اداره پلیس
‫لا براوا!
‫جنتل!
‫لا براوا! ‫جنتل!
‫می‌تونین برین، البته فقط به خاطر همکاریاتون. ‫لا براوا!
‫اینا همه، به‌خاطر اینه که فوق‌العاده بودی، جنتل!
‫لا براوا تو هم محشر بودی!
اتاق ملاقات ‫عه؟!
‫گفتن می‌تونی بری، ولی نمی‌خوای بری؟
‫فعلاً نه. فعلاً... هنوز از بیرون می‌ترسم.
‫اگه دوباره مورد استفاده قرار بگیرم، چی؟
‫می‌خواستم تو چند تا کار بهم کمک کنی.
‫اون روز، میدوریا ایزوکو یه چیزی به جهان نشون داد...
‫و تا نبینم چه تغییری در جامعه ایجاد می‌کنه، نمیام بیرون.
‫می‌ذارم مالیات‌دهنده‌ها یه مدت دیگه بهم غذا بدن.
‫شرور...
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
بخش ویژه شیگاراکی تومورا کیست؟
‫اون آدم، وحشتناک بود.
کارمند (35 ساله)
‫خیلی خوشحالم که از شرش خلاصمون کردن.
دانشجو (21 ساله)
‫دوستم مرد.
‫به‌خاطر اون قاتل وحشتناک و بی‌رحم!
‫بریدم... زندگیم کاملاً بهم ریخته!
‫خونه‌ی منم خراب شد.
‫میشد جلوی اینو گرفت؟ یه جوری؟
خانه‌دار (70 ساله)
‫آدم می‌مونه...
رستوراندار (30 ساله)
‫اولش همه فکر می‌کردن فقط یه اوباشه.
‫هیچ‌کس تصور نمی‌کرد اینقدر تهدید بزرگی باشه!
‫کارهای بازسازی با کمک داوطلبان و کمک‌های بین‌المللی سریع پیش می‌ره.
‫ولی در عین حال، مناطقی هستن که به نیروی بیشتر نیاز دارن.
‫توده‌های بزرگ آوار نشون می‌ده که خسارت چقدر گسترده بوده.
‫لیگ اشرار پشت این تروریسم بی‌سابقه بود که به این حجم از مردم، آسیب زد.
رهبرشون... شیگاراکی تومورا... چه آدمی بود؟
‫در قسمت دوم گزارش به همین مسئله خواهیم پرداخت.
‫دختری که عاشق لبخند است
‫او داشت تبدیل به نومو می‌شد، چون نمی‌تونست با چند ‫کوسه‌ی همزمان مثل بادی بالک و اسکیل‌میل کنار بیاد.
‫ولی به لطف تحقیقات مستمر ما روی نومو و اینکه هنوز خیلی از دست نرفته بود،
‫به سختی تونستیم کنترلش کنیم.
چی باعث شده بیای اینجا، قاتل؟
‫چیزی رو انکار نمی‌کنم.
‫اومدم درباره مرگ شیگاراکی بهت بگم.
‫می‌خوای نمک رو زخمم بپاشی؟ چقدر مریضی تو!
‫تو زنده‌ای، پس بهت می‌گم.
‫«شیگاراکی تومورا تا آخرین لحظه جنگید که نابود کنه.»
‫ها؟
‫شیگاراکی بهت گفت اینو بگی؟
‫گفت به اسپینر بگو.
‫من؟
به توگا و دابی چی؟
به ‫کمپرس چی؟
‫فقط تو رو گفت.
‫شیگاراکی... امید من بود!
‫لبخند زد و گفت: «بیا همه چیزو نابود کنیم.»
‫تو دیکا بهم یه افق عجیب نشون داد!
‫اون سخنگوی من بود!
‫به خاطر اینکه جهش‌یافته بودم تحت فشار بودم ‫و درست وقتی که تقریباً تسلیم شده بودم،
‫به من یه رویا نشون داد!
گفتم، ‫شاید بتونم کار بزرگی انجام بدم.
گفتم، ‫شاید بتونم کسی باشم! ‫تو مجبور نیستی این ملاقاتو ادامه بدی! من مهارشـــــ
‫شیگاراکی تومورا قهرمان من بود!
‫خراب‌کاری فقط برای نابودی، آره؟
‫این چیزی جز یه بازی بچگونه‌ی بدون فکر و دلیل نیست!
‫اون عاشق گیم بود!
‫ولی تحقیقات پلیس ادامه داره و گذشته‌ی غم‌انگیزش آشکار شده.
‫وقتی منزوی بودم، فقط گیم می‌زدم!
‫پیدا کردن حقیقت مهمه، ولی اگه درباره‌ش احساسی حرف بزنیم،
‫یکی ازش الهام می‌گیره و این چرخه تکرار می‌شه!
‫اونم خیلی از گیمایی که من می‌زدمو، بازی می‌کرد!
‫باید صریح و محکم درباره این آدم حرف بزنیم.
‫اون یه پست‌فطرت بود.
‫اولین دوستی که داشتم، اون بود!
‫می‌گفت که «باید قهرمانشون باشه.»
‫اونجا، در اعماق قلب شیگاراکی، لیگ اشرار زنده بود.
‫فکر می‌کنم می‌خواسته اینو بدونی چون خودشم همین حسو داشته.
‫من گرفتار جنون شدم،
‫ فراموش کردم که هیچ راه بازگشتی نیست.
‫همیشه خیلی دیر متوجه می‌شدم.
‫اگه یه قدم دیگه جلو می‌رفتم،
‫می‌تونستم قهرمانمو نجات بدم؟
‫الان ممکنه یه شیگاراکی یا آل‌فوروان دوم یا سوم منتظر فرصت باشه.
‫باید مراقب تهدید بعدی باشیم!
شما قهرمانا قراره به مبارزه ادامه بدین، درسته؟
‫بعدشم با اون لبخند روی صورتتون...
‫یه روزی شیگاراکی و لیگ اشرارو فراموش می‌کنین.
‫ می‌خوام یه کتاب بنویسم.
‫درباره شیگاراکی تومورا، نماد ترس.
‫یه یادآوری همیشگی برای شما قهرمانا ‫که بدونین لیگ اشرار برای نابودکردن وجود داشت.
‫گذشته فراموش نمی‌شه. ‫داستان شیگاراکی تومورا رو می‌گم.
‫امیدوارم یه کتاب کمیک باشه.
‫ها؟!
‫نگران نباش.
‫ما هیچ‌وقت فراموش نمی‌کنیم.
‫خودمم حرف دارم!
‫با اون رفیق هشت‌پات بگو، تسلیم نشه.
اتاق ملاقات
‫راست می‌گه...
‫شاید بد نباشه که تصویری بنویسم.
‫نقاشی فراتر از ملیت و سطح تحصیلاته.
‫خوش برگشتی، جوان.
‫پیامو رسوندی؟
‫بله.
‫راستی، درباره درخواستی که برای چیساکی دادی…
‫روزای بهتر از اینو دیدی، چیساکی.
‫ب-بابا...
‫فکر می‌کردم هنوز تو تخت خوابی.
به خاطر کوسه‌ی تو دیگه؟
‫ولی طبق چیزایی که شنیدم، وسایل کمک‌پزشکی روزبه‌روز بهتر می‌شن.
‫درضمن... من دیگه رئیس نیستم... دیگه گنگی در کار نیست.
‫بابا!
‫از راه درست منحرف شدی.
‫ببین چی به سرت اومده.
‫همیشه آماده بودم کمکت کنم.
‫که از راه منحرف نشی.
‫شرط می‌بندم کورونو هیچ وقت درست و درمون، توبیخت نکرده.
‫ببخشید…
‫بابا، ببخشید…
‫دیر شده.
‫باقی عمرتو باید از اری معذرت بخوای.
‫اون ممکنه فراموش کنه، ولی تو هیچ وقت کاری که باهاش کردیو فراموش نکن.
‫نترس. تا وقتی جونت رو از دست ندی، بهت سرکوفت می‌زنم.
‫سوکائوچی-سان، دست شما درد نکنه.
‫خواهش می‌کنم. خیلی بهتر از اینه که ‫اری-چان دوباره اون همه چیزو تجربه کنه.
‫چطور می‌تونیم مطمئن شیم که این اتفاق دوباره نیفته؟
‫اطمینانی در کار نیست.
‫می‌تونیم از هاکس بخوایم که یه عالمه قهرمان جدید بسیج کنه.
‫هاکس... همچین قدرتی داره؟!
‫شوخی می‌کنم.
‫خب، نباید خودمونو زیاد درگیرش کنیم.
‫دانش‌آموزای جدید امروز کلاساشونو شروع می‌کنن.
‫نمیشه بذاریم اونا ما رو افسرده ببینن.
‫ولی دانش‌آموزای دوره قهرمانی سال‌های مختلف ‫زیاد با هم نمی‌پلکن، پس چیزی از ما...
‫تودوروکی-سنپای!
‫دینامیت-سنپای!
‫چه خبره اینجا؟ ‫می‌تونم شماره‌تو داشته باشم؟ ‫من خیلی طرفدارتم!
‫اخراجشون کنین! همه‌ ‌ی این نفله‌ها رو! ‫تو بهترینی! وای! ‫لطفاً یه سلفی!
‫سال‌اولیا رو... پشمام!
‫من نبردش با آل‌فوروانو دیدم.
‫من از جشنواره ورزشی عاشق تودوروکی-سنپای شدم.
‫منم همینطور. اون نور راهنمای من بود.
‫منم همینطور.
‫تحسین خوبه، ولی اونا هم آدم هستن.
‫اگه یه گروه دنبال بیفته باشه، هرکسی باشه وحشت می‌کنه!
‫ولی می‌تونم تک‌تک باهاشون حرف بزنم.
‫تو راهروها سگ‌دو می‌زدن! سگ‌دو می‌زدن، نماینده!
‫درسته... باید قوانین رو رعایت کنیم.
‫اونا هنوز کامل خوب نشدن!
‫یکم بهشون آرامش بدین.
‫ب-ببخشید! به چی فکر می‌کردم؟
‫دیدمشون و نتونستم خودمو کنترل کنم!
‫فکر کردم باکوگو عقده‌ی طرفدار داره. ‫احسنت که به اشتباهت پی بردی!
‫ مهمه که اون اشتباهو دوباره تکرار نکنی! ‫حتی اونم نمی‌تونه همزمان با چند نفر کنار بیاد.
‫دخترا همیشه از کاچّان فاصله می‌گرفتن، شاید به این عادت نکرده.
‫اوه... برگام.
‫برگام و کوفت و زهر مار!
‫آره، برگام… ولی نمی‌تونم تحمل کنم دخترا از یه خلافکار خوششون بیاد!
‫کثافت!
‫بزنین به چاک!
‫واقعاً متاسفیم!
‫درسته، خیلی غیرمنتظره نیست.
‫میدوریا-سنپای!
‫می‌گم... من دیدمت!
‫واقعاً بهم انگیزه داد!
‫واقعاً باعث شد فکر کنم… منم باید یه کاری انجام بدم!
‫چیزه... دست شما درد نکنه!
‫مزاحم شدیم!
‫چیزه...
‫قربانت...
‫این درد…
‫حالا میدوریا و تودوروکی یه‌چیزی...!
‫ولی اگه یه اراذل بخواد بین دخترا محبوب باشه زیر بار نمی‌رم!
‫روحم قبولش نمی‌کنه!
‫به‌هرحال، مبارزه‌ی شدیدی بود.
‫و اینا هم دقیقاً مرکزش بودن.
‫طبیعیه بخوان به‌خاطرشون سروصدا کنن.
اتاق معلم‌ها
‫بازم برای کلاس ۲-اِی درخواست مصاحبه اومده.
‫بگو نه.
‫به‌نظرت بعضیاشون دل‌شون نمی‌خواد قبول کنن؟ مثلاً مینتا؟
‫ولی بعضیاشون هم نمی‌خوان.
‫و اونا اولویت دارن.
‫خب، امروز اینجا رو بازسازی می‌کنیم.
‫بله!
‫به به، کلاس اِی‌ـه که!
‫فت! در خدمتتیم!
‫حله.
‫سان‌ایتر هم کارشو به‌عنوان دستیارم شروع کرده!
‫شماها برین اونور. ‫چشم!
‫بزنین بریم!
‫اول باید محل رو خالی کنیم.
‫هرچیز فلزی‌ای رو بیارید اینجا.
‫حله!
‫بدجوری آسیب دیجینی.
‫می‌دونی که می‌تونستی بشینی استراحت کنی.
‫هنوزم کوچیکی؟
‫خیالت تخت. کم کم دارم بهبود پیدا می‌کنم.
‫الان دیگه دست در آوردم.
‫مثل قبل می‌شی؟
‫از اول قصدم همین بود.
‫هی!
‫براتون ناهار آوردیم!
‫ایول! اونیگیری!
‫چه خوشمزه می‌زنن!
‫چقدر زیاده! همه‌ش مال ماست؟!
‫زمینم تو این مبارزه نابود شد.
‫شرمنده.
‫نه بابا! منظوری نداشتم. ببخشید.
‫وقتی دیدیم چقدر دارید زحمت می‌کشید، ‫نتونستیم همینطوری افسرده سرجامون بشینیم.
‫جای اینکه کلشو بسپریم به بقیه، خودمون هم برای بازسازی کمک می‌کنیم.
‫حاجی، حتی غذا هم گیرمون اومد!
‫بیاین همین امروز کارو در بیاریم!
‫برای اینکار خیلی تعدادتون کمه!
‫بیاین بخوریم!
‫اون اتوبوسه تو برنامه نبود.
‫شرمنده.
‫دانش‌آموزام اصرار داشتن معذرت‌خواهی کنن.
‫بابت یکم پیش واقعاً معذرت می‌خوایم!
‫اصلاً شرایط‌تون رو درنظر نگرفتیم!
‫سال اولیا عجب چیزی‌ان!
‫چرا آوردی‌شون؟
‫نمی‌دونی چقدر اصرار کردن که.
‫شما ترم‌ بالایی‌ها به‌خاطر همه‌مون مبارزه کردید،
‫و ما هم می‌خوایم کمک‌تون کنیم!
‫گواهی موقت که نداریم هیچ، مدرسه‌مون هم تازه شروع شده!
‫ولی لطفاً بذارید هرکاری ازمون بر میاد انجام بدیم!
‫چون مزاحم سال دومیا می‌شین، برین یه‌گوشه کارهای سبک رو انجام بدین.
‫چشم!
‫ترم پایینی‌ها همچین موجودات ناشناخته‌ای بودن؟
‫ولی برای این‌همه آدم غذا آماده نکردیم.
‫قبلاً خوردیم!
‫من که نمی‌دونم چه‌خبره،
‫ولی انگار این‌همه سخت‌کوشی رو بقیه هم اثر می‌ذاره.
‫قور؟
‫اوچاکو-چان؟
‫اوهوم.
‫ذره ذره، همه‌چی داره بهتر می‌شه.
‫و جای شکر داره.
‫همه‌ش همین!
‫شرمنده، سویو-چان!
‫دکو-کون، چی می‌خوری؟
‫عا، خردل چینی.
‫منم خردل چینی دوست دارم!
‫خردل چینی و ترشی الو بهترینن!
‫عجب نعمتیه!
‫عه؟ اوراراکا؟
‫گفت فعلاً می‌ره خونه.
‫چیزی شده؟
‫اوچاکو-چان پیامامو نمی‌بینه.
‫تف بهش! ‫چی شده؟!
‫خراب کردم.
‫عجله‌ای سوار هلیکوپتر شدیم!
‫باتری دوربینم تموم شد!
‫اون‌روز، هیچ دوربینی ماجرای ما رو ضبط نکرد.
‫این منظره‌ی شهر دوباره مثل قبل شده.
‫ذره ذره، همه‌چی داره بهتر می‌شه.
‫و جای شکر داره.
‫از اون روزی که وضعیت خراب شد...
‫حس می‌کنم هربار که خورشید غروب می‌کنه...
‫سایه‌ها بزرگ‌تر می‌شن.
‫ولی برخلاف اون‌موقع، الان دیگه واقعاً همه‌چی تموم شد.
‫همه‌چی پایان یافت.
‫و جای شکر داره.
‫وقتشه دوباره خوشحال و خوش‌بین باشیم.
‫موقعی که همه می‌خندن رو دوست دارم.
‫نمی‌خوام خرابش کنم.
‫برای همین، این دردی که هرگز از بین نمی‌ره رو تو خودم می‌ریزم.
‫اوچاکو-چان، صرفاً کافی بود مثل یه قهرمان کاری که درسته رو بکنی.
‫ولی... به چیزای دیگه فکر کردی...
‫عاشق دیدن چهره‌ی خندان بقیه بودم.
‫برای همین می‌خواستم قهرمان بشم.
‫با این‌حال، در ازای زندگی هیمیکو-چان زنده موندم.
‫کاری که کردم...
‫اوراراکا-سان!
‫دکو-کون...
‫از کجا می‌دونستی...
‫چطوری اومدی اینجا؟
‫یه حسی بهم گفت اینجایی.
‫با وان‌فورآل پرواز کردم.
‫چون اینجا جاییه که اون بحث مهم رو داشتیم!
‫منظورم این نیست. مگه نگفتم فعلاً می‌خوام برم خونه.
‫و اگه می‌رفتی، مشکلی نبود.
‫ولی یه حسی داشتم که اینجایی.
‫چرا خب؟ نمی‌خوام کسی ببینتم.
‫ببخشید.
‫ولی نمی‌خوام قایمش کنی.
‫چون همیشه همین بودی.
‫حتی موقع آزمون ورودی...
‫این کوسه‌ی منه. ببخشید سرخود ازش استفاده کردم.
‫ولی اگه میفتادی، بدشانسی می‌آوردی، نه؟
‫و وقتی نتیجه‌ها رو دادن.
‫امکانش هست یکم از امتیازهام رو بدید بهش؟
‫همیشه، تمام مدت.
‫ولی «دکو» شبیه کلمه‌ی ژاپنی «تو می‌تونی»ـه!
‫برای همین ازش خوشم میاد! ‫دکو-کون، آروم بگیر!
‫بذارین که اینجا ‫آکادمی قهرمانی اون بمونه!
‫همیشه بقیه رو نسبت به خودت اولویت قرار می‌دی!
‫همیشه همینه، حتی تو جشنواره‌ی ورزشی هم همینطور بود.
‫همیشه تو بودی که کمکم کردی!
‫تو قهرمان منی!
‫برای همین نمی‌شه همیشه بهت تکیه ‌کنم!
‫حتی گرفتن دست هم‌دیگه هم باعث می‌شه درد آروم بشه.
‫هیمیکو-چان...
‫تقصیر منه که مُرد!
‫اگه من چاقو نمی‌خوردم...
‫اگه فکرهای بیهوده‌ نداشتم!
‫کوسه‌ش می‌ذاشت خونش رو به بقیه بده!
‫نیازی نبود اونطوری تموم بشه!
‫شاید می‌تونستم یه راه دیگه پیدا کنم!
‫شاید، اگه زودتر متوجه می‌شدم!
‫شاید اگه وقتی بچه بودیم آشنا می‌شدیم اینطوری نمی‌شد!
‫وقتی یه قهرمان داره درد می‌کشه...
‫کی ازش محافظت می‌کنه؟
‫منم درمورد تنکو، شیگاراکی تومورا همین رو از خودم می‌پرسم.
‫می‌دونستم اون مبارزه رو نمی‌شه مثل بقیه‌شون حل کرد.
‫حتی آل‌فوروان هم بهم گفت...
‫مسیری که انتخاب کردم، مسیری پر از درده.
‫ولی بازم.
‫حتی اگه به ما ربطی نداشته باشه،
‫تا وقتی که دست‌مون رو دراز کنیم،
‫مطمئنم اهمیت داره!
‫عه! جدی ایناهاش!
‫هوی!
‫اوراراکا! ‫اوراراکا-سان!
‫ما هم اومدیم!
‫اوچاکو-چان خنگول!
‫منتظر بودم خودت یه‌چی بگی!
‫هرچی تو ذهنته رو می‌تونی بهم بگی!
‫ممنون، سویو-چان.
‫اوراراکا!
‫کلی دنبالت گشتیم! ‫اوراراکا!
‫حالت خوبه؟
‫خیلی با عجله پرواز کردی.
‫جرقه‌ت سالمه؟
‫آره. ‫ها؟
‫«جرقه»؟
‫پس یعنی...
‫وایسا ببینم.
‫چرا همچین چیز مهمی رو بهمون نگفتی؟!
‫راست می‌گه، میدوریا-کون!
‫جریان چیه؟ ‫نداشتیما!
‫آره بابا!
‫باشه، همه‌چیو بهتون می‌گم.
‫ای بابا، میدوریا!
‫میدوریا!
‫حال کنین! ‫آره!
‫گودبای پارتی آئویاما!!
‫مأموریت وان‌فورآل رو تکمیل کردم.
‫توانایی حماسی‌ای که با قدرت قهرمانی به هم پیوند خورده بود.
‫این‌دفعه، اگه می‌شد همه با هم یک حماسه بنویسیم...
‫آره، همه‌مون می‌تونیم داخلش سهیم باشیم...
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
‫چرا... چرا فقط من؟!
پـــــیــــــش‌نمایش ‫آنچه خواهید دید:
‫داستان من به همراه جرقه‌ی آل‌فوروان به پایان رسید.
‫بله، این داستان اینه که چطوری ما بهترین قهرمانان شدیم.
شیراکومو
‫قسمت بعدی، قسمت آخر: آکادمی قهرمانی من.
‫از اینجا به‌بعد هم داستان‌مون ادامه داره.
‫فراتر برو!
قسمت آخـــــــــر ‫آکادمی قهرمانی من
‫فراتر از بینهایت!