‫آه، کی فکرشو می‌کرد اندوور-ساما که به زودی ‫قهرمان نامبروان میشه بیاد خواستگاری دختر ما.
‫تو خواب و خیالم هم فکرشو نمی‌کردم.
‫واقعاً باعث افتخاره که اینجایین!
‫ماها، یعنی خانواده‌ی هیمورا تاریخچه‌ی غنی و طولانی‌ای داریم،
‫پس فکر کنم لایق بودیم که عروسی ‫در خور یه قهرمان رده‌بالا پرورش بدیم.
‫اون زن عینهو یخ بود.
‫اون ازدواج جوری ترتیب داده شده بود ‫که یه ازدواج برنامه‌ریزی شده باشه،
‫اما در واقع یه ازدواج برای کوسه بود.
‫تو این نوع از ازدواج عروسی انتخاب می‌شه ‫که کوسه‌ی فرد رو ارتقاء یافته به نسل بعد منتقل کنه،
‫هدف از ازدواج هم صرفاً تولد بچه‌ یا بچه‌هاشونه.
‫این چیزی بود که خودم می‌خواستم.
‫اگه کوسه‌ی آتش من...
‫با کوسه‌ی خاندان هیمورا ترکیب می‌شد،
‫امیدوار بودم بچه‌ای به دنیا بیاد ‫که بتونه از آلمایت پیشی بگیره.
‫با اینکه خاندان هیمورا زمانی شهیر و برجسته بودن، ‫اما اون موقع خیلی اوضاع خوبی نداشتن.
‫به خاطر پرستیژ قهرمان شماره 2 و ‫شیربهایی که برای عروس پرداخت می‌شد،
‫پدرش خیلی راحت به خواستگاری من جواب مثبت داد.
‫خودش هم می‌تونست منو رد کنه.
‫اگرچه، اون دختر، با اینکه می‌دونست این ازدواج برای کوسه‌ست،
‫به خاطر خانواده‌ش قبول کرد که زن من بشه.
از گل خوشت میاد؟
‫بله، همه‌شون قشنگن.
‫قوی بود... اما انگار با تلنگر آب می‌شد و از بین می‌رفت...
ر-ری... تو... حالت... خوبه؟
‫اصلاً خوب نیستم.
‫برای همین اومدم.
‫اونی که بیشترین زجرو می‌کشه تو نیستی.
‫چون فقط تو نبودی که اون بچه رو ندیدی.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
تو دنیایی بدون سفیدی و سیاهی
در اعماق نفرت همچنان ضجه برپاست
قدرتی برای توقف هم وجود نداره
فقط به سوی دوردست می‌تازیم
تنها، بی‌حوصله و پرخاشگر
گرفتار تقلا تو یه بن‌بست
آیا هنوز هم راه رستگاری هست
تو این راه پر مشقتی که داری طی می‌کنی
وقتی که در آستانه‌ی تسلیمی و چاره نداری
من اونجام تا دستتو بگیرم
تک تکِ احساساتمون به ما چسبیدن و ول نمی‌کنن
به هر قیمتی می‌خوام کنارت باشم، حتی اگه بیهوده باشم
به این می‌گن قهرمان
تک تک دعاهامون، دونه دونه همین‌جا معلقن و گم نمیشن
برای همین هرچقدر بخورم زمین، دوباره پا میشم
بذار قدرت زندگی شعله بکشه
با فریاد، یه روح داره پاسخ احساساتتو می‌ده
دیگه تردید بسه، باید بریم سمت جایگاه حقیقی
یالا، راه بیفت
‫بدجوری کباب شدم...
‫هیچی حس نمی‌کنم.
‫اون یارو بابای منه.
دابی
شــــــــرور
‫اونم به خاطر همچین‌چیزایی نمی‌میره.
‫حتی اگه خودش بخواد سقط شه هم، جایگاهش ‫به عنوان قهرمان نامبروان این اجازه رو نمی‌ده.
‫تقریباً وقتشه که دوباره تو انظار عمومی ظاهر شه.
‫کاش بتونم اون ریخت داغونشو زود ببینم.
‫خیلی حال می‌ده.
‫خیلی طول کشید تا به اینجا برسم.
‫تودوروکی انجی، مامان، فویومی-چان، ناتسو-کون، شوتو...
‫خوب منو تماشا کنین.
‫از عمق جهنم.
روش غلط اطفاء حریق
‫هی! چرا آخه؟!
‫امروز تعطیلی، چرا با من تمرین کوسه نمی‌کنی، بابا؟!
‫برای چی یهویی می‌گی که نمی‌تونی؟!
‫چند بار بهت بگم... به خاطر خودته!
‫من دیگه برم...
خیلی وضعیت عجیبیه، نه؟
‫عناصر کوسه‌ش میل بیشتری سمت کوسه‌ی شعله دارن،
‫ولی انگار از لحاظ فیزیکی بیشتر سمت مادرش کشیده شده.
‫به عبارت دیگه، انگار بدنش انجماد و سرما رو بهتر از شعله تحمل می‌کنه.
‫آه، انگار دنبال یه بچه‌ی طراحی‌شده بودین...
‫ولی این تو این دوره و زمونه، حرام محسوب می‌شه،
‫پس فکر کنم بهتره دست بردارین.
‫در هر حال، تا می‌تونین به تویا-کون ‫اجازه ندین از کوسه‌ش استفاده کنه.
‫در بدترین حالت، می‌تونه خودشو با شعله‌های خودش خاکستر کنه،
‫امکان آسیب‌دیدگی خیلی بالاست.
‫تویا...
‫فکر کردم از آلمایت پیشی می‌گیری...
‫آخه شعله‌هات از مال من قوی‌ترن.
ولی آخه چرا؟
دوباره شاهکار
آلمـــــــایت
‫امروزم 62 بخش رو نجات داده!
‫تا وقتی آلمایتو داشته باشیم،
‫امکان نداره اسیر دست شیطان شیم!
فویومی-چان، فکر می‌کنی چرا دیگه نمی‌تونم با کوسه تمرین کنم؟
‫چه‌می‌دونم...
‫من فقط یه کوچولو سوختم، همین.
واقعاً هیچیم نیست، می‌دونی؟
‫من که خودم می‌دونم بدنم چقدر قویه!
‫ولی منم دوست ندارم که بیشتر از این خودتو زخمی کنی! ‫دوست ندارم!
‫فویومی-چان، تو که نمی‌فهمی!
‫اصلاً زنا حالیشون نیست!
‫ولی دلم برات می‌سوزه خب!
‫من دیگه تصمیممو گرفتم.
‫منم می‌خوام از اون بهتر شم!
‫تقصیر خودته، باباخان!
‫امکان نداره...
‫این... دیگه زیادیه!
‫خیلی ظالمانه‌ست!
‫تویا همین الانش هم می‌دونه که چی از بچه‌ها می‌خوای.
‫مهم نیست چی بگم... هرروز با یه سوختگی جدید میاد پیشم...
چرا آلمایت دل همه را برده؟
‫حماقتش کاملاً به خود من رفته...
‫فقط یه راه هست که بشه جلوشو گرفت.
‫تویا نمی‌تونه از اون پیشی بگیره.
‫بابا، منم می‌تونم از اون بهتر شم...
‫آخه همین الانشم شعله‌های به این قوی‌ای دارم.
‫همه‌ش دارم تمرین می‌کنم...
‫من می‌تونم از پسش بربیام...
‫من می‌تونم از اون بهتر شم.
‫باید منو تماشا کنی.
‫نمی‌شه! چرا نمی‌فهمی؟!
‫چرا وقتی همه‌جات سوخته، بازم اینو نمی‌فهمی؟!
‫تویا! باید اطرافتو هم ببینی!
‫برو با فویومی و ناتسوئو بازی کن!
‫برو تو مدرسه دوست پیدا کن!
‫اگه قهرمان نشی هم باز یه دنیای بزرگ اون بیرون منتظرته.
‫می‌فهمی که...
‫به زودی همه‌ی اینا یادت می‌ره.
‫همه‌ی بچه‌ها تو مدرسه می‌گن که می‌خوان قهرمان شن.
‫ولی اونا هیچی حالیشون نیست.
‫آخه من... پسر تو ام، بابا...
‫تویا... نباید داغ کنی...
‫خودِ باباخان آتیش منو روشن کرده...
‫من بیخیال نمی‌شم...
‫نمی‌تونم بگم که این اتفاق نیفتاده...
‫منو تماشا کن... اندوور!
‫ببین!
‫منو تماشا کن!
‫از امروز، شوتو نباید نزدیک بقیه‌ی بچه‌ها باشه.
‫من باید برم سر کار، پس وقت ندارم تمام مدت مراقبش باشم،
‫ولی برای اون کار کمک استخدام می‌کنم.
‫تو هم نباید بذاری تویا از جلوی چشمت دور شه.
‫اون بچه... فقط می‌خواد که بهش امیدوار باشی.
‫من فقط می‌تونم... دنیای یه قهرمانو نشون بدم.
قهرمان؟
‫به نظرت فقط فرار نمی‌کنی؟
‫داداش تویا!
پسر دوم
دختر ارشد
فویومی
ناتسوئو
‫بیا بازی کنیم!
تویا
پسر ارشد
‫باشه.
‫بگیر!
تو خوبی؟
شوتو
پسر سوم
‫شوتو، نگاشون نکن!
‫دنیای اونا با دنیای تو فرق داره!
نمی‌شه یکم با داداش تویا و اینا بازی کنم؟
‫نمی‌شه... تو تمرین داری.
‫خب... من اون موقع اشتباه می‌کردم.
‫شوتو کار اشتباهی نکرده.
‫ولی باباخانم اشتباه می‌کنه.
‫ما برای اون شکست محسوب می‌شیم، ‫برای همین با ما حرف نمی‌زنه.
‫خیلی عجیبه... بچه داری اما نمی‌خوای اونا رو...
‫یه قهرمان نسل جدید این‌طوریه.
‫اینو هزار بار گفتی.
چرا اینا رو به آبجی نمی‌گی یه بار؟
ناتسو-کون، فکر می‌کنی تقصیر منه؟
‫بس کن! من دارم اینا رو به تو می‌گم، ‫چون فقط تو می‌تونی بفهمی!
‫می‌فهمی دیگه؟! همه‌ی زنای این خانواده به‌دردنخورن!
وایسا! تو دوباره می‌خوای بری کوهستان، مگه نه؟
چرا نمی‌ری یه بارم که شده با همکلاسیات بازی کنی؟
‫من نیازی به دوست ندارم!
‫دنیامون فرق داره!
تویا... تو واقعاً می‌خوای قهرمان شی؟
‫از نظر من، بابات تو رو زنجیر کرده و داری زجر می‌کشی.
‫تویا، دنیا پر از راه برای پیشرفته، ‫هزاران انتخاب داری.
‫فقط باباتو نبین... برو بقیه‌ی دنیا رو هم ببین.
‫اگه بری بیرون یه راه خوب برای خودت پیدا می‌کنی...
تو چی حالیته، مامان؟
‫نکنه کتاب روانشناسی و اینا خوندی؟!
بابابزرگ و مامانبزرگ، چون فقیر بودن تو رو فروختن، مگه نه؟
تو چاره‌ای جز گوش‌دادن به حرفاشون نداشتی، مگه نه؟
‫تو...
‫برای همینم من به دنیا اومدم...
‫تو هم همدستشی، مامان.
‫تو... یا...
‫آتیش... خاموش نمی‌شه.
‫از بچه‌های هم‌سن و سالم ریزه‌میزه‌تر بودم...
ولی ‫بالاخره داشتم به سن بلوغ می‌رسیدم.
‫همون‌طور که بدنم تغییر می‌کرد، ‫شعله‌های سرخم، کم‌کم آبی شدن.
‫که این‌طور... اینم از عملکردای بدنیه پس...
‫وقتی هیجانی می‌شم، یه پیوند مستقیم ‫با قدرت آتیشم به وجود میاد.
‫خیلی محشره این...! ‫بابا کاملاً جا می‌خوره!
آه، ولی... لعنتی... چرا وقتی هیجانی می‌شم گریه‌م میاد؟
‫باباخان، سری بعد که مرخصی داشتی، ‫بیا نوک قله‌ی سِکوتو!
‫سوختگی؟!
‫رفته جایی که کسی تماشاش نمی‌کنه، تمرین کرده!
‫تویا... تو بازمـ...
‫خیلی خفن شده بودم! باید حتماً بیای!
‫شاید به سطح شوتو هم برسم اصلاً!
‫تازه فکر نکنم به آلمایتم ببازم!
‫تازه باباخانم، این‌سری منو قبول می‌کنه!
‫خیلی از اینکه به دنیا اومدم خوشحالم!
‫برای چی جلوی تویا رو نگرفتی؟!
‫مگه بهت نگفته بودم؟!
‫مامانو اذیت نکن!
‫بس کن! اذیتش نکن!
‫شوتو، تو گمشو بیرون!
‫اصلاً به تو ربطی نداره!
تو چی حالیته، مامان؟
‫ انتخابای من محدود بودن...
‫ولی خودم تصمیم گرفتم و روی پای خودم حرکت کردم.
‫حداقل...
‫فکر می‌کردم که بتونم اون لبخندو حفظ کنم، ولی...
‫نتونستم جلوشو بگیرم.
‫خودت درستش کن! به من مربوط نیست!
‫خودت درستش کن!
می‌گم... الان... چی پشت چشماته؟
‫با اون چشما نگام نکن...
‫با اون چشما...
‫مجبور شدم تو بیمارستان بستری شم،
‫و همون‌جا قضیه‌ی تویا رو شنیدم.
‫بعد از اون هم، ذهنم کاملاً از هم پاشید.
‫اشکا... نیاین! من گریه نمی‌کنم!
‫تو نرفتی قله‌ی سِکوتو.
‫اگه رفته بودم، فکر کنم فقط هیزم رو آتیش احساساتش می‌شدم.
‫نه...
انـــــــدوور
آتش جهنمی
قهـــــــرمان
‫شایدم نمی‌دونستم که ‫چی قراره بهش بگم...
‫باباخان.
تودوروکی رِی
‫منم همین‌طوری بودم.
‫خیلی داغه! خاموش نمی‌شه!
‫بد آتیشِ کوفتی بود.
‫خب... هرچی بکاری، درو می‌کنی.
‫آخه تو فقط یادم دادی که چطوری قدرت شعله‌هامو بیشتر کنم.
‫اون روز... ای کاش می‌تونستم از خیر همه‌چی بگذرم...
‫ولی بعد از اینکه تویا رو به کشتن دادم، ‫دیگه راه برگشتی نبود.
‫تنها کاری که ازم برمیومد، تمرکز روی شوتو بود.
‫همون‌طور که احساساتت تشدید می‌شد، ‫از من متنفرتر می‌شدی...
‫حتی می‌تونستم اثری که روی بچه‌ها گذاشته بودی رو هم ببینم...
‫حتی با اینکه داشتم از هم‌پاشیدنمونو می‌دیدم، ‫بیش از اون ترسیده بودم که بخوام کاری بکنم.
‫تنها کاری که کردم... ‫این بود که فقط حضور داشته باشم...
‫همه‌چی رو خودت شروع کردی، ‫دلیل تمام این مصیبت خودتی...
‫ولی اگه منم می‌تونستم یکم تویا رو سر عقل بیارم...
‫نیازی نبود که دابی ازش ساخته شه.
‫شاید می‌تونستم یه بار برای شوتو هم سوبا درست کنم.
‫مسئولیت این کار...
‫فقط روی دوش تو نیست.
‫حتی اگه روحت چند پاره شده باشه،
‫کمکت می‌کنیم که سرِ پا شی.
‫چاره‌ای جز جنگیدن با دابی نداری.
تو... واقعاً... رِی هستی؟
‫بچه‌مون که از خود ما بیشتر آسیب دیده...
‫با اینکه حق داشت ازم متنفر باشه، دوباره «مامان» صدام کرد.
‫اون توی دبیرستان U.A دوست پیدا کرد
‫و خانواده‌مونو نجات داد.
‫شوتو قهرمان خانواده‌ی ماست.
تودوروکی شوتو
نیمه‌یخ و آتش
‫قبل اینکه بیایم اینجا، با مامان حرف زدم.
‫فکر کردم دیگه نمی‌تونی بجنگی.
‫فکر کردم چاره‌ای ندارم جز اینکه خودم انجامش بدم.
‫اما انگار اینطور نیست.
‫هروقت گریه‌ت تموم شد، پاشو.
‫همگی باهم می‌ریم تا تویا رو متوقف کنیم.
‫شو... شوتو...
‫شوتو...!
‫شرمنده، گوش وایساده بودیم.
‫اجازه می‌دین به سفر خانوادگیتون بپیوندیم؟
هاکــــــــس
بالهای درنده
قهـــــــرمان
‫بست جینیست... هاکس...!
‫دیروز از بیمارستان مرخص شدم
‫و یه اطلاعاتی جمع کــــ...
‫من عمیقاً بابت عمل پسرم پوزش می‌خوام.
‫عه؟!
‫واسه این نیومدیم.
‫لطفاً تمومش کنین، خانوم.
‫فقط می‌خواستیم چندتا سؤال درباره‌ی دابی ازتون بپرسیم.
‫با این حال گوش‌واستادن یه عمل از کتون‌به‌دوره.
از کتون‌به‌دور چیه؟
‫منبع رنجشش می‌تونه به راهنمایی برای نحوه‌ی برخورد باهاش تبدیل بشه.
بــــــــــست‌جینیــــــست
فایبر مستر
قهـــــــرمان
‫می‌تونیم ازش بپرسیم چجوری زنده مونده ‫و چطوری به دابی تبدیل شده.
‫من قبلاً خیلی ویدیوهای قدیمی از شما می‌دیدم،
‫ولی هیچوقت فکر نمی‌کردم که سرسختیتونتو جوونی، ‫تبدیل به بهمنی که درگیرشیم، بشه.
‫شوکه شدم.
‫وقتی درمورد تویا-کون صحبت می‌کردین این موضوع مطرح نشد،
ولی سوختگی صورت شوتو-کون هم کار اندوور-سان بوده؟
‫تمومش کن.
‫کار من بوده.
‫ماما...
‫با اینکه حق داشت ازم متنفر باشه، دوباره «مامان» صدام کرد.
‫که اینطور.
‫نتونستم با اون دوتا مقابله کنم.
‫تسلیم شدم و رهاشون کردم.
‫شوتو-کون.
‫تو خیلی باحالی.
‫اندوور-سان، بیرون، الان جهنمه.
‫آره...
‫شیگاراکی، دابی، توگا هیمیکو، اسپینر، اسکپتیک،
‫و 132 عضو فراری جبهه‌ی آزادی.
‫درضمن، هفت نوموی شبه‌های‌اِند هم هستن.
‫این که کجان اصلاً مشخص نیست.
‫علاوه‌براین، به‌جز تارتاروس، توی شش زندان دیگه هم رخنه شده،
‫و حداقل 10،000 زندانی از زندان فرار کردن.
‫ما همچنین توانایی دور هم جمع‌کردن قهرمانا رو از دست دادیم.
‫قهرمانایی که فهمیدن باد کدوم‌طرفی می‌وزه،
‫یکی پس از دیگری دارن استعفاء می‌دن.
‫غیرنظامی‌هایی که دیگه ایمان کاملی به قهرمانا ندارن
‫خودشون اسلحه به‌دست گرفتن و با شرورها می‌جنگن،
‫و وضعیت فعلی طوریه که یه آسیب ‫باعث آسیب‌های بیشتری می‌شه.
‫درحال حاضر، دولت درخواست تیم‌های ‫نجات و قهرمانا از کشورهای دیگه رو داره،
‫اما از اونجایی که کمیته امنیت از کار افتاده،
‫کاغذبازی مورد نیاز برای احضار قهرمانا انجام نمی‌شه.
‫همه‌ی اینا فقط توی دو روز اتفاق افتاده.
‫همونطور که همسرتون گفتن، شما چاره‌ای جز جنگیدن ندارین.
‫درضمن، ما هم همین‌وضعیتو داریم.
‫مسئولیت وضعیت فعلی،
‫بارِ قهرمان شماره یک نیست که تنهایی به‌دوش بکشدش.
‫و این فقط واسه خانواده‌ی شما نیست.
‫چرا...؟ چی می‌گی؟
‫حتی اگه چیزایی که دابی درباره‌ی خانواده‌ی تودوروکی گفت درست باشه،
‫مطمئنم الان همه‌چی متفاوته.
‫من می‌خوام از کسایی حمایت کنم که در تلاشن تا کار درست رو انجام بدن!
‫بنابراین، بیاین یه تیم از سه قهرمان برتر داشته باشیم!
‫من قبلاً زندگیمو روی هاکس شرط بستم.
‫به راه‌رفتن توی راهروهای جهنمی عادت دارم.
‫ببینین، با خانواده‌تون و ما...
‫آیا بارتون کمی سبک‌تر نمی‌شه
‫و فکر نمی‌کنین که می‌تونین دوباره سرِ پا شین؟
‫چرا...
‫آره.
‫فقط تا وقتی که داداش تویا رو متوقف کنیم.
‫آره...!
‫حالا، برای شروع کار.
‫اول، باید به عموم توضیح بدیم.
‫بعد از اتهامات دابی، ما نمی‌تونیم ازش اجتناب کنیم.
‫تقریباً بهش فکر کردم که چطوری می‌تونیم پاسخ بدیم،
‫ولی هنوز یه‌چیز وجود داره که برام واضح نیست.
‫«وان‌فورآل» چیه؟
‫حالا که بهش اشاره کردین، قبلاً...
‫وقتی اون داشت با شیگاراکی می‌جنگید،
‫اندوور یه‌چیزی درباره‌ی «وان‌فورآل» گفت.
‫می‌دونین اون چیه؟
‫ربطی به اون ابرشرور، آل‌فوروان داره؟
‫«وان‌فورآل.»
‫باید حقیقتی که پشتش نهفته‌ست رو پیدا کنیم.
‫ببخشین که از خط شخصی استفاده می‌کنم.
‫ممکنه شیگاراکی دنبال من باشه!
‫دکو...؟
باکوگو کاتسوکی
انفجار
‫دکو، نفله‌ی عوضی!
‫چرا وقتی تو تمرگیدی من باید بیدار باشم؟!
‫ داد نزن!
‫وقتی این یارو بیداره وقتی برای ناراحت‌بودن نیست.
‫ببخشید، سو. ممنون!
‫بالأخره رفتن...
‫وقتی جراحتشو دیدم، فکر کردم بد باشه، ولی...
ایدا تِنیــــا
موتــور
اوراراکا اوچاکو
گرانش صفر
‫از همیشه پرسروصداتره.
‫نماینده!
‫توکویامی و کامیناری هم می‌تونن مرخص بشن!
جیرو کیوکا
سوکت هدفون
‫واقعاً؟ این که عالیه!
‫اوراراکا، بدن میدوریا خوبه، نه؟
‫اینطور شنیدم، ولی...
‫نگرانم...
‫سلام.
‫قدرت‌الله انفجارپور ملقب به دینامیت.
‫روبه‌راهی؟
‫روبه‌راه به‌نظر میام؟!
‫می‌خوایم با میدوریا ایزوکو-کون صحبت کنیم.
‫همین الان، آلمایت گفت تنهاشون بذاریم.
‫آلمایت گفت؟
‫اندوور-سان گفت شیگاراکی دنبال میدوریا-کون بوده.
‫اگه آلمایتو به این معادله اضافه کنیم...
‫آخه... «وان‌فورآل» چی می‌تونه باشه؟
آلمــــــــــــــایت
وان فور آل
قهـــــــرمان
‫میدوریای جوان...
‫می‌تونم حسش کنم... منِ درونِ این جوان... منِ درون وان‌فورآل...
‫الان، داری با کاربرای قبلی صحبت می‌کنی، درسته؟
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
راهمونو باز می‌کنیم
Bokura wa itsudemo kodoku no soba de shoujiki nan da na
ما همیشه طرف تنهای قصه بودیم ولی با خودمون صادق بودیم
Namida wo koraete egao wo nakushiteta
مدام جلوی اشکامون سد بستیم و لبخندمونو گم کردیم
Honno sukoshi no kyoufu de kokoro kudakete shimaisou
کافیه یه نسیم آروم بوی ترسو بیاره، تا قلبامون هزار تیکه شه
Tachiagatte hashiridase mae ni shika susumenain da
پاشو و راه بیفت، فقط می‌تونیم رو به آینده حرکت کنیم
Kizutsukenai kizutsukanai sono te wa mou hanasanai
نه آسیب بزن، نه آسیب ببین؛ نذار این دستا دوباره رها شن
Itsudemo kiseki wa okoseru to shinjiteitai
من دوست دارم، به امکان معجزه در هر ثانیه فکر کنم و باور داشته باشم
Kanashimi ni sayonara wo suru no sa
با غم و اندوه، همین الان خداحافظی کن
Hora, kowaku wa nai kodoku janai yo boku tachi wa
ببین... نیازی نیست بترسی چون ما تنها، تنهاهای روزگار نیستیم
Kitakaze ga fuite kirihirake unmei wo ima
باید منتظر بمونیم باد شمال بوزه تا سرنوشتمونو با دستای خودمون حکاکی کنیم
Tsukinukero
راهمونو باز می‌کنیم
پیـــــــــــــــــــــــش‌نمایش
‫آنچه خواهید دید.
‫درحالی که به خواب ادامه می‌دم، به دنیای وان‌فورآل هدایت می‌شم.
‫نسل‌های گذشته‌ی کاربران، رازهایی رو به اشتراک می‌ذارن.
‫و بعد، ازم می‌پرسن:
‫«می‌تونی شیگاراکی تومورا رو بکشی؟»
‫من قطعاً...
‫قسمت بعد، «میدوریا ایزوکو و شیگاراکی تومورا.»
‫اصل و نسبم مورد آزمایش قرار گرفته.
میدوریا ایزوکو و شیکاراکی تومورا
قسمت بعـــــــــدی
‫فراتر برو!
‫فراتر از بینهایت!