..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
آنچه در «شهروند بیگانه» گذشت...‏
باید این قضیه رو تمومش کنیم.‏ انگار مانتید برنامه داره...‏
جشن روزهای خاطره‌انگیز معدن رو تبدیل کنه به رستوران سلف‌سرویس.‏
آه!‏
این نامردیه.‏
سحر تو جشنواره‌ست داره به هری کمک می‌کنه مانتید رو بگیره.‏
من تنها کسی‌ام که واقعاً می‌تونه فضایی‌ها رو ببینه.‏
سلام، من رابرت هستم،‏ پسر پیتر باخ.‏
پدرت زنده‌ست.‏
یادته قبلاً مکس گفته بود دکتر جدید شهر فضاییه...‏
تو هم تهدیدش کردی میندازیش زندان؟
پرش کنم؟ سلام.‏
مکس؟ مکس!‏ حالا که همه‌تون اینجایین...‏
وقتشه با این روبه‌رو بشیم.‏
هری یه فضاییه.‏
محض شفاف‌سازی،‏ هنوز بهت اعتماد ندارم.‏
فقط باید خودتون رو جمع‌وجور کنین و با هم همکاری کنین.‏
سعی می‌کنیم بکشونیمش داخل معدن.‏
وقتی مانتید رو کشوندیم داخل معدن...‏
با برق کبابش می‌کنیم.‏
مکس، درست به موقع رسیدی.‏
هری داره می‌ره داخل معدن.‏
می‌بینمش.‏
مانتید شبیه معاون لیو شده.‏
‏[ پیشنس، کلرادو ]‏ ‏[ ‏138 سال قبل ]‏
جِد کال‌هون،‏ حالت خوبه؟
خیلی خوب نیستم، بیدی.‏
دیگه خیالت راحت باشه.‏
‏58 نفر اومدن اینجا،‏ بعلاوهٔ خودم،‏ ما نجاتت می‌دیم.‏
‏59 نفر برای نجات یه نفر؟
آره.‏
اوه، بیش از اندازه آدم تو یه تونل جمع شدن.‏
خطرناکه.‏ ببرشون بیرون.‏
تونل ریزش می‌کنه.‏
بیدی!‏
بیش از اندازه آدم بود.‏
.:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
انسان‌ها هزاران سال داخل غار زندگی کردن.‏
تا اینکه اومدن تو روشنایی...‏
و چیزهایی مثل والیبال ساحلی و سرطان پوست رو اختراع کردن.‏
ولی برای رشد و تغییر،‏ بعضی‌وقتا لازمه آدما...‏
دوباره برگردن به تاریکی.‏
من متفاوت از قبل از این تاریکی خارج می‌شم...‏
یا شایدم کلاً خارج نشم،‏ که خیلی ناراحت‌کننده‌ست.‏
نصف پیتزام رو دیشب نخوردم...‏
در حالی که فرصت داشتم تمومش کنم بره.‏
معاونت گفت یه مرد سیگاری اومده داخل.‏
بوی سیگار حس نمی‌کنم.‏
خب، معاون من دروغگو نیست.‏
پس اگه گفته یه مرد سیگاری دیده...‏
واقعاً یه مرد سیگاری دیده.‏
شاید دماغت خاموشه (مشکل داره).‏
دماغم روشنه.‏
و درحال مکشِ هواست.‏
و تنها چیزی که حس می‌کنم ترس توئه،‏ مثل آشغال و میوهٔ گندیده.‏
ترس من بو نداره،‏ چون من ترسی ندارم.‏
اصلاً اگه یه نفر بدون غدد ترشح ترس به دنیا بیاد...‏
من می‌تونم مال خودم رو بهش اهدا کنم چون مال من آکبند مونده.‏
وایستا.‏
پات رو گذاشتی رو پی‌پیِ راکون؟
می‌دونی چیه؟ احتمالاً آره.‏ آره.‏
آره، خودشه.‏
خب.‏
خیلی‌خب.‏
احتمالاً باید جدا بشیم.‏
آره.‏
من این‌طرفی می‌رم.‏
تو برگرد ورودی معدن و منتظر باش.‏
چی؟ چه غلطی بکنم؟
اگه خواستی می‌تونی با گوشیت بازی کنی.‏
عمراً قبول نمی‌کنم، دکتر فضایی.‏
باید اون موجود رو بکشونم توی...‏
تلهٔ آسانسور برقی‌م.‏
اون تو رو می‌کشه قبل از اینکه برسی به تله...‏
جدی؟
من کسی‌ام که می‌تونه مانتید رو بکشه.‏
جدی؟ تا الان چند تا کشتی؟
با دست یا با سلاح؟
‏- جفتش.‏ ‏- خب.‏ باید بشمارم.‏
شمردنش چقدر طول می‌کشه؟
نه خیلی زیاد.‏ تو چطور؟
منم مثل تو.‏
باشه.‏ مساوی شدیم.‏
باشه.‏ پس با هم کار می‌کنیم.‏
خیلی‌خب.‏ من با اسلحه قدرتش رو کم می‌کنم...‏
تو هم کارشو بساز.‏
حالا فقط باید تصمیم بگیریم وارد کدوم یکی از این تونل‌ها...‏
‏- بشیم.‏ ‏- حله.‏ آره، با هم.‏
با هم بودن بهتره.‏ واقعیتش اینه اگه ما اینجا...‏
با اون حروم‌زادهٔ کله‌خور روبه‌رو بشیم...‏
احتمالاً جفت‌مون رو...‏
لعنت.‏ سلام.‏
زودباش. بهش بگو چی دیدی.‏
مانتید شکل معاون بیکر شده.‏
دیدمش رفت داخل معدن.‏
لیو.‏ احتمالاً یه جایی خودش رو شکل اون کرده.‏
باید برم داخل به هری بگم.‏
قطعاً نه.‏
خیلی خطرناکه.‏
امـم...‏ خب.‏
شما دو تا جایی نرین.‏
من از ورودی جنوبی میون‌بر می‌زنم.‏
فنسش سوراخه.‏
‫قبلاً نوجوون‌ها می‌رفتن ‫اونجا مهمونی می‌گرفتن.‏
فراموش کنین چی گفتم.‏
خب. هیچ‌وقت اونجا مهمونی نگیرین.‏
یا هر جای دیگه.‏
تصمیمات خوبی بگیرین.‏
بریم.‏ چی؟
یه فضایی تغییر شکل‌دهنده اونجاست.‏
خیلی خطرناکه.‏ نمی‌تونم بیام داخل.‏
تو هم نمی‌تونی.‏
مجبورم.‏
مکس!‏
لطفاً نمیر.‏
بسیار خب.‏
‫نفر بعد، برندۀ سه دورۀ مسابقات ‫پشمالوترین پای شهر...‏
با حمایت مالی کلاس سوم دبستانش.‏
خودتون می‌شناسین.‏
دوستش دارین،‏ شارمین تاونلی.‏
بن.‏
‏- بن، مکس رو ندیدی؟ ‏- نه، مگه پیش تو نبود؟
نه.‏
توی پمپ بنزین از ماشین فرار کرد.‏ دیدی؟
واسه همینه هی درخواست می‌دم...‏
واسه معاون شهردار بودجه بدن.‏
انقدر بدبختی دارم که نمی‌شه تنهایی شهر رو اداره کنم.‏
اوه.‏
وای!‏ بیشتر از یک سانتی‌متر.‏
حتی از پارسال هم بلندتره.‏
بعید نیست تا زمستون سال بعد با شلوارک بری سورتمه سواری.‏
مکس تو خطره.‏
رفت داخل معدن دنبال هری.‏
مانتید هم اونجاست.‏
هری!‏ مکس؟
مانتید شکل معاون بیکر شده.‏
اومد داخل.‏ حتماً تو یکی از این تونل‌هاست.‏
این بده.‏
ممنون که بهم گفتی.‏
شجاعانه بود.‏ حالا برو!‏
نه!‏
می‌خوام کمک کنم.‏
چرا همه بهم می‌گن نباید کمک کنم.‏
چون تو یه بچه‌ای.‏
آره، قدت بلنده.‏
و بله، شب‌ها بوی حیوون مرده می‌دی...‏
ولی بچه‌ای.‏
بعلاوه، اگه بذارم بمیری بابات ناراحت می‌شه.‏
بعد دیگه ناله‌هاش تمومی نداره.‏
مکس، اینجایی؟
مکس!‏ صدای ناله رو می‌شنوی؟
این صداییه که خواب رو از چشمام می‌گیره.‏
برو پیشش.‏ حالا!‏
هر کاری می‌تونستی انجام دادی.‏
اگرچه می‌شد یه‌ذره بامیه هم برام بیاری.‏
حالا برو.‏ برو!‏
اوه، ایول.‏
دکتر وندراسپیگل، اینجایی.‏
من گم شدم، مانتید هم یه جایی همینجاهاست.‏
کلانتر رو ندیدی؟
بوو!‏
بوو، بازیگر بدی هستی!‏
می‌دونم مانتید خودتی.‏
و اصلاً هیچ‌کس بهم نگفته.‏
حروم‌زاده!‏
بهتر.‏ از این نقش متنفر بودم.‏
‏«وای خدا...‏
فضایی‌ها خیلی باحالن.»‏
خب، حالا خودت فضایی شدی، عزیزم.‏
لذت ببر.‏
بگذریم، می‌خواستم تو و اون کلانتر احمق رو با هم بکشم.‏
ولی حالا مجبورم تک تک بکشم‌تون.‏
نه.‏
خودتی که تک تک می‌میری.‏
خب، من فقط یه نفرم.‏ پس...‏
پس گمونم دو بار می‌کشمت.‏ یه بارش هم نتونستی.‏
مثل یه دختر کوچولو فرار کردی.‏
خب، من دیگه اون آدمی نیستم که...‏
دفعهٔ قبل باهاش روبه‌رو شدی.‏
الان داری به یه بیگانهٔ قدرتمند و در عین حال...‏
پذیرا از نظر احساسی، نگاه می‌کنی.‏
همونی که با پیتزا گولش زدم.‏
آره.‏
بد به حالت،‏ امروز غذا خوردم.‏
ازش فاصله بگیر، فضایی.‏ می‌دونستم.‏
می‌دونستم با مانتید همدستی.‏ اون مانتیده.‏
‏- بهش شلیک کن.‏ ‏- چی؟ نه!‏ دروغ می‌گه.‏
اون مانتیده.‏
اسپری منو دزدید.‏
بزنش.‏ اونو بزن.‏
تو منو می‌شناسی، مایک.‏
ولی هیچ‌وقت به هری اعتماد نداشتی.‏
از همون اولین بار که دیدیش و گفتی راه رفتنش خنده‌داره.‏
چقدر بی‌ادب.‏
می‌دونی، حقیقت تلخه.‏
وایستا!‏ نه!‏
وقت بغله؟
وقت بغل کردنه؟
مامان بابا کجان؟
خاله آستا کجاست؟
توی دلت قایم شدن؟
توی دماغتن؟
بهشون خوش می‌گذره؟
بیا، بیا.‏
نگاش کن،‏ کلانتر با دل و جرئت.‏
معاون من کجاست؟
از کجا فهمیدی من نیستم؟
چون معاون لیو واقعی...‏ هرگز به من نمی‌گه «مایک».‏
منو قربان صدا می‌کنه.‏
برای سلسله مراتب‌ها خیلی احترام قائله.‏
یعنی واقعاً نگفتی که راه رفتن من خنده‌داره.‏
نه، اونو گفته بودم.‏ حتی نمی‌تونم پشت سرت راه برم.‏
خیلی عجیبه.‏ نمی‌دونم چطوری توضیح بدم.‏
اون کجاست؟ معاون لیو کجاست؟
منظورت معاون شرودینگره؟
آه.‏
نمی‌خوام سوپرایز رو خراب کنم.‏
راه رفتن من چشه؟
شرودینگر دیگه کدوم خریه‌؟
همون پسر بچه که توی فیلم ‏«بادوم‌زمینی‌ها» پیانو می‌زد؟
‫نه، منظورش آزمایش فیزیک کوانتوم بود که...‏
یعنی تا وقتی که معاون لیو رو نبینیم...‏
اون هم زنده‌ست هم مرده.‏ خیلی‌خب، من می‌گم زنده‌ست.‏
کیه که مرده رو انتخاب کنه؟
گمونم خواست شوخی کنه.‏
خب، خنده‌دار نبود.‏ ‫‏- ساختارشکنانه‌ست.‏ ‫‏- از کمدی ساختارشکنانه خوشم نمیاد.‏
بیشتر به موارد عینی علاقه دارم.‏
می‌دونی، مثل غذای هواپیما و طرز راه رفتن آدما و از این چیزها.‏
چی؟ خب، بیا، دیگه بریم.‏ اونو بردار.‏
برش دار. بیا.‏
من عادی راه می‌رم.‏
من...‏ دیدی؟
من...‏ عادی...‏
من عادی راه می‌رم!‏
مکس؟
کجایی؟
هنوز نفهميدم چطوری وقتی جفت‌تون کنار پمپ بودین...‏
تونست فرار کنه.‏ من کنار پمپ نبودم.‏
به یارو گفتم برام بنزین بزنه.‏
تمام‌سرویس گرفتی؟
شروع نکن.‏ جدی می‌گم.‏
‏- مامان، بابا.‏ ‏- مکس!‏
وای خدا.‏ ‏- حالت خوبه.‏ ‏- ببخشید.‏
رفیق، ما رو ترسوندی.‏ خب، بریم.‏
باید از اینجا بریم بیرون. بیا.‏ نه.‏
فقط اومدم شوکرم رو پس بگیرم.‏
چی؟ نه.‏
هری بهم نیاز داره.‏
مانتید می‌تونه تغییر شکل بده.‏
ممکنه هر کسی باشه.‏
هر کسی؟
جدی؟ فکر می‌کنی من مانتیدم؟
فکر می‌کردم خودت بلدی بنزین بزنی.‏
‏- من از کجا بدونم؟ ‏- وای خدا.‏
هیچ‌کدوم‌تون نیستین.‏
اگه بودین من می‌فهمیدم چون می‌تونم فضایی‌ها رو ببینم.‏
خیلی‌خب.‏
من تنها کسی‌ام که می‌تونه کمک کنه.‏
می‌فهمین؟
می‌فهمیم که تو پسرِ مایی.‏
ما اینو می‌فهمیم.‏
دیگه بیا.‏
‏- نه.‏ ‏- آره.‏
همین الان با ما میای وگرنه...‏
دیگه خبری از پول‌توجیبی نیست.‏
وقتی دولت به‌خاطر اینکه می‌تونم فضایی‌ها رو ببینم، منو استخدام کنه...‏
دیگه پول‌توجیبی لازمم نمی‌شه.‏
خب، پس...‏
دوچرخه سواری ممنوع، خب؟ ‏- دیگه دوچرخه‌ت مال ماست.‏ ‏- آره.‏
خودم باهاش می‌رم سرکار.‏ بابت دوچرخه ممنون.‏
کاملاً مطمئنم یه راننده شخصی برام استخدام می‌کنن.‏
الان چی‌کار کنیم؟ نمی‌دونم.‏
تنها ابزار تربیتی‌مون تهدیده.‏
باشه.‏ ‏- وای ما هم باهات میایم.‏ ‏- آره.‏
مامان.‏ این‌جوری آبروم می‌ره.‏
هیس.‏
اوه عزیزم، بالا سرت یه عنکبوته.‏
چی؟
این دست خودم می‌مونه.‏
ازش خوشم اومد.‏
آستا؟ اینجایی؟
بابا؟
بابا، کجایی؟
برگرد.‏
این کار اشتباهه.‏
نه، نیست.‏ باید به هری کمک کنم.‏
تو برگرد.‏
تنهایی از پسش بر نمیای.‏
به اندازه کافی قوی نیستی.‏
چرا، هستم.‏
وایستا.‏
بابای من هیچ‌وقت اینو نمی‌گه.‏
تو مانتیدی!‏
آستا؟
دارس؟
دارس، مانتید اینجاست!‏
من گم شدم.‏
واقعاً خودتی؟
آره.‏
چطور تونستی منو اینجا ول کنی،‏ خودخواه عوضی؟
خفه شو.‏
خفه شو. خودتو نشون بده!‏
آستا.‏
صدای آستا بود.‏ آستا!‏
اینجایین.‏
‏- مانتید شکل لیو شده.‏ ‏- می‌دونیم.‏
دیدیش؟ اینجایین.‏
مانتید شکل لیو شده.‏
وای نه.‏
من مانتید نیستم.‏ اونه.‏
خب.‏ باز دوباره نه.‏ کدوم یکیه؟
نمی‌دونم.‏ چطوره ازشون دربارهٔ راه رفتن خنده‌دار من بپرسی؟
بهش شلیک کن.‏ اون مانتیده.‏
مانتید اون یکیه.‏
نه، دیگه شلیک نکن!‏
چی شده؟
داره می‌ریزه.‏
مکس، بیا اینجا.‏
‏- تموم شد.‏ ‏- خیلی‌خب، بیاین.‏
بریم اون عوضی رو گیر بندازیم.‏ بیاین، بیاین!‏
قبل از اینکه در بره.‏
بیاین!‏
بیاین. دنبال من.‏
مراقب باشین.‏
این سنگ‌ها الان ریختن زمین.‏
خیلی‌خب، بیاین.‏
سازهٔ این غار قدیمیه.‏
‫توصیه نمی‌کنم تو این تونل‌ها ‫با اون اسلحه شلیک کنی.‏
مراقب باش، مکس.‏
آخ!‏
کیت، کجایی؟
وای خدا.‏
هری.‏ هری، تو راست می‌گفتی.‏
‫ببین.‏ نوشته جی‌سی.‏
یعنی جنازهٔ حضرت مسیحه؟
نه.‏
یعنی جِد کال‌هون،‏ معدن‌چی گم شده.‏
‏59 نفر مردن برای نجات یک نفر.‏
هری!‏
اوه!‏
هری، مراقب باش!‏
نمی‌تونم بهش شلیک کنم.‏ نمی‌تونم درست ببینم.‏
چراغ گوشی‌م رو روشن می‌کنم.‏
لعنت.‏
کجا می‌ری؟
اوه!‏
ایول، مامان!‏
کارشو تموم کن!‏
آستا.‏
حالت خوبه؟
اوهوم.‏
خوبم.‏
وای خدا.‏
زیاد مغرور نشو.‏
من به هر حال داشتم می‌مردم.‏
تو فقط باعث شدی باحال‌تر بشه.‏
معاون من کجاست، حروم‌زاده؟
و چرا هنوز شکل اونی؟
تا بفهمی وقتی می‌میره چه شکلی می‌شه.‏
وقتی می‌میره؟ شنیدی؟ یعنی هنوز زنده‌ست.‏
درسته.‏
فعلاً.‏
یعنی چی؟
جداً اون‌قدرها بد نیست.‏
می‌شد برم همون چادر درمانی توی جشنواره.‏
نه، نه. اینجا بهتره.‏
اینجا فقط خودمونیم.‏
توی چادر مجبورت می‌کنن بنویسی چی شد زخمی شدی.‏
و من اصلاً نمی‌دونم «مانتید» رو با حروف بزرگ می‌نویسن یا کوچیک.‏
خدایا.‏
باورم نمی‌شه تو هر روز مثل امروز با این‌جور مسائل...‏
سر و کله می‌زدی.‏
و اصلاً نمی‌تونستی با کسی درمیون بذاری؟
خب، هر روز که نه.‏
‫بعضی روزها، ‫خیلی زیاد.‏
باشه، بیشتر روزها.‏
ولی، می‌دونی،‏ قرص می‌خورم خوابم ببره.‏
وای خدا.‏ می‌شه به منم بدی؟
آره.‏
اوه، قطعاً مچ پات پیچ خورده.‏
خب، جوراب رو بیار بالا.‏ اینو نگه دار.‏ الان میام.‏
باشه.‏ باید یه باند بیارم.‏
اووه.‏
وای خدا.‏
چی؟
آره. ممنون.‏ خداحافظ.‏
خب.‏ به جان، شوهر لیو زنگ زدم بیاد.‏
اون دونات کوچولوها رو از کجا پیدا کردی؟
روی میز شهردار.‏
لعنت، اون بهم گفت دستگاه فروش هنوز شارژ نشده.‏
به محض اینکه معاون لیو رو پیدا کردیم...‏
درخواست می‌دم استیضاح بشه.‏
اگه شوهر جان بتونه بهمون بگه کجا رفته...‏
بعد می‌تونیم تخم‌های مانتید رو پیدا کنیم و این ماجرا رو تمومش کنیم.‏
نه.‏ نه.‏
اول لیو رو پیدا می‌کنیم، بعد تخم‌ها،‏ به همین ترتیب.‏
چه فرقی کرد.‏
مانتید گفت از قبل در حال مردن بود...‏
پس یعنی دورهٔ زندگی و مأموریتش رو...‏
تکمیل کرده.‏
برای جفت‌گیری.‏
یعنی می‌گی اون مانتید با معاون من جفت‌گیری کرده؟
نمی‌دونم.‏
ولی دو هفته طول می‌کشه تخم‌ها بارور بشن...‏
پس هنوز وقت هست نجاتش بدیم...‏
و یه کادوی خوب واسه جشن بچه‌های فضایی‌ش بخریم.‏
من براش شیردوش می‌خرم.‏
سعی کردم بهت زنگ بزنم.‏
توی یه معدن بودم.‏
خوبی؟
مأمور گاردنر رو پیدا کردم.‏
جولز رو پیدا کردی؟
زنده‌ست؟
وای خدا، نه.‏
من قبلاً جنازه دیدم، مایک.‏
می‌دونی که من قبلاً جنازه دیدم.‏
‫ولی این یکی...‏ یه‌چی دیگه بود.‏
خدای من.‏
شکمش شبیه عروسکِ تودرتو باز شده بود...‏
و پر از مادهٔ چسبانک و تار بود.‏
‏- اوه، این خوب نیست.‏ ‏- نه.‏
نه نیست.‏
حس کردی یه جوری می‌گم که انگار چیز خوبیه؟
شکم توخالی؟
احتمالاً کیسهٔ تخم‌هاش اونجا بوده.‏
پس مانتید داخل مأمور گاردنر تخم‌ریزی کرده...‏
نه معاون اخمو.‏
خب، لاأقل این چیز خوبیه.‏
آره، خوبه که داخل معاون تخم‌ریزی نشده.‏
‫افسردگی پس از زایمان مانتید ‫اصلاً شوخی‌بردار نیست.‏
آره، چه‌جورم.‏ ‫من که تا چند سال کابوسش رو می‌بینم.
‫به این می‌گن کمدی ساختارشکنانه.‏
ببخشید، مایک.‏
ببخشید واسه چی؟
همه‌چی.‏
فضایی‌ها.‏
این کار هیچ چیز دیگه‌ای نمی‌تونه باشه.‏
من باید حرفت رو باور می‌کردم.‏
می‌شد جولز هنوز زنده باشه.‏
الان مجبوریم همهٔ فضایی‌ها رو بکشیم.‏
هی!‏ بپا چی می‌گی، خواهر.‏
اوه، آره.‏
امـم...‏ اونم فضاییه.‏
‫سلام عرض شد.
‫ببین، خوشحالم که ‫حالا حرفم رو باور می‌کنی.
‫ولی الان باید معاون لیو رو پیدا کنیم.
‫اگه واسه جفت‌گیری اون رو نمی‌خواسته،
‫پس چرا زنده نگه‌ش داشته؟
‫من یه نظریه‌ای دارم، ‫ولی فکر نکنم خوشت بیاد.
‫رابرت.
‫هی.
‫د پاشو دیگه!
‫ما توی... انبارِ اجاره‌ایت هستیم؟
‫آره.
‫یه کیسۀ بزرگ از ‫بچه‌های مانتید دارم.
‫محض احتیاط که یهو تموم نشه.
‫واو.
‫چطور این اتفاق افتاد؟
‫آخرین چیزی که یادمه ‫اینه که جولز، اونی که مانتید بود،
‫ما رو تا انبار دنبال کرد ‫و بهمون حمله کرد.
‫ولی نمی‌دونم داستان این چیه.
‫من می‌دونم.
‫مانتیدها از گونه‌های انگل‌واره هستن، ‫این یعنی که...
‫تخم‌هاشون رو توی بدن میزبان می‌ذارن.
‫و وقتی بچه‌هاش به‌دنیا میان، ‫از بدن میزبان تغذیه می‌کنن.
‫خب؟
‫این تخم‌ها دیگه توی بدن میزبان نیستن.
‫پس وقتی بچه مانتیدهای گرسنه ‫از تخم‌هاشون دربیان،
‫غذاشون فقط و فقط...
‫ما هستیم
‫کلانتر، پیامت به دستم رسید ‫و فی‌الفور خودم رو رسوندم.
‫- خبری از لیو نشده؟ ‫- نه هنوز.
‫ولی پیداش می‌کنیم. ‫من تضمین می‌کنم.
‫نباید همچین تضمینی کنی.
‫من تمام و کمال تضمین می‌کنم.
‫بنده کارآگاه تورس هستم.
‫آخرین باری که ‫با همسرتون صحبت کردید،
‫- بهتون گفت که کجا می‌ره؟ ‫- آره. بهم گفت که می‌خواد...
‫رابرت، پسر بیگانه‌یاب رو، ‫ببره به انبارمون و اون رو از...
‫مأمورهای مخفی دولت پنهون کنه.
‫چون فکر می‌کرد یه بیگانۀ دورگه...
‫دنبال رابرت بود. ‫خیلی عجیبه.
‫هیچ‌وقت حرفی از انبار نزده بود.
‫توی اون جمله ‫این کمتر از همه جای تعجب داشت.
‫وقتی دیدم داره گاراژ رو پُر می‌کنه، ‫اونجا رو اجاره کردیم.
‫من خودم چیزی رو نگه نمی‌دارم، ‫ولی لیو...
‫حالا بعداً وقت هست راجع‌به ‫همسرِ آشغال‌جمع‌کُنت صحبت کنی.
‫بگو اون انباره کجاست، ‫قبل از این که حشرات فضایی...
‫همسرت رو بخورن.
‫- چی؟ ‫- فقط برو.
‫- برو، برو، برو، برو. ‫- توی ماشین بهت می‌گم چی شده.
‫یالا.
‫آستا؟
‫همه‌چی روبراهه؟
‫آستا؟
‫خدای من.
‫آستا، آستا.
‫آستا، بلند شو.
‫آستا. آستا.
‫خیلی‌خب. ‫وقتی که در رو باز کردی،
‫باید بهت هشدار بدم. ‫مطمئن نیستیم اونجا باشه.
‫- آزمایش گربۀ شرودینگر رو بهش بگو. ‫- نه.
‫از «بادام زمینی‌ها»؟ ‫فقط بازش کن و برو عقب.
‫خب؟
‫کروکت رو نگه داشته؟
‫- ما یه‌بار هم کروکت بازی نکردیم. ‫- لعنتی.
‫به بن‌بست رسیدیم. ‫حالا چی‌کار کنیم؟
‫اگه اون نخواد، ‫من کروکت رو برمی‌دارم.
‫دوربین‌ها رو قطع کردن، ‫ولی جای درستی اومدیم.
‫از کجا می‌دونی؟ نکنه... ‫- اثرانگشت آدم‌فضایی پیدا کردی؟ ‫- یه جورایی.
‫نگهبان انبار سرش قطع شده.
‫- خدای من. ‫- خیلی‌خب.
‫پس می‌دونیم که جای درستی اومدیم.
‫فقط کافیه ببینیم توی کدوم انباره.
‫خیلی‌خب، راه بیفتید. ‫بریم.
‫به هری زنگ زدم.
‫برنمی‌داره.
‫خب، اون سیاهی‌های توی رگش کم‌رنگ شدن.
‫احتمالاً اتفاق خوبیه. ‫آره، من خیلی درگیری‌شون رو ندیدم.
‫ولی فکر کنم این واسه لحظه‌ایه که ‫مانتید دستش رو گرفت.
‫شاید یه‌جور زهر وارد بدنش شده!
‫آره.
‫ولی دیگه نمی‌تونه کسی رو مسموم کنه.
‫چون کیت زد پدرش رو با شوکر درآورد.
‫خب، هری با اون کلنگ حفاری زد تو سرش.
‫بن بهت گفت ما جد کال‌هون، ‫همون حفارِ مفقودشده رو پیدا کردیم؟
‫احتمالاً خبرش پخش بشه.
‫آره، ولی فقط همون بخش، ‫خبری از مانتید نیست.
‫هری جسدش رو از پورتال فضایی...
‫فرستاد یه جایی به اسم شورای اسکان.
‫ما آهنگ «چرخ‌های اتوبوس» رو می‌خونیم.
‫ایول.
‫معاون، تو اینجایی؟
‫لیو! ‫عزیزم!
‫لیو؟
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب. ‫باید پخش بشیم.
‫جان، تو با من بیا.
‫می‌ترسم دیر شه. ‫منم همین‌طور.
‫اگه اونا از تخم بیرون بیان ‫و تعدادشون بیشتر شه،
‫شورا منو مقصر می‌دونه ‫و پرتم می‌کنه توی گودال اسیدی!
‫هی! ‫شورا واسه من اهمیتی نداره.
‫من فقط می‌خوام معاونم رو پس بگیرم.
‫پس از هر قدرت فضایی‌ای که داری...
‫استفاده کن تا پیداش کنی، یا...
‫از سر راهم برو کنار، ‫چون من نمی‌ذارم بلایی سرش بیاد.
‫فهمیدی؟ ‫نذاشتی حرفم تموم شه.
‫گفتم اونا منو توی گودال اسید میندازن،
‫و بعدش دیگه نمی‌تونم معاون رو نجات بدم.
‫بفرما، حالا حرفم تموم شد.
‫حس می‌کنم تهش این رو گفتی ‫که فقط منو عصبانی نکنی.
‫ولی اونقدر کُفری‌ام که ‫این چیزها عصبانیم نمی‌کنه.
‫فضاییِ عوضی.
‫حالا چی؟ باز تقسیم شیم؟
‫هری.
‫از این‌طرف. زود باش. ‫آستا؟
‫چی؟
‫از این‌طرفه. ‫وایسا ببینم. از کجا می‌دونی؟
‫چرا قیافه‌ت یه‌جوریه که انگار روح دیدی؟
‫چون آستا یه پاش لب گوره.
‫منظورت چیه که یه پاش لب گوره؟
‫فکر کنم روحش می‌خواد ‫از جسمش جدا بشه.
‫الان بین مرگ و زندگیه.
‫تو رو از کجا پیدا کرد؟
‫نمی‌تونم بدون رقصیدن بهت توضیح بدم.
‫اون الان جزئی از همه‌چیزه.
‫واسه این که جلوی این اتفاق رو بگیرم ‫باید از اینجا برم.
‫خیلی‌خب. ببین، پسر... ‫من درک می‌کنم، خب؟
‫وقتی که مامانم فوت کرد، ‫اون لحظه حس کردم اومده پیشم،
‫و بهم میگه که ‫هوای بابام رو داشته باشم،
‫خب؟ حرفت رو باور می‌کنم. ‫ولی من نمی‌دونم وقتی که...
‫معاون رو پیدا کردیم، ‫چی قراره جلومون سبز بشه. ‫و تو قوی‌ترین آدمِ اینجایی.
‫این یه حقیقته، خب؟
‫واسه همین بهت نیاز دارم.
‫برو.
‫کمکش کن.
‫لیو رو نجات بده.
‫همه رو نجات بده.
‫خیلی‌خب.
‫به‌خاطر تو. ‫واو.
‫به‌خاطر من؟ مرسی، پسر.
‫من فقط داشتم حرف دلم رو می‌زدم.
‫خواستم باهات روراست باشم...
‫تو رو نمی‌گم.
‫منو نمی‌گی؟ ‫فکر کردم گفتی به‌خاطر من!
‫بالاخره تکلیفت رو مشخص کن. ‫قلبم رو بازی نده.
‫خدایا، از این کار متنفرم.
‫هیچ‌وقت از گریه کردن خوشم نمی‌اومد.
‫یکی از خوبی‌های الکل همین بود که...
‫لاأقل احساساتت رو سرکوب می‌کرد.
‫این روزها مثل بارون پاییزی می‌بارم.
‫احتمالاً اندازۀ‌ پذیرایی...
‫یه مراسم عروسی ودکا هست.
‫بعلاوۀ کلی قرص که...
‫اینجا واسه سرکوب احساسات داریم.
‫ولی دلم واقعاً اون ‫نشونِ یک ماه پاکی رو می‌خواد.
‫ضخامتش واسه اینکه ‫میزمون لق نزنه عالیه.
‫شوخی بود.
‫ظاهراً این هم یکی دیگه از کارهاییه که می‌کنم.
‫شوخی می‌کنم تا ترس‌هام رو پنهون کنم.
‫چقدر چیز دارم یاد می‌گیرم، هورا!
‫تو این حال، درمونده، که می‌بینمت ‫خیلی برام فرق داره.
‫اولین باری که اتفاقاً ‫جزو معدود دفعاتی بود که...
‫دیدم اعتراف کردی آسیب دیدی ‫وقتی بود که...
‫توپ کتی مارتا توی وسطی...
‫خورد به سرت. ‫کتی رو یادته؟
‫خدایا.
‫یه سال تجدید شد و...
‫مامان باباش آلمانی بودن، واسه همین ‫خودش هیکلِ زندان‌بان‌ها رو داشت.
‫واسه همین می‌دونستم ‫توپی که پرتاب کرد خیلی درد داشت.
‫از این که محتاج کسی باشی متنفر بودی.
‫بدت می‌اومد بقیه نگرانت باشن.
‫من هیچ‌وقت همچین مشکلی نداشتم.
‫ولی خودت بهتر می‌دونی.
‫ولی ازت می‌خوام که خوب شی.
‫هر کاری که لازمه انجام بده.
‫فقط زنده بمون.
‫فقط زنده بمون، خب؟
‫آستا.
‫چه بلایی سرت اومده؟
‫بگو چه‌ت شده؟
‫هی.
‫ازم دور شدی تا از تخم‌ها فاصله بگیری؟
‫نه. ‫چرا حرف الکی می‌زنی؟
‫- برو بابا. ‫- واقعاً دور شدی!
‫باشه، ببخشید.
‫الان غریزۀ بقام خیلی بالاست.
‫تو دیگه چرا وحشت کردی؟
‫من ریلکسم.
‫وای، خدایا!
‫نه!
‫اینجان.
‫معاون! معاون!
‫قربان، ما اینجاییم.
‫آره، اگه دست بجنبونید خوب می‌شه.
‫برید کنار! حرکت کنید! ‫- برید کنار! ‫- نمی‌تونیم تکون بخوریم.
‫خب، خودتون رو هل بدید عقب.
‫به کیسۀ تخم‌ها شلیک نکن.
‫این‌جوری بچه‌هاش پخش می‌شن. ‫یکی اونجاست.
‫خدایا.
‫برگرد اینجا، جنین کوچولوی هیولا!
‫خدایا، بافتش عینو فلزه!
‫لوی! ‫جان!
‫لینا. چاقو داری؟ ‫البته.
‫واسه همینه که عاشقتم. ‫- بازش کن. ‫- گوه بخور،
‫نجاستِ عوضی!
‫کف پام تو حلقت!
‫دارن بیشتر از تخم‌ها بیرون میان.
‫خب، می‌دونی چیه؟ ‫این‌جوری خیلی زمان می‌بره.
‫بیا بیرون بکشیم‌شون ‫و درِ بیرونی رو قفل کنیم.
‫این‌جوری درست نمی‌شه.
‫نه، این‌جوری فرار می‌کنن.
‫پس می‌گی چی‌کار کنیم؟
‫اوه.
‫اینجاش رو ندیده بودم!
‫مجهز اومدم.
‫بابا؟
‫رابرت.
‫پسرم.
‫- این یارو رباتیه. ‫- آره.
‫آره، درسته.
‫راستی، هری کجاست؟
‫چه بلایی داره سرش میاد؟
‫عفونتی که از خراشِ مانتید گرفته...
‫داره سعی می‌‌کنه ‫نیروی حیاتش رو از بدن خارج کنه.
‫ولی مانتید جوزف رو له و لورده کرد.
‫چرا این اتفاق واسه اون نیفتاد؟
‫شاید چون جوزف یه رگش فضاییه؟
‫آره.
‫و از اونجایی که من هم بهش مصون‌ام...
‫خودم خونم رو بهش انتقال میدم.
‫اون‌وقت زنده می‌مونه؟
‫خونت نجاتش میده؟
‫آره، یا نجاتش میده،
‫یا می‌کشتش.
‫تمامی موجودات راهی برای تغییر پیدا می‌کنن.
‫پرنده‌ها یه زمانی دایناسور بودن.
‫کرم دورش پیله می‌سازه و...
‫پروانه می‌شه.
‫مردم توی سالن اسپا می‌رن ‫و بیرون که میان، گیاه‌خوار می‌شن.
‫من دلم نمی‌خواد که آستا تغییر کنه.
‫می‌خوام همین‌جوری که هست بمونه.
‫ولی تا وقتی که زنده باشه، ‫من هم خوشحال می‌شم.
‫حالش چطوره؟
‫تغییر نکرد؟
‫زنده می‌مونه.
‫خوبه.
‫مطمئنی دیگه؟
‫آره، خیر سرم دکترم.
‫دکترِ واقعی که نیستی. ‫از تو که بیشتر می‌فهمم.
‫همچنان مخالفم.
‫حالا دیگه همه‌چی دست خود آستاست.
‫واقعاً؟
‫دیگه نگران نیستی؟
‫معلومه که هستم.
‫من که دلم نمی‌خواد چیزیش شه.
‫بیشتر از یکی دو بار به هری گفتم
‫اگه باعث بشه بلایی سرش بیاد، ‫دمار از روزگارش درمیارم.
‫ولی این از حال و روزمون.
‫و مردم من می‌دونن که ‫ما فقط یه مدت کوتاهی رو...
‫روی زمین مهمون هستیم.
‫این یه هدیه‌ست و ضمانتی وجود نداره.
‫وقتی که پدرم داشت فوت می‌کرد، ‫خیلی آروم بود.
‫گفتم شاید به‌خاطر مورفین باشه.
‫ولی دستم رو گرفت و گفت:
‫«من فقط اینجا منتظرم اسبم بیاد و...
‫سوارم کنه.
‫بعدش از اینجا می‌رم.
‫دیگه آمادۀ رفتنم.
‫دیگه آماده‌ام.
‫نمی‌تونم از خدا بخوام که ‫آستا رو اینجا نگه داره.
‫گمونم اینجا کارهای بیشتری داری.
‫اما تصمیم با اونیه که یه پاش لب گوره،
‫که چطور می‌خواد پیش بره.
‫زنده می‌مونه.
‫تو آدم خوبی هستی، دکتر.
‫مچ پات چطوره؟
‫می‌خوای بری بشینی؟
‫نه، حالم خوبه.
‫احتمالاً واسه آدرنالینه.
‫در مورد مکس...
‫نه، می‌دونم. ‫باید واسه این که...
‫وقتی داشتی به یکی دیگه می‌گفتی...
‫که برات بنزین بزنه، ‫از ماشین پرید پایین تنبیه بشه.
‫نه.
‫باید قبول کنیم که حق با اونه.
‫در مورد؟
‫در مورد حرفی که ‫امروز توی ماشین بهم زد،
‫در حالی که من داشتم ‫48 سنت بیشتر می‌دادم تا...
‫کفش‌هام بنزینی نشه.
‫ببین، اون یه استعدادی داره.
‫امروز به چشم دیدیم که پسرمون ‫جون خیلی‌ها من‌جمله خودمون رو نجات داد.
‫آره، می‌دونم. ‫آره.
‫همون بچه‌ای که تو عمرش یه‌بار هم ‫خلاصۀ کتاب رو کامل نکرده.
‫آره.
‫ما سعی کردیم توی دنیای...
‫خلاصه‌نویسی مراقبش باشیم ‫و هدایتش کنیم،
‫در حالی که اون بیرون داره...
‫کسی که هست رو زندگی می‌کنه.
‫ولی نتونست حقیقت رو بهمون بگه، ‫چون می‌دونست که ما...
‫همچین اجازه‌ای بهش نمی‌دیم.
‫پس، همچنان والدین بدی هستیم.
‫نه.
‫نه، کدوم مامان بابایی اجازه میده که...
‫بچه‌ش بره با بیگانه‌ها بجنگه؟
‫فقط سعی می‌کنم عقب نمونم.
‫آره، منم همین‌طور.
‫- این چیزها رو قبل از بچه‌داری نگفته بودن. ‫- آره.
‫ولی خیلی شانس باهامون یار بوده.
‫امروز پسرمون رو دیدیم. ‫خودِ واقعیش رو منظورمه.
‫آره.
‫و خود واقعی من هم دیدیم.
‫- دیدی چی‌کار کردم؟ ‫- آره.
‫شجاع بودنت خیلی جذابه.
‫اتفاقاً داشتم زهره‌ترک می‌شدم.
‫ولی نمی‌خواستم ترسم سد راهم شه.
‫می‌خوام همیشه این‌جوری زندگی کنم.
‫اجازه ندم ترس جلوم رو بگیره.
‫من که عاشقشم.
‫شاید بتونی به منم یاد بدیش.
‫دیگه معجزه که بلد نیستم.
‫سلام.
‫آستا به‌هوش اومده.
‫اوه.
‫خیلی خوشحالم که نمُردی.
‫آره، منم همین‌طور.
‫شده عینهو جادوگر شهر اُو.
‫همۀ کسایی که دوست‌شون دارم ‫دور تختم جمع شدن.
‫الان بهترین فرصته که ‫با همه‌تون یه صحبتی بکنم.
‫کی اینجا فکر می‌کنه که ‫من خنده‌دار راه می‌رم؟
‫نه، اصلاً هم این‌طور نیست.
‫این مزخرفه!
‫کجاش خنده‌داره؟ ‫خب، چه‌می‌دونم.
‫انگار یه نوزادِ غول‌پیکر داره راه می‌ره.
‫آره، ولی یه نوزادِ مست.
‫آره، انگار داری دنبال اردک می‌دویی.
‫اردک؟
‫اردک‌ها عینهو پرنده‌ها احمق‌ان.
‫همه بیرون!
‫بیمار نیاز به استراحت داره.
‫وگرنه می‌دونید... می‌میره.
‫خیلی‌خب.
‫سعی کنید خیلی وراجی نکنید.
‫اوه، کیت. ‫پات رو پانسمان نکردم.
‫اوه، پام خوبه.
‫خودم یه بانداژ می‌گیرم و مثل نامزدهای ‫عضویت توی انجمن خواهران،
‫خودم رو پانسمان می‌کنم
‫خواهش می‌کنم روش یخ بذار
‫می‌شه اول یخ‌ها رو توی ویسکی بریزم؟
‫آره، این‌جوری که نور علی نور می‌شه.
‫راستش می‌خواستم بهت بگم که...
‫خودم حرف‌هات رو شنیدم.
‫جدی؟ ‫آره.
‫همه‌ش رو شنیدم.
‫همه‌ش رو دیدم.
‫عقب و جلو بود.
‫انگار که هیچ زمان حالی وجود نداشت.
‫انگار همه‌چی همیشگی بود.
‫توضیحش سخته.
‫ولی مشکلی بین‌مون نیست.
‫هیچ مشکلی.
‫باشه.
‫الانه که اشکم دربیاد. ‫اومد.
‫خب حالا.
‫من چیزیم نیست.
‫می‌دونستم اگه بخوام زمین رو بگردم...
‫رابرت رو پیدا نمی‌کنم.
‫بعلاوه، هر بار که خیس می‌شم، ‫سیستمم به مشکل می‌خوره.
‫و بعدش باید برم لای برنج.
‫فهمیدم که اون مأمورهای دولتی ‫تمام این مدت...
‫حواس‌شون به رابرت بود. ‫می‌دونستم.
‫واسه همین ردیابم رو روشن کردم،
‫و گذاشتم خودشون منو پیدا کنن.
‫و باهاشون یه معامله‌ای کردم.
‫اگه بهم بگن رابرت کجاست، ‫اون‌وقت من هم به موقعش...
‫به دادشون می‌رسم.
‫خب، شانس آوردیم که ‫درست به موقع پیدات شد.
‫ولی حالا که پیدام کردی می‌تونی...
‫دوباره ردیاب رو خاموش کنی.
‫خب، این کار درستی نیست، رابرت.
‫شاید پسرهای دیگه‌ای که ‫دزده شدن این‌جوری رفتار کنن،
‫ولی پسر من این‌جوری نیست.
‫ببخشید، بابا.
‫خیلی‌خب، باید بریم.
‫همین الان گزارش مرگ ‫نگهبان اینجا رو دادم،
‫به زودی اینجا تبدیل به صحنۀ جرم می‌شه.
‫خب، کلانتر، لیو، ‫بابت همه‌چی ازتون ممنونم.
‫واقعاً دوستای خوبی بودید.
‫خیلی‌خب، اشکم رو درآوردی.
‫مرسی بابت همه‌چی.
‫جدی می‌گم.
‫بریم، پسرم.
‫خب، جان کجا رفت؟
‫داره چوب‌های گلفش رو از انبار درمیاره.
‫می‌دونستم دلش می‌خواد بازم بازی کنه.
‫خب، خانم معاون، ‫شما هم بالاخره یه بیگانه دیدی.
‫تازه نه توی ظاهر انسانیش، ‫کاملاً با سر و بدنِ فضایی خودش.
‫تبریک می‌گم. ‫تبریک؟
‫اون حروم‌زاده‌های کوچولو ‫می‌خواستن منو بکشن.
‫دیگه نمی‌خوام حتی اسم بیگانه هم بشنوم.
‫لاکردار.
‫خیلی‌خب.
‫هیجان‌زده و گرسنه‌ام.
‫تأثیرات خونِ منه.
‫مرسی بابت خونِ فضاییت.
‫گمونم گفتن این چیزها ‫دیگه عادی شده باشه.
‫قابلت هم نداشت.
‫می‌شه یکم از پای خودت بهم بدی؟
‫نه.
‫باشه.
‫می‌دونی، خیلی برام عجیب بود.
‫اون عفونت آزادم کرد. ‫احساس آزادی می‌کردم،
‫انگار که دارم پرواز می‌کنم.
‫رها، خیلی بالاتر از آدم‌ها و مشکلات‌شون.
‫می‌تونستی بگی: «مثل یه پرنده.»
‫کامل منظورت رو می‌فهمیدم.
‫ولی بیشتر از این حرف‌ها بود.
‫انگار که می‌تونستم مشکلات‌شون رو ببینم،
‫ولی لازم نبود اونا رو حل کنم.
‫فرقش این بود.
‫واسه من که متفاوت بود.
‫خدایا، خودخواهانه‌ست اگه ‫از این حس خوشم اومده باشه؟
‫تو خودخواه نیستی.
‫تو مهربونی.
‫حالا وقتشه که ‫یکم دلت به حال خودت بسوزه.
‫آره، دارسی هم همین رو گفت.
‫شاید بهتره یکم به فکر خودم باشم.
‫فکر بدی هم نیست.
‫شاید بد نباشه یه روز بری سالن اسپا.
‫ولی قول بده بعدش گیاه‌خوار نشی.
‫خیلی چیز متعارفیه.
‫خوشحالم این حرف رو زدی.
‫اون قسمت رو نمی‌گم. ولی...
‫فکر می‌کنم اون احساسی که...
‫اون لحظه داشتم،
‫می‌دونی، همون حس آزادی، ‫باید اجازه بدم که قلب...
‫اون جایی که بهش تعلق داره رو پیدا کنه.
‫باید از اینجا برم.
‫متأسفم.
‫نباش.
‫اشکالی نداره.
‫مطمئنی؟
‫آره.
‫بعد از این که شنیدم دن ‫در مورد این که چقدر زمان کمی...
‫توی این سیاره یا ‫هر سیاره‌ای داریم، حرف زد،
‫حالا من هم باید برم.
‫دیگه اینجا جایی ندارم.
‫باید برم با هدر باشم.
‫داریم می‌ریم.
‫زمان مثل آتیشه.
‫یه چیزهایی مثل سنگ ‫و نون رو سفت می‌کنه،
‫یا مثل کره و قلب نرم‌شون می‌کنه.
‫هر تغییری به یک شکل نیست، ‫اما همه‌چیز تغییر می‌کنه.
‫نه.
‫- ولی هست. ‫- هری، نه.
‫آستا واسه این که بفهمه چی می‌خواد، ‫تا یک قدمی مرگ رفت.
‫و من تریلیاردها کیلومتر ‫مسیر رو به زمین اومد.
‫حالا که دیگه تهدیدها از بین رفتن،
‫بالاخره می‌تونیم اون چیزی بشیم ‫که سختی‌ها از ما ساخت،
‫همون کسی که قرار بود باشیم.
‫اونا اینجان!
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.