‫آنچه در «شهروند بیگانه» گذشت...
‫اگه حتی یه‌ذره به من اهمیت می‌دی...‏
‫باید بهم بگی واقعاً قضیه از چه قراره.‏
‫- چیزی نیست. ‫- نه.
‫به‌نظرم بهترین کار اینه ‫همین‌جا تمومش کنیم.‏
‫من فضایی نیستم.
‫فضایی‌‌ها منو دزدیده بودن.
‫یادت میاد.
‫قرار نبوده یادت باشه.
‫تو هم یکی از اون‌ فضایی‌‌ها هستی.
‫- این چیه؟ ‫- یه شوخی بود که...
‫پسر شهردار شروعش کرد.
‫همون موقع بازجوییش کردم. ‫چیز خاصی نبود.
‫مگه اینکه شما رو یاد چیز خاصی بندازه.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫[نیویورک] ‫[28 سال پیش]
‫سنگ تموم گذاشتی.
‫باورم نمی‌شه اینو درست کردی.
‫خب، روز خاصیه.
‫پسر یا دخترمون امروز دو سالش می‌شد.
‫عزیزم، گوش کن.
‫شاید وقتش شده ‫که دوباره سعی کنیم، نه؟
‫عزیزم..‌‌‌‌‌.
‫دوستت دارم.
‫- فقط... ‫- می‌دونم.
‫هنوز خیلی زوده.
‫باشه.
‫ولی فقط...
‫وقتی آمادگیش رو داشتی، لب تر کن...
‫و قول می‌دم که تمام توانم رو بذارم.
‫تو همیشه تمام توانت رو می‌‌ذاری.
‫بعضی‌وقتا چند بار پشت‌‎هم ‫تمام توانت رو می‌‌ذاری.
‫به‌نظرت...
‫اشکالی نداره «تولدت مبارک» بخونیم...
‫کجا رفتی؟
‫دوباره بردنم.
‫بچه‌‌مون رو دیدم.
‫پسره.
‫پسره!
‫باز کن.
‫عزیزم، در رو باز کن!
‫عزیزم، چی‌کار می‌کنی؟
‫وای، خدایا. ‫بیا... بیا تو.
‫من..‌‌‌‌. این‌‌جا چی‌کار می‌‌‌‌کنم؟
‫من...
‫خودت باید بگی.
‫من... داشتی داد می‌زدی...
‫و... و در می‌‌زدی و می‌‌گفتی در رو باز کنم.
‫تو... دستات مثل یخ سردن.
‫بیا. برات چایی درست می‌‌‌‌کنم.
‫آره، فکر کنم داشتم تو خواب راه می‌رفتم.
‫مگه سابقۀ تو خواب راه‌ رفتن داری؟
‫خب...
‫بچه که بودم یه چند باری اتفاق افتاد.
‫آره، تو خواب راه می‌رفتم و ‫همیشه یه خوابی رو می‌دیدم.
‫چه خوابی؟
‫خب، یه پام شکسته بود و تو تخت بودم...
‫و همۀ خانواده‌‌‌م بالای سرم وایستاده بودن.
‫می‌دونی... مامانم، بابام، ‫عمه، عمو، خاله‌‌، دایی‌‌.
‫آره، خیلی عجیب بود.
‫دائم سعی ‌می‌کردم ازشون کمک بخوام...
‫ولی هیچ صدایی از دهانم در نمی‌‌اومد.
‫و اونا فقط... همون‌‌جا وایستاده بودن...
‫منو نگاه می‌کردن...
‫هیچ کاری... نمی‌‌کردن.
‫هوم.
‫چرا بعد این همه سال...
‫الان داری این کابوس رو می‌‌بینی؟
‫شاید به‌خاطر ملافه‌های جدیدیه که گرفتی.
‫اوه، نخیر.
‫جنس‌شون پنبۀ مصری‌ـه.
‫200 دلار پول‌شونه.
‫چه عالی، حالا دیگه درمورد اینکه...
‫چه‌‌قدر پول ملافه می‌‌دی، کابوس می‌‌بینم.
‫خیلی خب. اینم از این.
‫شماره 17 از منوی «غذاخوری جو»...
‫نیمروی کوه‌های راکی با زردۀ شل.
‫شاید. خدا می‌‌دونه.
‫باید بخوری تا بفهمی زرده‌اش شله یا سفت.
‫همه دوست دارن یه‌کم غافلگیر بشن.
‫تا وقتی که یه نفر دیگه ‫غیر خودم آشپزی می‌کنه...
‫مهم نیست چی بپزه.
‫صبح بخیر.
‫سلام.
‫به غذاخوری دارسی خوش اومدی.
‫پنکیکی که دوست داری رو درست کردم، ‫پنکیک بلوبری.
‫که این‌طور، اون...
‫اونو خودت دوست داری.
‫آره، خب، تو هم منم دوست داری...
‫پس هرچی که ‫تو شکم من باشه رو هم دوست داری.
‫مرسی، ولی امروز ‫فقط قهوه می‌خورم.
‫و... اینکه لازم نیست هر روز...
‫واسه‌مون صبحونه درست کنی.
‫از طرف خودت حرف بزن.
‫خب، این کم‌‌ترین کاریه که ازم برمیاد.
‫گذاشتین این چند روزه رو این‌‌جا بمونم و...
‫ترک کردن مسکن‌‌ها سخت بود، می‌دونی که؟
‫ولی به لطف شماها، ‫به‌‌نظرم قسمت سختش رو رد کردم.
‫باشه. عالیه.
‫خیلی خب، پس امروز برمی‌‌گردی سر کار.
‫یعنی... خب... ‫قسمت سختش کاملاً هم تموم نشده.
‫می‌دونی، جلسات گروه بازپروری‌م...
‫روزی سه ساعت طول می‌‌کشه.
‫و بعد جلسه... ‫تا به خودم میام روزم تموم شده.
‫دوست دارم برم سر کار، وقت نمی‌کنم.
‫پس...
‫برم یه‌‌کم لباس بشورم و...
‫بعدم شروع کنم لازانیای شام رو بپزم.
‫هی، میای امروز بریم...
‫یه سری به فروشگاه محصولات موسیقی بزنیم؟
‫صفحۀ جدید گرامافون بگیریم؟ ‫چیزهای جدید بگیریم؟
‫بهش فکر کن.
‫به‌‌‌‌نظر خیلی مشتاق نیست...
‫که برگرده سر زندگی‌‌ش، نه؟
‫خب، مطمئنم بالاخره این کار رو می‌‌کنه.
‫نمی‌دونم.
‫می‌دونی، با برگرشتن سر کار...
‫حداقل با دنیا روبه‌رو می‌‌شه، درسته؟
‫مگه آدم می‌‌تونه ‫به تمام روز آشپزی کردن راضی باشه؟
‫نمی‌دونم.
‫چطوره از سقفی که بالا سرته بپرسی؟
‫آخ، آره، ببخشید.
‫عاشق این سقف‌ام.
‫خب؟ ولی اونم همین‌‌طور.
‫زیادی این سقف رو دوست داره.
‫پس شاید بد نباشه ‫تو یه‌کم هدایتش کنی، می‌دونی؟
‫من بهترین دوستشم. ‫باید با ظرافت عمل کنیم.
‫پس وقتی پدر پیر و بدجنسم...
‫بیرونش می‌کنه، باید کنارش باشم.
‫خواهش ‌‌می‌‌کنم؟
‫- باشه. ‫- خب.
‫تا تو برگردی خونه، دارسی رفته.
‫- مرسی. ‫- باهاش صحبت می‌‌کنم.
‫درست بعد اینکه لازانیا رو درست کرد.
‫دیگه زیادی داری از این شرایط لذت می‌‌بری.
‫متوجه شدم که انسان‌‌ها به‌ همدیگه وابسته‌ان.
‫به‌‌خاطر هم‌خون بودن، همکار بودن ‫یا داشتن یه هدف مشترک...
‫به همدیگه‌ متعهد هستن.
‫من اومدم زمین چون متعهد بودم که...
‫سیاره رو نجات بدم.
‫و جلوی هر کسی که سر راهم...
‫قرار بگیره می‌‌ایستم...
‫و وسیله‌‌های باحال‌شون رو ازشون می‌‌گیرم.
‫هری؟ خونه‌‌ای؟
‫چرا گوشی‌ت رو جواب نمی‌دی؟
‫زنگ زدی که بگی بیام سر کار؟
‫آره.
‫واسه همین جواب ندادم.
‫خب، اگه جواب می‌‌دادی...
‫می‌دونستی که لیو رو دیدم...
‫و گفت که ردیاب بیگانه از شهر رفته.
‫پس دیگه لازم نیست قایم بشی.
‫و کلی هم کار عقب‌‌افتاده داریم...
‫واسه همین تو کلینیک خیلی لازمت دارم.
‫اوه، امروز نمی‌تونم بیام سر کار...
‫چون مریضم... تب هم دارم.
‫جدی؟
‫آخ... وای!
‫تب نداری.
‫منظورم نقرس بود.
‫زیادی گوشت بدن حیوون‌‌ها رو خوردم...
‫روی پیتزام بودن.
‫کودک شما خواب است.
‫صدای چی بود؟
‫من بودم.
‫دارم شکم‌گویی تمرین می‌‌کنم.
‫کودک شما خواب است.
‫خیلی هم حرفه‌ای‌ شدم.
‫خداحافظ.
‫کودک شما در حال چرخیدن است.
‫کودک در حال چرخیدن است.
‫کدوم وَری می‌‌چرخه؟
‫هری.
‫چی‌‌کار کردی؟
‫وای!
‫اون چه‌‌جوری رفته تو پناهگاهم؟
‫باید زنگ بزنم یکی بیاد خونه‌ رو سم‌پاشی کنه.
‫وای خدا، واقعاً معذرت می‌‌خوام.
‫هری بعضی‌وقتا شبیه قاتل‌‌های زنجیره‌‌ای می‌‌شه.
‫پیش خودت چه فکری کردی؟ ‫حالا دیگه آدم‌‌ربایی هم می‌کنی؟
‫مجبور بودم. ‫بدون هیچی دلیلی می‌‌خواست...
‫با چوب آشپزی‌ش به من شوک برقی وارد کنه.
‫تو گردنم رو پاره کردی، ایمپلنت منو درآوردی.
‫نزدیک بود از خونریزی بمیرم.
‫گردنت رو پاره نکردم.
‫با چاقوی جراحی بُرش دادم.
‫اوه‌! جاش بدجوری مونده.
‫باید روش پماد ویتامین ای می‌مالیدی.
‫اون تراشه تنها ارتباطی بود که با پسرم داشتم.
‫حالا به لطف این هیولا ‫ممکنه دیگه‌ هیچ‌‌وقت پیداش نکنم.
‫واسه همین دور دهانش پارچه بسته بودم.
‫بس کن. ‫چه... چه اتفاقی واسه پسرت افتاده؟
‫وقتی همسرم 8 ماهه باردار بود، بچه‌مون رو...
‫از داخل رحمش دزدیدن.
‫خیلی بعیده.
‫سوار اتوبوس بودیم ‫و بعد از اون فقط یادمه که...
‫زنم جیغ می‌زد و بچه‌‌مون دیگه نبود.
‫حتماً خیلی وحشتناک بوده.
‫همین‌طوره.
‫یه تراشۀ ردیابی تو گردنم کار گذاشتن...
‫و در طی این سال‌‌ها یکی از ما...
‫یا هر دومون رو می‌بردن ‫اون بالا که پسرمون رو ببینیم...
‫ولی بعد اینکه اون تراشه‌ام رو درآورد، ‫دیگه این کار رو نکردن.
‫واقعاً معذرت می‌‌خوام.
‫هری هم معذرت می‌‌خواد. مگه نه، هری؟
‫نه.
‫- اون جای زخم خیلی زشته. ‫- هری.
‫بهش کرم ضدآفتاب می‌‌زنی؟
‫اندازۀ حلزون شده.
‫- ببخشید. ‫- می‌دونی چیه؟
‫- واقعاً معذرت می‌‌خوام. ‫- دیگه دیر شده.
‫هری.
‫تو جیبم تنها عکسیه که از پسرم دارم.
‫آخی.
‫آره.
‫بچه داری؟
‫آره. یه دختر دارم.
‫دائم به این فکر می‌‌کنم که...
‫چی‌‌کار می‌‌تونستم بکنم که این‌‌‌‌جو‌‌‌ری نشه؟
‫می‌دونم چه احساسی داری.
‫چرا یه جوری حرف می‌‌زنین ‫که انگار دیگه با هم دوست شدین؟
‫اون دشمنه.
‫دوست ما نیست.
‫فقط چون باید بیشتر...
‫راجع‌‌به خاکستری‌‌ها بدونم، زنده نگهش داشتم.
‫و یه‌کم هم شکنجه‌‌اش دادم.
‫دستم بهت نمی‌‌خوره.
‫نزدیک بودا!
‫دستم بهت نمی‌‌خوره.
‫شما باید به همدیگه کمک کنین...
‫نه اینکه همدیگه رو بکشین.
اگه دستم رو باز کنی بهش کمک می‌کنم.‏
‫به همین خیال باش!
‫چی‌‌کار می‌کنی؟
‫می‌خواد منو بکشه.
به جون پسرم قسم...‏
اگه تو بهم آسیب نزنی منم بهت آسیب نمی‌زنم.‏
بی‌خیال. منم به جون پسرت قسم می‌خورم.‏
مقاومت کردن من هیچ فایده‌ای نداره.‏
آستا همیشه کار درست رو انجام می‌ده.‏
این کارش از همه بیشتر رو مخه.‏
هم این و هم اینکه نمی‌ذاره کسی رو بکشم.‏
این‌جا چه‌خبره؟
تا حالا ندیده بودم سر کار بخوابی.‏
به شکل استعاری شاید،‏ ولی به معنی واقعی کلمه نه.‏
ببین، دیشب خیلی خوب...‏
‏- نخوابیدم، خب؟ ‏- باشه، ببین...‏
این‌جا محل کاره، خب؟
پس نمی‌خوام چیزی راجع‌به اون نقاشی‌های جنسی...‏
از سینه‌های خودت و همسرت بشنوم، خب؟
موافقم. منم دلم نمی‌خواد بیرون از خونه راجع‌بهش حرف بزنم.‏
بذار یه چیزی بهت بگم.‏
چیزی که می‌گم رو بنویس.‏
خواب...‏
یه حالت ذهنیه.‏
قابلتو نداشت.‏
آره، گمونم خواب یه مفهوم شناخته شده‌ست.‏
حتی ممکنه این جمله تو تعریفش هم باشه.‏
‏- بفرما.‏ ‏- ممنون، دبرا.‏
صبح بخیر، کلانتر.‏
صبح بخیر، دبرا.‏
دیدی چی شد؟
چی شد؟
دبرا مهربون‌ترین آدم این‌جاست...‏
ولی بهم گفت «سلام، بن»؟
نه، فقط گفت «بفرما»!‏
‏- اون از من متنفره.‏ ‏- چی؟
اون زن از هیچ‌کس و هیچ‌چیز متنفر نیست.‏
وقتی اون گیاه گندۀ تو دفتر خشک شد، دو روز گریه کرد.‏
ببین، این کم‌خوابی باعث شده بدبین بشی.‏
نه، متوجه نیستی قضیه چیه؟
دبرا یکی از مخالف‌های استراحتگاهه.‏
واسه اون با من لجه.‏
دیدی؟ قهوه ولرمه.‏
احتمالاً تا این‌جا فوتش کرده.‏
خب، راستش قهوه داغه، عجب...‏
عجب قهوۀ خوبیه این.‏
خب، دیگه نیست.‏
استیک کافیه.‏
نمی‌فهمم این پیاز مسخره رو دیگه می‌خوای چی‌کار.‏
واسه اینه که از گشنگی دارم می‌میرم.‏
کل این سه روز بهم حریره دادی بخورم.‏
بلغور جوی فوری بدون طعم‌دهنده بود.‏
تازه واسه قلب هم مفیده.‏
قابلت رو نداشت.‏
اگه چاقو رو تیز کنی...‏
چشمت کمتر می‌سوزه.‏
خودم بلدم پیاز خرد کنم.‏
واسه این دارم گریه می‌کنم چون...‏
امروز صبح یه فیلم از یه سگه دیدم که...‏
با یه پرنده بازی می‌کرد.‏
آره، منم دیدمش.‏
ساختگیه.‏
ساختگی نیست.‏
قشنگ بود.‏
‏- دستت رو زنن به...‏ ‏- آخ!‏
چشمام پیازی شد!‏
ریدم توش!‏
از این‌جا به بعدش با من.‏
از این‌جا به بعدش با تو.‏
مطمئنی اطلاعاتت درمورد خاکستری‌ها دقیقه؟
مطمئنم.‏
تو ذهن یه بچه فضایی بود.‏
بچۀ تنی خودم.‏
ولی تازه نصف پیغام رو دیده بودم که یهو بچه فرار کرد...‏
و بعدش هم دولت دزدیدش.‏
انگار بیشتر واسه پیغام ناراحتی تا اینکه...‏
واسه بچه‌ت ناراحت باشی.‏
پیغام خیلی مهمی بود.‏
خب اونم بچه‌ته.‏
بخشی از توئه.‏
اهمیت دادن بهش غریزیه.‏
لاقل بچه‌ت رو تو پایگاه نظامی...‏
نگه می‌دارن.‏
کی می‌دونه بچۀ من الان کجاست؟
پایگاه نظامی؟ کدوم پایگاه نظامی؟
یه پایگاه مخفی تو وایومینگ هست...‏
احتمالاً بودجه‌ش از طرف خود دولت هم نیست.‏
ظن من اینه موجودات فضایی و احتمالاً اطلاعات‌شون...‏
از خاکستری‌ها رو اون‌جا نگه می‌دارن.‏
اگه بچه‌ت رو گرفتن، احتمالاً بردنش اون‌جا.‏
چطوری برم به اون پایگاه؟
بی‌خیالش شو.‏ به شدت از اون‌جا محافظت می‌شه.‏
یکی از دوست‌هام یه طرح‌واره از نقشۀ اون‌جا بهم داد...‏
و به‌خاطر این کشتنش.‏
حتی سعی کردم با ژنرال مکالیستر...‏
که رئیس اون‌جاست، ارتباط برقرار کنم.‏
ولی اشتباه کردم.‏
از اون به بعد چهار چشمی حواس‌شون به منه.‏
واسه خلاص شدن ازشون مجبور شدم به زیر زمین نقل مکان کنم.‏
شاید اگه چیزی که می‌خوان رو داشته باشی...‏
بذارن بری تو.‏
هری.‏
پیتر؟
‏«آستای عزیز، اگه داری اینو می‌خونی...‏
بدون اجازه اومدی تو خونه‌م.‏»‏
‏«من و پیت قراره به یه پایگاه نظامی رخنه کنیم.»‏
‏«اگه برنگشتیم، مردیم.»‏
‏«ولی نگران نباش، این یعنی تو هم به زودی می‌میری.»‏
‏«می‌تونی تا قبل مردنت بشینی پای تلویزیون من.»‏
‏«دختر خوبی باش. از طرف هری.»‏
کارآگاه تورس تو رشتۀ عدالت کیفری...‏
با معدل الف از دانشگاه شهر ‏«سنت جان»‏ فارغ التحصیل شده.‏
پس مشخصاً آدم باهوشیه، نه؟
این می‌شه یه جنبۀ مثبت.‏
فکر نکنم برسی گذشتۀ فردی که ازش خوشت میاد...‏
برای شروع رابطه روش خوبی باشه.‏
من هیچ‌وقت به گذشتۀ جان کاری نداشتم.‏
اشکالی نداره، من آمارش رو در آوردم.‏ سابقه‌ای نداره.‏
عوضش خودت...‏
تو مطالعات اجتماعی نمره منفیِ‌سی داری.‏
آقای میلر ازم راضی نبود.‏
می‌گفت زیادی سؤال می‌پرسم.‏
به‌نظرت من زیادی سؤال می‌پرسم؟
ای وای.‏
خب، این یکی رو گوش کن،‏ گروه خونی‌ش «او منفی»‌ـه.‏
این ویژگی مثبته یا منفی؟
او منفی یعنی اهدا کنندۀ جهانی.‏
می‌تونه جون خیلی‌ها رو نجات بده. پس مثبته.‏
ببین، از این یکی مطمئن نیستم.‏
چرا، قربان؟
آخه، بهش فکر کن.‏
کسی که جون خیلی‌ها رو نجات می‌ده،‏ خون زیادی هم اهدا می‌کنه.‏
و هر بار که این‌کار رو می‌کنه...‏
بهش آبمیوه و شیرینی می‌دن، درسته؟
حالا اکه من بخوام باهاش برم پیکنیک...‏
ولی اون قبلش خون داده باشه، چی؟
بعد دیگه میلی به خوردن...‏
لیموناد و کلوچۀ من نداره.‏
احتمالاً باید یه هفته صبر کنم.‏
مورچه‌ها هم باید صبر کنن.‏ این‌جوری هیچ‌کس خوشحال نیست.‏
نمی‌دونم چی بگم غیر از اینکه خیلی احمقانه بود.‏
وای.‏
چطور ممکنه کلمه‌ای انقدر منفی...‏
از همون دهنی بیرون بیاد که...‏
صداهای خیلی قشنگی تولید می‌کنه؟
ها؟
ببخشید، قربان.‏
فقط واسه پیتر نگرانم.‏
رفتم تو سایتش...‏
و فهمیدم که تازگی هیچ پستی نذاشتن...‏
اون همیشه یه پستی می‌ذاره،‏ حتی اگه فقط بخواد...‏
به هوادارهاش سلام کنه و تولدهای ماه رو معرفی کنه.‏
وای، تولد من خیلی نزدیک بود.‏
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
مطمئنم حالش خوبه، معاون.‏
اگه پیتر با یه موجود بیگانه درگیر شده باشه...‏
و اون اسیرش کرده باشه، چی؟
‏- یا بدتر.‏ ‏- ممکنه تو مطالعات اجتماعی...‏
نمره‌ت منفی سی باشه...‏
ولی احتمالاً تو تئوری توطئه نمره‌ت اِی باشه.‏
همچین درسی نداریم.‏
این یکی رو گوش کن،‏ اون از خرگوش خوشش میاد.‏
از نظر من این قطعاً منفیه.‏
چون من نمی‌تونم با چیزی که انقدر پشمالو و بامزه باشه...‏
رقابت کنم، درسته؟
تازه من قطعاً مثل خرگوش گلوله‌ای نمی‌رینم.‏
اصلاً گوش می‌کردی من چی می‌گم؟
چی؟
دقیقاً.‏
سلام. امروز چه‌طور بود؟
خیلی خوب نبود.‏
رفتم خونۀ هری و اینو پیدا کردم.‏
نگرانم.‏
‏«اگه برنگشتیم، مردیم.»‏
منظورش از این حرف چیه؟
خب فکر نکنم معنای جمله‌ها مشکل اصلی این نامه باشه.‏
دن، بیا دیگه.‏
اون هنوزم این‌جاست؟
فکر کردم قرار شد باهاش حرف بزنی.‏
زدم.‏
رفت پلی‌استیشن‌ش رو برداشت دوباره اومد.‏
خیلی خب.‏
دن، بیا دیگه.‏
‏«هیولای شب» داره میاد.‏
باید برم. هیولای شب اومده.‏
بابا...‏
خیلی خب.‏
‏( Don't Starve نام بازی:‏ )
ماگل‌های من کجان؟
اوه، بوفالوها عصبانی شدن.‏
از سلاح هم‌بت استفاده کن.‏
اوه، حتماً اون هرزه کوچولو با خوراکی اومده.‏
جودی هم دعوت کردی؟
نمی‌خواد بذاری بیاد داخل.‏ فقط خوراکی‌ها رو ازش بگیر.‏
‏- چیپس لازم داریم.‏ ‏- «سنیتی» لازم داریم.‏
رسیده به 15 درصد.‏
‏- سلام، جودی.‏ ‏- سلام، آستا!‏
‏- اوه.‏ ‏- خیلی ممنون که...‏
هوای دخترمون رو داشتی.‏
از این‌جا به بعدش با من.‏
بهترین دوستت توی خونه‌ست،‏ با خوراکی!‏
‏- جودی.‏ ‏- حواسم بهت هست.‏
خب دارسی، امشب...‏
‏- جودی.‏ ‏- خونه‌م رو برات تر و تمیز کردم.‏
خب؟
لحاف تشک‌هام رو تمیز کردم.‏
و... و...‏
نوار فیلم «گونیز» رو درست کردم. یادته؟
تازه تمام شکلات‌های...‏
مورد علاقه‌ات رو با خودم آوردم خونه.‏
واسه اینکه اگه یه‌وقت زودتر اومدی.‏
باشه، ولی من نمی‌خوام بیام خونۀ تو.‏
می‌دونم. اینو می‌دونم.‏
اینکه من این‌جا بمونم برنامۀ بهتریه.‏
الان کاملاً متوجه شدم.‏
چون یه‌دفعه نمی‌دونم چرا کلی موش ریخته تو خونه‌م.‏
‏- جدی؟ ‏- اوهوم.‏
آها.‏
با یکی‌شون دوست شدم.‏
خیلی قد کوتاهه.‏
اسمش رو گذاشتم... برنارد.‏
مثل اینا که با لحجۀ انگلیسی می‌گن:‏ ‏«برنارد».‏
بهش می‌گم:‏ ‏«برنارد، بازم پنیر داریم؟»‏
اونم می‌گه:‏ ‏«نه، همش واسه خودمه.»‏
خیلی بامزه‌ست.‏
این چیه؟
‫کاری از بهادر و صاحب
عذر می‌خوام، نمی‌تونین وارد بشین.‏ این منطقه محافظت شده‌ست.‏
به بسته برای ژنرال مکالیستر آوردم.‏
همچین کسی این‌جا نداریم.‏
کاملاً مطمئنی؟
می‌شه یه چیزی نشونت بدم؟
خدای من.‏
منو به ژنرال وصل کنین.‏
اینو از کجا پیدا کردی؟
این‌جا نمی‌گم.‏
بریم داخل.‏
این‌جا رئیس منم.‏
تو نمی‌تونی چیزی رو به ما تحمیل کنی...‏
خب، من اونی‌ام که فضایی رو آورده...‏
پسر هرچی دلم بخواد تحمیل می‌کنم.‏
‏20 دقیقه وقت داری.‏
از الان شروع شد.‏
‏8 دقیقه از وقتت باقی مونده.‏
طبق گفتۀ منابع من این‌جا جاییه که اطلاعات...‏
فعالیت‌های بیگانه رو نگه می‌دارین.‏
اون اطلاعات رو می‌خوام.‏
شاید بهتره دیگه به بچه‌هایی که تو همایش‌های مسخره‌تون...‏
هدبند شاخک‌دار می‌پوشن...‏
گوش نکنی.‏
انگار از من خیلی چیزها می‌دونی.‏
دوست دارم تهدیدهای خودم رو بشناسم.‏
من تهدید نیستم.‏
از سلولش فرار کرده!‏
پس قضیه اینه.‏
همۀ اینا نقشه‌تون بود.‏
چی‌کار می‌کنی...‏
با اون موجود همکاری می‌کنی؟
حالا توئی که مسخره شدی.‏
شاید فقط خواستم به هدفم برسم.‏
من هیچ‌وقت با یه فضایی کار نمی‌کنم.‏
به سلامتی اینکه اون حروم‌زاده‌های استراحتگاه‌ساز رو...‏
فرستادیم رد کار خودشون.‏
بیا فعلاً بیش از حد خوشحال نشیم.‏
این دستور منع موقتیه.‏ تازه اول راهیم.‏
می‌دونم، ولی اگه قبل شام نوشیدنی بخوریم...‏
و دربارۀ کار حرف بزنیم...‏
به‌نظر حرفه‌ای‌تره.‏
باشه، می‌تونم به سلامتی اون بخورم.‏
آره.‏
سلام.‏
جان رو ندیدین؟
‏- قرار بود یه نوشیدنی با هم بخوریم.‏ ‏- نچ.‏
چرا کنار ما نمی‌شینی تا بیاد؟
‏آره. داریم جشن می‌گیریم.‏
واسه استراحتگاه یه دستور منع موقت گرفتیم.‏
اوه، چه عالی.‏
‏- هورا.‏ ‏- خیلی خب.‏
فکر می‌کردم یه‌کم بیشتر ذوق کنی.‏
چرا، خیلی هم خوشحالم، ببخشید.‏
منتظرم تا از یکی از دوست‌هام یه خبری بشنوم.‏
تو دردسر افتاده،‏ واسه همین تا ازش خبر نگیرم...‏
یه‌کم براش نگرانم،‏ می‌دونین؟
آره. سخته.‏
فقط از این حس درمونده بودن خوشم نمیاد.‏
تو درنمونده‌ترین آدمی هستی که می‌شناسم.‏
ما رو نگاه کن.‏
جلوی یه شرکت گردشگری بزرگ رو گرفتیم.‏
همیشه یه کاری هست که بشه انجام داد.‏
ممنون. ممنون.‏
من کاملاً این حس درمونده بودن رو درک می‌کنم.‏
این روزها منم این حس رو دارم.‏
بن داره روزهای سختی رو پشت‌سر می‌ذاره.‏
شب‌ها کابوس می‌بینه.‏
تو خواب راه می‌ره.‏
تو خواب راه می‌ره. دوباره؟
‏- این قضیه رو می‌دونی؟ ‏- آره.‏
وقتی بچه بودیم تو کلاس انگلیسی...‏
یه انشاء درموردش نوشت.‏
ظاهراً شب از خونه رفته بیرون و پشت در مونده...‏
و صبح بعد روی ایوون پیداش کردن در حالی که...‏
تو بغل گربۀ همسایه بوده.‏
اوه، چه بد.‏
اصلاً خبر نداشتم.‏
‏- بن بی‌چاره.‏ ‏- آره.‏
گربۀ منم دیگه اون گربۀ سابق نشد.‏
اوه.‏
من چیزی پیدا نکردم. شما چطور؟
چیزی نیست.‏
شما دو تا درهای طرفین رو پوشش بدین.‏
اَه.‏
مجبوره از بین ما رد شه.‏
بریم. بریم.‏
شما عوضی‌ها رو یادمه.‏
چرا سربازهایی که بهم حمله می‌کنن رو بکشم...‏
در حالی که تو آینده ممکنه برام مفید باشن؟
مثل اینه که یه پیتزا بخری...‏
بعد دستمال‌های اضافه رو بذاری ته جیبت.‏
هیچ‌وقت متوجه نمی‌شی کی دستمال به‌دردت می‌خوره.‏
هی، احمق‌ها!‏
برین جلو!‏
اوناهاش، اون‌جا!‏
وایستین، وایستین.‏
پشمام.‏
اشنایدر، بننویتز، بیدار شدین!‏
‏- بیا!‏ ‏- باشه.‏
داری اشتباه بزرگی مرتکب می‌شی.‏
روحت هم خبر نداره چه‌کارهایی از اینا بر میاد.‏
هر کدوم‌شون ممکنه فضایی باشه.‏
یه فضایی!‏
سلام!‏
تو همون آقا مو بلنده هستی که...‏
تو همایش فضایی‌ها دیدمش.‏
میوۀ شکل گلت رو خوردم.‏
اون تو بودی؟
خیلی ازت سؤال دارم.‏
از کجا اومدی؟
اولین معلمت کی بوده؟
و کی...‏
‏- بخواب!‏ ‏- هی، من...‏
الان یه‌کم سرم شلوغه.‏
شاید بعداً بتونیم با هم حرف بزنیم.‏
حتماً. ممنون که منو آزاد کردی.‏
من زیاد بغل کردنی نیستم.‏
بهتره فرار کنی.‏
راه خروج کجاست؟
اوه، انتهای راهرو.‏
به جنازه‌ها که رسیدی بپیچ چپ.‏
ممنون.‏
می‌دونستم وجود دارن!‏
از این طرف.‏
پیدات کردم.‏
سلام، هری. من جالوت‌ام.‏
اصلاً می‌دونی اون فضایی‌ها...‏
چه‌قدر می‌تونن خطرناک باشن؟
لازم نیست به من هشدار بدی.‏
من متخصص این کارم.‏
بی‌خود نیست که بهم می‌گن ردیاب بیگانه.‏
واقعاً چند تا فضایی تا حالا گرفتی؟
غیر از اونی که باهاش کار می‌کنی.‏
چرا غیر از اون؟
یکی کافی نیست؟ اونم فضاییه.‏
هرکسی می‌تونه یه فضایی پیدا کنه.‏
نه. نه هرکسی.‏‏
تو فضایی داری؟
چیزی نمی‌گم.‏
‏- پس یعنی نداری.‏ ‏- باشه.‏
تو فضایی نداری، ولی من دارم.‏
‏- باشه.‏ ‏- خوبه.‏
خوشحالم که به توافق رسیدیم.‏
جداً این‌جا فضایی داری؟
بالاخره.‏
به چیزی که دنبالش بودم رسیدم...‏
پیغامی که با سفر در به گذشته برای خودم فرستادم.‏
بابت خدماتت ممنون.‏
دیگه لازمت ندارم.‏
می‌تونی بری چند تا بز پیدا کنی بخوری.‏
بابایی.‏
این چه حسیه من دارم؟
این همون حس ارتباط بین پدر و فرزنده که...‏
انسان‌ها ازش حرف می‌زنن؟
ارتباط باید حس قدرت به آدم بده...‏
پس چرا من احساس ضعف دارم؟
باید بغلت کنم.‏
من... پدرتم.‏
و تو هم...‏
تولۀ منی.‏
ازت مراقبت می‌کنم.‏
♪ Heartlight آهنگ ♪ ♪ Neil Diamond از ♪
بیا این‌جا، پسرۀ بی‌ناموس!‏
چی شده؟
دماغت رو کندم.‏
واقعاً که دماغت رو نکندم.‏
پشمات نریزه.‏
دالی!‏
قلبت رو از جا در میارم!‏
وای خدا!‏
وای خدا جون.‏
آره! بخورش، ویرپیگ!‏
فقط هم با یه سلاح شاخکی کشتمش!‏
‏- به به.‏ ‏- آره. بهترین دوست من اینه.‏
شاید وقتشه یه‌کم استراحت کنین.‏
راست می‌گی.‏ بازم نوشیدنی می‌خوایم.‏
‏- واسه من یه نوشابه بیار.‏ ‏- دو تاش کن.‏
این چیپس فلفلی‌ها انقدر تندن انگار دارن شکمم رو سوراخ می‌کنن.‏
اووف.‏
الیوت خیلی عوضیه که باهات بهم زد.‏
ممنون، جود.‏
خواهش.‏
احتمالاً الان خیلی نگرانی.‏
چون احتمالاً الان دو تا دختر بغلش نشستن.‏
خب، الان نگران شدم.‏
فکر کردی داری چی‌کار می‌کنی، بابا؟
مگه معلوم نیست؟
دارم به دارسی کمک می‌کنم ‏«مجسمۀ گلامر» رو پیدا کنه.‏
باشه، قول دادی باهاش حرف بزنی...‏
قولت چی شد؟
خب، وقتی از جلسه‌ش برگشت...‏
به‌نظر خیلی دل‌شکسته بود.‏
زمان درست رو برای هدایت کردنش به دنیا پیدا نکردم.‏
وای، خدا.‏
بابا، این دلسوز بودنت رو خیلی دوست دارم.‏
و درک می‌کنم. جدی می‌گم.‏
وقتی داشت مواد سمی بدنش رو بالا می‌آورد، من بودم که...‏
پاهاش رو ماساژ می‌دادم و سرش رو بالا نگه می‌داشتم، خب؟
ولی نمی‌تونیم...‏
نمی‌تونیم بهش وابسته بشیم.‏
اون بچه نیست.‏
اگه به سمت دنیای واقعی هدایتش نکنی...‏
و مجبورش نکنی روی پای خودش وایسته،‏ فقط داری وابسته‌ش می‌کنی.‏
کاملاً حق با توئه.‏
می‌دونم.‏
‏- وقتشه از خونه بره.‏ ‏- وقتشه از خونه بری.‏
چی گفتی؟
حق با توئه. تو بچه نیستی.‏
اون‌قدر دوستت دارم که نمی‌خوام وابسته‌ت کنم.‏
اینم به عنوان هدایت خودت در نظر بگیر.‏
آره، ولی...‏
منظورم...‏
بیا، بیا.‏
من درست پشت سرتم.‏
خدای من.‏
اون پسرمه.‏
‏- چی؟ ‏- پسرم این‌جاست.‏
تمام این مدت پیش تو بود.‏
منو باز کن.‏
می‌تونم کمکت کنم.‏
منو ببخش که حرفت رو باور نمی‌کنم.‏
♪ Look at Miss Ohio آهنگ ♪ ♪ Gillian Welch از ♪
ببخشید.‏ ببخشید.‏
امیدوارم بیمه‌نامۀ...‏
ماشینت رو تمدید کرده باشی.‏
ببخشید.‏
یادته وقتی بچه بودیم...‏
این‌جا دراز می‌کشیدیم و به ستاره‌ها خیره می‌شدیم؟
همین‌طور هم وقتی دو تا نوجوون خمار بودیم.‏
آره. اونم آره.‏
بعد ساعت‌ها راجع‌به آینده‌مون حرف می‌زدیم.‏
هردمون می‌خواستیم با «لی اسمیث» ازدواج کنیم.‏
می‌دونی، بعدش هم من...‏
گند می‌زدم به رابطه‌مون بعد اون دیگه مال خودت می‌شد.‏
هی، تو به‌خاطر شرکت تو اون مسابقات...‏
زیر فشار زیادی بودی.‏
واسه من بهونه نتراش.‏
خب، خیلی‌های دیگه هم تو مسابقات شرکت کردن.‏
اونا معتاد قرص نشدن...‏
و مجبور نشدن به‌خاطر اینکه تنها بودن از مرگ هم بدتره...‏
برن خونۀ دوست‌شون بمونن.‏
تو تنها نیستی.‏
می‌دونم.‏
کارم احمقانه‌ست. من یه بزرگسالم.‏
باید بتونم خودم از پس خودم بر بیام.‏
احمقانه نیست.‏
منم قطعاً از تنها بودن خوشم نمیاد.‏
یعنی، تا به حال توی عمرم...‏
تنها زندگی نکردم.‏
حتی هیچ‌وقت واسه خودم خونه هم نداشتم.‏
شاید بتونیم بریم با هم زندگی کنیم.‏
اون‌وقت دیگه یه خونه واسه خودت داری.‏
جدی؟
وای خدا.‏
شاید بتونیم یه خونه کنار دریاچه بخریم.‏
اوه، مثل کلبۀ قدیمی مادربزرگت.‏
وای خدا.‏
باید یکی از اون تلویزیون‌های قدیمی که اون داشت هم بخریم.‏
آره، با گوش‌های خرگوشی.‏
آره.‏
اندازۀ خرس قطبی پشم داشت.‏
اصلاً هیچی معلوم نبود.‏
بعد بابابزرگ آنتن رو می‌گرفت دستش...‏
اوهوم.‏
تا تلویزیون معلوم بشه و مامان‌بزرگ بتونه تماشا کنه.‏
خدایا، خیلی دوستش داشتش.‏
چه‌قدر قشنگ بود.‏
من...‏
درکش می‌کنم...‏
اون پشمینگی (= سردرگمی) رو.‏
درست مثل زندگی خودمه.‏
واسه همین این هفته باید پیش تو می‌موندم.‏
وقتی کنار توام، انگار...‏
آنتن رو برام نگه‌داشتی.‏
همه‌چی واضحه.‏
همیشه آنتنت رو نگه می‌دارم.‏
چندش.‏
ببخشید.‏
الو؟
چی؟
خیلی خب، باشه. وای.‏
ممنون، الن.‏
چی شده؟
بن یه چیزیش شده.‏
من دنبال پسرم هستم!‏
بابا؟
پسرم!‏
رابرت. وایستا.‏
نرو پیش اون.‏
تو متعلق به مائی.‏
تصمیمت اشتباه بود.‏
نه!‏
بزنینش. بزنینش.‏
بزنینیش!‏
تو... بچه‌ت رو پیدا کردی.‏
تو هم همین‌طور.‏
دیگه خیلی واسه من دیر شده.‏
لطفاً...‏
نجاتش بده.‏
پسرم رو نجات بده.‏
رابرت!‏
بیا بریم.‏
وایستا. تکون نخور.‏
نمی‌تونی اونو ببری.‏
بذارش زمین.‏
از این‌طرف.‏
ببین، من خوبم.‏
نگران نباش.‏
هرچی من می‌گم بگو.‏
من به پلیس‌ها گفتم خوردی به یه جادۀ یخی.‏
مست نبودی.‏
مست نبودم.‏
دقیقاً. همین‌طوری بگو.‏
خدای من.‏
چی شده؟
حالش خوبه. از جاده منحرف شد.‏
قطعاً مست نبود.‏
‏- نبودم.‏ ‏- منم همینو گفتم.‏
خدا رو شکر که خوبی.‏
شما دو تا رو تنها می‌ذارم.‏
ولی حواس‌تون باشه اگه خواستین سکس کنین...‏
دیوارهای این‌جا گوش داره.‏
بیشتر واسه این که من همیشه نزدیکم و گوش می‌کنم...‏
و دوربین گوشیم هم رو 4کی تنظیم کردم.‏
من مست نبودم.‏
فقط چند لحظه چرت زدم، ولی حالم خوبه.‏
باید یه فکری به حال این قضیه بکنیم.‏
نمی‌تونیم این‌جوری زندگی کنیم.‏
من فقط یه‌کم خسته بودم.‏
آره، چون شب‌ها نمی‌خوابی.‏
فکر کنم دلیلش رو بدونم.‏
لیو برام تعریف کرد که...‏
قبلاً تو خواب از خونه رفتی بیرون.‏
و خواب‌هایی که می‌دیدی...‏
راجع‌به اینکه خانواده‌ت بهت کمک نمی‌کنن.‏
یه معنایی دارن.‏
حس می‌کردی اون‌ها ترکت کردن...‏
و الانم حس می‌کنی من ترکت کردم.‏
خیلی محکم سر استراحتگاه باهات جدل کردم...‏
ولی دیگه نمی‌خواد نگرانش باشی، خب؟
ساختن این استراحتگاه خیلی برای شهر فایده داره.‏
واسه همین منم کنار توام.‏
نمی‌خوام از چیزی که بهش باور داری دست بکشی.‏
باید یه کاری بکنم.‏
می‌دونی مردم می‌گن...‏
وقتی فکر می‌کنی قراره بمیری تمام زندگیت از جلوی چشمت رد می‌شه؟
فکر کنم این اتفاق واسم افتاد.‏
وای، عزیزم.‏
نمی‌دونم.‏
یه‌دفعه اتفاق افتاد...‏
وقتی داشتم چپ می‌کردم...‏
همه‌چیز رو یه‌دفعه به یاد آوردم.‏
می‌دونی، لحظات خاص زندگیم.‏
و همه‌شون این‌جا اتفاق افتادن...‏
تو پیشنس.‏
با کسایی که دوست‌شون دارم.‏
با تو... مکس...‏
آستا، دن، دارسی...‏
کیلا، لیو، مایک.‏
الن.‏
این مدت تمام تلاشم این بود که این شهر رو تغییر بدم...‏
که بی‌نقصش کنم.‏
ولی همین الانم بی‌نقصه.‏
حداقل از نظر من.‏
و...‏
نمی‌خوام تغییر کنه.‏
فقط از جلب کردن...‏
علاقۀ بقیه نسبت به خودم، خسته شدم.‏
عزیزم.‏
همه تو رو دوست دارن.‏
نه، ندارن.‏
من فقط شهردارشونم.‏
‏- نه.‏ ‏- ولی می‌دونم که تو دوستم داری.‏
می‌دونی، چیزی که مهمه همینه.‏
درسته.‏
پیدات کردم.‏
ولی اون کیه کنارت؟
‏- اتاق رو امن کنین.‏ ‏- خیلی خب.‏
چیزی نیست.‏
خدا رو شکر هنوز توپ فضایی رو دارم.‏
اوه، لعنت!‏
♪ Radio Song آهنگ ♪ ♪ The Felice Brothers از ♪
ردیاب بیگانه متعهد شده بود که...‏
بچه‌ش رو پیدا کنه.‏
ولی فقط این تعهد نبود که...‏
باعث شد جونش رو به‌خاطر بچه‌ش بده.‏
توپ فضایی.‏
عشق هم توش دخیل بود.‏
وقتی به کلمۀ «تعهد»‏ عشق رو اضافه کنیم...‏
تبدیل به یه چیز جدید می‌شه.‏
انسان‌ها بهش می‌گن از خود گذشتگی.‏
چی گفت؟ نگفت دقیقاً چی شده؟
نه، فقط گفت بن تصادف کرده.‏
حس از خود گذشتی فقط واسه افراد خانواده نیست.‏
اگه به اندازۀ کافی عشق باشه،‏ هرکسی می‌تونه حسش کنه.‏
وقتی که بچه‌م رو دیدم،‏ از حس عشقی که داشتم...‏
شگفت‌زده شدم.‏
این قابل درکه چون من تازه وارد زمین شدم.‏
ولی چرا انسان‌ها از عشق شگفت‌زده می‌شن؟
امیدوارم حالش خوب باشه.‏
عشق مثل هواست.‏
حتی اگه نتونی ببینیش...‏
باید بدونی که وجود داره.‏
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.