
‫از چی حرف می‌زنی؟
‫توماس، تو باید تو دانشگاه بمونی
‫دیگه نمی‌تونم این کارو بکنم
‫سلام
‫خودت رو جمع و جور کن
‫تو اخراج نمیشی
‫ببخشید، دومنیک
‫چرا الان این رو بهم میگی؟
‫- متأسفم ‫- نه، نه، نه
‫نه
‫نه، نبرش. نبرش
‫نبرش
‫تو منی
‫اینم از این
‫خیلی خب
‫اوه، چیزی نیست، داداش
‫هی، هی، هی
‫چیزی نیست. چیزی نیست
‫واقعی نیست، داداش. واقعی نیست
‫به خاطرِ مورفینه، باشه؟
‫بیمارهای زیادی با مصرفِ ‫این دارو وحشت می‌کنن
‫یعنی، تنها ضدحالِ توهم همینه، آره؟
‫واقعیه یا خیالاته؟
‫می‌دونی منظورم چیه؟ هی، ‫یه ذره از این می‌خوای، داداش؟
‫بفرما
‫یالا. آفرین
‫هی، تا حالا ال‌اس‌دی مصرف کردی؟
‫چند دفعه تو دورانِ جوونی مصرف کردم
‫می‌دونی، قبل از این‌که زنِ دومم ‫کنترلم رو به دست بگیره
‫یه بار بود، نئشه بودم، می‌دونی؟
‫و فکر می‌کردم دارم با یه گله ‫سگِ وحشی می‌دوم
‫می‌تونستم قسم بخورم دارم ‫تبدیل به سگ میشم، داداش
‫می‌تونستم قسم بخورم واقعیه
‫بازم از این میل داری، مرد؟ ‫داره آب میشه، داداش
‫چی شد؟
‫من هیچی حس نمی‌کنم
‫خب، آره، علتش اینه که می‌دونی، مغزت
‫مثل یه جور مدار شکن عمل می‌کنه، می‌دونی؟
‫وقتی شرایط سخت میشه، ‫کلیدش فقط...
‫اینطوری بی‌هوشت می‌کنه
‫- چه اتفاقی برام افتاده؟ ‫- می‌دونی چیه، مرد؟ کامپیوترها رو فراموش کن، داداش
‫اگه دنبال آخرین تکنولوژی هستی، ‫بدنِ آدم همیشه بهترین نمونه‌شه، مرد
‫- یه نفر داشت جیغ می‌زد ‫- همم؟
‫- یه نفر داشت جیغ می‌زد ‫- آره
‫آره، اون احتمالاً خودت بودی
‫در واقع پات کاملاً پیچ خورده ‫و برعکس شده بود
‫این شکلی رو به پشتِ سرت بود
‫آره، استخوانِ فیبولات از پات زده بود بیرون
‫- خیلی ناجور بود ‫- امروز چه روزیه؟
‫امروز شنبه، ساعت 1:35 صبحه
‫- شنبه ‫- آره
‫چطور می‌تونه شنبه باشه؟
‫نمی‌دونم، داداش. چون دیروز
‫جمعه بود و فردا یکشنبه‌ست، مرد
‫- امروز چندمه؟ ‫- هان؟
‫- امروز چندمه؟ ‫- تاریخ؟
‫امروز؟ امروز، امروز سوم نوامبره
‫می‌دونی، این اواخر یکم حالت متعادل نبوده
‫بین خودمون باشه...
‫- وای. وای، پسر ‫- هی، هی، یواش
‫هی، یواش، یواش، نه، چیکار می‌کنی؟ ‫نه، یواش، یواش
‫- نه، من باید، خواهش می‌کنم ‫- نه، بیا اینجا، بیا اینجا. آروم باش
‫- چه اتفاقی برای برادرم افتاد؟ ‫- نمی... نمی‌دونم
‫- شنیدی؟ ‫- منظورت چیه؟ چه اتفاقی برای برادرت افتاد؟
‫- اون کجاست؟ ‫- نمی‌دونم از چی حرف می‌زنی، مرد
‫- بذار یه تلفن بزنم ‫- نه، نه، نه، نمی‌تونی تلفن بزنی
‫- نه، من... ‫- هی، تو فقط سردرگم شدی، باشه؟
‫پیش میاد، دو سه روزه که تو تخت بودی
‫پیش میاد، باشه؟
‫اگه این وقتِ شب به کسی زنگ بزنی،
‫میاد اینجا و اون یکی پات ‫رو هم می‌شکنه، باشه؟
‫پس فقط باید تا صبح منتظر بمونی
‫هی
‫هی. هی، هی، هی، هی
‫به من نگاه کن
‫می‌تونی صبح به هر کسی دلت می‌خواد زنگ بزنی
‫بهت قول میدم
‫در واقع، اگه هنوز سرِ شیفت باشم،
‫خودم اون شماره رو واست می‌گیرم، باشه؟
‫من بی‌هوشت می‌کنم. می‌ذارم کمی استراحت کنی
‫درد داری، داداش؟ آره؟
‫بگیر. این رو بگیر دستت
‫این یه پمپِ مورفینه
‫با این دکمه‌ی سبز کنترلش کن
‫آفرین، رنگش سبزه. سبز یعنی خواب
‫اگه بهش نیاز داشتی بزن، باشه؟
‫- سبز یعنی خواب ‫- نه، باید بیدار بمونم
‫نه، می‌دونم، می‌دونم، فقط اگه ‫نیاز داشتی در دسترسته
‫فقط یه لطفی بهم بکن
‫باهاش نئشه نکن، باشه رفیق؟
‫فقط یکم استراحت کن، داداش
‫- الو؟ ‫- الو
‫من سعی دارم با لیسا شفر تماس بگیرم
‫ببخشید. ایشون امروز کار نمی‌کنه
‫آره، این یه مورد اضطراریه
‫میشه لطفاً شماره‌ی خونه‌اش رو بهم بدید؟
‫معذرت می‌خوام، آقا. ولی من الان ‫اجازه ندارم این کارو بکنم
‫آره، ولی من قبلاً دارمش. ‫خوش شمارش رو بهم داده.
‫فقط، فقط، فقط الان شمارش پیشم نیست
‫ببخشید آقا. بهترین کاری که می‌تونم بکنم ‫اینه که پیغامتون رو بهش برسونم
‫من قبلاً شماره تلفنش رو دارم
‫میشه حداقلِ اسمتون رو بهم بگید؟
‫دومنیک
‫و فامیلیتون چیه، آقا؟
‫اون فامیلیم رو می‌دونه. فقط بهش بگو زنگ زدم
‫و بهش بگم در چه موردیه؟
‫هی، اون من رو می‌شناسه. ‫فقط بهش بگو دومنیک.
‫اون من رو می‌شناسه. می‌دونه در چه موردیه
‫پیغامتون رو منتقل می‌کنم، آقا
‫لعنتی
‫- می‌خوای کمکت کنم برش داری؟ ‫- نه، خودم برش می‌دارم
‫- ای وای، ای وای ‫- خدای من
‫اوه، ببخشید...
‫به چی می‌تونم دست بزنم؟ ‫این خوبه؟
‫- آره ‫- بیا
‫نگرانِ این نباش
‫مهم نیست
‫باشه؟
‫آخ، ببخشید. شرمنده، ببخشید
‫یکی از عوارض جانبی رژیم غذایی ‫جدیدیه که بهم دادن
‫بدجوری تو دلم باد می‌ندازه
‫خوشحالم که بین سرزمینِ زنده‌ها می‌بینمت
‫پات چطوره؟
‫خوبه، از نئشگی توپِ توپم
‫آره. دکمه‌ی سبز رو فشار بده. ‫سبز یعنی خواب.
‫اسمم استیوه
‫- استیو فلیس ‫- دومنیک
‫- ببخشید ‫- خدای من، مرد
‫خب، می‌دونی، می‌گن که،
‫وقتی بدنم به این رژیم ‫با پروتئینِ بالا که گرفتم،
‫عادت کنه، همه‌ی اینا از بین میره
‫و قطعاً امیدوارم از بین بره، ‫چون من دوست دختر دارم
‫باشه، خیلی خب، می‌فهمم
‫- الو؟ ‫- دومنیک؟
‫- شفر ‫- سلام! چطوری؟
‫باورم نمیشه. وقتی فهمیدم ‫چه اتفاقی افتاده، خدای من!
‫چه اتفاقی افتاده؟
‫اونا جلسه رو به تعویق انداختن؟
‫ببین، می‌دونی چیه؟
‫داشتم فکر می‌کردم باید بیام و رو در رو
‫در مورد اینا باهات حرف بزنم، می‌دونی؟
‫فقط لطفاً بهم بگو چه اتفاقی افتاد
‫اونا به تعویق انداختنش یا برگزارش کردن؟
‫برگزارش کردن
‫اون کجاست؟
‫الان، تو هچه
‫دومنیک، ببین. فقط بذار مطمئن شم
‫می‌تونم یه پرستار بچه بگیرم
‫و بعدش به محض این که ‫بتونم میام اونجا. باشه؟
‫دومنیک؟
‫- پشتِ خطی، دومنیک؟ ‫- می‌بینمت
‫اوه، دومنیک
‫دومنیک...
‫اون داره هذیون میگه
‫اگه بتونی بیای خونه، ‫خیلی خوب میشه
‫اون.. اون تو اتاق خوابه
‫نمیاد بیرون
‫هی توماس، منم. دومنیکم
‫میشه فقط درو برام باز کنی
‫چیزی نیست، الان فهمیدم مشکلم چیه
‫اونا گیرنده‌هایی تو دهنم کار گذاشتن
‫و پیغام‌هایی برام می‌فرستادن
‫و سعی داشتن من رو شستشوی مغزی بدن
‫ولی فهمیدم که اونا به گرما حساس هستن،
‫برای همین برای خودم یه فنجون ‫کاکائوی داغ درست کردم،
‫و اونا رو باهاش سوزوندم
‫ولی بعدش متوجه یه سری سیگنال دیگه شدم
‫و واسه همین دارم درشون میارم
‫می‌خوای ببینی؟
‫صبح بخیر
‫من ونت هستم. امروز پرستارت هستم، باشه؟
‫- باشه ‫- دیدی که مهمون داری؟
‫نه، کی؟
‫سلام
‫شفر، سلام
‫سلام، دومنیکو
‫حالت چطوره؟
‫خوبم، تو چطوری؟
‫این به نظر خیلی بد میاد
‫این از طرفِ منه. خب، این از طرفِ پاتله
‫اینا از طرفِ من هستن
‫لازم نبود برام گل بیاری
‫اوضاع احوالت چطوره؟
‫وای
‫خب؟
‫خب
‫خیلی خوب نبود، هان؟
‫طوری که می‌خواستی پیش نرفت، نه
‫تقصیرِ تو نیست، دومنیکو
‫تقصیرِ تو نیست
‫چون من اونجا نبودم وحشت کرد؟
‫آره، همینطوره
‫بهم گفت که مطمئنه که تو صدمه دیدی
‫اون همش این رو می‌گفت، دومنیک
‫"برادرم صدمه دیده، ‫برادرم صدمه دیده"
‫و... خدای من، تو صدمه دیده بودی
‫من سعی کردم آرومش کنم، من...
‫دستم رو به سمتِ دستش دراز کردم ‫و همون موقع بود که قاطی کرد
‫می‌دونی، یه سیلی زد تو صورتم
‫و نگهبان پرید روش
‫- و اونم خرخره‌ی نگهبان رو گرفت ‫- اون تو رو زد؟
‫- آره ‫- همینجوری بود که لبت زخمی شد؟
‫خب، پس گمونم لاپوشونی جواب نداده؟
‫همیشه آرایش کردنم بد بوده
‫باورم نمیشه... اون هرگز چنین کاری نکرده
‫اشکالی نداره، واقعاً اشکالی نداره
‫می‌دونی، ازشون پرسیدم می‌تونیم ‫همه چی رو به تعویق بندازیم،
‫و می‌دونی، کسی که اونجا مسئول همه چی بود،
‫اون دکتر هیومِ عوضی،
‫اون قاطعانه رد کرد. آره، گفت نه
‫گفت به خاطر جلوه‌ی عمومی جرم،
‫و به خاطر میزانِ توجه رسانه‌ها
‫که پرونده‌ی توماس جلب کرده،
‫هیئت حس می‌کنه بهتره نوعی ‫اقدام در این مورد انجام شه
‫- بیخیال بابا ‫- آره؟ منم همین رو گفتم
‫یادشون انداختم که سلامتِ بیمار
‫باید نسبت به میل دولت برای ‫تبلیغ خوب در اولویت قرار بگیره
‫راستش با صدای بلند ازشون پرسیدم
‫که می‌تونن به طور واقعی به بحثی
‫در مورد آزاد شدنش گوش بدن یا نه
‫یعنی، احمقانه‌ترین کار برای انجام بود
‫من خطای غیر قابل بخششی کردم
‫من قضاوت هیئت رو زیر سؤال بردم
‫درست بعد از این رفتارشون باهام سرد شد
‫اونا یه جورایی من رو نادیده گرفتن
‫فقط به سرعت از من رد شدن
‫و مستقیم رفتن سراغ توماس
‫می‌دونی، دومنیک، من امروز قهوه نخوردم
‫امروز تو خونه‌ام تموم کردیم
‫پس میرم یه قهوه برای خودم بگیرم، باشه؟
‫آره
‫ده دقیقه تا یه ربع دیگه برمی‌گردم
‫چطوره ببینی می‌تونی این رو بخونی
‫و اگه سؤالی داری، اون موقع ‫مرورش می‌کنیم، باشه؟
‫بخونم و اشک بریزم، هان؟
‫خب
‫آره. من یه ربع دیگه برمی‌گردم
‫خانم شفر، گرچه خیلی دوست داریم ‫بیانات روشنگرانه‌تون رو بشنویم،
‫هیئت تجدید نظر دوست داره
‫از خود بیمار بشنوه که چرا دستش رو بریده
‫توماس، این چیزیه که بتونی برای فهمیدنش ‫بهمون کمک کنی؟
‫"اگه دست راستت خطایی کرد،
‫ببرش و بندازش دور"
‫داری میگی دستِ خودت رو قطع کردی ‫تا گناهانت رو جبران کنی؟
‫نه
‫تا گناهانِ آمریکا رو جبران کنم
‫و گناهانِ آمریکا چی هستن؟
‫از ابتدای...
‫تاریخ، تاریخِ آمریکا، آمریکا عازم جنگ شده...
‫چون جنگ...
‫جنگ سودآوره
‫و حالا، بالأخره به لحظه‌ای رسیدیم،
‫یه نقطه‌ی عطف حیاتی که انجیل تو کتاب یوحنا
‫پیش‌بینی کرده، آخرالزمان
‫تنها امید ما اینه که دست از این ‫مسیر حرص و طمع برداریم
‫و به جاش در مسیر معنویت قدم برداریم
‫برام تعجبی نداره چرا می‌خواید ‫من رو اینجا نگه دارید
‫شما سعی دارید روحیه‌ی من رو تضعیف کنید
‫و سازمانِ سیا افرادی رو استخدام می‌کنه...
‫شبونه بیان تو اتاقم،
‫بیدارم کنن، و من رو بی‌عفت کنن
‫اونا سعی دارن روحیه من رو در هم بشکنن
‫روحیه من از بین نرفته
‫اونا من رو دستِ کم می‌گیرن
‫من سعی دارم جلوی یه جنگِ وحشتناک رو بگیرم،
‫که برای آمریکا اتفاق میوفته... خشمِ خدا
‫عراق قراره بیدار شه. اون یه اژدهای خُفته‌ست
‫و قراره فرزندانِ دنیا رو ببلعه
‫توماس، به من نگاه کن
‫- توماس ‫- من اینجا اسیرم
‫ما می‌خوایم کمکت کنیم خوب شی. ‫می‌خوایم به حرفات گوش کنیم.
‫متأسفم که در حال حاضر ناراحتی، ولی...
‫همه خیلی به فکرِ تو هستن
‫اصلاً بذار کلاً یه چیز دیگه ازت بپرسم
‫من تو گزارشت خوندم که به پلیس گفتی
‫که صداهایی بهت الهام بخشیدن ‫که این قربانی رو انجام بدی
‫- این درسته؟ ‫- بله
‫تو همیشه حس می‌کنی ناگزیری ‫از این صداها اطاعت کنی؟
‫صداهای خیر، آره. با صداهای شَر می‌جنگم
‫خب چطور اونا رو از هم تشخیص میدی؟
‫صدای حضرتِ عیسی شبیه به هیچ چیز دیگه نیست
‫- پس حضرت عیسی باهات حرف می‌زنه ‫- حضرت عیسی با همه حرف می‌زنه
‫من به حرفش گوش میدم
‫باشه، خب، بیا فقط، بیا فقط فرض کنیم...
‫که یکی از صداهای خیر، مثلاً ‫صدای شخص عیسی مسیح،
‫ازت بخواد به کسی صدمه بزنی
‫بذار بگیم یکی رو بکشی، ‫یکی از دشمن‌هاش رو
‫تو...
‫اون موقع احساس تعهد می‌کنی ‫که ازش اطاعت کنی؟
‫این فقط یه... سؤالت احمقانه‌ست
‫چون حضرتِ عیسی هرگز
‫ازم نمی‌خواد همچین کاری بکنم
‫اون ازم نمی‌خواد به کسی صدمه بزنم
‫عیسی مسیح بر سرِ صلیب کشته شد،
‫تا ما نور و روشنی رو بشناسیم
‫آره، ولی این فقط یه مثال بود
‫می‌دونی، اگه حضرتِ عیسی ازت ‫می‌خواست برگردی کتابخونه،
‫و گلوی زنی رو ببری که پشتِ میز نشسته،
‫چون اون مأمورِ شیطان بوده،
‫اون موقع این کارو می‌کردی؟ ‫چون حضرتِ عیسی ازت خواسته؟
‫حضرتِ عیسی ازم نمی‌خواد همچین کاری بکنم
‫شاید نه، ولی اگه...
‫می‌خواست...
‫همچین کاری می‌کردی؟
‫اگه می‌خواست...
‫آره، اگه
‫بله
‫ممنون، توماس
‫چیزی نیست
‫دیگه تمومه
‫هی، تا کجاش رو خوندی؟
‫به جایی رسیدم که مجبورش کردن بگه
‫که یه کتابدار رو به خاطر حضرتِ عیسی می‌کشه
‫باورت می‌شه؟ جوری که به سمت ‫این جواب سوقش دادن؟
‫من خیلی عصبانی شده بودم
‫خب حکم چیه؟ انگار الان خودم نمی‌دونم
‫یه سال بستری میشه
‫- تو هچ؟ ‫- بله
‫هی دومنیک، روزِ اولی رو که ‫همدیگه رو دیدیم یادته؟
‫وقتی اونجا تو دفترم بودی
‫با خودم گفتم "این یارو ‫کلاً مشکل رفتاری داره
‫این یارو اهل دعوا و مرافعه‌ست" می‌دونی؟
‫ولی نمی‌دونم، یه جوری،
‫به پرونده‌ی برادرت کشیده شدم
‫شروع به فکر کردن در مورد ‫یه چیزهایی کردم، می‌دونی؟
‫چطور همه سعی می‌کنیم به هم ‫کمک کنیم ولی گاهی اوقات،
‫کارهایی که می‌کنیم آخر سر ‫آسیبِ بیشتری وارد می‌کنن
‫می‌دونی اولین چیزی که تو دانشکده‌ی ‫مددکاری اجتماعی بهت یاد میدن چیه؟
‫ارتباط شخصی برقرار نکن
‫بی‌طرفیت رو از دست نده
‫من دانشجوی ممتاز دانشکده بودم، ‫و ببین چیکار کردم
‫هردوی اون کارها رو کردم
‫و به خاطرش دوستت دارم
‫گمونم منظورم، دومنیک،
‫اینه که بالأخره واقعاً درک می‌کنم ‫چرا انقدر عصبانی هستی
‫من دیگه عصبانی نیستم
‫- هی ‫- چیه؟
‫- یه لطفی بهم بکن ‫- هر کاری می‌کنم
‫امروز دخترت رو ببر یه جایی
‫فقط دوتاتون باشید، یکم خوش بگذرونید
‫آره، قول میدم این کارو می‌کنم
‫و تو نگرانِ توماس نباش، باشه؟
‫حواسم بهش هست. مطمئن میشم ‫اتفاقی براش نیوفته
‫تویی
‫تو اونی هستی که حالا قراره نگرانش باشم
‫نه توماس
‫قراره باهات چیکار کنیم؟
‫هی. استراحت کن
‫همه چی روبراهه
‫مرسی، شفر
‫ممنون، دومنیکو
‫زیبای خفته
‫من بیدارت کردم
‫شفر کجاست؟
‫کی؟
‫مددکارِ اجتماعی توماس تو هچ
‫- فقط من اینجام ‫- شفر کجاست؟
‫اوه، اون رفته
‫خدای من
‫نمی‌خواستم یهویی در مورد برادرت سرزنشت کنم
‫خدایا، حالم خیلی
‫از کاری که کردم بهم می‌خوره ‫و روزهاست که خوابم نبرده
‫خنده‌داره
‫تنها کاری که من می‌تونم بکنم خوابیدنه
‫من جلسه‌ی برادرم رو از دست دادم، جوی
‫من ناامیدش کردم. ‫کمکش نکردم.
‫به من گوش بده. باید بس کنی
‫سعی نکنی همیشه یه ناجیِ بزرگ باشی و...
‫باید به جاش بیشتر به خودت برسی، دومنیک
‫چون بهش فکر کن. آخه ‫اصلاً چرا این اتفاق افتاد؟
‫واسه این که هر لحظه می‌دویدی می‌رفتی اونجا. ‫به خاطر بی‌خواب موندنت.
‫باید بیشتر نگرانِ خودت باشی
‫نگرانِ بچه‌مون باشی
‫همه چی درست میشه
‫نه، اینطور نیست
‫از چی حرف می‌زنی؟ چرا، اینطوره
‫می‌دونم که بچه مالِ من نیست
‫معلومه که مالِ توئه
‫نمی‌تونه باشه
‫من عقیمم
‫من وازکتومی کردم
‫وقتی شوهرِ دسا بودم
‫دسا و من باهم بچه دار شدیم
‫یه دختر کوچولو
‫- اسمش آنجلا بود ‫- بس کن، چرا؟
‫من هیچوقت چیزی از اینا بهت نگفتم
‫چرا این‌کارو می‌کنی؟
‫فقط فکر نمی‌کردم مشکلی باشه
‫چون فکر می‌کردم تو نمی‌خوای بچه دار بشی
‫باید بهت می‌گفتم. می‌دونم باید می‌گفتم
‫ما هر دو به هم دروغ می‌گفتیم
‫فکر کنم همش تأثیرِ این داروهاست
‫- فقط باعث شده فکرای عجیب به سرت بزنه ‫- من بی لیاقتم
‫- تقصیرِ تو نیست، باشه؟ ‫- صبر کن. خواهش می‌کنم
‫تقصیرِ تو نیست، هیچکدومش
‫فقط دیگه حرف نزن
‫- تو بچه‌ی من رو نمی‌خوای ‫- بس کن. خواهش می‌کنم
‫تو بچه‌ی من رو نمی‌خوای
‫خواهش می‌کنم میشه تمومش کنی ‫چون داری همه چی رو خراب می‌کنی
‫- تو کمک لازم داری ‫- شانس آوردی که بچه‌ی من نیست
‫چون کم کم داری مثل دیوونه ها رفتار می‌کنی
‫ببخشید؟
‫- ببخشید؟ ‫- جوی...
‫میشه ببینید مشکلی براش پیش اومده یا نه؟
‫چون رفتارش خیلی عجیبه
‫باشه. به نظر خوب میای
‫بذار علائمِ حیاتیت رو چک کنم
‫فشار خونت به نظر کمی بالا میاد. ‫بیا روبراهت کنیم.
‫خیلی خب دیگه عزیزم، اگه اشکالی نداره ‫باید سوند ادراریش رو چک کنم
‫و کیسه رو خالی کنم
‫فقط چند دقیقه پرده رو می‌کشم
‫و می‌تونی برگردی سرِ ملاقاتت، باشه؟
‫باشه
‫سوند به نظر خوب میاد
‫فقط کیسه رو خالی می‌کنم
‫اینم از این. دیگه مشکلی نداری
‫اوه، اون احتمالاً رفت یه خوراکی بگیره
‫مطمئنم الان برمی‌گرده
‫اگه چیزِ دیگه‌ای لازم داشتی ‫بهم خبر بده، باشه عزیزم؟
‫...و سایر نیروهای ائتلاف
‫حالا توانایی این رو دارن که با موفقیت
‫در مقابل تهدیداتِ بیشتر دفاع کنن...
‫حالا به این می‌گم جرأت و جسارت
‫- چی؟ ‫- رئیس جمهور
‫رفته سراغِ اون روانی تو بیابون
‫نگاهش کن
‫اون یهویی آدمِ سرسختی شده
‫خیلی با این حرکتش حال می‌کنم
‫اون عینک‌ها رو در بیار، ‫دستکش‌ها رو بپوش جرج،
‫همه‌شون رو بکش!
‫اوه دومنیک، یادم رفت بهت بگم
‫دوست دخترم دیروز اینجا بود
‫و میگه تو رو می‌شناسه
‫اولش تو رو نشناخت و بعدش ‫ناگهان تو رو به خاطر آورد
‫این رو چی میگی، هان؟
‫آره، دنیای کوچیکیه
‫آره
‫آره، می‌تونی دوباره این رو بگی
‫دنیای کوچیک، تنگ و خفه‌کننده
‫هی، حالت خوبه؟
‫- آره، فکر کنم ‫- اوه
‫- اوه، ساعت چنده؟ ‫- یکم از 9 گذشته
‫تو بیهوش بودی. تمام روز رو خوابیدی
‫اوه، بابات اینجا بود. رِی بزرگ
‫واقعاً؟ چرا بیدارم نکرد؟
‫هیچوقت بچه‌ای رو که خوابه بیدار نمی‌کنن
‫و می‌بینی، وقتی خودت بچه‌دار شی ‫می‌فهمی منظورم چیه،
‫اوه، خدایا
‫اوه سلام، بالأخره اومد. ‫بیا اینجا ببینم، انی اوکلی،
‫و یه بوس به سگِ شکاریت بده
‫پارسال دوست، امسال آشنا
‫ندرا؟
‫آره
‫زندگی باهات مهربون نبوده
‫پدربزرگت رو برگردوندم
‫و هیچ پولی بابتش نمی‌خوام
‫یعنی، غیر از مبلغی که قبلاً بهم دادی
‫در ضمن، بهت تسلیت می‌گم
‫ولی مطمئن نیستم اگه جای تو بودم می‌خوندمش
‫فقط...
‫- چطوری؟ ‫- سلام عزیزم
‫حالم خیلی بهتر از اون مَرده‌ست
‫« شرح حال دومنیکو اونافریو تمپستا، ‫بزرگ مردی از طبقه‌ی فرودست »
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و اینستاگرام سايت .:: @bollbolljan_com ::.
‫چی می‌خوندی، دومنیک؟
‫یه کتابی که پدربزرگم نوشته
‫مثل شرح حالِ شخصیشه
‫اگه به خوندن ادامه بدی...
‫شاید به چیزی در مورد خودت پی ببری
‫سعی داری بگی من مثلِ اونم
‫خودت فکر می‌کنی مثلِ اونی؟