‫زمانی که قدرت دو قطار رو برای
‫رسیدن به نقطه‌ی پرتاپ بدست بیاریم، ‫ذوب شدن عظیم شروع میشه.
‫تو اتمسفر پخش میشه
‫همگی مسموم می‌شیم.
‫اونقدر اکسیژن از دست می‌دیم ‫که نمی‌تونیم نفس بکشیم.
‫تازه قبلش خون ‫از بدنمون می‌جوشه بیرون.
‫- خیلی خوب. ‫- چه بد.
‫برای اتصال حاضر باشید.
‫سوار قطار بشید.
‫لیتون و بقیه سوار قطار شدن.
‫پیشروی کنید!
‫در رو باز نگه دارید!
‫بوکی!
‫از بخش انتهای قطار ‫تا کِشوهای مرگ تا کابین لوکوموتیوران،
‫خیلی سخته که به گذشته نگاه نکنیم.
‫نبردها، فقدان‌ها،
‫مصالحاتی که برای نجات جون آدما کردیم.
‫واقعاً گذاشتن رفتن؟
‫چرا باید این کار رو بکنن؟
‫بریم ببینیم.
‫شاید اونجا نگهبان گذاشته باشن.
‫باید آماده بریم.
‫یه چیز سنگین و قابل چرخوندن ‫از موتور بر می‌داریم.
‫باشه.
‫از ایوان پیر تا مامان گرندا،
‫آخرین استرالیایی تا پایک،
‫یک جان پس از دیگری.
‫یک در تا در بعدی.
‫همیشه رو به جلو حرکت می‌کنیم،
‫به این امید اینکه چیزی که جلومونه
‫از چیزی که پشت سرمونه بهتر باشه.
‫زود باشید.
‫اینقدر زحمت نکشیدم که فقط سوار بشیم.
‫باید به جلو حرکت کنیم.
‫خبری از انتهای قطار نیست؟
‫خاوی داره روش کار می‌کنه.
‫در باز نمیشه.
‫چی، از بیگ‌ آلیس بیرون موندیم؟
‫- در رو باز می‌کنی؟ ‫- باشه.
‫واگن به واگن رفتن ‫منو یاد روزهای گند گذشته میندازه.
‫اون موقع اینقدر نمی‌ترسیدم.
‫آندره لیتون و ترس؟
‫یه ثانیه‌م باور نمی‌کنم.
‫باور کن.
‫الان خیلی چیزا برای از دست دادن دارم.
‫اینو نمی‌دونید که
‫وقتی جلو می‌رید، و موفق می‌شید،
‫زیاد مهم نیست کجا هستید.
‫کسی خونه نیست.
‫بلکه مهمّه در کنار کی هستید.
‫قطار واحد!
‫همه چی از کار افتاده.
‫این تو برنامه بازسازی نبود.
‫ازمون مخفی کرده.
‫بیگ آلیس تبدیل شده به یه سرور مجلل.
‫تحت کنترل برف‌شکنه.
‫پس موتور رو از دست دادیم.
‫قطار واحد!
‫چه خوشمون بیاد چه نه، ‫فقط همدیگه رو داریم،
‫بازماندگانی که زنده موندن،
‫برای آخرین پایداری با هم یکی شدن.
‫قطار واحد!
‫در برف‌شکن.
‫قطار واحد!
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
..:: کانال تلگرام و اينستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫بریم، بریم.
‫- برید، برید. ‫- روث، مراقب باش.
‫گاز. همه فرار کنید.
‫برگردید! برگردید!
‫الکس، شاید مجبوریم بیخیالش بشیم.
‫چطوره لیتون رو پیدا کنیم و بریم سراغ موشک؟
‫نه، می‌تونم دوباره آنلاینش کنم.
‫نیما نمی‌تونه ‫و عمراً موشک رو پرتاپ کنه
‫اگه اصلاً به نقطه‌ی موردنظر نرسه.
‫الکس، فکر نکنم واسه این کار وقت باشه.
‫مامان، این قطار رو مثل کف دستم می‌شناسم.
‫تک تک پیچ‌ و مهره‌هاش.
‫آره، غیر از این نمیگم.
‫خب اگه الان قیدش رو بزنیم،
‫بدن ویلفورد تو قبر می‌لرزه، ‫اگه قبر داشته باشه.
‫مُرده؟
‫آره.
‫فکر می‌کرد هنوز تو سیلو ـه.
‫چرا بهم نگفتی؟
‫نمی‌دونم.
‫شاید با پدر خونیم درگیر بودم
‫که قراره دنیا رو نابود کنه.
‫باشه، میشه یه لحظه درباره‌ش حرف بزنیم؟
‫ترجیح میدم حرف نزنیم، خب؟
‫خودت گفتی وقت نداریم.
‫حالا کمکم می‌کنی
‫موتور رو فعال کنیم یا نه؟
‫باشه، سیستم عامل رو کلاً ریبوت کن.
‫- چی شده؟ ‫- قفله.
‫مهر و مومش کردن.
‫تنها راه برای بالا و پایین رفتنه،
‫باید دریچه رو باز کنیم.
‫نه. باید بهش فشار وارد کنیم.
‫باشه. بریم پیدا کنیم.
‫باشه، آماده‌س.
‫همه حاضرن؟
‫آره.
‫یک، دو، سه، بکِشید!
‫بکشید!
‫یا اینجا رو خالی کردن یا تو کمین نشستن.
‫یا شاید رفتن نگهبانیِ موشک رو بدن.
‫باشه. تیل، خاوی، جوزی، ‫برید دنبال ملانی.
‫اگه کسی بتونه موشک رو خلع سلاح کنه، اونه.
‫بقیه برید بالای قطار.
‫مسیر واگن موشک رو پاکسازی کنید.
‫باشه. برامون آرزوی موفقیت کن.
‫هی، روث چی؟
‫اونو پیدا نکنیم؟
‫روث سرسخته. ‫از پس خودش بر میاد.
‫موشک الویت اولمونه.
‫- هی. ‫- من میرم بالای قطار.
‫بهشون فشار میاریم. ‫جنگ اینجاست.
‫خیلی‌خب.
‫این چه وضعشه؟
‫نه، همه برید بیرون.
‫از الان به بعد کسی جز من وارد نشه.
‫شنیدید چی گفت.
‫لیتون چقدر نزدیک شده؟
‫زیاد نزدیک نیست. ‫45 واگن فاصله داره.
‫مشکلی درست نمی‌کنه.
‫اگه لازم باشه،
‫می‌تونیم از گروگان‌ها برای ‫کم کردن سرعتش استفاده کنیم.
‫نه، از بچه‌ها استفاده نمی‌کنیم.
‫اونا نه.
‫رهبر نیو ایدن.
‫ممکنه به درد بخوره. ‫بریم تو اتاق موتور.
‫نمی‌خوام این واقعه تاریخ‌ساز رو از دست بدم.
‫پس می‌زنیم رو ترمز ‫و خاموش‌سازی دستی انجام می‌دیم.
‫داریم به دریا نزدیک می‌شیم.
‫اگه این کار رو بکنیم، کل قطار میچرخه.
‫موفق شدی بیای.
‫- آره، سلام. ‫- سلام، خاوی.
‫هیچ سربازی تو قسمت زیرین قطار ‫یا در دبیلو نیست.
‫- چه خبر؟ ‫- بیا خودت ببین.
‫سکان رو بردن؟
‫اگه از من بپرسی زیاده‌رویه.
‫پس برف‌شکن کنترل کامل رو بدست گرفته؟
‫بیگ آلیس هم سکان عقبه.
‫- هر دو رو بردن؟ ‫- آره.
‫بلدی چطور موشک رو خلع سلاح کنی؟
‫با طراحیش آشنایی دارم، آره.
‫سخت‌ترین بخشش دسترسی به موشکه.
‫دارن راه رو برات باز می‌کنن.
‫می‌بریمت اونجا.
‫یه مراسم داشتیم.
‫روث حرفای قشنگی زد.
‫الان به لبه‌ی قاره رسیدیم، قربان.
‫سرعت در حال کاهشه.
‫برو سمت دریا.
‫ریل خرابه؟
‫اصلاً رو ریل نیستیم.
‫رو اقیانوسیم؟ چطور؟
‫ظاهراً نتیجه‌ی نُه ماه کار اجباری
‫تو کمپ ـه.
‫کنترل رو باید به دست بگیریم.
‫چقدر وقت داریم؟
‫اگه با این سرعت بریم، حدود سه ساعت.
‫سه ساعت وقت داریم. ‫که راه رو باز کنیم،
‫و 40 تا واگن بریم جلو ‫و موشک رو خلع سلاح کنیم؟ شدنی نیست.
‫راهی هست که بشه معطلشون کرد؟
‫آره.
‫پرتابگر تو یه چمدونه که نیما می‌تونه
‫یا به واگن کنترل موشک ‫کنار خود موشک متصل کنه
‫یا به هاردلاین موتور برف‌شکن.
‫حدس می‌زنم می‌خواد از اتاق موتور پرتاپ کنه
‫تا بتونه کارش رو تماشا کنه.
‫- این که خیلی دورتر شد. ‫- آره.
‫جعبه برقِ قسمت درجه سه چی؟
‫جعبه تقسیم بین خود موتور
‫- و پشت قطاره. ‫- دقیقاً.
‫اگه بتونیم خطوط ارتباطی ‫به اتاق موتور رو قطع کنیم،
‫نمی‌تونه از اونجا پرتابش کنه.
‫این طور مجبور بیاد سمت ما.
‫و برامون زمان می‌خره ‫تا برسونمیت به اتاق موشک.
‫- اگه تا اونجا برسیم. ‫- می‌رسیم.
‫قبلاً از 40 تا واگن جلوتر رفتیم، نه؟
‫- اگه حافظه‌م یاری کنه آره. ‫- آره. تیلی، تبر رو بردار.
‫بریم خاوی رو ببریم دم جعبه تقسیم.
‫نمیای؟
‫ما پشت سرتیم.
‫متوجه هستم که انتشار گاز
‫تو شهرتون برخورد اول خوبی نبود.
‫امیدوار بودم با هم بتونیم ‫این نزاع رو رفع کنیم.
‫خیلی خوب میشه، نه؟
‫می‌تونی با عقب کشیدن افرادت شروع کنی.
‫خب، یه کار بهتر از این می‌کنم.
‫بیگ آلیس رو بهتون میدم،
‫ببریدش به نیو ایدن،
‫و اونجا با خوبی و خوشی زندگی کنید.
‫بعد از اینکه ترکیب جمینای رو پرتاب کردم.
‫ماده‌ی شیمیایی که قراره زمین رو نابود کنه؟
‫هر حرفی که ملانی میگه رو باور نکنید.
‫حرف اونو بیشتر از تو قبول دارم.
‫واقعاً؟ ملانی تا حالا بهتون دروغ نگفته؟
‫یا مرتکب اشتباه نشده؟
‫تا جایی که از ویلفورد شنیدم،
‫مرتکب اشتباه شده.
‫خب، اگه من بودم حرفای ویلفورد رو هم
‫باور نمی‌کردم.
‫انتشار جمینای چند ماه زمان می‌بره،
‫قبل از اینکه سیاره شروع به گرم شدن کنه.
‫ولی تو این فاصله، مردم کسی رو لازم دارن
‫که نظم رو بر قرار کنه...
‫کسی که به حرفش گوش میدن،
‫مثل رهبر نیو ایدن.
‫پس یه آلت دست می‌خوای.
‫نه، اینطور نیست...
‫من استعداد هدایت مردم رو ندارم.
‫یه شیمیدان ساده‌م.
‫ولی تو الان می‌تونی بری پشت بلندگو،
‫کنترل رو بدست بگیری ‫و مردم رو آروم کنی.
‫اگه تو بهشون بگی از مبارزه دست می‌کشن.
‫و تو بیگ آلیس رو بهمون میدی؟
‫برف‌شکن چی میشه؟
‫همه‌ی مسافران می‌تونن همراهت برگردن.
‫- با قطار؟ ‫- خب، در واقع...
‫می‌خوام موتور رو نگه دارم،
‫شاید با چند تا واگن. ‫برای انجام آزمایشات بیشتر.
‫باید فکرامو بکنم.
‫لطفا سریع فکر کن ‫چون مردم دارن جونشونو از دست میدن.
‫باشه؟
‫هی.
‫باشه. هی، هی، هی. خیلی‌خب.
‫فکر کنم بس باشه.
‫- خوبی؟ ‫- آره.
‫اونی که گاز پخش می‌کرد رو پیدا کردیم.
‫تو چند تا واگن جلوتر هم هستن.
‫اینا گاز بیهوشی نیست.
‫احتمالاً از زیر قطار برداشتن
‫که تو واگن‌های بالایی پخش کنن.
‫چی؟ یعنی تا اتصالشون رو قطع نکنیم
‫نمی‌تونیم بریم بالا؟
‫نشونه‌ی حیات تا 35 واگن بالاتر هست.
‫کلی سرباز انتظارمون رو می‌کشن.
‫- خب بهتره ناامیدشون نکنیم. ‫- نه، نه.
‫اگه گاز رو این پایین پخش کنن چی؟
‫دریچه‌ها رو می‌بندن
‫و قبل از اینکه برسیم اونجا ‫بیهوشمون می‌کنن.
‫راستش فکر بدی نیست.
‫ببخشید.
‫واسه این چیزا وقت ندارم، دکتر.
‫مردم لیتون به قسمت زیرین قطار رسیدن.
‫و ما داریم به نقطه‌ی پرتاب نزدیک می‌شیم.
‫دقیقاً برای همین خواستم شما رو ببینم، دکتر.
‫چیزی در اختیار دارم ‫که به نظرم کمک می‌کنه.
‫متوجه نمیشم.
‫چطوری؟
‫زیبایی علم به اینه، دکتر.
‫سایکس؟
‫روث!
‫به فرار از زندون خوش اومدی. ‫این بالا چی کار می‌کنی؟
‫هی.
‫اومدم بجنگم.
‫درست اومدی.
‫الکس.
‫وقت نداریم.
‫اگه بتونم سیم‌‌کشی سکان رو تغییر بدیم...
‫الکس.
‫اگه این برف‌شکن بود
‫و قلمروی خودت بود نه ویلفورد،
‫واقعاً به این آسونی تسلیم می‌شدی؟
‫چون خیلی‌ وقت‌گیره.
‫ببین چی میگم.
‫می‌فهمم که در قبال مرگ ویلفورد ‫نمی‌دونی چه احساسی داشته باشی.
‫باهوش و خوش‌زبون بود
‫ولی سنگدل و ظالم هم بود.
‫بخشی از وجودم ازش بیزار بود.
‫و بعدش تو رو نجات داد، ‫پس نتونستم کاملا ازش بیزار باشم.
‫خوشحالم بالاخره حرف دلت رو زدی ‫و راحت شدی.
‫حالا باید برگردیم سر کارمون.
‫وگرنه باید بری چون
‫اون موشک خودبه‌خود خلع سلاح نمیشه.
‫بیا با هم بریم.
‫اصلاً می‌دونی این قطار چقدر برام باارزشه؟
‫تبدیلش کردم به منبع حیات برای نیو ایدن.
‫سال‌های بیشتر عمرم اینجا بودم.
‫عملاً اینجا بزرگ شدم.
‫- می‌دونم. ‫- نه، نمی‌دونی.
‫پس شاید بهتره که بری.
‫بدون تو نمیرم.
‫وقتی پامون رو گذاشتیم اینجا
‫می‌دونستی نمی‌تونیم بیگ آلیس رو حفظ کنیم؟
‫این طور به نظر می‌رسید.
‫پس چرا موندی؟
‫چون تو خیلی باهوشی،
‫شاید می‌تونستی چیزی ببینی ‫که من نتوستم متوجه‌ش بشم.
‫و همینطور،
‫بارها ترکت کردم.
‫دیگه این کار رو نمی‌کنم.
‫پس حاضر بودی ببینی ‫که من بیگ‌ آلیس رو راه میندازم،
‫با اینکه می‌دونستی به قیمت نابودی دنیا تموم میشه؟
‫نه.
‫چون تو نمی‌ذاشتی این اتفاق بیفته.
‫باید بریم.
‫شاید بهتره پیش خودم باشی.
‫- باشه. ‫- ببین.
‫از چیزی که تو فکرت می‌گذره خوشم نمیاد.
‫از سیلو دیگه خودت نبودی.
‫استنباط جالبیه، کاراگاه.
‫هی.
‫شرمنده، باشه؟ ‫بابت اتفاقی که افتاد متاسفم.
‫- ببخشید که اونجا نبودم... ‫- لیتون، بس کن.
‫هیچ کدومش تقصیر تو نیست، خب؟
‫هدوود آدم درستی نیست.
‫می‌دونم. قطار واحد، باشه؟
‫وقتی خاوی پنل رو ردیف کرد،
‫مسافرها رو می‌برم بالای قطار.
‫و با قدرت می‌ریم سمت واگن موشک، باشه؟
‫فقط مونده راضی‌شون کنی که بجنگن.
‫آره، اگه روث بود خیلی کمک می‌کرد.
‫آره، پیداش می‌کنیم.
‫وقتی راه رو باز کردیم علامت می‌فرستم، باشه؟
‫می‌تونی بقیه رو بفرستی بیان.
‫- باید بیای بالا. ‫- موفق باشی.
‫دارن میان!
‫رسیدیم. در حال پاکسازی هستیم.
‫دریافت شد. می‌بینمتون.
‫باید بین نیروهاشون نفوذ کنیم.
‫بالاخره باز یونیفورم می‌پوشی.
‫- حله. ‫- در رو باز کردی؟
‫روث. روت، اومدی.
‫آقای کالوین، نیزه رو بردار. ‫باید جلوی موشک رو بگیریم.
‫ولی فکر می‌کردم اون موشک قراره
‫دنیا رو نجات بده.
‫همه توجه کنید!
‫با خودِ طرف رو در رو حرف زدم.
‫مستقیم ازش پرسیدم بعد از پرتاب موشک
‫برف‌شکن چی میشه.
‫معلوم شد قصد نداره پسش بده
‫چون مطمئن نیست آزمایشش جواب بده.
‫چشم‌ها همیشه حقیقت رو آشکار می‌کنن،
‫و جز شک و تردید هیچی تو چشماش ندیدم.
‫آره. اگه خودش فکر نمی‌کنه موثر باشه،
‫واقعاً می‌خواید جونتون رو سرش شرط ببندید؟
‫این موشک همه‌مون رو می‌کشه ‫اگه متوقفش نکنیم.
‫مبارز و اسلحه لازم داریم، ‫هر چی دستتون میاد.
‫پیشروی قطار زیرین شروع میشه. ‫با منید؟
‫بریم!
‫باشه، اگه کسی پرسید، ما...
‫داریم تا بازار اسکورتش می‌کنیم، باشه؟
‫سرمون رو زیر بندازیم و بریم.
‫آقایون، چطورید؟
‫الان چی گفتم؟
‫مگه مهمه؟
‫ایناهاش. چند دقیقه می‌کشه.
‫ممکنه خیلی راحت اینجا گیر بیفتیم.
‫باشه. من برم عقب‌تر نگهبانی بدم.
‫آره، منم میرم جلوتر.
‫حواستون باشه نتونن تکون بخورن ‫اگه یوقت به هوش اومدن.
‫نگران نباش. ‫اگه تکون بخورن، دردشون می‌گیره.
‫من میرم پیش بقیه.
‫حرکت کنید!
‫کم کم داشتم نگران می‌شدم.
‫- بابت تاخیر معذرت می‌خوام. ‫- نه، به موقع رسیدی.
‫قصد داشتیم
‫وارد واگن خدمات بشیم.
‫کسی هوای خنک حس می‌کنه؟
‫حتماً یکی به واگن نفوذ کرده.
‫یه تله دیگه‌س.
‫خوبه که تعمیرکار سابق قطار رو داریم.
‫هی.
‫ده دوازده تا سرباز دارن میان سمت ما.
‫- وقت بیشتری لازم دارم. ‫- مجبوریم باهاشون بجنگیم.
‫نه، نه، نه. تعدادشون زیاده.
‫و خوب به نظر نمیای.
‫زود باش. برو این تو.
‫- تیل. ‫- برو تو.
‫قضیه چیه؟
‫تکنسین در حال تعمیر پنل ارتباطیه.
‫- چطور من بی‌خبرم. ‫- چون خط ارتباطی قطع بوده.
‫جریان برق تو خط نُه قوی شد.
‫فکر کنم جعبه تقسیم رو سوزونده،
‫من دارم ارتباط رو وصل می‌کنم.
‫باشه، حالا هر چی
‫ولی شما دو نفر سلاح بردارید.
‫ما؟
‫تو بازار شورش شده.
‫باید از اتاق موشک محافظت کنیم.
‫- پس راه بیفتید. ‫- اطاعت، خانم.
‫تا نقطه پرتاب چقدر مونده؟
‫حدود سی دقیقه.
‫اتاق موشک جواب نمیده.
‫جریان چیه؟
‫جوزی.
‫جوزی، بیا بریم.
‫باید بریم تو واگن موشک.
‫پرتاب به تعویق نمی‌افته.
‫اگه یوقت جدا شدیم،
‫محافظت لازم دارم.
‫تفنگت رو بده.
‫دمای هوا داره به حالت عادی بر می‌گرده.
‫بیاید بالا.
‫بوکی، خوبی؟
‫یه لحظه صبر کنید.
‫لعنتی.
‫لیتون؟
‫اگه تفنگت گلوله داشت،
‫الان دوستم مرده بود.
‫میشه بری در رو ببندی؟ ‫- آره.
‫باید برم بالای قطار و به بقیه کمک کنم.
‫جلوی در نگهبانی بده.
‫حواست باشه کسی رد نشه.
‫تعمیرکار بوکی در خدمت شماست.
‫هی، بلوبری. کجا میری؟
‫- ایول. ‫- ممنون.
‫ببندش، بندازش تو کوپه.
‫- تو اینجا چی کار می‌کنی، خاوی؟ ‫- خاوی؟
‫- بقیه کجان؟ ‫- داستانش مفصله.
‫خوبه. امیدوار بودم اسکورتم زود برسه.
‫امروز روز تاریخ‌سازیه.
‫امروز خیلی مهمه که کنار بشینیم.
‫باید جایی باشیم که شور و هیجان هست.
‫همین الانش هستی، دکتر.
‫جوزی، چطور اینجا پیدام کردی؟
‫سخت نبود.
‫جوزی، گوش کن.
‫من همیشه سعی کردم جونت رو نجات بدم.
‫سعی کردم جون تمام بیمارام رو نجات بدم...
‫نه، با جونم بازی کردی.
‫تازه لیانا رو به تو و لیتون برگردوندم.
‫نمی‌فهمی؟ منو کرخ و بی‌حس کردی.
‫منو مصون کردی. ‫دیگه برام مهم نیست.
‫جوزی، لطفاً.
‫می‌تونی حس کنی. ‫نمی‌خوای این کار رو بکنی.
‫نه، فکر کنم می‌خوام، دکتر.
‫دارن میان.
‫اجازه ندید حتی یه نفر از این درها رد بشه، ‫فهمیدید؟
‫تحت هر شرایطی.
‫واقعاً مجبوریم یکی یکی خارج‌شون کنیم؟
‫نمیشه گیره رو جابه‌جا کنیم ‫و کلش رو بکشیم بیرون؟
‫اگه ضربه‌گیرها قفل بشن، ‫کار تمومه.
‫یه سیستم ایمنی هست تا هیچ مقدار از تلاطم
‫نتونه درب محموله رو ‫هنگام پرتاب موشک جابه‌جا کنه.
‫اگه یکی‌ از اینا رو بشکونیم چی میشه؟
‫- اون سنسور چیه؟ ‫- اتاقک انفجاری کلاهک موشک.
‫حتماً اشتباهه. ‫چند ساعت قبل دریچه رو قفل کردیم.
‫چرا درهای انفجاری بسته‌س؟
‫پنج دقیقه مونده
‫که ببندیمشون.
‫کسی داخل واگن شده؟
‫فقط رت، قربان. ‫به دستور خودتون.
‫حتماً اون بسته.
‫ببندش. قایم شو.
‫فکر کردی نمی‌تونم وارد اتاق بشم؟
‫از موشک فاصله بگیر.
‫آخرین فرصتته که سر عقل بیای، نیما.
‫غرورت رو بذار کنار ‫و اعداد رو ببین.
‫بیا بیرون. الکس.
‫الکس، می دونم اینجایی. ‫بیا بیرون ببینمت،
‫وگرنه به مادرت شلیک می‌کنم.
‫- بهم شلیک نمی‌کنی. ‫- می‌کنم.
‫باشه؟ اگه مجبورم کنی شلیک می‌کنم.
‫خوبه.
‫حالا بازش کن.
‫پنج دقیقه وقت دارید ‫که اونا رو سر جاش قرار بدید،
‫همه‌شون رو.
‫توقف آخره. ‫برید عقب و می‌ذارم زنده بمونید.
‫عجب تصادفی.
‫منم می‌خواستم همین پیشنهاد رو بهت بدم.
‫- این قطار ماست. ‫- قطار ماست!
‫- شرمنده دیر کردم. ‫- مشکلی نیست.
‫- تازه داشتیم شروع می‌کردیم. ‫- شروع کنیم.
‫اگه من بودم تجدیدنظر می‌کردم.
‫یکی از دوستاتون رو پیدا کردم.
‫لیتون، یه لطفی بکن و این بابا رو بکش، باشه؟
‫می‌دونی نظر من چیه؟
‫به نظرم تیمی که حرفش رو زدی،
‫اونا بهترین شیمیدانان، هواشناسان،
‫مهندسان جغرافی دنیا بودن،
‫که رهبرشون باهوش‌ترین فرد بوده.
‫ولی یه جورایی، خودت اشتباه کردی.
‫می‌دونم سعی داری چی کار کنی، خب؟
‫به نظرم این تیم نبود که عامل شکستت شد.
‫- کارت رو تموم کن. ‫- فکر کنم فقط خودت مسببش بودی.
‫الکس، سریع‌تر کار کن ‫و وقتی تموم شد دریچه رو ببند.
‫لباسای پشمیتون رو بپوشید.
‫به نظرم می دونستی سی‌دبلیو- 7 آماده نبود،
‫ولی نتونستی بپذیری که از برنامه عقبی ‫یا اشتباه کردی،
‫حتی کوچیک‌ترین جزئیات ممکنه فاجعه‌بار باشه
‫- و کل دنیا رو تغییر بده. ‫- بس کن. بسه.
‫چقدر اشتباه کرده، الکس؟
‫خب، با حساب گیاهان و جانوران
‫- به علاوه‌ی هفت میلیارد انسان؟ ‫- کافیه.
‫کافیه. شما هیچی نمی‌دونید.
‫هیچی نمی‌دونید!
‫شما اونجا نبودید، باشه؟ ‫باید کار می‌کرد.
‫باید کار می‌کرد، خدا لعنت کنه.
‫ولی نکرد.
‫اینم کارساز نیست.
‫چیزی نیست. ‫هر چی شد، عیب نداره.
‫- نه، عیب داره، تیل. ‫- عیب نداره.
‫نه واسه من.
‫همه رو ببر بیرون. ‫ببرشون.
‫دو دقیقه تا پرتاب.
‫متوقفش کن، نیما.
‫خواهش می‌کنم، نیما.
‫نمی‌دونم چی شد. ‫نباید اون طور می‌شد.
‫الان تمومش کن.
‫همین الان تمومش کن.
‫می‌فهمی؟ الان نمی‌تونم جلوشو بگیرم
‫چون سیستم بعد از فعالسازی خودکار میشه.
‫متاسفم.
‫ملانی، متاسفم ولی خیلی دیره.
‫باید یه راهی باشه.
‫هیچ راهی نیست. ‫از اینجا برید.
‫هر چی سریع‌تر از اینجا برید.
‫از این قطار و آفریقا دور بشید.
‫خوشحال شدم همدیگه رو دیدیم.
‫سی ثانیه تا پرتاپ.
‫بدو!
‫وارد بشید و کنترل رو بدست بگیرید.
‫سلاحتون رو بندازید.
‫شکستن جمجمه مثل قدیما؟
‫می‌دونی که چیز خوبی نبود، درسته؟
‫- برید واگن بعدی. ‫- پشت سرتیم.
‫یا خدا.
‫- حتی فکرش رو نکن. ‫- چطور متوقفش کنیم؟
‫نباید بیایید اینجا.
‫چطوری؟
‫زود باشید، حتماً یه راهی هست.
‫کلید قطع اضطراری، کد پرتابی چیزی.
‫نیست. نیما اجازه نداد باشه.
‫یخ‌شکن داره طبق تمام مدل‌ها پیش میره.
‫پس تموم شد؟ به فنا رفتیم.
‫جمینای به هواکره نرسید.
‫در امانیم.
‫فکر نمی‌کردم درب محموله بتونه
‫در برابر نیروی جی، ‫بدون اینکه چیزی بهش متصل باشه دووم بیاره.
‫یعنی تموم شد؟
‫تموم شد.
‫جلوی آخرالزمان جاخالی دادیم. ‫دو به دو شدیم.
‫جوزی؟
‫خوبی؟
‫شروع کرد به گریه و زاری.
‫نه اینکه از مردن بترسه،
‫بلکه چون اون کفشا رو ازش گرفتم
‫و می‌خواست خاطره‌ی
‫مردی که عاشقش بود همراهش باشه.
‫وقتی بهم نیاز داشتی ولت کردم...
‫هی. هیچ توضیحی بهم بدهکار نیست.
‫قطار تحت کنترل شماست.
‫خوشحالم کار به جای باریک نرسید.
‫افتخار میدی؟
‫چرا که نه.
‫خب...
‫چطور برونمش؟
‫تمام مسافران توجه کنید.
‫صبح همگی بخیر.
‫دمای هوا در نیو ایدن
‫منفی شش درجه سانتی‌گراده.
‫زمانی که سیستم کاترپیلار رو جدا می‌کنیم ‫و به ریل بر می‌گردیم،
‫یادآوری می‌کنم که برای امنیت خودتان،
‫محکم سرجاتون بشینید.
‫اومدن خونه!
‫وینی، هی!
‫هی! ‫چرا اینقدر طولش دادید؟
‫هی، هی!
‫اونجا رو ببین!
‫اومدش. هی، هی، هی.
‫- چی کارش کردی؟ ‫- هیچ کار.
‫- خیلی ممنون. ‫- من هیچ کاری نکردم، پسر.
‫خوشحالم می‌بینمت.
‫هی فکر کنم یه ساندویچ پنیر گریل شده حقته.
‫یکی دو روز طول می‌کشه که من و خاوی
‫بیگ‌ آلیس رو دوباره راه بندازیم.
‫سوال اینجاست که باید کلاچ برف‌شکن رو
‫رها کنیم یا یه خروج سریع داشته باشیم.
‫خیلی چیزا هست که نمی‌دونیم.
‫نمی‌دونیم این منطقه تا کِی دووم میاره.
‫نه؟
‫داده‌ها غیرقطعی بود.
‫شاید تا امروز یا 50 سال دیگه.
‫ولی به گمونم حقیقت اینه که،
‫قول فردا رو به هیچ کس ندیم.
‫پس «دم را غنیمت بشمار».
‫هر چند می‌تونیم روش زندگی‌مون رو انتخاب کنیم.
‫خوشحالم که موندی.
‫هیچ جا رو بدون تو نمی‌خوام.
‫فکر نمی‌کردم امشب شما رو ببینم.
‫- لیانا رو نیاوردید؟ ‫- نه، مایلز مراقبشه
‫تا مامان و بابا شب برن خوشگذرونی.
‫بسیار عالی.
‫- تو می‌بینمت. ‫- باشه، الان میام.
‫همه چی مرتبه؟
‫وقتی موشک پرتاب شد...
‫حس کردم پایان راهه.
‫می‌دونم. منم همین حس رو داشتم.
‫واسه یه دقیقه، حس آرامش
‫داشتم.
‫که دیگه خبری از جنگیدن و سرما نیست.
‫جلسات شورا.
‫نه، به این آسونی نمی‌تونی قسر در بری.
‫خب نمی‌تونی واسه سعی کردن سرزنشم کنی.
‫بریم، رئیس شورا واردل؟
‫بریم، معاون رئیس شورا، لیتون.
‫زود باش.
‫- هی، نه با این سرعت، خانم جوان. ‫- بیخیال، بابا.
‫از لحاظ فنی تو نیو ایدن محدودیت سنّی نداریم.
‫هی، خوب گفتی. ‫تو جلسه بعدی شورا
‫مطرح می کنم.
‫هی، ببینید کی تصمیم گرفته از کوه بیاد پایین
‫از تمدن دیدن کنه.
‫نه، راستش برای سر زدن نیومدم.
‫وقتشه بیام پایین زندگی کنم،
‫بین آدما.
‫آره، یه لغت براش هست، «دوستان».
‫سایکس، وقت داری؟
‫آره.
‫میگم.
‫برف‌شکن نمی‌تونه مدت زیادی غیرفعال بمونه.
‫پس باید واسه چند روز ببرمش بیرون
‫در حالی که الکس تصمیم می‌گیره ‫بازسازیش کنیم یا نه...
‫آروم‌تر، رفیق.
‫- داری میری؟ ‫- آره.
‫ولی گفتم شاید تو بخوای بیای.
‫همدمم باشی؟
‫می‌تونم چگونگی هدایت قطار رو یادت بدم،
‫اگه علاقهمند باشی.
‫آره.
‫علاقه دارم.
‫به سلامتی!
‫اون کیه؟
‫بوفالو.
‫معلوم شد مهندس بوده،
‫و طرفدار میلیوس نبوده.
‫خوبه.
‫به فرصت دوباره باور دارم.
‫تو یادم دادی.
‫کجا میری؟
‫هی، عاشق پیشه.
‫برام ساز می‌زنی؟
‫- برو. برو بزن. ‫- برو، پسر.
‫- زود باش. ‫- برو!
‫وایسا. می خوان آواز بخونن. برو.
‫♪ همه چیز بایست عوض بشه ♪
‫♪ هیچ چیز نبایست مثل قبل باشه ♪
‫♪ همه باید عوض بشن ♪
‫♪ هیچ کس و هیچی مثل قبل باقی نمونه ♪
‫♪ جوونا پیر میشن ♪
‫♪ اسرار آشکار میشن ♪
‫- سلام. ‫- سلام.
‫هنوز خوب می‌خونه.
‫با سختیایی که کشیده محشره.
‫سختیایی که همه کشیدیم.
‫به نظرت نیو ایدن می‌تونه ‫همه‌ رو در خودش جای بده؟
‫یه کاریش می‌کنیم.
‫قدم همه روی چشمه.
‫از ابتدا هم باید همینطور می‌بود.
‫بالاخره به این درک و فهم رسیدیم.
‫به موقع واسه بزرگ شدن لیانا.
‫مراقب باش. مثل برق و باد می‌گذره.
‫آره. می‌دونی یه کلمه جدید یاد گرفته؟
‫قطار.
‫عمر طولانی داشته باشه.
‫♪ چیزهای خیلی کمی ♪
‫♪ در زندگی وجود داره که ازشون مطمئنی ♪
‫♪ جز بارش باران از ابرها ♪
‫♪ تابش نور خورشید از آسمان ♪
‫♪ و پرواز بلبل‌ها ♪
‫♪ همه چیز ♪
‫♪ بایست تغییر کنه ♪
‫♪ همه چیز ♪
‫♪ بایست ♪
‫♪ تغییر کند ♪
‫پــایــان
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
..:: کانال تلگرام و اينستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.