..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫حالت خوبه؟
‫انتظار نداشتم انقدر دیر جواب بدی
‫گفتی هروقت لازمت داشتم بهت زنگ بزنم، منم زدم
‫حق داری. معذرت می‌خوام
‫به عنوان درمانگرت، وظیفه‌ی منه که...
‫محدودیت‌ها و خطوط قرمز رو مشخص کنم
‫می‌دونی، من فکر می‌کنم به یه توصیه‌نامه نیاز دارم
‫برای اینکه بتونم تو رو به یه روانپزشک معرفی کنم
‫باید بیشتر درموردت بدونم
‫شش روزه نخوابیدم دادا
‫لیتیُم
‫تنها چیزیه که می‌تونه منو بخوابونه
‫دلیل این بیخوابی‌هات یه چیزی هست
‫می‌خوای مواظبم باشی؟
‫انتظار یکی دیگه رو داشتی؟
‫شرمنده که بیدارت کردم
‫می‌دونی، نیومدم اینجا که تنهایی بخوابم
‫متوجه منظورم میشی؟
‫دلت... برای فیلادلفیا تنگ شده؟
‫چیزی نداره که اینجا نداشته باشم
‫نگران نباش. من فقط با تو حرف نمی‌زنم
‫می‌دونی، قبلنا اینطوری بود که...
‫یه چندتایی شات می‌رفتم بالا و ...
‫خوابم می‌برد
‫تمام شب رو کامل می‌خوابیدم
‫و حالا، می‌تونم...
‫می‌تونم بخوابما، ولی...
‫احتمالا باید شات بیشتری بزنی
‫چرا اینکارو می‌کنی؟
‫چیکار؟
‫تشویقم می‌کنی به خوردن الکل
‫تشویقت نمی‌کنم. فقط نمی‌خوام قضاوتت کنم
‫- خب، شاید بهتره بکنی ‫- چرا؟
‫به قول ریتا، یه شات خیلی زیاده
‫و هزار شات هم کافی نیست
‫عزیزم، تو باهوشترین آدمی هستی که می‌شناسم
‫و خودت بهتر از هرکسی خودت رو می‌شناسی
‫پس اگه دلت مشروب می‌خواد باید بخوری
‫من بهت نمیگم چیکار کنی
‫باشه؟
‫آدمیزاد خیلی عجیبه
‫همشون خیلی باحالن
‫ولی می‌دونی...
‫دارم سعی می‌کنم، تو رو...
‫چی؟ ‫چی؟
‫« ترجمه از فـرزانـه و مهـرداد » ‫.:: Mehrdadss & Farzaneh ::.
‫الادیو - هفته دوم
‫انگار آخر هفته رو حسابی آفتاب گرفتی
‫بیرون رفتی؟
‫جرمی آب درمانی داشت
‫چی به سر اون آدم خوش صحبت اومده؟
‫ملک الشعرای روزهای دوشنبه؟
‫خسته‌س
‫هنوز بی‌خوابی داری؟
‫امیدوار بودم اوضاع بهتر شده باشه
‫چون این هفته ازت خبری نشنیدم
‫خب... تو گفتی که درست نیست زنگ بزنم، پس...
‫سعی کردم پسر خوبی باشم
‫شاید الان فرصت خوبی باشه که در مورد سوالی که...
‫جلسه هفته پیش پرسیدی صحبت کنیم
‫درمورد نوع رابطه‌مون؟ مادری کردن و این صحبتا؟
‫آره...
‫مطمئن نیستم بخوام درموردش حرف بزنم، می‌دونی؟
‫خجالت می‌کشی؟
‫بابا می‌دونم طبیعی نیست
‫نه، طبیعیه، الادیو
‫خیلی طبیعیه
‫تا حالا اصطلاح «جابجایی والد» رو شنیدی؟
‫بذار حدس بزنم
‫یه حشری روانی که مثلا...
‫«می‌خوام ترتیب مامانم رو بدم،
‫و تو رو توی اون حالت تصور می‌کنم.»
‫من منظورم این نبود
‫دادا، فقط چون می‌خوام...
‫بعضی وقتا بغلم کنه
‫یا مثلا سرمو بذارم روی دامنش...
‫دلیل نمیشه که یه روانی حشری باشم
‫و جابجایی والد هم به همون راحتی می‌تونه باشه
‫یه بیمار، مخصوصا کسی مثل تو که این همه ازش غفلت شده
‫ممکنه بعضی وقتا درمانگرش رو...
‫در شمایل یه مادر تصور کنه
‫و بخواد آرامش و راهنمایی که...
‫تو زندگیش تجربه نکرده رو از اون بگیره
‫باشه، پس...
‫خب مگه می‌تونیم اینطوری باشیم؟
‫فقط در صورتی که کاری کنیم...
‫یاد بگیری چطوری نیازهاتو به روش‌های دیگه...
‫برآورده کنی
‫دادا، ببین، نمی‌خوام وقتت رو تلف کنم
‫منظورت چیه؟
‫آخرین بار، در مورد فرایند درمان حرف زدی
‫گفتی نباید فقط روی نتیجه تمرکز کرد، و...
‫درکت می‌کنم. جدی میگم
‫نمی‌خوام بی‌احترامی کنما، ولی...
‫شاید من مخاطب خوبی برای این حرفات نباشم
‫روان درمانی یه فرد به خصوص رو مخاطب قرار نمیده
‫همه ازش نفع می‌برن
‫حتما
‫ولی، این حرفایی که درمورد گذشته می‌زنیم
‫زخم‌های روحی و این مزخرفات
‫از آخرین باری که با هم حرف زدیم ‫خوابم بهتر نشده که هیچ، بدترم شده
‫- از چه نظر؟ ‫- چهار شب گذشته...
‫دوباره همون خواب رو دیدم. ‫درمورد برف و خاکستر
‫و با اینکه سالهاست تو فکر این آدم نبودم
‫سیکاندر دستم رو گرفته بود
‫یه جعبه قفل بود، و تو قفلش رو باز کردی
‫و من نتونستم تحمل کنم
‫اگه این کار بلندمدت بود و ما قرار بود این کارو...
‫سالها انجام بدیم
‫کی گفته نمی‌تونیم؟
‫دکتر تیلر
‫من و شما هردومون محدودیتهای مالی رو درک می‌کنیم
‫واقعیت هم همینه
‫کار ما کوتاه‌مدته
‫و ممکنه چیزی که من نیاز دارم....
‫یه درمانگر نباشه. یه داروساز باشه
‫چون تنها چیزی که کمک کرده من بتونم بخوابم
- ‫لیتیُم‌ـه - ‫و اگه به نظرت بد میاد
‫ببخشید، ولی این واقعیت زندگی منه
‫بسیارخب
‫چی؟
‫قرص‌هات رو بیار
‫چی؟
‫برو قرص‌هات رو بیار اینجا تا منم ببینم
‫- چرا؟ ‫- چون من ازت خواستم
‫بشمارشون
‫و بهم خبر بده چقدر برات مونده
‫تقریبا... 16تا
‫یه قرص در روز. تا دو هفته داریم
‫می‌دونی این یعنی چی؟
‫چی؟
‫یعنی وقت داریم
‫حالا، اگه به کارت متعهد باشی
‫بهت قول میدم تو رو قبل از...
‫تموم شدن قرص‌هات به روانپزشک ارجاع بدم
‫خوبه
‫بسیارخب
‫بریم سر کارمون
‫دادا
‫اول از همه باید بپرسم...
‫وای خدا
‫صبرکن، وایسا. من چه تجربه...
‫زندان استنفورد...
‫ثبت نام کردم مگه؟
‫اسم کی روی بطری نوشته؟
‫یه «س» و یه «اُ» نوشتم ولی بقیه‌ش رو نتونستم
‫سویونگ هایسون
‫کیه؟
‫همسایه‌م بود
‫یه جورایی تنها دوست لس‌آنجلسیم بود، ولی...
‫و این نسخه رو اون نوشته؟
‫آره
‫اون...
‫چند ماه پیش داوطلبانه تو بیمارستان روانی بستری شد
‫از کرنشا تا سانتا مانیکا پابرهنه راه می‌رفت
‫تو اسکله پیداش کردن ‫با کلی خرده شیشه تو پاهاش
‫ده روز...
‫تو بیمارستان بستری بود
‫همه چی رو ازش گرفتن
‫ولی لیتیم رو برای من نگه داشت
‫باید به اینم اشاره کنم که غیرقانونیه
‫فقط
‫برای ارجاعات آینده، باید احتیاط کنم
‫احتیاط کنی؟
‫دارم سعی می‌کنم زنده بمونم
‫منم که باید احتیاط کنم
‫خب، اگه دوستت به لیتیم نیاز پیدا می‌کرد چی؟
‫به نظر میاد توانایی اینو داری...
‫مردم رو وادار کنی برات هرکاری بکنن
‫خودمم هرکاری از دستم بربیاد برای مردم انجام میدم
‫من که نمیگم ویژگی بدیه
‫پس چی می‌خوای بگی؟
‫اون...
‫دوست خوبیه
‫مدتی میشه باهم حرف نزدیم
‫دلم براش تنگ شده
‫برای لیتیم
‫الادیو؟ وقتی قرص می‌خوری
‫چه حسی بهت میده؟
‫خب، آرومم می‌کنه
‫آتیشم رو می‌خوابونه
‫چه آتیشی رو دقیقا می‌خوابونه؟
‫نمی‌دونم. شاید زندگیم
‫زندگی چیزی نیست که بخوای کمش کنی
‫ببین، من...
‫می‌دونم به کجا می‌خوای برسی
‫ببین، زندگی...
‫زندگی‌ـه
‫خب؟ مثل...
‫این خونه که بزرگه
‫خب؟ هشت‌تا اتاق، یه استخر، زمین چمن،
‫همه چی، ولی هیچ خونه‌ای به اندازه کافی بزرگ نیست
‫یعنی چی؟
‫هر خونواده‌ای مشکلات خودش رو داره
‫زندگی با خانواده دی‌مارکو سخته؟
‫چرا این حرف رو می‌زنی؟ ‫انگار یه محدودیت...
‫داری وقتی اسمشون رو به زبون میاری
‫واقعا؟
‫نه، خودت می‌دونی داری چیکار می‌کنی
‫الادیو، متاسفانه داری منو به چیزی متهم می‌کنی...
‫که خودمم درست متوجه نیستم
‫دادا، نمی‌دونم داری منو بازی میدی
‫یا من...
‫تو که اهل لس انجلس نیستی
‫پس چطوری برای کار اومدی پیش خانواده دی‌مارکو؟
‫قبلا تو یه رستوران تایلندی شمال هالیوود کار می‌کردم
‫قبل از اینکه از کالیفرنیا بیام بیرون، داشتم...
‫و این قبل سیکاندر بوده یا بعدش؟
‫بعدش. خیلی بعدتر
‫من...
‫جای بدی بودم
‫و خب...
‫میدونی که، تنهایی...
‫تو شهرای مختلف، فرق داره
‫منظورم اینه که، تامپا دلگیر بود
‫ولی آشنا میزد
‫نیویورک، یه حالت رمانتیک داره. ‫ولی لس انجلس؟
‫مثل زندگی کردن روی ماه می‌مونه
‫اشتباه نمیگی
‫یه ماشین داشتم
‫تو یه آپارتمان بدردنخور زندگی می‌کردم
‫تو ون نایز با یه لکه‌ی آب روی سقف
‫که شبیه لوگوی وو-تانگ بود
‫میشه گفت به زور سر کلاسام می‌رفتم
‫ولی از شغلم دریغ نمی‌کردم
‫مم
‫تنها چیزی بود که منو از دیوونگی نجات میداد
‫و پیشخدمت خوبی هم نبودم ‫ولی سوپامس و مامانش، ازم خوششون میومد
‫-باهام مهربون بودن ‫-اون کیه؟
‫سوپامس دختر صاحب رستورانه
‫یکم از من بزرگتره
‫مامانش، آشپزی میکرد و خیلی نمیتونست انگلیسی حرف بزنه.
‫پس سوپامس یجورایی رستورانو اداره میکرد
‫و اونجا بود که با خونواده دی‌مارکو آشنا شدم ‫همیشه میومدن اونجا
‫به یه رستوران تایلندی شمال هالیوود؟
‫آره، دادا
‫اون همه شکموی پولدار کلی راه می‌کوبیدن...
‫می‌اومدن اون رستوران مسخره چون یه جورایی
‫براشون کلاس داشت
‫و چون غذاشون خوب بود
‫آقای دی‌مارکو یه کم ساکت بود
‫فکر کنم از غذا خوشش نمی‌اومد
‫معده‌ی حساسی داره. ولی خانم دمارکو؟
‫آدم راحتی بود
‫دادا، باور کن اونم می‌دونست چطوری دستور بده
‫موهیتوی تایلندی ریحان و این چیزا
‫سفیدپوستا چه وحشی‌ان دادا
‫خانم دمارکو وقتی خیلی مست می‌شد
‫یه ضبط کوچیک داشتن...
‫منظورم یه رادیو استریوی قدیمی‌ـه
‫و شروع می‌کرد به درخواست آهنگ دادن
‫و اینو یادت باشه، ‫آدمای دیگه‌ای هم مثل اونا هستن
‫جای نمور و دخمه‌مانندی بود
‫یه رستوران مخفی و مرتب
‫ولی دختر سوپامس بهش عادت کرده بود
‫همیشه هم آهنگای بون یووی میذاشتن
‫اون موقع هیچی درموردش نمی‌دونستم
‫ولی دختره بهم معرفیش کرد
‫بون یووی رو نمی‌شناختی؟
‫خب،
‫من قبلا هر تابستون می‌رفتم...
- ‫تو کویینز پیش خاله‌هام می‌موندم - ‫و دو هفته بعدش...
‫منو می‌فرستادن به کمپ کوهستان بیر
‫و بیشترِ افراد
‫آی-تای و یونانی بودن
‫آی-تای؟
‫آره، آمریکایی ایتالیایی دیگه
‫یه روز، یهو با همدیگه یه آهنگ خوندن
- ‫کیا؟ - ‫می‌دونی، اعضای کمپ
‫ولی، همه با همدیگه‌ها
‫و مطمئنم وقتی که سفید پوستا
‫یه جور مراسم رو شروع می‌کنن و
‫تو ازش خبر نداری باید از خدات باشه
‫فکر کردم می‌خوان منو
‫برای خورشیدایزد قربانی کنن. من...
‫من و یه یارو سیاه پوسته همدیگرو نگاه می‌کردیم
‫«دادا، باید چیکار کنیم؟»
‫این دیوثا می‌گفتن
‫هی! داریم می‌رسیم!
‫هی!
‫بر باورمون زندگی می‌کنیم!» ‫[یکی از آهنگ‌های بان جُووی]
‫دادا، خیلی عجیب غریب بود
‫ولی تا وقتی که ‫خانمِ دی اون شب نگفته بود اون آهنگِ
‫که با ساز شنیده بودم پخش بشه اینطوری نبود
‫می‌دونی، فکر می‌کردم
‫سرودِ محلی آکاپلایی آنگلو-ساکسون‌ــه
‫من از بان جُووی خوشم میاد، پس...
‫نه، می‌دونی. کارش درسته. جِدی میگم
‫بگذریم...
‫بعضی وقتا، اگر خانواده‌ی دی‌مارکو بیدار بمونن
‫بیدار می‌مونم و مشروب می‌خورم
‫و... منو جِرِمی
‫با هم رفیقیم. هم سِن‌ایم
‫اِ
‫نمی‌دونم چرا ولی فکر می‌کردم جِرِمی کوچیکتره
‫حرفِ بَدی زدم؟
‫نه...
‫بابتش حسِ بدی دارم
‫چی؟
‫خب، چون من باعث شدم همچین برداشتی بکنی
‫اون یه آدمِ بزرگ و بالغ‌ــه. اونا...
‫باهاش مثلِ بچه‌ها رفتار می‌کنن
‫پدر و مادرش؟
‫هی!
‫چرا همیشه‌ی خدا سعی می‌کنی
‫یه کاری کنی راجع بهشون بَد بگم؟
‫من از اطلاعاتی استفاده می‌کنم ‫که خودت بهم میدی
‫نه، نه. یه برنامه‌ای داری
‫ببین...
‫درکش برای همه سخته
‫باشه، این افراد
‫مثلِ اونا بودن آسون نیست
‫ولی مثلِ بچه‌ها باهاش رفتار می‌کنن
‫ولی فقط اونا اینطوری نیستن
‫قبلاً جِرِمی رو می‌بردم کمپ، ‫دیوثایی که اونجا بودن
‫پَرتش می‌کردن جلوی تلویزیون ‫و کارتونِ پیتر پَن رو پخش می‌کردن
‫و من میگم، این بنده‌ی خدا یه معلولیتِ جسمی داره!
‫مشکلِ ذهنی که نداره!
‫اون... اون یه آدمِ تنهاست!
‫و... این باعث میشه ناراحت بشم
‫تمام روز فقط صحنه‌های عاشقانه‌ی طولانیِ
‫فیلم‌های تاریخ رو
‫توی یوتیوب می‌بینه
‫مثل اون صحنه‌ی کیرا نایتلی و اَندرو لینکلن ‫توی فیلمِ در واقع عشق
‫مَندی مور و اون یارو توی فیلمِ ‫پیاده‌روی به‌یادماندنی
‫لئوناردو دیکاپریو توی فیلمِ تایتانیک
‫زُل زده بود به اقیانوس و قیافه‌ی عجیبِ دختره
‫«سلام جَک. نظرم عوض شد»
‫و نی‌انبان و هر چیزِ دیگه‌ای که...
‫اینا نشون دهنده‌ی پسری
‫درسته، نشون دهنده‌ی مَردی
‫که شرایطش رو درک نمی‌کنه نیست
‫نشون دهنده‌ی مَردیه که تنهاست
‫و تو...
‫توی این تنهایی خودتو همدرد می‌دونی؟
‫ببین، اگر من تنهام، تق... تقصیرِ خودمه
‫فکر نمی‌کنم تنهاییِ جِرِمی تقصیرِ خودش باشه
‫پس...
‫توی یه رستوران باهاشون آشنا شدی
‫و بعدش یهو بُردنت خونه؟
‫یه جوری میگی که انگار عجیب و غریبه
‫خانمِ دی‌مارکو گفت با جِرِمی خوبم
‫و این «باهاش خوبی» یعنی چی؟
‫از نظرِ پزشکی؟
‫منظورم اینه، حواسم هست داروهاشو بخوره
‫ولی نه
‫واجد شرایط نیستم
‫مجوز ندارم
‫جِدی میگم، برای شُستنِ کونِ یه نفر و...
‫ریختنش توی دست‌شویی نیازی به مجوز نیست
‫ولی، بی... بیشتر از این حرفاست
‫چطور؟
‫اونا... اونا اجازه دادن من واردِ خونه‌شون بشم
‫برای کریسمَسِ پارسال برام
‫یه پولیورِ قرمزِ پَشمی خریدن
‫چی؟
‫برام سخته تو رو ‫توی یه پولیورِ قرمزِ پَشمی تصور کنم
‫آره. آره، منظورم اینه خیلی مسخره بود
‫شبیه عروسکِ شرکتِ نوشیدنی کول-اِید شده بودم
‫توی مغازه‌ی بوفالو 60 دلار فروختمش
‫ولی... حرکتِ قشنگی بود
‫- کریسمَس رو باهاشون بودی؟ ‫- آره
‫مثل خاله‌هام هات چاکلت درست می‌کنم
‫تا حالا هات چاکلتِ کلمبیایی خوردی؟
‫- نه ‫- نمی‌دونم خوشت میاد یا نه
‫خیلی غلیظه
‫بیشتر شبیه به پودینگ‌ــه
‫درست کردنش خیلی طول می‌کشه
‫و موقع درست کردنش دستِ آدم بِگا میره
‫ولی وقتی تموم بشه...
‫پنیرِ موزارلا رو می‌ریزی
‫و شکلات رو می‌کشه به خودش...
‫یه جورایی زشت و بَد به‌نظر می‌رسه ولی
‫می‌دونی، پنیر طعم نداره
‫پس فقط...
‫چرا دارم درباره‌ی هات چاکلت حرف می‌زنم؟
‫...انگار
‫مامانم
‫آدمِ سَردی بود
‫خب؟
‫انگار ازم می‌ترسید
‫یا از اینکه دختری که همیشه دلش می‌خواست
‫نشده بودم ازم متنفر بود
‫و بابام؟ ‫خب، اصلاً ندیدمش
‫خانمِ دی‌مارکو می‌تونه با ملاحظه باشه
‫...آره، ولی
‫هی، می‌دونی چیه؟
‫نمی‌دونی داری چیکار می‌کنی
‫واقعاً نمی‌دونی
‫دارم... دارم چیکار می‌کنم اِلادیو؟
‫درباره‌شون درست میگی!
‫باشه؟ این چیزیه که می‌خوای بشنوی؟
‫ولی عواقبِ اینکه درست میگی رو
‫درک نمی‌کنی
‫من هیچ قصد و برنامه‌ای جز کنجکاوی ندارم
‫بیخیال بابا. از...
‫از وقتی که باهات آشنا شدم ‫سعی کردی یه کاری کنی احساسم
‫راجع به خانواده‌ی دی‌مارکو
‫راجع به خانمِ دی‌مارکو
‫راجع به جِرِمی راجع به کارم رو بیان کنم و...
‫- اینکار اشتباهه؟ ‫- دادا
‫من احمق که نیستم!
‫باشه، می‌دونم داشتی به چی اشاره می‌کردی
‫و حق با توئه
‫البته که حق با توئه! ‫ناسلامتی تو پی‌اچ‌دی داری!
‫هوشت رو زیر سوال نمی‌برم. هیچوقت
‫بهش احترام می‌ذارم ولی تو ‫با بی ملاحظگی ازش استفاده می‌کنی
‫زندگیم توی این خونه براساسِ یه داستان
‫بَنا شده. خودم می‌دونم
‫می‌دونم دوستشون نیستم. کارگرم
‫به اندازه‌ی یه کیسه زباله
‫به حضورم نیاز هست!
‫من یه وسیله‌ام، ‫اونا داوطلب نشدن پولِ درمانِ منو بدن
‫چون سلامتِ روانیم براشون مهمه!
‫برو بابا! خوابیدن یا نخوابیدن
‫زنده بودن یا مُردنِ من تا جایی
‫براشون مهمه که روی تواناییِ من ‫برای مراقبت از پسرشون تاثیر می‌ذاره!
‫سرمایه گذاریم روی جِرِمی، اصرارم
‫که خودش به غذا خوردن ادامه میده
‫تا ماهیچه‌هاش ضعیف نشن
‫و مهارت‌هاش از بین نرن
‫توجهم به جزئیاتِ
‫درباره‌ی به اینکه نذارم ‫مثل یه بچه کونی که روی صورتش
‫خَردل مونده اینور اونور نره
‫اضافه‌ست. مشکل خودمم
‫درست میگم دادا، چون واقعیته، نه؟
‫اگر جِرِمی این بیماری رو نداشت، دشمنم می‌شد!
‫از آدمای ترنس می‌ترسه، مثلِ ریگان‌ــه
‫که سوارِ ویلچر شده!
‫یه دختر خاله دارم که مثلِ اون به دنیا اومده!
‫منظورم اینه، شاید همینجوری نباشه ‫ولی نزدیکه ولی بگو چی شده؟
‫شاید تا 5 سالگی زندگی کرده باشه
‫چون پدر و مادرش توی
‫معادنِ زُمُرُد در بویاکا کار می‌کردن ‫و پولِ کافی
‫نداشتن به یه نفر بدن تا باهاشون زندگی کنه
‫و وظیفه‌ی پدر و مادریِ اونا رو انجام بده! پس آره!
‫وقتی راجع بهش فکر می‌کنم، بدنم می‌لرزه!
‫همین الان که دارم راجع بهش ‫باهات حرف می‌زنم بدنم می‌لرزه!
‫ولی اگر بدنم بلرزه، نمی‌تونم کارمو انجام بدم ‫و اگر نتونم کارمو انجام بدم
‫غذایی گیرم نمیاد بخورم چون هیچ مهارتی ندارم!
‫پس فقط...
‫اگر تو... می‌خوای درباره‌ی هر چیزی حرف بزنی
‫باشه؟ از این به بعد، درباره‌ی هر چیزی
‫می‌خوای حرف بزن، مامانم، دوست دخترِ سابقم
‫پایه‌ام! ولی یه لطفی بهم بکن
‫و بیا بیخیالِ
‫این موضوع خاص بشیم، باشه؟
‫با نهایتِ احترام!
‫خیلی عصبی هستی اِلادیو
‫عصبانیتِ قابل توجیه
‫کاملاً حق داری همچین احساساتی داشته باشی
‫و من به حرفات گوش میدم
‫می‌دونی که من به حرفات گوش میدم؟
‫ببین...
‫قرار نیست امروز ‫مشکلاتِ سفید پوستا رو حل کنیم
‫قرار نیست امروز ‫مشکلاتِ نظام سرمایه داری رو حل کنیم
‫ولی می‌تونیم راجع به شرایطی که باعث
‫ایجادِ این احساسات در تو میشه صحبت کنیم
‫تو کارم مهارتِ خوبی دارم. من...
‫مهارتِ خیلی خوبی دارم
‫معلومه
‫ولی اون دیوثا
‫برای جِرِمی کار می‌کنم!
‫نه برای اونا!
‫من... مسئولِ استخر نیستم
‫برای شرکتِ کامکَست که کار نمی‌کنم. من که...
‫ساعتی 12 دلار
‫نه مزایایی، نه هیچی
‫وقتی که پیشنهاد دادن پولِ درمانم رو بدن و فهمیدم
‫چقدر پول می‌گیری، با خودم گفتم شاید بهتر باشه...
‫پول بخوام
‫چرا اینکارو نکردی؟
‫چون درد دارم
‫چه کار دیگه‌ای می‌کردم؟
‫خنده‌دارش اینه، اگه توی بستنی فروشیِ
‫بَسکین رابینز کار می‌کردم ‫بیشتر از اینجا پول درمی‌آوردم
‫چرا اینکارو نمی‌کنی؟
‫چرا...
‫چرا می‌مونی؟
‫چی داری میگی؟
‫به‌خاطر جِرِمی
‫ولی گفتی اگر جِرِمی روی ویلچر نبود
‫دشمنت می‌شد
‫می‌دونم چی گفتم
‫ولی زیاد منصفانه نیست
‫برام مهمه
‫برام مهمه چه رفتاری باهاش میشه
‫اینجا فقط منو تو هستیم اِلادیو، ‫هیئت منصفه‌ای در کار نیست
‫اینجوری که بَدتره
‫چون اینجا نیست تا از خودش دفاع کنه!
‫و تو بهم فشار میاری، همیشه‌ی خدا یه کاری می‌کنی
‫یه حرفی علیه‌ش بزنم!
‫من سعی نمی‌کنم به کاری وادارت کنم
‫می‌کنی!
‫چرا! چرا می‌کنی!
‫اون بدبَخت به اندازه‌ی کافی خودش مشکلات داره!
‫دیگه نیازی نیست من برم و پشتِ سرش و...
‫ای بابا...
‫چی شد؟
‫واقعاً متاسفم. حواسمون به زمان نبود
‫و... و بیمارِ بعدیم اومده و من...
‫- باشه. تقصیرِ من شد ‫- نه، نه، نه، نه، نه. این... نه
‫نگران نباش. اِ...
‫وقتی که بحثِ مدت زمانِ جلسه باشه
‫بیش از حد به حسِ ششمم اعتماد می‌کنم، پس این...
‫امروز بازم وقت داری حرف بزنیم؟
‫خانمِ دی‌مارکو دیگه پول نداره
‫پولِ وقتِ بیشتر رو نمیده
‫نه، نه. قضیه پول نیست. من فقط...
‫باید بعداً باهات حرف بزنم تا مطمئن بشم
‫انقدر تحتِ تاثیرِ احساسات نباشی
‫احساسات؟
‫احساساتی نیستم
‫خوبم
‫تو برو. حَله
‫باشه
‫- چیه؟ ‫- هفته‌ی بعد همین وقت؟
‫- چرا اینطوری شدی؟ ‫- طوری نشدم اِلادیو
‫اگر نظرت عوض شد، بهم تکست بده
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
‫ازم پرسیدی چرا می‌مونم و من گفتم «جِرِمی»
‫حس می‌کنم متوجه نشدی
‫خب یه کاری کن متوجه بشم
‫از وقتی که اینجا کار کردم، جِرِمی شده...
‫زندگیم
‫این اتفاق کِی افتاد؟
‫منظورت چیه؟
‫باید یه لحظه‌ای بوده باشه ‫که اوضاع تغییر کرده دیگه نه؟
‫وقتی که بیمار از اینکه فقط یه کارِ ساده باشه
‫به چیزی بیشتر تبدیل میشه
‫مثلِ ما