..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫- آدم رو دیوانه می‌کنه، مگه نه؟ ‫- کی بود؟
‫صدای تو ذهنت رو می‌گم.
‫اصلا کم نمیاره و هیچ‌وقت راضی نمی‌شه.
‫این چیه؟
‫- [لیلا] ‫- لیلا.
‫- وای خدایا، زنده‌ای. ‫- آره، خوبم.
‫همین؟ چندین ماهه ‫دارم بهت پیام می‌دم...
‫و باهات تماس می‌گیرم‌ها.
‫جسمم می‌خواد بلند شه...
‫و واسه خودش پرسه بزنه، متوجهی؟
‫خودم تازه وقتی جای نامعلومی...
‫بیدار می‌شم، خبردار می‌شم.
‫غیرعادیه، مگه نه؟
‫واقعا بهت پیشنهاد می‌کنم پسش بدی.
‫بفرمایین، بگیرینش.
‫خیلی عجیب بود. عذر می‌خـ...
‫دیگه تکرار نمی‌کنم‌ها.
‫وای خدایا!
‫قرار نیست بمیری.
‫بذار نجاتمون بدم.
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و اینستاگرام سايت .:: @bollbolljan_com ::.
‫نه، نه، نه.
‫هستی؟
‫هوم؟
‫نیستی؟
‫آره، گمون نمی‌کردم باشی.
‫سلام داداش.
‫عه، سلام. اینجا همه‌چی به هم ریخته داداش.
‫چی شده؟ جریان چیه؟
‫می‌گن لوله ترکیده،
‫ولی به نظر من که این‌طور نیست.
‫کسی فیلم دوربین رو ندیده؟
‫خب، چرا، الان می‌خواستم برم ببینم.
‫خیلی‌خب. به نظرم بهتره ‫من هم باهات بیام، خب؟
‫ممکنه اطلاعاتی داشته باشم.
‫- خیلی‌خب، بیا. ‫- باشه.
‫به دانا نگی من اینجا راهت دادم‌ها.
‫داداش، ببین، باید بهت هشدار بدم.
‫مخت با مشاهده صحنه‌هایی...
‫که الان می‌بینی ‫سوت می‌کشه، خب؟
‫- اذیتم نکن دیگه. ‫- ببین چی می‌گم.
‫مخت عین دیدن رازهای ‫«منطقه 51» و «ام‌آی6»...
‫سوت می‌کشه داداش، خب؟
‫- خیلی‌خب. خیلی‌خب داداش. ‫- آماده‌ای؟
‫آره.
‫پخشش کن.
‫خودتی اسکاتی؟
‫گفته بودم استیون هستم.
‫ولی آره، خودمم. ‫آره بابا.
‫داشته باش، الان می‌بینی.
‫داری گریه می‌کنی؟
‫یه کم کردم. ‫آره، یه کم کردم.
‫داشته باش، الان می‌بینی. آماده باش.
‫آماده باش.
‫کی می‌بینم؟
‫از زاویه دیگه‌ای پخش می‌کنی؟ ‫زاویه دیگه‌ای رو پخش کن.
‫آها، آها، خودشه. ‫آماده باش، الان می‌بینی.
‫نه، نه، نه، وایستا.
‫واسه چی داری می‌ری... ‫چیکار می‌کنی احمق خان؟
‫نه، یه دقیقه وایستا. الان می‌بینی.
‫وایستا، وایستا. یه دقیقه وایستا.
‫- خودت مستراح رو خراب کرده بودی. ‫- هیس. من که نمی...
‫- رفیق! ‫- وای خدا.
‫قطعا لری از بخش ‫نگهداری و تعمیرات دخلت رو میاره.
‫به خدا قسم یه سگ ‫دنبالم کرده بود؛
‫سگ شکاری بزرگی بود...
‫عین «سگ باسکرویل» شده بود؟
‫- شغال مصری بود. شغال بود. ‫- دیگه چیزی نگو.
‫وای خدا. وای خدا.
‫بزن جلو که بیرون اومدنم رو ببینیم. ‫بیرون اومدنم رو ببینیم.
‫باشه بابا، چرا که نه، باشه.
‫بذار بزنم.
‫- بفرما. داشته باش. ‫- باشه، باشه...
‫هنوز هم خودتی دیگه داداش.
‫من نیستم.
‫بهتره بهت بگم که موزه‌مون...
‫اصلا قصد نداره ‫ازت شکایت کنه.
‫- خیلی‌خب. ‫- ولی ما با همکارانتون...
‫صحبت کردیم آقای گرانت.
‫خب؟
‫اخیرا مشکلات زیادی داشتین، مگه نه؟
‫آره. یه مقدار مشکل داشتم.
‫خیلی وقته که با این دسته ‫دکتران عزیز همکاری داریم.
‫دکتران؟
‫[مرکز حمایت دست‌یابی به پتانسیل کامل]
‫آها.
‫کارشون خارق‌العاده است.
‫- جدی؟ ‫- می‌تونم براتون وقت بگیرم؟
‫خیلی‌خب. باشه.
‫ظاهرا... ‫راستش بهش می‌خوره مال مایه‌دارها باشه.
‫ظاهرا خیلی خوب ‫به حرف آدم گوش می‌دن، مگه نه؟
‫واقعا هم خوب گوش می‌دن.
‫می‌دونم همه تو منابع انسانی ‫همین رو می‌گن، ولی...
‫ولی شما تنها نیستین.
‫آره. بخشی از مشکلم ‫همین تنها نبودنمه دیگه، نه؟
‫عذر می‌خوام، ‫باید تا نرفتین...
‫طبق پروتکلمون ازتون سوالی بپرسم:
‫اموال موزه همراهتون نیست؟
‫نه، چیزی نقاپیدم. ‫قسم می‌خورم. اِم...
‫نه، چیزی همراهم نیست.
‫اِم...
‫آها.
‫[استیون]
‫خب، همین دیگه. ‫درجا اخراجم کردن.
‫البته تقصیری نداشتن. ‫خرابکاری کردم دیگه.
‫حتی باید بازداشتم می‌کردن.
‫ولی یه سری وسیله تو خونه‌ام پیدا کردم.
‫قسم می‌خورم. شوخی ندارم.
‫می‌ارزه برم دنبالش، مگه نه؟
‫مثلا شاید فقط اگه بتونم ‫انباره رو پیدا کنم،
‫بتونم به خودم ثابت کنم ‫روانی نیستم.
‫وای، ممنون رفیق. ‫مرسی. سلامت باشی.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- خوب هستین؟ ‫- آره.
‫آها. اِم، ببینین، ‫قبل از اینجا...
‫به چهار شعبه دیگه‌تون هم سر زدم.
‫دنبال انبارم می‌گردم. ‫به نام «استیون گرانت» ثبت شده.
‫اگه به اسم استیون گرانت نباشه،
‫احتمالش هست ‫به اسم «مارک» باشه.
‫فامیلیش رو بلد نیستم، ‫همون مارک خالی رو بلدم.
‫می‌شه اگه اشکالی نداره، ‫یه نگاهی بندازین؟
‫خودم می‌دونم انگار...
‫معلومه. خودم می‌شناسمتون.
‫انبار شماره چهل و سه بودین، درسته؟
‫قیافه افراد رو یادم نمی‌ره.
‫خیلی‌خب.
‫وای خدایا.
‫[پاسپورت ایالات متحده آمریکا]
‫[مارک اسپکتور]
‫«مارک اسپکتور».
‫امکان نداره.
‫واقعیه. واقعا واقعیه.
‫وای.
‫در حالت عادی می‌گفتم قطب‌نمایی،
‫ولی سرت سمت شمال نیست.
‫استیون، ازت می‌خوام ‫با دقت به حرف‌هام گوش بدی.
‫تویی مارک؟
‫پیداش شد. بالاخره اومد.
‫سلام مرد پشت آینه.
‫می‌خواستم ببینم باز هم ‫پیدات می‌شه یا نه.
‫- خودم می‌دونم ترسیدی. ‫- آره، یه کمی ترسیدم.
‫خودم می‌دونم گیج شدی.
‫قرار نبود هیچ‌کدوم ‫این چیزها رو ببینی.
‫جدی؟ الان که کار از کار گذشته، مگه نه؟
‫خب، جریان چیه؟ ‫خیر سرم...
‫مأمور مخفی دیوانه‌ای هستم؟
‫قضیه‌اش یه مقدار پیچیده‌تره.
‫پیچیده‌تره؟ چیه؟ تسخیر شدم؟
‫یعنی تو جنی؟ یا...
‫جونت در خطره، من هم ‫می‌تونم عین دیشب...
‫نجاتمون بدم.
‫ولی نباید تو باقی کارهام دخالت کنی.
‫اینه که بهت می‌گم چیکار کنیم.
‫قراره بری رو اون تخته دراز بکشی؟
‫- خیلی قشنگ چرت می‌زنی. ‫- شوخیت گرفته؟
‫بخوابم... من دیگه ‫هیچ‌جوره نمی‌خوابم. می‌فهمی؟
‫ببین، خوش‌قیافه بودنت ‫اصلا برام مهم نیست.
‫بهم بگو چه موجودی هستی. ‫چی هستی؟
‫- مطمئنی می‌خوای بدونی؟ ‫- آره، معلومه... که می‌خوام.
‫من خادم خونس هستم. ‫کالبدش هستم.
‫یعنی تو هم به عبارتی کالبدش هستی.
‫ما از افراد آسیب‌پذیر محافظت می‌کنیم...
‫و احکام عدل خونس رو در قبال...
‫افرادی که اذیتشون می‌کنن ‫اجرا می‌کنیم.
‫- خونس؟ ‫- آره.
‫خدای ماه مصر رو می‌گی؟
‫وای خدایا، به عمرم حرفی ‫به این مسخرگی نشنیده بودم.
‫بفرما دیگه، یه بار استیک خوردم و روانی شدم.
‫وای خدا. حمله پانیک بهم دست داده.
‫- من با خونس قراری گذاشتم. ‫- باید خودم رو به بیمارستان برسونم.
‫شرط قرارم این بود که تو دخالت نکنی استیون.
‫حالا جسمه رو بده به من. ‫بذار کارم رو تموم کنم...
‫که دیگه ازم خبری نشه.
‫جسم من رو می‌خوای؟ ‫که این‌طور، باشه.
‫مارک، نظرت چیه ‫خودمون هم قراری بذاریم؟
‫من این ساک پر از وسایل ‫غیرقانونی رو می‌برم، خب؟
‫بعدش هم یه راست می‌رم پیش مسئولین.
‫اون‌ها هم زندانیم می‌کنن ‫که دیگه بلایی سر کسی نیارم.
‫ضمنا، امیدوارم سازمان ملی خدمات درمانی ‫این‌قدر بهم قرص بده...
‫که دیگه تو ذهنم نباشی!
‫وای خدا. وای خدا.
‫پسش بده احمق خان.
‫تویی مارک؟ کجا بودی؟
‫لیلا؟
‫جریان از چه قراره؟ ‫استیون هویت جعلی جدیدته؟
‫تلفنی که حرف زده بودیم،
‫حدس زدم داری پیامی رمزی ‫بهم می‌رسونی.
‫از کجا پیدام کردی؟
‫به نظرت خودت از کجا پیدات کردم؟ ‫گوشیت رو ردیابی کردم دیگه.
‫گمون کردم با روشن کردنش ‫می‌خواستی ردیابیش کنم.
‫درسته. آره.
‫راستش، واقعا می‌شد ‫یه‌جوری بهم خبر بدی زنده‌ای‌ها.
‫خیال می‌کردم جونت در خطره ‫یا دوباره ربودنت.
‫مدام با خودم می‌گفتم: ‫«زرهش هست دیگه. چیزیش نمی‌شه.»
‫بعدش با خودم گفتم:
‫«اگه وقتی زرهش تنش نیست، ‫براش کمین کرده باشن چی؟»
‫و گفتم: «اگه اصلا دستش نباشه چی؟» ‫بعدش...
‫- این‌قدر شونه‌ام رو محکم نگیر دیگه. ‫- بلد نیستم کجا رو بگیرم.
‫انگار یکی از دوشس‌های ‫دوره ویکتوریا رو سوار کردم.
‫کجا رو بگیرم؟
‫می‌فهمی چقدر من رو دور خودم چرخوندی؟
‫کارت قشنگ نبوده‌ها، خب؟ ‫من که هنوز همسرتم.
‫راستی، خیلی خوب می‌شه ‫اگه الان یه چیزی بگی.
‫هر چیزی هم بگی، خوبه.
‫گفتم شاید خودت ‫ندونی باید چیزی بگی.
‫ببخشید، ببخشید... گفتی همسرمی؟
‫همـ... یعنی ما ازدواج کردیم؟
‫ببین، نمی‌دونم کی دنبالت بوده، ‫ولی مطمئنم گممون کرده.
‫- این‌قدر نقش بازی نکن. ‫- نقش بازی نمی‌کنم. اِم...
‫خواهش می‌کنم ‫با لهجه صحبت نکن.
‫همین‌جوری صحبت می‌کنم دیگه.
‫خیلی‌خب. پیاده شو.
‫نه، نه، نه. وایستا، وایستا، وایستا. ‫خواهش می‌کنم.
‫خواهش می‌کنم، ‫همه‌چی رو بهت می‌گم،
‫فقط من رو تا خونه‌ام برسون، خب؟
‫فقط من رو برسون خونه.
‫خیلی‌خب.
‫نباید بیاد اینجا.
‫از اینجا ببرش استیون. ‫پات رو خیلی از گلیمت درازتر کردی.
‫من فقط می‌خوام زندگیم رو پس بگیرم.
‫آره، خودم متوجه شدم.
‫نه. شرمنده، با تو نبودم، ‫می‌شه گفت با خودم بودم.
‫- اِم، اینجا خونه خودته مارک؟ ‫- اِم، استیون هستم.
‫اینجا همخونه داری؟
‫نه، نه، نه.
‫نه، اینجا مال مامانمه.
‫خیلی‌خب، یعنی با هم آشتی کردین؟
‫اوهوم.
‫مارسلین دبورد والمور می‌خونی؟
‫آره.
‫«شعر به زبان فرانسوی»
‫درسته، درسته.
‫شاعر محبوبمه.
‫اِم، نه‌خیر، شاعر محبوب خودمه.
‫چه عجیب.
‫یعنی هم داری فرانسوی یاد می‌گیری، ‫هم هیروگلیف مصری؟
‫آره، خب... ‫راستش، اون‌قدرها هم کار شاقی نیست.
‫هروگلیف مصری که زبان مجزا محسوب نمی‌شه.
‫- در واقع عین... ‫- عین حروف الفبا می‌مونه.
‫آره، یعنی... خب، آدم باید زبان...
‫- مصر باستان رو هم بلد باشه. ‫- همین‌طوره.
‫- مثلا این یکی رو می‌بینی؟ ‫- یعنی مناسک ختم.
‫خب، خوب بلدی یک‌جانبه صحبت کنی‌ها.
‫- شگفت‌انگیزه. ‫- آره.
‫شرمنده، برداشت زشتی نداشته باش.
‫نه، ببخشید. ‫اصلا باورم نمی‌شه مارک.
‫با هر لهجه‌ای که می‌خوای حرف بزن. باشه.
‫بیا تمومش کنیم دیگه.
‫خودت فرمش رو فرستاده بودی، ‫ولی امضا نکرده بودی.
‫واقعا؟ اِم...
‫خودت خواسته بودی.
‫یه نگاهی بندازم.
‫بعد از اون جریانات، ‫بهم گفته بودی...
‫باید همدیگه رو فراموش کنیم.
‫خیلی‌خب. طلـ... طلاق؟
‫آره، تمومش کنیم یا نه؟
‫من هرگز طلاقت نمی‌دم.
‫چیکار می‌کنی؟
‫ببین، به نظر من آدم ‫خیلی دوست‌داشتنی‌ای هستی.
‫ولی این مارکه واقعا احمقه. مگه نه؟
‫من بلد نیستم وقایع اخیر رو برات توضیح بدم.
‫- استیون. ‫- ازت انتظار ندارم حرفم رو باور کنی.
‫استیون، ببین چی می‌گم.
‫راستش رو بخوای، ‫خودم هم باورم نمی‌شه.
‫- فقط می‌تونم سعی کنم... ‫- داری اشتباه می‌کنی.
‫- ... اکتشافاتم رو نشونت بدم، خب؟ ‫- استیو...
‫- این ساک رو تو یه انبار پیدا کردم. ‫- استیون، نه... ببین چی می‌گم استیون.
‫- تو ساکه هم کلی... ‫- دست بردار، چنین کاری نکن.
‫- ... چیز میز هست. ‫- محتوای ساکه رو نشونش نده.
‫- جالب‌ترینشون... ‫- به کشتنش می‌دی‌ها. می‌شنوی چی می‌گم؟
‫جالب‌ترینشون چیه؟
‫اگه سرگین‌غلتانه رو نشونش بدی،
‫خودت باید وقتی اومدن سراغش، حلش کنی.
‫- چیزی نیست. ‫- چیزی نیست؟
‫چیزی نیست. ولش کن.
‫- چی تو ساکه؟ ‫- چیزی نیست... وایستا، وایستا...
‫ای بابا.
‫سرگین‌غلتان راهنمای اوشابتی آموته؟
‫ما که دوتایی واسه پیدا کردنش ‫مبارزه کرده بودیم.
‫- نه... ‫- این‌همه نمایش بازی کردی...
‫که دست خودت بمونه؟
‫- نه. قسم می‌خورم... ‫- بعد از اون همه بدبختی...
‫بس کن دیگه! انتظار داری وقتی این رو ‫تو یه ساک باشگاه انداختی،
‫- حرف‌هات رو باور کنم؟ ‫- بگیرش. بگیرش، مال خودت.
‫بگیرش. من نمی‌خوامش. ‫نمی‌خوامش.
‫قسم می‌خورم. مال خودت.
‫من مارک اسپکتور نیستم.
‫من استیون گرانتم. ‫فروشنده سوغاتی‌فروشی‌ام.
‫البته فروشنده سوغاتی‌فروشی بودم.
‫ضمنا، گمون کنم جونم در خطر باشه...
‫و کسی جز خودت نتونه کمکم کنه.
‫خواهش می‌کنم.
‫واقعا یادت نمیاد واسه چی ‫دنبال این می‌گشتیم؟
‫ماجراجویی‌هامون رو یادت نمیاد؟
‫زندگی مشترکمون رو یادت نمیاد؟
‫وای خدا، کاش یادم می‌اومد.
‫استیون گرانت، می‌شه صحبتی داشته باشیم؟
‫دیدی؟ وای خدا، اومدن سراغم.
‫- واسه چی؟ ‫- مستراحشون رو خراب کرده بودم.
‫باشه، یه دقیقه وایستین.
‫استیون گرانت؟
‫- بله؟ ‫- سرکار فیتزجرالد و سرکار کندی هستیم.
‫باشه، یه لحظه وایستین.
‫سلام خدمت سرکاران عزیز.
‫استیون گرانت شمایین؟
‫گمون کنم، آره. ‫یعنی آره، آره.
‫قطعا استیون گرانت هستم.
‫شرمنده، امروز خیلی بهم سخت گذشته.
‫می‌شه بیایم تو آقای گرانت؟
‫- آها، اِم، راستش الان خیلی... ‫- ممنونیم.
‫کسی پیشتون نیست؟
‫اِم، پیش من باشه؟ ‫نه، خودم و ماهیم هستیم.
‫آره دیگه.
‫خب، اِم...
‫آره دیگه.
‫بابت جریان مستراح اومدین؟
‫آخه رسیدگی شده. ‫آره دیگه. اخراجم کردن.
‫ضمنا، اِم، آره دیگه...
‫دچار اختلالات خوابم.
‫آره دیگه، خب، ‫مسئولین موزه...
‫گفته بودن اگه خسارت وارده رو...
‫قسطی پرداخت کنم... ‫شکایتی نمی‌کنن. اِم...
‫گفته بودن می‌شه قسطی بدم.
‫- این چیه؟ ‫- وزنه کاغذه دیگه.
‫- از کجا آوردینش؟ ‫- از وزنه کاغذ فروشی خریدمش.
‫جنسی سرقتی دست شماست.
‫عه. آها، اِم...
‫نه. دست من نیست. ‫نیست. نه، اینجا نیست.
‫«مارک اسپکتور»؟
‫- مال من نیست. ‫- چه بامزه.
‫قیافه‌اش باهات مو نمی‌زنه.
‫هم پاسپورت جعلی داری، هم سارقی.
‫نچ نچ.
‫به نظرم بهتره باهامون بیای پسرم.
‫وای. اینجا رو باش. ‫اگه گفتی کی رو گرفتیم بیلی؟
‫خودت بگو.
‫بالاخره یه فراری بین‌المللی بازداشت کردیم.
‫من نیـ... اشتباه شده. من نیستم.
‫مارک اسپکتور جزوی ‫از گروه مزدورانی بود...
‫که به بخش کاوش مصر حمله کردن.
‫اینم بلایی که سر باستان‌شناس‌ها آوردن.
‫بستنشون و به حالت اعدام...
‫از پشت به سرشون تیر زدن.
‫خیلی ترسناکه پسر.
‫نه، نه، نه. کار من نبود. ‫من همچین آدمی نیستم.
‫معلومه که کار تو نبوده، استیون.
‫مگه قرار نبود بریم کلانتری؟
‫چرا همچین فکری کردی؟
‫سفت بشین، خب؟
‫نه.
‫آهای. آهای! ببخشید.
‫می‌شه کمکم کنی؟
‫توروخدا کمک کن. ‫من رو دزدیدن...
‫اونم باهاشونه.
‫یا خدا.
‫چی؟
‫نمی‌خواد با من بجنگی، استیون.
‫اختیارت رو تسلیم من کن.
‫نه، نه. خودم دیدم با...
‫اون آدم‌ها چی کار کردی.
‫- اون‌جوری که فکر می‌کنی نیست. ‫- من...
‫دیگه عمرا...
‫اختیارم رو بدم دست تو.
‫عمرا. شنیدی چی شد؟
‫صدات واضح و شفاف میاد،
‫آقای استیون گرانت از سوغاتی‌فروشی.
‫وای خدا.
‫ببخشید معطل شدی.
‫فقط می‌خواستیم اول...
‫ببینیم شرایط از چه قراره.
‫کلیدها دست توئه؟
‫بیا دستت رو باز کنم.
‫بفرما.
‫ممنون از شما.
‫- قبول داری آدم‌های خوبین؟ ‫- آره، خیلی خوبن.
‫خیلی‌خب.
‫البته عجیب نیست که...
‫وضعیت متعادلی نداری.
‫لابد تحمل این همه صدا...
‫توی سرت خیلی سخته.
‫صدای استیون گرانت، ‫مارک اسپکتور و خونس.
‫واسم سواله خونس تو رو...
‫به عنوان کالبدش انتخاب کرد،
‫صرفا چون گرفتن اختیار ذهنت ساده بود؟
‫یا نکنه ذهنت بی‌اختیار بوده؟
‫نه، اصلا هم این‌جوری نیست.
‫احتمالا فقط کمک می‌خوام.
‫درسته. منم واسه کمک اومدم.
‫الآن چیه؟ می‌بینیش؟ ‫داری می‌بینیش؟
‫- من دیگه امتیاز دیدنش رو از دست دادم. ‫- بکشش!
‫چی داره می‌گه؟
‫می‌گه من رو بکشی؟
‫- بزن نای‌اش رو خرد کن! ‫- آره.
‫فقط یادت نره مجبور نیستی...
‫هرکاری بهت گفت بکنی.
‫حالا هم قبل این‌که دوباره...
‫مضطرب بشی و شنل تنت کنی،
‫دلم می‌خواد طی این فرصت ‫بریم یه دوری بزنیم.
‫نترس، چیزی نیست. بدون کمک تو...
‫فقط همین کارها ازش بر میاد. بیا بریم.
‫قبلا جرم و جنایت توی این محله ‫سر به فلک کشیده بود.
‫خیلی‌ها اذیت می‌شدن، عذاب می‌کشیدن...
‫عصر بخیر.
‫عصر همگی بخیر.
‫اصلا یه وضع اسفناکی بود.
‫امروزه دیگه کسی در خونه‌اش رو قفل نمی‌کنه.
‫چون احساس امنیت می‌کنن.
‫عه چیس، همون گوجه‌هاییه که می‌گفتی؟
‫عجب دست پربرکتی داری. عالیه.
‫خیلی ممنون ازت.
‫ولی به کسی نگی‌ها، اصلا.
‫مردم دلشون خبر خوب نمی‌خواد.
‫ترجیح می‌دن به درد و ترس خودشون بچسبن.
‫- بُز... ‫- جان؟ آره دیگه.
‫ایول.
‫- چینی هم بلدی؟ ‫- ماندارین بود.
‫همه‌مون دوست داریم ‫سه تا زبان یاد بگیریم.
‫واسه همین به‌هم یاد می‌دیم.
‫دانشمون رو به اشتراک می‌ذاریم.
‫وای.
‫گشنته؟
‫غذاش مجانیه‌ها.
‫- وگان بودی دیگه؟ ‫- آره.
‫خوبه، منم هستم.
‫اگه دوست داری سوپ عدس بخور.
‫خودم امروز صبح درستش کردم.
‫دستور تهیه‌اش مال ویکتوره.
‫دستت درد نکنه ویکتور.
‫از یوکاتان اومده.
‫خیلی... خیلی پسر شیرینه.
‫بگیر.
‫می‌دونم واست مهمه که...
‫توی جناح خوب قضیه باشی.
‫خونس همیشه می‌ره ‫سراغ کسایی که...
‫وجدان اخلاقی بالایی دارن.
‫تو خودت وجدان نداری.
‫اصلا به حرفش گوش نکن.
‫معمولا عین بچه‌های دو ساله...
‫خیلی زود از کوره در می‌ره.
‫مورد احترام هیچ‌کدوم ‫از خدایان نیست.
‫شاید واسه همین تبعید شد.
‫من فقط کسایی رو مجازات می‌کنم...
‫که قبلا به کسی صدمه زدن.
‫عدالت واقعی خود منم!
‫باز چی داره می‌گه؟
‫«عدالت واقعی خود منم»؟
‫صداش رو می‌شنوی؟
‫قبلا می‌شنیدم.
‫اون زمان که من کالبد منتخبش بودم.
‫قبل تو...
‫من مشت انتقام بودم.
‫من مشت هیچی نیستم.
‫کار اون یارو آمریکاییه‌ست...
‫که تو بدنم زندگی می‌کنه.
‫منظورت همون مارکه؟
‫این سوپه... خیلی خوبه.
‫درجه یکه. واقعا خوشمزه‌ست.
‫خونس می‌ره سراغ مجازات کردن کسایی...
‫که قبلا در مسیر شرارت بودن.
‫خیلی دیر برای قصاص اقدام می‌کنه.
‫تا موقعی که بخواد...
‫مشت انتقامش رو نثارشون کنه،
‫آب از سر خیلی‌ها گذشته.
‫آموت هم خوب از این مورد آگاه بود.
‫چون قبل این‌که شرارتی اعمال بشه...
‫به واسطه قضاوت خودش، ‫شرارت رو ریشه‌کن می‌کنه.
‫- برای همین باید به تجدید حیاتش کمک کنیم. ‫- صحیح.
‫ولی یه‌کم... خطری نیست؟
‫همین اعتماد به قضاوت ‫یه خانم تمساح‌طور؟
‫لازم نیست به قضاوتش شک کنی.
‫آموت با از بین بردن انتخاب‌های پلید،
‫مسیر نیکوکاری رو بر ما روشن می‌کنه.
‫که برمی‌گردیم...
‫به همون سَرگین‌غلتان.
‫اون سَرگین یه جور...
‫حالت قطب‌نما داره.
‫که ما رو به مقبره آموت هدایت می‌کنه.
‫آموت چشم به انتظار...
‫منتظره تا روزی آزاد بشه.
‫سلام.
‫درحالی که توده‌های ظلمت...
‫مستحق قضاوتش هستن.
‫و در پی فریاد ستمکاران...
‫ظلمته که ریشه‌کن می‌شه.
‫استیون،
‫نظاره کردن اون لحظه...
‫یه لذت بی‌بدیله.
‫خب پس... سَرگین کجاست؟
‫- آخه دست من نیست. ‫- نیست؟
‫جدی می‌گم دست من نیست.
‫پس لابد می‌دونی دست کیه؟
‫- شاید دست مارکه. ‫- لو نده.
‫اسمش هم نیار.
‫لیلا رو لو نده.
‫فقط اختیار بدنت رو بده.
‫- نه راستش، نمی‌دونم. ‫- می‌شه با مارک صحبت کنم؟
‫اِم...
‫مارک، خونس چه وعده‌ای بهت داده؟
‫گفته این آخرین مأموریتته؟
‫که بعدش قراره آزاد می‌شی؟
‫باور کن دروغ نمی‌گم،
‫خونس یه دغل‌بازه.
‫همیشه یه خواسته دیگه ازت داره.
‫ببخشیدها، اگه آموت...
‫شرارت رو پیش از وقوع می‌بینه،
‫عملا داره یه آدم بی‌گناه رو ‫قصاص می‌کنه دیگه؟
‫دیگه فکر و خیال کردن ‫که شرارت نیست، هست؟
‫من هر روز آزگار با خودم می‌گم ‫بزنم رئیسم رو بکشم،
‫- ولی واقعا که نمی‌کشمش. ‫- استیون...
‫بچه‌ها رو چی؟ یه بچه رو بابت...
‫کاری که 30 سال دیگه قراره بکنه قصاص می‌کنه؟
‫خیلی سوال خوبی کردی.
‫گاهی اوقات ذره‌ای از بیماری...
‫خودش درمانه.
‫گاهی اوقات فرق بین زهر و دارو...
‫فقط توی میزان مصرفه.
‫مثلا یه اندام بیمار رو در نظر بگیر.
‫گاهی اوقات یه قطع‌عضو ترسناک...
‫ضرورت به سلامت رسیدنه.
‫ولی یه بچه که بیماری نداره.
‫ببخشیدها ولی... ‫شما همه‌تون...
‫تو خط این‌جور چیزها هستین؟
‫بچه کشتن و کارهای این مدلی؟
‫شایدم فقط من مشکل دارم، آخه...
‫چون بچه کشتن دیگه...
‫خط قرمز منه.
‫می‌دونی این چیه؟
‫- آره دیگه. عصاست. ‫- این...
‫هدیه آموت به اولین کالبدشه.
‫باشه پس.
‫داخل این عصا...
‫کمی از قدرتش نهانیده شده.
‫دلم نمی‌خواد ازش استفاده کنم.
‫- جدی می‌گم. ‫- خب نکن.
‫- کمکی از من بر نمیاد. ‫- معلومه که میاد.
‫باید بهم بگی...
‫سَرگین‌غلتان کجاست.
‫سَرگین کجاست؟
‫- سَرگین کجاست؟ ‫- نه.
‫- می‌گم سَرگین کجاست؟ ‫- دست منه.
‫عمرا اگه ارزش چیزی که...
‫در دست داری رو بدونی.
‫بدش به من تا نگهش دارم.
‫اصلا نباید این‌طوری بشه مارک.
‫درستش کن. درستش کن!
‫زره رو احضار کن.
‫ببخشید، یعنی چی؟
‫می‌گم زره رو احضار کن.
‫- گره رو احضار کنم؟ گره چیه؟ ‫- گفتم زره. بدو دیگه.
‫- زره؟ ‫- مراقب اینم باش.
‫- هر طور مایلین. ‫- بدو بریم.
‫ولش کن، ولش کن!
‫استیون!
‫کارت ردیفه‌ها.
‫زودباش. قفلش رو بنداز.
‫یا خدا.
‫قراره تو غار یه جادوگر شرور بمیرم.
‫نه، گوش کن. ‫گوش کن چی می‌گم.
‫اسم تو مارکه. یه زره‌ای داری.
‫- خودم دیدم تنت کردی. خودت احضارش می‌کنی. ‫- نه.
‫- حواست کجاست؟ می‌گم باید بجنگی. ‫- بذار من بیام استیون!
‫- نه، نمی‌تونم. توروخدا بس کنید. ‫- بذار بیام. وقت نداریم.
‫- توروخدا بسه. ‫- ببین منو. اسم تو مارکه.
‫زره رو تنت کن!
‫بذار بیام. بذار بیام.
‫بذار بیام دیگه استیون.
‫نمی‌فهمی چی می‌گم؟ باید بجنگی!
‫توروخدا بسه. ‫تنهام بذارین دیگه!
‫آهای!
‫از پسش بر میای. ‫قول می‌دم.
‫استیون...
‫نمی‌تونم. نمی‌تونم.
‫ببخشید ولی نمی‌تونم. ‫واقعا نمی‌تونم.
‫اشکال نداره. باشه.
‫یه راه دیگه پیدا می‌کنیم.
‫زودباش. بدو بریم.
‫شغال. شغال. شغال!
‫شغال چیه؟
‫شغال. شغال...
‫زره رو احضار کن!
‫زره!
‫انتظار داشتم داغون بشم.
‫هوی، استیون. ‫این چیه تنمون کردی؟
‫چه بدونم. ‫خودش گفت زره تنم کنم.
‫آره، گفت زره تشریفاتی ‫معبد خونس رو تن کنی.
‫نه لباس سرهنگ سندرز روانی.
‫آخه من چه بدونم منظورش چیه. ‫من که...
‫البته بهم میادها.
‫- خیلی‌خب، سَرگین کو؟ ‫- سَرگین... اِم...
‫این چیه؟ واسه چی لوله دارم؟
‫ولی خفنه‌ها.
‫خوشم اومد.
‫ظاهرت عوض شده.
‫- نزدیک من نباش! ‫- وایستا ببینم...
‫اختیارت رو بده به من استیون. ‫تو از پسش بر نمیای.
‫گمونم بتونم. ‫برو کنار ببینم آقا زشته.
‫آره، با خودت بودم. ‫آقا کایوت زشته.
‫با بد کسی در افتادی داداشی. ‫اینجا محله خودمونه.
‫آره. بیا جلو. بیا جلو ببینم.
‫زودباش، بیا جلو.
‫کوچولو رو ببین. کوچولو رو ببین.
‫من اون گربه‌ایم که نُه تا جون داره. ‫اسمم استیونه که تهش نون داره.
‫یا خدا. اومدی که. بیا!
‫چی شد؟
‫دیدی تونستم! دهنت سرویس شد!
‫لیلا! دیدی زدمش؟
‫به ‌نظرت تشنج کرده؟
‫نه بابا، بهش نمی‌خوره. ‫صرفا یه آدم مستِ خوش‌تیپه.
‫وای!
‫عجب مشتی بهش زدی.
‫یه نگاه بنداز.
‫اگه نذاری کمک کنم، ‫حتما یه نفر آسیب می‌بینه.
‫باشه. مال خودت.
‫فعلا اختیارم مال خودته.
‫از اینجا دورش کن.
‫یالا. زودباش.
‫همینه. یه‌کم دیگه مونده.
‫گرفتمت!
‫نه، نه. کجاست؟ کوش؟
‫ای تُف بهت!
‫تُف بهت!
‫ببخشیدها ولی اون مال منه.
‫می‌تونم لباس و غذا بهتون بدم،
‫ولی نمی‌تونم این رو بهتون بدم. ممنون.
‫کاش می‌تونستی جهانی که قراره ‫بسازیم رو ببینی.
‫پس همچین حسی داره؟
‫که داخل وجود یکی دیگه باشی؟
‫آره.
‫- خیلی ترسناکه. ‫- اشکال نداره، چیزی نیست.
‫- احساس می‌کنم حرکت کردن سخت شده. ‫- چیزی نیست، نفس عمیق بکش.
‫عادت می‌کنی.
‫چند وقت این داخل بودی؟
‫نمی‌دونم. خیلی وقت بود.
‫- خوشم نمیاد. ‫- خیلی وقت بود.
‫دلم نمی‌خواد.
‫می‌شه برگردم تو بدنم؟
‫- الآن نمی‌شه استیون. ‫- لطفا.
‫خودم برمی‌گردم.
‫شرمنده.
‫ما همیشه تونستیم یه دیواری...
‫بین خودمو بکشیم، ‫ولی اوضاع عوض شده.
‫الآن اونی که اختیار بدن دستشه، قوی‌تره.
‫گاهی اوقات انعکاس تصویر کارسازه،
‫ولی اکثرا باید با تمام جونت تلاش کنی، ‫که یه بخش اراده رو دستت بگیری.
‫کارت درست نیست. ‫که من رو اینجا گیر انداختی.
‫همچین حقی نداری.
‫کل عمرم...
‫نمی‌تونم دوست‌دختر داشته باشم. ‫نمی‌تونم از یه ماهی قرمز نگه‌داری کنم.
‫از کارم اخراج شدم. تقصیر توئه.
‫همیشه تقصیر تو بوده.
‫عین یه انگل از زندگی من تغذیه می‌کردی.
‫ببین، وقتی کارم تموم بشه،
‫وقتی بدهی‌ام رو پس بدم...
‫به خدا دیگه نه منو می‌بینی،
‫نه دیگه پیدام می‌شه.
‫قول می‌دم. اگه خونس نمی‌خواست...
‫ما اصلا زنده نمی‌مونیم. منم باید...
‫با بندگی‌ام واسش جبران کنم.
‫چه مدلی واسش بندگی کنی؟
‫اون مدلی که باید واسش خون بریزم.
‫آره، ولی اون خون گردن منه.
‫زندگی مردم رو تباه کردی.
‫به هرچی دست می‌زنی تباه می‌شه.
‫مردم رو اذیت کردی.
‫زنت رو ول کردی. ‫گذاشتی سرگردون بمونه.
‫نه‌خیرم. داشتم ازش محافظت می‌کردم.
‫وقتی خبر نداری حرف مفت نزن.
‫- چرا، ولش کردی. خودم دیدم. ‫- خونس حواسش بهش هست.
‫می‌خواد بعد من اون بشه کالبدش.
‫منم عمرا بذارم همچین اتفاقی بیفته.
‫دروغ می‌گی. باور نمی‌کنم.
‫اصلا بهت اعتماد نمی‌کنم.
‫- تو مردم رو اذیت می‌کنی. ‫- عمرا بذارم نزدیکش بشه.
‫- خفه شو دیگه! ‫- دیگه نمی‌ذارم کسی رو اذیت کنی.
‫به جون عزیزم اگه بذارم ‫آب خوش از گلوت پایین بره.
‫خفه‌شو!
‫می‌گم خفه‌شو! خفه‌شو!
‫تو که قول داده بودی مداخله نمی‌کنه.
‫می‌دونم. درستش می‌کنم.
‫- تا اینجاش که نتونستی درستش کنی. ‫- ولی می‌کنم.
‫خیلی ناسپاسی مارک.
‫که داری شرایط توافقمون رو تغییر می‌دی.
‫وقتی پیدات کردم...
‫یه جنازه له و لورده‌ای بیش نبودی.
‫خیال کردی...
‫الآن شدی صاحب این کالبد؟
‫این کالبد مال منه.
‫سَرگین رو پیدا می‌کنیم.
‫دیگه دیر شده. ‫افتاد دست هارو.
‫پس یه راهی واسش پیدا می‌کنیم.
‫زودتر از اون‌ها می‌ریم سمت مقبره آموت.
‫خودت که می‌دونی به هر قیمتی ‫حاضرم ازت محافظت کنم.
‫چون ارزشش رو داری.
‫پس هرکاری لازمه می‌کنم.
‫بعدش می‌ذاری برم دیگه.
‫خودم می‌دونم از این وظایفی ‫که بهت می‌دم، لذت می‌بری.
‫- ما به هم نیاز داریم. ‫- یه قراری با هم داشتیم.
‫پس فراموش نکن، ‫اگه مسیرمون از هم جدا بشه،
‫دوست نداری برم سراغ ‫فرد منتخب بعدی خودم.
‫مخصوصا که خیلی واست عزیز و مهمه.
‫حالا کجا بریم؟
‫به نظر خودت کجا باید بریم؟
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و اینستاگرام سايت .:: @bollbolljan_com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫برای اطلاعات در مورد ‫منابع بهداشت روان در نزدیکی شما،
‫لطفا از وب‌سابت سازمان ‫خدمات ملی روان‌درمانی دیدن کنید.