..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫لعنتی، آشغالِ به درد نخور، یالا
‫اوه، اون متۀ حفّاری رو بساز، کوروو. ‫اون بازوهای آبی رو به کار بگیر.
‫من رو با چشمات لخت نکن، دبی
‫فقط می‌خوام با آرامش اینجا کار کنم
‫برای تحریکِ جنسی تو نیومدم این بیرون
‫هی، ریپلکانت‌ها از اتوبوس جا موندن. ‫می‌تونی اونا رو ببری مدرسه؟
‫- من کار دارم ‫- ما ازش جا نموندم
‫- اونا عمداً خونه‌مون رو رد کردن ‫- مطمئنم تصادفی بود
‫راننده اتوبوس ازمون متنفره چون من سعی کردم ‫یه نمونۀ خیلی ریز از چشمش رو برداشت کنم
‫میشه بریم لطفاً؟ سالن مدرسه ‫جاییه که تصمیم می‌گیرم
‫قراره امروز عاشق کی بشم
‫- نه، سرم شلوغه ‫- اوه، بیخیال کوروو. اینجوری نباش
‫باید بهم کمک کنی متۀ حفاری رو درست کنم
‫باید پیوپا رو ببرم پارکِ سگ‌ها. ‫نمی‌خوایم لابرادودل‌ها رو از دست بدیم.
‫اوه، پس پارکِ سگ‌ها مهم‌تر از استخراج ‫آلیاژ نیکل برای تعمیر فضاپیمامونه؟
‫آه، نمی‌دونم کوروو
‫آلیاژ نیکل می‌تونه یه فریزبی رو تو هوا بگیره؟
‫تا گیرش نیاریم نمی‌فهمیم
‫می‌دونی، گاهی اوقات حس می‌کنم من تنها اشلورپین ‫هستم که می‌خواد از این سیّارۀ آشغال فرار کنه
‫هی، تو بودی که تصمیم گرفتی اینجا فرود بیایم
‫اسکن‌هام نشون ندادن که ‫یه گُه دونی پر از انسان
‫بدونِ حتی یه ارزشِ رهایی بخشه، تری
‫ما یه سالۀ که اینجا سرگردون شدیم. ‫چطور این برات مشکل به حساب نمیاد؟
‫« در حال نزدیک شدن به هسته »
‫یالا، خیلی خب. بیا پیشِ بابایی
‫نه، نه، نه، نه، نه ‫نه، نه، نه، نه، نه
‫اوه هی بچه‌ها، یه تیراندازی ‫تو پارکِ سگ‌ها اتفاق افتاد،
‫ولی شماها هیچوقت متوجه نمی‌شدید، ‫چون این سگ‌ها خیلی خوشحالن، مگه نه؟
‫آره، اون پاهای کوچولو رو دوست دارید؟ ‫اونا رو لیس می‌زنید؟
‫سیّاره اشلورپ یه آرمان شهرِ بی‌نقص بود
‫تا این‌که سیّارک بهش برخورد کرد
‫به 100 بزرگسال و رپلیکانت‌هاشون یک پیوپا داده شد
‫و اونا به فضا فرار کردن،
‫در جستجوی خونه‌های جدیدی ‫در دنیاهای خالی از سکنه
‫ما رو زمین سقوط کردیم و روی یه سیّاره ‫بیش از حد پرجمعیت سرگردون شدیم
‫درسته، تمام این مدت من داشتم حرف می‌زدم
‫من اونی هستم که پیوپا رو بغل کردم. ‫اسمم کورووئه.
‫این نمایش منه. الان پیوپا رو انداختم زمین. ‫من رو دیدید؟
‫این احمقانه‌ست
‫من از زمین متنفرم. خونۀ خیلی بدیه
‫و یکی از این روزها منفجرش می‌کنم
‫و از شرّ همه چی خلاص میشم، به خدا قسم
‫اوه، اون پاهای بامزّه کوچولو رو ببین
‫حسابی دارن رشد می‌کنن. نگاهشون کن.
‫- نگاهشون نکن ‫- واسه کل روز برنامه ریختم
‫میریم بلیط بخت‌آزمایی می‌خریم، ‫یه میلیون دلار برنده می‌شیم،
‫ولی بعدش، همه رو به یه پیشخدمت انعام می‌دیم
‫و کاملاً زندگیش رو عوض می‌کنیم
‫برو ببینم، دختر جون. ‫یه جفت کفش تازه واسه خودت بخر.
‫برنامۀ من اینه که تو نور کم بشینم، ‫مواد مغذی رو پاهام اسپری کنم،
‫تا اونا دوباره در بیان دستورالعملِ تعمیرات می‌خونم
‫کورووتران، بیخیال. می‌دونم زمین یه ذره بیشتر
‫از اونی که انتظار داشتی ‫خالی از زندگی احساسیه،
‫ولی بازم می‌تونه باحال باشه
‫فقط باید باهاش کنار بیای، ‫باید با رفقات حال کنی
‫من هرگز از اینجا خوشم نمیاد. ‫سعی نکن بهم روحیه بدی.
‫- فقط، بذار در آرامش پاهام رو در بیارم ‫- به جهنم، کوروو
‫اصلاً این حس بهت دست میده که ‫بقیه فکر می‌کنن ما عجیب غریبیم؟
‫نه، و به عنوان یه شکارچی جایزۀ و دانشمند،
‫من به شدّت حساسم
‫کُس‌کش‌های فضایی
‫برگردید به اورانوس ‫(برگردید تو کونتون)
‫راستش ما اصلاً اهل این چارکِ کهکشان نیستیم
‫فکر نکنم مجبور باشیم با فضایی‌هایی بریم مدرسه
‫که احتمالاً قراره ما رو با تفنگ‌های لیزری‌شون بزنن
‫نژادپرست نباش. ما کسی رو با تفنگ نمی‌زنیم
‫شما کُس‌کش‌های فضایی کثافت ‫تو راهرو دعوا می‌کنید؟
‫همین الان برید دفتر مدیر کوک
‫این شخصیتِ فان‌باکت کیه؟
‫به تو چه مربوطه؟
‫نمی‌دونستم یه گونۀ دارای احساس ‫دیگه رو این سیّاره هست
‫بینگو بنگو من فان‌باکتم
‫از این تکیه‌کلام خوشم میاد
‫اوه، آره، اون چندتا تکیه‌کلام داره. ‫"بینگو بنگو"
‫فقط نوکِ کوه یخه، دوستِ من.
‫خدای من. ظاهراً فان‌باکت نفرتِ ‫خاصی نسبت به انسان‌ها داره
‫آره. یه بار لوبیای جادویی به خورد آقای ‫شرومر داد و اون رو تبدیل به یه بوته کرد
‫تبدیلش کرد به یه بوته!
‫اوه، حتماً خیلی ازش بدش اومده
‫- ازش بدش اومد؟ ‫- آره بابا، عصبانی شده بود
‫وای، فان‌باکت از هیچ قانونی پیروی نمی‌کنه، نه؟
‫ظاهراً تو زیرزمین یه پسر کوچولو ‫یه آزمایشگاه مخفی داره
‫آره، ازش برای حل معماهای ‫کوچیک استفاده می‌کنن
‫می‌دونی، معادلاتِ سادۀ ریاضی، یا این ‫که کی خودکار تازه مدیر رو دزدیده
‫این یارو شگفت انگیزه. ای کاش ‫نزدیکِ فان‌باکت زندگی می‌کردیم
‫می‌تونستیم شب و روز بشینیم ‫در مورد انسان‌ها کُس‌شعر بگیم
‫کارِ علمی بکنیم. ‫می‌دونی، فان‌باکت یه جور کورووئه.
‫فکر نمی‌کنی، تری؟
‫ولی به اندازۀ من از زمین و تقویم ‫ماهانۀ احمقانه‌شون متنفره
‫شنبه، برای فروشِ ویژه سالانه ‫به مراکز خرید گرچن دارت بیاید
‫تخفیف در هر مغازه، و فرصتی برای بردن ‫یکی از استخوان‌های انگشت سنت پیتر
‫با حضورِ ویژۀ فان‌باکت و رانگوی دلقک
‫رانگو محشره. موهای نارنجی داره ‫و خونه‌ش شکلِ چکمه‌ست
‫- فکر کنم تو میشیگان زندگی می‌کنه ‫- صبر کن
‫فان‌باکت قراره تو مرکز خرید ما باشه؟
‫می‌تونیم ببینیمش؟
‫اوه، رفیق، می‌تونی باهاش تبادل نظر کنی
‫می‌تونه تو مأموریت بهمون کمک کنه. هان؟
‫این کلمه رو دوست داری، مگه نه؟
‫باید تمام قسمت‌هاش رو ببینیم، تری
‫باید همه چی رو در مورد فان‌باکت بفهمم
‫اون کیر داره؟ تولید مثل می‌کنه؟
‫نمی... نمی‌دونم پسر. یعنی، ‫تا حالا بهش فکر نکردم
‫آره، فکر کنم احتمالاً کیر داشته باشه
‫- احتمالاً گُنده‌ست ‫- خوبه، خوب، تری
‫باید همۀ اینا رو قبل از دیدنش تو مرکز خرید بدونیم
‫خب، چه حرفی در دفاع از خودتون دارید بزنید؟
‫- در چه موردی؟ ‫- یه نفر دزدکی رفته تو آزمایشگاه کامپیوتر
‫و آی‌مک‌ها رو با هوش مصنوعی ‫دوباره برنامه‌نویسی کرده
‫من قبلاً پلیس بودم. اسمِ من ریچارد مایکلزه
‫این کامپیوتر سعی می‌کنه هر کی که ‫ازش استفاده می‌کنه رو بازداشت کنه
‫شما فقط واسه این ما رو مقصر ‫می‌دونید که فضایی هستیم
‫همه به اون کامپیوترها دسترسی دارن
‫- تکون نخور، عوضی ‫- ما این رو روی در پیدا کردیم
‫آه، جُفت دست‌های من سر جاشونن
‫- چرا اون یکی تازه به نظر میاد؟ ‫- آه...
‫چون تو یه دستکش نگهش می‌دارم
‫از این به بعد، چیزی جز رفتار ‫بی‌نقص از شما دوتا نمی‌خوام
‫دیگه نبینم جوّ باشگاه رو تغییر بدید ‫یا موجودات گیاهی بسازید
‫یا از اون گندکاری‌های فرازمینی بکنید
‫یا مثل بچه‌های معمولی رفتار کنید، ‫یا اخراج میشید
‫حالا گورتون رو گُم کنید!
‫اوه، باید با اُردنگی می‌نداختی‌شون تو خیابون
‫باید خایه داشته باشی، کوک
‫به زودی اخراجشون می‌کنیم، خانم فرانکی
‫و بعدش می‌بینی من چقدر قدرتمندم
‫بیا اینجا ببینم
‫ای کاش مثلِ بچه‌های معمولی ‫باهامون رفتار می‌کردن
‫آره، بچه‌های معمولی با اشعۀ ریزکننده
‫من دهنتون رو سرویس می‌کنم. ‫بذارید بیام بیرون!
‫باورم نمیشه واقعاً قراره فان‌باکت رو ببینیم
‫به نظرت لباسم خوبه، تری؟
‫وای پسر، ازش می‌پرسم می‌تونه ‫زیر آب نفس بکشه یا نه
‫شرط می‌بندم می‌تونه. راست می‌گم، فقط... ‫شاید نباید بپرسم
‫نه، فقط محض اطمینان ازش می‌پرسم
‫تری، به نظرم از فهمیدن این که غیرانسان‌های ‫دیگه هم رو این سیّاره هستن خوشحال میشه
‫اون دیگه احساس درموندگی و تنهایی نمی‌کنه
‫من برای نینتندو بازی کردن دعوتش می‌کنم. ‫فکر می‌کنی اهل نینتندو باشه؟
‫- اوه، اگه طرفدار سِگا باشه چی؟ ‫- به نظرت اونم مأموریت داره؟
‫اوه، اوه، مطمئنم داره
‫به نظرت پشماش زبر و سخته یا نرم و لطیف
‫- عجیبه ‫- چی، چیه؟
‫فان‌باکت از اونی که تو تلویزیون ‫نشون میده بزرگ‌تره
‫آره، همینطوره. وایسا ببینم، ‫پوستش از جنسِ پارچه‌ست؟
‫اینجا چه خبره؟
‫صَفه‌ها! باید برگردید تو صَف آقا!
‫اون فقط یه بچه‌ست. فان‌باکت رو چیکار کردی؟
‫- من می‌خوام فان‌باکت رو ببینم ‫- فان‌باکت که واقعی نیست، احمق‌ها
‫چرا هست. ما تو تلویزیون نگاهش می‌کنیم
‫- اون یه برنامه کودکه ‫- برنامه کودک؟
‫برید بیرون ببینم، گمشید!
‫فان‌باکت واقعی نیست؟
‫فان‌باکت باید واقعی باشه. باید باشه
‫- تلویزیون بهمون دروغ گفت. دروغ گفت ‫- این غیرممکنه
‫تمام تاریخ بشر تو تلویزیون ثبت شده
‫دیگه اصلاً نمی‌دونم چی واقعیه. ‫زیردریایی‌ها واقعی هستن؟
‫- پنگوئن‌ها واقعین؟ ‫- نمی‌دونم، شاید نباشن
‫- صبر کن، انژکتورِ کوانتومی ‫- سریالِ دوستان واقعیه؟
‫فریژر واقعیه؟
‫اگه فریژر واقعی نباشه، من خودم رو می‌کشم!
‫- اصلاً الان چطور می‌تونی به کار فکر کنی؟ ‫- انژکتورِ کوانتومی
‫در اصل برای اصلاح گسیلگرهای ‫اُرگانیک در آرایۀ انتقال
‫ماده استفاده میشه، ولی اگه ‫کمی تنظیماتش رو تغییر بدیم
‫- می‌تونیم فان‌باکت رو واقعی کنیم ‫- ما به فان‌باکت نیاز داریم
‫می‌تونه تو مأموریت بهمون کمک کنه، تری. ‫اون مرد علم و دانشه.
‫آزمایشگاهی که با اون بچه تو ‫زیرزمینِ پسره داشت رو دیدی
‫کارهایی رو که تو اون یه قسمت می‌کرد رو دیدی
‫باید اون تا حد ممکن واقعی باشه
‫تک تکِ تنظیمات ریزه میزه مهم هستن
‫بینگو بنگو، من فان‌باکتم
‫فان‌باکت، من کوروو هستم و این تریه،
‫و ما رفیق فاب‌های جدیدت هستیم
‫شماها که قرار نیست سعی کنید من رو بکنید؟
‫نه، نه، نه، نه، نه
‫بینگو بنگو!
‫تو بدجوری به خرید اعتیاد داری، فان‌باکت
‫خرید درمانی، عزیزم
‫هی، این تکیه‌کلامت نیست. بگو بینگو بنگو
‫- آه، بینگو بنگو ‫- اوه، خودشه
‫هی، هی، هی، هی. نگاه کنید کی واقعیه
‫فقط بذارید رد بشم، میشه؟ تمومش کنید
‫فکر کنم احتمالاً یه معذرت خواهی ‫به دوستِ واقعی ما بدهکار باشی
‫- معذرت می‌خوام که فکر کردم واقعی نیستی ‫- آره، اشکالی نداره
‫اوه بیا بریم سالن آرایش تو فروشگاه بلومی
‫می‌تونیم واسه پارتی امشب ‫تو کلوب ترگل ورگلت کنیم
‫از ظاهرم خوشم میاد
‫فان‌باکت، این اصلاً جای بحث نداره
‫ما می‌خوایم تو شیک و تر و تمیز باشی
‫تا مردم با خودشون بگن، وای، لعنتی
‫این بچه باحالا که با فان‌باکت اومدن کلوب کین؟
‫ببینید، همین الان من رو بزرگ کنید
‫بدجوری کتک‌تون می‌زنم ولی ‫قول میدم شما رو نکشم
‫.فقط مارپیچ رو حل کن ‫.اندازه‌گیری‌هام رو خراب می‌کنی
‫این احمقانه‌ست. مطمئنی قرار نیست
‫به خاطر این کار حسابی تو دردسر بیوفتیم؟
‫انسان‌ها همیشه موجودات فروتر رو آزمایش می‌کنن
‫پس بیا تو یه دشت آزادش کنیم، ‫تا بتونه بره با حیوانات زندگی کنه.
‫و این اطلاعات رو از دست بدیم؟ ‫اصلاً می‌خوای انسان‌ها رو مطالعه کنی؟
‫نه! من می‌خوام با دوستام ناهار ‫بخورم و با پسرها فیلم ببینم
‫- انجام شد! ‫- یادم رفت زمان بگیرم
‫- دوباره انجامش بده ‫- پسر، این خیلی احمقانه‌ست
‫من دیگه اصلاً نمی‌دونم تو کی هستی
‫تو قبلاً خیلی فنّی بودی. ‫الان فقط یه عوضی هستی.
‫آزمایشات مداوم می‌تونه نشون بده ‫چرا همه باهامون بدرفتاری می‌کنن
‫من فقط می‌خوام تو مرکز خرید لش کنم
‫گندش بزنن، الان لومون میده
‫آها، لعنتی. اینجا رو ببین
‫اینجا شهرِ رویاهاست!
‫اوه، اونا وُدکای چنینگ تیتوم رو دارن
‫اوه، رفیق، رفیق، رفیق، باید فان‌باکت رو ‫با ماشین ببریم مسافرت و بریم نیویورک
‫و تمام راه به پادکست و آلبوم‌های گافیگان گوش بدیم
‫اون پدرِ آمریکاست!
‫اوه، این خیلی تجربۀ لذت بخشی میشه
‫شاید بتونیم تو راه کنار یه سری ‫جاذبۀ کنار جاده هم نگه داریم
‫آره! هی کورو
‫به نظرت کم کم داره از زمین خوشت میاد؟
‫باید اعتراف کنم، با بودن فان‌باکت،
‫تعمیر سفینه یه ذره فوریتِ ‫خودش رو از دست داده
‫خدای من، الان اشکم رو در میاری
‫فان‌باکت، برات مشروب گرفتیم
‫باید جمعیت رو دور بزنیم
‫چه خبر، رفقا؟ هی، من تری هستم، اینم کورووئه
‫- ما آدم فضایی هستیم ‫- سر میز جا باز کنید
‫- تا ما هم بهتون ملحق شیم ‫- تو این لاشی‌ها رو می‌شناسی، رفیق؟
‫- نه ‫- اوه، اون داره شوخی می‌کنه
‫- هی، برات یه نوشیدنی گرفتیم، فان‌باکت ‫- بزن به چاک، داداش
‫- فان‌باکت دیگه با ماست ‫- وایسا، وایسا، متوجه نمیشم
‫باهاتونه؟ منظورت چیه؟
‫منظورش اینه برو درت رو بذار، داداش
‫من فان‌باکت رو با یه انژکتور کوانتومی ساختم
‫باشه، اون مالِ ماست
‫من مالِ کسی نیستم. من واقعیم
‫اوه، ولی موج سواری، تایلند
‫حالا دیگه ترویس و ایوری دوستای منن
‫اونا مثل یه رفیق بازیگر احمق رفتار نمی‌کنن
‫بعلاوه، ما لباس‌های جادوگری احمقانه نمی‌پوشیم
‫این رِدای سنتیه
‫دیگه کافیه. اونا رو از اینجا بندازید بیرون
‫تا بعد، جاکشا
‫یعنی چی، کوروو؟ یعنی چی؟
‫- اونا دیگه کی بودن؟ ‫- من رو ببین
‫دارم گوبلر می‌ریزم. دارم گوبلر درست می‌کنم
‫بدن‌های ما فقط حین ناراحتی ‫شدید گوبلر درست می‌کنن
‫خدایا، از وقتی تو آکادمی مجبورمون کردن ‫باهم دوش بگیریم گوبلر نریختم
‫طبق دیکشنری اصطلاحات محلی، ‫ما خایه فنگ شدیم
‫- یعنی از بند رها شدیم ‫- وای، پسر
‫چرا اینجوری شدم؟ درد داره
‫بدن‌های ما واسه این بار اضافی ‫احساسی طراحی نشدن
‫احتمالش هست که داغ کنیم و بمیریم
‫نه، من نمی‌تونم بمیرم. ‫کلی آروزی قبل از مرگ دارم.
‫تا حالا به دلفین دست نزدم یا تو ‫مسابقه تلویزیونی شرکت نکردم
‫باید تو قطاری به مقصد هند عاشق بشم
‫و شاید زنه یه ذره از من بزرگتر باشه
‫باید ببینیم اون یاروها چی دارن که ما نداریم
‫- فقط دارن وقت گذرونی می‌کنن ‫- این نمی‌تونه درست باشه
‫آخه ماهم همینکارو می‌کنیم
‫اوه، لعنتی!
‫یعنی چی؟ شما دارید من رو می‌پایید؟
‫خدای من. ببینید چی پوشیدن
‫لعنتی، اونا سعی کردن از لباسامون تقلید کنن
‫این چقدر رقت انگیزه؟
‫- ما همیشه همچین چیزهایی می‌پوشیم ‫- داداش، به خودت بیا
‫- فان‌باکت دیگه کاری باهاتون نداره ‫- میشه گریه نکنید، بچه ننه ها؟
‫تو بچه‌ای، احمق!
‫کونِ لقت، فان‌باکت!
‫پیوپای بد! بندازش، بندازش
‫جدی می‌گم، اون تو بوی خیلی بدی میده
‫فکر کنم سیبچۀ مونده‌ای چیزی خورده
‫چرا اوضاع نمی‌تونه مثل قبل باشه
‫تلویزیون واقعی بود و فان‌باکت ازمون ‫خوشش میومد و عوضی نبود
‫فان‌باکت زیادی واقعی بود. ‫فان‌باکتِ 2 بهتر میشه.
‫آره، آره، آره، آره، آره ‫آره، آره!
‫کاری کن دوستمون داشته باشه، کورو. ‫تمام ویژگی‌های جذاب رو بهش بده.
‫کاری کن هیچوقت ترکمون نکنه
‫کی می‌خواد بره اردو؟!
‫- نه، ما میریم کلوب ‫- گناهت رو بکن تو من
‫تکیه‌کلامش نیاز به کار داره
‫اشکالی نداره
‫واسه عشق و حال حاضرید؟ ‫شبِ همگی بخیر.
‫هاهاها، اوه فان‌باکت 2 تو واقعاً ‫رقاص شگفت انگیزی هستی
‫من اومدم اینجا دوتا کار بکنم
‫اوه
‫- واسه عشق و حال حاضرید؟ ‫- سلام
‫فان‌باکت بنجل و خرابتون واسه هیشکی مهم نیست
‫تو فقط حسودیت میشه. یه فان‌باکتِ ‫اصلاح شده خیلی برتره
‫این موجود عجیب‌الخلقه‌ست. ‫شماها واقعاً دارید آبروی خودتون رو می‌برید.
‫چه اتفاقی داره میوفته؟ وای، خدا!
‫- نیروهای نامرئی دارن ما رو به سمت هم می‌کشن ‫- وای، وای، هی، جلوش رو بگیرید
‫از فان‌باکتِ ما دور شو
‫- انژکتورِ کوانتومی ‫- کمک! کمک!
‫شاید... فکر کنم مواد تشکیل‌دهنده‌شون ‫سعی دارن تلفیق بشن
‫واسه عشق و حال حاضرید؟
‫نه، نه، نه!
‫هی، آه، شماها مشروب بیرون‌بر هم دارید؟
‫عالیه، میشه دو پیک مشروبِ بیرون‌بر ‫واسه راه بهم بدید؟ مرسی
‫تو که فکر نمی‌کنی مردم به خاطر ‫این از دستمون عصبانی بشن؟
‫تری، آروم باش. اون می‌تونه ‫جهش‌یافتۀ هرکسی باشه
‫تری! کوروو!
‫باید یه کاری بکنیم
‫- این همه عروسک رو می‌خوای چیکار؟ ‫- تو این همه تفنگِ لیزری رو می‌خوای چیکار؟
‫- چون ما آدم فضایی هستیم ‫- فقط به نظر زیادی میاد
‫لیدیا جانسون آخرین بار دوشنبه دیده شده
‫والدینش عاجزانه دنبال هر اطلاعاتی هستن ‫که منجر به برگشتنش به خونه بشه
‫هه، موفق باشید
‫لیدیا، رندی هستم. ‫ولگردی رو تموم کن و بیا خونه!
‫لعنت بر شیطون، خیلی بهم سخت می‌گذره. ‫فکر نمی‌کردم دلم انقدر برات تنگ شه.
‫وای، پدرخونده‌م واقعاً براش مهمه
‫پاداشی هم می‌گیریم، یا روالش چجوریاست؟
‫اخبار فوری، بهم گفته میشه که فان‌باکت واقعیه
‫-وای دختر، داری گوبلر می‌ریزی ‫- اوه، نه
‫آره، چون پلیس‌ها دنبالمون هستن
‫آره، خب ماجرای این آدما و بچه‌هاشون چیه؟
‫- فکر می‌کردم اونا درست کردنشون رو دوست دارن ‫- حالا چیکار کنیم؟
‫این مثل ماجرای معروف قتلِ جنده تو وگاسه
‫وقت تلف کردن فقط بدترش می‌کنه
‫بذارید من برم، منم بهشون می‌گم ‫بندازن‌تون یه زندانِ خوب
‫- می‌تونیم حلش کنیم ‫- میرم اسید رو بیارم
‫- این کار اشتباهه ‫- راست میگه
‫- باید مثل کچاپ به کنارش ضربه بزنی ‫- شما نمی‌تونید من رو بکشید
‫نگران نباش، تیکه‌هات رو می‌کاریم و رشد می‌کنی ‫و یه دختر خوشگل تازه میشی
‫روالش اینجوری نیست! ‫نمی‌تونید فقط مغزم رو پاک کنید؟
‫مغز چیه؟
‫صبر کن، نمی‌تونیم اینجا پارک کنیم. ‫فردا قراره خیابون رو تمیز کنن.
‫شماها اشعۀ ریزکننده رو دیدید؟
‫معمولاً تو قفسه کنار بستنی سازیه ‫که هرگز استفاده نمی‌کنیم
‫هی، من ازش برای منجمد کردن ‫و خوردن ماست استفاده می‌کنم
‫- این خیلی خجالت آوره ‫- چرا دارید همکلاسی‌تون رو تشریح می‌کنید؟
‫علی رغم این که در طول صدها سال
‫توسط دانشمندانِ بیشماری بررسی شده، ‫مغز انسان هنوز اسرارآمیزه
‫بعلاوه، اون تو مدرسه باهامون بدرفتاری کرد
‫همه با اونا بدرفتاری می‌کنن. ‫من از خودم درش نیاوردم.
‫مدرسه تُخمیه، باشه؟ ازش خوشمون نمیاد
‫مهم نیست ازش خوشتون میاد یا نه. ‫ما تو یه مأموریتیم.
‫وقتی اوضاع مطابق میل‌تون پیش نمیره، ‫نمی‌تونید فقط تسلیم احساسات بشید،
‫و هرکاری دلتون می‌خواد بکنید ‫مثلاً یه فان‌باکتِ جدید بسازید
‫- چی؟ ‫- شماها نمی‌تونید مردم رو کوچیک کنید
‫ما که نمی‌خواستیم بکشیمش. فقط داشتیم ‫یه ذره از نو برنامه نویسیش می‌کردیم
‫ما تو دردسر افتادیم؟
‫بعداً در مورد تنبیه‌تون بحث می‌کنیم. ‫بخیه‌ش بزنید و ولش کنید بره.
‫تنبیه شما قراره زندان تا آخر عمرتون باشه
‫و بذارید بهتون بگم، آدم فضاییِ ‫عجیب غریب بودن تو زندان
‫اصلاً چیز قشنگی نیست
‫من قرار بود دهنِ کی رو سرویس کنم؟
‫- به این کار ادامه بدید تا آروم بگیره ‫- یه نفر میره زندان
‫یه نفر... من گلِ آفتاب‌گردونم
‫وای، واقعاً داره احمق‌ترش می‌کنه
‫باورم نمیشه آدم‌ها اینا رو می‌خورن
‫اگه نوشابۀ مانتن‌دوو داشتیم ‫خیلی سریع‌تر پیش می‌رفت
‫- میشه مستقیم برونی؟ ‫- دارم تلاش می‌کنم، تری
‫گمونم باید از رنجی که می‌کشه خلاصش کنیم
‫نه من باید خلاصش کنم
‫می‌دونی تری، امروز درسِ مهمی گرفتم
‫نمی‌تونی خواسته‌ها و امیال خودت ‫رو به موجودات دیگه القا کنی...
‫گندش بزنن، بگیرش، بگیرش، بگیرش
‫این تقصیرِ تو نیست، فان‌باکتِ ترکیبی
‫ما نباید اسیر احساسات می‌شدیم
‫همه چی درست میشه. ‫قراره قبل از این‌که بری تو مرکز خرید
‫- زندگی کنی یه ماجراجویی آخر داشته باشیم ‫- مرکز خرید؟
‫چی؟ فکر کردم قراره بکشیمش
‫فکر کردم قراره از لبه پرتش کنیم پایین
‫لعنت بر شیطون، تری. ‫مرکز خرید رو می‌بینی؟
‫که اون پایینه؟
‫این انسانی ترین راهیه که برای تموم کردنِ ‫دوستی‌مون به ذهنم می‌رسه، رفیق کوچولو
‫همش در عرض...
‫بین 35 تا 58 ثانیه بسته به ‫سرعت باد تموم میشه
‫- دست نگه دارید ‫- تنهامون بذارید، تراویس و ایوری
‫- به قدر کافی گند زدید ‫- نکشیدش
‫- ما دوستش داریم ‫- ولی اون یه هیولاست
‫داداش، ما برامون مهم نیست ‫قیافش چطوره یا این که وحشیه
‫یا این که در سطح مولکولی با یه ‫فان‌باکتِ دیگه ترکیب شده، داداش
‫اون هنوز فان‌باکته
‫فقط، فقط بپر. ما می‌گیرمت داداشی
‫کوروو. تری
‫هیس، هیس، هیس. چیزی نیست، رفیق. چیزی نیست
‫حس می‌کنی شاید ما آدم ‫بدای این ماجراها باشیم؟
‫ما آدم فضایی هستیم. روش‌هامون مرموزن
‫نمی‌تونیم با استانداردهای انسانی قضاوت بشیم
‫حالا بیا تا واسه این گندکاری‌ها ‫دستگیر نشدیم از اینجا بریم
‫اون بیمارستانِ کودکانه؟
‫پسر، آدم اصلاً فکر نمی‌کنه ‫اونا اونجوری منفجر بشن!
‫آخه مگه چی انبار کردن، مخازنِ ‫بزرگ حاوی مایع قابل اشتعال؟
‫تو یه بیمارستان کودکان؟ تعجبی نداره ‫همه این بچه‌ها دارن مریض میشن
‫در ضمن، وقتی رسیدیم خونه، ‫اون بستنی‌ساز رو می‌ندازی بیرون
‫- ازش برای ماست استفاده نمی‌کنی ‫- وای، خدای من
‫الان یه ساعته می‌خوای این رو بگی؟ ‫منم ازش استفاده می‌کنم
‫این حقیقت نداره
‫هی. خدای من، چیه؟
‫بهت که گفتم، من به کامپیوترها دست نزدم
‫شماها رو زیر نظر دارم کس‌کش‌های فضایی چندش
‫فکر می‌کنید چون امروز کار بدی نکردید
‫از زیرش قسر در میرید؟ ‫اوه، کارتون ساخته‌ست
‫حواسم بهتون هست
‫ما کاری نکردیم. چرا همیشه ‫از دستمون عصبانی هستی؟
‫من قبلاً کوچیک بودم، ولی حالا بزرگم
‫دارم می‌شاشم تو شلوارم
‫خیلی خنده داره
‫تو بهترینی، لیدیا
‫هربار فکر می‌کنم می‌دونم شما بچه‌ها از چه ‫اصطلاحاتی استفاده می‌کنید، عوضش می‌کنید
‫وای، آدما احمقن
‫گمونم هیچوقت واسه چیزی گیر نمیوفتیم
‫این یعنی چی؟ گیر بیوفتید؟ ‫واسه چی گیر بیوفتید؟
‫آه، منظورم اینه...
‫شماها این دختره رو کوچیک کردید و بعدش ‫برای رد گُم کنی مغزش رو جراحی کردید؟
‫آه...
‫شماها روی مغزِ بازش نوشابه رژیمی ریختید؟
‫این وحشتناکه. باید یه کاری با شما دوتا بشه
‫نمی‌تونید بدونِ یه جور تنبیه ‫برید دنبال زندگیِ معمولی‌تون
‫نمی‌تونیم وانمود کنیم هیچ اتفاقی نیوفتاده
‫می‌دونی چیه، تری؟ فکر کنم اون یاروها ‫واقعاً فان‌باکت رو دوست داشتن
‫به نحو خیلی عمیق‌تر و احساسی‌تر ‫از اونی که ما می‌تونستیم
‫می‌دونی، باید یه شب واسه بازی دعوتشون کنیم
‫- اوه تُرد و برشته، دوست دارم ‫- صبر کنید، مرغ سوخاری؟
‫- ما تو دردسر نیوفتادیم؟ ‫- شاید تو این دنیا گیر افتاده باشیم
‫که در معرض انقراض دسته جمعی ‫قرار داره و توسط گونه‌ای آلوده شده
‫که محیط زیست رو نابود می‌کنه، ‫ولی وقتی اینجاییم،
‫و هوای سمّی چندش آورش رو نفس می‌کشیم، ‫حداقل همدیگه رو داریم
‫نمی‌تونم شما رو با یه میلیون فان‌باکت عوض کنم
‫- فان‌باکت دیگه چیه؟ ‫- از این به بعد، ما رفیق فاب می‌شیم
‫و می‌تونیم تمام فیلم‌های هری پاتر ‫رو پشت سر هم ببینیم
‫منظورم این نبود. ببین، از این به بعد ‫روی مأموریت تمرکز می‌کنیم
‫ولی علاوه بر این خانواده می‌شیم و تمام ‫این کُس‌شعرات و این کارها رو می‌کنیم
‫و می‌تونیم لباس‌های سِت بپوشیم ‫و تو مسابقات مُد شرکت کنیم...
‫- نه، نه، من گوشام رو می‌گیرم ‫- مثل دو دوست تو خیابون دست هم رو می‌گیریم
‫همه با خودشون می‌گن اونا عاشقن؟ ‫نه، ما دوستیم
‫به هر حال مأموریت چیه؟
‫همش حرفش میاد وسط و کوروو همیشه عصبانیه،
‫ولی هیچکس چیز واضحی در موردش نمیگه
‫وقتی پیوپا به بلوغ برسه، به شکلِ حقیقی ‫خودش تکامل پیدا می‌کنه
‫شکلی که سیّاره رو نابود می‌کنه و ‫با استفاده از اطلاعاتِ ذخیره شده
‫تو دی‌ان‌ایش شبیه دنیای زادگاه‌مون ‫بازسازیش می‌کنه. اینجور چیزها
‫وای، به نظر کار خیلی مهمی میاد که پیوپا...
‫- چندش آوره ‫- حالم به هم خورد، پیوپا
‫گوبلرها رو نخور. پیوپای بد
‫وای، باورم نمیشه امروز تو دردسر نیوفتادیم
‫- کوروو عصبانی بود ‫- هیچوقت نباید یه بچه رو می‌دزدیدیم
‫راستش، نمی‌دونم چه فکری می‌کردم
‫از این به بعد، فقط بزرگترها رو کوچیک می‌کنیم. ‫وقتی یه عوضی گُم شه هیچکس براش مهم نیست.
‫شب بخیر، آقای نظافت چی. ‫یه لباس از دستمال کاغذی واست درست کردم.
‫اگه اندازه نشد، فقط یه ذره پاره‌ش کن
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام سايت .:: @bollbolljan ::.