چرا حرکت نمی‌کنیم؟
‫راهمون بندازین!
‫مامان، آبجی...
‫از هم جدا نشین.
‫شنیدم مونت لیدی و بقیه باختن!
‫دروغه! این اخبار فیکن!
چه خبره آخه؟
‫باورشون کردیم و کارو سپردیم دستشون، ‫ولی آخرشم که اینجوری شد...
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫هنوز در مورد خسارت کاملی که متحمل شدیم، ‫گزارش قطعی نداریم.
‫آل‌فوروان داره می‌ره سمت شرق!
آیبا! وضعیت از چه قراره؟
‫سیستم تخلیه‌ی یو.ای رو تحت کنترل گرفتم.
می‌بینین که بعضی از بلوکا دارن حرکت می‌کنن؟
‫ولی...
‫یه بلوک هست که از داخل متوقف شده.
‫یکی اونو نگه داشته.
‫آل‌فوروان به ما گفت که پیروِ اسکپتیک باشیم.
‫ولی ارتباطمون از دست رفت! ‫چیکار کنیم حالا؟
‫باید به آل‌فوروان نتیجه ارائه بدیم!
‫وقتی امروز به آخر برسه، دنیا مال آل‌فوروان می‌شه!
‫اگه بهش نتیجه ارائه ندیم، ‫زندگیامون...
‫پیداش کردم!
‫تتسوتتسو!
‫دارمش!
‫با اینکه می‌دونم بعدش چی می‌شه...
‫با اینکه می‌دونم دوباره همون اتفاق میفته...!
‫این چه حسیه؟!
‫داره الکی خودشو به کشتن می‌ده! می‌خواد خودکشی کنه؟!
‫بدنم...
‫داره سرِ خود عمل می‌کنه!
‫بلوک‌های 17 تا 32 دوباره راه افتادن!
‫آل‌فوروان از آسمون شهرِ ایدو هم گذشت!
‫کسی مونده که بجنگه؟!
‫برای گروه‌های مختلف فراخوان فرستادیم...
‫ولی همگی مجروحن!
‫حالا چیکار کنیم؟!
‫اوضاع خرابه!
‫اون حرارت... تو گونگا...
‫شعله‌های دابیه!
حالا که چی؟
‫گزارش بده!
‫اندوور شکست خورده؟!
‫نه... هنوز نه...
‫ولی...! آنالیزمون نشون می‌ده که قراره ببازه!
‫از وقتی دابی دستگیر شده، ‫داشته گرما ذخیره می‌کرده.
‫حرارتو فشرده و ذخیره کرده!
‫با این اوضاع... شاید تا ده دقیقه... شایدم کمتر...
‫دست به خودنابودی می‌زنه!
‫در ضمن، انرژی‌ای که به تبعِ اون آزاد می‌شه...
‫باعث انفجار فشاربالایی می‌شه که همه‌چی رو خاکستر می‌کنه...
‫اونم تا شعاع 5 کیلومتری!
‫در حال حاضر... در موقعیت شعاع 5 کیلومتری دابی...
‫... راه تخلیه‌ای قرار داره که یو.ای تو شرق رو ‫به شیکتسو تو غرب متصل کرده.
دابی از این خبر داره؟
‫نه... همچین چیزی محاله.
‫ولی... اگه قبلاً اطلاعات مسیر تخلیه رو از اسکپتیک گرفته باشه...
‫باهاشون تماس بگیرین! همین الان!
‫هنوزم بلوکایی هستن که بشه متوقفشون کرد...
‫نباید بذاریم وارد ناحیه‌ی پیش‌بینی شده برای انفجار بشن!
‫دریچه‌ی اضطراری رو باز کنین!
‫برین به سمت سطح زمین!
‫سوکائوچی-سان! آل‌فوروان داره شتاب می‌گیره!
‫تقریباً داره می‌رسه به ناحیه‌ی تخمینی مؤثرِ دروازه‌ی شلخته!
‫اگه دوتا ارباب شیطانی تو یه مکان باشن،
‫دیگه... کاری از ما ساخته نیست...
از پشتیبانی چه خبر؟
‫خبری نیست!
‫حتی اگه قهرمان سالمی هم اون اطراف باشه، ‫هیچکس به موقع نمی‌رسه.
‫سوکائوچی-کون...
‫تودوروکی-کون، بعد از فسفر هنوز ریکاوری نکردی...
‫گفتم که حالم خوبه.
‫آل‌فوروان داره می‌ره سراغ میدوریا.
‫منم هنوز می‌تونم تکون بخورم.
‫همین‌جوریشم ذهنت مشغول حالِ برادرت هست!
‫باید یه کاری بکنم... اگه از دستم برمیاد...
‫حتماً برات سخت بوده که اونطوری باهاش روبرو شی...
‫حتماً برات غمناک بوده...
‫وایسا!
‫من هنوز جون دارم!
‫مگه نمی‌خواستی منو بکشی؟!
‫اونی که جزغاله شده، تویی!
‫تو بودی که با مهربونی به من گفتی به ‫کسی که می‌خوام باشم، چشم بدوزم.
اصلاً چرا باید اینجوری زجر بکشی؟
‫آه... وصل شد!
شما دوتا حالتون خوبه؟
‫آلمایت؟!
‫زمان نداریم... خلاصه می‌گم.
‫شما باید همین الان برین گونگا.
‫دابی داره منفجر می‌شه، یه بلوک تخلیه هم تو ناحیه‌ی انفجاره.
‫الانم... حواس اندوور به دابیه...
‫ولی نمی‌تونه با کوسه‌ش جلوی انفجار اونو بگیره.
‫ایدای جوان، می‌دونم که می‌تونی بدویی.
‫تودوروکی جوان، جسم و ذهن از یه واحدن.
‫با چیزایی که از سر گذروندی باید متوجه شده باشی.
‫آلمایت، ولی آل‌فوروان...
‫مشکلی نیست، هنوز یه آدم قوی تو جناحمون داریم.
‫اگه بخوای با شک و تردید بجنگی...
‫نمی‌تونی جلوش پیروز شی.
‫بعد از اون همه نگرانی و تردید، ‫نمی‌شه رو تصمیم قلبیتون قیمت گذاشت.
‫جلوی تویا رو بگیر و خیال همه‌ رو راحت کن.
‫تا بتونی خودت بشی.
‫الان، تنها چیزی که می‌تونه کاری در رابطه با ‫وضعیت فاجعه‌بار گونگا کنه...
‫موتور و نیمه‌یخ نیمه‌آتش‌ـه.
‫شماها تنها امیدمونین!
‫روتون حساب می‌کنیم.
‫می‌خوای بدویی؟ ولی موتورت از کار افتاده، ‫و گونگا هم خیلی دوره...
‫بارون خوب پاهامو خنک کرده.
‫می‌تونم بدووم. می‌تونم!
‫تودوروکی-کون، پاهای من برای راهنمایی بچه‌های ‫گم‌شده وجود دارن.
‫به‌خاطر بقیه...
‫سفت بچسب!
‫با تمام سرعت به پیش!
‫می‌سپریمش به خودتون، ایدای جوان و تودوروکی جوان.
‫حالا... نوبت منه...
‫سوکائوچی-کون...
‫احمق!
‫با خودت چه فکری کردی؟!
‫اشکال نداره، سوکائوچی-کون.
‫از اولشم این مبارزه‌ی من بوده.
‫منو یاد مبارزه‌های طولانی‌مون میندازه...
‫شنیدم تنفر شیگاراکی روت تأثیر گذاشته.
‫پس نمی‌تونی بهم بی‌توجهی کنی، نه؟
‫چطوری می‌خوای بجنگی؟
‫یادت رفته کوسه نداری؟!
‫حتی اگه کوسه هم نداشته باشم، می‌تونم قهرمان بشم؟
‫درسته. نمی‌تونی ازم چشم‌پوشی کنی.
می‌پرسی چرا؟
‫چون من اینجا هستم!
‫هل ندین!
‫با احتیاط جلو برین.
‫مضنونین رو دستگیر کردم.
‫ولی دخل سیستم بخش تخلیه رو آوردن.
‫بیخیال بازیابیش می‌شم!
‫ربات‌های یو.اِی شما رو به خارج محوطه‌ی انفجار می‌برن.
‫لطفاً عقبو نگاه نکنین!
‫دابی رو نبینین!
‫تویا...
‫فقط بخش تخلیه نیست...
‫پیکسی‌باب و بقیه الان جلوی توگا و کپی‌هاش رو گرفتن...
‫بد شد، دارم آسیب مبارزه‌م با آل‌فوروان رو ‫توی پام حس می‌کنم.
‫نمی‌تونم تویا رو بیشتر از این دور کنم...
‫بــابـــا جون...
‫بـــــبــــیــن...
‫بابا، ببین!
‫الان می‌تونم این‌کارو بکنم!
‫تویا، شعله‌تو خاموش کن!
‫ببـــیـــن...
‫نمی‌خوام... بذارم بمیری...!
‫ناتسو-کون، بیا بازی کنیم!
‫هوشیاریش...
‫چطوری تونسته تا الان دووم بیاره...
‫اونم با حرارتی که حتی می‌تونه منو بسوزونه...؟
‫تویا...
‫تو...
‫خطری که در مقابله با مرگ قطعی حس می‌کنی...
‫گفته شده لب‌مرگ بودن باعث بیداری کوسه‌ها می‌شه.
‫از طرفی، آدما یه حالت حمله یا گریز دارن...
‫و اون با بیداری فرق داره.
‫قدرتیه که وقتی کسی لب‌ مرگ باشه به‌وجود میاد.
‫کوسه‌ی... ری...!
‫من برنده می‌شم، و تویا رو می‌بینم!
‫همه‌ش...
‫... مسئولیت منه.
‫فکر می‌کردم باید همه‌شو به‌دوش بکشم و زندگیمو ‫صرف تاوان پس‌دادن کنم.
‫ولی همیشه چشمت بهم بوده، نه؟
‫نتونستم طوری که می‌خواستی ببینمت...
‫و باید برات جبران هم می‌کردم.
‫هنوزم همون رویا رو می‌بینم...
‫رویایی که خانواده‌م با هم نشستن و من پیششون نیستم.
‫نمی‌ذارم تنها بمیری.
‫اما...
‫نمی‌ذارم...
‫... کس دیگه‌ای هم قاطی بشه!
‫رو زمین نمی‌تونم به‌اندازه‌ی کافی دور شم.
‫تویا، از قدرت شعله‌هات استفاده می‌کنم تا برم تو هوا!
‫صبر کن! لطفاً صبر کن!
‫فقط یکم دیگه...!
‫ری؟!
‫چرا اینجایی؟!
‫تویا...
‫خوش اومدید.
‫مامان؟!
‫ناتسو-کون، حواست به خواهرت باشه.
‫لطفاً منو ببر اون وسط!!
‫ماها به‌وجود اومدیم تا درخواست مردم رو برآورده کنیم!
‫تویا!
‫ری، می‌خوای سردش کنی؟
‫می‌خوای سردش کنی و انقدر بهش نزدیک شدی...
‫نه! دور شو!
‫اینطوری تا حد مرگ می‌سوزی!
‫خودت و تویا هم همینطور، نه؟
‫مامان...
‫تویا...
‫ببخشید!
‫ناتسو-کون... فویومی-چان...
‫بس کنین!
‫نه! دیگه نمی‌خوام کسی رو از دست بدم!
‫تویا-نی! همه‌ رو با خودت نبر!
‫داداش احمق، دیگه برای بقیه دردسر درست نکن!
‫اگه با حرکاتم بخوام گرمامو ببرم بالا، بدن تویا...
‫لطفاً، التماس می‌کنم...
‫بذار بقیه برن!
‫همه... دارن می‌بینن...
‫همه‌ش همین بود؟
‫چیزی به این سادگی؟
‫ایکاش زودتر می‌فهمیدم...
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫افزایش دمای مرکز داره کندتر می‌شه!
‫محاسبه داره آپدیت می‌شه!
‫پس، با این وضع...
‫نه، داره کم‌تر می‌شه!
‫نمی‌تونیم از انفجارش فرار کنیم!
‫عقب‌نشینی کنین!
‫همه‌تون قاطی انفجار می‌شین!
‫برین عقب!
‫کندو! فرار کن!
‫نگران نباش! چیزی نیست!
‫آره.
‫نگران نباش.
‫چون ما...
‫5 شگفت‌انگیزو کنار خودمون داریم!
‫باورم نمی‌شه...
‫سرعت فراصوت...
‫سرعتش به اندازه‌ی یه جنگنده‌ست!
‫استفاده‌ی متوالی از تولید یخ برای کاهش مقاومت، ‫و ساخت یه لایه‌ی هوای نازک با گرما برای کاهش اصطکاک.
‫الان، تنها چیزی که می‌تونه کاری دررابطه با ‫وضعیت فاجعه‌بار گونگا کنه...
‫موتور، و نیمه‌یخ نیمه‌یخ نیمه‌آتش‌ـه.
‫شماها تنها امیدمونین!
‫آلمایت...
‫واقعاً داشتی بهشون یاد می‌دادی...
‫فقط می‌تونم تا اینجا بیارمت!
‫ممنون، ایدا.
‫مشت رعد آتشین...
‫فسفر!
‫تودوروکی-کون!
‫به‌لطف تو، دارم کسی که می‌خوام می‌شم!
‫پس تو هم باید کسی بشی که دلت می‌خواد!
‫«مادر عزیز،
‫هرروز سعی می‌کنم سر کلاس حرف بزنم، و با بقیه‌ی ‫دانش‌آموزان هم‌صحبت بشم،
‫تا بتونم در جایگاه برابری با بقیه‌ی کلاس باشم.
‫از اونجایی که راجع‌ به چیزهای زیادی حرف می‌زنیم، ‫بعضی وقتا هم به اختلاف می‌خوریم.
‫ولی بعد از بحث،
‫بعضی اوقات بهتر هم‌دیگه رو درک می‌کنیم.
‫دوستام فقط به‌خاطر خودشون عصبانی نمی‌شن، ‫یا گریه نمی‌کنن... بلکه به‌خاطر بقیه‌ست.
‫منم می‌خوام اونطوری باشم.
‫سخته، ولی تمام تلاشم رو می‌کنم.»
‫وقتی از محدودیت‌های زیادی پیشی می‌گیری...
‫اوضاع برعکس می‌شه...
‫اصل‌ونسب من...
‫اگه همینقدر ساده بود...
‫اگه می‌تونستم زودتر باهاشون روبه‌رو بشم...
‫هنوزم چیزایی هستن که می‌خوام بگم، یا روشون بحث کنم!
‫دایهیو کایشو!
‫همه‌تون... اینجا بودین...؟
‫که اینطور...
‫خوب نیست، ولی خوشحالم...
‫احتمالاً نمی‌تونستم فقط با ‫دایهیو کایشو جلوشو بگیرم...
‫چون تویا-نی قدرت آتیششو نسبت به وقتی که با هم ‫مبارزه کردیم، بالاترم برده بود...
‫شوتو...
‫شـ ـ شماها...
‫بمیر... بابای آشغال...
‫همه‌تون... بمیرین...
‫منم... می‌میرم...
‫از داخل داره منجمد می‌شه؟
‫تویا-نی...
‫وایسا، باید چیکار کنیم؟
‫از این به‌بعد قراره جهنم باشه...
‫تویا...
‫ببخشید...
‫ببخشید که نیومدم قله‌ی سکوتو...
‫بابا... ازت متنفرم...
‫از همه‌تون...
‫باشه... بگو...!
‫بیشتر...!
‫ری...
‫ببخشید انقدر بهت فشار آوردم...
‫فویومی...
‫ببخشید همه‌چیو انداختم گردنت...
‫ناتسو...
‫ببخشید انقدر بهت بی‌توجهی کردم...
‫شوتو...!
‫ببخشید...!
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫آنچه خواهید دید...
‫رژه‌ی مرگ مرد غمناک محوطه‌ی ویلای گونگا رو به مخاطره انداخته.
‫در اون مابین، اوراراکا-سان بدن اصلی توگا رو پیدا کرده
‫و سعی می‌کنه نیت حقیقیش رو دریابه.
‫در میان غم دخترک...
‫خواسته‌ها...
‫و احساسات تاب‌خورده...
‫قست بعدی، «غرور یک دختر!»
‫فراتر برو!
‫فراتر از بینهایت!
‫مسیر یو.ای به شیکتسو
بخش کامینو
کاناگاوا
‫2 کیلومتر آن‌سوتر از محل ویلای گونگا
بلوک تخلیه
پیـــــــــــــــــــــــش‌نمایش
قسمت بعـــــــــدی
من اینجا هستم
غرور یک دختر
‫فرقی نداره چندصد یا چندهزار بار باشه،
‫با تمام توانم برای نجاتت نجاتت
‫می‌خونم
‫در زندگی بعدی، نقطه‌ی مخالفِ مخالف،
‫با هم می‌خندیم می‌خندیم و رویا می‌بینیم
‫به سلامتی، در ازای درد، در ازای درد،
‫به‌دنبال چی می‌گشتم؟
‫ایول، اگه برنده نشی، عدالتی درکار نیست،
‫عدالتی درکار نیست،
‫فقط می‌خوام لبخند بزنم
‫همه برای کسی می‌خونن،
‫دارن همچین فردایی رو می‌دزدن،
‫نغمه‌ای تسلیم‌ناپذیر، بر رویمان افتاده،
‫تو هم برای مخالفت داری فریاد می‌زنی
‫الان پرده‌ی آخره،
‫بیا بجنگیم،
‫راستمو از چپم تشخیص نمی‌دم، اما،
‫همیشه پرده‌ی آخره،
‫یه جادوی بی‌پایان،
‫هرروز، بیا به جلو بریم،
‫با تمام توانمون
‫فرقی نداره چندصد یا چندهزار بار باشه،
‫با تمام توانم برای نجاتت نجاتت
‫می‌خونم
‫در زندگی بعدی، نقطه‌ی مخالفِ مخالف،
‫با هم می‌خندیم می‌خندیم و رویا می‌بینیم
Namida no ato ga kienai yokogao
Mabuta ni nokoru
Tomadou koto mo yurusanai setsuna
Ikari ni furueta
Kaeru basho ni mo niteita koto
Ushinau tame ni
Deatta wake janain da
Koe wo kotoba wo
Yasashii atsusa wo
Kokoro ni tomoshite
Kiechaisou na hodo
Inochi ga tarinain da
Kimi wo terasenai
Hikari ni imi wa nai
Kiechaitai kurai no
Rokutousei no matataki
Ichiban boshi wo kakikesu you na
Kimi no koe wo sagashiteru
Kiechaisou na hodo
Chiisana inochi demo
Ichiban boshi wo kakikesu you na
Kimi no koe wo sagashiteru
‫رد اشک، بر روی صورتت باقی می‌مونه،
‫بر روی پلک‌هایت سنگینی می‌کند
‫در لحظه‌ای که اجازه‌ی سردرگمی نمی‌دهد،
‫از ترس لرزیدم
‫مکانی که شبیه خانه بود،
‫فقط برای از دست دادنش،
‫همو ندیدیم که
‫صدا و کلمات،
‫گرمای ملایم،
‫قلبم رو روشن می‌کنه
‫وقتی حس ناپدید شدن می‌ده،
‫زندگی کافی نیست
‫اگه نمی‌تونم درخشانت کنم،
‫پس نور هیچ معنی‌ای نداره
‫مانند سو سو زدن
‫نور ستاره‌ی شش‌درخشانی،
‫چیزی که حتی روشن‌ترین ستاره‌ هم خاموش می‌کنه،
‫به دنبال صدات می‌گردم،
‫حتی اگه زندگی انقدر کوچیک باشه
‫که هرلحظه امکان ناپدیدیش باشه،
‫چیزی که حتی روشن‌ترین ستاره‌ هم خاموش می‌کنه،
‫به دنبال صدات می‌گردم،
‫به دنبال صدات می‌گردم