آنچه در «شهروند بیگانه» گذشت...‏
دربارهٔ ایتن راست می‌گفتی.‏
اون فضایی نیست.‏
‏- نکشتیش‌؟ ‏- البته که نه.‏
از تیم اخراج شدم.‏
بورسیه‌م رو از دست دادم،‏ و مجبور شدم بیام اینجا.‏
نکته‌ش همینه،‏ این از کنار کشیدن از اسکی راحت‌تره.‏
‏- هری فضاییه.‏ ‏- می‌دونن.‏
‏- می‌دونیم.‏ ‏- خودمون متوجه شدیم.‏
وقتی بچه‌های گرسنهٔ مانتید از تخم بیان بیرون...‏
غذاشون می‌شه...‏
ما.‏
به تخم‌ها شلیک نکن!‏
بچه‌ها همه‌جا پخش می‌شن.‏
یکی اونجاست!‏
خب، معاون،‏ بالاخره یه فضایی دیدی.‏
اصلاً دیگه دلم نمی‌خواد کلمهٔ «فضایی» رو بشنوم.‏
باید از اینجا برم.‏
متأسفم.‏
نباش.‏
من دیگه به اینجا تعلق ندارم.‏
باید کنار هدر باشم.‏
ما داریم از اینجا می‌ریم.‏
اونا اینجان.‏
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
ایتن، درباره‌ش بحث کردیم.‏
فضایی‌ها واقعی نیستن.‏
ببین، لطفاً برگرد خونه.‏
اون زندگیم رو خراب کرد، مامان.‏
باید درستش کنم.‏
این تنها راهیه که می‌تونم از بيراهه خارج بشم.‏
عزیزم، من نگرانتم.‏
لازم نیست نگران چیزی باشی.‏
‏- قول می‌دم.‏ ‏- خواهش می‌کنم، من...‏
مامان، چیزی نیست.‏
زود برمی‌گردم خونه. خودت می‌بینی.‏
این بهترین اتفاقیه که...‏
..:: کانال تلگرام و اينستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
ببین، من 10 تا پای سیب می‌خوام و 10 تا پای گیلاس.‏
اوه، بکنش 8 تا سیب و 11 تا گیلاس.‏
صدتا از هر کدوم.‏
آشپزخونهٔ منو که دیدی، آره؟
دوتا از هر کدوم بهت می‌دم.‏
می‌خوام هزاران میلیارد کیلومتر سفر کنم...‏
تا برم پیش هدر زندگی کنم.‏
تو راه خوراکی لازم دارم.‏
‫تازه نمی‌دونم سیارهٔ اونا ‫پای‌فروشی داره یا نه.‏
خب، احتمالاً بهتره زنگ بزنی هدر بپرسی.‏
نه، می‌خوام سوپرایزش کنم.‏
چه فکر خوبی.‏ زن‌ها عاشق سوپرایزن.‏
همم.‏
‫نه، شوخی کردم. ‫اصلاً‌ خوش‌مون نمیاد.
تو هدر منو نمی‌شناسی، کلایلالا...‏
کیلاه‌لاه‌لاه.‏
ممنون، عمو.‏
وقتی آستا رو دیدی،‏ بگو احتمالاً یه دکتر...‏
پیدا کردم تا بیاد جای هری.‏
چی؟
جای من؟ چرا؟
تو داری می‌ری.‏
واسه درمونگاه یه دکتر جدید می‌خوایم.‏
نه.‏
من...‏ این فکر خیلی وحشتناکه.‏
دلم نمی‌خواد جایگزین بشم.‏
وقتی بری این‌طوری می‌شه.‏
زندگی واسه هرکی بمونه، ادامه داره.‏
درسته.‏
شهر یه دکتر جدید پیدا می‌کنه.‏
یکی دیگه پای‌های منو می‌خوره.‏
و یکی دیگه توی کلبه‌ت زندگی می‌کنه.‏
نه!‏ نه!‏
اون کلبهٔ منه!‏
قبل از اینکه یکی دیگه بره اونجا زندگی کنه، آتیشش می‌زنم.‏
این...‏
مزخرفه.‏
وقتی پیش‌دبستانی پسرم رو عوض کردیم واکنشش همین‌طوری بود.‏
یه خواب عجیب و غریب دیدم...‏
بعد دیگه نتونستم بخوابم.‏
جی توش بود، و به یه دلیلی خیلی عصبانی بود.‏
و جودی هم یه گاری پر از کتاب داشت...‏
و یه سفینه هم از سیارهٔ هری بود که...‏
توی بزرگراهی که به اینجا می‌رسه...‏
سقوط کرده بود.‏
دیشب چی خوردیم؟
یه غذایی که اتفاقی لای یه چیزی...‏
توی یخچال پیدا کردیم و پختیمش.‏
حدس بزنین کی توی کالج قبول شده!‏
‏- چی؟ ‏- دختر خودمه!‏
‏- دختر خودم!‏ ‏- دارم می‌رم کالج بولدر.‏
بازم توی کلرادوئه، ولی بالاخره دارم از پیشنس می‌رم بیرون.‏
یه سویشرت می‌خوام.‏ برام می‌خری؟
آره!‏
خیلی بهت افتخار می‌کنم!‏
خدای من!‏
الان بهترین زمانه.‏
اوه، خیلی ممنون.‏
خب.‏
خیلی وقت بود می‌خواستم اینو بهت بدم.‏
برای اینکه کالج قبول شدی،‏ و هم برای اینکه می‌خوام...‏
قبل رفتنم یه چیزی بهت داده باشم.‏
درو زنگ زد، گفت می‌تونم برم پیش اون و مانوئل بمونم.‏
‏- تو آمستردام!‏ ‏- وای خدا!‏
‏- خیلی خفنه!‏ ‏- آره.‏
می‌دونی،‏ لایق یه تعطيلات هستی.‏
ممنون، ولی تعطیلات نیست.‏
با خودم گفتم یه مدتی اونجا زندگی کنم.‏
یه تغییراتی بدم.‏
می‌تونم هر کاری دلم خواست انجام بدم.‏
هیچ برنامه‌ای در کار نیست.‏
وای خدا!‏ فقط آزادی!‏
شاید اسمم هم تغییر بدم به استیسی...‏
و برم تو کافه کار کنم.‏
استیسی بهت میاد.‏
‏- ممنون.‏ ‏- یه لحظه وایستا.‏
داری کلاً می‌ری؟
اون سر دنیا؟
خب، لطف کردی که منو در جریان گذاشتی.‏
قبلاً نمی‌دونستم می‌خوام چی‌کار کنم،‏ ولی الان می‌دونم.‏
و هنوز چند هفته‌ای هستم.‏
بی‌خیال، جی.‏ خودت هم داری می‌ری.‏
من دارم می‌رم کالج.‏
فرق داره.‏
از همین الان ساندویچی‌های کنار دانشکده رو پیدا کردم...‏
واسه وقتی که تو میای دیدنم.‏
خوبه. خوبه، آره.‏
می‌تونم بعضی‌وقتا برگردم سر بزنم.‏
این‌جوری فرق داره!‏
اصلاً نمی‌دونم چرا تعجب کردم.‏
گمونم تو همیشه همینی.‏
می‌ذاری می‌ری.‏
جی!‏
ممنون، پیشخدمت.‏
حالش خوب می‌شه.‏ فقط یه‌کم زمان می‌خواد فکر کنه.‏
خب، قیافه‌ش که خوب نبود.‏
حسابی کفری شده بود.‏
چی می‌خوای، جودی؟
وایستا.‏
خودم دیگه جا ندارم...‏
دانشنامه‌هام رو بذارم...‏
پس خوب شد که تو داری می‌زنی به چاک.‏
حالا، هنوز کمدت‌هات رو خالی نکردی؟
اشکال نداره.‏
وسایلت رو می‌ریزم رو تخت.‏
جی توی خوابت عصبانی بود.‏
جودی هم کتاب همراهش بود.‏
با گاری.‏
اون بخشش دربارهٔ سفینهٔ فضایی...‏
که سقوط کرده، چی بود؟
وای خدا!‏
آستا، می‌خوام این تشکت رو تمیز کنی.‏
پره از این موهای اسب سیاه.‏
وقتی سیاره خودم رو ترک کردم،‏ همه‌چی اونجا ادامه پیدا کرد...‏
ولی برام مهم نبود.‏
الان فرق داره.‏
منم با قبل فرق دارم.‏
اگه بعد از رفتن من زندگی تو پیشنس ادامه داره...‏
اصلاً من وجود داشتم؟
دیشب یه خوابی دیدم...‏
و همهٔ اتفاقاتش دارن به واقعیت تبدیل می‌‌شن...‏
گمونم یه فضایی از سیاره شما اینجا سقوط کرده.‏
آره، دو سال پیش.‏
خودمم. تا الان کجا بودی!‏
تازگی، همین دیشب.‏
چه اتفاقی داره میفته‌؟
دیگه می‌تونم آینده هم ببینم؟
اوه، چطوره بگیری بشینی؟
‏- ها؟ ‏- بذار یه نگاه بندازم.‏
باید... اوه اوه!‏ آره.‏
‏- چیه؟ ‏- خیلی‌خب.‏
آره!‏
یه سری سموم باقی مونده از مانتید...‏
توی بدنته.‏ روش اثر گذاشته.‏
باعث شده روحت از بدنت جدا بشه...‏
واسه همین داری تصاویری از خطوط‌زمانی مختلف می‌بینی.‏
چیزی نیست. از بین می‌ره.‏
در ضمن، چشم سمت چپت حدود 12 یا 13 درصد...‏
از چشم راست جذاب‌تره.‏
انقدر به من دست نزن.‏
چرا یکی از سیاره‌ت باید بیاد اینجا؟
نمی‌دونم.‏
نمی‌تونه خوب باشه.‏
مردم من از اون «برم یه سلامی بکنم»هاش نیستن.‏
می‌خوام هدر و بچه پرنده‌هام رو ببینم...‏
ولی اگه بتونم بمونم و این خطر رو رفع کنم...‏
می‌تونم به این آدما ثابت کنم که هیچ جایگزینی برای من نیست.‏
باید برم خانواده‌م رو ببینم...‏
ولی به‌جاش، اینجا می‌مونم...‏
و دوباره بشریت رو نجات می‌دم.‏
مثل یه قهرمان.‏
‫چقدر طول می‌کشه تا پای فاسد بشه؟
این دیگه چه کوفتیه؟
‏- دور بزنیم؟ ‏- نه.‏
حضور نظامی‌ها یعنی خوابت درست بوده.‏
‫به منطقهٔ سقوط نزدیکیم.‏
چرا توی خوابت ندیدی که من باید قبل رفتن برم دستشویی؟
هی، من اون یارو رو می‌شناسم!‏
هی!‏
هی؟ هی!‏ هی!‏
استنک؟ استینکی؟
باید دور بزنین.‏
اینجا نشت بنزین داریم.‏
اسنک... یعنی، فرانک.‏
منم هری آدم فضایی.‏
تو پایگاه فارمینگتون 5 کار می‌کردم.‏ تو محافظ فرمانده بودی.‏
چون زیادی ادکلن می‌زدی فرمانده سرت داد زد...‏
بعد اون عوضی‌ها اسمت رو گذاشتن استنک.‏
ولی من نه.‏
‏- هری.‏ ‏- آره!‏
اینجا چی‌کار می‌کنی؟
خب، با عشق‌هام اومدم دور دور.‏
گفتنِ این خیلی کلیشه‌ایه ولی...‏
منو ببر پیش رئیست.‏
اوه، بلا کِیفش کوکه.‏
آره.‏
گمونم چون خیلی ذوق داره واسه دیدن پدربزرگ و مادربزرگش.‏
‏- مگه نه؟ ‏- وایستا، چی؟
خب، الان با مامان بابام حرف زدم...‏
اونام خیلی مشتاقن واسه...‏
دیدن نوهٔ جدید‌شون.‏
آره، دربارهٔ این حرف زدیم، عزیزم.‏
قرار نبود فعلاً به پدر مادرمون بگیم.‏
دربارهٔ بچه‌مون؟ بی‌خیال، عزیزم.‏
مامان بابای من رو همه‌چی خیلی...‏
حساسن، متوجه‌ای؟
چرا اسمشو گذاشتی بلا؟
کاش دوباره بچه‌ت پسر می‌شد.‏
چرا با اون یکی ازدواج کردی؟
جانم، «اون یکی»؟
آره، بهت گفتم.‏
یادت نیست دربارهٔ قضیه...‏
‏«شبیه هرزه‌ها لباس می‌پوشه» بهت گفتم؟
نه. اینو خبر نداشتم.‏
شاید اینو به خواهرم گفته بودم.‏
قربان؟
خیلی درباره‌ش فکر کردم...‏
جداً به‌نظرم باید دکتر وندراسپیگل رو دستگیر کنیم.‏
چرا باید دستگیرش کنیم؟
و چرا انقدر قیافه‌ت خسته‌ست‌؟
چون اون قاتله...‏
و فکر نکنم درست باشه...‏
به خانم‌ها بگی قیافه‌شون خسته‌ست.‏
چرا نه؟
اگه من خسته باشم خودت می‌تونی بهم بگی.‏
البته، در اون صورت دروغ گفتی چون من خسته نمی‌شم.‏
من هم شب‌گردم هم روزگرد.‏
درستش «روز زی»ـه ولی عوضش کردم...‏
چون روز زی (دایورنال) شبیه کلمهٔ دستشویی تو زبون آلمانیه.‏
بگذریم، من کل شب داشتم بهش فکر می‌کردم.‏
هری فضایی هری زمینی رو کشت.‏
باید یه کاری بکنیم.‏
دکتر وی فضاییه، خب؟
شبیه یکی از میمون‌های تو جزیرهٔ بالی‌ـه...‏
که می‌رن زن‌ها رو دستمالی می‌کنن و ازشون میوه می‌دزدن.‏
خب، چطوره که مردم با اون مشکلی ندارن...‏
ولی با یه فضایی بیگانه مشکل دارن؟
قتل قتله.‏
وایستا، این حرفا به‌خاطر اینه که کم مونده بود...‏
غذای اون بچه مانتیدها بشی؟
اونا می‌خواستن منو بکشن!‏
منو!‏
من بزرگ‌ترین حامی فضایی‌ها بودم.‏
نامردیه!‏
در ضمن فکر نکنم خانم‌ها با دستمالی شدن توسط میمون‌ها...‏
مشکلی نداشته باشن.‏
نظر من اینه.‏
اطراف این منطقه...‏
یه حلقهٔ امنیتی قرار گرفته.‏
اون سفینه سقوط نکرد.‏
از عمد از کار انداختنش.‏
چی؟
تو که داری کارت بازی می‌کنی.‏
خب، چند دقیقه پیش این اطلاعات رو به دست آوردم.‏
چطوری به سیستم‌مون دسترسی پیدا کردی؟
مغز من فضاییه.‏
هیچ رمزی وجود نداره که من نتونم بشکنم.‏
از پسوورد قدیمی‌ش استفاده کرده.‏
یادمون رفت عوضش کنیم.‏
پوشک میمون، علامت تعجب.‏
باید باهات حرف بزنیم.‏
خصوصی.‏
اوه، مشکلی نیست.‏
ما همه‌چیز رو می‌دونیم.‏
بله، و اگه ما رو بکشین، من 70 صفحه...‏
از مدارک دستنوشته، عکس...‏
و سایر شواهد از اثبات وجود فضایی‌ها دارم...‏
که توی گاوصندوق وکیلمه و بهش می‌گم...‏
اونا رو بفرسته به تک تک روزنامه‌های کشور.‏
‏- اینا رو نداری.‏ ‏- نه ندارم.‏
بیگانه‌ای که منهدم کردیم از سیارهٔ تو بود.‏
‏- با اون کار می‌کنی؟ ‏- نه!‏
پس از کجا خبر داشتی اومده اینجا؟
آستا توی خواب دید.‏
اینو پیدا کردیم.‏
اوه، وای.‏
یه جایی حدود 100 متر اون‌طرف‌تر.‏
‏- لعنت، اون...‏ ‏- آره.‏
اومده زمین تا همه رو بکشه.‏
وقتی منم می‌خواستم همه رو بکشم یه دستگاهی شبیه این داشتم.‏
طراحی قبلی‌ش رو ترجیح می‌دم.‏
خب.‏
هر کی که سوار اون سفینه بود، هنوز آزاده.‏
می‌خوای ثابت کنی با اون کار نمی‌کنی؟
پیداش کن و بکشش.‏
و مراقب باش.‏
این موجود بیگانه الان می‌تونه هر جایی باشه...‏
و مشخصاً به شدت خطرناکه.‏
وای، نه!‏
دوباره نه.‏
چی شده؟
همه‌چی مرتبه، جناب؟
‏- آره، من...‏ ‏- خیلی‌خب.‏
الان برمی‌گردم.‏
اوه!‏
سلام، هری.‏
اسم زمینی‌ت اینه، درسته؟
طرح و برنامه‌هات خیلی شلخته‌ست.‏
من یه دوست دارم که می‌تونه چهرهٔ واقعی‌مون رو ببینه.‏
اون بهم گفت.‏
فضایی رفته تو کافه.‏
شبیه یه ایکبیریه.‏
اینجایی.‏
آره، همون بچه که تو خیابون به من اشاره کرد؟
الان رفته بودم...‏
درمونگاه دنبالت می‌گشتم.‏
شغل قبلی‌ت رو به من پشنهاد دادن.‏
خنده‌دار نیست؟
حروم‌زاده!‏
هی.‏
تو خیلی وقته اینجایی.‏
از کجا تلوریوم پیدا کنم؟
دستگاهم رو بعد از سقوط گم کردم باید خودم یکی دیگه درست کنم...‏
و یه سفینه بسازم تا بتونم دستگاه رو بندازم و همه رو بکشم.‏
کلی کار دارم.‏
هی، این که بهش می‌گن پای عالیه.‏
باید امتحانش کنی.‏
خیلی برات بد شد چون خاکستری‌ها...‏
مالکیت زمین رو گرفتن.‏
اونا نمی‌ذارن همه رو بکشی.‏
و پای هم خودم کشف کردم قبل از اینکه تو کشف کنی.‏
نه، خاکستری‌ها کنترل سیاره رو از دست دادن.‏
ظاهراً، تو گند زدی به برنامهٔ یلواستون‌شون...‏
و نتونستن وام رو تأمین کنن.‏
مردم ما پسش گرفتن.‏
خب، اهمیتی نداره...‏
چون رو زمین تلوریوم وجود نداره...‏
پس نمی‌تونی همه رو بکشی.‏
اتفاقاً می‌دونم رو زمین تلوریوم وجود داره...‏
چون از تو بیشتر می‌دونم.‏
اگه راست می‌گی،‏ پس باید می‌دونستی که...‏
رو زمین بهش نمی‌گن تلوریوم.‏
بهش می‌گن...‏
بیضه.‏
باشه، پس اون بیضه رو پیدا می‌کنم.‏
وقتی پیداش کردی می‌خوای چی‌کار کنی؟
خوشحالم پرسیدی.‏
از بیضه استفاده می‌کنم...‏
تا همهٔ زمینی‌ها رو بکشم.‏
نه.‏
این خندهٔ زمینی بود.‏ چرا می‌خندی؟
خندهٔ زمینی نبود. سرفه بود.‏
تو دکتر بدی می‌شی...‏
چون هیچی نمی‌دونی.‏
می‌دونم که انسان‌ها دارن سیاره رو نابود می‌کنن...‏
و هیچ ویژگی مفیدی هم ندارن.‏
‫شاید به جز این پای.‏
‫اشتباه می‌کنی.
انسان‌ها چیزی که ما فکر می‌کردیم نیستن.‏
اون‌ها قابلیت یادگیری و تغییر دارن.‏
خاصن.‏
خودت می‌بینی.‏
بله.‏
می‌بینم که می‌میرن.‏
و کمک تو هم لازم ندارم.‏
هر چقدر بخوام وقت دارم.‏
و تسلیم نمی‌شم تا زمانی که طعم شیرین...‏
اون بیضه رو توی مشتم بچشم.‏
بیا، آب واسه سرفه خوبه.‏
همم.‏
به پیشنس خوش برگشتین، دکتر ایتن.‏
شنیدم قراره جایگزین هری بشین.‏
‫دل تو دلم نیست که سربه‌نیستش کنم.
خونهٔ روح‌زده.‏
خونه تسخیر شده.‏
خب، همه آروم باشین.‏
ساکت.‏
باید جلسه رو شروع کنیم.‏
و بهتون ثابت کنم که منو نمی‌شه جایگزین کرد.‏
چند تا خبر مهم واسه همه دارم.‏
شما در خطرین و با مرگ حتمی مواجه شدین.‏
یه بیگانه به زمین اومده...‏
و می‌خواد همه رو بکشه.‏
آره، می‌دونیم.‏ آستا تو آشپزخونه بهمون گفت.‏
چی؟
اینو من باید اعلام می‌کردم.‏
ببخشید. به‌نظر مهم بود.‏
بازم خبر دارم.‏
از اونم بزرگ‌تر!‏
فضاییه شکل دکتر ایتنه.‏
حروم‌زاده!‏
ما 10 دقیقه‌ست اینجاییم.‏
دکتر ایتن اصلی تو تصادف مرد.‏
دردناک بود.‏
احتمالاً تقصیر منه.‏ یه‌ذره.‏
اون همیشه عاشق من بود...‏
و احتمالاً داشت می‌اومد منو پیدا کنه.‏
خب، خبر مهم اینه که شما به من نیاز دارین...‏
و منم اینجام،‏ پس مشکلی نیست.‏
پس چرا ما رو خبر کردی؟
‏- چون به کمک ما نیاز داره.‏ ‏- اوه.‏
می‌دونی چیه؟ من هستم.‏
آره. منم هستم.‏
فقط نشونم بده اون حروم‌زادهٔ حلبی پوش کجاست.‏
اسلحهٔ لیزری‌ش رو صاف می‌کنم تو کونش.‏
کلانتر واقعاً از تماشای فیلم‌های...‏
علمی تخیلی دهه 50 خوشش میاد.‏
من به کمک شما نیاز ندارم.‏
شما به کمک من نیاز دارین.‏
نه، اشتباه می‌کنی.‏
گوش کن، من و معاون واسه این کار آموزش دیدیم.‏
نه، تو و معاون فقط آموزش دیدین...‏
برگ جریمه بنویسین،‏ که من پاره‌شون می‌کنم.‏
شما به هیچ‌وجه در حد یه بیگانه با قدرت‌های بیگانه نیستین.‏
آخرین‌باری که این دو تا اومدن دنبال من...‏
من از گلوله‌های مسخره‌شون فرار کردم...‏
تو به‌خاطر قتل سم هاجز بازداشتی.‏
بعد کل خاطره‌شون رو از اون اتفاق پاک کردم...‏
اونم ظرف 10 ثانیه.‏
وای خدا.‏ این بود که از ذهنم پاک شده.‏
تو اون فضایی بودی که دیدم.‏
خب، حقهٔ فضایی‌ت رو ذهن من جواب نداده.‏
من هیچ خاطرهٔ پاک شده‌ای ندارم.‏
واسه اینه که جاش یه خاطرهٔ الکی گذاشتم تو مغز کوچولوت.‏
اون دفعه که بابات رفتی ماهی‌گیری رو یادته؟
‫اون الکی نبود.‏
رفتیم «لوس پینیوس» ماهی‌گیری.‏
‏- من یه قزل‌آلای 30 سانتی گرفتم.‏ ‏- ...قزل‌آلای 30 سانتی گرفتم.‏
یعنی چی؟
برگرد.‏
‫تو به جرم قتل...‏
هری وندراسپیگل واقعی بازداشتی.‏
‏- چی؟ ‏- معاون، بهش دستبند بزن.‏
با کمال میل.‏
برگرد سمت دیوار، مجرم.‏
بی‌خیال!‏
نمی‌شه بازداشتش کنین.‏
واسه گرفتن این بدن یه نفر رو کشتی؟
خب، فکر کردی از کجا آورده‌تش؟
چه بدونم. اون یه فضاییه.‏
مایک، این مسخره‌ست.‏
به هری نیاز داریم تا فضایی رو بکشه.‏
آره، و نمی‌تونین دستگیرش کنین...‏
چون هیچ زندانی وجود نداره که بتونه اونو نگه داره.‏
این دیگه خیلی پِرته.‏
چرت... چرت و پرته.‏
این خیلی چرت و پرته.‏
نمی‌شه که کلمه رو نصفه گفت.‏
نمی‌تونی واسه خودت بچرخی ذهن مردم رو دستکاری کنی!‏
اون روز که با بابام رفتم ماهی‌گیری؟
بهترین خاطره‌ای بود که داشتم.‏
حالا بهم می‌گی الکی بود؟
این بدترین کاریه که یه نفر...‏
در عمرم با من کرده.‏
گفتم که می‌خوام جون همه‌تون رو نجات بدم؟
ایول، هری!‏
منم نمی‌گم «ایول، هری».‏
می‌گم ازت متنفرم، هری.‏
دیگه هیچ‌وقت نمی‌خوام قیافه‌ت رو ببینم.‏
و کاش هیچ‌وقت سروکله‌ت تو پیشنس پیدا نمی‌شد.‏
خب، اگه کمک منو نمی‌خوای، حله.‏
می‌تونین خودتون فضایی رو بکشین.‏
هری؟
هری!‏
آفرین، کلانتر.‏
تنها شانس‌مون واسه متوقف کردن اون فضایی...‏
الان از در رفت بیرون.‏
بره به جهنم!‏
خودمون می‌تونیم این فضایی رو بکشیم.‏
‏- به کمک هری نیاز نداریم.‏ ‏- نداریم؟
روح‌مون هم خبر نداره این فضایی جدید چه کارهایی ازش برمیاد.‏
می‌دونی همهٔ اینا واقعاً تقصیر کیه؟
آستا.‏
اگه پای آستا رو وسط بکشی بدجور با هم به مشکل می‌خوریم.‏
آستا تمام مدت می‌دونست اون فضاییه...‏
و اگه اون موقع واقعیت رو بهمون می‌گفت...‏
می‌تونستم به محض اومدنش به اینجا اونو بکشم...‏
بعد دیگه خاطرهٔ قلابیِ ماهی‌گیری...‏
توسط یه فضایی تو مغزم نمی‌رفت.‏
‫خب، شاید اگه بیشتر با ‫بابات می‌رفتی ماهی‌گیری...‏
اون مجبور نبود اونو بذاره تو مغزت.‏
می‌خوای شروع کنی؟
اوه، از خدامه شروع کنم!‏
باشه!‏ صبر کن.‏
‏- خیلی‌خب.‏ ‏- تا صبح وقت دارم.‏
الان دیگه حین انجام وظیفه نیستم.‏
مثلاً می‌خوای چی‌کار کنی؟
چی شده، بگو دیگه‌؟
اگه نمی‌خوای از اون اسلحه استفاده کنی...‏
قرضش بده به من تا بزنم مغزم رو منفجر کنم.‏
می‌دونم می‌خوام باهات چی‌کار کنم.‏
دعوا بسه!‏
‫هیچ‌کس دوست نداشت هری رو...‏
‫به محض اومدن به اینجا بکشه.
‫من می‌خواستم.‏
‫نه، نمی‌خواستی.‏
اون می‌خواست مکس رو بکشه.‏
ولی نکشت.‏
‫و اگه وقتی که هری ‫تازه اینجا اومده بود اون رو می‌کشتی،
‫هیچ‌وقت بچه‌مون رو پس نمی‌گرفتیم.
‫دارسی دخترمون رو نجات داد،
‫ولی هری بود که ‫از جونش مایه گذاشت تا...
‫اون رو از چنگ خاکستری‌ها بیرون بکشه.
‫حق با اونه.
‫اگه هری نبود، ‫اون هنوز دست خاکستری‌ها بود.
‫حتی نمی‌تونم تصورش کنم.
‫قضیه فقط بلا نیست.
‫اگه هری به زمین نمی‌اومد،
‫آستا با جی صمیمی نمی‌شد.
‫و خاکستری‌ها همچنان ما رو می‌دزدیدن.
‫ما روح‌مون هم از ماجرا خبردار نمی‌شد.
‫خیلی خوشحالم که دکتر وندراسپیگل اینجا اومد.
‫چی می‌گی؟
‫تو خودت گفتی از بیگانه‌ها متنفری.
‫می‌دونم.
‫ولی نذاشت بچه مانتیدها منو بخورن.
‫هری یه‌جورایی من هم نجات داد.
‫چند وقت پیش یه حرف‌هایی رو ‫رک و پوست‌کنده بهم زد و...
‫دقیقاً همون حرف‌هایی بود ‫که به شنیدنش نیاز داشتم.
‫اگه اون نبود، من...
‫خدا می‌دونست الان کجام.
‫می‌دونید چیه؟ دیگه بسه.
‫همه‌تون بهتره تمومش کنید.
‫نمی‌خوام یه کلمۀ دیگه بشنوم.
‫نمی‌خوام بشنوم که چطور...
‫هری زندگی‌هاتون رو بهتر کرده.
‫چون حدس بزنید که چی!
‫اون گند زده تو زندگی من.
‫و قرار نیست ازش بگذرم.
‫[ اولین تولد جی ]
‫جی کوچولوی من، ‫تولد یک سالگیت مبارک.
‫یک سال پیش همچین روزی ‫شادترین روز زندگیم بود و...
‫امروز که می‌دونم تو هم خوشحالی ‫و یکی مراقبت هست...
‫دومین روز شاد زندگیمه.
‫امسال مهدکودک رفتی.
‫من وقتی هشت سالم بود، ‫اولین دوچرخۀ خودم رو گرفتم.
‫تو هم دوچرخه‌سواری می‌کنی؟
‫امروز هرجا که می‌رم ‫چشمم به عدد 11 میفته.
‫شاید اینا یه نشونه باشـ...
‫یه کیک پختم و همون آرزوی هرساله رو کردم.
‫یه روزی منو می‌شناسی ‫و توی قلبت جا می‌دی،
‫چون توی این دنیا هیچ‌کس ‫نمی‌تونه جات رو تو قلبم بگیره.
‫چی‌کار می‌کنی؟
‫کلانتر ازم متنفره.
‫اصلاً حس خوبی ندارم ‫که اون فکر می‌کنه...
‫من زندگیش رو خراب کردم.
‫واسه همین دنبال یه چیزی هستی ‫که دردت رو تسکین بده؟
‫نه، دنبال یه چیزی‌ام که ‫باهاش دخل کلانتر رو بیارم.
‫- همین کارش رو می‌سازه. ‫- جوابت اینه؟
‫خوشم نمیاد بدونم یکی ازم متنفره.
‫اوه.
‫باید اون خانمه توی بازار که ‫واسه امتحان کردن گردوها...
‫سرم داد زد هم بکشم.
‫کسی رو قرار نیست بکشی.
‫به‌خصوص با مسکن کودک.
‫نمی‌دونم چی‌کار کنم.
‫حتی بعد از کشتن ایتنِ بیگانه،
‫دلم نمی‌خواد با علم به این که ‫زندگی یکی رو بدتر کردم...
‫از اینجا برم.
‫راستش درکت می‌کنم.
‫احساس انسانی‌ایه.
‫ولی الان دیگه بیگانه‌ام.
‫ولی همچنان آدم هم هستی.
‫نکتۀ اصلیِ روی زمین بودن ‫رشد و یادگیری و...
‫تلاش و بهتر کردن زندگی کساییه که اطرافتن.
‫که می‌دونم وقتی اون خاطره رو ‫تو ذهن مایک گذاشتی قصدت همین بوده.
‫ولی کمکی نکرد.
‫پس الان می‌تونم بکشمش.
‫من مطمئنم که ‫اون مغز گنده و بیگانه‌ت...
‫می‌تونه یه ایدۀ بهتری بهت بده.
‫جی.
‫من واقعاً متأسفم.
‫می‌دونم باید زودتر بهت می‌گفتم.
‫خودم می‌دونم. فقط نـ...
‫هی!
‫خوبی؟
‫دوستت دارم.
‫دلم برات تنگ می‌شه.
‫اوه!
‫چی‌کار می‌کنی؟
‫- مهماته؟ ‫- معلومه که مهماته.
‫دکتر ویِ بیگانه بهم پیام داده.
‫گفت بیا همدیگه رو ببینیم.
‫نمی‌ذارم قسر دربره.
‫گند زد به رابطۀ من و پدرم.
‫دیگه هیچ‌وقت ماهی‌گیری نمی‌کنیم.
‫قبلاً هم ماهی‌گیری نمی‌کردید.
‫آره، ولی اگه هری ‫اون خاطره رو تو سرم نمی‌ذاشت،
‫تا الان خودم ازش ‫می‌خواستم که بریم ماهی‌گیری.
‫اون بیگانه می‌خواد صحبت کنه؟ ‫من هم آمادۀ صحبت کردنم.
‫چه خوابی برام دیدی، بیگانه؟
‫من هم یه خواب‌هایی واسه تو دیدم.
‫بابا؟
‫تو اینجا چی‌کار می‌کنی؟
‫دکتر وندراسپیگل ازم خواست ‫باهاش بیام ماهی‌گیری و...
‫یه قلاب هم واسه اون بیارم.
‫خودت اینجا چی‌کار می‌کنی؟
‫آه...
‫فکر نکنم سر و کلۀ دکتر پیدا شه.
‫و تو هم احتمالاً باید بری به کارهات برسی.
‫راستش، می‌دونی چیه؟
‫هر چقدر که بخوای وقت دارم.
‫طعمه اونجاست.
‫بندازش توی آب.
‫بذار ببینم چی گیرت میاد.
‫- اینه؟ ‫- آره، خودشه.
‫باشه.
‫خیلی‌خب، یادت باشه بهت چی گفتم.
‫- واو! ‫- اونجا رو باش!
‫قشنگ بود، قشنگ بود.
‫- آره. ‫- پسر خودمه.
‫سلام، سم.
‫شرمنده یه چند روزی دیر کردم.
‫اینجا اوضاع یه‌کم عجیب‌غریب شده.
‫راستی، ممکنه یه مدتی بهت سر نزنم.
‫سلام.
‫اوه، سلام.
‫داشتیم باهم حرف می‌زدیم.
‫یعنی... من فقط حرف می‌زدم.
‫سم شنوندۀ خیلی خوبیه.
‫داشتی بهش راجع‌به ‫سفر بزرگت به آمستردام می‌گفتی؟
‫خیلی برات هیجان‌زده‌ام.
‫نمی‌دونم.
‫من هم هیجان‌زده بودم،
‫ولی بعدش برام یه ایمیل تصادفی از...
‫یه نهاد غیردولتی اومد که برای ‫فعالیت‌های بشردوستانه دنبال پرستار می‌گشتن.
‫اون هم به‌نظر هیجان‌انگیز میاد.
‫حس می‌کنم سر یه دوراهی‌ام،
‫ولی این دوراهی هزارتا خیابون داره که...
‫باید یکیش رو انتخاب کنم.
‫بعد از تمام اتفاقاتی که از سر گذروندیم،
‫دیدیم که دنیا خیلی بزرگ‌تر از تصورات‌مونه،
‫چرا باید فقط یه مسیر رو انتخاب کنیم؟
‫- آره.‏ ‫- مگه نه؟
‫خدایا!
‫مگه اسم انجمن ‫الکلی‌های «گمنام» نیست؟
‫انجمن شاید گمنام باشه،
‫ولی اینستاگرامت که عمومیه.
‫اومدم بهت بگم دست از اسکی برنداری.
‫پس اومدی نصیحتم کنی؟
‫تو هیچی از من نمی‌دونی.
‫بیشتر از چیزی که تصورش رو بکنی ‫راجع‌بهت می‌دونم.
من خودتم از آینده.‏
‫ببین، چند وقت پیش توی دردسر افتاده بودم.
‫و یکی که به من اهمیتی نمی‌داد،
‫زندگیم رو زیر و رو کرد.
‫تا این که اهمیت داد و نجاتم داد.
‫شاید من اون آدم ‫برای تو نباشم و شاید هم باشم.
‫تو واسه اسکی‌کردن ‫لازم نیست مدرسۀ اسکی بری.
‫من قبل از اینکه وارد المپیک بشم ‫از دوتا از اون مدرسه‌ها اخراج شدم.
‫اگه نمی‌تونی وارد مدرسه بشی، ‫مثل من یه مربی خصوصی بگیر.
‫ولی اگه دلت می‌خواد اسکی کنی، ‫پس اسکی کن.
‫اینقدر واسه زندگیت بهونه‌تراشی نکن.
‫بیا.
‫این شمارۀ منه.
‫هر کاری خواستی باهاش بکن.
‫راستی، ویدئوهات رو دیدم.
‫باید روی پرش‌هات بیشتر صبور باشی.
‫زانوت رو زود بالا میاری.
‫مرسی.
‫اگه تدریس رو کنار بذارم ‫چه فکری می‌کنی؟
‫فکر می‌کنم نتایج ارزیابی معلمین اومده؟
‫نه.
‫کی اهمیت می‌ده؟ ‫همه‌شون یه مشت دروغگوئن.
‫تو این فکرم که دوباره ‫یه وکیل تمام‌وقت بشم.
‫همیشه دلم می‌خواست از اونایی که...
‫توانایی دفاع از ‫خودشون رو ندارن، دفاع کنم.
‫برگشتن به وکلات بهترین گزینه‌ست.
‫- واقعاً؟ ‫- تو جنگجو به‌دنیا اومدی.
‫اگه غیر از این بود، ‫الان بچه‌مون رو پس نمی‌گرفتیم.
‫دقیقاً. یه...
‫یه بخشی از وجودم هست که...
‫نادیده‌ش گرفتم.
‫ولی هر اتفاقی که میفته ‫بهم یادآوری می‌کنه که من زنده‌ام.
‫و اگه می‌تونم فضایی بهش اختصاص بدم،
‫اون‌وقت واسه تو، مکس ‫و بلا هم فضای بیشتری دارم.
‫و دیگه این‌جوری برای بقا نمی‌جنگم.
‫می‌فهمی منظورم چیه؟
‫منظورت از جنگیدن برای بقا؟
‫آره، کل زندگیم همین بوده.
‫خب، تو تمام زندگیت رو ‫غافل از این سپری کردی که...
‫بیگانه‌ها دزدیدنت.
‫همیشه والدینم رو واسه ‫رفتارهای خودم مقصر می‌دونستم.
‫ولی تقصیر اونا نبود. ‫کار بیگانه‌ها بود.
‫اونا همه‌چی رو از من گرفتن.
‫آره، خب، نیمۀ پر لیوان رو ببین.
‫دزدیدنت توسط بیگانه‌ها ‫تو رو به کسی که هستی تبدیل کرده.
‫یه آدم متفاوت.
‫عجیب‌غریب.
‫آره، خب. قبول دارم.
‫ولی عجیب‌غریب خودمی.
‫خیلی خوش‌شانسم که پیدات کردم.
‫من هم خوش‌شانسم که پیدات کردم.
‫- هی. ‫- هوم؟
‫اون همون دختر بیسکوئیت‌فروشه نیست ‫که تو رو تهدید کرده بود؟
‫پشمام!
‫هی!
‫دیگه حق ندارم باهاتون صحبت کنم.
‫معلومه که حق نداری صحبت کنی.
‫و حدس بزن که چی؟
‫من نه دیگه از تو می‌ترسم، ‫نه از اون...
‫دوست‌های کوچولوی بیگانه‌ت.
‫پس اگه دوباره نزدیک خانواده‌ام بشی،
‫دخلت رو میارم.
‫و قدرتش هم دارم. ‫چون من شهردارم.
‫من شهردار این شهرم ‫و دخل همه‌تون رو میارم.
‫دخترهای دیگه با من نیستن.
‫گندش بزنن!
‫چندتا بیسکوئیت بردار!
‫ببخشید.
‫اینجا چه‌خبره؟
‫شماها دیگه از کجا پیداتون شده؟
‫شرمنده بابت تمام ماجرا.
‫راه و روش‌مون به همین شکله.
‫اسم من دیوید لوگنه ‫و ایشون سرگرد هیل هستن.
‫من مسئول نظارت بر «ان‌ای‌پی» در غرب‌ام.
‫پدیده‌های غیرزمینی.
‫خیلی تعریف‌ها ازتون شنیدیم.
‫به کارمون میاید.
‫می‌خواید واسه دولت کار کنم؟
‫نه، از این خبرها نیست.
‫ما در واقع از طرف دولت نیستیم.
‫ما به پیتر باخ کمک کردیم ‫پسرش رو پیدا کنه.
‫و ایشون بهمون گفت که شما...
‫مانتید رو تعقیب کردید و به قتل رسوندید.
‫مهرۀ مناسبی برامون هستید.
‫امکان نداره. من نیستم.
‫شغل‌تون سر جاشه ‫و بهتون اجازۀ دسترسی...
‫به تسلیحات ویژه داده می‌شه.
‫قبوله.
‫ولی به یه شرطی.
‫اینجا چه‌خبره؟
‫شرمنده، معاون.
‫چارۀ دیگه‌ای نداشتیم.
‫یه همکار می‌خواستم.
‫حالا دیگه عضو مردان سیاه‌پوشم.
‫ولی اسم‌مون این نیست.
‫چی؟
‫نه.
‫من نیستم.
‫شرمنده، معاون. راه دیگه‌ای نداری.
‫چهره‌مون رو دیدی.
‫اگه بهمون ملحق نشی، ‫مجبوریم که بکشیمت.
‫از این خبرها نیست.
‫- ولی خیلی چیزها دیده! ‫- نه، ندیده.
‫می‌شه اینقدر ازشون نخوای منو بکشن؟
‫بهش فکر می‌کنم.
‫- خدایا! ‫- عجله نکن.
‫ده ثانیه بیشتر فرصت نداری.
‫باشه.
‫قبول می‌کنم، ‫ولی به شرطی که بهم...
‫تموم اسناد دولتی مربوط به ‫پری‌ها رو نشون بدید.
‫مجوز دسترسی به اسناد رو نداری.
‫الان دیگه نیازی به مجوز ندارم.
‫چون علناً اعتراف کردی که وجود دارن.
‫مرسی.
‫هستم.
‫باریکلا، معاون.
‫یا بهتره که بگم معاون مأمور ویژه؟
‫سلام!
‫اینجا چی‌کار می‌کنی؟
‫فکر کردم داری به مشکل‌مون ‫با بیگانه‌ها رسیدگی می‌کنی.
‫دارم همین کارو می‌کنم. ‫داره میاد اینجا.
‫اول شما دوتا مستش می‌کنید،
‫بعدش من از در پشتی می‌برمش.
‫بعدش دستم رو می‌کنم تو حلقش ‫و دل و روده‌ش رو بیرون می‌کشم.
‫چی؟
‫یا ریه‌هاش رو. ‫هر کدوم که به دستم رسید.
‫اوه، اومدش!
‫هی! ببین کی اینجاست!
‫ایتن!
‫عجب چیزیه. یه دور دیگه بریز.
‫هی!
‫می‌خوای پیش رفیقات بشینی؟
‫بیا جای من.
‫- واقعاً؟ ‫- آره.
‫باشه.
‫چرا همچین لطفی بهم کرد؟
‫احساس دلگرمی دارم.
‫حس خوبیه.
‫وقتی که اولین بار پامو به زمین گذاشتم،
‫من هم همین حس رو داشتم.
‫ترس، فقدان، محبت.
‫داره برای اولین بار ‫عواطف انسانی رو تجربه می‌کنه.
‫انگار یه اتفاقاتی داره توی بدنم میفته.
‫آره، اون حس دلگرمیِ توی بدنت ‫همون چیزیه که انسان‌ها حس می‌کنن.
‫اسمش عشق و مهربانیه.
‫فکر نکنم.
‫به‌نظرم تازه دارم به این بدن عادت می‌کنم.
‫خودش خوب می‌شه.
‫نه، نمی‌شه.
‫اون، آمم...
‫اون از سیارۀ خودته، ‫پس یعنی اون هم عینهو خودت...
‫بیشتر شبیه آدم‌ها می‌شه، نه؟
‫آره.
‫هی، قرمزه، ‫می‌شه گوشیت رو بدی موزیک بذارم؟
‫♪ Nicki Minaj - Starships ♪
نیازی نیست این بیگانه رو بکشم.
‫تا بخواد دستگاه‌ش رو تعمیر کنه ‫و سفینه‌ش رو بسازه،
‫دیگه کار از کار گذشته.
‫دیگه اونقدری شبیه انسان‌ها شده که ‫بخواد هم نمی‌تونه همه رو بکشه.
‫و اگه می‌کشتمش،
‫در واقع داشتم اون انسانیتی که ‫توش جَوونه می‌زد رو می‌کشتم.
‫چطور می‌تونم همچین ‫موهبتی رو از کسی دریغ کنم؟
‫دقیقاً!
‫منم از باله متنفرم!
‫این‌جوریه!
‫آفرین، دقیقاً!
‫تا به حال جز گوش دادی؟
‫- حالم رو بد می‌کنه. ‫- گل گفتی.
‫پس یعنی کنسله؟
‫آدم‌فضاییه مشکل‌ساز نمی‌شه؟
‫همین الانش هم نسبت به ‫وقتی که هری اینجا اومده بود آدم‌تره.
‫آخرشب داشت همه رو مشروب مهمون می‌کرد.
‫از هری هم دست‌ودل‌بازتره.
‫آره.
‫قدرت عشق و مهربونی رو دست‌کم نگیر.
‫کسی چه‌می‌دونه که قبل از هری،
‫چندتا بیگانۀ دیگه اینجا اومدن ‫و نقشه‌های شومی برامون داشتن،
‫ولی از جون‌مون گذشتن؟
‫خب، من یه خبر خوب براتون دارم.
‫- دیگه آمستردام نمی‌رم. ‫- چی؟
‫دیگه نمی‌ری؟
‫اون گردبادی که توی...
‫لوئیزیانا اومد رو یادتونه؟
‫یه نهاد غیردولتی هست ‫به اسم آر‌ان‌اس که دنبال پرستار می‌گرده.
‫واو!
‫قراره تا سه روز دیگه برم.
‫بعدش هم کسی چه می‌دونه چی قراره بشه؟
‫خیلی برات هیجان‌زده‌ام.
‫خب، از رفتنت که نه.
‫قطعاً از این هم هیجان‌زده نیستم ‫که باهات خـ...
‫- باهات خداحافظی کنم. ‫- هی.
‫باز مثل بارون پاییزی سرازیر شد. خدایا!
‫خیلی خوشحالم که همچنان ‫سر و کارت با محیط پزشکیه.
‫آب تو دلت تکون نخوره، دارس.
‫ما مردم قبیله نمی‌گیم «خداحافظ».
‫ما می‌گیم...
‫یعنی «یه روز دوباره می‌بینمت»
‫آره.
‫نمی‌خوام ببندمش.
‫وقتی ببندمش، دیگه باید برم.
‫اون‌وقت از هم جدا می‌شیم.
‫واسه من هم سخته.
‫ولی نباید فراموش کنیم که ‫عشق و محبت این شکلی نیست.
‫اگه یکی رو دوست داشته باشی، ‫هیچ‌وقت واقعاً ازش جدا نیستی.
‫اونا جزئی از تو هستن ‫و تو جزئی از اونایی،
‫و هرگز نمی‌تونن ترکت کنن.
‫حس مزخرفیه!
‫باهم بودن که خیلی بهتره.
‫بهت قول می‌دم که زندگی‌مون اینجا ‫به قبل و بعد از اومدنت تقسیم می‌شه.
‫حتی اگه به‌نظر بیاد که این‌طور نیست.
‫تو... تو جزئی از زندگی‌هامون بودی.
‫و هیچی نمی‌تونه این رو عوض کنه.
‫من اشتباهات زیادی کردم.
‫ولی به خیلی از مردم این شهر کمک کردی.
‫من که براشون مهم نیستم.
‫ولی می‌دونم مهم اینه که...
‫سعی کردم به مردم کمک کنم،
‫بعد از این که جون چند نفری رو گرفتم.
‫ترتیب درستش همینه.
‫خب، لاأقل صدت رو گذاشتی.
‫زمین از وقتی که اومدی ‫جای بهتری شده.
‫همه‌مون بهتر شدیم.
‫وایسا ببینم.
‫درسته که می‌گن کمک به همدیگه...
‫مهم‌ترین کاریه که ‫آدم‌ها می‌تونن انجام بدن.
‫شاید تشکر کردن دومین کار مهم آدم‌ها باشه.
‫[ یه روز دوباره می‌بینیمت ]
‫فکر کردم گفتی سفینه‌ت رو همین‌جا قایم کردی.
‫درسته. آه...
‫سفینۀ دکتر ایتنه.
‫دولت بهم دادش و من هم تعمیرش کردم.
‫بیشترش رو با چسب سرهم آوردم.
‫منو تا پیش هدر می‌رسونه.
‫حروم‌زاده!
‫منو تا همون نزدیکی‌ها می‌بره.
‫خداحافظ، دوست من.
‫دلم برات تنگ می‌شه.
حالا دیگه محافظت از زمین روی دوش شما دوتاست.‏
‫خانم تواِلوتریز می‌گه ‫فضایی جدید هم داره آدم می‌شه.
‫پس دیگه زمین در امانه، نه؟
‫احتمالش پنجاه‌پنجاهه.
‫اینو بگیر.
‫اگه باهام کاری داشتی، ‫قبلش 9 رو بگیر.
‫هزینه‌های رومینگ هم شامل می‌شه.
‫خداحافظ.
‫یکی از جذابیت‌های زندگی هم همینه.
‫چیزی که انسان‌ها رو ‫تو دل همدیگه جا می‌کنه...
‫چیزی غیر از ‫یه رفتار مهربانانۀ ساده نیست.
‫خداحافظ، بریج.
‫خداحافظ.
‫انسان‌ها فکر می‌کنن واسه خوشحال بودن ‫نیاز به محبت دیگران دارن.
‫نمی‌دونن تمام عشق و محبتی که...
‫بهش نیاز دارن، درون خودشونه.
‫شاید معجزۀ واقعی زمانی اتفاق میفته ‫که اون محبت رو به یکی دیگه انتقال بدی.
‫ببخشید وسط کارِت کشیدمت بیرون.
‫تا دو روز دیگه باید برم لوئیزیانا.
‫یه سری به اون رستورانه...
‫توی تگزاس که شبیه نونه می‌زنم.
‫پس، رسیدیم به تهش.
‫یادته واسه مدرسۀ اسکی...
‫رفته بودی ورمونت؟
‫باورت می‌شه 20 سال ازش می‌گذره؟
‫بعدش آقای هارلی ‫بهمون اون لقبه رو داد،
‫چون همیشه به‌هم چسبیده بودیم.
‫اوهوم.
‫داستا.
‫- داستا! ‫- داستا!
‫برات از اون دست‌بندهای ‫مهره‌ایِ خفن هم درست کرده بودم.
‫- یادته؟ ‫- آره.
‫درست قبل از این که بری ‫بهت دادمش، چون...
‫نمی‌خواستم فراموشم کنی.
‫دستت رو بیار.
‫[ داستا ]
‫چیزی نیست.
‫غمت نباشه.
‫باز دوباره می‌بینمت.
‫♪ The Youngbloods - Get Together ♪
‫مهربونی مثل کاشتن نهالیه که...
‫توی دل بقیه رشد می‌کنه ‫و شاخ و برگ می‌زنه.
‫من فکر نمی‌کنم اولین بیگانه‌ای بودم که...
‫پا به زمین گذاشت ‫و تحت‌تأثیرشون قرار گرفت.
‫ولی مشخصاً آخرین بیگانه هم نیستم.
‫اما تا وقتی که آدم‌ها خوب بمونن، ‫این اهمیتی نداره.
‫چون مهرشون به دل هر کسی که بیاد می‌شینه. ‫[ به پیشنس خوش آمدید ]
‫مثل روشن کردن نور ‫توی دل تاریکی.
‫محبتی که از خودت به جا می‌ذاری،
‫اثرش خیلی بیشتر از خودت موندگاره.
‫که اتفاق خوبیه.
‫چون هیچ‌کس نمی‌خواد فراموش بشه.
‫[ هری اینجا بود ]
‫« پـایـان سـریـال »
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
..:: کانال تلگرام و اينستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.