....
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫خب خوره‌ها، روز موعود فرا رسیده،
‫همون روزی رو می‌گم که کل ‫مازوخیست‌های کمال‌گرا باهاش آشنایی دارن.
‫روز اعلام قبولی‌های زودهنگامه.
‫دیوی دقیقا ساعت چهار امروز می‌فهمه ‫تو دانشگاه پرینستون قبول شده یا نه.
‫در این حد بگم که کمی تحت فشار بود.
‫احتمال قبولیش پنجاه‌پنجاهه.
‫از طرفی، دانش‌آموز ممتازی بود.
‫از طرف دیگه، رزومه قدیمیش مشکلاتی داشت.
‫به خاطر دروغگویی و قلدری تو کلاس دهم...
‫مدت کوتاهی تعلیق شده بود.
‫- چی؟ ‫- گفتم تعلیق شدی.
‫دوست‌پسر دیوی هم یه بار...
‫از مسئول پذیرش پرینستون سرقت کرده بود.
‫سلام. اِم...
‫کیف‌پولتون دست منه.
‫یه بار هم کسی...
‫واسه دیوی توصیه‌نامه مناسبی ننوشت،
‫آخه داد زده بود:
‫کیر ختنه‌شده.
‫اگه همه‌چی درست پیش بره،
‫پاییز آینده عضو تیم بسکتبال پرینستون می‌شه.
‫اگه پیش نره هم، خب...
‫ای خدا.
‫حالت خوبه عزیزم؟ ‫امروز روز مهمیه.
‫اوهوم.
‫خیلی‌خب، صرفا می‌خوام بهت یادآوری کنم...
‫امروز هر اتفاقی هم که بیفته، ‫چیزیت نمی‌شه.
‫اِم، «هر اتفاقی» دیگه یعنی چی؟ ‫به نظرت قبول نمی‌شم؟
‫نه. نه، صرفا می‌خوام آماده‌ات کنم، ‫آخه شاید...
‫مامان، همین انرژی منفی رو کم داشتم. ‫ای بابا! خرابش می‌کنی‌ها.
‫نمی‌شه یه بار هم که شده ‫بهم باور داشته باشی؟
‫دیوی، وایستا... واقعا بهت باور دارم، ولی...
‫سلام. اگه گفتی چی شده؟
‫جونا بهم گفت ‫کریس سی که مامانش...
‫تو دفتر پذیرش پرینستون آشنا داره ‫بهش گفته...
‫پرینستون یکی از دانش‌آموزان ‫مدرسه‌مون رو قبول کرده.
‫گمون کنم امروز روز خوبی داشته باشی.
‫بیا بخورش مامان دیوی.
‫چیزی نمونده آرزوهای دیوی ‫به حقیقت بپیوندن.
‫بن کاملا تأیید کرد ‫که پذیرش دیوی رو...
‫عقب انداختن؟
‫اون عوضی‌ها چطور تونستن ‫پذیرشت رو عقب بندازن؟
‫حالا که پذیرش تو رو عقب انداختن...
‫پس کدوم خری رو قبول کردن؟
‫[اعلام قبولی در دانشگاه پرینستون]
‫«من تا حالا هیچ‌وقت: شاهد سرقت آرزوهام نبودم» ‫«فصل چهارم، قسمت ششم»
‫خیلی‌خب، اون‌قدرها هم بد نیست.
‫عقب انداختن رد شدن محسوب نمی‌شه.
‫ضمنا، اِم، می‌دونی چیه؟ ‫گمون می‌کردیم چنین اتفاقی محتمل باشه.
‫نه‌خیر، خودت گمون می‌کردی ‫چنین اتفاقی محتمل باشه.
‫آخه ظاهرا تو هم عین پرینستون ‫خیال می‌کنی من خیلی داغونم.
‫دیوی، من خیال نمی‌کنم داغونی.
‫خب، خودت به هستی اعلام کردی ‫قبول نمی‌شم، بعدش هم قبول نشدم.
‫من که اصلا نگفتم قبول نمی‌شی.
‫صرفا سعی داشتم ‫انتظاراتت رو تعدیل کنم. اِم...
‫مامان، چقدر برات سخته که صرفا بگی ‫«دیوی، قطعا قبول می‌شی»؟
‫عزیز دلم، اگه الان چنین حرفی می‌زدم، ‫حالت بدتر نمی‌شد؟
‫نه‌خیر، چون حداقل در اون صورت می‌دونستم...
‫از نظر مامانم احمق به تمام معنا نیستم.
‫دیوی...
‫- سلام. ‫- سلام.
‫کلی بسته رو ایوان بود.
‫وای، مال منن.
‫لنی، برات چند لباس جدید خریدم.
‫کلی از سایت تامی باهاما خرید کردم.
‫پیراهن موزی خریدم.
‫نیرمی، لوسم می‌کنی‌ها.
‫گمون کنم واسه خودم ‫مادرخرج پیدا کردم.
‫خب لن، امیدوارم تو هم واسه مامان‌بزرگ ‫چیزهای قشنگی خریده باشی.
‫وای، من که چیزی لازم ندارم.
‫من عشق رو با لمس جسمانی حس می‌کنم.
‫وای خدایا.
‫وای. واقعا بهتر بود امروز ‫تا دیروقت کار می‌کردم.
‫آها، الان یادم افتاد. بهتره اگه می‌خوایم ‫این آخرهفته بریم پالم اسپرینگز،
‫با هتله تماس بگیرم و اطلاعات ‫کارت اعتباریشون رو بهشون بدم.
‫می‌رم کیف‌پولت رو بیارم.
‫خانم وارنر، چه اشتباهی ازم سر زده؟ ‫چطور ممکنه چنین اتفاقی افتاده باشه؟
‫دیوی، هیچ اشتباهی ازت سر نزده. ‫تو دانش‌آموز ممتازی هستی.
‫صرفا به دانشگاهی درخواست دادی ‫که قبولیش خیلی سخته.
‫ضمنا، عقب افتادن قبولی ‫اصلا بد نیست.
‫به نظرم خوب هم نیست.
‫هنوز هم ممکنه طی پذیرش عادیشون قبول بشی.
‫عادی.
‫- الان دیگه عادی شدم. ‫- پذیرش عادی که خجالت نداره.
‫ولی بهتره به چند دانشگاه دیگه ‫هم درخواست بدی.
‫خیلی‌خب، قبوله، قبوله. ‫به بقیه دانشگاه‌های آیوی لیگ درخواست می‌دم.
‫شاید بهتر باشه چند دانشگاه دیگه ‫هم جهت احتیاط اضافه کنی.
‫خانم وارنر، خجالت نمی‌کشین؟
‫آبروم همین‌جوریش با پذیرش عادی رفته.
‫خودت که می‌دونی کلی دانشگاه معرکه...
‫آیوی لیگ محسوب نمی‌شن، درسته؟
‫آره، زیبایی حقیقی آدم هم به باطنشه. ‫بریم سر اصل مطلب.
‫باید دانشجوی پرینستون بشم. ‫چیکار کنیم؟
‫گمون کنم الان دیگه ‫باید منتظر بمونی و ببینی چی می‌شه.
‫هوم، من اهل دست رو دست گذاشتن نیستم.
‫ورزش چطوره؟ ‫کلاس ورزشی ندارم.
‫احتمالا بی‌جهت نیست.
‫آره، یه کلاس دیگه برمی‌دارم، ‫تو چند انجمن دیگه عضو می‌شم، ورزش می‌کنم.
‫نگران نباشین خانم وارنر، از پسش برمیام.
‫راستی، خب... حالا که پرینستون ‫من رو قبول نکرد، کی رو قبول کرده؟
‫وای، اجازه ندارم بگم.
‫بالاخره مشاور دانشگاه و دانش‌آموزان...
‫محرم اسرارن دیگه.
‫خیلی‌خب.
‫آره. یعنی اختلال یا شوخی نبوده.
‫واقعا پذیرشم رو عقب انداختن.
‫نه! این که بدترین اتفاق ممکنه.
‫احسنت، دقیقا! ‫ممنون که درکم می‌کنی فابیولا.
‫ضمنا، خانم دابز حاضر نیست ‫بهم بگه اون مار کوچولو کیه.
‫عه، مار داریم؟ ‫از همین الان ازش متنفر شدم.
‫عه، واقعا باید از مارها متنفر باشیم؟
‫آخه خیلی واسه محیط زیست حیاتی‌ان.
‫اصلا نمی‌فهمم کیه.
‫تک‌تک افرادی که زود ‫درخواست دادن رو می‌شناسم.
‫یعنی یه شلدون جوان ‫کلاس نهمی داریم که نمی‌شناسمش؟
‫اِم... وایستا ببینم، فب.
‫دانشگاه ییل چی شد؟ ‫قبول شدی؟
‫نه، ییل قبولم نکرد.
‫ببین، به ضرر خودشونه، ‫آخه تو حرف نداری.
‫ای بابا! ‫این دانشگاه‌ها چه مرگشونه؟
‫چطور نفهمیدن ‫ملکه‌هایی که کنارم نشستن حرف ندارن؟
‫می‌فهمن بابا. آره، دارم ردیفش می‌کنم.
‫تا گفتی یادم افتاد. ‫آنیسا، می‌شه عضو تیم فوتبال دختران بشم؟
‫دیوی، بی‌احترامی نباشه، ولی دیده بودم ‫نفست رو پله‌برقی پاساژ بند اومده بود.
‫قبوله.
‫عه، سلام پکستون.
‫ورزشی نداریم که حرکت بدنی ‫نخواد یا خیلی کم بخواد؟
‫اِم...
‫گروه شنای پسران ‫دنبال مدیر تجهیزات جدید می‌گرده.
‫- نامه ورزشی هم براش می‌دن؟ ‫- آره.
‫ایول. وایستین.
‫خیلی‌خب بچه‌ها، همیشه پیشرفت می‌کنیم.
‫البته، اگه بفهمم کی جایگاهم ‫تو پرینستون رو قاپیده،
‫نابودش می‌کنم.
‫خیلی‌خب، خداحافظ.
‫خیلی خوشحالم که پذیرش گرفتم ‫و قرار نیست از این کارها بکنم.
‫فعلا بچه‌ها.
‫اِل.
‫قبولی پرینستون من بودم.
‫ها؟
‫چطوری؟ واسه چی؟ ‫چیکار کردی؟
‫خودم می‌دونم. شرمنده‌ام. ‫نمی‌دونم چی شد.
‫فقط رفته بودم بروشورشون رو بگیرم،
‫بعدش خانم مهربونه ‫باهام از رباتیک گفت...
‫و یهو به خودم اومدم ‫و دیدم هفتاد دلار واسه درخواست دادم.
‫اغفالم کردن اِل.
‫کارت خیلی بده. وحشت می‌کنه‌ها.
‫خودم می‌دونم. چیکار کنم؟ ‫بهتر نیست اعتراف کنم؟
‫نه، اصلا نکن.
‫ای بابا! الان نباید با هم دعوا کنین.
‫بدترین وقت دعواست.
‫چطور مگه؟
‫اِم... مهم نیست. ‫فقط چیزی نگو و امیدوار باش یادش بره.
‫ولی واقعا حرف نداره فب. ‫خیلی بهت افتخار می‌کنم.
‫وای!
‫اوضاع دبیرستان شرمن اوکس ‫اون‌قدرها هم غم‌انگیز نبود.
‫اون یکی نابغه دبیرستان ‫داشت پیروزیش رو جشن می‌گرفت.
‫درسته، بن گلاس تو دانشگاه کلمبیا ‫قبول شد.
‫به نظرت فرقی نکردم؟
‫هوم... عطرت رو عوض کردی؟
‫خیلی لیمویی شده.
‫چی؟ نه، بوی سطل شوینده سرایدارمونه.
‫آها.
‫حواست رو جمع کن عزیزم. ‫تو کلمبیا قبول شدم.
‫خودم می‌دونم تو کلمبیا قبول شدی.
‫ماهواره‌های فضایی هم می‌دونن ‫تو کلمبیا قبول شدی.
‫بگذریم، امشب بیا خونه‌مون ‫که با هم جشن بگیریم.
‫مامان‌بزرگ شام مخصوص درست می‌کنه،
‫دیوید بلین هم شخصا ‫برامون شعبده‌بازی می‌کنه.
‫وای، چه پیشنهاد هیجان‌انگیزی.
‫ولی بعد از مدرسه نمایشگاه هنری دارم...
‫و یکی از فارغ‌التحصیلان اینجا ‫که نمایشگاه داره هم میاد.
‫شاید اگه از آثارم خوشش بیاد، ‫تو نمایشگاهش بذاره.
‫وای، چه شگفت‌انگیز. ‫شاید به دو دلیل جشن بگیریم.
‫به مامان‌بزرگ می‌گم دیرتر شام درست کنه.
‫دیوید می‌گه باید زود بره، ‫ولی خودم می‌دونم الکی می‌گه.
‫عجب.
‫یعنی کسی تا حالا راجع به رشد باکتری ‫تو دستگاه خامه تحقیق کرده؟
‫شک دارم، آخه کسی نمی‌خواد ‫از نتایجش خبردار بشه.
‫گل گفتی.
‫خب، ببین کامالا، ‫واسه یان به صرف قهوه دعوتت کردم...
‫که همین امروز به ریاست مرکز...
‫بهداشت جهانی جانز هاپکینز دراومدم.
‫وای خدایا. دکتر لوگان، مبارک باشه.
‫ممنون.
‫خیلی از مشاوره دادن بهت لذت بردم.
‫به نظرم خیلی بااستعدادی...
‫و می‌خواستم ببینم احیانا ‫دلت می‌خواد باهام بیای یا نه.
‫من؟ بیام مریلند؟ کی؟
‫خودم می‌دونم دقیقه نودیه، ‫ولی باید سه هفته دیگه برم.
‫آها.
‫نمی‌دونم بتونم به این زودی ‫نقل‌مکان کنم یا نه.
‫کلی کار دارم.
‫اِم، مثلا...
‫آخر ماه وقت دندون‌پزشکی دارم.
‫گمون کنم تو مریلند ‫هم دندون‌پزشکی داشته باشن.
‫خودم می‌دونم یهویی گفتم، ‫ولی این طرف به پخش...
‫داروهای نوین تو کشورهای ‫در حال توسعه کمک می‌کنه...
‫و می‌دونم خیلی به این کارها علاقمندی.
‫علاقمندم. ولی...
‫خب حالا.
‫لن جون، نمی‌فهمم واسه چی باید صبر کنیم.
‫صرفا می‌خوام ببرمت ساحل.
‫خودم می‌دونم عزیز دلم.
‫پس عین جری مگوایر ‫بهم پول نشون بده.
‫نگران نباش. خودم برنامه ریختم.
‫ممنون. ‫دیگه قرار نیست زیاد منتظر بمونی.
‫کامالا؟
‫- حالت خوبه؟ ‫- وای. آره، ببخشید.
‫شلوار ساتین خیلی سره. ‫از رو صندلیم سر خوردم.
‫خب، به نظرت پیشنهاد کاریم چطوره؟
‫وای، فرصت خارق‌العاده‌ایه.
‫می‌شه یکی دو روز فکرهام رو بکنم؟
‫معلومه.
‫ولی شاید اگه بدونی موقع بستن قرارداد...
‫مبلغی رو یه‌جا پرداخت می‌کنن ‫و کیک خرچنگ دارن، مشتاق‌تر بشی.
‫عه، سلام فبیولا. تو جشن قبولی‌های زودهنگام ‫به صرف کباب شرکت نمی‌کنی؟
‫اِم، نه. نه، از جشن ‫و گوشت مزه‌دارشده خوشم نمیاد.
‫هنوز به دیوی نگفتی، مگه نه؟
‫اصلا در توانم نیست.
‫خیلی‌خب، ببین.
‫جشن تو بخش دبیران برگزار می‌شه...
‫و قرار نیست اونجا ببینیش.
‫پس یه دقیقه بیا دیگه.
‫حقته این دستاورد شگفت‌انگیز رو ‫جشن بگیری.
‫ضمنا، حتما باید سالاد کلم من رو بخوری.
‫اولش قرار بود سالاد تخم‌مرغ باشه.
‫خب، چی شده که می‌خوای ‫تو تیم‌های ورزشی باشی؟
‫آخه تو که ورزشکار نیستی.
‫خب، حالا که حتما می‌خوای بدونی، ‫پرینستون پذیرشم رو عقب انداخته.
‫اون‌قدرها هم بد نیست. ‫حداقل رد نشدی.
‫هوم. درسته.
‫بگذریم، باید رزومه‌ام رو پربارتر کنم...
‫که بیشتر ازم خوششون بیاد.
‫اون‌وقت خیال کردی ‫جمع کردن تجهیزات تیم شنای پسران...
‫تفاوت مد نظرت رو حاصل می‌کنه؟
‫شاید بکنه. ‫چه بدونم. هر کاری می‌کنم.
‫خودم می‌دونم چنین حرفی ‫الان اصلا قشنگ نیست،
‫ولی واقعا حالم کمی بهتر شد...
‫که کسی چون تو هم ‫با دانشگاه به مشکل خورده.
‫خب، چه عالی. خوشحالم که عذابم ‫موجب خوشحالیت شده.
‫وای. اِم، سلام مربی.
‫اومدم مدیر تجهیزات تیم شنا بشم.
‫همون‌طور که می‌بینین، ‫نوشته دقیقه‌ای صد کلمه تایپ می‌کنم.
‫کار با مایکروسافت ورد و اکسل رو ‫خیلی خوب بلدم. نقاط قوتم هم...
‫باشه، قبوله. مال خودت. ‫ظاهرا قوی هستی.
‫خب، فصل بعدی ‫پس از تعطیلات زمستونی آغاز می‌شه،
‫ولی حالا که اینجایی، ‫می‌تونی مایوهای جدید رو...
‫از صندوق عقبم بیاری.
‫قدیمی‌ها نازک شده بودن ‫و زیاد بیرون می‌زدن.
‫ایشه.
‫ایشه! جشن قبولی‌های زودهنگام ‫به صرف کباب بود.
‫ببینین چطوری زیر اون تابلوی افاده‌ای ‫جشن گرفتن.
‫دیوی هم باید بینشون باشه.
‫به جاش داره مایوی مردان رو...
‫از صندوق کیایی ده ساله برمی‌داره.
‫وایستا ببینم، احتمالا اون مار پرینستونی...
‫الان بین همین بچه‌ها باشه.
‫شاید وقتش باشه ‫که کمی رفع آفات کنیم.
‫خیلی‌خب، قبولی‌های دانشگاه ‫ایالتی واشینگتن اونجان.
‫بچه‌های دانشگاه دوک هم اونجان.
‫بچه‌های کلمبیا هم اونجان.
‫دیوی هیچ مار ولگردی ندید.
‫اصلا هیچ...
‫فب؟
‫واسه چی تو جشن ‫قبولی‌های زودهنگام شرکت کردی؟
‫عه، گرسنه بودم.
‫راستش رو بگو. ‫واقعا به ییل درخواست داده بودی؟
‫دیوی، اِم...
‫فبیولا!
‫[قبولی فبیولا تورس رو ‫در دانشگاه پرینستون تبریک می‌گیم!]
‫فبیولا!
‫دیوی، خیلی شرمنده‌ام. ‫بذار توضیح بدم.
‫به خودت زحمت نده.
‫سلام. این نقاشی توئه؟ ‫وای، حرف نداره.
‫مرسی. وای خدا، کید اندروز اومد. ‫همون صاحب نمایشگاهه است. عادی باش.
‫قبل از نمایشگاه مخصوص ‫سامانتا روزن‌والد...
‫تو استنلی، یکی از آثارش رو ‫تو نمایشگاهش گذاشته بود.
‫- می‌دونی یعنی چی؟ ‫- نه.
‫سلام. این اثر خودتونه؟
‫آره.
‫خیلی ازش بدتون اومده؟
‫نه، راستش عاشقش شدم. ‫دیدگاه خیلی نویی داری.
‫- خیلی بااستعدادی. ‫- واقعا بااستعداده.
‫راستش، همیشه بهش می‌گم ‫آثارش رو رمز غیرمثلی کنه...
‫که بتونه کمی پول به جیب بزنه.
‫راستی، نظرتون چیه تا شما از هنر می‌گین، ‫من برم نوشیدنی بگیرم؟
‫[تماس از طرف مارگو]
‫سلام، نوشیدنی خاصی مد نظرته؟
‫آره، خورشید و تلألؤش خیلی جالبه. ‫واقعا الهام‌بخشه.
‫مرسی. خودم هم موافقم.
‫- می‌شه گفت رنگش نارنجی سوخته است. ‫- اتفاقی زنگ زده.
‫خب، اون پسرک مضطرب دوست‌پسرته؟
‫اِم، آره. یعنی نمی‌دونم. ‫رابطه‌مون خیلی جدی نیست، خلاصه...
‫آره، آره، به چنین پسر پاستوریزه‌ای نمیاد ‫دوست‌پسر تو باشه.
‫- شبیه ارکل می‌مونه. ‫- دقیقا.
‫آره.
‫خب، چه حرف‌های غم‌انگیزی رو اتفاقی شنید.
‫دیوی هم اون‌طرف شهر ‫همون‌قدر شوکه شده بود.
‫بهترین دوستش چطور تونست ‫چنین بلایی سرش بیاره؟
‫پرینستون چطور تونست ‫چنین بلایی سرش بیاره؟
‫دیوی، مگه نگفته بودم در رو محکم نکوبی؟
‫کار بچه‌های سفیدپوسته.
‫خیلی‌خب مامان، ‫همین الان فهمیدم...
‫فبیولا بی‌خبر از من ‫به پرینستون درخواست داده...
‫و قبول شده.
‫وای عزیز دلم، خیلی متأسفم.
‫ولی در واقع منظورم همین بود.
‫- گاهی اوقات شرایط باب میل آدم نیست. ‫- مامان، بس کن دیگه.
‫الان اصلا نمی‌خوام حرف منطقی بشنوم.
‫شرمنده لن، گمون نکنم دیوی ‫باهامون شام بخوره.
‫وای. داشتم غذای مخصوصی درست می‌کردم.
‫یعنی هیچ‌کس در بستن بلد نیست؟
‫خاله، مامان‌بزرگ، ‫باید خصوصی با هم صحبت کنیم.
‫سلام لن.
‫خیلی‌خب، اصلا دلم نمی‌خواد ‫چنین حرفی بهت بزنم مامان‌بزرگ،
‫ولی گمون کنم لن رو اشتباه شناختی.
‫امروز با زنی دیدمش...
‫که لباسش در حد لباس زیر کاری بود.
‫خب، با خانم‌های زیادی دوسته.
‫از هنرجویان همیشگی ‫چند کلاس زومباست.
‫نه، دوست عادی نبودن.
‫گمون کنم قبلا طرف رو ‫تو این خونه آورده باشه.
‫من نگران خیانت لن به خودم نیستم.
‫کل نیازهای آقام رو تأمین می‌کنم.
‫زیاده‌روی کردی مامان، خیلی زیاده‌روی کردی.
‫ضمنا، گمون کنم دارن کلاه‌برداری می‌کنن ‫که پول به جیب بزنن.
‫لن که به کلاه‌برداری نیاز نداره. ‫من مایه‌دارم.
‫- یعنی چی که مایه‌داری؟ ‫- آها.
‫شوهرم که از دنیا رفت، ‫موهان قانعم کرد سرمایه‌گذاری کنم،
‫واسه همین کل پولم رو ‫روی «اپل» سرمایه‌گذاری کردم،
‫آخه اسمش خیلی بامزه است.
‫اون موقع هر سهمش ۲۵ سنت بیشتر نبود.
‫وای خدایا.
‫اون‌وقت یه بار هم نگفتی ‫یه گوشه از خرج خونه رو بگیری؟
‫مایه‌دارها همین‌جوری ‫مایه‌دار می‌مونن دیگه عزیز دلم.
‫خانم‌ها، شام آماده است.
‫ولی یه لحظه وایستین.
‫می‌خوام به نیرمالا یه چیزی بگم.
‫نیرمی، این چند ماه اخیر...
‫شگفت‌انگیزترین دوران زندگیم بود،
‫واسه همین می‌خوام باقی عمرم...
‫هم همین‌قدر خوشحال باشم.
‫خلاصه، منظورم اینه که...
‫نیرمی...
‫باهام ازدواج می‌کنی؟
‫وای لن. آره، ازدواج می‌کنم.
‫می‌کنی؟ وای!
‫ای وای کامالا، ظاهرا لن واقعا ‫مغول کلاه‌برداریه...
‫و می‌خواد سر مادربزرگت کلاه بذاره.
‫چی شده؟
‫خیال می‌کردم اگه لب بگیریم، ‫خوشحال بشی،
‫ولی راستش رو بخوای، بوسیدن کسی ‫که این‌قدر غمگینه ناراحتم می‌کنه.
‫ببخشید. ‫خیلی بابت دیوی ناراحتم.
‫بی‌خیال فب.
‫تو کار خارق‌العاده‌ای کردی. ‫دیوی باید بهت افتخار کنه.
‫اگه نمی‌تونه افتخار کنه هم مهم نیست. ‫تو دانشگاه دوستان جدید پیدا می‌کنی.
‫دوست جدید نمی‌خوام.
‫الان می‌گی نمی‌خوای، ‫ولی بعدا می‌خوای.
‫من دیگه اصلا با دوستان ‫دبیرستانیم صحبت نمی‌کنم،
‫دلیل اصلیش اینه که اکثرشون ‫از موسیقی رقص الکترونیک خوششون میاد.
‫آدیسون، دلم نمی‌خواد ‫با دوستان دبیرستانیم صحبت نکنم.
‫می‌خوام تا آخر عمرم ‫با دیوی دوست باشم.
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب، ببخشید.
‫ببین، اگه دوستیتون ‫همین‌قدر که می‌گی محکم باشه،
‫دیوی باهاش کنار میاد. ‫کافیه باهاش صحبت کنی.
‫واقعا این‌طور فکر می‌کنی؟
‫آره. درست می‌شه.
‫حالا نظرت چیه با تماشای ربات‌های جذاب ‫تو «وست‌ورلد» واقعا خوشحال بشیم؟
‫[دبیرستان شرمان اوکس]
‫- سلام. ‫- واقعا کوله‌ات کجاست؟
‫گوشه کمدمه.
‫ایشه.
‫سلام، می‌شه لطفا صحبت کنیم؟
‫عه، می‌خوای باقی آرزوهام رو هم ازم بقاپی؟
‫اِم، وایستا دیوی. ببین چی می‌گه. ‫واقعا باید دوباره با هم دوست بشین.
‫چطور می‌تونم با کسی ‫که اصلا نمی‌شناسمش دوست بشم؟
‫از کی تا حالا می‌خوای ‫دانشجوی پرینستون بشی؟
‫می‌خواستم بهت بگم، ‫ولی مگه می‌تونستم؟
‫چه بدونم، می‌تونستی راحت بگی.
‫باورم نمی‌شه راجع به چنین مسئله‌ای ‫که خیلی برام مهم بود، دروغ گفتی.
‫خودم می‌دونم. خیلی عذر می‌خوام.
‫می‌دونی چیه؟ عقب افتادن قبولیم ‫قلبم رو به درد آورد.
‫همین رو کم داشتم که یکی بهم خیانت کنه.
‫هنوز کمی دلخوره، مگه نه؟
‫راستش، اومدم با النور صحبت کنم.
‫خب، برخلاف محتوای ایمیله،
‫جمعه باید جای ساعت هفت، ‫ساعت شش بیای.
‫- همه اون موقع می‌خوان... ‫- هیس!
‫خیلی‌خب، واقعا باید...
‫بیشتر با دوستان خودتون صحبت کنین.
‫منظورش چی بود؟
‫سلام، اگه گفتی چی شده؟
‫کیدی می‌خواد نقاشیم رو تو نمایشگاهش بذاره. ‫شگفت‌انگیزه، مگه نه؟
‫- آره، واقعا حرف نداره. ‫- دقیقا.
‫خب، دیشب چی شدی؟ ‫یهو غیبت زد؟
‫باز هم تصادفا لبنیات خوردی؟
‫نه، ضمنا، اگه قرص بخورم ‫می‌تونم لبنیات بخورم.
‫نه، دیشب واسه این رفتم ‫که اتفاقی بهم زنگ زده بودی...
‫و نمی‌خواستم شبتون رو ‫با فاز «ارکلم» خراب کنم.
‫وای خدا. بن... روم خیلی سیاهه.
‫خیلی دشواره که آدم بشنوه ‫دوست‌دختر شش ماه‌اش...
‫بگه رابطه‌شون زیاد جدی نیست.
‫می‌شه گفت در حد تحمل ‫اجرای شعبده‌بازی دشواره.
‫خیلی احمقم. ‫صرفا می‌خواستم تحت‌تأثیر قرار بدمش.
‫معلومه که رابطه‌مون به نظرم جدیه.
‫آخه هنرمندان استاد قضاوتن و...
‫- و من مایه خجالتتم. ‫- نه، تو مایه خجالتم نیستی.
‫فقط فرق می‌کنیم دیگه. ‫تو کمی شکننده‌تری.
‫مثلا تا حالا نوجوانی رو ندیدم ‫که لباسش رو آهار بزنه.
‫یقه صاف نداشتن به چه دردی می‌خوره؟
‫راستش، دیروز قرار بود ‫یکی از بهترین روزهای عمرم باشه.
‫بعد از چندین سال تلاش ‫به هدفم رسیدم،
‫ولی چند ثانیه طول نکشید ‫که احساس پیروزیم به شکست بدل شد.
‫مارگو، من نمی‌تونم با کسی باشم ‫که از نظرش بدبختم.
‫به نظر من بدبخت نیستی.
‫می‌خوام بهت بفهمونم ‫عاشق خز بودنتم.
‫آها، حرفت خیلی زشت بود.
‫گمون نکنم دیگه حرفی مونده باشه.
‫اِم، ضمنا، جهت اطلاعت بگم ‫که بدبخت ماجرا کیده.
‫کت چرمی دهه هشتادیش رو...
‫از کلاب موناکو خریده. ‫مامانم هم لنگه‌اش رو داره.
‫بن...
‫ای مسخره.
‫خیلی‌خب. سلام.
‫هنوز بابت جریان پرینستون عصبانی‌ای؟
‫آره.
‫ضمنا، بهترین دوستم جایگاهم رو قاپید.
‫فبیولا رو قبول کردن.
‫عه، خب، خوش به حالش.
‫نه‌خیر پکستون، خوش به حالش نیست. ‫الان دیگه یکی از دوستی‌هام نابود شده.
‫خیلی‌خب، به نظرم داری ‫بی‌جهت بزرگش می‌کنی.
‫- نباید دوستیتون رو خراب کنه. ‫- منظورت چیه؟
‫اگه ترنت به دانشگاه ایالتی آریزونا ‫درخواست می‌داد چی؟
‫خیلی خوشحال می‌شدم.
‫اگه ترنت تو دانشگاه آریزونا قبول می‌شد، ‫احتمالا من هم هنوز همون‌جا بودم.
‫اِم... ولی اگه بهت نگه درخواست داده چی؟
‫فرض می‌کنم دلیل خوبی داشته.
‫شاید هم دوباره موقع تک‌چرخ‌سواری ‫سرش ضربه خورده باشه.
‫هوم.
‫ولی ببین، خودت می‌دونی ‫فبیولا واسه چی نمی‌تونست بهت بگه.
‫آخه عصبانی می‌شدی.
‫حق دارم عصبانی بشم. ‫آرزوی خودمه.
‫ای بابا. متوجه نیستی.
‫خیلی هم متوجهم.
‫اگه یادت باشه، من هم ‫آرزوی دانشگاه خاصی داشتم،
‫ولی بعدش یکی کاری کرد ‫با ماشین تصادف کنم.
‫ولی ببین، من بخشیدمت، مگه نه؟ ‫حتی فراتر از بخشش بود.
‫بعدش خیلی بیشتر صمیمی شدیم.
‫ببین، باید بی‌خیالش بشی، خب؟
‫به از دست دادن یکی از دوستان خوبت نمی‌ارزه.
‫آره، لابد نمی‌ارزه دیگه.
‫راستی، حالا که از کارکنان مدرسه‌ای، ‫تا حدی عاقل شدی.
‫ولی خیلی حیفه که مجبورت می‌کنن ‫این لباس‌فرم غم‌انگیز رو بپوشی.
‫اوهوم.
‫خودت هم می‌دونی هنوز خوش‌تیپم.
‫[دبیرستان شرمان اوکس]
‫خیلی‌خب علما،
‫وقتشه آخرین پروژه این ترمتون رو ارائه بدین.
‫خب، جهت جبران اشتباهات پیشینمون،
‫بیاین اول به یکی از زنان ‫رنگین‌پوست قدرتمند گوش بدیم.
‫فبیولا؟
‫عه. خیلی‌خب. اِم...
‫موضوع تحقیق من ‫انزواطلبی آمریکا در دهه ۱۹۳۰ـه.
‫هوم.
‫«آمریکا پس از خرابی‌های وارده ‫از جنگ جهانی اول و رکود بزرگ،»
‫«تصمیم گرفت با باقی کشورها قطع رابطه کنه.»
‫«ولی مشکل انزواطلبی از این قراره...»
‫«که همه دوست لازم دارن.»
‫«آمریکا هم شدیدا ‫به بهترین متحدانش نیاز داره.»
‫«در زمینه‌های محافظتی، ثباتی ‫و مهمونی‌های شبانه...»
‫«روشون حساب می‌کنه.»
‫بگذریم...
‫خیلی بابت روسیاه کردن ‫بهترین متحدش در آغاز...
‫جنگ جهانی دوم شرمنده است.
‫خیلی قشنگ بود.
‫ضمنا، خیلی خوبه ‫که به شخصیت آمریکا اشاره می‌کنیم.
‫فب، حالت خوبه؟
‫نه، بهم دلداری نده. من دوست بدی‌ام.
‫نه‌خیر، نیستی.
‫مشکل از خودمه.
‫پرینستون که مال بابام نیست. ‫معلومه که حق داری بهش درخواست بدی.
‫با این حال، نباید بهت دروغ می‌گفتم.
‫ولی دلیلش رو درک می‌کنم.
‫خیلی شرمنده‌ام که کاری کردم ‫حس کنی نمی‌تونی باهام صحبت کنی.
‫- اصلا نمی‌خوام باز هم این‌طور بشه. ‫- من هم نمی‌خوام.
‫راستی، تو پرینستون قبول شدی فب.
‫حرف نداره. ‫به نظرت می‌ری؟
‫اگه بگم مطمئن نیستم، من رو می‌کشی؟
‫معلومه که نه.
‫آخه اگه نری، واسه من جا باز می‌شه.
‫آره، گمون کنم همچنان ‫به باقی دانشگاه‌ها هم درخواست بدم.
‫شاید به نظرت عجیب باشه، ‫ولی وقتی از پرینستون بازدید کردیم،
‫اصلا باهاش حال نکردم.
‫البته کلاس رباتیکشون حرف نداره...
‫و از نظر آماری بی‌نقصه، ولی...
‫آدم که قرار نیست ‫با دانشگاهش ازدواج کنه، متوجهی؟
‫ولی درکت می‌کنم. ‫من خیلی با پرینستون حال می‌کنم.
‫آره، احتمالا من هم وقتی برم، ‫باهاش حال کنم.
‫دارم چرت می‌گم، ولش کن.
‫وای. اصلا شاید وقتی خودت قبول بشی، ‫بتونیم هم‌اتاقی بشیم.
‫وای خدایا، ایول. خیلی باحال می‌شه.
‫حالتون خوبه بچه‌ها؟
‫- دوباره دوست شدین؟ ‫- آره، ردیف شدیم.
‫اِل، اخیرا رفتارت خیلی عجیب شده. ‫جریان چیه؟
‫خیلی‌خب، جریان از این قراره...
‫که پسفردا فارغ‌التحصیل می‌شم.
‫- چی؟ ‫- آره.
‫یعنی بهار خودتون تنهایین.
‫سورپرایزتون کردم.
‫واسه چی زودتر فارغ‌التحصیل می‌شی؟
‫وقتی رفته بودیم پرینستون، ‫حرفتون رو درک کردم.
‫باید بازیگر بشم.
‫حالا که جولیارد گفت ‫هنرجوی هنرهای زیبا نبودم،
‫می‌خوام کارم رو زودتر شروع کنم.
‫یعنی دیگه تحصیل نمی‌کنی؟
‫آره. از الان شاغلم.
‫خب، اول باید کار پیدا کنم، ‫ولی از الان دنبال کارم.
‫باشه پس. مبارک باشه.
‫وای، داری فارغ‌التحصیل می‌شی.
‫ایول!
‫خلاصه فبیولا تو پرینستون قبول شد، ‫النور زودتر فارغ‌التحصیل می‌شه،
‫من هم بالاخره اون حصارها رو باز کردم.
‫اینه که... ‫در کل همه‌چی مرتبه.
‫واقعا؟
‫هوم.
‫دیوی؟
‫واقعا خیلی ناراحتم که پرینستون ‫پذیرشم رو عقب انداخته.
‫متوجهم، ولی یادت باشه ‫که عقب افتادن پذیرش اون‌قدرها هم بد نیست...
‫چرا همه همه‌اش همین رو می‌گن؟
‫عقب افتادن پذیرش بده دیگه.
‫یعنی ازم مطمئن نیستن. ‫مطمئن نیستم به دردشون می‌خورم یا نه.
‫ولی به نظر خودت به دردشون می‌خوری؟
‫راستش، دیگه مطمئن نیستم.
‫فعلا حس می‌کنم آدم متوسطی‌ام.
‫مادر خودم خیال می‌کردم ردم کنن.
‫بس کن. خودت که می‌دونی ‫من چنین فکری نمی‌کنم.
‫دیوی، حالا که ارزشت این‌قدر ‫با آرزوی قبولی تو پرینستون تعیین می‌شه،
‫تا حالا با خودت گفتی ‫شاید به نفعت نباشه؟
‫وای دیوی، کلاس اولی شدی. ‫به زودی دانشجو می‌شی.
‫- اصلا فکر کردی می‌خوای کدوم دانشگاه بری؟ ‫- دانشگاه شاهدخت‌ها می‌رم.
‫هوم. گمون نکنم ‫دانشگاه شاهدخت‌ها داشته باشیم.
‫ولی دانشگاه پرینستون داریم.
‫خیلی‌خب. همون‌جا می‌رم.
‫برترین دانشگاه کشوره.
‫هدف مهمی انتخاب کردی عزیزم. ‫تحت‌تأثیر قرار گرفتم.
‫خوشحالم که قبل از رسیدن سرویست ‫برنامه‌اش رو ریختیم.
‫خب، گمون نکنم هنوز آمادگی ‫ول کردن آرزوم رو داشته باشم.
‫کامالا.
‫سلام.
‫مطمئن بودم صدای فریادم رو ‫تو آزمایشگاه شنیدی.
‫ولی بعدش با عجله رفتی.
‫نچ. اصلا ازت دوری نمی‌کنم.
‫چه خبر؟ آخرهفته برنامه باحالی نداری؟
‫اِم، چرا، دارم اثام رو جمع می‌کنم ‫که به اون سر کشور نقل‌مکان کنم.
‫به پیشنهادم فکر کردی؟
‫کردم.
‫فرصت خارق‌العاده‌ایه،
‫ولی گمون نکنم بتونم ‫به بالتیمور نقل‌مکان کنم.
‫خانواده‌ام اینجا خیلی بهم نیاز دارن.
‫ای بابا. چه غم‌انگیز.
‫مطمئنی؟
‫خیلی‌خب، پس...
‫لطفا اگه نظرت عوض شد، ‫باهام تماس بگیر.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
‫می‌شه صحبت کنیم؟
‫غذای محبوبت رو درست کردم. ‫سالاد چیپسه.
‫چهار طعم مختلف رو قاطی کردم.
‫- پنیر چدار سفید هم ریختی؟ ‫- بله که ریختم.
‫هوم.
‫بفرما تو.
‫ببین، عذر می‌خوام که حرف‌هام ‫منفی جلوه می‌کردن...
‫یا خیال کردی بهت باور ندارم.
‫اصلا این‌طور نیست.
‫دیوی، من صرفا بیشتر از تو عمر کردم...
‫و می‌دونم آدم گاهی اوقات ‫کلی واسه هدفی جون می‌کنه،
‫ولی شرایط باب میلش پیش نمی‌ره، متوجهی؟
‫من برترین رزیدنت طرحمون تو هند بودم،
‫ولی وقتی اومدم اینجا، ‫واسه هیچ‌کس مهم نبود.
‫مجبور بودم همه‌چی رو از صفر شروع کنم.
‫چه ضدحال.
‫واقعا ضدحال بود. داغون شده بودم.
‫یه پرس خانواده کی‌اف‌سی رو کامل خوردم،
‫- اِم... ‫- تازه، من گیاه‌خوارم.
‫وای مامان، چه غم‌انگیز.
‫خودم می‌دونم.
‫ببین، نمی‌خواستم چشمت بزنم.
‫گمون کنم صرفا می‌خواستم مقابل ‫چنین ناامیدی‌ای ازت محافظت کنم.
‫ولی شک نکن کاملا بهت باور دارم...
‫و به نظرم پرینستون خیلی احمقه...
‫که تو رو در اولین فرصت قبول نکرده.
‫مرسی مامان.
‫فقط می‌خواستم یکی بگه پرینستون احمقه.
‫خیلی احمقه.
‫اصلا می‌دونی چیه؟
‫حتی وقتی شرایط باب میل پیش نمی‌ره، ‫معمولا پیش می‌ره.
‫کافیه آدم تسلیم نشه.
‫هوم.
‫سلام. جریان پرینستون رو شنیدم.
‫آره، خیلی افتضاحه،
‫ولی خودم می‌دونم، ‫عقب افتادن پذیرش خیلی بد نیست.
‫چی؟ معلومه که هست، افتضاحه. ‫پذیرش عادی مال مردم عادیه.
‫احسنت. مرسی که چنین حرفی زدی.
‫راستی، پشم‌هام، قبولیت تو کلمبیا مبارکه.
‫با مارگو جشن گرفتین؟
‫آره، اِم، به هم زدین.
‫عه. متأسفم.
‫آره، گمون کنم جفتمون ‫این هفته بد آوردیم.
‫اِم، خب، خیلی‌خب، ‫بعد از تعطیلات زمستونی می‌بینمت.
‫اِم، موفق باشی ‫و خوب درخواست بفرستی.
‫عجب. پس بن دیگه تو رابطه نیست.
‫دیوی، فهمیدی؟
‫آره، گمون کنم فهمیده.