« عشای ربانیِ نیمه‌شب »
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
« کتاب سوم » « امثال »
خداوندا مرا عفو کن که مرتکب گناه شده‌ام
نه اشتباه گفتم
خداوندا مرا عفو کن که قرار است مرتکب گناه شوم
قراره فردا صبح خودم رو به شورای کلیسا معرفی کنم
و درمورد مونسنیور جان پرویت بهشون دروغ بگم
،یه دروغ مستقیم و واقعی نه طرفه‌رفتن از حقیقت
بهشون نمی‌گم که جان پرویت خیلی از اونی که فکر می‌کردن
مریض‌تر بود وقتی فرستادنش سفر
مونسنیور؟ مونسنیور پرویت؟ کجا تشریف می‌برین؟
ما این‌طرفیم. گروه این طرفـه
و اینکه اون مکرراً از گروهش جدا می‌شد
و در روز اول سفرش ،چندین ساعت تو بیت‌المقدس گم شد
و اینکه به‌شدت
وحشت کرده بود
این یه اتفاق ساده به‌خاطر کهولت سن نبود
،نه، این مرد به چنگال زوال عقل افتاده بود
پیشرفته‌ترین نوع زوال عقل در بین تمام اعضای کلیسا
..مَردی که
عمرش بر روی این زمین وارد وقت‌های اضافی شده بود
هیچ‌کدوم از این حقایق رو بهشون نمی‌گم
بهشون میگم داره تو یه بیمارستان توی شهر مداوا می‌شه
و اینکه هنوز ممکنه اوضاع به روال سابق برگرده
و ممکنه اون هنوز همون آدمی باشه که می‌شناختن
که اون هنوز ممکنه همون مرد، رهبر
و شَبانی باشه که در طول این سال‌ها مهرش به دل‌شون نشسته
...این دروغ رو به‌خاطر خودشون
،بهشون میگم که وقتی شروع شد، آماده باشن
برای چیزی که به‌زودی فرا می‌رسه
برای معجزاتی که در راه هستن
پدر؟
!پدر
پدر؟ حال‌تون خوبه؟
به دکتر گانینگ زنگ بزنم؟
معجزه‌ست. یک معجزۀ واقعی
واقعاً نیست؟ معجزه منظورمـه
البته که محشره
،خب واکنش‌هاش کُندن ولی همین که هست خوبه
تا الان چیزی حس کرده بودی؟
تا قبل از امروز صبح چیزی احساس کرده بودی؟
نمی‌دونم. یعنی حتی موقعی که چیزی حس نمی‌کردم
هنوز حس داشتم ..مثل همون خیالی که می‌گفتید
سندروم اندام خیالی، آره ولی هیچ حس جدید و متفاوتی نداشتی؟
نه - ..خب -
،الان می‌تونی بایستی و راه بری و همینه که مهمه
خیلی برات خوشحالم، لیزا
عضلاتت یه‌مقدار کم رشد کردن ...که قابل‌درکـه. بذار
می‌خوام با این عصا راه بری
،حتی واسه مسافت‌های کوتاه فعلاً
،وزنت رو بنداز روش و یه قدم جلوتر از خودت باشه
متوجه شدی؟ - ..تا حالا -
تا حالا همچین چیزی دیده بودین؟
یعنی معجزه‌ست دیگه، نه؟ یه معجزۀ واقعی، مثل معجزات انجیل
تا امروز؟ نه، تا امروز همچین چیزی ندیده بودم
ولی الان دیدم. جراحات نخاعی ممکنه خودبه‌خود در طول زمان خوب شن
فوق‌العاده نادره، اما غیرممکن نیست
دوست دارم لیزا رو برای آزمایش‌های پیشرفته‌تر ببریم شهر
نمی‌دونم والا
هر چی بیشتر درمورد این اتفاق ،اطلاعات به‌دست بیاریم
..بیشترم می‌تونیم به بیماران دیگه کمک
نه می‌دونم، مسئله این نیست فقط اینکه
،تو این سال‌ها تمام ویزیت‌ها و متخصص‌هایی که رفتیم
و درمان‌های آزمایشی‌ای ..که امتحان کردیم
..راستشو بخوای سارا
ما الان اجاره‌نشینِ خونه‌ای هستیم که قبلاً صاحبش بودیم
نصف غذاهامون رو با برنامۀ کوپن غذایی می‌خریم
و نصف دیگه‌شم از کلیسا اهدا می‌شه
وای، گله نمی‌کنیمـا عزیزم. نه
،تو به تمام اموال‌مون می‌ارزی و خیلیم بیشتر
ولی بدون سی‌تی اسکن گرفتن
..یا بذل‌نخاع، نمی‌فهمیم چه اتفاقی افتاده
اون می‌تونه وایسته و راه بره و ما هم شکرگزاریم
خیلی درست نیست، نه؟ وارسیِ یه معجزه؟
تردید به یه موهبت الهی
کجا رفتی؟
مامان؟ مامان چطوری اومدی این بالا؟
اتاقم.. این اتاق منه
..آره مامان، ولی نه - فرق کرده -
نباید از راه‌پله بری. اصلاً - ..اتاق من -
تو دخترم سارا رو می‌شناسی؟
دکتره - حالا نمی‌دونم چطوری ببرمت پایین -
از اون بپرسی بهت میگه که لگن‌ام درد می‌کنه
اگر ممکنه.. زن من
اگر ممکنه برای زن منم دعا کنن - شوهر منم خیلی مریضـه -
آروم باشید عزیزان می‌دونید که این داستانا این‌طوری نیست
شلوغش نکنید خدا دنبال شهرت نیست، نه این‌شکلی
بیاید دعا کنیم
خدا را شکر کنید، زیرا که نیکوست؛» [ منبع: ترجمۀ شریف ]
و محبّت پایدار او ابدی است
خدای خدایان را شکر کنید؛ زیرا محبّت پایدار او ابدی است
خداوند جهانیان را شکر کنید؛ زیرا محبّت پایدار او ابدی است
او را به خاطر معجزاتی که انجام می‌دهد شکر کنید
«زیرا محبّت پایدار او ابدی است
[ مرکز مونسنیور جان مایکل پرویت ]
قدم چهارمِ» ترک می‌تونه خیلی سخت باشه» ولی می‌دونم از پسش بر میای. مطمئنم [ بررسی و گشتن به‌دنبال علت مشکل خود ]
واقعاً نمی‌خوایم درموردش صحبت کنیم؟
نه می‌تونیم صحبت کنیم
خبرش تو کل شهر پیچیده
.معجزه‌ای تو کلیسای سنت پاتریک الان هر کی پاش اوف می‌شه یا
سرما می‌خوره پا می‌شه میاد کلیسا
اگه یه خبرنگار از شهر هم باهات تماس بگیره تعجب نمی‌کنم
شاید بخوان یه مقاله راجع‌به شفا گرفتنِ لیزا کوچولو بنویسن
درمورد کشیشی که بهش کمک کرد
اون‌کارو به‌خاطر شهرت نکردم پیشنهادشونـو رد کردم
:چون همون‌طور که تو انجیل متی میگه و اما تو، هر گاه صدقه می‌دهی»
نگذار دست چپ تو از آنچه «دست راستت می‌کند آگاه شود‌
و دالی و وید هم که
اصلاً دنبال این نیستن که از دخترشون سوءاستفاده کنن یا داستانی رو بزرگ جلوه بدن
اتفاقاً فکر نمی‌کنم
این خبر خارج از کراکت توجه کسی رو به خودش جلب کنه که مشکلی هم نداره
به نفع همه‌ست
مهم لیزاست
آره
ببین من آدم منطقی‌ایـَم
و خودت می‌دونی که تمام افسانه‌هامون و دین‌مون
از پدیده‌های طبیعی‌ای نشأت می‌گیرن که توضیحی براشون نداریم
پس اینو راحت متوجه می‌شم
خیلی خوبه
من خطای پزشکی رو می‌فهمم
چک کردم. اتفاق میفته کم پیش میاد، ولی پیش میاد
یعنی.. احتمال داره که بدنش داشته تمام این مدت رفته‌رفته خوب می‌شده
می‌تونم برای همه‌ش دلیل و منطق بیارم راستشو بخوای، همه‌ش منطق داره
واقعاً عالیه - جز یه نکته -
تو حتماً می‌دونستی
حتماً می‌دونستی که اون می‌تونست راه بره
.یعنی پله‌ها رو رفتی بالا بهش اشاره کردی. اگه راه نمی‌رفت
چه اتفاقی واسه تو میفتاد؟
اگه از سر جاش بلند نمی‌شد این ملت چه فکری راجع بهت می‌کردن؟
ولی بلند شد - و تو حتماً خبر داشتی -
باشه. منظورت چیه؟ - منظورم اینه که از کجا می‌دونستی؟ -
والا جوابی ندارم که راضی‌ت کنه
تو راضی نمی‌شی
البته اگه به یکی دیگه می‌گفتم که همین که اون
با ویلچرش از کنارم رد شد اینو حس کردم
و عملاً دیدم و صداش رو توی سرم می‌شنیدم
اون لحظه ارتباط نزدیکی باهاش گرفتم
این توضیح شاید کس دیگه‌ای رو راضی کنه، ولی تو رو نه
مگه نه، رایلی فلین؟
آره گمونم توضیح بیشتری می‌خوام
آره منم دوست داشتم توضیح بیشتری بهت بدم
ولی همین بود
درد می‌کنه؟
نه
می‌خوای کوله‌ت رو برات بیارم؟
آره مرسی
راه میری درد نمی‌گیره؟ - چه حسی داری؟ -
دست از سرش بردارید
صبح به‌خیر
صبح به‌خیر، خانم گرین - صبح به‌خیر، خانم گرین -
داری چی‌کار می‌کنی؟
کمرت چی؟
دو دقیقه باهام برقص
باشه
چی!؟
خون مسیح
[ سدیم فلورواستات - زهر کشنده ]
[ معجزۀ کلیسای سنت پاتریک ]
این هفته نان و شراب بیشتری بذارید جمعیت زیادی اومده
خیلی شلوغـه
بازم بطری داریم؟
،یه چندتایی بود این‌ورا ولی جدیداً ندیدم‌شون
شما برید به صف شید خودم یه‌کاریش می‌کنم
فکر نکنم روشن باشه - ای بابا، تقصیر منه -
فندک
!بدو
سه هفته پیش که این سفر توبه ،رو آغاز کردیم
به اون کسانی که اون روز اومده بودن گفتم یه کلماتی رو به خاطر بسپارن
تولد دوباره، فرصت دوباره، زندگی ابدی
هضمش خیلی سخته، مگه نه؟
من هفته‌ی بعدمم نمی‌تونم تصور کنم، چه برسه به ابدیت
ولی برای بیشترمون ابدیت یه مفهوم انتزاعی‌ـه
یه تشبیه، یک اغراق رنگ و وارنگ
وقتی می‌شینم چشم انتظار چیزی که می‌خوایمش، تا ابد طول می‌کشه
تا ابد تو ترافیک می‌شینیم
انتزاعی، تشبیه و اغراق‌های رنگ و وارنگ
از نظر ما شاید، اما نه برای خدا
برای اون این‌طور نیست و برای ما هم نباید نباشه
عشای ربانی، تبدیل نان و شراب
به جسم و خون حضرت مسیح
اینم تشبیه‌ـه؟ نه. خدا مستقیم حرف‌شـو می‌زنه
معجزات، راه رفتن بر روی آب زنده‌کردن مردگان. انتزاعی‌ان؟
نه. خدا مستقیم میگه زندگی ابدی، یه اغراق رنگ و وارنگـه؟
نه - نه؟ بله. درست گفتی -
نعمات خدا مثل زمین زیر پامون ملموس‌ان
و میثاق او انتزاعی نیست
نه. یک قرارداده که با پوست و گوشت و خون شهدا تنظیم شده
و بااینحال، هرچقدرم تلاش می‌کنیم ،نمی‌تونیم تجسمش کنیم
نمی‌تونیم پاداش وعده‌داده‌شده رو تو ذهن‌مون متصور شیم
خب، اگر اومدین اینجا که جواب سؤالات غیرقابل‌درک‌تون رو بگیرید
باید خدمت‌تون عرض کنم که جوابی براتون ندارم
و اگر می‌خواید بدونید که خواست خدا چرا یا چگونه به دنیا شکل میده
.برادران و خواهرانم، منم مثل شما منم جواب همه‌ی سؤال‌ها رو بلد نیستم. هیچکس بلد نیست
اما چیزی که دارم ،و چیزی که خدا زیادش رو بهمون داده
اسرار هستن
،خدا به‌ندرت برامون معجزه می‌کنه هرازگاهی، اما اسرار؟
..ببخشید
ما بزرگسال‌ها
زیاد از اسرار خوش‌مون نمیاد
وقتی چیزی رو نمی‌دونیم معذبیم
نه.. جای یه بچه بودن
با شگفتی به دنیا نگاه‌کردن و زندگی با صداقت تمام
معصوم‌بودن، سبک مثل پَر
..به‌راحتی خم شدن در برابر فرمان خدا
..من عذر می‌خوام
ببخشید، امروز یه‌کمی خسته‌م
یه‌کم سرم گیج رفت
رد شد. خوبم ببخشید. شرمنده
،هر چی بیشتر می‌فهمیم کمتر خم می‌شیم
،و هر چی انعطاف‌ناپذیرتر می‌شیم راحت‌تر می‌شکنیم
مثل بعضی‌ها که میگن این جزیره شکسته. شکسته بود
..اما من اینجام تا بهتون بگم
،تجدید حیات روح و جسم ،رستگاری روح و جسم
معجزه‌های زیادی تو جزیرۀ کراکت انتظارمون رو می‌کشن
،نه تشبیه، نه انتزاعی و نه اغراق‌های رنگ و وارنگ، خیر
...تولد دوباره، فرصت دوباره. زندگی
!دکتر گانینگ رو خبر کنید
لطفاً دورشون رو خالی کنید
تغییر مذهب «ساول» در راه دمشق اتفاق افتاد [ از مبلغان مسیحیت ]
ساول مسیحیان رو آزار می‌داد و دشمن کلیسا بود
که داشت می‌رفت دمشق تا خدا پرستان رو جمع کنه و دستگیرشون کنه
،اما همون‌طور که می‌دونید ،وقتی به نزدیکی دمشق رسید
چنان نور روشنی دید که نقش بر زمین شد
.و نابینا شد تا وقتی که مسیح باهاش صحبت کرد
ساول چند روز بعد دیده گشود و یکی از یاران حضرت عیسی شد
و بعد تبدیل به «پولس رسول» شد
دقیقاً در همون جاده‌ی نزدیک شهری که مونسنیور پرویت
گیج و سردرگم، برای آخرین بار از گروه تور خودش جدا شد
حتماً متوجهِ گم‌شدنش نشده بودن
عقل زوال‌رفته‌ش کمکی بهش نکرد و راه به اون بیابان پیدا کرد
..نه، مونسنیور
،گمشده، سردرگم در دنیا و ذهن خودش
،جدا از گروهش
بدون شک قرار بود توی همون بیابون ،تو جادۀ دمشق جون بده
که همون موقع طوفان شن وحشتناکی به سراغش اومد
اون اواخر طوفان‌های شدیدی تو اون منطقه اومده بود
خودشم شنیده بود. طوفان‌های شدیدی که منجر به زلزله می‌شدن
طوفان‌هایی که شنیده بود حتی ویرانه‌های باستانی رو از زیر خاک بیرون می‌آورد
که زمین و زمان رو به هم می‌دوختن
و ساختمان‌های بسیار قدیمی رو از دل زمین بیرون می‌کشیدن
ویرانه‌هایی که قرن‌ها زیر زمین مُهر و موم شده بودند
و در حالی که مونسنیور پرویت گمشده و سرگردان در طوفان می‌چرخید
و شن‌ها صورتش رو زخمی می‌کردن و وارد چشماش می‌شدن
روبروی خودش ظلمتی در تپۀ شنی دید
شاید دهانۀ یک غار
دری به یک خرابۀ باستانی
و عقل رو به زوال‌ش فقط دنبال یه سرپناه بود، پس رفت داخل
با شور و شوق وارد اون تاریکی شد
اون ورودی غار مانندی که ناگهان جلوش ظاهر شده بود
...تا وقتی که نور
یه سرگیجۀ ساده‌ست - شاید -
ولی حالا بذار ببینم
نفس عمیق بکش
جونِ تو حالم خوبه - حالا بازدم -
،ضربان قلبت رفته بالا و دمای بدنت هم بالاست
،انگار که بدنت داره با یه ویروسی می‌جنگه ولی چیز نگران‌کننده‌ای حس نکردم
پس حالش خوبه؟
چیزیش نمی‌شه
البته آب بدنت تحلیل رفته، پدر ،پس نمک رو از غذات حذف کن
،و کلی مایعات بخور ،استراحت کن
تا این مرض خودش خوب بشه
ممنونم
انجام وظیفه‌ست
نه، بیشتر از این‌حرفاست شما آدما رو مداوا می‌کنی
من و مادرت، تمام اهالی این جزیره به همه آرامش میدی
بهت افتخار می‌کنم
لطف داری
شنیدی دکتر چی گفت آب بخور
تمام قرارهای بعدازظهرت رو هم کنسل می‌کنم
وای بِو - به استراحت نیازی داری و می‌گیری استراحت می‌کنی -
همه نه. دلم برای یه‌سری تنگ نمی‌شه
ناهار حاضره - !اومدم -
[ انجیل ]
گم شو بابا
از جونم چی می‌خواین؟
دست از سر آدم برنمی‌دارین چه مرگته؟
سلام
خودشه؟
آره؟ - نه -
اینجاست؟
اگه هست می‌خوام ببینمش
نه، اون تفنگ پدربزرگمـه
اون یکی رو همون موقع انداختم تو دریا
نمی‌تونستم نگاش کنم
اینجا همون‌طوریـه که تصور می‌کردم
خب گوش کن
من داشتم با بابام راه می‌رفتم
،و جای خاصی هم نمی‌رفتیم کلاً عادت‌مون بود
تو پیاده‌روی‌هامون زیاد باهام حرف می‌زد و منم زیاد سؤال می‌کردم
از اونجایی که یه دختر بچه بودم
و داشتیم قدم می‌زدیم
،مثل همیشه که بعد اون اتفاق افتاد
،مثل رعد و برق و من همون‌طوری افتادم رو زمین
ولی حسش نکردم
و بابام داشت فریاد می‌کشید مثل یه حیوون
ندیده بودم صداش اون‌شکلی بشه بعد از اون روزم دیگه ندیدم، ولی حسش نکردم
اصلاً حس نکردم
و وقتی که فهمیدم چقدر هیچی حس نمی‌کردم
اون‌موقع تازه حسابی ترسیدم
ازت متنفرم
،صداقت مهمه پس از همین شروع می‌کنم
من ازت متنفرم، جو کالی
سال‌ها ازت نفرت داشتم
و چه بلاهایی که تو خیالم سرت نیاوردم.. می‌خوام درد بکشی
می‌خوام عذاب بکشی
می‌خوام اون صدایی که پدرم از خودش درآورد رو بدی
وقتی که دستش رو گذاشت روی سوراخ گلولۀ توی نخاع‌ام
می‌خوام التماس بخشش کنی که بعد برینم بهت
می‌خوام تا جای ممکن با عذاب و بدبختی زندگی کنی
پس وقتی میگم اینجا همون‌طوریه که تصور می‌کردم
در واقع منظورم اینه که همون‌طوریـه که امیدوار بودم باشه
شرمنده‌م - !بایدم باشی -
تو ازم دزدیدیش
،نه‌تنها کسی که بودم رو بلکه کسی که می‌تونستم بشم رو
چیزایی که هنوز نداشتم رو هم ازم دزدیدی
!تو دست گذاشتی روی آینده‌ام، جو کالی
دست گذاشتی روی آینده‌م ..و ازم دزدیدیش
،اینا همه درست
...و هنوز تمام این احساسات رو دارم، ولی
امروز واسه این نیومدم اینجا
..امروز اومدم اینجا
..اومدم اینجا که
می‌بخشمت
بخشیدمت، جو کالی
بخشیدمت و حالا می‌بینمت
می‌بینمت و هنوز از دستت عصبانی‌ام
ولی دیگه فرق می‌کنه حتی الان که به زبون میارمش فرق داره
می‌خوای بدونی چرا؟ - آره -
چون تنها مانع بین تو و یه زندگی بهتر، خودتی
تنها مانع سر راه من تنفرم بود
تنها مانع تو، خودتی
صبر از قدرت بهتر است»
و شخصی که بر نفس خود تسلّط دارد «از کسی که شهر را تسخیر نماید برتر است
آیۀ 32 از فصل 16 امثال سلیمان‌ـه، جو می‌دونی امثال یعنی چی؟
می‌دونی کتاب امثال یعنی چی؟
یعنی خرد
..خرد و دانش. پس
،پس اگه خدا می‌تونه تو رو ببخشه ،و خودش میگه که می‌تونه
...هر لحظه این رو بهمون میگه
منم می‌تونم ببخشمت
و اگه من بتونم تو رو ببخشم، جو کالی
همه می‌تونن
می‌دونم که بعضی‌هاتون ناراحتید
ولی بذارید خودم خیال‌تون رو راحت کنم
چیزی قرار نیست حذف شه
تمام دروس ضروری هنوز تعلیم داده می‌شن
،اصلاً به برنامۀ درسی دست نزدیم پس از این نظر خیال‌تون راحت
..با کمال احترام، مسئله اصلاً این نیست
می‌فهمم که با توجه به مذهبی که دارید
ممکنه به‌خاطر اینکه پسرتون به انجیل علاقه نشون داده بهتون برخورده باشه
نه اصلاً - به گمونم -
اما به‌نظر من اگر اون به مسیح علاقه داره
چرا نذاریم بیشتر باهاش آشنا شه؟
داستان اصلاً این نیست و مرسی که بهم فرصت دادین مسئله رو روشن کنم
اون مسیح رو کامل می‌شناسه
خب بعید می‌دونم کامل بشناسه
مسلمان‌ها معتقدن مسیح یکی از پیامبرهای خداست
«و «انجیل» یا همون «بایبل
به او وحی شده، همون‌طور که قبل از اون تورات به موسی وحی شد
ببینید، ما عاشق عیسی و پیامی که بهش وحی شد هستیم
‫خب!
‫فکر کنم هر روز یه چیز جدید ‫یاد می‌گیریم، مگه نه؟
‫ولی این رو هم باور داریم، ‫که بعد از دوران مسیح،
‫به لطف مداخله‌های انسان، ‫یه سری انحرافات در مسیحیت رُخ داده
‫مردم پیغام اصلی رو تغییر دادن. ‫کشیش‌ها، پاپ‌ها، شاه‌ها
‫واسه همینه که این همه ‫نسخه‌های متفاوت از انجیل داریم
‫- مردم دست توش بردن، تغییرش دادن ‫- فکر نکنم به بحثمون مربوط باشه
‫باشه، اگرچه معتقدیم که انجیل یه قسمتی از ‫صحبت‌های اصلی خدا رو هم داخلش داره
‫خیلی سخاوت به خرج میدی
‫ولی این رو هم قبول داریم که خدا ‫قرآن رو به عنوان پیغام نهایی فرستاده
‫که هیچ تغییری درش نیست
‫برای تأکید مجدد الهام‌های اصلی پیامبرهای قبلی
‫فکر نکنم اینجا جای مناسبی باشه
‫تا درمورد اختلاف عقیده‌مون درباره انجیل بحث کنیم
‫دقیقاً
‫اینجاست. مشکل همینه
‫واسه همین فکر میکنم بعضی آدم‌های این اتاق،
‫از جمله خودم، یه کوچولو نگرانیم
‫ببین، مسلمون‌ها همه رو ‫تشویق میکنن که دنبال شناخت باشن،
‫برای همین هیچ مشکلی ندارم ‫که پسرم انجیل مطالعه کنه
‫هیجان‌زده‌م، در اصل. ‫خودم هم خوندمش
‫ولی به نظر من مشکل اینجاست ‫که این یه مدرسه عمومی‌ـه
‫موضوع اینه
‫و فکر میکنم چیزی که بعضی‌هامون ‫رو نگران کرده خود انجیل نیست،
‫نگرانی دست به دست شدنشه. ‫پخش شده دست بچه‌ها، اینجا
‫فقط ازت میخوام به این ‫فکر کنی که چه حسی میداشتی،
‫اگه بچه‌ت رو می‌فرستادی یه مدرسه عمومی...
کلانتر
‫و با یه کپی از قرآن می‌اومدن خونه،
‫و درمورد محمدِ پیامبر سوال میکردن. ‫حس میکردی که یه مشکل‌ـه
‫اگه من برم و کپی‌های قرآن رو پخش کنم
‫بین بچه‌های این جزیره،
‫صرفاً برای ایجاد کردن طالب دانش بودن،
‫انتظار داشتم منو از شهر بیرون کنی، خانم کین
‫اگه ممکنه، آم...
‫این یه مدرسه عمومیه
‫و اون کاملاً درست میگه
‫و منم مثل خیلی از شماها عضو یه کلیسا هستم،
‫پس می‌دونید موقعیتم کجاست، ‫ولی خوندن انجیل توی اتاق اجتماعات...
‫خب، کلانتر، البته، ‫از شهر بیرونت نمی‌کردم
‫و ناراحتم میکنه که اینطور راجبم فکر میکنی
‫انسان‌های اهل ایمان، هر ایمانی، ‫خب، همه‌مون از یه ریشه‌ایم
‫قوم و خویش، واقعاً
‫و هیچوقت قصدم نبوده به کسی بی‌احترامی بکنم
‫هرگز، به هیچ عنوان. فقط...
‫داشتن یه انجیل داخل اتاق،
‫فقط یه کتاب توی اتاقه، ‫مثل کتاب علوم یا کتاب تاریخ...
‫راستش خیلی فرق میکنه
‫بچه‌ها میتونن برشون دارن ‫یا کاری بهشون نداشته باشن
‫حتماً، شاید هر از گاهی بندهای ‫الهام‌بخشی رو توی اتاق اجتماعات بخونم،
‫ولی دنبال تغییر دادن دین بقیه نیستم
‫فقط اعتقادم رو با بچه‌ها به اشتراک میذارم
‫به امید اینکه شاید موجبِ خیر بشه
‫اگه بین مدیریت مدرسه مسلمون داشتیم، ‫و از قرآن برای بچه‌ها نقل‌قول میکردن،
‫مشکلی باهاش ندارم، ‫در صورتی که متنش ناخوشایند نباشه،
‫که، ببخشید اینطوری میگم، بعضی اوقات، ‫بخش بزرگی از متن قرآن میتونه اونجوری باشه
‫اون یه حمله حساب نمیشه، کلانتر
‫کاملاً اعتراف میکنم که انجیل مقدس، ‫به خصوص نسخه‌ی قدیمش،
‫پاراگراف‌هایی داره که مناسب بچه‌ها نیست
‫البته، برای بزرگسال‌ها گران‌بهاست،
‫ولی هرگز داستان لوط و ‫زن‌هاش رو برای یه گروه بچه نمی‌خونم
‫هرچیزی که نقل‌قول میکنم، ‫از قبل به دقت بررسی شده
‫راستش منظور ایشون این نیست...
‫و آموزش چیزی نیست
‫جز ارائه دادن گزینه‌های ‫مختلف به دانش‌آموز برای یادگیری
‫چرا ترس دارین که بذارین ‫یه متن به خصوص رو بخونن؟
‫چیه، میخوایم کتاب‌هایی که به نظرمون ‫حتی یه ذره بحث‌برانگیز هستن آتیش بزنیم؟
‫و در این مورد، رویدادهای فعلی،
‫اتفاقات همین محله، خب، ‫نیاز به بررسی بیشتر دارن، ندارن؟
‫فقط میخوام اینو بگم،
‫هیچ فایده‌ای نداره که تظاهر کنیم ‫اینجا مشکل بزرگی در کار نیست
‫در زمونه‌ی اعجاب‌آوری زندگی می‌کنیم. ‫همینجا، همین حالا، در جزیزه‌ی کراکت
‫معجزه‌های واقعی و حقیقی هستن
‫که توی سنت پاتریک جلوی چشم‌هامون رُخ میدن
‫و این جامعه... ،کلانتر، باید اینو بدونی
‫شما مسئولیتِ نظارت بر این اجتماع رو دارین
‫این اجتماع در حال حاضر ‫بین یه احیای مذهبی تمام عیار
‫قرار داره
‫و اگه بچه‌های این اجتماع ‫نتونن توی مدرسه‌ی خودشون راجبش حرف بزنن،
‫خب، اصلاً نمی‌فهمم چه دلیلی داره
‫نمیتونستم تو اون اتاق بمونم و یه دقیقه ‫بیشتر به مزخرفاتش گوش بدم
‫مثل یه نوع خود به حق پنداری به خصوص می‌مونه
‫که منحصر به گونه‌ی مشخصی از مذهب‌ـه
‫هیچوقت خوشم نمی‌اومد
‫هیچوقت
‫- ببخشید، اون... ‫- نه
‫حالت خوبه؟ اوضاع چطوره؟
‫آهسته. گمونم برام مشکله
‫برای رفع اشتباهاتم ‫مستقیماً با مردم برخورد داشته باشم
‫برای همین پدر پال گفت باید نامه بنویسم،
‫پس منم نامه می‌نویسم. کُلی نامه
‫- سخته ‫- نوشتنشون سخته
‫تحویل دادنشون، سخت‌تر هم میشه
‫که دوست ندارم انجامش بدم
‫یه لیست از صفت‌های اخلاقیم درست کردم، ‫و متوجه شدم که،
‫مرد، یه آدم ترسوئم
‫اون کارو نکن
‫اون شکلی درمورد خودت حرف نزن
‫اگه کس دیگه‌ای اینطوری راجبت حرف می‌زد...
‫چی کار میکردی؟
‫حالش رو می‌گرفتم
‫- اُه، آره؟ ‫- آره
‫- حالش رو می‌گرفتی؟ ‫- می‌زدم در کونش، این شکلی
‫راستش اون رانم بود، پس...
‫- پس می‌زدم توی رانش ‫- آره
‫خیلی‌خب، مامان، وقت حمومه قبل اینکه...
‫خدایا، مامان
‫مجبور میشیم دست و پات رو ‫ببندیم مگه بخوای لگنت رو بشکنی
‫سارا
‫نمیدونم چرا زحمت میدم اینو بهت بگم. ‫انگار دارم آلمانی حرف می‌زنم و فایده نداره
‫سارا، عسل
‫مامان
‫من...
‫من کجا بودم؟ ‫یه جایی.. یه جای تاریک؟
‫ولی همین الان.. انگار بیدار شدم،
‫و.. تو اینجائی
‫خوشگلم...
‫مامان؟
‫کِی منو آوردی اتاق نشیمن؟
‫ببخشید دیر کردم
‫گفته بودم می‌رسه. ‫حالا یه تیم سه نفره‌ایم
‫سلام، جو
‫گمونم ناشناس بودنی در کار نیست، ‫ها، شریک؟
‫و بعد از رفتنش، ‫نمیخواستم حتی مشروب بخورم
‫یعنی، خوردم، ولی دلم نمیخواست
‫اگه با منطق جور در بیاد. ‫یعنی، نمیدونم
‫من چه میدونم. اندازه‌ی یه مایل کامل ‫از اون جزیره‌ی وامونده رو راه رفته بودم،
‫و فکر کردم، میدونی، ‫اتفاقی برای اون افتاد،
‫اینجا افتاد، در سنت پاتریک
‫همه همین رو میگن، درسته؟
‫پس با خودم گفتم کیر توش
‫و اومدم اینجا و بعد پدر پال بهم میگه
‫شماها این جلسه‌ها رو دارین
‫پس لیزا تو رو بخشیده
‫و امروز اعترافت رو شنیدم، ‫و خدا تو رو بخشیده
‫چی باقی می‌مونه؟
‫فکر کنم به اندازه اونا توی بخشیدن سریع نیستم
‫خیلی‌خب. تو چی فکر میکنی، رایلی؟
‫فکر میکنم واقعاً توی موقعیتی نیستم
‫تا درمورد مشروب خوری کسی صحبت کنم
‫مزخرف‌ـه
‫نه، ببخشید، مزخرفه. ‫مزخرفه. ببخشید
‫یه مدته که هفته‌ای یه بار میای اینجا، ‫بعضی اوقات بیشتر، اگه صادق باشیم، مگه نه؟
‫همه‌ش همین رو واسه گفتن داری؟ ‫اولین دفعه رو یادت میاد؟
‫اون رایلی رو یادت میاد که اومد اینجا، ‫دست به سینه، گارد گرفته؟ من یادمه
‫یه دقیقه درمورد اون فکر کن، بعد حرف بزن
‫چون به نظرم میتونی به جو چیزی ‫بگی که من نمیتونم بگم،
‫که هیچکس دیگه نمیتونه
‫و این جلسه واسه همینه. ‫پس چرت و پرت تحویلم نده و بگو
‫باشه، رایلی؟
‫آم...
‫تو اومدی، جو
‫اینجایی، این.. کافیه
‫تا ابد کفایت نمیکنه، ‫ولی برای امشب هست
‫برای امشب، همه چیزه
‫خیلی‌خب، از اینجاش با من، آقایون. ‫شما دو تا برین
‫مطمئنی؟ ‫میتونیم کمکت کنیم قهوه...
‫کاملاً. جفتتون رو جلسه بعدی می‌بینم؟
‫- آره ‫- آره، البته
‫- میام. شب به خیر، پدر ‫- شب به خیر
‫- به خیر
‫«مرکز بازآفرینی پرویت»، ‫عجب میراث کیری‌ای
‫یعنی، چرا اسمش رو نذاشتن، ‫«پولشویی بِو کین»؟
‫واقعاً همه‌ش همین بود. همم؟
‫«سکه شویی بِو کین»
‫یا «کلاهبرداری شویی بِو کین»
‫یا «بازارچه‌ی ملکه‌ی جنده‌ی شیطانی بورلی کین،
‫شرکت خصوصی پول به جیب زنی از مردم
‫خب، یه تابلوی بزرگ‌تر لازمت میشه
‫ولی نکته اینه که من...
‫فکر نمیکردم هیچوقت پا توی اون ساختمون بذارم
‫هیچوقت
‫فکر میکردم تو این جزیره می‌میرم و داخلش رو نمی‌بینم
‫ولی اونجا بودن با تو
‫و پدر پال، و اونجوری حرف زدن،
‫تحت این شرایط تخمی، ‫احساس میکنم انگار...
‫شاید زندگیم ارزش داشته باشه...
‫یعنی، بعد از.. اون همه...
‫خب، فقط مسیر آدم عوض میشه، مگه نه؟
‫هیچوقت پیش داوری نکن
‫با این حرف باید زندگی کرد
‫هیچوقت پیش داوری نکن
‫خوشحالم که اونجا بودی، جو
‫صبر کن، واقعاً هستی، مگه نه؟
‫عجب.. مسیر کیری جالبی
‫تنها کسی که بهم اهمیت میداد خواهرم بود
‫خیلی وقت پیش از کراکت رفت
‫- هیچوقت دلیل موندن منو درک نکرد ‫- خب، چرا موندی؟
‫نمیدونم. فقط به نظر می‌اومد...
‫فقط رفتن زیادی حسِ راحت بودن داشت. ‫مثلاً، نباید بتونم همینجوری بذارم برم
‫فکر کنم ظرفیتم واسه مجازات زیاده
‫خواهرم چند هفته قبل مُرد
‫خیلی متأسفم
‫بچه‌هاش توی شهر خاکش کردن
‫نمیخواست برگرده اینجا، ‫نه حتی بعده مرگش
‫فقط دلم میخواد کاش می‌رفتم می‌دیدمش
‫میدونی، تلاش کردم. ‫فقط.. نمیتونستم. اون موقع نتونستم
‫ولی فکر کنم اگه الان بود میتونستم
‫و اون فقط.. خب، این...
‫خیلی افتضاحه
‫خب، میذارم به کارت برسی
‫هیچوقت عوض میشه؟
‫واسه آدم‌هایی مثل ما؟
‫فکر نکنم
‫دور و بر ما هیچی عوض نمیشه
‫یعنی، شاید اگه خیلی سخت کار کنیم، اونوقت شاید
‫بتونیم عوض بشیم
‫اونوقت شاید حس متفاوتی داشته باشه؟
‫نمیدونم
‫اینم به خاطر آدم متفاوتی شدن
‫- شب به خیر، جو ‫- به خیر، رایلی
‫میشه باهات حرف بزنم؟
‫حتماً
‫میخواستم یکشنبه برم سنت پاتریک، ‫فقط ببینم چطوریه
‫چرا؟
‫- همه‌ی بچه‌های مدرسه‌مون میرن، پس من... ‫- نه. نه، نمیرن
‫خب، خیلی‌هاشون میرن، پس فکر کردم ‫باحال میشه برم ببینم جریان چیه
‫نه. نه، فکر نکنم
‫دلیل خوبی واسه نرفتنم نیست
‫یه دلیل عالی هست. ‫تو مسیحی نیستی
‫خب، اون تصمیم با من نبود، بود؟
‫هیچکدوم از اینا با خودم نبوده
‫ازم نپرسیدی میخوام مسلمون باشم یا نه
‫تو یه مسلمون هستی
‫ازم نپرسیدی میخوام بیام اینجا یا نه
‫- میدونم ‫- هیچوقت هیچی رو ازم نمی‌پرسی
‫اونی که تصمیم گرفت برای مامان مسلمون بشه تویی،
‫و تو بودی که تصمیم گرفتی بیایم اینجا ‫چون ناحیه‌ت زیادی نژادپرست بود
‫- و نمیتونستی تحمل... ‫- هی!
‫همیشه مربوط به تو بوده، بابا. ‫تو تصمیم میگیری. تو
‫ولی حالا که اینجائیم، ‫و این اتفاقات که می‌افته، این...
‫- کدوم چیزها؟ ‫- میدونی چی رو میگم
‫پسرم، میدونم شفای لیزا اسکاربورو،
‫تشخیص اشتباه‌ش، ‫باشه، میدونم چیز قانع‌کننده‌ای‌ـه
‫بابا، من لیزا رو می‌شناسم، ‫راستش خیلی هم خوب، و موردش...
‫- یه معجزه‌ست، باشه؟ فقط هست ‫- نه، اینطوری نیست، علی
‫الله این شکلی...
‫میدونی چی کار میکنه؟
‫سرطان لوزالمعده با آدم چی کار میکنه؟
‫دوست داری بهت بگم؟
‫چون دلم نمیخواد
‫من هیچوقت، ‫هرگز نمیخوام بدونی اون چی کشید
‫برای جفتمون تحملش میکنم، ‫و درسته
‫اون ایمانش رو حفظ کرد. تا لحظه‌ی ‫آخر عمرش به خدا احترام گذاشت و اگه...
‫اگه خدا واقعاً اونجوری باشه...
‫اگه تصمیم گرفت
‫که بخواد یه سری‌ها رو شفا بده و بقیه رو نده،
‫اگه انتخاب کرده از جون بعضی‌ها بگذره و از بعضی نه،
‫اگه به لیزا اسکاربورو یه معجزه داده،
‫ولی اجازه بده یه جای دیگه یه بچه ‫توی شهر از تومور مغزی بمیره...
‫نه
‫نه، اونجوری نمیشه، علی. نمیشه
‫روش کار خدا این نیست
‫مهم نیست داستان‌های ‫سنت پاتریک چقدر هیجان‌انگیزه
‫یا قصه‌ی بودایی‌ها یا ساینتولوژی‌ها. ‫جادو نیست. نیست
‫مادرت رو ببوس
‫فردا، اگه دوست داشته باشی ‫میتونیم بیشتر درموردش حرف می‌زنیم
‫لعنت!
‫چی شد؟
‫هیچی. آم...
‫توهمی شدم. اوه
‫شب به خیر
‫قبل از اینکه پدر برگرده ‫میتونیم آب رو راه بندازیم؟
‫تقریباً تمومه، خانم کین
‫بازم برای ظرف غذا ممنون
‫باید شروع کنم وسایل رو بذارم توی جایخی
‫- مردم خیلی بخشنده بودن ‫- خب، پدر پال لیاقتش رو داره
‫بله، داره. و برای همین میخواستم ‫بهم کمک کنید برنامه‌ش رو بریزیم
‫داشتم فکر میکردم یه شام دورهمی ‫برای نشون دادن قدردانی‌مون بگیریم
‫دنبال چیزِ افراطی نیستم
‫ولی میشه از سالن عمومی استفاده کنیم، بدون شک
‫و فکر کردم شما دوتا می‌تونید ‫آدرس اصلی محل مهمونی رو بدین
‫- خب، خوشحال میشیم ‫- حتماً
‫با توجه به کارهایی که برای خانواده‌تون کرده، ‫و جایگاه‌ت در اجتماعمون، وید،
‫به عنوان یه پدر ارزش زیادی داره که...
‫- سلام ‫- پدر؟
‫- اُه، خدا، دوباره نه! ‫- مشکلش چیه؟
‫پدر؟
‫اون...
‫پدر پال؟ لطفاً...
‫من...
‫نمی‌فهمم. نمی‌فهمم
‫نمی‌فهمم.
‫تاریکی. ‫توی اون خرابه تاریکی بود
‫بدون نور. ‫هر قدم رو به جلو، قدمی به پوچی بود
‫و درد، درد، درد
‫درد، بله
‫و بعد ترس از بدنش بیرون کشیده شد
‫تمام ترس، درد از بدنش خالی شده بود...
‫فقط خالی شده بود. خالی
‫پدر ما، که در بهشت هستی، ‫اسم تو مقدس است
‫پادشاهی تو می‌آید، اراده‌ی تو در زمین،
‫همانطور که در آسمان است اجرا خواهد شد
‫اون چشم‌ها
‫چشم‌ها و پوست و دست‌ها، ‫و همچنین بال‌هاش
‫احساس بال‌هایی بزرگ که دورش رو می‌گیرن،
‫و ذهنش بالاخره لغتِ مناسب رو پیدا کرد
‫اون کلمه توسط ترسش آشکار شد ‫مثل مقبره‌ای که توسط طوفان از زیر خاک بیرون اومد
‫و اون کلمه «فرشته» بود
‫فرشته
‫و اون خیلی ترسیده بود
‫وقتی یه دست توی تاریکی، ‫یه دستِ دراز شده به سمتش،
‫استیگماتا، زخم‌های به صلیب کشیده شدن مسیح،
‫و از مُچ دستِ اون فرشته،
‫خونِ حیات جریان پیدا کرد، ‫و کلمه‌ی جدیدی به وجود اومد
‫«بنوش. بنوش»
‫«اینو بگیرین، همه‌تون، ‫و ازش بنوشید. این خون منه»
‫«خونِ پیمان جدید و ابدی برای تو و
‫همه مردم ریخته شده تا شاید گناهان بخشیده بشن»
‫این کلمات در ذهنِ پیرِ پیرمرد
‫بارها و بارها و بارها موقع نوشیدن تکرار شدن
‫مونسنیور جان پرویت صبح بعدش بیدار شد
‫طوفان گذشته بود
‫خورشید از ورودی قار وارد شده بود،
‫و به سمتش قدم برداشت. قدم برداشت
‫و دستش رو بالا آورد تا جلوی خورشید رو بگیره
‫دستش دوباره جوان شده بود
‫چندین دهه شسته شده بود
‫پشت سرش، ورودی کلیسا، ‫فکر کردم باید یه کلیسا بوده باشه
‫یه کلیسای باستانی بود که ‫یه فرشته رو پشت من پنهان کرده
‫فرشته‌ی پروردگار، ترسیده از نور خورشید
‫پنهان شده در سایه‌ها. ‫و من تعظیم کردم و اشک ریختم
‫میدونستم که مسیر طولانیه
‫ولی میدونستم کجا به این فرشته احتیاج داره، ‫و برای همین سفر کردم و منتظر موندم،
‫و فرشته خودش رو می‌رسوند
‫سفر کردم و در ترس منتظر موندم، خدایا، ‫ترس از اینکه شاید کسی پیداش کنه
‫یا یه شب سر جاش نباشه، ‫به سمتم پرواز نکنه
‫آه، و وقتی پرواز کرد، ‫میدونستم که باید مخفیش کنم
‫و برای همین توی زمین پنهانش کردم، ‫و یه سری عتیقه رو هم کنارش گذاشتم،
‫و باقیش رو به خدا سپردم. ‫به خدا سپردم
‫که شاید بتونم بدون خطر به خونه برسونمش، ‫پیش مردمی که بیشتر از همه بهش نیاز داشتن
‫و به لطف تو، تونستم
‫و تمام مدت میدونستم که باید دروغ بگم...
‫باید به همون مردمی که اومدم نجاتشون بدم دروغ بگم
‫به روح‌های گرامی این جزیره،
‫تا شاید بتونیم عشق و رحمت و
‫معجزه‌هات رو بهشون برسونیم
‫پس...
‫منو ببخش، پروردگار، به خاطر دروغ‌های ‫کوچیکی که بابت خدمتگزاری به تو باید بگم
‫خدای من. از صمیم قلب ‫بابت توهین به تو متأسفم،
‫و از تمام گناهانم تنفر دارم چون از از دست دادن بهشت
‫و دردهای جهنم می‌ترسم. ولی ‫بیشتر از همه برای اینکه توهینی به تو محسوب میشن
‫خدای من، که تماماً خوبی ‫و لیاقت همه‌ی محبت من رو داری
‫به طرز محکمی مصمم هستم تا ‫به کمک رحمتت به تمام گناهانم اعتراف کنم،
‫تا کفاره بدم و زندگیم رو اصلاح کنم. ‫آمین
‫مونسنیور! خدا رو شکر!
‫یه معجزه‌ست!
‫خدا رو شکر! خدا رو شکر!
‫معجزه‌ست
‫خدا رو شکر. ‫خدا رو به خاطرت شکر، مونسنیور
‫یه معجزه‌ست
‫چیزی نیست. چیزی نیست
‫طوری نیست
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و اینستاگرام سايت .:: @bollbolljan_com ::.