..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏ .:: www.bolboljan.net ::.
‫ما چی می‌دونیم؟ بانی با یه...
‫میله‌ی بافتنی...
‫و یه چاقو کشته شد.
‫اون شب چه اتفاقی افتاد؟
‫همه‌اش مبهمه برام.
‫حافظه می‌تونه واقعیت حقیقی...
‫و درک ذهنی رو با هم داشته باشه.
‫همه خیلی درگیر گذشته‌ی من هستن.
‫بابام وقتی ۴ سالم بود برام یه پازل گرفت.
‫اون ۱۰۰۰ قطعه داشت.
‫جواب آزمایش دی‌ان‌ای من اومد.
‫طبیعتا نصفش متعلق به مامان بود،
‫اما نصف دیگه یونانی بود.
‫من تنها کسی هستم که...
‫صلاح تو رو می‌خواد!
‫من دیگه زندگی ندارم!
‫کاراگاه ویلیامز کجاست؟
‫اون مرخصی زایمان گرفته و توی دنوره.
‫ما داریم به قاتل پیام میدیم!
‫ما بهش میگیم که ما کبریت رو...
‫داخل یه کیسه قرار میدیم و ‫میذاریم توی یه سطل آشغال...
‫بیرون پارک مورنینگ‌ساید.
‫اکلیل!
‫- هیچ جوری نمی‌تونی از شرش خلاص شی. ‫- لعنتی!
‫بهترین شانس ما برای رد ‫اتهام از خودمون از بین رفت.
‫هی! میبل برای بار دوم زده به سرش!
‫اون به یه یارویی حمله کرد!
‫بابام عاشق پازل بود.
‫مخصوصا پازل‌هایی که ‫اون‌قدر قطعاتشون زیاد بود...
‫که می‌تونستن کل هفته‌ات رو بگیرن.
‫بعد از این‌که اون رفت،
‫ما دو تا یه برنامه‌ی ثابتی داشتیم.
‫هر یکشنبه ما با پیژامه‌ی ‫خودمون می‌نشستیم...
‫و با هم پازل درست می‌کردیم.
‫فکر می‌کنی این‌ بار چه ‫قدر وقت ما رو بگیره؟
‫هزار سال.
‫خب، مامانت ساعت ۳ میاد دنبالت...
‫پس باید زودتر تمومش کنیم.
‫شوخی کردم. این یکی آسونه.
‫واقعا؟ اگه اونو...
‫بدون جعبه انجام بدیم چی؟
‫عکسی نیست که به ما کمک کنه.
‫بازم آسونه.
‫اگه برعکس انجامش بدیم چی؟ فقط با اشکال.
‫فکر می‌کنی از پسش بر میای؟
..:: جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و اینستاگرام سايت ::.. .:: @bollbolljan_com ::.
‫انتظارشو داشتم تو باشی!
‫نه! جلو نیا، عوضی!
‫من می‌خوام کمکت کنم!
‫چی؟ چی داری میگی؟
‫اون بهش حمله کرد! اون بهش حمله کرد!
‫اون منم؟
‫من دوباره به یکی...
‫حمله کردم؟
‫خیلی خب.
‫من رستوران پیکل، ایستگاه مترو...
‫رستوران سوهو و فوراور ۲۱ رو ‫محض احتیاط چک کردم. اون هیچ جا نیست.
‫من به همه‌ی بیمارستانا زنگ ‫زدم. تنها میبلی که پیدا کردم...
‫۹۹ سالش بود و به تازگی مرده بود.
‫من نگرانشم، اولیور.
‫اون جواب هیچ کدوم از ‫تماس‌ها یا پیام‌های منو نداده.
‫جواب منم نداده. این ‫خیلی بیشتر نگران کننده‌ست...
‫چون ما همیشه به هم پیام میدیم.
‫برای هم میم میفرستیم، ‫چارلز. باید میم‌های ما رو ببینی.
‫میبل.
‫عالی شد.
‫حالا باید به یه نوزاد ‫هم رسیدگی کنیم.
‫این یه نوزاد نیست.
‫این کارآموز منه.
‫کاراگاه کیث. می‌دونید چیه؟
‫فکر کنم شماها با هم کنار میاید...
‫چون همه‌تون هر ده ‫دقیقه تو خودتون می‌شاشید.
‫من باید باهاتون حرف ‫بزنم. من سوالاتی دارم.
‫می‌تونم برات چیزی بیارم؟
‫چه پابند خوشگلی.
‫تو از آدمای مرده جواهر میدزدی...
‫و دولت بهت یه پابند میده.
‫یه جورایی شاعرانه‌ست.
‫واقعا به یه نفر حمله کردم؟
‫تو باید مشاور میشدی،‌ تئو. جدی میگم.
‫اصلا یادت نمیاد؟
‫من زبان اشاره رو بلد نیستم.
‫نه. هیچی.
‫انگار هیچی نیست.
‫[تئو دیماس. من کر هستم. من می‌نویسم یا از زبان اشاره ‫استفاده می‌کنم. فقط یک سوم لب خونی تو رو متوجه میشم]
‫فقط یک سوم چیزایی که میگم رو می‌فهمی؟
‫توی فیلما مردم بیشتر ‫می‌تونن لب‌خونی کنن.
‫خب، فیلم‌های زیادی نیست که ‫کرها نویسندگیشو انجام داده باشن.
‫خیلی خب، من باید برم.
‫می‌دونی کیفم کجاست؟
‫کیفم.
‫اون یه کبریت...
‫با یه اثرانگشت خونی روش داشت.
‫نه! نه، تئو اون بزرگترین سرنخ ما بود!
‫من شاید دیده باشمش...
‫نمی‌دونم چی داری میگی! باید این‌جا باشه!
‫در این زمینه می‌تونم کمک کنم!
‫تئو، من هنوزم زبان اشاره ‫بلد نیستم! چرا اصلا این‌جا هستم؟
‫[ما دیروز سوار یه قطار شده بودیم]
‫[من دیدم که یه مرد بهت حمله کرد]
‫[اوک کیفت رو گرفت]
‫اون بهش حمله کرد!
‫[وقتی از قطار پیاده شدی شوکه بودی]
‫اون کیفم رو گرفت؟ چرا...
‫همون یارو اکلیلیه بود؟
‫اون آدم توی قطار.
‫اون اکلیلیه. اون روی خودش اکلیل داشت؟
‫آره.
‫اکلیل.
‫این به زبون اشاره میشه اکلیل؟
‫جالب بود.
‫این مال اونه؟
‫من همین الان باید به کونی آیلند برم.
‫نه برای این‌که دوباره بهش حمله ‫کنم. البته احتمالش رو هم رد نمی‌کنم.
‫اما اون کبریت رو داره ‫و اگه اون‌جا کار کنه...
‫باید ازش سوابق یا عکس‌هایی باشه.
‫من تو رو می‌برم.
‫نه، نه. من نمیذارم کمکم کنی.
‫تو زوئی رو کشتی،
‫و گذاشتی اسکار برای ‫۱۰ سال توی زندان بمونه.
‫من چنین آدمی نیستم!
‫خواهش می‌کنم بذار با ماشین ببرمت.
‫خب، وقتی که میبل اون شب...
‫رفت که شامپاین بیشتری بگیره چی شد؟
‫مگه قرار نبود تو توی دنور باشی؟
‫شما در مورد گذشته‌ی ‫خشونت‌آمیزش می‌دونستین؟
‫چون ما شنیدیم که تو به‌خاطر ‫مرخصی زایمان تو دنور هستی.
‫خدا لعنتتون کنه، میشه تمرکز کنین؟
‫بله.
‫من رفته بودم سفر و دیشب...
‫تصمیم گرفتم سفرم رو کوتاه ‫کنم چون یه چیزی آزارم میداد.
‫این منو شبا بیدار نگه می‌داشت.
‫- بذار حدس بزنم. بچه‌ات بود؟ ‫- نه!
‫شما نکبتا بودین!
‫من همش به این پرونده...
‫و این‌که شما چیزهایی می‌دونین ‫که به ما نمیگین فکر می‌کردم.
‫هوم؟
‫خیلی خب.
‫پس قراره این‌جوری باشه؟
‫چون اگه برای من یه چیزایی رو روشن نکنین،
‫من چاره‌ای ندارم جز این‌که...
‫با کاراگاه کرپس که برخوردش ‫اصلا دوستانه نیست موافقت کنم.
‫دو تا حمله با میله‌ی بافتنی؟
‫دست بردارید.
‫- این اصلا برای دوستتون خوب به نظر نمیرسه ‫- صبر کن.
‫این ۲ تا اتفاق هیچ ربطی به هم ندارن.
‫بانی با یه چاقو کشته ‫شد، نه یه میله‌ی بافتنی،
‫یا کاراگاه کرپس خیلی ‫راحت اینو فراموش کرده؟
‫هیچ چاقویی این‌جا نیست!
‫و توی خونه‌ی میبل هم چیزی پیدا ‫نمی‌کنی. و می‌تونی خونه‌ی اولیور هم...
‫زیر و رو کنی،
‫چون داری وقتت رو تلف می‌کنی!
‫چون کار میبل نبوده!
‫ببخشید. من باید...
‫دستشویی. من باید برم دستشویی.
‫اه! باز شو دیگه!
‫ای...
‫گذرگاه لعنتی!
‫حالش خوبه؟
‫می‌دونی...
‫مطمئنم چیز خاصی نیست. اون ‫یه رژیم غذایی غیرمعمولی داره.
‫خب، می‌دونی چیه؟
‫من میرم... بهش سر بزنم.
‫خیلی خب....
‫خیلی خب.
‫بس کن!
‫داری همون‌کاری که فکر می‌کنمو انجام میدی؟
‫البته که نه!
‫فکر کردی دارم چه کار می‌کنم؟
‫تو داری یواشکی میری به خونه‌ات ‫تا از شر اون چاقوی کوفتی خلاص شی...
‫که باید کلی وقت پیش این‌ کارو می‌کردی!
‫اشتباه می‌کنی.
‫چند روز پیش باید این کارو می‌کردم.
‫- تو هنوز سلاح قتل رو داری؟ ‫- هی،
‫رفیق، اگه تو از نحوه‌ای که من ‫جرائمم رو انجام میدم خوشت نمیاد،
‫می‌تونی بری خودت جرائم خودتو انجام بدی.
‫خیلی خب، خیلی خب. من متاسفم.
‫من فراموش کردم.
‫- فراموش کردی. ‫- من اونو با خودم به جرسی آوردم...
‫چون... خب، وقتی می‌خوای از ‫شر مدارکی که تو رو متهم می‌کنن...
‫راحت بشی، جرسی جای خوبی برای این‌ کاره.
‫اما بعدش من با یه مورد ‫اضطراری دیگه حواسم پرت شد.
‫کارگردانی نمایش "از" توسط پسرم ویل.
‫عجب فاجعه‌ای بود.
‫- اما خبر خوب اینه. ‫- بالاخره یه خبر خوب داریم.
‫من اجرا رو نجات دادم.
‫این خیلی خوب از آب در اومد.
‫ویل خیلی خوشحال شد.
‫پسرم. کسی که احتمالا پسرمه.
‫کی اون نتایج آزمایش ‫دی‌ان‌ای کوفتی میرسه؟
‫- ای خدا... ‫- روی میبل تمرکز کن.
‫باشه، خیلی خب. آره. می‌دونی...
‫میبل می‌خواست وقتی ما چاقو ‫رو پیدا کردیم به پلیس‌ها بدیمش.
‫می‌خوای اونو به ویلیامز بدی؟
‫خب، اون اثر انگشت ‫میبل رو روش نداره، مگه نه؟
‫مگر این‌که قاتل اثر انگشتش ‫رو روی اون قرار داده باشه...
‫و امیدوار بوده که ما اونو به پلیس‌ها بدیم.
‫ما باید از شرش خلاص شیم.
‫مگر این‌که قاتل می‌خواسته ‫ما از شرش خلاص شیم...
‫تا بتونه مچ ما رو در حال ‫نابودی مدرک جرم بگیره.
‫اون‌جا اوضاع رو به راهه؟
‫آره! ببخشید!
‫یه لحظه صبر کن.
‫برای این کار دو نفر لازمه.
‫پس شما چاقو رو دارین.
‫چاقو؟ چاقو...
‫نه.
‫- چاقویی در کار نیست. ‫- بس کنید!
‫می‌دونین معنای شهادت دروغ چیه؟
‫من می‌دونم شهادت دروغ چیه.
‫من یه بار یه نمایش از روی ‫"۱۲ مرد خشمگین" کارگردانی کردم.
‫اما با زنا. "۱۲ زن خشمگین"
‫یکی از خواهرای نمایش همیلتون توش بود.
‫این قضیه مال سال‌ها قبل از همیلتونه.
‫من می‌دونم شهادت دروغ یعنی چی.
‫من نمی‌دونم.
‫ما دنبال چی هستیم؟
‫هر اطلاعاتی در مورد این که اون ‫یارو کیه تا حافظه‌ام بیاد سر جاش.
‫حافظه‌ات؟
‫آره، حافظه‌ام پریده.
‫تا حالا توی کونی آیلند بودی؟
‫وقتی بچه بودی برای ‫خوشگذرونی چه کار می‌کردی؟
‫آها. ماجراجویی‌های یه ‫قبردزد نوجوون. فهمیدم.
‫این راه جدیدی بود.
‫چند نفر این‌جا کار می‌کنن؟
‫لعنتی.
‫لعنتی، لعنتی، لعنتی.
‫نه،
‫من وقت بیشتری نیاز ‫دارم. باید اونو پیدا کنم.
‫نه! من نمی‌خوام آروم باشم!
‫یا قاتل توی این پرونده‌هاست،
‫یا من یه روانی جانی هستم...
‫که هوشیاریشو از دست ‫میده و به مردم حمله می‌کنه.
‫در هر صورت یه دختر باید این ‫چیزا رو در مورد خودش بدونه.
‫من یه دقیقه وقت لازم دارم.
‫ممنون.
‫تو فقط سعی می‌کردی کمک کنی.
‫شرمنده. من یه ساعت برای ‫شارژ این وقت لازم دارم.
‫خیلی خب.
‫پس تو تا حالا هیچ وقت ‫به کونی آیلند نیومدی،
‫بازی موش و چکش چی؟ ‫تا حالا اونو انجام دادی؟
‫نگران نباش، من کاملا درک می‌کنم.
‫بابا، این سریال ایکس فایلز خیلی خفنه.
‫- می‌دونی چیه؟ تو نباید اینو... ‫- نه، صبر کن!
‫این خیلی عالیه.
‫مادرت ممکنه منو به‌خاطر این بکشه.
‫ولی بابت امروز متاسفم.
‫ماه سختی داشتم.
‫این برنامه‌ی جدیدی که منو ‫توش قراردادن خیلی رو مخه.
‫عیب نداره. ما هر وقتی بخوایم ‫می‌تونیم به باغ وحش بریم.
‫این معمای خوبیه، مگه نه؟
‫و یه معما هم مثل یه پازله، مگه نه، میبل؟
‫خیلی خب، بعد ۶ بار ‫اصلا کارت خوب نبود.
‫من یه نقشه دارم.
‫به این میگن تقلب.
‫چی گرفتی؟
‫هر شب قبل این‌که بخوابم،
‫اون لحظه رو توی سرمم مرور می‌کنم.
‫از خودم می‌پرسم.
‫زویی لیز خورد؟
‫یا من اونو هل دادم؟
‫هنوز نمیدونم.
‫می‌دونی، من نمی‌تونم بدون ‫تصور جسدش از در جلویی رد بشم.
‫من نمی‌تونم از جلوی در ‫تیم رد بشم بدون این‌که...
‫تصور کنم چجوری روی زمین افتاده بود.
‫حالا ظاهرا من آدمی هستم...
‫که می‌تونه توی مترو به یه ‫نفر حمله کنه و یادش نمونه.
‫که یعنی...
‫من می‌تونم همون شخصی باشم که...
‫یه میله‌ی بافتنی رو توی سینه‌ی ‫یه پیرزن بی‌دفاع فرو کرد.
‫این چیزیه که منو می‌ترسونه.
‫این چیزیه که انجام دادنش به من میخوره.
‫فقط نمی‌دونم انجامش دادم یا نه.
‫شرمنده.
‫من متوجه هیچ کدوم از حرفات نشدم.
‫شاید این‌جوری بهتره.
‫من برمیگردم به دستشویی، ‫بعدش برمیگردیم به شهر.
‫وقتی گفتی "چاقو"...
‫منظورت دقیقا چی بود؟
‫خیلی خب، اسکل‌بازی در نیارین.
‫ای بابا.
‫چی شده، کیفرز؟ حالت خوبه؟
‫تو...
‫پستونک می‌خوای؟
‫نه؟ اوه!
‫اسباب بازی! تو اسباب بازی می‌خوای؟
‫کمک می‌خوای؟
‫نه. خودم حلش می‌کنم.
‫پسرم ویل بعد از شیر خوردن...
‫دل درد می‌گرفت.
‫به‌خاطر حباب‌های گازی.
‫تو با "خط هم‌سرایان " آشنایی داری؟
‫چی؟
‫بذار... در این مورد به من اعتماد کن.
‫خیلی خب، ما از این به ‫عنوان صحنه استفاده می‌کنیم.
‫- اونو بده من. ‫- چی؟
‫به من اعتماد کن.
‫من میدونم دارم چه کار می‌کنم.
‫وای نه!
‫وای نه. این‌جا رو ببین.
‫اوه.
‫درست شد!
‫حالا شدی یه نی‌نی خوشحال!
‫این حالشو خوب کرد.
‫آره، آره.
‫بفرما. این‌جا رو ببین.
‫و بعد ما صحنه رو جمع می‌کنیم.
‫اه!
‫من هیچ وقت این کارو نمی‌کنم.
‫تو هیچ شان و وقاری نداری.
‫نوزاد من هیچ وقاری ‫نداره. این اتفاق نمیفته.
‫تو باید اینو امتحان کنی.
‫من قول میدم.
‫اگه فکر کنی کاری به بچه‌ات ‫کمک می‌کنه حتما انجامش میدی.
‫با این‌که درست حسابی پدر ‫نبودم می‌تونم بگم که حرفش درسته.
‫اوه...
‫شما در مورد اون دختر ‫هم همین‌ کارو می‌کنین.
‫بچه‌ها، محض اطلاعتون...
‫من نمی‌خوام اونو بندازم زندان.
‫خب؟ پس اگه اون بیگناهه...
‫باید به من کمک کنید. من فقط ‫می‌خوام این پرونده رو حل کنم.
‫باشه.
‫ما باید بریم دستشویی.
‫بابا؟
‫میبل.
‫امروز نباید این‌جا باشی.
‫ببین برای هالووین چی گرفتم.
‫دخترم بهت گفتم که ما برای ‫قاشق‌زنی هالووین نمیریم.
‫اگه می‌خوای پازل بچینیم ‫من یه پازل جدید گرفتم...
‫من نمی‌خوام یه پازل ‫مسخره‌ی دیگه رو بچینم!
‫تو قول دادی ما نقش مولدر و اسکالی رو داشته باشیم. ‫[شخصیت‌های سریال ایکس‌ فایلز]
‫تو دیگه فقط میزنی زیر قول‌هات.
‫می‌دونم که این‌کارو می‌کنم.
‫کاش می‌تونستم سر قول‌هام بمونم.
‫مخصوصا قول‌هایی که به تو دادم.
‫این خیلی عجیبه! ببین ما چی...
‫- پشت توالت پیدا کردیم. ‫- توی سقف پیدا کردیم.
‫- تو سقف. ‫- پشت توالت.
‫خیلی خب، من عاشق کمدی‌ موقعیت ‫خجالت‌آور هستم، اما تماشای این زجرآوره.
‫چاقو.
‫- اون چاقوئه؟ ‫- می‌دونم.
‫شما نمی‌دونید که این از ‫کجا اومده. مشکلی نیست.
‫هر چیزی که هست، متوجه میشی ‫که روش اثر انگشت میبل نیست.
‫- امیدواریم. ‫- اثر انگشت من روی چاقو هست،
‫دلیلش اینه که اون چاقو متعلق به منه...
‫و از خونه‌ی من دزدیده شد...
‫چون برای ما پاپوش درست کردن.
‫حتما همیشه با چنین چیزهایی مواجه میشی.
‫اثر انگشت تاحدودی ‫دخترخونده‌ی نوجوون خودم لوسی...
‫هم روش هست، البته اون ‫توی این قضیه دخالتی نداشته.
‫خیلی خب. خیلی خب.
‫حله. و ممنون.
‫جدی میگم. ممنون.
‫هر چیزی که پیدا کنم خبرتون می‌کنم.
‫یه جوری میگه انگار ممکنه من ‫"خط هم‌سرایان" رو ندونم چیه.
‫خیلی بامزه بود.
‫تئو!
‫اوه! بیا!
‫ما باید بریم. سوار ماشین بشیم، باشه؟
‫اوه، خدا رو شکر!
‫صبر کن. کبریت کو؟
‫لعنتی! اون کبریت رو داره!
‫خب، انتظارش رو داشتم.
‫اونا توی رستوران هستن.
‫وای خدای من.
‫ما باید... ما باید همین حالا برگردیم.
‫وقتی من هفت سالم بود بابام مرد.
‫اونا به من نگفتن که ‫واقعا چه اتفاقی داره میفته.
‫اونا می‌خواستن از من محافظت کنن.
‫بابا؟
‫اون گفت...
‫اون باید برای کار بره جای دیگه.
‫شیش ماه بعد اون مرده بود.
‫سرطان معده.
‫من می‌دونستم یه مشکلی هست،
‫اما با ندونستنش راضی بودم.
‫من نمی‌دونستم چطور خودمو...
‫با مردن اون وفق بدم، ‫برای همین این کارو نکردم.
‫به جاش من قطعات پازل ‫رو توی ذهنم برگردوندم...
‫تا دیگه نتونم تصویر رو ببینم.
‫همون‌طور که اون نشونم داده بود.
‫اون موقع اولین باری بود که ‫من حافظه‌ام رو از دست دادم.
‫و از اون موقع این اتفاق می‌افتاده.
‫اگه چیزی بیش از تحملم بود یا سخت بود.
‫وقتی من می‌ترسیدم که ببینم واقعا چی شده...
‫یا این‌که من چه کار کردم.
‫اما الان باید قطعات پازل رو برگردونم.
‫همه‌شون رو.
‫وگرنه هیچ وقت نمی‌تونم ‫تصویر کامل رو ببینم.
‫اوه!
‫بانی...
‫نه، نه، نه،‌ نه...
‫این تقصیر من نیست.
‫من به اون حمله نکردم.
‫خب، ممنون.
‫ممنون...
‫که ماهی منو دزدیدی.
‫درست گفتم؟
‫من در مورد تو اشتباه می‌کردم.
‫و من همه‌ی مسائل تو رو نمیدونم،
‫اما فرار از درگیری‌ها...
‫هیچ وقت برای من جواب نداد.
‫- سلام! ‫- وای خدای من.
‫اوه!
‫سلام، بابا...
‫ممنون.
‫خب، چارلز...
‫چیزی که قراره بگم اصلا خوب نیست،
‫خب؟
‫وقتی من مرد اکلیلی رو پیدا کردم،
‫این همراهش بود.
‫وای خدا.
‫زودباش لوسی جواب بده.
‫- سلام، کجایی؟ ‫- لوسی! تو کجایی؟
‫- من خونه‌ی تو ام. ‫- گوش کن، تو باید...
‫من میام ببینمت...
‫لوسی؟ لوسی!
‫شاید آنتن پریده.
‫اوه، من میدونم این چیه.
‫ما یه خاموشی رو در پیش داریم، بچه‌ها.
..:: جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و اینستاگرام سايت ::.. .:: @bollbolljan_com ::.