..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫می‌دونی ساعت چنده؟
‫مگه کلاس ترمودینامیک نداری؟
‫درسته.
‫- درسته. آره، کلاس. آره. ‫- آره، دوباره کلاسش دیر شده.
‫اصلاً اینجوری نبودی.
‫چرا اینجوری شدی، اگنس؟
‫‌یه‌‌کم‌ حواسم پرته.
‫خب حواس منم پرت بوده.
‫باید برم سر کلاس، ‫از برنامه عقب نیفتم.
‫- فردا می‌بینمت، آره؟ ‫- آره. آره.
‫- آره؟ ‫- آره.
‫مورگن.
‫فردا می‌بینمت.
‫حتماً میام.
‫بهمون یه ‌‌لبخند بزن!
‫شما هم رو‌‌ز خوبی داشته باشین.
‫این قطار خط 6 به سمت شمال است.
‫از درهای در حال بسته شدن فاصله بگیرید.
‫پس کسی که هیتلر رو تو بچگی‌ش می‌کشه توئی. ‫قابل تحسینه.
‫می‌دونی، هیچ‌‌‌وقت فکر نمی‌کردم ‫بتونی قاتل باشی، الن.
‫بیشتر بهت می‌خوره که شریک جرم باشی.
‫مرسی، ولی واسه اون کار یه‌کم دیر شده.
‫الان سال 1962، آلمان شرقی هستیم، پس...
‫اواسط جنگ سردیم.
‫این کارها دقیقاً به هیتلر می‌خوره. ‫منظورم اینه که عاشق خرابکاریه.
‫خب آخرین حرکتت چیه؟ ‫ثروت از دست‌ رفتۀ خانوادگیت کجاست؟
‫شاید موضوع درست کردن چیزی نیست.
‫می‌دونی، همونطور که خودت گفتی، ‫سطح‌مون رفته بالاتر.
‫شاید فقط قراره... نمی‌دونم... ‫از شرایط و مسیر لذت ببریم.
‫تو چت شده؟ نشئه‌ای؟
‫نه. یکی تو گذشته هست که من...
‫دوست دارم باهاش وقت بگذرونم.
‫خب، چه مدلیه؟ شبیه... مارلنه دیتریشه؟ ‫[بازیگر و خوانندۀ قدیمی آلمانی]
‫یا تو مایه‌های آنگلا مرکله؟
‫پسره...
‫خب، باشه، اسمش لنیه.
‫پس تو مایه‎‌های فلورین اشنایدره. ‫[موسیقی‌دان قدیمی آلمانی]
‫اصلاً نمی‌دونم اون کیه.
‫گروه موسیقی کرافت‌ورک. ‫روح‌شون شاد.
‫باشه، با هم نمی‌خوابیم. نمی‌خوابیم.
‫- خب، تو سکس کارت خیلی درسته، الن. ‫- مرسی ولی...
‫- بهترین سکس زندگیم بودی. ‫- تمرکز کن، نادیا. آلمان شرقی...
‫ظاهراً یه راه برای خارج شدن بوده یا...
‫جایگزینی برای استعمار غرب...
‫یا شایدم فقط مکانی برای ‫تحصیل در علوم مختلف بوده.
‫مادربزر‌‌گ من در غنا فارق‌التحصیل شده.
‫من هیچ کد‌‌وم از این‌ها رو نمی‌دونستم. ‫یعنی حتی خودش رو هم نمی‌شناختم.
‫می‌تونی تصور کنی ‫که چه دوران سختی رو گذرونده؟
‫منظورم اینه که...
‫حتماً خیلی احساس تنهایی می‌کرده.
‫به نظر میاد که بالاخره با ‫یه مردی آشنا شده دیگه، مگه نه؟
‫می‌خوای حرکت کنی، رفیق؟ ‫حوصله‌ام سر رفت، لعنتی.
‫من... دوست دارم اونجا وقت بگذرونم. این...
‫حس خیلی خوبیه که نگران نباشم ‫وقتی آدم‌ها من رو می‌بینن چی فکر می‌کنن.
‫الن، تنها دلیل رفتن به گذشته ‫اینه که تغییرش بدیم، خب؟
‫یعنی تا حالا فیلم ندیدی؟
‫آره، نادیا.
‫و می‌دونم وقتی اینو می‌گم باور نمی‌کنی ‫ولی من فیلم دیدم...
‫و علناً تمام فیلم‌هایی که ‌دربارۀ سفر در زمان ‫ساخته شدن می‌گن هیچی رو تغییر ندین.
‫واسه همین... الان اوضاع ما خیلی عالیه.
‫این...
‫نادیا.
‫نادیا، این... این شرایط رو خراب نکن.
‫نگران نباش. دیگه با دهۀ 80 هیچ کاری ندارم.
‫فهمیدم که کل دهۀ 80 عروسک‌های ‫«بچه‌های کلم پچ» و کوکائین نیست.
‫اینجا رو نگاه، حرومی!
‫مات.
‫باشه، باید عملیات شناسایی انجام بدم. ‫می‌خوای بیای؟
‫نه. نه، نه، برنامه‌ دارم. نمی‌تونم. ‫می‌رم لنی رو ببینم.
‫لنی، بهم گفتی، فهمیدم.
‫برات خوشحالم.
‫- روز بخیر، قربان. ‫- باشه.
‫صبر کن، این اشتباهه. نادیا... ‫پات کردی، نه مات.
‫ناد...
‫نادیا، تقلب کردی.
‫این چیه؟
‫مدرک محکم که نشون می‌ده نازی‌ها سال 1944 ‫خانوادۀ مادربزرگم رو غارت کردن.
‫و مردم در‌‌ این مور‌‌د زیاد صحبت نمی‌کنن، ‫ولی نازی‌ها عملاً هیچی پول نداشتن...
‫و به موادهای مختلف مثل کوکائین و اسپید معتاد بود.
‫یه کتاب در‌‌مور‌‌دش خوندم.
‫یعنی تمام رایش سوم تو فضا سیر می‌کردن.
‫عزیزم، این‌ها رو همه می‌دونن.
‫حالا اینو کجا پیدا کردی؟
‫خوب، تو... تو وسایل نورا.
‫می‌خوام برم بوداپست.
‫بفهمم این قطار طلای نازی‌ها واقعاً چی شده.
‫به پیش.
‫محض اطلاع این هواپیما بود، ‫نه ندای پیروزی نازی‌ها.
‫خب، آره. یعنی چند روز ‫دیگه 40 سالت می‌شه...
‫پس فکر می‌کنم ‌یه‌جورایی...
‫قرار بوده برای فهمیدن ‫تاریخچۀ خانوادگی‌‎ت کنجکاو بشی.
‫می‌بینی، واسه همینه که دوستت دارم، روتی، خب؟
‫درک می‌کنی. اه...
‫آره، به‌ گمونم می‌خوام برم... ‫تولدم رو با رفتن...
‫به جایی که تمام مردمم توش مردن، جشن بگیرم.
‫زیادی تاریکه؟
‫قواعد بازی دست من نیست. تاریخه.
‫بذار ازت یه سؤال بپرسم.
‫بعد اینکه مادرم مرد زیاد با ویرا در ارتباط بودی؟
‫شناختن مادربزرگت کار سختی بود و...
‫به من خیلی علاقۀ خاصی نداشت.
‫چرا؟
‫من بی‌دین و مرتد بودم...
‫و فکر می‌کرد اخلاق و رفتار‌های ‫نادرست مادرت تقصیر منه.
‫بی‌دین و مرتد. این...
‫خیلی به‌روز و باحال بودی، روتی. خیلی.
‫این چه کوفتیه؟ ‫این‌ها چی‌ان جلوی چشمام؟
‫- این‌ها واسه چیه؟ ‫- چیزی نیست که تو نگرانش باشی.
‫- هیچی. ‫- چیز خوبم توش هست؟
‫نه، اصلاً.
‫به نظر من شبیه آبنباته.
‫می‌دونی چیه؟
‫- چی؟ ‫- مکسین رو هم با خودت ببر بوداپست.
‫- می‌شه مسافر‌‌ت دخترونه. ‫- باشه.
‫وقتی داری تو گذشته سر و گوش آب می‌دی...
‫داشتن یه جفت چشم اضافه به‌در‌‌د می‌‌خوره.
‫و داشتن پای سوم.
‫این چیه؟ ‫از کی سیگار نعنایی می‌کشی؟
‫جالبه.
‫این اواخر منم خیلی تو فکر مادرتم.
‫[بوداپست]
‫فکر می‌کردم روسی‌ای.
‫خب، خانوادۀ پدرم روسی بودن‌...
‫یا یه مدت روسیه بودن و ‫روس‌ها تحمل‌شون می‌کردن.
‫داستان خا‌‌نوادۀ مادرم هم همینه، ‫ولی با مجارستانی‌ها.
‫بخواب، ازدواج کن، بکش. ‫هیتلر، دراکولا، فرانکنشتاین.
‫خیلی آسونه.
‫با گری اولدمن و بلا لوگوسی سکس سه‌نفره می‌کنم... ‫[بازیگران نقش‌ دراکولا]
‫بعد با بوریس کارلوف ازدواج می‌کنم و هیتلر رو می‌کشم. ‫[بازیگر نقش فراکنشتاین]
‫خدای من، کاملاً نقطۀ مقابل همدیگه‌ایم.
‫- هتل‌‌مون کجاست؟ باید زنگ بزنم... ‫- یعنی می‌خوای با هیتلر بخوابی؟
‫چی؟
‫آره.
‫- می‌خوام با هیتلر بخوابم؟ ‫- می‌خوای؟
‫واسه این حرف‌ها خیلی خسته‌ام. ‫هتل‌‌مون کجاست؟ تاکسی می‌گیرم.
‫گوش کن. می‌خوام برم ‫خونۀ قدیمی‌ مادربزرگم رو ببینم.
‫تو خیابون دوهانی‌.
‫الان تو نیویورک 3 صبحه، نمو.
‫3 صبح همیشه اون زمان از شب‌هاست که...
‫که غمگمین می‌شیم و سعی می‌کنیم ‫بفهمیم داستان خانواده‌مون چیه.
‫باشه، می‌ریم مادربزرگت رو ببینیم.
‫می‌دونی، مادربزرگ منم ‫جدیداً زیاد باهام حرف می‌زنه.
‫نه بابا؟
‫آره. خواب‌‌های واضح.
‫درست قبل اینکه بخوابی، ‫یه چسب نیکوتین می‌زنی اینجا.
‫یه سیر و سیاحت فوق‌العاده‌ست.
‫تو از خل هم خل‌تری.
‫- آره. ‫- ببین، پله‌هایی که حرکت می‌کنن.
‫جالب می‌شه.
‫هر چی یادبوده واسه مردهای مُرده‌ست.
‫آره، همین رو بگو، نه؟
‫مثلاً یادبودهای ما زن‌های زنده کجان؟
‫تن‌فروشی نکنین!
‫چی داره می‌گه؟
‫سلام.
‫هرزه!
‫و بیا من رو بکن!
‫باشه؟
‫چند تا فحش مجارستانی یاد گرفتم.
‫- به کار میاد. ‫- آره.
‫اینجا پرسه نزنین!
‫فکر نکنم بخواد تاس‌کباب بده بخوریم.
‫من تاس‌کباب دوست ندارم.
‫می‌خوام بخوابم.
‫با یه مجارستانی، ولی اول با خودم.
‫اگنس، عالیه. ‫بچه‌ها داخل‌ان.
‫مشکلی نیست، برونو.
‫نقشه رو اگنس کشیده.
‫پس ایشون اگنس هستن، بالاخره دیدیم‌تون.
‫آره. ‫آلمانیش هنوز خیلی کامل نیست.
‫سیاه‌پوسته.
‫آره. ‫اگنس، این آقایون برونو و لوکاس‌ان.
‫- سلام، سلام. من اگنس هستم، بله. ‫- و بقیه‌مون.
‫- باشه. ‫- تو یه اثر هنری خلق کردی، اگنس.
‫من چی کشیدم؟
‫امشب پنج متر نهایی رو حفر می‌کنیم...
‫بعد منتظر علامت اگنس می‌مونیم...
‫تا از کف زیرزمین بیایم بیرون.
‫اینجا، نونوایی خیابون پرینتزن.
‫بیاید به‌خاطر اگنس انگلیسی صحبت کنیم.
‫آهان، آره. ببخشید.
‫واسه فردا شب کاملاً با زمان‌بندی هماهنگیم.
‫من و لنی سرکشی نهایی رو انجام می‌دیم...
‫و بعد اولین گروه دقیقاً ‫بعد نیمه شب وارد می‌شن.
‫در لابی «بوید هال» دور هم جمع می‌شیم...
‫بعد با هم به آزمایشگاه بی73 تو زیرزمین می‌ریم.
‫اگه کسی پرسید، داریم برای ‫امتحانات مهندسی مطالعه می‌کنیم.
‫حتماً با خودتون کتاب‌های درسی بیارین.
‫باید قید هر چیز دیگه‌ای که داریم رو بزنیم.
‫ببخشید. چی کار می‌کنیم؟
‫شوخی می‌کنه دیگه، مگه نه؟
‫اگنس و پترا صبح از ایست‌های بازرسی...
‫ورود خارجی‌ها عبور می‌کنن...
‫و خواهرم و بقیۀ پیک‌ها رو ‫در خیابون پرینتزن ملاقات می‌کنن.
‫تو خواهر داری؟
‫تو که خواهرم رو می‌شناسی.
‫وایستا، این...
‫این تونل زیر دیوار برلینه؟
‫- چی می‌گه؟ ‫- چی شده؟
‫اگنس، تو چت شده؟
‫- این خانم چشه؟ ‫- اون یه برلینی واقعی نیست.
‫این آدم‌های پروژۀ سوسیالیستی مثل ما نیستن.
‫نمی‌تونیم بهش اعتماد کنیم.
‫حتی ممکنه ما رو لو بده.
‫این حرف رو نزن!
‫می‌تونیم بهش اعتماد کنیم. ‫بدون اون به اینجا نمی‌رسیدیم.
‫ببخشید که حرف‌تون رو قطع می‌کنم، ‫ولی فکر نمی‌کنم قطاری که باهاش اومدم اینجا...
‫به برلین غربی بره.
‫لنی، این شدنی نیست.
‫شش ماهه که داریم تونل تو رو می‌کنیم...
‫حالا فکر می‌کنی شدنی نیست؟
‫نقشۀ جدید چیه؟
‫این؟
‫کافیه. ‫تونل جواب می‌ده، باشه؟
‫اشکالی نداره اینو بخورم؟
‫سروان.
‫نوادگان زندۀ مارتون هالاس.
‫ایناهاش.
‫کریستوف هالاس.
‫سلام.
‫به‎‌به.
‫مکسین، بیدار شو. داستان جدید داریم.
‫نه، خوابم تمو‌‌م نشده.
‫آره. از این‌ها بخور.
‫خوابم تموم نشده.
‫اون آشغال عضو صلیب پیکان ‫که مأمورِ دزدی از خانوادۀ من بوده...
‫آخرین کسیه که قبل از گم شدن ‫رد طلاها، اون‌ها رو دیده.
‫تنها مشکل اینه که...
‫مثل اکثر نازی‌های خوب...
‫سروان مارتون هالاس مرده.
‫آره، باشه. ‫مطمئنی اگه لیزی برات یه یادبود درست کنه...
‫و روی ساختمون مادربزرگت ‫نصبش کنی، مشکلت حل نمی‌شه؟
‫- چون اگه بخوای لیزی برات درست می‌کنه. ‫- نه، نکته رو نگرفتی، مکسین.
‫می‌بینی، لازم نیست لیزی برام چیزی درست کنه...
‫چون مارتون یه پسر درست کرده، ‫اونم یه پسر درسته کرده که بوداپست زندگی می‌کنه...
‫و قراره جواب تمام سؤال‌هام رو بده.
‫فهمیدم کجا کار می‌کنه، کجا زندگی می‌کنه...
‫چه شکلیه، دو تا دوست‌دختر ‫قبلیش رو هم پیدا کردم...
‫یادم بنداز از اینترنت محو بشم.
‫دیگه دیره. نگران نباش. ‫عکس‌های لختی‌ت هنری‌ان.
‫قرار نبوده باشن.
‫- می‌تونی یه رازی رو پیش خودت نگه داری؟ ‫- زیاد راز نگه داشتم پس آره.
‫ام...
‫من خبر دارم که اون دیوار...
‫قراره بریزه.
‫نرو.
‫اگه فقط منتظر بمونی، ‫دوباره برمی‌گردی پیش خانواده‌ت.
‫صبر کنم؟
‫تا کی؟
‫تا سال 1989.
‫لعنت.
‫این چه بازی‌ایه؟
‫می‌خوای واسه دیدن ‫خانواده‌م 27 سال صبر کنم؟
‫اصلاً می‌خوای صبر کنم تا بازنشسته بشم.
‫خب، باشه. من... حساب نکرده بودم چند سال می‌شه، ‫و واقعاً... واقعاً زمان زیادیه...
‫ولی آیندۀ...
‫قطعی و بدون ریسک برای ما همینه.
‫ام...
‫بهتر نیست تا اون زمان صبر کنیم؟
‫برونو در‌‌مور‌‌دت درست می‌گفت؟
‫- ما رو لو دادی؟ ‫- معلومه که نه.
‫- شبیه خبرچین‌ها حرف می‌‌زنی. ‫- چی؟ نه، نه، نه.
‫اگنس، می‌فهمم که استرس داری.
‫منم استرس دارم. هر کسی هم...
‫نه، من از آینده اطلاعات دارم.
‫کی می‌دونه توی اون تونل چه اتفاقی می‌افته؟
‫ممکنه آب تونل رو بگیره، ‫یا وزارت امنیت پیداتون کنه.
‫بررسی ریسک‌ها این رو نشون می‌ده، غیر از اینه؟
‫حتی اگه بمونم، تو چی می‌شی؟
‫سال بعد، مدرکت رو می‌گیری، ‫برمی‌گردی غنا.
‫شاید بعدش از مسکو، ‫یا کی می‌دونه، از نیویورک سر دربیاری.
‫خودت این رو گفتی، ‫حاضری برای زندگی بهتر هر کاری بکنی.
‫خب، منم حاضرم.
‫مشکل اینه که زندگی‌هامون با هم فرق داره.
‫شاید مسیر ما...
‫فقط همین جا به هم می‌رسه.
‫شاید حق با نادیا بوده. ‫شاید قراره نجاتت بدم.
‫نیازی ندارم کسی نجاتم بده.
‫نادیا کیه؟
‫- آخ! ‫- ولش کن.
‫به هر حال نمی‌تونم با خودم ببرمش. ‫برو. لطفاً.
‫باشه.
‫«کاری از بـهـادر» ‫«30nama.com»
‫بهمون یه ‌‌لبخند بزن!
‫در‌‌مور‌‌د اختلاف زمانی در سفر چیزی شنیدی؟
‫موقع سفر فقط زمان نیست ‫که آدم رو به‌هم می‌ریزه.
‫انقدر تکامل پیدا نکردیم که بتونیم ‫یک شبه 8000 کیلومتر سفر کنیم.
‫مغزمون نمی‌تونه خودش رو وفق بده. عاشقشم.
‫مناطق زمانی، چه مفهوم خفنی.
‫- خودشه. ‫- یا خدا، شبیه ويليم دافوئه.
‫ببخشید، کریستوف هالاس، درسته؟
‫خب، پدربزرگ شما ‫مادربزرگ من رو می‌شناخته.
‫ویرا پشاور.
‫- آمریکایی؟ ‫- آره.
‫خب، نادیا نیمه مجارستانیه. ‫داره اصل و نسب خودش رو پیدا می‌کنه.
‫پدربزرگم رو خیلی کم می‌شناختم.
‫هیچ‌وقت چیز زیادی در‌‌مور‌‌دش بهم نگفتن، ‫ولی می‌تونم حدس بزنم چرا اینجایین.
‫پدربزرگم سمت اشتباه تاریخ بوده، ‫و من از این بابت متاسفم.
‫امشب مهمون دارم، ‫پس نمی‌تونم بمونم. عذر می‌خوام.
‫وایستا، بازم سؤال دارم.
‫پدربزرگت هیچ‌وقت چیزی درمورد اینکه...
‫تو اون قطار طلا واقعاً چه اتفاقی افتاده، بهت نگفت؟
‫چه‌می‌دونم، دفترچه خاطراتی چیزی نداشته؟
‫ببین، اصلاً چیزی در این مورد می‌دونی؟
‫می‌خواین با من بیاین؟
‫پرونده هنوز بازه.
‫یا خدا.
‫این یارو کیه؟
‫من کریستوف‌ام.
‫خیلی خب، به‌نظر کریستوفه.
‫- کریستوفه. ‫- آره.
‫- دنبالم بیاین. ‫- چشم، سرکار.
‫«مهمون دارم» تو بوداپست یعنی این؟
‫اینجا طبقۀ مهمونیه...
‫اگه دوست دارین برقصین.
‫تو طبقه‌های دیگه هم رقص هست؟
‫یه مدل دیگه رقص هست. ‫رقص ذهن، نه بدن.
‫اگه بخوای می‌تونم ببرمت اونجا.
‫فقط نخ نقره‌ای که ارتباطت ‫با زندگی رو حفظ می‌کنه، گم نکن.
‫چه حرف‌های خفنی، مرد. خب گوش کن...
‫یه سری از مردم فکر می‌کنن ‫که بعضی از این سربازها...
‫مخفیانه قطار رو غارت کردن ‫و طلاها رو برداشتن واسه خودشون.
‫- چی؟ ‫- مارس 1944، قبل از حملۀ شوروی؟
‫فکر کردم اومدیم اینجا که ‫در‌‌مور‌‌د مارتون صحبت کنیم.
‫مارتون؟
‫این لحظه، این مهمونی ‫تنها چیزیه که واسم مهمه.
‫می‌بینی؟ دوستت درک می‌کنه.
‫شما موسیقی‌دان هستی؟
‫کی؟ من؟ ‫نه، ولی با صدا سر و کار دارم.
‫وای خدای بزرگ.
‫وایستا برات نوشیدنی بیارم.
‫عالیه. عالی.
‫خوب وقت‌مون رو تلف کرد، نه؟
‫فکر می‌کنی بابای خوبی بشه؟
‫چی؟
‫لازم نیست خودش بدونه. قدش خیلی بلنده، ‫و از محل زندگی ما هم خیلی فاصله داره.
‫آره، همینطور دو نسل قبلیش نازی بودن.
‫دقیقاً مثل وسوسه شدن ‫حضرت آدم به‌دست شیطانه.
‫آره، دقیقاً.
‫با تمام معیارهام جور درمیاد.
‫خدای من. اصلاً می‌دونی چیه؟ عالیه.
‫- باشه، تو بردی. احتمالاً مشکلی نیست. ‫- باشه، آره.
‫دعای من پشتته.
‫لازمش ندارم، ولی داشتنش بد نیست.
‫مثل گواهینامه یا دست چپ.
‫ممنون.
‫تبریک می‌گم.
‫- برو دوست پیدا کن. ‫- آفرین.
‫تف توش.
‫خیلی خب، وقت آدم بالغ بودنه.
‫مادربزرگ هیچ‌و‌‌قت درمورد برلین باهات حرف نزد؟
‫خب، هیچ‌‌‌وقت اسمی از لنی نیاورد؟
‫ازش‌‌ هیچ ردی تو اینترنت پیدا نمی‌کنم.
‫در‌‌مور‌‌د اون زمان زیاد صحبت نمی‌کرد.
‫پس درمورد مردی که باهاش ‫رابطه داشته باشه چیزی نگفت...
‫رابطۀ ما جوری نبود که ‫درمورد مردها با هم حرف بزنیم.
‫و بزرگ کردن بچه به‌عنوان ‫یه مادر مجرد تو این کشور...
‫به اندازۀ کافی سخت بود، ‫مادربزرگت همیشه این رو بهم یادآوری می‌کرد.
‫حالا که دارم باهات حرف می‌زنم...
‫امیلیا گفت که تو این سه روز بهش زنگ نزدی.
‫- به‌نظرش قرار خوبی داشتین. ‫- من... من...
‫ببخشید، مامان؟ باید برم.
‫شاید این دقیقاً همون چیزیه که ‫می‌شده واسه مادربزرگ تغییر کنه.
‫حتی اگه اینجوری نباشه، منظورم...
‫ببخشید. هیچی.
‫ببخشید. دوستت دارم.
‫طبقۀ پایین.
‫یه‌جور مکان مخصوص سکسه.
‫این مدلی جواب می‌ده. ‫مرتیکۀ عجیب و غریب.
‫زود باش، یه سرنخ بهم بده.
‫انگار فروشگاه لوازم هنری و صنایع دستی باز کرده.
‫عالیه.
‫آت و آشغال.
‫خب، حداقل تو انتخاب ‫لباس خوش سلیقه‌ای. مشکی.
‫خود خودشه.
‫می‌دونستم.
‫مطمئن بودم.
‫خانواده مهم‌ترین چیزه، هالاس.
‫اه...
‫خب.
‫بخند!
‫بی73...
‫لنی؟
‫خیلی دیر رسیدم.
‫صحیح.
‫صحیح، صحیح، صحیح.
‫مرتیکۀ لعنتی.
‫صبر کن.
‫چه غلطی می‌کنی؟
‫چی کار می‌کنین؟
‫می‌دونی ما داریم چی کار می‌کنیم. ‫تو چی کار می‌کنی؟
‫این یارو یه صلیب پیکانیه نازیه، می‌فهمی؟
‫یه عالمه یادگاری‌های فاشیستی نگه می‌داره.
‫با اتاق من چی کار کردی؟
‫ببین، مرد، تو بهم دروغ گفتی.
‫مثل اینکه تازه باهات آشنا شدم. خدایا.
‫انتظار داری که اینجور مسائل پیچیده رو ‫واسه یه غریبه توضیح بدم؟
‫از آشنایی‌تون خوشحالم.
‫«پدری من رو بزرگ کرد که از ‫رگ و ریشۀ وجودش متنفر بود...
‫و هیچ‌‌‌وقت نتونست اون رو درک کنه.»
‫«به مهمونی من خوش اومدین.»
‫گفتی از پدربزرگت هیچی نمی‌دونی.
‫پدرم مرد...
‫خونه‌اش رو جمع و جور کردم ‫و وسایل پدربزرگم رو پیدا کردم.
‫مدارک، مدال، لباس.
‫باید چی کار می‌کردم؟
‫تا اونجایی که من فهمیدم، ‫یه مرد فوق‌العاده خسته‌کننده و مزخرف بوده.
‫تو هیچیت به پدربزرگت نرفته، خب؟
‫حرف‌هات هیچ کمکی نمی‌کنه، مکسین.
‫همه چیز رو بگرد.
‫خودم همه جا رو گشتم، رفیق.
‫بهت پیشنهاد کمک می‌دم، ‫هر چیزی که بخوای.
‫اون چیه؟
‫چشم‌انداز.
‫تا حالا شده بخوای از خودت جدا بشی؟
‫هر انسانی دلش می‌خواد.
‫که خودت رو از یه فاصلۀ واقع‌گرایانه ببینی؟
‫وجود تواَمان و عدم وجود در آنِ واحد.
‫کریستوف، ای خدای مجارستانی.
‫مردم ما اجازه نداشتن ‫درمورد ال‌اس‌دی تحقیق کنن.
‫اسید برای یه کشور کمونیستی ‫خیلی خطرناک تلقی می‌شد.
‫یه شیمیدان آلمانی اولین بار در ‫دهۀ 50 از آیاهواسکا تولیدش کرد.
‫در واقع یه شیمیدان مجارستانی اولین بار خواص...
‫توهم‌زایی «دی‌متیل‌تریپتامین» رو کشف کرد.
‫مجارستان رو برای اختراع ‫مکعب روبیک هم می‌شناسن.
‫♪ آهنگ Personal Jesus از Depeche Mode ♪
‫کجاییم؟
‫بهتره بپرسی تو چه زمانی هستیم؟
‫بله؟
‫ولش کن.
‫نه.
‫سه، دو، یک.
‫می‌شناسیش؟ هوم؟
‫- شخصاً که نه. ‫- هوم.
‫- داستان سنگ‌ها چیه؟ ‫- یه رسم یهودیه.
‫گذاشتن سنگ روی قبر.
‫- هوم. ‫- نشونۀ احترامه. آره.
‫- می‌دونی، مثل فیلم فهرست شیندلر؟ ‫- آره.
‫ولی این مرده... ‫کیس لازلو، کشیش بوده.
‫عجیبه، حتی واسه فیلم‌های اسپیلبرگ.
‫آره.
‫خب...
‫ببخشید که فرصتت برای داشتن ‫یه بچۀ مجارستانی نازی رو خراب کردم.
‫آره، گند زدی.
‫اشکال نداره.
‫متأسفم چیزی که دنبالش بودی رو نفهمیدی.
‫بریم کریستوف رو پیدا کنیم؟
‫نه، گور باباش.
‫من بیشتر واسه اون یارو جواب دارم، ‫تا اینکه اون واسه من جوابی داشته باشه.
‫بریم خونه.
‫می‌خوام همه چیز زندگیم رو عوض کنم.
‫حداقل یکی‌مون می‌خواد.
‫فکر ‌کنم نیویورک... شرق باشه.
‫خب چطور بود؟ ‫سفر موفقی بود؟
‫نمی‌دونم، روتی. یعنی...
‫جواب‌های طنزآمیز گرفتم...
‫ولی زیاد جواب مشخص و به‌درد بخور نگرفتم.
‫عزیزم، ما آدم‌ها همیشه فکر می‌کنیم ‫که فرجام و پایان چیزیه که می‌تونیم...
‫در دنیا پیداش کنیم...
‫انگار که فکر کنیم می‌شه پایان رو در یه آدم دیگه...
‫یا یه اعتراف، یا یه عذرخواهی، پیدا کنیم.
‫ببین، در پایان...
‫هیچی جز خودمون نمی‌تونه ما رو ببخشه و مبرا کنه.
‫می‌بینی، این دقیقاً همون ‫چیزیه که باید بگم.
‫این اواخر، خدایا...
‫فقط آرزوم اینه که کاش ‫می‌تونستم به مادرت بگم متأسفم.
‫روتی، اون باید بستری می‌شد، آره.
‫منظورم اینه که واقعاً مریض بود.
‫آره.
‫قبلاً هیچ‌‌‌وقت نشنیده بودم که اینو بگی.
‫دیگه چی تو وسایل مادرت پیدا کردی؟
‫نمی‌دونم، غم و غصه الان رو بورسه؟
‫خدایا، همه چیز رو قایم می‌کردن، ‫مادر و مادربزرگت.
‫حتماً خیلی چیزها گم شده.
‫خدایا، زیر پارکت‌های کف خونه ‫یا پای درخت چال می‌کردن.
‫خدا.
‫کد‌‌وم پارکت‌ها؟
‫دیگه وجود ندارن.
‫آسیب روحی یه نقشۀ مبتنی بر جزییاته ‫که روی کودک نوشته شده...
‫و خوندن اون یه عمر طول می‌کشه.
‫عزیزم، اگه هنوز...
‫از تخته‌نرد و ‌فیلم‌های بوگارت ‫خسته نشدی، فردا بیا پیشم.
‫روتی، با تو...
‫هیچ‌‌‌وقت خسته نمی‌شم.
‫خداحافظ.
‫تف بهش.
‫چی رو جا انداختیم؟ ‫چی رو جا انداختیم؟
‫هان؟
‫خدا، خیلی کارت درسته.
‫یه سفر دیگه‌ به سال 82 ‫که ما رو نمی‌کشه، اوتمیل.
‫در حال رسیدن به ایستگاه کلتی، بوداپست.
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و اینستاگرام سايت .:: @bollbolljan_com ::.