..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
آنچه در «تکه‌هایی از آن زن» گذشت
‫تا موقعی که جون تو بدنم باشه، ‫می‌تونم علیهش شهادت بدم.
‫می‌تونستی بهم بگی.
‫چی باید می‌گفتم؟
‫که اف‌بی‌آی دنبال باباته و اگه ‫فرصت پیدا کنه ما رو می‌کشه؟
‫قضیه اون پوله چیه؟ ‫جسپر چرا می‌خوادتش؟
.‫داشت به‌خاطرش من رو می‌کشت
‫گیر میفتی.
.‫تازه دارم شروع می‌کنم
‫نیک یه جایی اون بیرونه.
‫فقط کافیه که... غیبت بزنه.
‫وایسا سرِ جات!
‫- داری کجا میری؟ ‫- باید بهم اعتماد کنی.
‫مگه مرض دارم بهت اعتماد کنم؟
[فصل اول- قسمت 7]
‫وقتشه.
‫چهار سال زمان زیادیه.
‫چهار سال و هشت ماه و سه روز.
‫قراریه که جین کوویلر، تبهکار محکوم شده،
‫با دادستان آمریکا گذاشت.
‫خبر خوب؟
‫لورا رندال حتی بابت ‫پارکینگ هم جریمه نشده.
‫لورا؟
‫پس اسمم اینه.
‫از وقتی که پات رو از ‫ اینجا می‌ذاری بیرون، آره.
‫بیا. تو راه بهت میگم.
‫تو یه مادر مجرد بیوه‌ اهل رود آیلندی.
‫وقتی 18 سالت بود پدرمادرت ‫توی آتیش‌سوزی مُردن.
‫زود ازدواج کردی.
‫با جری رندال؟
‫که وقتی دخترت دو سالش بود، ‫تو یه تصادف کُشته شد.
‫چه غمگین.
‫روز تولد اَندی رو تغییر دادی.
‫مال خودت رو هم همینطور.
‫رویه‌اش همینه.
‫به‌همراه دخترت واسه این که از نو ‫شروع کنین، رفتین جورجیا.
بِل آیل؟
‫مردمش بازنشستن. اونجا ‫خیلی تو دردسر نمیفتین.
‫وسط ناکجاآباد به‌همراه کُلی پشه.
‫اینا واسه توئن.
تالبوتس؟
‫چیزایی که می‌پوشی.
‫نحوه حرف زدنت.
‫ماشینی که سوار میشی. ‫غذایی که دوس داری.
‫هیچ چیزی نباید به ‫جین کوولر اشاره کنه.
‫نترس، خیلی وقته که مُرده.
‫این هم واسه آندریا. خرس آرزوها.
‫دخترم میگه بهترینه.
‫می‌‌دونم که از دیدنش نگرانی.
‫حتی من رو نمی‌شناسه.
‫دوباره میرین پیش هم.
‫درست میشه.
نیک چی؟
‫پیداش می‌کنیم.
‫پارسال و دوسال پیش هم همین رو گفتی.
اگه اون پیدامون کنه چی؟
‫روی لورا بودنت تمرکر کن.
‫دیگه یه مادری.
‫مشغول این کاری.
‫اندی.
‫سلام، چارلی.
‫مامانت کجاس؟
سوار یه شورلت ملیبو خاکستری تیره.
با پلاک کالیفرنیا H793WVZ
‫توی آمریکا 1.7 میلیون ‫شغل بدون دستمزد هست.
ولی خیلی از محصولاتمون مثل اتومبیل‌ها، هر دوطرف مرز
‫با خط تولید یکپاچه ساخته میشن.
‫این تولید مشترک موجب ‫عملکرد بهتر در اقتصاد جهانی...
‫حالت چطوره؟
‫بد نیستم.
پتو می‌خوای؟
‫نه، بهتره بری خونه.
‫کارم که تموم شد خبرت می‌کنم.
‫نه، می‌مونم.
‫جدی؟ چهار ساعت؟
‫مسخرس.
‫مهم نیست.
‫اندی؟
‫برو خونه.
‫خواهش می‌کنم.
‫من...
‫تو کافه منتظر می‌مونم.
‫اگه چیزی لازم داشتی بهم پیامک بزن.
سخته روشون حساب کرد، مگه نه؟
خودکار نداری؟
‫ممنون.
‫پسرم این کتاب رو بهم داده. ‫همه این سوالا توشه.
‫- همم. ‫- چه چیزی برات بیشترین ارزش رو داره؟
آیا این ارزش‌ها بعد از تشخیص بیماریت تغییر کرده؟
‫شاید بهتره اول دسر بخوریم.
‫آیا رویاهایی بوده که قبل از تشخیص بیماری، ‫ به خودتان اجازه دیدن‌ آن‌ها را نداده‌اید؟
‫همیشه دلم می‌خواست ‫نوه‌هام رو ببرم دیزنی.
‫بدون مامان باباهاشون.
‫کِیف کنن.
تو چی؟
چه رویاهای میهجی بوده که مینداختیش عقب؟
‫که این کتاب رو تموم کنم.
امروز صبح، به دنبال یورش اف‌بی‌آی
جسد استاد دانشگاه برکلی، الکساندرا میپلکرافت که گروگان گرفته شده بود
‫در نزدیکی راه‌آهن «بی‌اِریا»
به‌همراه جسد مردی
‫که گفته شده عضوی از ارتش ‫جهان درحال تغییر می‌باشد، پیدا شد.
این گروه چپ‌گرا در ابتدای هفته استاد دانشگاه برکلی را
‫ قبل از این که در کنفرانس آی‌ای‌اف ‫ در اوسلو سخنرانی کند، ربودند.
‫- زن دیگری که می‌گفت میپل‌کرافت است... ‫- از این ور.
‫به مارتین کوولر ثروتمند ‫روی صحنه شلیک کرد
‫و لحظاتی بعد به زندگی خود پایان داد.
‫مشخص شده که اون زن ‫گریس جونو است،
شهروند اوکلند
‫که شرکت دارویی کوولر را ‫به فساد متهم کرده بود.
‫همسر جونو هر سه فرزندشان را کشت...
‫خب، رسیدیم.
‫حالا چی؟
‫ایلای، تو یه ناجی‌ای.
‫اونجا چه اتفاقی افتاد؟
‫- اخبار رو ‌می‌دیدیم. ‫- سلام.
‫آره، آره، شانسمون گفت تونستیم بیایم بیرون.
‫پاولا، جین. با کلارا و الای آشنا شین.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫تخت، غذا و لباس داریم.
‫- آره هرچیزی که لازم دارین. ‫- ممنون.
‫راستی اندرو کجاس؟
‫داره چمدونا رو میاره. ‫میرم کمکش.
‫ممنونم بچه‌ها، واقعاً میگم. ‫نمی‌دونم چطوری تشکر کنم.
‫آره.
‫من برمیدارم.
‫می‌تونیم غذا و وسایل رو ‫توی انباری بذاریم. خوبه؟
‫هی، حالت خوبه؟
‫چیزی نیست.
‫هی، چیزیمون نیست.
‫آره، خوبیم.
‫گندش بزنن!
‫چیشده؟
‫لعنتی. اندرو!
‫خوبم. چیزیم نیست.
‫اندرو!
‫تیر خورده! چرا نگفتی؟
‫باید از اونجا می‌رفتم.
‫باید بریم بیمارستان.
‫نه،نه. نمیشه جایی بریم.
‫- من و ایلای می‌تونیم ببریمت. ‫- چون زخم گلوله‌اس به پلیس خبر میدن.
‫باید یه کاری بکنیم...
‫چقدر وخیمه؟
‫بذار نگاه کنم.
‫ببخشید، گند زدم.
‫- هی، هی. چیزیت نیست. ‫- آره.
‫- خوبی؟ ‫- خوبم.
‫بذار زحمت رو تمیر کنم.
‫تو اسپرینگ ریور یه داروخونه هست. ‫یکی از دوستای قابل‌اعتمادم اونجاس
‫- باید بری پیش یه دکتر! ‫- جِین!
کاری که گفتم رو می‌کنی؟
‫هروقت بتونم برمی‌گردم، باشه؟
‫بیاین تو.
‫- باشه. خوبه. ‫- خیلی خب.
‫داریم می‌رسیم.
‫آره.
‫خب.
‫ممنون.
‫اونجایی که گفتی رو بررسی کردن.
‫نه ماشینی هست، نه جسدی. ‫هیچی نیست.
‫دو نفر رو دیدم که تیر خوردن.
‫خب، یکی داره ردپاشون رو می‌پوشونه.
‫عموی میلیاردم به‌خاطر ‫یه چمدون آدم می‌کشه؟
‫فعلاً از بی‌آریا می‌برمت بیرون.
‫بعدش جست‌وجو می‌کنم.
‫مایکل ورگاس رو بردن یه جای امن.
‫حالش چطوره؟
‫وضعیتش پایدار شده. ‫هنوز نمی‌دونم چی شده.
‫مامان چی؟
‫نمی‌تونیم موبایلش رو ردیابی کنیم.
‫ولی حکم تفتیش رو صادر کردن.
‫پیداش می‌کنیم.
‫نیک همین اطرافه.
‫مامانت نمی‌خواست تو تو خطر ‫باشی، واسه همین رفت.
‫فکر می‌کنی درموردش اشتباه می‌کنم.
‫نمی‌دونم به چی فکر کنم.
‫واسه همین هم مامانت رو پیدا می‌کنیم، ‫هم اون رو.
‫بعدش بالاخره این ماجرا دیگه تموم میشه.
‫ممنون.
‫بابت همه این کارا.
‫تو اتاق زایمان کنارش بودم.
‫دومین کسی بودم که بغلت کردم.
‫یه جایی هست که ممکنه رفته باشه.
‫کجا؟
‫شمال.
‫خونه قدیمی توی جنگل.
‫سورن سواندر اونجا زندگی می کرد.
‫وکیل حقوقی مدنی با همسرش.
‫افرادمون چند روز پیش رفتن اونجا.
شاید ارزشش رو داشته باشه دوباره یه سر به اونجا بزنیم
‫دفعه بعد که احساس غرق شدن کردین،
‫که احساس ناامیدی و تسلیم ‫شدن پیدا کردین،
‫این اجتماع رو به خاطر بیارین.
‫نمی‌دونم کدوم رو انتخاب کنم.
پسرا عاشق پالی‌نژیزن ویلج میشن
ولی نوه دخترم کلبه صحرایی رو بیشتر دوس دارم
‫البته که به روز تو هتل ‫می‌مونیم، ولی با این‌حال...
‫مهم نیست.
‫می‌دونم.
‫فقط می‌خوام یه چیزی باشه ‫که یادشون بمونه.
‫یه چیز خاص.
‫میگن پالی‌نژین ویلج، بهترین ‫ دید رو واسه آتیش‌بازیا داره.
‫تو رو خدا خفه شو.
قرار نیس سوار ترن هوایی بشی یا با جیمی کریکت سلفی بگیری
‫یا اون آتیش‌بازیای مزخرف رو ببینی،
‫چون قرار نیست بری دیزنی.
‫داری می‌میری!
‫منم دارم می‌میرم!
‫واسه همینه که اینجاییم، رو این ‫ صندلی‌های مزخرف گیر افتادیم.
‫پس اینقدر ور ور نکن.
‫داری سرم رو درد میاری.
‫ولش کن.
‫جدی بودی.
‫چی؟
‫پس فقط منتظر ی تا بمیری؟
‫نه، داشتم یه کاری می‌کردم ‫که دهنش رو ببنده.
‫باید به مبارزه ادامه بدی. ‫فقط اینطوری کار می‌کنه.
‫بریم خونه.
‫نه.
‫غذا نمی‌خوری، دیدمت.
‫گفتم که، مواد شیمیایی ‫حالم رو بد می‌کنه.
‫پس داروهای حالت تهوعت رو بخور.
‫- یا اون چایی رو بخور. ‫- خدایا. چی از جونم می‌خوای؟
‫می‌خوام بدونم چرا حتی تلاش نمی‌کنی.
‫میشه فقط بریم خونه؟
‫مامان!
‫خب، شاید فکر نمی‌کردم که ‫زندگیم اینطوری تموم شه.
‫منظورت اینه که تنها ‫پیش من گیر بیفتی؟
‫نه.
‫پس چی؟
‫برخلاص تصور تو، زندگی من از لحظه‌ای ‫ که تو به دنیا اومدی شروع نشد.
‫همه چیزایی که به من مربوطه ‫که ربطی به تو نداره.
‫می‌دونم.
‫بعضی‌وقتا فکر می‌کنم تنها ‫دلیلی که اومدی خونه
‫اینه که کار بهتر دیگه‌ای ‫نبود که انجام بدی.
‫چی؟
‫یکیمون باید به زندگیش برسه.
‫می‌تونی هرکاری که می‌خوای بکنی.
‫هرجایی که می‌خوای بری.
‫ولی درست همینجایی، همینجا کنارم
‫پتوهام رو تا می‌کنی و ‫درمورد نوردرمانیم حرف می‌زنی،
‫و طوری دور و برم می‌چرخی ‫که انگار این چیزا فایده داره.
‫می‌دونم.
‫ولی ... اینجام و تو نمی‌ذاری ‫بهت کمک کنم.
‫نمی‌تونی بهم کمک کنی!
‫چون درها روم می‌بندی!
‫می‌دونی که بهت نیاز دارم، نه؟
‫حتی اگه آخرین کسی باشی که می‌خوام ‫ اکثر اوقات باهاش حرف بزنم،
‫باید بدونم که تو این دنیا کنارمی.
‫اونا پدرم رو کُشتن.
‫یه زن معصوم رو ول کردن تا بمیره.
‫به مجریان قانون حمله کردن.
‫ارتش جهان درحال تغییر تروریسته.
‫و تا جایی که قدرت داشته باشم همه تلاشم ‫ رو می‌کنم تا این قاتلین رو به سزای اعمالشون برسونم.
‫عوضی.
‫جسپر کوویلر ادعای اخلاق حرفه‌ای می‌کنه.
این دیگه چه مسخره‌بازی‌ایه؟
‫باید این جاکش و شرکت ‫با ارزشش رو بترکونیم.
‫نمی‌تونی این کارو کنی.
‫چرا؟
‫این یه انقلابه، جِین.
جدی؟
‫یا فقط انتقامه؟ چون تشخیصش ‫داره سخت‌تر میشه.
‫چقدر تب داری.
‫چرا حرفی نزدی؟
‫دارم به خاطر چیزی که ‫بهش باور دارم می‌میرم، جِین.
‫چندنفر می‌تونن این رو بگن؟
‫شبیه خودشی.
‫خوبه.
‫- بذار ببرمت بیمارستان. ‫- نه.
‫چیزی نیست.
‫چیزی نمیشه.
‫من حاملم.
‫کاش دختر بشه.
‫عجب کارمایی بشه.
‫باید پیشم باشی.
‫تنهایی نمی‌تونم.
‫تنهات نمی‌ذارم.
‫این دیوونگیه. عمراً موفق بشیم.
‫شرکت مال تو میشه، پسر مسئول.
‫جسپر مطمئن باش هیئت مدیره ‫ککش هم نمی‌گزه.
‫داری چه کار می‌کنی؟
‫اندرو رو می‌برم بیمارستان.
‫نه جین.
‫تا صبح دوام نمیاره.
‫خودم می‌دونم.
‫یعنی مشکلی نداری... ‫که بذاری بمیره؟
‫ببین، کار از کار گذشته. کار از کار گذشته. ‫کل پلیس‌های کشور دنبالمونن.
‫اصلا برام مهم نیست.
‫خیال کردی من می‌خواستم این شکلی بشه؟
‫ولی شد دیگه.
‫الان هم خودم و خودت موندیم. ‫ولی باید یه جوری رو به جلو حرکت کنیم.
‫ببین، ما اصلا افراد کاملی نبودیم.
‫دنیا خرابمون کرد.
‫ولی همدیگه رو پیدا کردیم.
‫اما خودت که می‌دونی ‫فقط با همدیگه به درد می‌خوریم.
‫از پسش برنمیام. برنمیام!
‫نه، ببین چی می‌گم. ببین چی می‌گم!
‫ایلای ما رو می‌بره دم مرز.
‫تو کلگری رفیق داره. ‫می‌تونن کمکمون کنن.
‫- نه. ‫- جین.
‫- خواهش می‌کنم. خواهش می‌کنم بس کن. ‫- اگه یه موقعی ولم کنی،
‫زمین رو به آتش می‌کشم که پیدات کنم.
‫خواهش می‌کنم.
‫می‌فهمی؟
‫نه.
‫خانم خوشگل کوچولومون امروز دیر کرده.
‫کجاست؟ رفته بلیت بخت‌آزمایی بخره؟
‫گلوریا رو فرستادن آسایشگاه.
‫همیشه خیلی شاد و بشاش بودی.
‫شرمنده‌ام.
‫ازم پرسیده بودی...
‫اِم، چه آرزوهایی دارم.
‫یه آرزو بیشتر ندارم.
‫اون هم آزادیه.
‫راستش، من رو جوری تربیت کرده بودن ‫که دختر خوبی باشم.
‫یادم داده بودن رضایت دیگران رو جلب کنم...
‫و موقع وقوع وقایع بد، ‫آرامش رو حفظ کنم.
‫ولی انگار داشتم غرق می‌شدم.
‫یه راه فرار پیدا کرده بودم.
‫البته خیال می‌کردم راه فراره، ‫ولی بن‌بستی بیش نبود.
‫مردی که عاشقش بودم...
‫سعی کرد من رو بکشه.
‫من هم باید فرار می‌کردم.
‫این بود که به شخص دیگه‌ای بدل شدم.
‫و شخصیت قبلیم رو حبس کردم.
‫خودم رو قانع کردم ‫تصمیم خودم بوده.
‫تنها راه بقا و امنیتم بوده.
‫ولی سی سال...
‫مخفی شده بودم.
‫این که نشد تصمیم.
‫عین گروگان بودن می‌مونه.
‫مدام، پشت سر هم دروغ می‌گفتم.
‫اندی هم حس می‌کنه دروغ می‌گم.
‫شاید از ماهیتش خبر نداشته باشه، ‫ولی حس می‌کنه دیگه.
‫انگار دارم خفه‌اش می‌کنم.
‫زندگی من این شکلی نیست.
‫باید یه جوری فرار کنم.
‫نباید...
‫با هویت یکی دیگه بمیرم.
‫سلام جین.
‫از دست رفت.
‫خودم رو در اسرع وقت رسوندم.
‫اصلا بیدار نشد. ‫نتونستم باهاش خداحافظی کنم.
‫خیلی شرمنده‌ام.
‫وای خدا، چی شده بود؟
‫چی رو می‌گی؟
‫زیاد فرصت نداریم.
‫یه مأمور «اف‌بی‌آی» تو راهروئه.
‫به بگو کار نیک و اندرو بوده.
‫بگو مغزت رو شست و شو داده بودن.
‫- بگو کتکت زده بودن... ‫- بس کن. بس کن دیگه.
‫دارم سعی می‌کنم کمکت کنم.
‫دومین نفری هستی که امروز ازم می‌خوای ‫اندرو رو به حال خودش رها کنم.
‫مرده دیگه جین.
‫ما که هیچ‌جوره نمی‌تونیم احیاش کنیم.
‫ولی می‌تونیم این جریان رو حل کنیم.
‫صرفا باید بهتر عمل کنیم.
‫بهتر عمل کنیم؟
‫دارم پیشنهاد عملی می‌دم دیگه.
‫عین مارتین صحبت می‌کنی. ‫می‌خوای بندازی گردن یکی دیگه؟
‫نه. نه‌خیر جین. تقصیر خودت و اندروئه.
‫گول اون کلاه‌بردار عوضی رو خوردی دیگه.
‫خودم بهت هشدار داده بودم، ‫الان هم اومدم گندکاریت رو جمع کنم.
‫چرت می‌گی.
‫الان بهت می‌گم چیکار می‌کنم.
‫خودم رو تحویل می‌دم،
‫حبسم رو می‌کشم، بعدش هم ‫زندگیم رو ادامه می‌دم.
‫هیچ‌کدوممون از اندرو و اعمالش ‫هیچی نمی‌گیم.
‫شرکت مال خودت.
‫ولی باید اعمالت رو با سود ‫بخش داروسازیش جبران کنی.
‫اگه خیال کردی به حرفت گوش...
‫اگه چنین کاری نکنی، اگه بشنوم ‫هنوز داری از ملت بهره‌برداری می‌کنی...
‫یا یه بار به گوشم برسه ‫اندرو مقصر شناخته شده،
‫زندگیت رو نابود می‌کنم.
‫چت شده؟
‫از جریان اسلو خبر دارم.
‫چی؟
‫از جریان خودت، نیک ‫و توافق جانبیتون خبر دارم.
‫اصلا متوجه منظورت نمی‌شم.
‫همه‌اش ضبط شده.
‫جای خیلی امنی هم هست.
‫خیلی‌خب. خیلی‌خب، اِم...
‫اصلا خبر نداشتم نیک می‌خواد بکشدش.
‫اگه راست می‌گی، به خودش بگو.
‫خواهش می‌کنم، ما باید ‫هوای همدیگه رو داشته باشیم.
‫کسی جز ما نمونده.
‫الان دیگه خودم و خودت موندیم.
‫- من و تو اصلا کاری با هم نداشتیم. ‫- صرفا... جین، خواهش می‌کنم. جین...
‫من می‌دونم قاتل الکس میپلکرافت ‫کی بوده و الان کجاست.
‫به گوشم.
‫می‌خوام قبلش باهام به توافق برسین.
‫اگه مامان نیک رو ‫به مأمورین فدرال لو داده بوده،
‫چرا همون دفعه اول نگرفتنش؟
‫اصلا چیزی نمونده بود، ‫ولی از دستمون در رفت.
‫گمون کنم کمکش کرده بودن.
‫سی ساله که واسه خودش ول بوده.
‫واسه چی برگشته؟ ‫واقعا این‌قدر از مامان متنفره؟
‫حافظه ملت خیلی قویه دیگه.
‫آدم که تنها باشه، به فکر گذشته می‌افته.
‫این‌طوری احساس تعلق بهش دست می‌ده ‫و بی‌خیالش نمی‌شه.
‫عکسی که نشونت داده بودم...
‫عکس کتک خوردن مامان رو می‌گم.
‫خودت می‌دونستی کار نیک بوده.
‫معلومه که می‌دونستم.
‫عکاسش خودم بودم.
‫چارلی!
‫سلام اندی. حالت بهتر شده؟
‫تبت که قطع شده، ‫ولی فقط یه‌جور می‌شه مطمئن شد.
‫ایول. حالت بهتر شده.
‫بیا ببینم.
‫به مامانت صبح به خیر گفتی؟
‫صبح به خیر مامان؟
‫خیلی‌خب.
‫می‌شه برم بیرون؟
‫آره! بیا بریم.
‫یادت باشه! از درخت بزرگه ‫اون طرف‌تر نری‌ها.
‫دو، سه، چهار، پنج، شش.
‫یک، دو، سه، چهار، پنج... عه.
‫پنج.
‫یکی هم وسطشون می‌زنیم.
‫آفتابگردانه.
‫ایلای کی میاد خونه؟
‫شاید فردا بیاد. ‫هیئت منصفه هنوز تصمیم نگرفتن.
‫صدای روباه بود بابا.
‫ببین. برو لباس خوابت رو بپوش.
‫برو دیگه.
‫سلام!
‫سلام، برات نجاتشون دادم.
‫یه هیولا می‌خواست بخوردشون.
‫اِم، این یکی افتاده بود تو گودال گدازه، ‫اینه که، اِم... خودم خوبش کردم.
‫نظرت چیه؟
‫- خوبه. ‫- جدی؟
‫تو این جنگل جادویی تک و تنهایی؟
‫آره.
‫خب، چه باحال.
‫مامانت کجاست؟
‫نیست.
‫یعنی رفته بهشت؟
‫گل پرورش می‌ده.
‫خب، کجا گل پرورش می‌ده؟
‫نمی‌دونم.
‫اسمت چیه؟
‫اندی هستم.
‫اندی؟
‫آها، یکی از دوستان من هم اندی بود.
‫ببین. می‌تونیم بریم شنا کنیم. ‫می‌خوای نهر جنگل رو ببینی؟
‫- آره. ‫- جدی؟
‫خیلی‌خب، بیا ببینم.
‫خوش می‌گذره.
‫اندی!
‫عزیز دلم، دیگه باید بیای خونه! ‫ایلای اومده!
‫اندی! کجایی؟
‫اندی!
‫اندی! کجایی عزیز دلم؟
‫من باید برم.
‫دیدارمون بین خودمون می‌مونه، خب؟ ‫من دوست خیالیت هستم.
‫عزیز دلم، بیا خونه!
‫اندی!
‫تا وقتی این دستت باشه،
‫من برمی‌گردم.
‫یادت می‌مونه؟
‫اندی!
‫خیلی‌خب، برو.
‫اندی!
‫بیا بیرون عزیز دلم!
‫اندی، ایلای اومده!
‫اندی!
‫اندی! سلام.
‫- سلام. من رو ترسوندی‌ها. ‫- سلام. همه‌چی رو به راهه؟
‫بالاخره پیدات کردیم عزیز دلم.
‫- امروز تو خونه بازی کنیم؟ ‫- می‌خوای آفتاب گردون بکشیم؟
‫- آره. ‫- جدی؟ خیلی‌خب.
‫می‌ریم آفتابگردان بکشیم.
‫گل تک‌شاخ می‌کشیم.
‫- گل تک‌شاخ؟ ‫- گل تک‌شاخ.
‫نمی‌دونم داشته باشیم یا نه.
‫- شاید گل شاهدخت کشیدیم. ‫- اندی؟
‫- گل شاهدخت که قطعا داریم. ‫- گل پروانه هم داریم.
‫آفتابگردان؟
‫سلام چارلی.
‫سلام، حالت چطوره؟
‫بیا تو.
‫من بیرون منتظر می‌مونم.
‫این‌قدر خجالت نکش.
‫بیا دیگه.
‫نگاهش کن.
‫چه خوشگلی.
‫ایشون رو می‌شناسی؟
‫ببین. نمی‌خوای مامانت رو بغل کنی؟ هوم؟
‫سلام.
‫برات چندتا هدیه آوردم.
‫خرس آرزوهاست.
‫اِم...
‫آرزوهات رو برآورده می‌کنه.
‫ضمنا، خودم می‌دونم ‫که چقدر آفتابگردان دوست داری.
‫با خودم گفتم بد نیست ‫چندتا تو خونه جدیدمون بکاریم.
‫ما که صحبت کرده بودیم.
‫قراره با مامانت بری خونه جدیدتون.
‫یه اتاق بزرگ با کلی اسباب‌بازی پیدا می‌کنی.
‫من می‌خوام پیش تو بمونم.
‫نه عزیز دلم.
‫من باید مراقب جنگل باشم، یادت رفته؟
‫- خیلی‌خب. بیا بغلم. ‫- این هم از این، اندی.
‫دستت رو بیار، بیرون سرده. خیلی‌خب.
‫آفرین دختر. اون یکی دستت رو بیار.
‫آفرین. ‫ایول، آفرین، احسنت.
‫بیا، اِم... ‫ببین، عین ماجراجویی می‌مونه.
‫تو که عاشق ماجراجویی هستی.
‫- بذارین من بیارمش. ‫- نه بابا.
‫توش چیه؟
‫کتاب‌های اندیه. ‫از داستان‌های خوب خوشش میاد.
‫بیا.
‫نمی‌دونم چجوری لطفت رو جبران کنم.
‫کردی دیگه.
‫این جریانات آخر و عاقبت خوشی داشتن.
‫نمی‌تونم بیام دیدنش، مگه نه؟
‫نه. گمون نکنم.
‫همه‌چی رو طبق خواسته خودت بستم.
‫یه سری از وسایل اندی رو همون رو گذاشتم.
‫ممنون.
‫لابد بهتره بریم دیگه.
‫نه‌خیر.
‫اندی!
‫- اندی! ‫- من نمی‌رم!
‫- اندی! ‫- اندی!
‫برگرد اندی!
‫چیزی نیست. باهات کاری ندارم.
‫- سلام عزیزم. باهات کاری ندارم. ‫- برو ببینم!
‫- می‌خوای باهام بیای بیرون؟ ‫- نه‌خیر.
‫بیا بیرون.
‫باید باهام بیای، زود باشی.
‫آخ.
‫داریم می‌ریم. بیا ببینم.
‫بیا، من بغلش می‌کنم.
‫- کلارا، کمکم کن. ‫- بیا بغلم.
‫ببین. چیزی نیست، چیزی نیست، چیزی نیست.
‫چیزیت نمی‌شه. ‫آروم باش، آروم باش، آروم باش.
‫نمی‌خوام برم.
‫چیزیت نمی‌شه.
‫خیلی‌خب.
‫[آندریا.]
‫نگران نباش، ‫خودم یه نگاهی بهش می‌اندازم.
‫گرسنه‌ای؟
‫خوراکی نمی‌خوای؟
‫چی دستته؟
‫می‌شه ببینمش؟
‫تو رو به خدا ببینم؟
‫می‌دونم ترسیدی.
‫من هم می‌ترسم.
‫باید یه‌جوری حلش کنیم.
‫باید همکاری کنیم.
‫این رو از کجا آوردی؟
‫این رو کی بهت داده؟
‫عه، تا غروب خوابیدی‌ها.
‫حالت چطوره؟
‫اِم، شما؟
‫نیک هارپ هستم.
‫پدرتم.
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و اینستاگرام سايت .:: @bollbolljan_com ::.