..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫راهدن.
‫بله، مادام شلاگ.
‫مأموریت: 39 ‫از تونیتو گرفتن اجنتاب کن ‫باوقار نیست.
‫اخیراً میزان تأخیرها و تحویل دیرِ تکالیف افزایش داشته.
‫بعد از استراحتِ آخرهفته‌تون، ‫ مطمئن بشین وضعیت‌تونو سروسامون می‌دین.
‫متوجه شدین؟
‫چرا به آنیا نگاه می‌کنه؟
‫دیروز ورزش رو شروع کردم و نزدیک بود مشق‌ها یادم بره.
‫آنیا لازم نیست نگرانش باشه، چون بابای شیطانی داره.
‫پاشو، آنیا! مشق‌هاتو نوشتی؟!
‫وای، چه دوست‌داشتنی.
‫اینطوری می‌گی، ولی خودتم بعضی‌وقتا دیر می‌رسی.
‫راست می‌گه. وسط کلاس هم که کلاً خوابی.
‫پیش‌بینیِ من اینه.
‫دانش‌آموزی که زودتر از همه ‫ تونیتو می‌گیره و اخراج می‌شه، تویی.
‫الان وقتِ حرکت کشنده‌مه...
‫الان وقتِ مشت مرگباریه که استاد یور بهم یاد داده...
‫خونسردیِ خودتو حفظ کن، بکی.
‫همم! شنیدم خودتم قبلاً خواب موندی!
‫مطمئنی خودت قرار نیست تونیتو بگیری؟
‫عمراً! دامیان-ساما رو با رعیتی مثل خودت مقایسه نکن!
‫امکان نداره هیچ‌وقت همچین اتفاقی بیفته!
‫درسته! احتمالش به اندازه‌ی خشک شدن دریا غیرممکنه!
‫خب، اینطوری یه‌ذره زیاد تحت‌فشارم می‌ذارین...
‫اگه یه‌روز بر فرض محال، دامیان-ساما تونیتو بگیره،
‫هر سه‌تامون لباس‌زیرمونو درمیاریم و دور مدرسه می‌دوئیم!
‫هه؟!
‫قبوله!
‫یه مرد هیچ‌وقت زیر حرفش نمی‌زنه!
‫مگه نه، دامیان-ساما؟
‫ها؟! خب، یه‌لحظه وایسا...
‫خـ ـ خـ ـ خبر بــــــــد!
‫چی شده، بیل-کون؟ حالت خوبه؟
‫فرار کنین...
‫عه؟
‫همه‌تون باید همین الان فرار کنین!
‫یه فاجعه...
‫یه فاجعه‌ی وحشتناک پدیدار شده!
‫پسر، این بچه‌های کلاس 1 بدجوری رو اعصابن.
‫بیا بعداً یه درس حسابی بهشون بدیم.
‫راهدن.
‫بله، مادام شلاگ.
‫یه‌لحظه صبر کنید.
‫ادبیات ناپسند. یونیفرم‌های نامرتب.
‫دسیسه برای اعمال خشونت‌بار.
‫حمله‌ی تونیتو!
‫اهدای تونیتوی باشکوهی بود، مادام.
‫همم. مدرسه‌ی سوان از یه‌مشت دانش‌آموز شرم‌آور پر شده.
‫می‌بینم اصلاً تغییر نکردید، شلاگ-سنسه.
‫اوه، هندرسون-سنسه. مشتاق دیدار.
‫حال و احوال‌تون چطوره؟
‫همونطور که می‌بینید، هنوز از روی فرم نیفتادم.
‫هرچند...
‫یه‌مقدار زیاده‌روی نکردید؟
‫عه‌وا. این آخرین حرفیه که انتظار داشتم از جناب باوقار بشنوم.
‫مثل اینکه خیلی دلرحم شدید.
‫شنیدم الان مسئولِ دانش‌آموزهای سال‌اولی هستید.
‫دلیلش همینه؟
‫بسیار خب، باید برم با این بچه‌های قشنگ‌تون آشنا بشم.
‫با اجازه‌ی شما.
‫دونا شلاک-سنسه از کمیته‌ی انضباطی.
‫می‌گن یه‌زمانی ترس به دل تک‌تک دانش‌آموزای ایدن مینداخته.
‫به‌خاطر یه بیماریِ حاد توی بیمارستان بستری شد، ‫ ولی ظاهراً الان برگشته.
‫ترس؟
‫بلافاصله برای کوچیک‌ترین تخلف‌ها بهت تونیتو می‌ده.
‫تا الان باعث اخراج صدها دانش‌آموز شده!
‫افسانه‌ها می‌گن جایی که قدم برمی‌داره، هیچ علفی سبز نمی‌شه.
‫اسمشو گذاشتن... ننه تونیتو!
‫ننه تونیتو...
‫زود باشین فرار کنین!
‫توی کلاس 4 که ازش اومدم هم کلی تلفات داشتیم!
‫قبل از اینکه دیر بشه فرار کنین!
‫بیل-کــــــــون!
‫حـ ـ حالا چیکار کنیم؟
‫بیاین زودتر بریم یه‌جای امن!
‫از آشنایی باهاتون خوشوقتم، کلاس 3-1.
‫بنده شلاگ از کمیته‌ی انضباطی هستم.
‫ا ـ این ننه تونیتو‌ـه؟
‫یه صف تشکیل بدین.
‫وسایل‌تون رو بررسی می‌کنم.
‫هیچ‌کدومشون از دستم قسر در نمی‌رن.
‫و این چیه؟
‫خـ ـ خوراکی برای خوابگاهم، خانم.
‫و متوجه هستی که آوردن اینا به مدرسه ممنوعه؟
‫بله، خانم! می‌دونم!
‫پس چاره‌ای نیست.
‫تونیتو!
‫این چیه؟
‫کـ ـ کارت‌های بازی. ببخشید! نمی‌دونستم نباید بیارمشون...
‫از اونجایی که حتی پایه‌ای‌ترین قوانینِ مدرسه هم نمی‌دونی...
‫تونیتو!
‫خیلی وقت بود از یه جشنواره‌ی تونیتو لذت نبرده بودم.
‫دلم می‌خواد هرکس و ناکسی رو تنبیه کنم.
‫عجب ظالمی!
‫بعدی!
‫لعنتی، از هیچ‌کس نمی‌گذره.
‫استرس نگیرین. ما وسیله‌ی بدی نداریم.
‫پسر، دستمال جیبی‌ت کجاست؟
‫هه؟ ندارم.
‫تونیتــــــو!
‫نمی‌شه که... به‌خاطر دستمال جیبی؟
‫ساکت!
‫ظاهر آشفته، به معنی آشفتگیِ وجوده!
‫زمانی یه دانش‌آموز بی‌نظیر در ایدن وجود داشت.
‫تنها یه قدم تا رسیدن به دانش‌پژوه سلطنتی فاصله داشت.
‫ولی یه‌روز، دستمال جیبی‌ش رو فراموش کرد.
‫ای بابا. وللش. با شلوارم تمیزشون می‌کنم.
‫ببینین، شلوارش خیسه! ‫شاشیده به خودش!
‫اینجا رو! پسر شاشو!
‫اشتباه می‌کنیــــن!
‫بیچاره به بیراهه کشیده شد.
‫بعد از اون، پشت‌هم دردسر درست می‌کرد و آخر اخراج شد.
‫نتونست شغل مناسبی پیدا کنه، با عضویت ‫ در گروه مقاومت، به یه فعال سیاسی تبدیل شد،
‫و شنیدم توسط پلیس امنیت دستگیر شده.
‫نمی‌دونم الان زنده‌ست یا نه.
‫دیگه نمی‌خوام ببینم دانش‌آموزی به اون سرنوشت گرفتار بشه!
‫کسایی که به دستمال جیبی می‌خندن، ‫به‌خاطر دستمال جیبی به گریه میفتن.
‫و حالا، بعدی!
‫دستمالم کو...؟
‫مال خودم دستمه؟
‫نیست!
‫چیکار کنم؟
‫با این وضع، تونیتو می‌گیرم!
‫چیکار کنم؟!
‫به‌خاطر شما این بلا سرمون اومده، دامیان-ساما!
‫دامیان-ساما، خیلی احمقی!
‫نه! د ـ در این صورت...
‫می‌گم، ایون! بذار دستمالتو- ‫چی؟ اینطوری تقلبه!
‫متقلب. خجالت بکش.
‫نه...
‫کله دماغی. کله تخم‌مرغی.
‫نه! چه خاکی سرم بریزم؟!
‫پسر دوم دیوونه شده.
‫نه، مهم‌تر از اون، حتی اگه یه تونیتو بگیرم،
‫دیگه هیچ‌وقت نمی‌تونم تو روی پدر نگاه کنم!
‫نمی‌تونیم رئیس آخر رو ببینیم؟! نقشه B در خطره!
‫باید به‌خاطرش دست به هرکاری بزنم.
‫هوی، ایـ ـ ‫بعدی!
‫چشم...
‫تموم شد.
‫پسر دوم.
‫می‌تونی دستمالِ آنیا رو قرض بگیری.
‫عه؟ وایسا، تو...
‫نترس.
‫همیشه محض احتیاط برای همچین مواقعی، دوتا دستمال دارم!
‫مطمئنی؟
‫بگیرش.
‫ممنون.
‫بعدی!
‫چـ ـ چشم...
‫مرسی، آنیا-سان!
‫پسر دوم رو نجات دادی.
‫الان خیلی خوشحالم، ‫پس دیگه بساط جنگ رو جمع می‌کنیم.
‫و دنیا به صلح رسید.
‫و این دستمال جیبی متعلق به توئه؟
‫بـ ـ بله، خانم!
‫چرا حرف «آ» روش گلدوزی شده؟
‫اوه... «آ» توی دامیان‌ـه، خانم!
‫همم...
‫بعدی!
‫دستمالت کجاست؟
‫معلومه که دستمال دارم.
‫غذای بوند
‫تونیتو.
‫دومی توی کیف نبود!
‫عـــه؟! ها؟! چی؟!
‫تو... چی؟
‫گند زدم.
‫خیال کردم تو کیف گذاشتمش.
‫یعنی تا این حد احمقی؟!
‫بعدی!
‫چشم.
‫سنسه...
‫سوءتفاهم شده، سنسه.
‫این...
‫چیه؟
‫امم، چیزه...
‫نکنه این فسقلی‌های پررو می‌خواستن گولم بزنن؟
‫اگه اینطور باشه، به جفت‌شون نفری دوتا تونیتو می‌دم.
‫ا ـ اون...
‫تو...
‫تچ.
‫غذای بوند
‫هرطور شده برات جبرانش می‌کنم!
‫وقتی بهت بدهکارم، نمی‌تونم شبا چشم رو هم بذارم.
‫ولی آنیا بهت پولی قرض نداده.
‫خفه شو، منگل!
‫خیر سرم دارم ازت تشکر می‌کنم!
‫اتفاقی افتاده؟
‫می‌خواد بهم جایزه بده؟
‫نمی‌دونم چه‌خبره، ولی نقشه B داره خوب پیش می‌ره!
‫آنیا شاید نبرد رو باخته باشه، ولی جنگ رو برنده می‌شه!
‫بابا!
‫پسر دوم قراره بهم یه جایزه بده!
‫چی؟ دارین باهم صمیمی می‌شین؟
‫خوب شد!
‫اوه، چقدر خوب.
‫هه‌هه.
‫همم؟
‫می‌گم، اون...
‫یه تونیتو...
‫ها؟
‫تونیتو.
‫تونیـ...
‫چی؟
‫لـ ـ لوید-ســـــــان؟!
‫بابـــــــا!
‫استلاهای موردنیاز ‫برای تبدیل شدن به دانش‌پژوه سلطنتی: 7 ‫تونیتوهای لازم تا اخراج: 6 ‫نقشه B: یکم پیشرفت کرد (؟)
‫مأموریت: 39 ‫خاطراتِ ■■■■ بخش 1
‫لوون، استالیس شرقی
‫باید چیکار کنیم، مشاور؟
‫با این وضع، سنگر زیاد دووم نمیاره...
‫بزن بریم!
‫وایی!
‫آخ!
‫عا-
‫موفق شدی! کارت عالی بود، مشاور... ها؟
‫حالت خوبه، سرجوخه؟
‫لعنت بهت، سگِ وستالیسی!
‫برگردی، می‌کشمت.
‫ولی به هرحال برمی‌گردم!
‫لعنتی!
‫عمراً با یه کش‌پول بمیرم!
‫قـ ـ قبول نیست! زامبی تو بازی نداریم.
‫درست می‌گه!
‫پیروزیِ وستالیس!
‫باز باختیم.
‫ای بابا، بازم ما باید سربازای اوستانیا باشیم؟
‫وقتی بازی‌های جنگی می‌کنیم خیلی جوگیر می‌شی ها.
‫و ـ واقعاً؟
‫وقتی تو نقشم برم، خیلی جدی می‌شم.
‫اسم این پسر جوان ■■■■ است.
‫اسم رمز: مشاور.
‫با این وجود در آینده با نام دیگری شناخته می‌شود؛
‫گرگ‌ومیش.
‫هه! یکی که حتی تجهیزات نظامی نداره رو عمراً برنده بدونم!
‫خـ ـ خب، بابام خیلی درباره‌ش سختگیری می‌کنه...
‫هی، بیخیال، فرمانده.
‫و حالا می‌رسیم به اخبار شبانگاهی.
‫اعتراضات علیه دولت اوستانیا از دیروز در شهر ادامه داشته.
‫تعجب کردم تونستی اینجا رو پیدا کنی، مشاور.
‫گمونم قبلاً یه انبار تجهیزات برای ارتش بوده.
‫عـــه.
‫این پایگاه مخفیِ ماست ها، ‫پا نشی بری به عالم و آدم بگی!
‫اصلاً اگه کسی بفهمه بی‌اجازه اومدیم تو، دعوامون می‌کنن.
‫می‌گم، دفعه‌ی بعدی بیاید چادر بیاریم و شبو اینجا بمونیم.
‫فکر خوبیه. منم چندتا غذای کنسروی میارم.
‫یه تمرین بقا، ها؟ خیلی براش مشتاقم.
‫همینو می‌گم! بهتره آماده بیاید ها.
‫سه‌تا کارت شبیه هم!
‫اوه، من فول هاوس دارم.
‫عـــه؟!
‫تف توش! باز باختم!
‫ما چهار تفنگدار دلیریم!
‫از دشت‌ها، کوه‌ها و دریاها عبور می‌کنیم!
‫به پیــش!
‫من برگشتم.
‫اوه.
‫بابا، خونه‌ای.
‫دیر کردی.
‫د ـ داشتم با دوستام بازی می‌کردم.
‫تو...
‫هنوز داری اون بازی‌های جنگیِ مسخره رو می‌کنی؟
‫به فکر آینده‌ت باش و بشین درس بخون.
‫و ـ ولی آخه به فکرش بودم.
‫می‌خوام با بقیه عضو ارتش بشم.
‫حتی فکرشم نکن.
‫بزدلی مثل تو، توی میدون جنگ فقط لای دست‌وپا می‌ره.
‫و ـ ولی می‌تونم!
‫تمام آدم‌بدای شرقی رو شکست می‌دم!
‫بدیِ اوستانیایی‌ها رو با چشمای خودت دیدی؟
‫تا حالا از نزدیک با یکی‌شون حرف زدی که بدونی چه آدمایی‌ان؟
‫عزیزم...
‫اول از همه، جنگی در کار نیست.
‫الکی آرزوی جنگ نداشته باش!
‫هی، بگرد اینجا! حرفم باهات تموم-
‫عزیزم، لطفاً بس کن.
‫چرا همه‌ش اینطوری می‌کنی؟
‫برای صلاح خودشه.
‫ولی لازم نبود بزنیش.
‫توی این دخالت نکن.
‫خب تویی که همه‌ش داری با مامان دعوا می‌کنی...
‫اون کمیک رو تو روزنامه‌ی صبح خوندی؟
‫آره آره!
‫عجب شاهکاری بود!
‫می‌گم، شما گشنه‌تون نیست؟
‫خانوم، چهارتا کوفته‌برنجی لطفاً!
‫روی چشم، دارودسته‌ی فسقلی.
‫داغ باشه ها!
‫هی، بچه‌ها.
‫بیاید توی دکورِ جشنواره کمک کنین!
‫عــــه؟ ‫خوراکی هم داریما.
‫چه سنگینه!
‫آهای، اونو بیار اینجا.
‫اگه انقدر ضعیف باشین هیچوقت سربازِ خوبی نمی‌شیدا.
‫چی می‌گی واسه خودت؟!
‫در روز ششم، وزیر امور خارجه‌ی اوستانیا اعلام کرد...
‫همف. لعنت به اوستانیا.
‫می‌گم، واقعاً قراره جنگ بشه؟
‫تا وقتی شما بچه‌ها بازی‌های جنگی بکنین، چیزی نمی‌شه.
‫به‌لطفِ همین پیمان، درگیری‌های زیادی اتفاق نیفتاده.
‫این صلح کورتون کرده!
‫همین به قیمت جونتون تموم می‌شه!
‫اون شیطان‌های شرقی ‫از هر فرصتی استفاده می‌کنن تا سرمون شیره بمالن!
‫باشه، باشه.
‫به هرحال، تو که تجهیزات نظامی نداری، ‫پس دلتو خوش نکن که عضوِ ارتش شی.
‫خـ ـ خیلی هم می‌تونم!
‫ولی اون تفنگِ کشی‌ت که شکست، مگه نه؟
‫با چی می‌خوای بجنگی؟
‫باید به یه سفر کاری برم.
‫حالا چرا انقدر یهویی؟
‫ظاهراً اوضاع اطراف مرز داره بدتر می‌شه.
‫مراقبت کن.
‫باشه.
‫ا ـ امم...
‫بابا.
‫چیه؟
‫ا ـ امم...
‫می‌دونی...
‫دنبال یه کتاب مرجع می‌گردم.
‫می‌خواستم ببینم می‌تونم یکم پول‌توجیبی بگیرم؟
‫اوه، که اینطور.
‫عجب عجب. خودت دست‌به‌کار شدی.
‫بفرما. گمش نکنی ها.
‫وای! ممنون!
‫وقتی از سفرم برگشتم، چطوره باهم بریم جشنواره رو بچرخیم؟
‫پسر خوبی باشی ها.
‫چشم. ‫دروغ گفتم
‫ا ـ امم...
‫می‌گم، بابا...
‫همم؟
‫نه، چیزی نیست.
‫اون شب، شامم هیچ طعمی نداشت.
‫چراغ.
‫صاعقه.
‫دیر کردی، مشاور.
‫تا-دا!
‫تجهیزاتِ نظامی جور کردی!
‫آره، رفتم خریدم.
‫خیلی بهت میاد، مشاور.
‫خیلی‌خب! بیاید از جایی که ول کردیم ادامه بدیم.
‫امروزم قراره پوزه‌ی اوستانیایی‌ها رو به خاک بمالیم!
‫ببند بابا! تو که تا الان کاری نکردی!
‫هر چندوقت یه‌بار بذارین ما هم طرف وستالیس وایسیم.
‫نخیرم. قانون داریما.
‫من امروز بازی نمی‌کنم.
‫ها؟
‫فردا جشنواره شروع می‌شه، پس می‌رم کمک کنم.
‫آهای، مشاور؟
‫می‌شه یه کوفته‌برنجی بگیرم، خانوم؟
‫حتماً.
‫می‌گم، خانوم؟
‫همم؟
‫فکر می‌کنی به‌درد سرباز شدن می‌خورم؟
‫لازم نیست همچین چیزی باشی.
‫جنگ یه‌چیز احمقانه‌ست.
‫ولی اوستانیایی‌ها یه‌سری شیطانن که تو سرشون شاخ‌دارن، مگه نه؟
‫مگه آدم نمی‌خورن؟
‫چندتا فامیل دارم که توی شرق زندگی می‌کنن.
‫به‌نظرت من با یه شیطان نسبت دارم؟
‫یه‌ذره چرا.
‫هوی!
‫درسته. من در واقع یه شیطانم.
‫با استفاده از گوشت انسان این کوفته‌برنجی‌ها رو می‌پزم.
‫عـــــه؟!
‫شوخی کردم.
‫راستشو بخوای، ترجیح می‌دم به‌جای تفنگ، ‫کوفته‌برنجی دستت باشه.
‫اینطوری بانمک‌تر می‌شی.
‫شاید شبیه چیزی که فکر می‌کردم نباشن.
‫می‌گم، خانوم. اگه تو کارهای مغازه کمک کنم، ‫ده‌تا دالک بهم پول می‌دی؟
‫اوه؟ پول می‌خوای چیکار؟
‫خب، می‌خوام به بابام پسش بدم.
‫هنوز کامل متوجه همه‌چیز نمی‌شم، ‫ولی فردا از بابا عذرخواهی می‌کنم.
‫و می‌تونم با فرمانده و بچه‌ها یه بازیِ دیگه بکنم-
‫برنامه‌ی اضطراری. برنامه‌ی اضطراری.
‫گزارش‌هایی مبنی بر این داریم که ارتش اوستانیا از مرز عبور کرده...
‫و درحال حمله به مناطقی در شرق کشور است.
‫تکرار می‌کنم. ارتش اوستانیا از مرز عبور کرده-
‫چی...؟ ‫چی. . .؟
‫چی؟ ‫چی؟
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫مأموریت: 40 ‫خاطراتِ ■■■■ بخش 2