..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫تو اون کلاس چی یاد می‌گیرین؟
‫حالت انگشتات کاملا اشتباهن.
‫خیلی سخت‌گیری، مامان.
‫اگه می‌خوای کاری رو انجام بدی، ‫خوب انجامش بده.
‫کیه؟
‫چیزه، هم‌رقصمه. ‫باهمدیگه تمرین اضافی می‌کنیم.
‫- قبلا بهت گفتم. ‫- آره، ولی من..
‫واینستا و حرف نزن.
‫یادت باشه، اون فکر میکنه ‫مامان‌بابات هندی هستن.
‫سلام، خانم هنان، ‫از آشناییتون خوش‌وقتم.
‫حواست به انگشت کوچیکش باشه.
‫مامان!
‫برر...
‫الان آبم میاد. الان آبم میاد.
‫لیو، تو دیوونه‌ای.
‫دوباره اون کارو کردی.
‫ببخشید.
‫واسه چی این کارو کردی؟
‫دو روز پیش برده بودمش کارواش.
‫وای، محض رضای خدا، آدام!
‫پنجره‌ی کوفتی رو باز گذاشتی!
‫[فروشگاه نون‌شکری: تولدت مبارک! ‫از یه نون‌شکری رایگان به حساب ما لذت ببر.]
‫کسکشا.
‫ببخشید.
‫چیکار داری میکنی؟
‫داره روی من جق می‌زنه!
‫میشه از اتوبوس پیاده بشم، لطفا؟
‫- مراقب کیک باش. ‫- ببخشید.
‫- میشه از اتوبوس پیاده بشم، لطفا؟ ‫- حالت خوبه، عشقم؟
‫آره، فقط باید از اتوبوس ‫پیاده بشم، خواهش می‌کنم.
‫آبشو ریخت روی من.
‫این دیگه چه کوفتیه؟
‫دستمال جادوگر منه.
‫تو یه جادوگر کیری نیستی، جفری.
‫- میو. ‫- بله؟
‫میدونی امروز چه روزیه که، مگه نه؟
‫روز اجاره.
‫آها، آره، ‫چیزه، امروز آخروقت بهت میدمش.
‫وای.
‫چه پسر عزیزی.
‫ظاهرا، یه اتفاق وحشتناک بوده.
‫بهش حمله شده...توسط یه دسته جوون خلافکار.
‫نباید اینقدر فضول باشی، سینتیا.
‫با جادو اون دستمال رو ‫بنداز سطل آشغال، جفری.
‫احمق.
‫- مایکل. ‫- چیه؟
‫داره تلاششو میکنه.
‫ببخشید، پدر.
‫امروز عصر ساعت 8 برات ‫یه شیفت آزمایشی پیش براون گرفتم.
‫داره به من لطف میکنه ‫پس دیر نرسی.
‫چرا شال انداختی؟
‫- واسه رحیمه؟ ‫- نه.
‫- نه، فقط از شال خوشم میاد، خب؟ ‫- آها.
‫- رفیق، چرا مامانت هنوز اینجاست؟ ‫- نمی‌دونم.
‫- ظاهرا، اینجا زندگی میکنه. ‫- سلام، اریک.
‫- سلام، عزیزم. ‫- تو مدرسه با من حرف نزن، مامان.
‫راستی، امشب شام رو یادت نره.
‫حله، تموم شد. ‫می‌تونی دوباره وانمود کنی من وجود ندارم.
‫جریان شام امشب چیه؟
‫شام امشب من، مامانم، اولا، و یاکوب
‫قراره باهمدیگه مثل یه خونواده‌ی ‫بزرگ خوشبخت آشنا بشیم.
‫باورم نمیشه آخرش دوست‌دختر پیدا میکنی
‫و در اصل خواهرته. ‫پشمام. پشمام.
‫فکر نمیکنی کسی جریان درمانگاه سکس رو
‫به مامانت بگه، نه؟
‫چون ناجور میشه.
‫مگه نه؟
‫همه می‌خوان با مامانت حرف بزنن؟
‫هیچ‌کس راجع‌به هیچ چیزی ‫با مامان من حرف نمی‌زنه...
‫- آره، مخصوصا.. ‫- صبح‌بخیر، اریک.
‫- صبح‌بخیر، رحیم. ‫- از شالت خوشم میاد.
‫عه، این؟ ‫یادم نبود انداختمش.
‫میشه یه چیزی ازت بپرسم؟
‫آره.
‫همم.
‫آها، باشه. می‌گم...
‫خیلی‌خب، باشه، من میرم داخل.
‫- آره، حله. ‫- باشه.
‫چیزه...
‫می‌خواستم بدونم می‌خوای ‫یه وقتی با من بیای بیرون یا نه؟
‫چی؟ مثل، یه...یه قرار؟
‫آره. امشب شاید؟
‫آره، حتما.
‫خوبه، میام.
‫خوبه، تو تصمیم بگیر چیکار کنیم،
‫چون من نمی‌دونم اینجا چه کاری باحاله.
‫اوه.
‫- واسه نمایش آزمون می‌دی؟ ‫- آره، واسه نقش ژولیت میرم.
‫اون کیه؟
‫شوخی می‌کنم. یکی بهم دادش. ‫احمقانه‌ست.
‫[از آموزش جنسی‌تون چی می‌خواین؟]
‫[بچه‌ سکس‌دون زندگی منو نجات داد!]
‫بچه سکس‌دون؟
‫اوه، بیا تو. بشین.
‫یادت باشه، این یه مکان کاملا امن ‫واسه درد و دل کردنه.
‫ببخشید، اینجا قبلا کلاس تاریخ بود.
‫پس خدافظ.
‫لعنتی.
‫لیلی، سلام. سوال دارم.
‫تو...به مامانم نگفتی، میدونی، جریان...
‫جادوگر سکس بودنت رو؟
‫آره.
‫نه. بحثش پیش نیومد.
‫- به چی نگاه میکنی؟ ‫- مامانم.
‫- مشکل مامانمه. ‫- وای، واقعا داره آزارت میده.
‫بهش اعتماد ندارم.
‫پس شام امشب قراره جالب باشه.
‫مجبور نیستیم بریم. ‫چطوره بهشون بگیم نمیایم؟
‫بیخیال. حداقل دارن ‫سعی میکنن از عجیب بودنش کم کنن.
‫اگه تحمل اوضاع سخت بشه، می‌تونیم ‫بریم تو اتاق تو و «اسمش بروس» بازی کنیم.
‫- باشه. ‫- خب؟
‫- آره، حله. می‌گم... ‫- عالیه.
‫بعدا می‌بینمت.
‫- می‌خوام اوتیس رو ببینم. ‫- باشه.
‫نه، ما تخفیف نمی‌دیم.
‫تا موقعی که پول‌ توجیبیم رو بگیرم ‫فقط همینو دارم.
‫تو مشکل جنسی داری، ‫ولی هنوزم پول توجیبی میگیری؟
‫خب، ما خیریه نیستیم، فهمیدی؟
‫پس با پول کافی برگرد، ‫منم بهت نوبت میدم.
‫مشتری جدید بود؟
‫نه. ‫ولی فردا دوتا داریم.
‫ببین، می‌گم...
‫فکر می‌کنم حضور مامانم تو مدرسه ‫ممکنه واسه کارمون بد باشه.
‫- فکر می‌کنم بدگمان شدی. ‫- تو مامان منو نمیشناسی، خیلی‌خب؟
‫میگه فقط داره تحقیق میکنه.
‫ولی تا به‌خودت بیای، ‫ ذهن همه رو شست‌ و شو داده.
‫باشه. حواسمون رو بهش جمع می‌کنیم.
‫تولدت مبارک!
‫کیک پختم!
‫- چرا نگفتی امروز تولدته؟ ‫- چون از تولد متنفرم.
‫هیچ‌کس از تولد متنفر نیست، میو.
‫چرا روزی رو که برخلاف میلم ‫از یه واژن تصادفی خارج شدم رو جشن بگیرم؟
‫به اون همه گوهر دانشِ هیچ‌گرایی
‫که اگه متولد نشده بودی ‫دنیا از دستشون میداد فکر کن.
‫تولدت مبارک، خوشحال‌ترین.
‫خب بهش بگو دوستش داری دیگه.
‫خب، می‌خوای واسه تولدت چیکار کنی؟
‫هیچی.
‫چه بلایی سر این کیک اومده، دقیقا؟
‫قبلش زیاد بدشکل نبود،
‫ولی بعدش تو اتوبوس بودم، ‫و یه مرد روی پام جق زد،
‫و یه‌کم شوکه شدم، و کیک رو له کردم.
‫چی؟
‫به‌نظرت لکه میشه؟
‫این شلوارو دوست دارم.
‫باید...باید گزارشش بدی.
‫عیبی نداره، ارزون بود.
‫نه، بهت تعرض شده.
‫فکر کنم فقط تنها بود، ‫یا مشکل روانی‌ای چیزی داشت،
‫که عجیبه چون خیلی خوشتیپ بود.
‫ایمی، مسئله جدیه.
‫احمقانه‌ست. مشکلی ندارم، واقعا می‌گم.
‫باشه. می‌دونم می‌خوام ‫واسه تولدم چیکار کنم.
‫می‌خوام بریم پیش پلیس.
‫تو اولین قرارتون اولا رو کجا بردی؟
‫والا...ما سر هیچ قراری نرفتیم.
‫همینجوری با هم وقت گذروندیم.
‫منظورت چیه؟
‫میدونی، مثلا بازی‌ ویدئویی کردیم،
‫حرف زدیم، برشتوک خوردیم.
‫اوتیس، این کارا رو من و تو می‌کنیم که.
‫آره، به‌جز اینکه تو رو نمیبوسم.
‫فکر کنم فرانسویا دوست دارن ‫سر قرارهای ردیف و مناسب برن.
‫- کجا باید ببرمش؟ ‫- خیلی‌خب، استرس نداشته باش.
‫تا موقعی که با هم هستین، ‫فکر نمی‌کنم این قضیه مهم باشه.
‫اصلا نمی‌دونم چرا دارم از تو می‌پرسم.
‫تو حتی با کسی قرار نذاشتی.
‫آبدار.
‫گفتگوهاتون با دانش‌آموزا ‫چطور پیش می‌ره؟
‫به‌نظر کمی ساکت میاد.
‫هنوز...زوده.
‫هوم.
‫می‌خواستم تاکید کنم ‫که شما در موردیل
‫به عنوان مشاور استخدام نشدین.
‫بله.
‫خیلی واضح اینو بهم گفتین.
‫من فقط در مورد برنامه آموزشی ‫با بچه‌ها صحبت می‌کنم.
‫اگه اصلا بیان با شما حرف بزنن، همین‌طوره.
‫خوش اومدی!
‫سلام، اومدم راجع‌به مسائل ‫آموزش جنسی و رابطه صحبت کنیم.
‫آره، البته که همین‌طوره. ‫لطفا، بفرما بشین.
‫و...میشه لطفا سر راه که می‌رین ‫در رو هم ببندین، آقای گروف؟
‫مرسی!
‫خب.
‫اسمت چیه؟
‫مالک امیر.
‫از آشناییت خوش‌وقتم، مالک.
‫بابتش نباید پول بدم که، درسته؟
‫نه.
‫صحیح، پس...
‫به‌نظر تو برنامه آموزش جنسی ‫در حال حاضر چی کم داره؟
‫خب، یکی از دوستای من
‫با یه دختر رابطه داره ‫که همیشه وقتی دارن سکس میکنن
‫یه بالش میذاره روی صورتش.
‫برنامه آموزشی اینو پوشش میده، احیانا؟
‫جالبه.
‫اضافه کردن فتیش به برنامه می‌تونه... ‫یه نقطه‌قوت واقعی باشه.
‫فتیش؟
‫آره، در واقع، صدها فتیش جنسی وجود داره،
‫و در کمال ناباوری، ‫اغلب حین بلوغ شروع میشن.
‫خب میدونی، ‫پوشوندن صورت یه نفر حین سکس
‫می‌تونه هر چیزی اعم از میل ‫به مشارکت در خب...
‫حبس نفس، یا حتی فانتزی بسته‌شدن دست‌وپا،
‫یا بعضی وقتا هرچند خیلی نادره، ‫فتیش روح باشه.
‫- فتیش روح؟ ‫- آره.
‫وقتی کسی صورت کس دیگه‌ای رو ‫میپوشونه چون به صورت محرمانه میل داره
‫که با یه روح یا شبح ‫فعالیت جنسی داشته باشه.
‫پس دوست‌دخترم دیوونه‌ست.
‫فکر کردم گفتی دوست‌دختر دوستته؟
‫من باید برم.
‫شگفت‌انگیزه.
‫وای. کی فکرشو می‌کرد؟
‫می‌خوای با یه روح سکس کنی؟
‫چی؟
‫خب، فتیش پوشوندن صورتت هر چی که هست،
‫باید حلش کنی، چون عجیب و ترسناکه
‫و باعث میشه من ‫حس ناامنی زیادی داشته باشم.
‫یه فرم برات میگیرم که پرش کنی.
‫می‌بینی، اون یه مشکل درست‌وحسابی داره.
‫توام مشکل درست‌وحسابی داری.
‫دست‌انداز تو خیابون اصلی. ‫شورای لعنتی.
‫زود باش، بیا بریم.
‫اساسا مثل این میمونه که روم ‫عطسه‌ای چیزی کرده.
‫اون آبشو ریخت روت، ایمی. آره؟
‫آره.
‫آب یه‌جورایی مثل عطسه کردن کیر میمونه.
‫این یعنی وقتی آب کسی رو قورت می‌دی،
‫مثل خوردن آب بینی‌شون میمونه.
‫بشینید، یه‌کم دیگه در خدمتتون هستیم.
‫- سلام، چطور می‌تونم کمکتون کنم؟ ‫- سلام.
‫این دوست من ایمیه. ‫تو اتوبوس بهش تعرض جنسی شده.
‫آبش رو ریخت رو شلوارم.
‫در واقع، احتمالا داریم وقتتونو تلف می‌کنیم.
‫وقت هیچ‌کس رو تلف نمیکنی، خیلی‌خب؟
‫می‌خوای با کسی تماس بگیری؟
‫لعنتی، وکیل لازم دارم؟ ‫قراره دستگیر بشم؟
‫نه ببخشید. منظورم فقط ‫مامانت یا کس دیگه‌ای بود.
‫وای خدا، نه. ‫اون فقط قضیه رو بزرگ میکنه.
‫درسته. بشین ‫یکی از این فرم‌ها رو پر کن،
‫و تا یک دقیقه دیگه یه افسر میاد پیشت.
‫- ممنون. ‫- کیکتون رو جا گذاشتین.
‫آها.
‫- تولد کسیه؟ ‫- آره، تولد منه.
‫عه، «فلیز ناویداد».
‫اون یعنی «کریسمس مبارک.»
‫- واقعا؟ ‫- آره.
‫هوم.
‫مردا خیلی عجیبن.
‫به‌نظر من گوگولیه.
‫چرا مردم همیشه فکر میکنن پیرمردا گوگولین؟
‫از کجا میدونی قبلا تو اتوبوس ‫آبشو نریخته روی کسی؟
‫منظورم اون سوسمار بود.
‫چه‌خبر؟
‫خب...اثر تولیدی امسال مدرسه
‫از رومئو و ژولیت
‫فقط قرار نیست یه نمایش باشه، بلکه...
‫طبل بزنین، لطفا...
‫...موزیکالم هست، بچه‌ها!
‫خب؟
‫کی هیجان‌زده‌ست؟ کی هیجان‌زده‌ست؟ ‫من هیجان‌زده‌م. آره؟
‫«لیلی آیوآرت» از گروه «سوئینگ» ‫هم نویسندگی و دستیار کارگردانیش رو به عهده داره.
‫و آزمون‌ها فردا صبح زود برگزار میشن.
‫حالا دربارۀ این یکی ‫احساس خیلی خاصی دارم، بچه‌ها.
‫فرصتی برای همه‌ست که واقعا ‫جایگاه‌شون رو پیدا کنن...و بدرخشن.
‫هی، متن آزمونت رو جا گذاشتی.
‫چی دارم می‌بینم؟
‫جکسون مارچتی می‌خواد ‫واسه نمایش سطح پایین مدرسه آزمون بده؟
‫معجزه هنوزم اتفاق میفته؟
‫من واقعا شکسپیر رو متوجه نمی‌شم جناب، ‫با عقل جور درنمیاد.
‫خب، زیبایی شعر پنج ضربی ویلیام همینه.
‫باشه، مرسی.
‫سلام.
‫کلاس تاریخ نیست.
‫نه، من همسر مایکل هستم، مورین.
‫عذر می‌خوام. جین هستم. ‫یه‌جورایی متخصص سکس.
‫سلام.
‫این شام آقای گروفه. ‫چهارشنبه‌ها میارمش اینجا.
‫تا دیروقت کار میکنه، نمره‌ها رو میذاره.
‫- کار جدید چطوره؟ ‫- خوبه.
‫خوبه، آره. ‫فکر کنم دارم راه میفتم.
‫آره.
‫مایکل در طول ترم اولش به عنوان مدیر مدرسه
‫بیشتر شبا که میومد خونه ‫نزدیک بود به گریه‌کردن بیوفته.
‫بهش نگو اینو گفتم.
‫بگذریم، خوشحالم از پسش برمیای.
‫مرسی.
‫می...می‌خواستم بدونم...
‫بله، قضیه چیه؟
‫می‌خواستم بدونم...
‫میشه بهم بگی ‫اون سایه‌ی رژ لب رو از کجا گرفتی؟
‫خیلی عالیه.
‫خب، یادم نمیاد.
‫ولی بار بعدی که اومدی اینجا،
‫چرا نیای سر بزنی تا بهت بگم؟
‫عالیه.
‫- خب، بهتره غذای آقای اخمو رو براش ببرم. ‫- آره.
‫از آشناییت خوش‌وقتم، جین.
‫منم از آشناییت خوش‌وقتم، مورین.
‫می‌خوای قبل از قرارت ‫خونه‌ی من وقت بگذرونیم؟
‫نمی‌تونم. تصمیم نگرفتم چی می‌خوام ‫بپوشم. چی باید بپوشم؟
‫- عجب. چقدر ورق برگشته. ‫- وای، اوتیس،
‫واسه این حرفا وقت ندارم. ‫باید برم خونه
‫و هر لباسی که دارم رو بپوشم.
‫خب، لطفا فقط شالت رو دربیار.
‫لطفا شما باکرگیت رو از دست بده؟
‫اولیویا، یا خدا!
‫ممکن بود خودتو به کشتن بدی.
‫به لطف مادرت، ‫دوست‌پسرم فکر میکنه می‌خوام بکشمش.
‫چرا؟
‫چون بعضی وقتا این کارو می‌کنم، خب، ‫درست وقتی که ارضا میشم
‫صورتشو با یه بالش میپوشونم ‫و حالا مادرت فکر میکنه یه فتیش دارم.
‫- که نداری؟ ‫- صورتم موقع ارضا زشته، گرفتی؟
‫قبلا تو آینه دیدمش. ‫بده.
‫شبیه مار پیتونیم که داره یه تخم‌مرغ رو ‫میبلعه، و مالک همیشه قیافه‌ش عالیه.
‫خب...
‫وقتی داری سکس میکنی طبیعیه ‫که احساس خجالت و شکننده بودن داشته باشی.
‫اونم احتمالا همین حس احمقانه رو ‫گاهی اوقات داره.
‫ممکنه...ممکنه فکر کنیم ‫قیافه‌مون ضایع و زشت شده،
‫ولی سکس همیشه بی‌نقص نیست ‫و باید هدف حس خوب داشتن باشه،
‫نه خوشگل بودن.
‫اینکه شریکت رو اونجوری ببینی یه مزیته.
‫پس شاید تو و دوست‌پسرت ‫باید روی اعتمادتون کار کنین،
‫تا تو بتونی خودتو کامل نشونش بدی، ‫تمام خودتو.
‫حتی جاهایی که فکر میکنی ‫ممکنه زشت باشن،
‫چون شرط میبندم ‫اون اصلا فکر نمیکنه زشتن.
‫و...
‫یه چیزی هست که فکر می‌کنم ‫ممکنه کمک کنه.
‫تو درس جبر 17 گرفتم.
‫میدونی که این زیادم قابل‌توجه نیست؟
‫حالا، امروز می‌خوای تکلیف انگلیسیت رو
‫انجام بدی یا ریاضی؟
‫والا...
‫راستش، به آزمون دادن ‫برای نمایش مدرسه فکر میکردم.
‫ولی من شکسپیر رو نمیفهمم، ‫و می‌خواستم بدونم می‌تونی کمکم کنی یا نه.
‫- تو حوزه‌ی من نیست. ریاضی یا انگلیسی. ‫- دست بردار.
‫ببین، اگه به‌خاطر تو نبود ‫من هیچ‌وقت جبر رو 17 نمی‌گرفتم.
‫و مطمئنم یه‌سری حقۀ ‫شکسپیری تو آستینت داری؟
‫خواهش می‌کنم.
‫بامزه نیستی.
‫اصلا چرا می‌خوای آزمون بدی؟
‫خب، دارم به نصیحتت عمل می‌کنم ‫و یه برنامه جایگزین می‌چینم.
‫وقتی نقش ژوزف رو ‫تو نمایش تولد مسیح دبستانم بازی کردم،
‫مردم گفتن خیلی باورپذیر بودم.
‫- البته که نقش ژوزف رو بازی کردی. ‫- بیخیال.
‫خواهش می‌کنم. ‫تو یه نابغه‌ی تدریس خصوصی هستی.
‫باشه.
‫- ولی این فقط واسه یه باره. ‫- باشه.
‫دیالوگ رو برام بخون.
‫- الان؟ ‫- آره.
‫باشه پس.
‫خیلی‌خب.
‫«این بانوی من است، ‫آه، این عشق من است،
‫- آه، او می‌دانست که.. ‫- چرا داری جوری میخونیش
‫- که انگار لیست خریده؟ ‫- چون با عقل جور درنمیاد.
‫شعره لامصب.
‫وقتی وزن رو متوجه بشی، ‫کلمات معنا پیدا میکنن.
‫خب، هر بیت ده هجا داره، ‫از پنج ضربان قلب تشکیل شده.
‫بابوم، بابوم، بابوم، بابوم، بابوم.
‫امتحان کن.
‫«طلوع کن، خورشید زیبا، ‫و ماه حسود را بکش،
‫که بیمار است و از غم رنگ باخته است.»
‫وزن و کلمات رو متوجه شدی.
‫حالا به احساس احتیاج داری.
‫این تک‌گویی راجع‌به عشقه.
‫پس، سعی کن به کسی فکر کنی ‫که وقتی میگیش خیلی احساساتی میشی.
‫اوه.
‫امیدوارم شلوارم رو پس بگیرم.
‫حالا واقعا می‌خوایش؟
‫آره، شلوار چسبان فوق‌العاده‌ایه، میو. ‫ازش زیاد پیدا نمیشه.
‫درسته.
‫- به‌نظرت دارن نگامون میکنن؟ ‫- آره، احتمالا.
‫- وای! ‫- نه.
‫- ایمی. ‫- ببخشید، خیلی استرس دارم.
‫من نبودم.
‫ببخشید، من وقتی میترسم میگوزم.
‫باشه.
‫خیلی‌خب...
‫بابت شلوار ممنون، ایمی.
‫کجا بودیم؟
‫خب...
‫موی بور، سه‌تیغه، ‫قد 1.7 یا 1.75 متر...
‫و یه کاپشن آبی.
‫تقریبا فیروزه‌ای بود.
‫و از قبل تو اتوبوس بود؟
‫آره.
‫فکر کنم آره.
‫ممکنه تو ایستگاه دوم سوار شده باشه.
‫خب، خیلی مهمه ‫که بدونیم تو کدوم ایستگاه سوار شده
‫تا بتونیم یه تصویر ‫تا حد امکان شفاف داشته باشیم.
‫پس گفتی یادته که بهش لبخند زدی.
‫اون بعد از ایستگاه اول بود یا دوم؟
‫ببخشید، این چه ربطی به موضوع داره؟
‫منظورتون اینه نباید بهش لبخند میزده؟
‫مجرم تشخیص دادن ‫اتهاماتی مثل این خیلی سخته،
‫و اگه در واقع اون مرد رو بگیریم، ‫سوالات سخت‌تر هم میشن.
‫میشه شلوارم رو پس بدین، لطفا؟
‫می‌خوام برم. ‫ببخشید که داستان درست کردم.
‫ایمز، چیزه...
‫...اگه با یکی دیگه این کارو بکنه چی؟ ‫می‌دونم از پس این کار برمیای.
‫لطفا؟
‫- کارت خیلی خوبه، ایمی. ‫- آره.
‫فقط عجله نکن.
‫سعی کن به‌یاد بیاری.
‫اون از قبل تو اتوبوس بود.
‫روزت تو مدرسه چطور بود، اولا؟
‫خوب بود.
‫روز خودت تو مدرسه چطور بود، مامان؟
‫وقت گذروندن با هم‌سالای من خوش میگذره؟
‫خیلی خوب بود، مرسی.
‫- پدر. ‫- هوم؟
‫- بس کن. ‫- وای، ببخشید.
‫بعضی وقتا عین خوک میخورم.
‫خیلی ساله که تنها هستم.
‫همم.
‫مامان منم خیلی وقته که مجرده. ‫ولی اینجوری غذا نمیخوره.
‫اوتیس!
‫ممم...
‫خوشمزه‌ست.
‫ممم.
‫اینو نمیخوری تو؟
‫اوتیس از چربی خوشش نمیاد.
‫عه، واقعا؟
‫- چیزه... ‫- پس، من می‌تونم بخورمش؟
‫بیشتر داری؟ نه.
‫مرسی.
‫بهترین بخشش همون چربیه.
‫آها.
‫برای قلبت ضرر داره.
‫واقعا؟ حقیقت ثابت‌شده‌ای نیست.
‫خب، مخالفم.
‫از نظر من عیبی نداره.
‫خب.
‫چرا یه نفس عمیق نکشیم
‫و به هم‌دیگه بگیم دقیقا چه حسی داریم؟
‫بذارین با اولین کلماتی ‫که به ذهن‌مون میرسه شروع کنیم.
‫باشه، من شروع می‌کنم. اذیت.
‫نابالغ.
‫خودخواه.
‫ناراحت.
‫حس تعرض.
‫بیش از حد حساس.
‫این دو کلمه‌ست، مامان.
‫مونوپولی.
‫چرا به‌جاش مونوپولی بازی نکنیم؟
‫حاضرین بچه‌ها؟ با ماشین می‌رسونیمتون.
‫سوسمار قراره بره زندون؟
‫نه، صاحبش آلزایمر داره.
‫یادش می‌ره چرا اومده اینجا و بعدشم ‫یادش می‌ره این رفیق‌مون رو ببره خونه.
‫بریم یه شامی بخوریم، نیل، ‫بعدشم این دو نفر رو سر راه برسونیم؟
‫عه، نگران نباش. ‫نیازی نیست پول بدی.
‫از موندن تو هتل من لذت ببر.
‫بهت پول میدم، فقط باید دوباره کرایه کنم.
‫نه، مجبور نیستی. ‫من پول زیاد دارم، بیشتر نمی‌خوام.
‫خب، روش بازی اینجوری نیست.
‫من قوانین رو نمیشکنم. ‫چهارصد پوند، لطفا.
‫گفتم عیبی نداره.
‫گفتم عیب داره.
‫لازمش ندارم.
‫ازت می‌خوام بگیریش.
‫خب، اگه طبق قوانین بازی میکنی، ‫600 پوند بهم بدهکاری.
‫شیشصد.
‫ممم...
‫- فکر کنم ورشکسته شدی. ‫- کیر توش، می‌دونم ورشکسته شدم!
‫صحیح، من یه‌کم چای درست می‌کنم.
‫چرا؟ چرا فکر می‌کنیم این شرایط عادیه؟
‫اولا دوست‌دختر منه،
‫تو پدر من نیستی، ‫و این یه خونواده‌ی تخمی نیست.
‫نباید جلوی مادرت فحش بدی.
‫مرسی یاکوب، ‫ولی من تو پرورش بچه‌م کمک نمی‌خوام.
‫باشه. فکر کنم بهتره برم خونه.
‫میذارم شماها مسائل رو حل کنین.
‫اون همیشه... ‫همیشه اینجاست، و من...
‫تو مدرسه می‌بینمت.
‫ازت می‌خوام اول صبح ‫بری و از یاکوب عذرخواهی کنی.
‫حتما، در واقع، ‫مجبور نیستم جایی برم،
‫با توجه به اینکه اون ‫عملا اینجا زندگی میکنه.
‫درک می‌کنم که عصبانی هستی.
‫ولی من با یاکوب خوشحالم.
‫چرا نمی‌تونی برام خوشحال باشی؟
‫نه، تظاهر میکنی که خوشحالی، مامان.
‫تو اهل رابطه نیستی.
‫خودتو گول نزن.
‫شایدم به اندازه‌ای ‫که فکر میکردی مستقل نیستی.
‫برو تو اتاقت!
‫من 16 سالمه.
‫باشه!
‫خب، پس من میرم تو اتاقم!
‫سلام.
‫پس راحت پیداش کردی؟
‫آره. این شهر خیلی کوچیکه ‫پس، آره.
‫خوبه.
‫این کیک رو از کجا گرفتی؟ ‫پولتو پس بگیر.
‫ایمی درستش کرده.
‫عه، ببخشید، ایمی. ‫من فقط به بعضی طعما عادت ندارم.
‫عیبی نداره، اولین کیک منه.
‫وقتی مدرسه‌م تموم بشه ‫می‌خوام شیرینی‌پز بشم.
‫به‌نظر نقشۀ خوبیه.
‫می‌خواین تولدت رو جشن بگیرین؟
‫نه.
‫اون از تولد متنفره.
‫چرا؟ تولد که خیلی خوبه.
‫نمی‌خوای با یارت یه کار باحال بکنین؟
‫من دوست‌پسر ندارم.
‫ولی عاشق یه پسریه.
‫فقط از اینکه بهش بگه ‫چه احساسی داره خیلی میترسه،
‫که احمقانه‌است چون اونم ‫به واضحاً دوستش داره.
‫خفه‌شو ایمی، تو که مطمئن نیستی.
‫به‌نظرم باید بهش بگی چه حسی داری. ‫چی واسه از دست دادن داری؟
‫چیزه، ببخشید. راستش من ‫مخصوص سفارش دادم، اون چیز ماهی‌دار؟
‫سوپ ویشی، یه سوپ سرده.
‫استیک داره حاضر میشه.
‫حله، عالیه.
‫ممم.
‫اوهوم. همم.
‫- سوپت چطوره؟ ‫- سرده.
‫سرده، رحیم.
‫همم.
‫قبلا از اینجا غذا خوردی؟
‫والا، پدر و مادرم برای ‫سالگرد عروسی‌شون اومدن اینجا، پس...
‫فکر کردم خوب باشه.
‫بیا بریم یه جای دیگه.
‫- کجا؟ ‫- منو ببر جایی که خوشحالت میکنه.
‫عه، ولی...آخه، پول ندادیم.
‫کی به کیه؟
‫نمیشه با ترس زندگی کنی.
‫- هوی! ‫- ها؟ بله، بله.
‫این برای شماست، پول غذای خودم.
‫پس، فقط اسکنر رو میاری ‫روی بارکد، اینجوری.
‫آه.
‫جسی سگ امداده.
‫آموزش ندیده، پس نذار بیاد بیرون.
‫وگرنه فرار میکنه.
‫خیلی‌خب. حالا تو نشونم بده.
‫امکان نداره. ‫من اون کارو نمی‌کنم، واقعا می‌گم.
‫نه، رحیم، بیخیال، خوش میگذره.
‫نه، خیلی بد میرقصم. ‫این کارو نمی‌کنم.
‫ببین، خودت گفتی ‫ببرمت جایی که منو خوشحال میکنه.
‫به‌خاطر من میرقصی؟
‫حاضری؟ خب.
‫آها...عقب، جلو، عقب...
‫یاد گرفتی.
‫ایول!
‫- می‌بینی، بیانسه‌ای هستی واسه خودت. ‫- هورا!
‫- باحال بود. ‫- نه، ترکوندی.
‫جدی می‌گم، ترکوندی، رحیم، نگاه کن..
‫الان منو بوسیدی.
‫آره، اریک افیونگ، بوسیدمت.
‫بیا دوباره برقصیم، خب؟
‫عه؟
‫پول رو بده من. مرسی.
‫خوبه. بازی خوبیه.
‫این چطور می‌تونه جلوی تو رو ‫از کشتن من با یه بالش بگیره؟
‫باید همدیگه رو تو زشت‌ترین حالت ببینیم.
‫هنوزم می‌خوای با من سکس کنی؟
‫آره.
‫تو هنوز می‌خوای با من سکس کنی؟
‫قطعا.
‫آخیش.
‫اینجا خونه‌ی منه. ‫می‌خوای بیای ببینی کجا زندگی می‌کنم؟
‫آره.
‫اینجا سکسیه، نه؟ ‫من بالای یه فروشگاه زندگی می‌کنم.
‫تو کی برگشتی؟
‫به تو مربوط نیست، شیپورزن.
‫شماها همدیگه رو میشناسین؟
‫قبلا با هم مدرسه میرفتیم.
‫چیزه...میدونی چیه؟
‫عه...
‫یه‌کم دیره، و من باید برسم خونه، ببخشید.
‫باشه.
‫- می‌تونی یه وقت دیگه ببینیش. ‫- اوهوم.
‫بابت این شب قشنگ ممنونم.
‫ببخشید.
‫خیلی‌خب.
‫خدافظ.
‫«طلوع کن، خورشید زیبا، ‫و ماه حسود را بکش،
‫که بیمار است و از غم رنگ باخته است.»
‫جکسون؟
‫اینجا زندگی میکنی؟
‫آره، اینجا خونه‌ی منه.
‫قشنگه.
‫بهم اطلاع می‌دین ‫که کی می‌تونم شلوارم رو پس بگیرم؟
‫حتما. مرسی ایمی.
‫ببخشید که تولدتو خراب کردم.
‫به طرز عجیبی، یکی از بهترین ‫تولدهایی بود که تو این چند سال داشتم.
‫- خیلی‌خب، خدافظ! ‫- خدافظ.
‫- ایمی جون! ‫- شب‌بخیر، مامان!
‫نه، نه، روزت چطور بود؟
‫بیا تو! بیا تو.
‫بیا تو باهام حرف بزن.
‫عه، چرا اون شلوار گل و گشاد رو پوشیدی؟
‫اصلا جذاب نیست.
‫چون شلوار جینم رو گم کردم.
‫چطور شلوارتو گم کردی آخه؟
‫خب، سوار اتوبوس بودم...
‫و راستش، زیاد مطمئن نیستم.
‫تست پنیری برات درست کنم چطوره؟ ‫توام می‌تونی منو در جریان همه‌چی بذاری.
‫همیشه خوشم میاد بدونم ‫کی کی رو میبوسه، و..
‫خیلی خسته‌م.
‫چطوره یه فیلم ببینیم؟
‫میدونی، یه چیزی با بازی، رایان گاسلینگ.
‫خیلی خوشتیپه.
‫یا رایان رینولدزه؟
‫من کدوم رایان رو دوست دارم؟
‫گاسلینگ.
‫- فکر کنم می‌خوام بخوابم. ‫- عه.
‫دوست دارم، مامان.
‫باشه پس، عشقم.
‫تولدت مبارک.
‫چه بلایی سر صورتت اومده؟
‫بهش گفتم بچه‌های دیگه‌ای داشتم. ‫زیاد خوب پیش نرفت.
‫داری.
‫بچه‌های دیگه‌ای داری.
‫داری جونمو نجات می‌دی، قورباغه خانوم‌.
‫آره، می‌تونی بیای تو، ولی قرار نیست ‫وانمود کنیم همه‌چی مرتبه.
‫چون نیست.
‫فهمیدم.
‫بیا عزیزم.
‫اومدم از پدرت عذرخواهی کنم.
‫هوم.
‫باشه. میرم میارمش.
‫- پدر... ‫- اوهوم.
‫می‌خواد باهات صحبت کنه.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫مامانم ازم خواست ‫بیام و معذرت‌خواهی کنم.
‫پس، عذر می‌خوام.
‫خب، نیازی به عذرخواهی نیست،
‫ولی ممنون.
‫من خودم پدر دارم.
‫متوجه‌ام.
‫عیبی نداره.
‫هی، واسه مدرسه آماده‌ای؟
‫آره. فکر کنم.
‫مرسی. روز خوبی داشته باشین.
‫- می‌بینمت، پدر. ‫- خدانگهدار.
‫همه‌چی مرتبه؟
‫ببخشید، مسیر من نیست.
‫«اوه، رومئو، رومئو، ‫کجایی پس رومئو؟
‫پدرت را انکار کن و نامت را قبول نکن، ‫و اگر چنین نمیکنی، سوگند یاد می‌کنم عشقم
‫و من دیگر یک کاپیولت نخواهم بود.»
‫خیلی‌خب. مرسی، فلورنس.
‫هنوز به جای خوبش نرسیده.
‫ژولیت فکر میکنه عاشقه ‫و بعدش می‌میره. اصل مطلب رو درک می‌کنیم.
‫بعدی.
‫عجب!
‫جکسون!
‫این دیگه داغونه.
‫لطفا...
‫«طلوع کن، خورشید زیبا، ‫و ماه حسود را بکش،
‫که بیمار است و از غم رنگ باخته است،
‫که تویی که خدمتکارش هستی، ‫بسیار از او زیباتر هستی.
‫خدمتکارش نباش، چرا که او حسود است...
‫فکر کنم رومئومون رو پیدا کردیم.
‫...بیمار و حسود است.
‫و فقط احمق‌ها چنین لباس[بکارتی] می‌پوشند.
‫دورش بیانداز.»
‫- شام خونوادگی چطور بود؟ ‫- وای خدا، فاجعه‌بار.
‫قرارت چطور پیش رفت؟
‫همدیگه رو...بوسیدیم.
‫- بوسیدین؟ ‫- بوسیدیم، پسر!
‫- واقعا؟ ‫- چقدر خفنه؟
‫- آره! بوسیدیم! ‫- وای، اریک.
‫میشه برای ناهار باهات بیام؟
‫آره. آره.
‫- آره. ‫- باشه.
‫همم.
‫سلام.
‫- شاید مامانت مشکل‌ساز بشه. ‫- آره.
‫ادامه‌ی تولدت چطور بود؟
‫غیرمنتظره.
‫خب...
‫یه چیزی برات گرفتم.
‫- دفتر خاطرات پنج ساله برام گرفتی؟ ‫- اوهوم.
‫و تموم صفحات تولدت رو کندم،
‫دیگه مجبور نیستی تا پنج سال آینده ‫تولدت رو جشن بگیری.
‫- مرسی. ‫- خواهش می‌کنم.
‫چیزه...
‫بعدا می‌بینمت.
‫اوتیس...
‫می‌گم، فکر کنم...
‫فکر کنم...
‫چی؟
‫چیه؟
‫فکر کنم مجبور میشم با مشت بزنم تو صورتت
‫اگه یه بار دیگه ‫برام هدیه تولد بخری، کله‌کیری.
‫باشه. نمی‌خرم.
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و اینستاگرام سايت .:: @bollbolljan_com ::.